Kurzübersicht:
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
| argutare | Verb | A-Konjugation | Infinitiv | schwätzen
|
Aufstellung aller Formen:
Präsens Indikativ
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | arguto
| |
| 2. Person Singular | argutas
| |
| 3. Person Singular | argutat
| |
| 1. Person Plural | argutamus
| |
| 2. Person Plural | argutatis
| |
| 3. Person Plural | argutant
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | argutor
| |
| 2. Person Singular | argutaris argutare
| |
| 3. Person Singular | argutatur
| |
| 1. Person Plural | argutamur
| |
| 2. Person Plural | argutamini
| |
| 3. Person Plural | argutantur
| |
Präsens Konjunktiv
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | argutem
| |
| 2. Person Singular | argutes
| |
| 3. Person Singular | argutet
| |
| 1. Person Plural | argutemus
| |
| 2. Person Plural | argutetis
| |
| 3. Person Plural | argutent
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | arguter
| |
| 2. Person Singular | arguteris argutere
| |
| 3. Person Singular | argutetur
| |
| 1. Person Plural | argutemur
| |
| 2. Person Plural | argutemini
| |
| 3. Person Plural | argutentur
| |
Imperfekt Indikativ
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | argutabam
| |
| 2. Person Singular | argutabas
| |
| 3. Person Singular | argutabat
| |
| 1. Person Plural | argutabamus
| |
| 2. Person Plural | argutabatis
| |
| 3. Person Plural | argutabant
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | argutabar
| |
| 2. Person Singular | argutabaris argutabare
| |
| 3. Person Singular | argutabatur
| |
| 1. Person Plural | argutabamur
| |
| 2. Person Plural | argutabamini
| |
| 3. Person Plural | argutabantur
| |
Imperfekt Konjunktiv
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | argutarem
| |
| 2. Person Singular | argutares
| |
| 3. Person Singular | argutaret
| |
| 1. Person Plural | argutaremus
| |
| 2. Person Plural | argutaretis
| |
| 3. Person Plural | argutarent
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | argutarer
| |
| 2. Person Singular | argutareris argutarere
| |
| 3. Person Singular | argutaretur
| |
| 1. Person Plural | argutaremur
| |
| 2. Person Plural | argutaremini
| |
| 3. Person Plural | argutarentur
| |
Futur I
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | argutabo
| |
| 2. Person Singular | argutabis
| |
| 3. Person Singular | argutabit
| |
| 1. Person Plural | argutabimus
| |
| 2. Person Plural | argutabitis
| |
| 3. Person Plural | argutabunt
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | argutabor
| |
| 2. Person Singular | argutaberis argutabere
| |
| 3. Person Singular | argutabitur
| |
| 1. Person Plural | argutabimur
| |
| 2. Person Plural | argutabimini
| |
| 3. Person Plural | argutabuntur
| |
Perfekt Indikativ
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | argutavi
| |
| 2. Person Singular | argutavisti
| |
| 3. Person Singular | argutavit
| |
| 1. Person Plural | argutavimus
| |
| 2. Person Plural | argutavistis
| |
| 3. Person Plural | argutaverunt argutavere
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | argutatus sum
| |
| 2. Person Singular | argutatus es
| |
| 3. Person Singular | argutatus est
| |
| 1. Person Plural | argutati sumus
| |
| 2. Person Plural | argutati estis
| |
| 3. Person Plural | argutati sunt
| |
Perfekt Konjunktiv
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | argutaverim
| |
| 2. Person Singular | argutaveris
| |
| 3. Person Singular | argutaverit
| |
| 1. Person Plural | argutaverimus
| |
| 2. Person Plural | argutaveritis
| |
| 3. Person Plural | argutaverint
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | argutatus sim
| |
| 2. Person Singular | argutatus sis
| |
| 3. Person Singular | argutatus sit
| |
| 1. Person Plural | argutati simus
| |
| 2. Person Plural | argutati sitis
| |
| 3. Person Plural | argutati sint
| |
Plusquamperfekt Indikativ
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | argutaveram
| |
| 2. Person Singular | argutaveras
| |
| 3. Person Singular | argutaverat
| |
| 1. Person Plural | argutaveramus
| |
| 2. Person Plural | argutaveratis
| |
| 3. Person Plural | argutaverant
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | argutatus eram
| |
| 2. Person Singular | argutatus eras
| |
| 3. Person Singular | argutatus erat
| |
| 1. Person Plural | argutati eramus
| |
| 2. Person Plural | argutati eratis
| |
| 3. Person Plural | argutati erant
| |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | argutavissem
| |
| 2. Person Singular | argutavisses
| |
