| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
| arbitrare | Verb | A-Konjugation | Infinitiv | beobachten glauben belauschen erwägen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitro | ich beobachte |
| 2. Person Singular | arbitras | du beobachtest |
| 3. Person Singular | arbitrat | er/sie/es beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitramus | wir beobachten |
| 2. Person Plural | arbitratis | ihr beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitrant | sie beobachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitror | ich werde beobachtet |
| 2. Person Singular | arbitraris arbitrare | du wirst beobachtet |
| 3. Person Singular | arbitratur | er/sie/es wird beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitramur | wir werden beobachtet |
| 2. Person Plural | arbitramini | ihr werdet beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitrantur | sie werden beobachtet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrem | ich beobachte |
| 2. Person Singular | arbitres | du beobachtest |
| 3. Person Singular | arbitret | er/sie/es beobachte |
| 1. Person Plural | arbitremus | wir beobachten |
| 2. Person Plural | arbitretis | ihr beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitrent | sie beobachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrer | ich werde beobachtet |
| 2. Person Singular | arbitreris arbitrere | du werdest beobachtet |
| 3. Person Singular | arbitretur | er/sie/es werde beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitremur | wir werden beobachtet |
| 2. Person Plural | arbitremini | ihr werdet beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitrentur | sie werden beobachtet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabam | ich beobachtete |
| 2. Person Singular | arbitrabas | du beobachtetest |
| 3. Person Singular | arbitrabat | er/sie/es beobachtete |
| 1. Person Plural | arbitrabamus | wir beobachteten |
| 2. Person Plural | arbitrabatis | ihr beobachtetet |
| 3. Person Plural | arbitrabant | sie beobachteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabar | ich wurde beobachtet |
| 2. Person Singular | arbitrabaris arbitrabare | du wurdest beobachtet |
| 3. Person Singular | arbitrabatur | er/sie/es wurde beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitrabamur | wir wurden beobachtet |
| 2. Person Plural | arbitrabamini | ihr wurdet beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitrabantur | sie wurden beobachtet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrarem | ich beobachtete |
| 2. Person Singular | arbitrares | du beobachtetest |
| 3. Person Singular | arbitraret | er/sie/es beobachtete |
| 1. Person Plural | arbitraremus | wir beobachteten |
| 2. Person Plural | arbitraretis | ihr beobachtetet |
| 3. Person Plural | arbitrarent | sie beobachteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrarer | ich würde beobachtet |
| 2. Person Singular | arbitrareris arbitrarere | du würdest beobachtet |
| 3. Person Singular | arbitraretur | er/sie/es würde beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitraremur | wir würden beobachtet |
| 2. Person Plural | arbitraremini | ihr würdet beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitrarentur | sie würden beobachtet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabo | ich werde beobachten |
| 2. Person Singular | arbitrabis | du wirst beobachten |
| 3. Person Singular | arbitrabit | er/sie/es wird beobachten |
| 1. Person Plural | arbitrabimus | wir werden beobachten |
| 2. Person Plural | arbitrabitis | ihr werdet beobachten |
| 3. Person Plural | arbitrabunt | sie werden beobachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabor | ich werde beobachtet |
| 2. Person Singular | arbitraberis arbitrabere | du wirst beobachtet |
| 3. Person Singular | arbitrabitur | er/sie/es wird beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitrabimur | wir werden beobachtet |
| 2. Person Plural | arbitrabimini | ihr werdet beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitrabuntur | sie werden beobachtet |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravi | ich habe beobachtet |
| 2. Person Singular | arbitravisti | du hast beobachtet |
| 3. Person Singular | arbitravit | er/sie/es hat beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitravimus | wir haben beobachtet |
| 2. Person Plural | arbitravistis | ihr habt beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitraverunt arbitravere | sie haben beobachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus sum | ich bin beobachtet worden |
| 2. Person Singular | arbitratus es | du bist beobachtet worden |
| 3. Person Singular | arbitratus est | er/sie/es ist beobachtet worden |
| 1. Person Plural | arbitrati sumus | wir sind beobachtet worden |
| 2. Person Plural | arbitrati estis | ihr seid beobachtet worden |
| 3. Person Plural | arbitrati sunt | sie sind beobachtet worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitraverim | ich habe beobachtet |
| 2. Person Singular | arbitraveris | du habest beobachtet |
| 3. Person Singular | arbitraverit | er/sie/es habe beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitraverimus | wir haben beobachtet |
| 2. Person Plural | arbitraveritis | ihr habet beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitraverint | sie haben beobachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus sim | ich sei beobachtet worden |
| 2. Person Singular | arbitratus sis | du seiest beobachtet worden |
| 3. Person Singular | arbitratus sit | er/sie/es sei beobachtet worden |
| 1. Person Plural | arbitrati simus | wir seien beobachtet worden |
| 2. Person Plural | arbitrati sitis | ihr seiet beobachtet worden |
