| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
| dignoscere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | auseinanderhalten können erkennen unterscheiden |
| dignoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst erkannt du wirst unterschieden |
| dignoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | erkenne unterscheide |
| dignoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst erkannt du wirst unterschieden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignosco | |
| 2. Person Singular | dignoscis | |
| 3. Person Singular | dignoscit | |
| 1. Person Plural | dignoscimus | |
| 2. Person Plural | dignoscitis | |
| 3. Person Plural | dignoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscor | |
| 2. Person Singular | dignosceris dignoscere | |
| 3. Person Singular | dignoscitur | |
| 1. Person Plural | dignoscimur | |
| 2. Person Plural | dignoscimini | |
| 3. Person Plural | dignoscuntur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscam | |
| 2. Person Singular | dignoscas | |
| 3. Person Singular | dignoscat | |
| 1. Person Plural | dignoscamus | |
| 2. Person Plural | dignoscatis | |
| 3. Person Plural | dignoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscar | |
| 2. Person Singular | dignoscaris dignoscare | |
| 3. Person Singular | dignoscatur | |
| 1. Person Plural | dignoscamur | |
| 2. Person Plural | dignoscamini | |
| 3. Person Plural | dignoscantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscebam | |
| 2. Person Singular | dignoscebas | |
| 3. Person Singular | dignoscebat | |
| 1. Person Plural | dignoscebamus | |
| 2. Person Plural | dignoscebatis | |
| 3. Person Plural | dignoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscebar | |
| 2. Person Singular | dignoscebaris dignoscebare | |
| 3. Person Singular | dignoscebatur | |
| 1. Person Plural | dignoscebamur | |
| 2. Person Plural | dignoscebamini | |
| 3. Person Plural | dignoscebantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscerem | |
| 2. Person Singular | dignosceres | |
| 3. Person Singular | dignosceret | |
| 1. Person Plural | dignosceremus | |
| 2. Person Plural | dignosceretis | |
| 3. Person Plural | dignoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscerer | |
| 2. Person Singular | dignoscereris dignoscerere | |
| 3. Person Singular | dignosceretur | |
| 1. Person Plural | dignosceremur | |
| 2. Person Plural | dignosceremini | |
| 3. Person Plural | dignoscerentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscam | |
| 2. Person Singular | dignosces | |
| 3. Person Singular | dignoscet | |
| 1. Person Plural | dignoscemus | |
| 2. Person Plural | dignoscetis | |
| 3. Person Plural | dignoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscar | |
| 2. Person Singular | dignosceris dignoscere | |
| 3. Person Singular | dignoscetur | |
| 1. Person Plural | dignoscemur | |
| 2. Person Plural | dignoscemini | |
| 3. Person Plural | dignoscentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignovi | |
| 2. Person Singular | dignovisti | |
| 3. Person Singular | dignovit | |
| 1. Person Plural | dignovimus | |
| 2. Person Plural | dignovistis | |
| 3. Person Plural | dignoverunt dignovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus sum | |
| 2. Person Singular | dignotus es | |
| 3. Person Singular | dignotus est | |
| 1. Person Plural | dignoti sumus | |
| 2. Person Plural | dignoti estis | |
| 3. Person Plural | dignoti sunt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoverim | |
| 2. Person Singular | dignoveris | |
| 3. Person Singular | dignoverit | |
| 1. Person Plural | dignoverimus | |
| 2. Person Plural | dignoveritis | |
| 3. Person Plural | dignoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus sim | |
| 2. Person Singular | dignotus sis | |
| 3. Person Singular | dignotus sit | |
| 1. Person Plural | dignoti simus | |
| 2. Person Plural | dignoti sitis | |
| 3. Person Plural | dignoti sint |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoveram | |
| 2. Person Singular | dignoveras | |
| 3. Person Singular | dignoverat | |
| 1. Person Plural | dignoveramus | |
| 2. Person Plural | dignoveratis | |
