| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
| amicire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | kleiden umhüllen |
| amicire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst gekleidet du wirst umhüllt |
| amicire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | kleide umhülle |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicio | ich kleide |
| 2. Person Singular | amicis | du kleidest |
| 3. Person Singular | amicit | er/sie/es kleidet |
| 1. Person Plural | amicimus | wir kleiden |
| 2. Person Plural | amicitis | ihr kleidet |
| 3. Person Plural | amiciunt | sie kleiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicior | ich werde gekleidet |
| 2. Person Singular | amiciris amicire | du wirst gekleidet |
| 3. Person Singular | amicitur | er/sie/es wird gekleidet |
| 1. Person Plural | amicimur | wir werden gekleidet |
| 2. Person Plural | amicimini | ihr werdet gekleidet |
| 3. Person Plural | amiciuntur | sie werden gekleidet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam | ich kleide |
| 2. Person Singular | amicias | du kleidest |
| 3. Person Singular | amiciat | er/sie/es kleide |
| 1. Person Plural | amiciamus | wir kleiden |
| 2. Person Plural | amiciatis | ihr kleidet |
| 3. Person Plural | amiciant | sie kleiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar | ich werde gekleidet |
| 2. Person Singular | amiciaris amiciare | du werdest gekleidet |
| 3. Person Singular | amiciatur | er/sie/es werde gekleidet |
| 1. Person Plural | amiciamur | wir werden gekleidet |
| 2. Person Plural | amiciamini | ihr werdet gekleidet |
| 3. Person Plural | amiciantur | sie werden gekleidet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebam amicbam | ich kleidete |
| 2. Person Singular | amiciebas amicbas | du kleidetest |
| 3. Person Singular | amiciebat amicbat | er/sie/es kleidete |
| 1. Person Plural | amiciebamus amicbamus | wir kleideten |
| 2. Person Plural | amiciebatis amicbatis | ihr kleidetet |
| 3. Person Plural | amiciebant amicbant | sie kleideten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebar | ich wurde gekleidet |
| 2. Person Singular | amiciebaris amiciebare | du wurdest gekleidet |
| 3. Person Singular | amiciebatur | er/sie/es wurde gekleidet |
| 1. Person Plural | amiciebamur | wir wurden gekleidet |
| 2. Person Plural | amiciebamini | ihr wurdet gekleidet |
| 3. Person Plural | amiciebantur | sie wurden gekleidet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicirem | ich kleidete |
| 2. Person Singular | amicires | du kleidetest |
| 3. Person Singular | amiciret | er/sie/es kleidete |
| 1. Person Plural | amiciremus | wir kleideten |
| 2. Person Plural | amiciretis | ihr kleidetet |
| 3. Person Plural | amicirent | sie kleideten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicirer | ich würde gekleidet |
| 2. Person Singular | amicireris amicirere | du würdest gekleidet |
| 3. Person Singular | amiciretur | er/sie/es würde gekleidet |
| 1. Person Plural | amiciremur | wir würden gekleidet |
| 2. Person Plural | amiciremini | ihr würdet gekleidet |
| 3. Person Plural | amicirentur | sie würden gekleidet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam amicibo | ich werde kleiden |
| 2. Person Singular | amicies amicibis | du wirst kleiden |
| 3. Person Singular | amiciet amicibit | er/sie/es wird kleiden |
| 1. Person Plural | amiciemus amicibimus | wir werden kleiden |
| 2. Person Plural | amicietis amicibitis | ihr werdet kleiden |
| 3. Person Plural | amicient amicibunt | sie werden kleiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar amicibor | ich werde gekleidet |
| 2. Person Singular | amicieris amiciere amiciberis | du wirst gekleidet |
| 3. Person Singular | amicietur amiciberit | er/sie/es wird gekleidet |
| 1. Person Plural | amiciemur amicibimur | wir werden gekleidet |