| 3. Person Plural | arbitrati sint | sie seien beobachtet worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitraveram | ich hatte beobachtet |
| 2. Person Singular | arbitraveras | du hattest beobachtet |
| 3. Person Singular | arbitraverat | er/sie/es hatte beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitraveramus | wir hatten beobachtet |
| 2. Person Plural | arbitraveratis | ihr hattet beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitraverant | sie hatten beobachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus eram | ich war beobachtet worden |
| 2. Person Singular | arbitratus eras | du warst beobachtet worden |
| 3. Person Singular | arbitratus erat | er/sie/es war beobachtet worden |
| 1. Person Plural | arbitrati eramus | wir waren beobachtet worden |
| 2. Person Plural | arbitrati eratis | ihr warst beobachtet worden |
| 3. Person Plural | arbitrati erant | sie waren beobachtet worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravissem | ich hätte beobachtet |
| 2. Person Singular | arbitravisses | du hättest beobachtet |
| 3. Person Singular | arbitravisset | er/sie/es hätte beobachtet |
| 1. Person Plural | arbitravissemus | wir hätten beobachtet |
| 2. Person Plural | arbitravissetis | ihr hättet beobachtet |
| 3. Person Plural | arbitravissent | sie hätten beobachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus essem | ich wäre beobachtet worden |
| 2. Person Singular | arbitratus esses | du wärest beobachtet worden |
| 3. Person Singular | arbitratus esset | er/sie/es wäre beobachtet worden |
| 1. Person Plural | arbitrati essemus | wir wären beobachtet worden |
| 2. Person Plural | arbitrati essetis | ihr wäret beobachtet worden |
| 3. Person Plural | arbitrati essent | sie wären beobachtet worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravero | ich werde beobachtet haben |
| 2. Person Singular | arbitraveris | du wirst beobachtet haben |
| 3. Person Singular | arbitraverit | er/sie/es wird beobachtet haben |
| 1. Person Plural | arbitraverimus | wir werden beobachtet haben |
| 2. Person Plural | arbitraveritis | ihr werdet beobachtet haben |
| 3. Person Plural | arbitraverint | sie werden beobachtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus ero | ich werde beobachtet worden sein |
| 2. Person Singular | arbitratus eris | du werdest beobachtet worden sein |
| 3. Person Singular | arbitratus erit | er/sie/es werde beobachtet worden sein |
| 1. Person Plural | arbitrati erimus | wir werden beobachtet worden sein |
| 2. Person Plural | arbitrati eritis | ihr werdet beobachtet worden sein |
| 3. Person Plural | arbitrati erunt | sie werden beobachtet worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | arbitrare | beobachten |
| Vorzeitigkeit | arbitravisse | beobachtet haben |
| Nachzeitigkeit | arbitraturum esse | beobachten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | arbitrari arbitrarier | beobachtet werden |
| Vorzeitigkeit | arbitratum esse | beobachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | arbitratum iri | künftig beobachtet werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | arbitra | beobachte! |
| 2. Person Plural | arbitrate | beobachtet! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | arbitrato |
| 3. Person Singular | arbitrato |
| 2. Person Plural | arbitratote |
| 3. Person Plural | arbitranto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | arbitrare | das Beobachten |
| Genitiv | arbitrandi | des Beobachtens |
| Dativ | arbitrando | dem Beobachten |
| Akkusativ | arbitrandum | das Beobachten |
| Ablativ | arbitrando | durch das Beobachten |
| Vokativ | arbitrande | Beobachten! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitrandus | arbitranda | arbitrandum |
| Genitiv | arbitrandi | arbitrandae | arbitrandi |
| Dativ | arbitrando | arbitrandae | arbitrando |
| Akkusativ | arbitrandum | arbitrandam | arbitrandum |
| Ablativ | arbitrando | arbitranda | arbitrando |
| Vokativ | arbitrande | arbitranda | arbitrandum |
| Nominativ | arbitrandi | arbitrandae | arbitranda |
| Genitiv | arbitrandorum | arbitrandarum | arbitrandorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | arbitrandos | arbitrandas | arbitranda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | arbitrandi | arbitrandae | arbitranda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitrans | arbitrans | arbitrans |
| Genitiv | arbitrantis | arbitrantis | arbitrantis |
| Dativ | arbitranti | arbitranti | arbitranti |
| Akkusativ | arbitrantem | arbitrantem | arbitrans |
| Ablativ | arbitranti arbitrante | arbitranti arbitrante | arbitranti arbitrante |
| Vokativ | arbitrans | arbitrans | arbitrans |
| Nominativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Genitiv | arbitrantium arbitrantum | arbitrantium arbitrantum | arbitrantium arbitrantum |
| Dativ | arbitrantibus | arbitrantibus | arbitrantibus |
| Akkusativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Ablativ | arbitrantibus | arbitrantibus | arbitrantibus |
| Vokativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitratus | arbitrata | arbitratum |
| Genitiv | arbitrati | arbitratae | arbitrati |
| Dativ | arbitrato | arbitratae | arbitrato |
| Akkusativ | arbitratum | arbitratam | arbitratum |
| Ablativ | arbitrato | arbitrata | arbitrato |
| Vokativ | arbitrate | arbitrata | arbitratum |
| Nominativ | arbitrati | arbitratae | arbitrata |
| Genitiv | arbitratorum | arbitratarum | arbitratorum |
| Dativ | arbitratis | arbitratis | arbitratis |
| Akkusativ | arbitratos | arbitratas | arbitrata |
| Ablativ | arbitratis | arbitratis | arbitratis |
| Vokativ | arbitrati | arbitratae | arbitrata |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitraturus | arbitratura | arbitraturum |
| Genitiv | arbitraturi | arbitraturae | arbitraturi |
| Dativ | arbitraturo | arbitraturae | arbitraturo |