| 3. Person Plural | dignoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus eram | |
| 2. Person Singular | dignotus eras | |
| 3. Person Singular | dignotus erat | |
| 1. Person Plural | dignoti eramus | |
| 2. Person Plural | dignoti eratis | |
| 3. Person Plural | dignoti erant |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignovissem | |
| 2. Person Singular | dignovisses | |
| 3. Person Singular | dignovisset | |
| 1. Person Plural | dignovissemus | |
| 2. Person Plural | dignovissetis | |
| 3. Person Plural | dignovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus essem | |
| 2. Person Singular | dignotus esses | |
| 3. Person Singular | dignotus esset | |
| 1. Person Plural | dignoti essemus | |
| 2. Person Plural | dignoti essetis | |
| 3. Person Plural | dignoti essent |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignovero | |
| 2. Person Singular | dignoveris | |
| 3. Person Singular | dignoverit | |
| 1. Person Plural | dignoverimus | |
| 2. Person Plural | dignoveritis | |
| 3. Person Plural | dignoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus ero | |
| 2. Person Singular | dignotus eris | |
| 3. Person Singular | dignotus erit | |
| 1. Person Plural | dignoti erimus | |
| 2. Person Plural | dignoti eritis | |
| 3. Person Plural | dignoti erunt |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | dignoscere | |
| Vorzeitigkeit | dignovisse | |
| Nachzeitigkeit | dignoturum esse | |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | dignosci dignoscier | |
| Vorzeitigkeit | dignotum esse | |
| Nachzeitigkeit | dignotum iri |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dignosce dignosc | ! |
| 2. Person Plural | dignoscite | ! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | dignoscito |
| 3. Person Singular | dignoscito |
| 2. Person Plural | dignoscitote |
| 3. Person Plural | dignoscunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | dignoscere | das |
| Genitiv | dignoscendi dignoscundi | des es |
| Dativ | dignoscendo dignoscundo | dem |
| Akkusativ | dignoscendum dignoscundum | das |
| Ablativ | dignoscendo dignoscundo | durch das |
| Vokativ | dignoscende dignoscunde | ! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignoscendus dignoscundus | dignoscenda dignoscunda | dignoscendum dignoscundum |
| Genitiv | dignoscendi dignoscundi | dignoscendae dignoscundae | dignoscendi dignoscundi |
| Dativ | dignoscendo dignoscundo | dignoscendae dignoscundae | dignoscendo dignoscundo |
| Akkusativ | dignoscendum dignoscundum | dignoscendam dignoscundam | dignoscendum dignoscundum |
| Ablativ | dignoscendo dignoscundo | dignoscenda dignoscunda | dignoscendo dignoscundo |
| Vokativ | dignoscende dignoscunde | dignoscenda dignoscunda | dignoscendum dignoscundum |
| Nominativ | dignoscendi dignoscundi | dignoscendae dignoscundae | dignoscenda dignoscunda |
| Genitiv | dignoscendorum dignoscundorum | dignoscendarum dignoscundarum | dignoscendorum dignoscundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | dignoscendos dignoscundos | dignoscendas dignoscundas | dignoscenda dignoscunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | dignoscendi dignoscundi | dignoscendae dignoscundae | dignoscenda dignoscunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignoscens | dignoscens | dignoscens |
| Genitiv | dignoscentis | dignoscentis | dignoscentis |
| Dativ | dignoscenti | dignoscenti | dignoscenti |
| Akkusativ | dignoscentem | dignoscentem | dignoscens |
| Ablativ | dignoscenti dignoscente | dignoscenti dignoscente | dignoscenti dignoscente |
| Vokativ | dignoscens | dignoscens | dignoscens |
| Nominativ | dignoscentes | dignoscentes | dignoscentia |
| Genitiv | dignoscentium dignoscentum | dignoscentium dignoscentum | dignoscentium dignoscentum |
| Dativ | dignoscentibus | dignoscentibus | dignoscentibus |
| Akkusativ | dignoscentes | dignoscentes | dignoscentia |
| Ablativ | dignoscentibus | dignoscentibus | dignoscentibus |
| Vokativ | dignoscentes | dignoscentes | dignoscentia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignotus | dignota | dignotum |
| Genitiv | dignoti | dignotae | dignoti |
| Dativ | dignoto | dignotae | dignoto |
| Akkusativ | dignotum | dignotam | dignotum |