| 2. Person Plural | amiciemini amicibimini | ihr werdet gekleidet |
| 3. Person Plural | amicientur amicibuntur | sie werden gekleidet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicui | ich habe gekleidet |
| 2. Person Singular | amicuisti | du hast gekleidet |
| 3. Person Singular | amicuit | er/sie/es hat gekleidet |
| 1. Person Plural | amicuimus | wir haben gekleidet |
| 2. Person Plural | amicuistis | ihr habt gekleidet |
| 3. Person Plural | amicuerunt amicuere | sie haben gekleidet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sum | ich bin gekleidet worden |
| 2. Person Singular | amictus es | du bist gekleidet worden |
| 3. Person Singular | amictus est | er/sie/es ist gekleidet worden |
| 1. Person Plural | amicti sumus | wir sind gekleidet worden |
| 2. Person Plural | amicti estis | ihr seid gekleidet worden |
| 3. Person Plural | amicti sunt | sie sind gekleidet worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuerim | ich habe gekleidet |
| 2. Person Singular | amicueris | du habest gekleidet |
| 3. Person Singular | amicuerit | er/sie/es habe gekleidet |
| 1. Person Plural | amicuerimus | wir haben gekleidet |
| 2. Person Plural | amicueritis | ihr habet gekleidet |
| 3. Person Plural | amicuerint | sie haben gekleidet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sim | ich sei gekleidet worden |
| 2. Person Singular | amictus sis | du seiest gekleidet worden |
| 3. Person Singular | amictus sit | er/sie/es sei gekleidet worden |
| 1. Person Plural | amicti simus | wir seien gekleidet worden |
| 2. Person Plural | amicti sitis | ihr seiet gekleidet worden |
| 3. Person Plural | amicti sint | sie seien gekleidet worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicueram | ich hatte gekleidet |
| 2. Person Singular | amicueras | du hattest gekleidet |
| 3. Person Singular | amicuerat | er/sie/es hatte gekleidet |
| 1. Person Plural | amicueramus | wir hatten gekleidet |
| 2. Person Plural | amicueratis | ihr hattet gekleidet |
| 3. Person Plural | amicuerant | sie hatten gekleidet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus eram | ich war gekleidet worden |
| 2. Person Singular | amictus eras | du warst gekleidet worden |
| 3. Person Singular | amictus erat | er/sie/es war gekleidet worden |
| 1. Person Plural | amicti eramus | wir waren gekleidet worden |
| 2. Person Plural | amicti eratis | ihr warst gekleidet worden |
| 3. Person Plural | amicti erant | sie waren gekleidet worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuissem | ich hätte gekleidet |
| 2. Person Singular | amicuisses | du hättest gekleidet |
| 3. Person Singular | amicuisset | er/sie/es hätte gekleidet |
| 1. Person Plural | amicuissemus | wir hätten gekleidet |
| 2. Person Plural | amicuissetis | ihr hättet gekleidet |
| 3. Person Plural | amicuissent | sie hätten gekleidet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus essem | ich wäre gekleidet worden |
| 2. Person Singular | amictus esses | du wärest gekleidet worden |
| 3. Person Singular | amictus esset | er/sie/es wäre gekleidet worden |
| 1. Person Plural | amicti essemus | wir wären gekleidet worden |
| 2. Person Plural | amicti essetis | ihr wäret gekleidet worden |
| 3. Person Plural | amicti essent | sie wären gekleidet worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuero | ich werde gekleidet haben |
| 2. Person Singular | amicueris | du wirst gekleidet haben |
| 3. Person Singular | amicuerit | er/sie/es wird gekleidet haben |
| 1. Person Plural | amicuerimus | wir werden gekleidet haben |
| 2. Person Plural | amicueritis | ihr werdet gekleidet haben |
| 3. Person Plural | amicuerint | sie werden gekleidet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus ero | ich werde gekleidet worden sein |
| 2. Person Singular | amictus eris | du werdest gekleidet worden sein |