| Akkusativ | arbitraturum | arbitraturam | arbitraturum |
| Ablativ | arbitraturo | arbitratura | arbitraturo |
| Vokativ | arbitrature | arbitratura | arbitraturum |
| Nominativ | arbitraturi | arbitraturae | arbitratura |
| Genitiv | arbitraturorum | arbitraturarum | arbitraturorum |
| Dativ | arbitraturis | arbitraturis | arbitraturis |
| Akkusativ | arbitraturos | arbitraturas | arbitratura |
| Ablativ | arbitraturis | arbitraturis | arbitraturis |
| Vokativ | arbitraturi | arbitraturae | arbitratura |
| Supin I | Supin II |
| arbitratu | arbitratum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitro | ich glaube |
| 2. Person Singular | arbitras | du glaubst |
| 3. Person Singular | arbitrat | er/sie/es glaubt |
| 1. Person Plural | arbitramus | wir glauben |
| 2. Person Plural | arbitratis | ihr glaubt |
| 3. Person Plural | arbitrant | sie glauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitror | ich werde geglaubt |
| 2. Person Singular | arbitraris arbitrare | du wirst geglaubt |
| 3. Person Singular | arbitratur | er/sie/es wird geglaubt |
| 1. Person Plural | arbitramur | wir werden geglaubt |
| 2. Person Plural | arbitramini | ihr werdet geglaubt |
| 3. Person Plural | arbitrantur | sie werden geglaubt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrem | ich glaube |
| 2. Person Singular | arbitres | du glaubest |
| 3. Person Singular | arbitret | er/sie/es glaube |
| 1. Person Plural | arbitremus | wir glauben |
| 2. Person Plural | arbitretis | ihr glaubet |
| 3. Person Plural | arbitrent | sie glauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrer | ich werde geglaubt |
| 2. Person Singular | arbitreris arbitrere | du werdest geglaubt |
| 3. Person Singular | arbitretur | er/sie/es werde geglaubt |
| 1. Person Plural | arbitremur | wir werden geglaubt |
| 2. Person Plural | arbitremini | ihr werdet geglaubt |
| 3. Person Plural | arbitrentur | sie werden geglaubt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabam | ich glaubte |
| 2. Person Singular | arbitrabas | du glaubtest |
| 3. Person Singular | arbitrabat | er/sie/es glaubte |
| 1. Person Plural | arbitrabamus | wir glaubten |
| 2. Person Plural | arbitrabatis | ihr glaubtet |
| 3. Person Plural | arbitrabant | sie glaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabar | ich wurde geglaubt |
| 2. Person Singular | arbitrabaris arbitrabare | du wurdest geglaubt |
| 3. Person Singular | arbitrabatur | er/sie/es wurde geglaubt |
| 1. Person Plural | arbitrabamur | wir wurden geglaubt |
| 2. Person Plural | arbitrabamini | ihr wurdet geglaubt |
| 3. Person Plural | arbitrabantur | sie wurden geglaubt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrarem | ich glaubte |
| 2. Person Singular | arbitrares | du glaubtest |
| 3. Person Singular | arbitraret | er/sie/es glaubte |
| 1. Person Plural | arbitraremus | wir glaubten |
| 2. Person Plural | arbitraretis | ihr glaubtet |
| 3. Person Plural | arbitrarent | sie glaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrarer | ich würde geglaubt |
| 2. Person Singular | arbitrareris arbitrarere | du würdest geglaubt |
| 3. Person Singular | arbitraretur | er/sie/es würde geglaubt |
| 1. Person Plural | arbitraremur | wir würden geglaubt |
| 2. Person Plural | arbitraremini | ihr würdet geglaubt |
| 3. Person Plural | arbitrarentur | sie würden geglaubt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabo | ich werde glauben |
| 2. Person Singular | arbitrabis | du wirst glauben |
| 3. Person Singular | arbitrabit | er/sie/es wird glauben |
| 1. Person Plural | arbitrabimus | wir werden glauben |
| 2. Person Plural | arbitrabitis | ihr werdet glauben |
| 3. Person Plural | arbitrabunt | sie werden glauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabor | ich werde geglaubt |
| 2. Person Singular | arbitraberis arbitrabere | du wirst geglaubt |
| 3. Person Singular | arbitrabitur | er/sie/es wird geglaubt |
| 1. Person Plural | arbitrabimur | wir werden geglaubt |
| 2. Person Plural | arbitrabimini | ihr werdet geglaubt |
| 3. Person Plural | arbitrabuntur | sie werden geglaubt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravi | ich habe geglaubt |
| 2. Person Singular | arbitravisti | du hast geglaubt |
| 3. Person Singular | arbitravit | er/sie/es hat geglaubt |
| 1. Person Plural | arbitravimus | wir haben geglaubt |
| 2. Person Plural | arbitravistis | ihr habt geglaubt |
| 3. Person Plural | arbitraverunt arbitravere | sie haben geglaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus sum | ich bin geglaubt worden |
| 2. Person Singular | arbitratus es | du bist geglaubt worden |
| 3. Person Singular | arbitratus est | er/sie/es ist geglaubt worden |
| 1. Person Plural | arbitrati sumus | wir sind geglaubt worden |
| 2. Person Plural | arbitrati estis | ihr seid geglaubt worden |
| 3. Person Plural | arbitrati sunt | sie sind geglaubt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitraverim | ich habe geglaubt |
| 2. Person Singular | arbitraveris | du habest geglaubt |
| 3. Person Singular | arbitraverit | er/sie/es habe geglaubt |
| 1. Person Plural | arbitraverimus | wir haben geglaubt |
| 2. Person Plural | arbitraveritis | ihr habet geglaubt |
| 3. Person Plural | arbitraverint | sie haben geglaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus sim | ich sei geglaubt worden |
| 2. Person Singular | arbitratus sis | du seiest geglaubt worden |
| 3. Person Singular | arbitratus sit | er/sie/es sei geglaubt worden |
| 1. Person Plural | arbitrati simus | wir seien geglaubt worden |
| 2. Person Plural | arbitrati sitis | ihr seiet geglaubt worden |
| 3. Person Plural | arbitrati sint | sie seien geglaubt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitraveram | ich hatte geglaubt |