| Ablativ | dignoto | dignota | dignoto |
| Vokativ | dignote | dignota | dignotum |
| Nominativ | dignoti | dignotae | dignota |
| Genitiv | dignotorum | dignotarum | dignotorum |
| Dativ | dignotis | dignotis | dignotis |
| Akkusativ | dignotos | dignotas | dignota |
| Ablativ | dignotis | dignotis | dignotis |
| Vokativ | dignoti | dignotae | dignota |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignoturus | dignotura | dignoturum |
| Genitiv | dignoturi | dignoturae | dignoturi |
| Dativ | dignoturo | dignoturae | dignoturo |
| Akkusativ | dignoturum | dignoturam | dignoturum |
| Ablativ | dignoturo | dignotura | dignoturo |
| Vokativ | dignoture | dignotura | dignoturum |
| Nominativ | dignoturi | dignoturae | dignotura |
| Genitiv | dignoturorum | dignoturarum | dignoturorum |
| Dativ | dignoturis | dignoturis | dignoturis |
| Akkusativ | dignoturos | dignoturas | dignotura |
| Ablativ | dignoturis | dignoturis | dignoturis |
| Vokativ | dignoturi | dignoturae | dignotura |
| Supin I | Supin II |
| dignotu | dignotum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignosco | ich erkenne |
| 2. Person Singular | dignoscis | du erkennst |
| 3. Person Singular | dignoscit | er/sie/es erkennt |
| 1. Person Plural | dignoscimus | wir erkennen |
| 2. Person Plural | dignoscitis | ihr erkennt |
| 3. Person Plural | dignoscunt | sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscor | ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | dignosceris dignoscere | du wirst erkannt |
| 3. Person Singular | dignoscitur | er/sie/es wird erkannt |
| 1. Person Plural | dignoscimur | wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | dignoscimini | ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | dignoscuntur | sie werden erkannt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscam | ich erkenne |
| 2. Person Singular | dignoscas | du erkennest |
| 3. Person Singular | dignoscat | er/sie/es erkenne |
| 1. Person Plural | dignoscamus | wir erkennen |
| 2. Person Plural | dignoscatis | ihr erkennet |
| 3. Person Plural | dignoscant | sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscar | ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | dignoscaris dignoscare | du werdest erkannt |
| 3. Person Singular | dignoscatur | er/sie/es werde erkannt |
| 1. Person Plural | dignoscamur | wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | dignoscamini | ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | dignoscantur | sie werden erkannt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscebam | ich erkannte |
| 2. Person Singular | dignoscebas | du erkanntest |
| 3. Person Singular | dignoscebat | er/sie/es erkannte |
| 1. Person Plural | dignoscebamus | wir erkannten |
| 2. Person Plural | dignoscebatis | ihr erkanntet |
| 3. Person Plural | dignoscebant | sie erkannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscebar | ich wurde erkannt |
| 2. Person Singular | dignoscebaris dignoscebare | du wurdest erkannt |
| 3. Person Singular | dignoscebatur | er/sie/es wurde erkannt |
| 1. Person Plural | dignoscebamur | wir wurden erkannt |
| 2. Person Plural | dignoscebamini | ihr wurdet erkannt |
| 3. Person Plural | dignoscebantur | sie wurden erkannt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscerem | ich erkennte |
| 2. Person Singular | dignosceres | du erkenntest |
| 3. Person Singular | dignosceret | er/sie/es erkennte |
| 1. Person Plural | dignosceremus | wir erkennten |
| 2. Person Plural | dignosceretis | ihr erkenntet |
| 3. Person Plural | dignoscerent | sie erkennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscerer | ich würde erkannt |
| 2. Person Singular | dignoscereris dignoscerere | du würdest erkannt |
| 3. Person Singular | dignosceretur | er/sie/es würde erkannt |
| 1. Person Plural | dignosceremur | wir würden erkannt |
| 2. Person Plural | dignosceremini | ihr würdet erkannt |
| 3. Person Plural | dignoscerentur | sie würden erkannt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscam | ich werde erkennen |
| 2. Person Singular | dignosces | du wirst erkennen |
| 3. Person Singular | dignoscet | er/sie/es wird erkennen |