| 3. Person Singular | amictus erit | er/sie/es werde gekleidet worden sein |
| 1. Person Plural | amicti erimus | wir werden gekleidet worden sein |
| 2. Person Plural | amicti eritis | ihr werdet gekleidet worden sein |
| 3. Person Plural | amicti erunt | sie werden gekleidet worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amicire | kleiden |
| Vorzeitigkeit | amicuisse | gekleidet haben |
| Nachzeitigkeit | amicturum esse | kleiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amiciri amicirier | gekleidet werden |
| Vorzeitigkeit | amictum esse | gekleidet worden sein |
| Nachzeitigkeit | amictum iri | künftig gekleidet werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amici | kleide! |
| 2. Person Plural | amicite | kleidet! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | amicito |
| 3. Person Singular | amicito |
| 2. Person Plural | amicitote |
| 3. Person Plural | amiciunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amicire | das Kleiden |
| Genitiv | amiciendi amiciundi | des Kleidens |
| Dativ | amiciendo amiciundo | dem Kleiden |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum | das Kleiden |
| Ablativ | amiciendo amiciundo | durch das Kleiden |
| Vokativ | amiciende amiciunde | Kleiden! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciendus amiciundus | amicienda amiciunda | amiciendum amiciundum |
| Genitiv | amiciendi amiciundi | amiciendae amiciundae | amiciendi amiciundi |
| Dativ | amiciendo amiciundo | amiciendae amiciundae | amiciendo amiciundo |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum | amiciendam amiciundam | amiciendum amiciundum |
| Ablativ | amiciendo amiciundo | amicienda amiciunda | amiciendo amiciundo |
| Vokativ | amiciende amiciunde | amicienda amiciunda | amiciendum amiciundum |
| Nominativ | amiciendi amiciundi | amiciendae amiciundae | amicienda amiciunda |
| Genitiv | amiciendorum amiciundorum | amiciendarum amiciundarum | amiciendorum amiciundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | amiciendos amiciundos | amiciendas amiciundas | amicienda amiciunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | amiciendi amiciundi | amiciendae amiciundae | amicienda amiciunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciens | amiciens | amiciens |
| Genitiv | amicientis | amicientis | amicientis |
| Dativ | amicienti | amicienti | amicienti |
| Akkusativ | amicientem | amicientem | amiciens |
| Ablativ | amicienti amiciente | amicienti amiciente | amicienti amiciente |
| Vokativ | amiciens | amiciens | amiciens |
| Nominativ | amicientes | amicientes | amicientia |
| Genitiv | amicientium amicientum | amicientium amicientum | amicientium amicientum |
| Dativ | amicientibus | amicientibus | amicientibus |
| Akkusativ | amicientes | amicientes | amicientia |
| Ablativ | amicientibus | amicientibus | amicientibus |
| Vokativ | amicientes | amicientes | amicientia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amictus | amicta | amictum |
| Genitiv | amicti | amictae | amicti |
| Dativ | amicto | amictae | amicto |
| Akkusativ | amictum | amictam | amictum |
| Ablativ | amicto | amicta | amicto |
| Vokativ | amicte | amicta | amictum |
| Nominativ | amicti | amictae | amicta |
| Genitiv | amictorum | amictarum | amictorum |
| Dativ | amictis | amictis | amictis |
| Akkusativ | amictos | amictas | amicta |
| Ablativ | amictis | amictis | amictis |
| Vokativ | amicti | amictae | amicta |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amicturus | amictura | amicturum |
| Genitiv | amicturi | amicturae | amicturi |
| Dativ | amicturo | amicturae | amicturo |
| Akkusativ | amicturum | amicturam | amicturum |
| Ablativ | amicturo | amictura | amicturo |
| Vokativ | amicture | amictura | amicturum |
| Nominativ | amicturi | amicturae | amictura |
| Genitiv | amicturorum | amicturarum | amicturorum |