| 2. Person Singular | arbitraveras | du hattest geglaubt |
| 3. Person Singular | arbitraverat | er/sie/es hatte geglaubt |
| 1. Person Plural | arbitraveramus | wir hatten geglaubt |
| 2. Person Plural | arbitraveratis | ihr hattet geglaubt |
| 3. Person Plural | arbitraverant | sie hatten geglaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus eram | ich war geglaubt worden |
| 2. Person Singular | arbitratus eras | du warst geglaubt worden |
| 3. Person Singular | arbitratus erat | er/sie/es war geglaubt worden |
| 1. Person Plural | arbitrati eramus | wir waren geglaubt worden |
| 2. Person Plural | arbitrati eratis | ihr warst geglaubt worden |
| 3. Person Plural | arbitrati erant | sie waren geglaubt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravissem | ich hätte geglaubt |
| 2. Person Singular | arbitravisses | du hättest geglaubt |
| 3. Person Singular | arbitravisset | er/sie/es hätte geglaubt |
| 1. Person Plural | arbitravissemus | wir hätten geglaubt |
| 2. Person Plural | arbitravissetis | ihr hättet geglaubt |
| 3. Person Plural | arbitravissent | sie hätten geglaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus essem | ich wäre geglaubt worden |
| 2. Person Singular | arbitratus esses | du wärest geglaubt worden |
| 3. Person Singular | arbitratus esset | er/sie/es wäre geglaubt worden |
| 1. Person Plural | arbitrati essemus | wir wären geglaubt worden |
| 2. Person Plural | arbitrati essetis | ihr wäret geglaubt worden |
| 3. Person Plural | arbitrati essent | sie wären geglaubt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravero | ich werde geglaubt haben |
| 2. Person Singular | arbitraveris | du wirst geglaubt haben |
| 3. Person Singular | arbitraverit | er/sie/es wird geglaubt haben |
| 1. Person Plural | arbitraverimus | wir werden geglaubt haben |
| 2. Person Plural | arbitraveritis | ihr werdet geglaubt haben |
| 3. Person Plural | arbitraverint | sie werden geglaubt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus ero | ich werde geglaubt worden sein |
| 2. Person Singular | arbitratus eris | du werdest geglaubt worden sein |
| 3. Person Singular | arbitratus erit | er/sie/es werde geglaubt worden sein |
| 1. Person Plural | arbitrati erimus | wir werden geglaubt worden sein |
| 2. Person Plural | arbitrati eritis | ihr werdet geglaubt worden sein |
| 3. Person Plural | arbitrati erunt | sie werden geglaubt worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | arbitrare | glauben |
| Vorzeitigkeit | arbitravisse | geglaubt haben |
| Nachzeitigkeit | arbitraturum esse | glauben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | arbitrari arbitrarier | geglaubt werden |
| Vorzeitigkeit | arbitratum esse | geglaubt worden sein |
| Nachzeitigkeit | arbitratum iri | künftig geglaubt werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | arbitra | glaube! |
| 2. Person Plural | arbitrate | glaubt! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | arbitrato |
| 3. Person Singular | arbitrato |
| 2. Person Plural | arbitratote |
| 3. Person Plural | arbitranto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | arbitrare | das Glauben |
| Genitiv | arbitrandi | des Glaubens |
| Dativ | arbitrando | dem Glauben |
| Akkusativ | arbitrandum | das Glauben |
| Ablativ | arbitrando | durch das Glauben |
| Vokativ | arbitrande | Glauben! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitrandus | arbitranda | arbitrandum |
| Genitiv | arbitrandi | arbitrandae | arbitrandi |
| Dativ | arbitrando | arbitrandae | arbitrando |
| Akkusativ | arbitrandum | arbitrandam | arbitrandum |
| Ablativ | arbitrando | arbitranda | arbitrando |
| Vokativ | arbitrande | arbitranda | arbitrandum |
| Nominativ | arbitrandi | arbitrandae | arbitranda |
| Genitiv | arbitrandorum | arbitrandarum | arbitrandorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | arbitrandos | arbitrandas | arbitranda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | arbitrandi | arbitrandae | arbitranda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitrans | arbitrans | arbitrans |
| Genitiv | arbitrantis | arbitrantis | arbitrantis |
| Dativ | arbitranti | arbitranti | arbitranti |
| Akkusativ | arbitrantem | arbitrantem | arbitrans |
| Ablativ | arbitranti arbitrante | arbitranti arbitrante | arbitranti arbitrante |
| Vokativ | arbitrans | arbitrans | arbitrans |
| Nominativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Genitiv | arbitrantium arbitrantum | arbitrantium arbitrantum | arbitrantium arbitrantum |
| Dativ | arbitrantibus | arbitrantibus | arbitrantibus |
| Akkusativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Ablativ | arbitrantibus | arbitrantibus | arbitrantibus |
| Vokativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitratus | arbitrata | arbitratum |
| Genitiv | arbitrati | arbitratae | arbitrati |
| Dativ | arbitrato | arbitratae | arbitrato |
| Akkusativ | arbitratum | arbitratam | arbitratum |
| Ablativ | arbitrato | arbitrata | arbitrato |
| Vokativ | arbitrate | arbitrata | arbitratum |
| Nominativ | arbitrati | arbitratae | arbitrata |
| Genitiv | arbitratorum | arbitratarum | arbitratorum |
| Dativ | arbitratis | arbitratis | arbitratis |
| Akkusativ | arbitratos | arbitratas | arbitrata |
| Ablativ | arbitratis | arbitratis | arbitratis |
| Vokativ | arbitrati | arbitratae | arbitrata |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitraturus | arbitratura | arbitraturum |
| Genitiv | arbitraturi | arbitraturae | arbitraturi |
| Dativ | arbitraturo | arbitraturae | arbitraturo |
| Akkusativ | arbitraturum | arbitraturam | arbitraturum |
| Ablativ | arbitraturo | arbitratura | arbitraturo |
| Vokativ | arbitrature | arbitratura | arbitraturum |
| Nominativ | arbitraturi | arbitraturae | arbitratura |
| Genitiv | arbitraturorum | arbitraturarum | arbitraturorum |