| 1. Person Plural | dignoscemus | wir werden erkennen |
| 2. Person Plural | dignoscetis | ihr werdet erkennen |
| 3. Person Plural | dignoscent | sie werden erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscar | ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | dignosceris dignoscere | du wirst erkannt |
| 3. Person Singular | dignoscetur | er/sie/es wird erkannt |
| 1. Person Plural | dignoscemur | wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | dignoscemini | ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | dignoscentur | sie werden erkannt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignovi | ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | dignovisti | du hast erkannt |
| 3. Person Singular | dignovit | er/sie/es hat erkannt |
| 1. Person Plural | dignovimus | wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | dignovistis | ihr habt erkannt |
| 3. Person Plural | dignoverunt dignovere | sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus sum | ich bin erkannt worden |
| 2. Person Singular | dignotus es | du bist erkannt worden |
| 3. Person Singular | dignotus est | er/sie/es ist erkannt worden |
| 1. Person Plural | dignoti sumus | wir sind erkannt worden |
| 2. Person Plural | dignoti estis | ihr seid erkannt worden |
| 3. Person Plural | dignoti sunt | sie sind erkannt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoverim | ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | dignoveris | du habest erkannt |
| 3. Person Singular | dignoverit | er/sie/es habe erkannt |
| 1. Person Plural | dignoverimus | wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | dignoveritis | ihr habet erkannt |
| 3. Person Plural | dignoverint | sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus sim | ich sei erkannt worden |
| 2. Person Singular | dignotus sis | du seiest erkannt worden |
| 3. Person Singular | dignotus sit | er/sie/es sei erkannt worden |
| 1. Person Plural | dignoti simus | wir seien erkannt worden |
| 2. Person Plural | dignoti sitis | ihr seiet erkannt worden |
| 3. Person Plural | dignoti sint | sie seien erkannt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoveram | ich hatte erkannt |
| 2. Person Singular | dignoveras | du hattest erkannt |
| 3. Person Singular | dignoverat | er/sie/es hatte erkannt |
| 1. Person Plural | dignoveramus | wir hatten erkannt |
| 2. Person Plural | dignoveratis | ihr hattet erkannt |
| 3. Person Plural | dignoverant | sie hatten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus eram | ich war erkannt worden |
| 2. Person Singular | dignotus eras | du warst erkannt worden |
| 3. Person Singular | dignotus erat | er/sie/es war erkannt worden |
| 1. Person Plural | dignoti eramus | wir waren erkannt worden |
| 2. Person Plural | dignoti eratis | ihr warst erkannt worden |
| 3. Person Plural | dignoti erant | sie waren erkannt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignovissem | ich hätte erkannt |
| 2. Person Singular | dignovisses | du hättest erkannt |
| 3. Person Singular | dignovisset | er/sie/es hätte erkannt |
| 1. Person Plural | dignovissemus | wir hätten erkannt |
| 2. Person Plural | dignovissetis | ihr hättet erkannt |
| 3. Person Plural | dignovissent | sie hätten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus essem | ich wäre erkannt worden |
| 2. Person Singular | dignotus esses | du wärest erkannt worden |
| 3. Person Singular | dignotus esset | er/sie/es wäre erkannt worden |
| 1. Person Plural | dignoti essemus | wir wären erkannt worden |
| 2. Person Plural | dignoti essetis | ihr wäret erkannt worden |
| 3. Person Plural | dignoti essent | sie wären erkannt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignovero | ich werde erkannt haben |
| 2. Person Singular | dignoveris | du wirst erkannt haben |
| 3. Person Singular | dignoverit | er/sie/es wird erkannt haben |
| 1. Person Plural | dignoverimus | wir werden erkannt haben |
| 2. Person Plural | dignoveritis | ihr werdet erkannt haben |
| 3. Person Plural | dignoverint | sie werden erkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus ero | ich werde erkannt worden sein |
| 2. Person Singular | dignotus eris | du werdest erkannt worden sein |