| Dativ | amicturis | amicturis | amicturis |
| Akkusativ | amicturos | amicturas | amictura |
| Ablativ | amicturis | amicturis | amicturis |
| Vokativ | amicturi | amicturae | amictura |
| Supin I | Supin II |
| amictu | amictum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicio | ich umhülle |
| 2. Person Singular | amicis | du umhüllst |
| 3. Person Singular | amicit | er/sie/es umhüllt |
| 1. Person Plural | amicimus | wir umhüllen |
| 2. Person Plural | amicitis | ihr umhüllt |
| 3. Person Plural | amiciunt | sie umhüllen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicior | ich werde umhüllt |
| 2. Person Singular | amiciris amicire | du wirst umhüllt |
| 3. Person Singular | amicitur | er/sie/es wird umhüllt |
| 1. Person Plural | amicimur | wir werden umhüllt |
| 2. Person Plural | amicimini | ihr werdet umhüllt |
| 3. Person Plural | amiciuntur | sie werden umhüllt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam | ich umhülle |
| 2. Person Singular | amicias | du umhüllest |
| 3. Person Singular | amiciat | er/sie/es umhülle |
| 1. Person Plural | amiciamus | wir umhüllen |
| 2. Person Plural | amiciatis | ihr umhüllet |
| 3. Person Plural | amiciant | sie umhüllen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar | ich werde umhüllt |
| 2. Person Singular | amiciaris amiciare | du werdest umhüllt |
| 3. Person Singular | amiciatur | er/sie/es werde umhüllt |
| 1. Person Plural | amiciamur | wir werden umhüllt |
| 2. Person Plural | amiciamini | ihr werdet umhüllt |
| 3. Person Plural | amiciantur | sie werden umhüllt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebam amicbam | ich umhüllte |
| 2. Person Singular | amiciebas amicbas | du umhülltest |
| 3. Person Singular | amiciebat amicbat | er/sie/es umhüllte |
| 1. Person Plural | amiciebamus amicbamus | wir umhüllten |
| 2. Person Plural | amiciebatis amicbatis | ihr umhülltet |
| 3. Person Plural | amiciebant amicbant | sie umhüllten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciebar | ich wurde umhüllt |
| 2. Person Singular | amiciebaris amiciebare | du wurdest umhüllt |
| 3. Person Singular | amiciebatur | er/sie/es wurde umhüllt |
| 1. Person Plural | amiciebamur | wir wurden umhüllt |
| 2. Person Plural | amiciebamini | ihr wurdet umhüllt |
| 3. Person Plural | amiciebantur | sie wurden umhüllt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicirem | ich umhüllte |
| 2. Person Singular | amicires | du umhülltest |
| 3. Person Singular | amiciret | er/sie/es umhüllte |
| 1. Person Plural | amiciremus | wir umhüllten |
| 2. Person Plural | amiciretis | ihr umhülltet |
| 3. Person Plural | amicirent | sie umhüllten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amicirer | ich würde umhüllt |
| 2. Person Singular | amicireris amicirere | du würdest umhüllt |
| 3. Person Singular | amiciretur | er/sie/es würde umhüllt |
| 1. Person Plural | amiciremur | wir würden umhüllt |
| 2. Person Plural | amiciremini | ihr würdet umhüllt |
| 3. Person Plural | amicirentur | sie würden umhüllt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amiciam amicibo | ich werde umhüllen |
| 2. Person Singular | amicies amicibis | du wirst umhüllen |
| 3. Person Singular | amiciet amicibit | er/sie/es wird umhüllen |
| 1. Person Plural | amiciemus amicibimus | wir werden umhüllen |
| 2. Person Plural | amicietis amicibitis | ihr werdet umhüllen |
| 3. Person Plural | amicient amicibunt | sie werden umhüllen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amiciar amicibor | ich werde umhüllt |
| 2. Person Singular | amicieris amiciere amiciberis | du wirst umhüllt |
| 3. Person Singular | amicietur amiciberit | er/sie/es wird umhüllt |
| 1. Person Plural | amiciemur amicibimur | wir werden umhüllt |
| 2. Person Plural | amiciemini amicibimini | ihr werdet umhüllt |