| Dativ | arbitraturis | arbitraturis | arbitraturis |
| Akkusativ | arbitraturos | arbitraturas | arbitratura |
| Ablativ | arbitraturis | arbitraturis | arbitraturis |
| Vokativ | arbitraturi | arbitraturae | arbitratura |
| Supin I | Supin II |
| arbitratu | arbitratum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitro | ich belausche |
| 2. Person Singular | arbitras | du belauscht |
| 3. Person Singular | arbitrat | er/sie/es belauscht |
| 1. Person Plural | arbitramus | wir belauschen |
| 2. Person Plural | arbitratis | ihr belauscht |
| 3. Person Plural | arbitrant | sie belauschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitror | ich werde belauscht |
| 2. Person Singular | arbitraris arbitrare | du wirst belauscht |
| 3. Person Singular | arbitratur | er/sie/es wird belauscht |
| 1. Person Plural | arbitramur | wir werden belauscht |
| 2. Person Plural | arbitramini | ihr werdet belauscht |
| 3. Person Plural | arbitrantur | sie werden belauscht |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrem | ich belausche |
| 2. Person Singular | arbitres | du belauschest |
| 3. Person Singular | arbitret | er/sie/es belausche |
| 1. Person Plural | arbitremus | wir belauschen |
| 2. Person Plural | arbitretis | ihr belauschet |
| 3. Person Plural | arbitrent | sie belauschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrer | ich werde belauscht |
| 2. Person Singular | arbitreris arbitrere | du werdest belauscht |
| 3. Person Singular | arbitretur | er/sie/es werde belauscht |
| 1. Person Plural | arbitremur | wir werden belauscht |
| 2. Person Plural | arbitremini | ihr werdet belauscht |
| 3. Person Plural | arbitrentur | sie werden belauscht |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabam | ich belauschte |
| 2. Person Singular | arbitrabas | du belauschtest |
| 3. Person Singular | arbitrabat | er/sie/es belauschte |
| 1. Person Plural | arbitrabamus | wir belauschten |
| 2. Person Plural | arbitrabatis | ihr belauschtet |
| 3. Person Plural | arbitrabant | sie belauschten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabar | ich wurde belauscht |
| 2. Person Singular | arbitrabaris arbitrabare | du wurdest belauscht |
| 3. Person Singular | arbitrabatur | er/sie/es wurde belauscht |
| 1. Person Plural | arbitrabamur | wir wurden belauscht |
| 2. Person Plural | arbitrabamini | ihr wurdet belauscht |
| 3. Person Plural | arbitrabantur | sie wurden belauscht |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrarem | ich belauschte |
| 2. Person Singular | arbitrares | du belauschtest |
| 3. Person Singular | arbitraret | er/sie/es belauschte |
| 1. Person Plural | arbitraremus | wir belauschten |
| 2. Person Plural | arbitraretis | ihr belauschtet |
| 3. Person Plural | arbitrarent | sie belauschten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrarer | ich würde belauscht |
| 2. Person Singular | arbitrareris arbitrarere | du würdest belauscht |
| 3. Person Singular | arbitraretur | er/sie/es würde belauscht |
| 1. Person Plural | arbitraremur | wir würden belauscht |
| 2. Person Plural | arbitraremini | ihr würdet belauscht |
| 3. Person Plural | arbitrarentur | sie würden belauscht |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabo | ich werde belauschen |
| 2. Person Singular | arbitrabis | du wirst belauschen |
| 3. Person Singular | arbitrabit | er/sie/es wird belauschen |
| 1. Person Plural | arbitrabimus | wir werden belauschen |
| 2. Person Plural | arbitrabitis | ihr werdet belauschen |
| 3. Person Plural | arbitrabunt | sie werden belauschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabor | ich werde belauscht |
| 2. Person Singular | arbitraberis arbitrabere | du wirst belauscht |
| 3. Person Singular | arbitrabitur | er/sie/es wird belauscht |
| 1. Person Plural | arbitrabimur | wir werden belauscht |
| 2. Person Plural | arbitrabimini | ihr werdet belauscht |
| 3. Person Plural | arbitrabuntur | sie werden belauscht |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravi | ich habe belauscht |
| 2. Person Singular | arbitravisti | du hast belauscht |
| 3. Person Singular | arbitravit | er/sie/es hat belauscht |
| 1. Person Plural | arbitravimus | wir haben belauscht |
| 2. Person Plural | arbitravistis | ihr habt belauscht |
| 3. Person Plural | arbitraverunt arbitravere | sie haben belauscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus sum | ich bin belauscht worden |
| 2. Person Singular | arbitratus es | du bist belauscht worden |
| 3. Person Singular | arbitratus est | er/sie/es ist belauscht worden |
| 1. Person Plural | arbitrati sumus | wir sind belauscht worden |
| 2. Person Plural | arbitrati estis | ihr seid belauscht worden |
| 3. Person Plural | arbitrati sunt | sie sind belauscht worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitraverim | ich habe belauscht |
| 2. Person Singular | arbitraveris | du habest belauscht |
| 3. Person Singular | arbitraverit | er/sie/es habe belauscht |
| 1. Person Plural | arbitraverimus | wir haben belauscht |
| 2. Person Plural | arbitraveritis | ihr habet belauscht |
| 3. Person Plural | arbitraverint | sie haben belauscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus sim | ich sei belauscht worden |
| 2. Person Singular | arbitratus sis | du seiest belauscht worden |
| 3. Person Singular | arbitratus sit | er/sie/es sei belauscht worden |
| 1. Person Plural | arbitrati simus | wir seien belauscht worden |
| 2. Person Plural | arbitrati sitis | ihr seiet belauscht worden |
| 3. Person Plural | arbitrati sint | sie seien belauscht worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitraveram | ich hatte belauscht |
| 2. Person Singular | arbitraveras | du hattest belauscht |
| 3. Person Singular | arbitraverat | er/sie/es hatte belauscht |