| 3. Person Singular | dignotus erit | er/sie/es werde erkannt worden sein |
| 1. Person Plural | dignoti erimus | wir werden erkannt worden sein |
| 2. Person Plural | dignoti eritis | ihr werdet erkannt worden sein |
| 3. Person Plural | dignoti erunt | sie werden erkannt worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | dignoscere | erkennen |
| Vorzeitigkeit | dignovisse | erkannt haben |
| Nachzeitigkeit | dignoturum esse | erkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | dignosci dignoscier | erkannt werden |
| Vorzeitigkeit | dignotum esse | erkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | dignotum iri | künftig erkannt werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dignosce dignosc | erkenne! |
| 2. Person Plural | dignoscite | erkennt! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | dignoscito |
| 3. Person Singular | dignoscito |
| 2. Person Plural | dignoscitote |
| 3. Person Plural | dignoscunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | dignoscere | das Erkennen |
| Genitiv | dignoscendi dignoscundi | des Erkennens |
| Dativ | dignoscendo dignoscundo | dem Erkennen |
| Akkusativ | dignoscendum dignoscundum | das Erkennen |
| Ablativ | dignoscendo dignoscundo | durch das Erkennen |
| Vokativ | dignoscende dignoscunde | Erkennen! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignoscendus dignoscundus | dignoscenda dignoscunda | dignoscendum dignoscundum |
| Genitiv | dignoscendi dignoscundi | dignoscendae dignoscundae | dignoscendi dignoscundi |
| Dativ | dignoscendo dignoscundo | dignoscendae dignoscundae | dignoscendo dignoscundo |
| Akkusativ | dignoscendum dignoscundum | dignoscendam dignoscundam | dignoscendum dignoscundum |
| Ablativ | dignoscendo dignoscundo | dignoscenda dignoscunda | dignoscendo dignoscundo |
| Vokativ | dignoscende dignoscunde | dignoscenda dignoscunda | dignoscendum dignoscundum |
| Nominativ | dignoscendi dignoscundi | dignoscendae dignoscundae | dignoscenda dignoscunda |
| Genitiv | dignoscendorum dignoscundorum | dignoscendarum dignoscundarum | dignoscendorum dignoscundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | dignoscendos dignoscundos | dignoscendas dignoscundas | dignoscenda dignoscunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | dignoscendi dignoscundi | dignoscendae dignoscundae | dignoscenda dignoscunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignoscens | dignoscens | dignoscens |
| Genitiv | dignoscentis | dignoscentis | dignoscentis |
| Dativ | dignoscenti | dignoscenti | dignoscenti |
| Akkusativ | dignoscentem | dignoscentem | dignoscens |
| Ablativ | dignoscenti dignoscente | dignoscenti dignoscente | dignoscenti dignoscente |
| Vokativ | dignoscens | dignoscens | dignoscens |
| Nominativ | dignoscentes | dignoscentes | dignoscentia |
| Genitiv | dignoscentium dignoscentum | dignoscentium dignoscentum | dignoscentium dignoscentum |
| Dativ | dignoscentibus | dignoscentibus | dignoscentibus |
| Akkusativ | dignoscentes | dignoscentes | dignoscentia |
| Ablativ | dignoscentibus | dignoscentibus | dignoscentibus |
| Vokativ | dignoscentes | dignoscentes | dignoscentia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignotus | dignota | dignotum |
| Genitiv | dignoti | dignotae | dignoti |
| Dativ | dignoto | dignotae | dignoto |
| Akkusativ | dignotum | dignotam | dignotum |
| Ablativ | dignoto | dignota | dignoto |
| Vokativ | dignote | dignota | dignotum |
| Nominativ | dignoti | dignotae | dignota |
| Genitiv | dignotorum | dignotarum | dignotorum |
| Dativ | dignotis | dignotis | dignotis |
| Akkusativ | dignotos | dignotas | dignota |
| Ablativ | dignotis | dignotis | dignotis |
| Vokativ | dignoti | dignotae | dignota |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignoturus | dignotura | dignoturum |
| Genitiv | dignoturi | dignoturae | dignoturi |
| Dativ | dignoturo | dignoturae | dignoturo |
| Akkusativ | dignoturum | dignoturam | dignoturum |
| Ablativ | dignoturo | dignotura | dignoturo |
| Vokativ | dignoture | dignotura | dignoturum |
| Nominativ | dignoturi | dignoturae | dignotura |
| Genitiv | dignoturorum | dignoturarum | dignoturorum |