| 3. Person Plural | amicientur amicibuntur | sie werden umhüllt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicui | ich habe umhüllt |
| 2. Person Singular | amicuisti | du hast umhüllt |
| 3. Person Singular | amicuit | er/sie/es hat umhüllt |
| 1. Person Plural | amicuimus | wir haben umhüllt |
| 2. Person Plural | amicuistis | ihr habt umhüllt |
| 3. Person Plural | amicuerunt amicuere | sie haben umhüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sum | ich bin umhüllt worden |
| 2. Person Singular | amictus es | du bist umhüllt worden |
| 3. Person Singular | amictus est | er/sie/es ist umhüllt worden |
| 1. Person Plural | amicti sumus | wir sind umhüllt worden |
| 2. Person Plural | amicti estis | ihr seid umhüllt worden |
| 3. Person Plural | amicti sunt | sie sind umhüllt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuerim | ich habe umhüllt |
| 2. Person Singular | amicueris | du habest umhüllt |
| 3. Person Singular | amicuerit | er/sie/es habe umhüllt |
| 1. Person Plural | amicuerimus | wir haben umhüllt |
| 2. Person Plural | amicueritis | ihr habet umhüllt |
| 3. Person Plural | amicuerint | sie haben umhüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus sim | ich sei umhüllt worden |
| 2. Person Singular | amictus sis | du seiest umhüllt worden |
| 3. Person Singular | amictus sit | er/sie/es sei umhüllt worden |
| 1. Person Plural | amicti simus | wir seien umhüllt worden |
| 2. Person Plural | amicti sitis | ihr seiet umhüllt worden |
| 3. Person Plural | amicti sint | sie seien umhüllt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicueram | ich hatte umhüllt |
| 2. Person Singular | amicueras | du hattest umhüllt |
| 3. Person Singular | amicuerat | er/sie/es hatte umhüllt |
| 1. Person Plural | amicueramus | wir hatten umhüllt |
| 2. Person Plural | amicueratis | ihr hattet umhüllt |
| 3. Person Plural | amicuerant | sie hatten umhüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus eram | ich war umhüllt worden |
| 2. Person Singular | amictus eras | du warst umhüllt worden |
| 3. Person Singular | amictus erat | er/sie/es war umhüllt worden |
| 1. Person Plural | amicti eramus | wir waren umhüllt worden |
| 2. Person Plural | amicti eratis | ihr warst umhüllt worden |
| 3. Person Plural | amicti erant | sie waren umhüllt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuissem | ich hätte umhüllt |
| 2. Person Singular | amicuisses | du hättest umhüllt |
| 3. Person Singular | amicuisset | er/sie/es hätte umhüllt |
| 1. Person Plural | amicuissemus | wir hätten umhüllt |
| 2. Person Plural | amicuissetis | ihr hättet umhüllt |
| 3. Person Plural | amicuissent | sie hätten umhüllt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus essem | ich wäre umhüllt worden |
| 2. Person Singular | amictus esses | du wärest umhüllt worden |
| 3. Person Singular | amictus esset | er/sie/es wäre umhüllt worden |
| 1. Person Plural | amicti essemus | wir wären umhüllt worden |
| 2. Person Plural | amicti essetis | ihr wäret umhüllt worden |
| 3. Person Plural | amicti essent | sie wären umhüllt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | amicuero | ich werde umhüllt haben |
| 2. Person Singular | amicueris | du wirst umhüllt haben |
| 3. Person Singular | amicuerit | er/sie/es wird umhüllt haben |
| 1. Person Plural | amicuerimus | wir werden umhüllt haben |
| 2. Person Plural | amicueritis | ihr werdet umhüllt haben |
| 3. Person Plural | amicuerint | sie werden umhüllt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | amictus ero | ich werde umhüllt worden sein |
| 2. Person Singular | amictus eris | du werdest umhüllt worden sein |
| 3. Person Singular | amictus erit | er/sie/es werde umhüllt worden sein |
| 1. Person Plural | amicti erimus | wir werden umhüllt worden sein |
| 2. Person Plural | amicti eritis | ihr werdet umhüllt worden sein |