| 3. Person Singular | argutavisset
| |
| 1. Person Plural | argutavissemus
| |
| 2. Person Plural | argutavissetis
| |
| 3. Person Plural | argutavissent
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | argutatus essem
| |
| 2. Person Singular | argutatus esses
| |
| 3. Person Singular | argutatus esset
| |
| 1. Person Plural | argutati essemus
| |
| 2. Person Plural | argutati essetis
| |
| 3. Person Plural | argutati essent
| |
Futur II
| | Aktiv | |
| 1. Person Singular | argutavero
| |
| 2. Person Singular | argutaveris
| |
| 3. Person Singular | argutaverit
| |
| 1. Person Plural | argutaverimus
| |
| 2. Person Plural | argutaveritis
| |
| 3. Person Plural | argutaverint
| |
| | Passiv | |
| 1. Person Singular | argutatus ero
| |
| 2. Person Singular | argutatus eris
| |
| 3. Person Singular | argutatus erit
| |
| 1. Person Plural | argutati erimus
| |
| 2. Person Plural | argutati eritis
| |
| 3. Person Plural | argutati erunt
| |
Infinite
| | Aktiv | |
| Gleichzeitigkeit | argutare
| |
| Vorzeitigkeit | argutavisse
| |
| Nachzeitigkeit | argutaturum esse
| |
| | Passiv | |
| Gleichzeitigkeit | argutari argutarier
| |
| Vorzeitigkeit | argutatum esse
| |
| Nachzeitigkeit | argutatum iri
| |
Imperative
Imperativ I
| | Latein | Deutsch |
| 2. Person Singular | arguta
| ! |
| 2. Person Plural | argutate
| ! |
Imperativ II
| | Latein |
| 2. Person Singular | argutato
|
| 3. Person Singular | argutato
|
| 2. Person Plural | argutatote
|
| 3. Person Plural | argutanto
|
Gerundium
| | Latein | Deutsch |
| Nominativ | argutare
| das |
| Genitiv | argutandi
| des es |
| Dativ | argutando
| dem |
| Akkusativ | argutandum
| das |
| Ablativ | argutando
| durch das |
| Vokativ | argutande
| ! |
Gerundivum
Singular
| | Maskulinum | Femininum | Neutrum |
| Nominativ | argutandus
| argutanda
| argutandum
|
| Genitiv | argutandi
| argutandae
| argutandi
|
| Dativ | argutando
| argutandae
| argutando
|
| Akkusativ | argutandum
| argutandam
| argutandum
|
| Ablativ | argutando
| argutanda
| argutando
|
| Vokativ | argutande
| argutanda
| argutandum
|
Plural
| Nominativ | argutandi
| argutandae
| argutanda
|
| Genitiv | argutandorum
| argutandarum
| argutandorum
|
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | argutandos
| argutandas
| argutanda
|
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | argutandi
| argutandae
| argutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| | Maskulinum | Femininum | Neutrum |
| Nominativ | argutans
| argutans
| argutans
|
| Genitiv | argutantis
| argutantis
| argutantis
|
| Dativ | argutanti
| argutanti
| argutanti
|
| Akkusativ | argutantem
| argutantem
| argutans
|
| Ablativ | argutanti argutante
| argutanti argutante
| argutanti argutante
|
| Vokativ | argutans
| argutans
| argutans
|
Plural
| Nominativ | argutantes
| argutantes
| argutantia
|
| Genitiv | argutantium argutantum
| argutantium argutantum
| argutantium argutantum
|
| Dativ | argutantibus
| argutantibus
| argutantibus
|
| Akkusativ | argutantes
| argutantes
| argutantia
|
| Ablativ | argutantibus
| argutantibus
| argutantibus
|
| Vokativ | argutantes
| argutantes
| argutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| | Maskulinum | Femininum | Neutrum |
| Nominativ | argutatus
| argutata
| argutatum
|
| Genitiv | argutati
| argutatae
| argutati
|
| Dativ | argutato
| argutatae
| argutato
|
| Akkusativ | argutatum
| argutatam
| argutatum
|
| Ablativ | argutato
| argutata
| argutato
|
| Vokativ | argutate
| argutata
| argutatum
|
Plural
| Nominativ | argutati
| argutatae
| argutata
|
| Genitiv | argutatorum
| argutatarum
| argutatorum
|
| Dativ | argutatis
| argutatis
| argutatis
|
| Akkusativ | argutatos
| argutatas
| argutata
|
| Ablativ | argutatis
| argutatis
| argutatis
|
| Vokativ | argutati
| argutatae
| argutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| | Maskulinum | Femininum | Neutrum |
| Nominativ | argutaturus
| argutatura
| argutaturum
|
| Genitiv | argutaturi
| argutaturae
| argutaturi
|
| Dativ | argutaturo
| argutaturae
| argutaturo
|
| Akkusativ | argutaturum
| argutaturam
| argutaturum
|
| Ablativ | argutaturo
| argutatura
| argutaturo
|
| Vokativ | argutature
| argutatura
| argutaturum
|
Plural
| Nominativ | argutaturi
| argutaturae
| argutatura
|
| Genitiv | argutaturorum
| argutaturarum
| argutaturorum
|
| Dativ | argutaturis
| argutaturis
| argutaturis
|
| Akkusativ | argutaturos
| argutaturas
| argutatura
|
| Ablativ | argutaturis
| argutaturis
| argutaturis
|
| Vokativ | argutaturi
| argutaturae
| argutatura
|
Supina
| Supin I | Supin II |
argutatu
| argutatum
|