| Dativ | dignoturis | dignoturis | dignoturis |
| Akkusativ | dignoturos | dignoturas | dignotura |
| Ablativ | dignoturis | dignoturis | dignoturis |
| Vokativ | dignoturi | dignoturae | dignotura |
| Supin I | Supin II |
| dignotu | dignotum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignosco | ich unterscheide |
| 2. Person Singular | dignoscis | du unterscheidest |
| 3. Person Singular | dignoscit | er/sie/es unterscheidet |
| 1. Person Plural | dignoscimus | wir unterscheiden |
| 2. Person Plural | dignoscitis | ihr unterscheidet |
| 3. Person Plural | dignoscunt | sie unterscheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscor | ich werde unterschieden |
| 2. Person Singular | dignosceris dignoscere | du wirst unterschieden |
| 3. Person Singular | dignoscitur | er/sie/es wird unterschieden |
| 1. Person Plural | dignoscimur | wir werden unterschieden |
| 2. Person Plural | dignoscimini | ihr werdet unterschieden |
| 3. Person Plural | dignoscuntur | sie werden unterschieden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscam | ich unterscheide |
| 2. Person Singular | dignoscas | du unterscheidest |
| 3. Person Singular | dignoscat | er/sie/es unterscheide |
| 1. Person Plural | dignoscamus | wir unterscheiden |
| 2. Person Plural | dignoscatis | ihr unterscheidet |
| 3. Person Plural | dignoscant | sie unterscheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscar | ich werde unterschieden |
| 2. Person Singular | dignoscaris dignoscare | du werdest unterschieden |
| 3. Person Singular | dignoscatur | er/sie/es werde unterschieden |
| 1. Person Plural | dignoscamur | wir werden unterschieden |
| 2. Person Plural | dignoscamini | ihr werdet unterschieden |
| 3. Person Plural | dignoscantur | sie werden unterschieden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscebam | ich unterschied |
| 2. Person Singular | dignoscebas | du unterschiedest |
| 3. Person Singular | dignoscebat | er/sie/es unterschied |
| 1. Person Plural | dignoscebamus | wir unterschieden |
| 2. Person Plural | dignoscebatis | ihr unterschiedet |
| 3. Person Plural | dignoscebant | sie unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscebar | ich wurde unterschieden |
| 2. Person Singular | dignoscebaris dignoscebare | du wurdest unterschieden |
| 3. Person Singular | dignoscebatur | er/sie/es wurde unterschieden |
| 1. Person Plural | dignoscebamur | wir wurden unterschieden |
| 2. Person Plural | dignoscebamini | ihr wurdet unterschieden |
| 3. Person Plural | dignoscebantur | sie wurden unterschieden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscerem | ich unterschiede |
| 2. Person Singular | dignosceres | du unterschiedest |
| 3. Person Singular | dignosceret | er/sie/es unterschiede |
| 1. Person Plural | dignosceremus | wir unterschieden |
| 2. Person Plural | dignosceretis | ihr unterschiedet |
| 3. Person Plural | dignoscerent | sie unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscerer | ich würde unterschieden |
| 2. Person Singular | dignoscereris dignoscerere | du würdest unterschieden |
| 3. Person Singular | dignosceretur | er/sie/es würde unterschieden |
| 1. Person Plural | dignosceremur | wir würden unterschieden |
| 2. Person Plural | dignosceremini | ihr würdet unterschieden |
| 3. Person Plural | dignoscerentur | sie würden unterschieden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscam | ich werde unterscheiden |
| 2. Person Singular | dignosces | du wirst unterscheiden |
| 3. Person Singular | dignoscet | er/sie/es wird unterscheiden |
| 1. Person Plural | dignoscemus | wir werden unterscheiden |
| 2. Person Plural | dignoscetis | ihr werdet unterscheiden |
| 3. Person Plural | dignoscent | sie werden unterscheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignoscar | ich werde unterschieden |
| 2. Person Singular | dignosceris dignoscere | du wirst unterschieden |
| 3. Person Singular | dignoscetur | er/sie/es wird unterschieden |
| 1. Person Plural | dignoscemur | wir werden unterschieden |
| 2. Person Plural | dignoscemini | ihr werdet unterschieden |
| 3. Person Plural | dignoscentur | sie werden unterschieden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignovi | ich habe unterschieden |