| 3. Person Plural | amicti erunt | sie werden umhüllt worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amicire | umhüllen |
| Vorzeitigkeit | amicuisse | umhüllt haben |
| Nachzeitigkeit | amicturum esse | umhüllen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | amiciri amicirier | umhüllt werden |
| Vorzeitigkeit | amictum esse | umhüllt worden sein |
| Nachzeitigkeit | amictum iri | künftig umhüllt werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | amici | umhülle! |
| 2. Person Plural | amicite | umhüllt! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | amicito |
| 3. Person Singular | amicito |
| 2. Person Plural | amicitote |
| 3. Person Plural | amiciunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | amicire | das Umhüllen |
| Genitiv | amiciendi amiciundi | des Umhüllens |
| Dativ | amiciendo amiciundo | dem Umhüllen |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum | das Umhüllen |
| Ablativ | amiciendo amiciundo | durch das Umhüllen |
| Vokativ | amiciende amiciunde | Umhüllen! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciendus amiciundus | amicienda amiciunda | amiciendum amiciundum |
| Genitiv | amiciendi amiciundi | amiciendae amiciundae | amiciendi amiciundi |
| Dativ | amiciendo amiciundo | amiciendae amiciundae | amiciendo amiciundo |
| Akkusativ | amiciendum amiciundum | amiciendam amiciundam | amiciendum amiciundum |
| Ablativ | amiciendo amiciundo | amicienda amiciunda | amiciendo amiciundo |
| Vokativ | amiciende amiciunde | amicienda amiciunda | amiciendum amiciundum |
| Nominativ | amiciendi amiciundi | amiciendae amiciundae | amicienda amiciunda |
| Genitiv | amiciendorum amiciundorum | amiciendarum amiciundarum | amiciendorum amiciundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | amiciendos amiciundos | amiciendas amiciundas | amicienda amiciunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | amiciendi amiciundi | amiciendae amiciundae | amicienda amiciunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amiciens | amiciens | amiciens |
| Genitiv | amicientis | amicientis | amicientis |
| Dativ | amicienti | amicienti | amicienti |
| Akkusativ | amicientem | amicientem | amiciens |
| Ablativ | amicienti amiciente | amicienti amiciente | amicienti amiciente |
| Vokativ | amiciens | amiciens | amiciens |
| Nominativ | amicientes | amicientes | amicientia |
| Genitiv | amicientium amicientum | amicientium amicientum | amicientium amicientum |
| Dativ | amicientibus | amicientibus | amicientibus |
| Akkusativ | amicientes | amicientes | amicientia |
| Ablativ | amicientibus | amicientibus | amicientibus |
| Vokativ | amicientes | amicientes | amicientia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amictus | amicta | amictum |
| Genitiv | amicti | amictae | amicti |
| Dativ | amicto | amictae | amicto |
| Akkusativ | amictum | amictam | amictum |
| Ablativ | amicto | amicta | amicto |
| Vokativ | amicte | amicta | amictum |
| Nominativ | amicti | amictae | amicta |
| Genitiv | amictorum | amictarum | amictorum |
| Dativ | amictis | amictis | amictis |
| Akkusativ | amictos | amictas | amicta |
| Ablativ | amictis | amictis | amictis |
| Vokativ | amicti | amictae | amicta |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | amicturus | amictura | amicturum |
| Genitiv | amicturi | amicturae | amicturi |
| Dativ | amicturo | amicturae | amicturo |
| Akkusativ | amicturum | amicturam | amicturum |
| Ablativ | amicturo | amictura | amicturo |
| Vokativ | amicture | amictura | amicturum |
| Nominativ | amicturi | amicturae | amictura |
| Genitiv | amicturorum | amicturarum | amicturorum |
| Dativ | amicturis | amicturis | amicturis |
| Akkusativ | amicturos | amicturas | amictura |
| Ablativ | amicturis | amicturis | amicturis |
| Vokativ | amicturi | amicturae | amictura |
| Supin I | Supin II |
| amictu | amictum |