| 1. Person Plural | arbitraveramus | wir hatten belauscht |
| 2. Person Plural | arbitraveratis | ihr hattet belauscht |
| 3. Person Plural | arbitraverant | sie hatten belauscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus eram | ich war belauscht worden |
| 2. Person Singular | arbitratus eras | du warst belauscht worden |
| 3. Person Singular | arbitratus erat | er/sie/es war belauscht worden |
| 1. Person Plural | arbitrati eramus | wir waren belauscht worden |
| 2. Person Plural | arbitrati eratis | ihr warst belauscht worden |
| 3. Person Plural | arbitrati erant | sie waren belauscht worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravissem | ich hätte belauscht |
| 2. Person Singular | arbitravisses | du hättest belauscht |
| 3. Person Singular | arbitravisset | er/sie/es hätte belauscht |
| 1. Person Plural | arbitravissemus | wir hätten belauscht |
| 2. Person Plural | arbitravissetis | ihr hättet belauscht |
| 3. Person Plural | arbitravissent | sie hätten belauscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus essem | ich wäre belauscht worden |
| 2. Person Singular | arbitratus esses | du wärest belauscht worden |
| 3. Person Singular | arbitratus esset | er/sie/es wäre belauscht worden |
| 1. Person Plural | arbitrati essemus | wir wären belauscht worden |
| 2. Person Plural | arbitrati essetis | ihr wäret belauscht worden |
| 3. Person Plural | arbitrati essent | sie wären belauscht worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravero | ich werde belauscht haben |
| 2. Person Singular | arbitraveris | du wirst belauscht haben |
| 3. Person Singular | arbitraverit | er/sie/es wird belauscht haben |
| 1. Person Plural | arbitraverimus | wir werden belauscht haben |
| 2. Person Plural | arbitraveritis | ihr werdet belauscht haben |
| 3. Person Plural | arbitraverint | sie werden belauscht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus ero | ich werde belauscht worden sein |
| 2. Person Singular | arbitratus eris | du werdest belauscht worden sein |
| 3. Person Singular | arbitratus erit | er/sie/es werde belauscht worden sein |
| 1. Person Plural | arbitrati erimus | wir werden belauscht worden sein |
| 2. Person Plural | arbitrati eritis | ihr werdet belauscht worden sein |
| 3. Person Plural | arbitrati erunt | sie werden belauscht worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | arbitrare | belauschen |
| Vorzeitigkeit | arbitravisse | belauscht haben |
| Nachzeitigkeit | arbitraturum esse | belauschen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | arbitrari arbitrarier | belauscht werden |
| Vorzeitigkeit | arbitratum esse | belauscht worden sein |
| Nachzeitigkeit | arbitratum iri | künftig belauscht werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | arbitra | belausche! |
| 2. Person Plural | arbitrate | belauscht! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | arbitrato |
| 3. Person Singular | arbitrato |
| 2. Person Plural | arbitratote |
| 3. Person Plural | arbitranto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | arbitrare | das Belauschen |
| Genitiv | arbitrandi | des Belauschens |
| Dativ | arbitrando | dem Belauschen |
| Akkusativ | arbitrandum | das Belauschen |
| Ablativ | arbitrando | durch das Belauschen |
| Vokativ | arbitrande | Belauschen! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitrandus | arbitranda | arbitrandum |
| Genitiv | arbitrandi | arbitrandae | arbitrandi |
| Dativ | arbitrando | arbitrandae | arbitrando |
| Akkusativ | arbitrandum | arbitrandam | arbitrandum |
| Ablativ | arbitrando | arbitranda | arbitrando |
| Vokativ | arbitrande | arbitranda | arbitrandum |
| Nominativ | arbitrandi | arbitrandae | arbitranda |
| Genitiv | arbitrandorum | arbitrandarum | arbitrandorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | arbitrandos | arbitrandas | arbitranda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | arbitrandi | arbitrandae | arbitranda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitrans | arbitrans | arbitrans |
| Genitiv | arbitrantis | arbitrantis | arbitrantis |
| Dativ | arbitranti | arbitranti | arbitranti |
| Akkusativ | arbitrantem | arbitrantem | arbitrans |
| Ablativ | arbitranti arbitrante | arbitranti arbitrante | arbitranti arbitrante |
| Vokativ | arbitrans | arbitrans | arbitrans |
| Nominativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Genitiv | arbitrantium arbitrantum | arbitrantium arbitrantum | arbitrantium arbitrantum |
| Dativ | arbitrantibus | arbitrantibus | arbitrantibus |
| Akkusativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Ablativ | arbitrantibus | arbitrantibus | arbitrantibus |
| Vokativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitratus | arbitrata | arbitratum |
| Genitiv | arbitrati | arbitratae | arbitrati |
| Dativ | arbitrato | arbitratae | arbitrato |
| Akkusativ | arbitratum | arbitratam | arbitratum |
| Ablativ | arbitrato | arbitrata | arbitrato |
| Vokativ | arbitrate | arbitrata | arbitratum |
| Nominativ | arbitrati | arbitratae | arbitrata |
| Genitiv | arbitratorum | arbitratarum | arbitratorum |
| Dativ | arbitratis | arbitratis | arbitratis |
| Akkusativ | arbitratos | arbitratas | arbitrata |
| Ablativ | arbitratis | arbitratis | arbitratis |
| Vokativ | arbitrati | arbitratae | arbitrata |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitraturus | arbitratura | arbitraturum |
| Genitiv | arbitraturi | arbitraturae | arbitraturi |
| Dativ | arbitraturo | arbitraturae | arbitraturo |
| Akkusativ | arbitraturum | arbitraturam | arbitraturum |
| Ablativ | arbitraturo | arbitratura | arbitraturo |
| Vokativ | arbitrature | arbitratura | arbitraturum |
| Nominativ | arbitraturi | arbitraturae | arbitratura |
| Genitiv | arbitraturorum | arbitraturarum | arbitraturorum |
