| Latein | Typ | Geschlecht | Flexionsart | Form | Deutsch |
| diacon | Nomen | Maskulinum | konsonantische Deklination | Grundform | Diakon |
| diacon | Nomen | Maskulinum | konsonantische Deklination | Nominativ Singular von diacon | der Diakon |
| diacon | Nomen | Maskulinum | konsonantische Deklination | Vokativ Singular von diacon | Diakon! |
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | diacon | der Diakon |
| Genitiv | diaconis | des Diakones |
| Dativ | diaconi diacone | dem Diakon |
| Akkusativ | diaconem | den Diakon |
| Ablativ | diacone | mit dem Diakon |
| Vokativ | diacon | Diakon! |
| Lokativ | diaconi diacone | Diakon als Ortsangabe |
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | diacones diaconis | die Diakonen |
| Genitiv | diaconum diaconium | der Diakonen |
| Dativ | diaconibus | den Diakonen |
| Akkusativ | diaconis diacones | die Diakonen |
| Ablativ | diaconibus | mit den Diakonen |
| Vokativ | diacones | Diakonen! |
| Lokativ | diaconibus | Diakonen als Ortsangabe |