| 2. Person Singular | dignovisti | du hast unterschieden |
| 3. Person Singular | dignovit | er/sie/es hat unterschieden |
| 1. Person Plural | dignovimus | wir haben unterschieden |
| 2. Person Plural | dignovistis | ihr habt unterschieden |
| 3. Person Plural | dignoverunt dignovere | sie haben unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus sum | ich bin unterschieden worden |
| 2. Person Singular | dignotus es | du bist unterschieden worden |
| 3. Person Singular | dignotus est | er/sie/es ist unterschieden worden |
| 1. Person Plural | dignoti sumus | wir sind unterschieden worden |
| 2. Person Plural | dignoti estis | ihr seid unterschieden worden |
| 3. Person Plural | dignoti sunt | sie sind unterschieden worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoverim | ich habe unterschieden |
| 2. Person Singular | dignoveris | du habest unterschieden |
| 3. Person Singular | dignoverit | er/sie/es habe unterschieden |
| 1. Person Plural | dignoverimus | wir haben unterschieden |
| 2. Person Plural | dignoveritis | ihr habet unterschieden |
| 3. Person Plural | dignoverint | sie haben unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus sim | ich sei unterschieden worden |
| 2. Person Singular | dignotus sis | du seiest unterschieden worden |
| 3. Person Singular | dignotus sit | er/sie/es sei unterschieden worden |
| 1. Person Plural | dignoti simus | wir seien unterschieden worden |
| 2. Person Plural | dignoti sitis | ihr seiet unterschieden worden |
| 3. Person Plural | dignoti sint | sie seien unterschieden worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignoveram | ich hatte unterschieden |
| 2. Person Singular | dignoveras | du hattest unterschieden |
| 3. Person Singular | dignoverat | er/sie/es hatte unterschieden |
| 1. Person Plural | dignoveramus | wir hatten unterschieden |
| 2. Person Plural | dignoveratis | ihr hattet unterschieden |
| 3. Person Plural | dignoverant | sie hatten unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus eram | ich war unterschieden worden |
| 2. Person Singular | dignotus eras | du warst unterschieden worden |
| 3. Person Singular | dignotus erat | er/sie/es war unterschieden worden |
| 1. Person Plural | dignoti eramus | wir waren unterschieden worden |
| 2. Person Plural | dignoti eratis | ihr warst unterschieden worden |
| 3. Person Plural | dignoti erant | sie waren unterschieden worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignovissem | ich hätte unterschieden |
| 2. Person Singular | dignovisses | du hättest unterschieden |
| 3. Person Singular | dignovisset | er/sie/es hätte unterschieden |
| 1. Person Plural | dignovissemus | wir hätten unterschieden |
| 2. Person Plural | dignovissetis | ihr hättet unterschieden |
| 3. Person Plural | dignovissent | sie hätten unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus essem | ich wäre unterschieden worden |
| 2. Person Singular | dignotus esses | du wärest unterschieden worden |
| 3. Person Singular | dignotus esset | er/sie/es wäre unterschieden worden |
| 1. Person Plural | dignoti essemus | wir wären unterschieden worden |
| 2. Person Plural | dignoti essetis | ihr wäret unterschieden worden |
| 3. Person Plural | dignoti essent | sie wären unterschieden worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | dignovero | ich werde unterschieden haben |
| 2. Person Singular | dignoveris | du wirst unterschieden haben |
| 3. Person Singular | dignoverit | er/sie/es wird unterschieden haben |
| 1. Person Plural | dignoverimus | wir werden unterschieden haben |
| 2. Person Plural | dignoveritis | ihr werdet unterschieden haben |
| 3. Person Plural | dignoverint | sie werden unterschieden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | dignotus ero | ich werde unterschieden worden sein |
| 2. Person Singular | dignotus eris | du werdest unterschieden worden sein |
| 3. Person Singular | dignotus erit | er/sie/es werde unterschieden worden sein |
| 1. Person Plural | dignoti erimus | wir werden unterschieden worden sein |
| 2. Person Plural | dignoti eritis | ihr werdet unterschieden worden sein |