| Dativ | arbitraturis | arbitraturis | arbitraturis |
| Akkusativ | arbitraturos | arbitraturas | arbitratura |
| Ablativ | arbitraturis | arbitraturis | arbitraturis |
| Vokativ | arbitraturi | arbitraturae | arbitratura |
| Supin I | Supin II |
| arbitratu | arbitratum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitro | ich erwäge |
| 2. Person Singular | arbitras | du erwägst |
| 3. Person Singular | arbitrat | er/sie/es erwägt |
| 1. Person Plural | arbitramus | wir erwägen |
| 2. Person Plural | arbitratis | ihr erwägt |
| 3. Person Plural | arbitrant | sie erwägen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitror | ich werde erwogen |
| 2. Person Singular | arbitraris arbitrare | du wirst erwogen |
| 3. Person Singular | arbitratur | er/sie/es wird erwogen |
| 1. Person Plural | arbitramur | wir werden erwogen |
| 2. Person Plural | arbitramini | ihr werdet erwogen |
| 3. Person Plural | arbitrantur | sie werden erwogen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrem | ich erwäge |
| 2. Person Singular | arbitres | du erwägest |
| 3. Person Singular | arbitret | er/sie/es erwäge |
| 1. Person Plural | arbitremus | wir erwägen |
| 2. Person Plural | arbitretis | ihr erwäget |
| 3. Person Plural | arbitrent | sie erwägen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrer | ich werde erwogen |
| 2. Person Singular | arbitreris arbitrere | du werdest erwogen |
| 3. Person Singular | arbitretur | er/sie/es werde erwogen |
| 1. Person Plural | arbitremur | wir werden erwogen |
| 2. Person Plural | arbitremini | ihr werdet erwogen |
| 3. Person Plural | arbitrentur | sie werden erwogen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabam | ich erwog |
| 2. Person Singular | arbitrabas | du erwogst |
| 3. Person Singular | arbitrabat | er/sie/es erwog |
| 1. Person Plural | arbitrabamus | wir erwogen |
| 2. Person Plural | arbitrabatis | ihr erwogt |
| 3. Person Plural | arbitrabant | sie erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabar | ich wurde erwogen |
| 2. Person Singular | arbitrabaris arbitrabare | du wurdest erwogen |
| 3. Person Singular | arbitrabatur | er/sie/es wurde erwogen |
| 1. Person Plural | arbitrabamur | wir wurden erwogen |
| 2. Person Plural | arbitrabamini | ihr wurdet erwogen |
| 3. Person Plural | arbitrabantur | sie wurden erwogen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrarem | ich erwöge |
| 2. Person Singular | arbitrares | du erwögest |
| 3. Person Singular | arbitraret | er/sie/es erwöge |
| 1. Person Plural | arbitraremus | wir erwögen |
| 2. Person Plural | arbitraretis | ihr erwöget |
| 3. Person Plural | arbitrarent | sie erwögen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrarer | ich würde erwogen |
| 2. Person Singular | arbitrareris arbitrarere | du würdest erwogen |
| 3. Person Singular | arbitraretur | er/sie/es würde erwogen |
| 1. Person Plural | arbitraremur | wir würden erwogen |
| 2. Person Plural | arbitraremini | ihr würdet erwogen |
| 3. Person Plural | arbitrarentur | sie würden erwogen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabo | ich werde erwägen |
| 2. Person Singular | arbitrabis | du wirst erwägen |
| 3. Person Singular | arbitrabit | er/sie/es wird erwägen |
| 1. Person Plural | arbitrabimus | wir werden erwägen |
| 2. Person Plural | arbitrabitis | ihr werdet erwägen |
| 3. Person Plural | arbitrabunt | sie werden erwägen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitrabor | ich werde erwogen |
| 2. Person Singular | arbitraberis arbitrabere | du wirst erwogen |
| 3. Person Singular | arbitrabitur | er/sie/es wird erwogen |
| 1. Person Plural | arbitrabimur | wir werden erwogen |
| 2. Person Plural | arbitrabimini | ihr werdet erwogen |
| 3. Person Plural | arbitrabuntur | sie werden erwogen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravi | ich habe erwogen |
| 2. Person Singular | arbitravisti | du hast erwogen |
| 3. Person Singular | arbitravit | er/sie/es hat erwogen |
| 1. Person Plural | arbitravimus | wir haben erwogen |
| 2. Person Plural | arbitravistis | ihr habt erwogen |
| 3. Person Plural | arbitraverunt arbitravere | sie haben erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus sum | ich bin erwogen worden |
| 2. Person Singular | arbitratus es | du bist erwogen worden |
| 3. Person Singular | arbitratus est | er/sie/es ist erwogen worden |
| 1. Person Plural | arbitrati sumus | wir sind erwogen worden |
| 2. Person Plural | arbitrati estis | ihr seid erwogen worden |
| 3. Person Plural | arbitrati sunt | sie sind erwogen worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitraverim | ich habe erwogen |
| 2. Person Singular | arbitraveris | du habest erwogen |
| 3. Person Singular | arbitraverit | er/sie/es habe erwogen |
| 1. Person Plural | arbitraverimus | wir haben erwogen |
| 2. Person Plural | arbitraveritis | ihr habet erwogen |
| 3. Person Plural | arbitraverint | sie haben erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus sim | ich sei erwogen worden |
| 2. Person Singular | arbitratus sis | du seiest erwogen worden |
| 3. Person Singular | arbitratus sit | er/sie/es sei erwogen worden |
| 1. Person Plural | arbitrati simus | wir seien erwogen worden |
| 2. Person Plural | arbitrati sitis | ihr seiet erwogen worden |
| 3. Person Plural | arbitrati sint | sie seien erwogen worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitraveram | ich hatte erwogen |
| 2. Person Singular | arbitraveras | du hattest erwogen |
| 3. Person Singular | arbitraverat | er/sie/es hatte erwogen |
| 1. Person Plural | arbitraveramus | wir hatten erwogen |
| 2. Person Plural | arbitraveratis | ihr hattet erwogen |
| 3. Person Plural | arbitraverant | sie hatten erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus eram | ich war erwogen worden |
| 2. Person Singular | arbitratus eras | du warst erwogen worden |
| 3. Person Singular | arbitratus erat | er/sie/es war erwogen worden |
| 1. Person Plural | arbitrati eramus | wir waren erwogen worden |
| 2. Person Plural | arbitrati eratis | ihr warst erwogen worden |
| 3. Person Plural | arbitrati erant | sie waren erwogen worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravissem | ich hätte erwogen |
| 2. Person Singular | arbitravisses | du hättest erwogen |
| 3. Person Singular | arbitravisset | er/sie/es hätte erwogen |
| 1. Person Plural | arbitravissemus | wir hätten erwogen |
| 2. Person Plural | arbitravissetis | ihr hättet erwogen |
| 3. Person Plural | arbitravissent | sie hätten erwogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus essem | ich wäre erwogen worden |
| 2. Person Singular | arbitratus esses | du wärest erwogen worden |
| 3. Person Singular | arbitratus esset | er/sie/es wäre erwogen worden |
| 1. Person Plural | arbitrati essemus | wir wären erwogen worden |
| 2. Person Plural | arbitrati essetis | ihr wäret erwogen worden |
| 3. Person Plural | arbitrati essent | sie wären erwogen worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | arbitravero | ich werde erwogen haben |
| 2. Person Singular | arbitraveris | du wirst erwogen haben |
| 3. Person Singular | arbitraverit | er/sie/es wird erwogen haben |
| 1. Person Plural | arbitraverimus | wir werden erwogen haben |
| 2. Person Plural | arbitraveritis | ihr werdet erwogen haben |
| 3. Person Plural | arbitraverint | sie werden erwogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | arbitratus ero | ich werde erwogen worden sein |
| 2. Person Singular | arbitratus eris | du werdest erwogen worden sein |
| 3. Person Singular | arbitratus erit | er/sie/es werde erwogen worden sein |
| 1. Person Plural | arbitrati erimus | wir werden erwogen worden sein |
| 2. Person Plural | arbitrati eritis | ihr werdet erwogen worden sein |
| 3. Person Plural | arbitrati erunt | sie werden erwogen worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | arbitrare | erwägen |
| Vorzeitigkeit | arbitravisse | erwogen haben |
| Nachzeitigkeit | arbitraturum esse | erwägen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | arbitrari arbitrarier | erwogen werden |
| Vorzeitigkeit | arbitratum esse | erwogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | arbitratum iri | künftig erwogen werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | arbitra | erwäge! |
| 2. Person Plural | arbitrate | erwägt! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | arbitrato |
| 3. Person Singular | arbitrato |
| 2. Person Plural | arbitratote |
| 3. Person Plural | arbitranto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | arbitrare | das Erwägen |
| Genitiv | arbitrandi | des Erwägens |
| Dativ | arbitrando | dem Erwägen |
| Akkusativ | arbitrandum | das Erwägen |
| Ablativ | arbitrando | durch das Erwägen |
| Vokativ | arbitrande | Erwägen! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitrandus | arbitranda | arbitrandum |
| Genitiv | arbitrandi | arbitrandae | arbitrandi |
| Dativ | arbitrando | arbitrandae | arbitrando |
| Akkusativ | arbitrandum | arbitrandam | arbitrandum |
| Ablativ | arbitrando | arbitranda | arbitrando |
| Vokativ | arbitrande | arbitranda | arbitrandum |
| Nominativ | arbitrandi | arbitrandae | arbitranda |
| Genitiv | arbitrandorum | arbitrandarum | arbitrandorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | arbitrandos | arbitrandas | arbitranda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | arbitrandi | arbitrandae | arbitranda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitrans | arbitrans | arbitrans |
| Genitiv | arbitrantis | arbitrantis | arbitrantis |
| Dativ | arbitranti | arbitranti | arbitranti |
| Akkusativ | arbitrantem | arbitrantem | arbitrans |
| Ablativ | arbitranti arbitrante | arbitranti arbitrante | arbitranti arbitrante |
| Vokativ | arbitrans | arbitrans | arbitrans |
| Nominativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Genitiv | arbitrantium arbitrantum | arbitrantium arbitrantum | arbitrantium arbitrantum |
| Dativ | arbitrantibus | arbitrantibus | arbitrantibus |
| Akkusativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Ablativ | arbitrantibus | arbitrantibus | arbitrantibus |
| Vokativ | arbitrantes | arbitrantes | arbitrantia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitratus | arbitrata | arbitratum |
| Genitiv | arbitrati | arbitratae | arbitrati |
| Dativ | arbitrato | arbitratae | arbitrato |
| Akkusativ | arbitratum | arbitratam | arbitratum |
| Ablativ | arbitrato | arbitrata | arbitrato |
| Vokativ | arbitrate | arbitrata | arbitratum |
| Nominativ | arbitrati | arbitratae | arbitrata |
| Genitiv | arbitratorum | arbitratarum | arbitratorum |
| Dativ | arbitratis | arbitratis | arbitratis |
| Akkusativ | arbitratos | arbitratas | arbitrata |
| Ablativ | arbitratis | arbitratis | arbitratis |
| Vokativ | arbitrati | arbitratae | arbitrata |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | arbitraturus | arbitratura | arbitraturum |
| Genitiv | arbitraturi | arbitraturae | arbitraturi |
| Dativ | arbitraturo | arbitraturae | arbitraturo |
| Akkusativ | arbitraturum | arbitraturam | arbitraturum |
| Ablativ | arbitraturo | arbitratura | arbitraturo |
| Vokativ | arbitrature | arbitratura | arbitraturum |
| Nominativ | arbitraturi | arbitraturae | arbitratura |
| Genitiv | arbitraturorum | arbitraturarum | arbitraturorum |
| Dativ | arbitraturis | arbitraturis | arbitraturis |
| Akkusativ | arbitraturos | arbitraturas | arbitratura |
| Ablativ | arbitraturis | arbitraturis | arbitraturis |
| Vokativ | arbitraturi | arbitraturae | arbitratura |
| Supin I | Supin II |
| arbitratu | arbitratum |