| 3. Person Plural | dignoti erunt | sie werden unterschieden worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | dignoscere | unterscheiden |
| Vorzeitigkeit | dignovisse | unterschieden haben |
| Nachzeitigkeit | dignoturum esse | unterscheiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | dignosci dignoscier | unterschieden werden |
| Vorzeitigkeit | dignotum esse | unterschieden worden sein |
| Nachzeitigkeit | dignotum iri | künftig unterschieden werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | dignosce dignosc | unterscheide! |
| 2. Person Plural | dignoscite | unterscheidet! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | dignoscito |
| 3. Person Singular | dignoscito |
| 2. Person Plural | dignoscitote |
| 3. Person Plural | dignoscunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | dignoscere | das Unterscheiden |
| Genitiv | dignoscendi dignoscundi | des Unterscheidens |
| Dativ | dignoscendo dignoscundo | dem Unterscheiden |
| Akkusativ | dignoscendum dignoscundum | das Unterscheiden |
| Ablativ | dignoscendo dignoscundo | durch das Unterscheiden |
| Vokativ | dignoscende dignoscunde | Unterscheiden! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignoscendus dignoscundus | dignoscenda dignoscunda | dignoscendum dignoscundum |
| Genitiv | dignoscendi dignoscundi | dignoscendae dignoscundae | dignoscendi dignoscundi |
| Dativ | dignoscendo dignoscundo | dignoscendae dignoscundae | dignoscendo dignoscundo |
| Akkusativ | dignoscendum dignoscundum | dignoscendam dignoscundam | dignoscendum dignoscundum |
| Ablativ | dignoscendo dignoscundo | dignoscenda dignoscunda | dignoscendo dignoscundo |
| Vokativ | dignoscende dignoscunde | dignoscenda dignoscunda | dignoscendum dignoscundum |
| Nominativ | dignoscendi dignoscundi | dignoscendae dignoscundae | dignoscenda dignoscunda |
| Genitiv | dignoscendorum dignoscundorum | dignoscendarum dignoscundarum | dignoscendorum dignoscundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | dignoscendos dignoscundos | dignoscendas dignoscundas | dignoscenda dignoscunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | dignoscendi dignoscundi | dignoscendae dignoscundae | dignoscenda dignoscunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignoscens | dignoscens | dignoscens |
| Genitiv | dignoscentis | dignoscentis | dignoscentis |
| Dativ | dignoscenti | dignoscenti | dignoscenti |
| Akkusativ | dignoscentem | dignoscentem | dignoscens |
| Ablativ | dignoscenti dignoscente | dignoscenti dignoscente | dignoscenti dignoscente |
| Vokativ | dignoscens | dignoscens | dignoscens |
| Nominativ | dignoscentes | dignoscentes | dignoscentia |
| Genitiv | dignoscentium dignoscentum | dignoscentium dignoscentum | dignoscentium dignoscentum |
| Dativ | dignoscentibus | dignoscentibus | dignoscentibus |
| Akkusativ | dignoscentes | dignoscentes | dignoscentia |
| Ablativ | dignoscentibus | dignoscentibus | dignoscentibus |
| Vokativ | dignoscentes | dignoscentes | dignoscentia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignotus | dignota | dignotum |
| Genitiv | dignoti | dignotae | dignoti |
| Dativ | dignoto | dignotae | dignoto |
| Akkusativ | dignotum | dignotam | dignotum |
| Ablativ | dignoto | dignota | dignoto |
| Vokativ | dignote | dignota | dignotum |
| Nominativ | dignoti | dignotae | dignota |
| Genitiv | dignotorum | dignotarum | dignotorum |
| Dativ | dignotis | dignotis | dignotis |
| Akkusativ | dignotos | dignotas | dignota |
| Ablativ | dignotis | dignotis | dignotis |
| Vokativ | dignoti | dignotae | dignota |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | dignoturus | dignotura | dignoturum |
| Genitiv | dignoturi | dignoturae | dignoturi |
| Dativ | dignoturo | dignoturae | dignoturo |
| Akkusativ | dignoturum | dignoturam | dignoturum |
| Ablativ | dignoturo | dignotura | dignoturo |
| Vokativ | dignoture | dignotura | dignoturum |
| Nominativ | dignoturi | dignoturae | dignotura |
| Genitiv | dignoturorum | dignoturarum | dignoturorum |
| Dativ | dignoturis | dignoturis | dignoturis |
| Akkusativ | dignoturos | dignoturas | dignotura |
| Ablativ | dignoturis | dignoturis | dignoturis |
| Vokativ | dignoturi | dignoturae | dignotura |
| Supin I | Supin II |
| dignotu | dignotum |
