| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
| discumbere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | hinlegen ins Bett gehen sich zum Essen setzen zu Tische gehen |
| discumbere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst hingelegt |
| discumbere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | lege hin |
| discumbere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst hingelegt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbo | ich lege hin |
| 2. Person Singular | discumbis | du legst hin |
| 3. Person Singular | discumbit | er/sie/es legt hin |
| 1. Person Plural | discumbimus | wir legen hin |
| 2. Person Plural | discumbitis | ihr legt hin |
| 3. Person Plural | discumbunt | sie legen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbor | ich werde hingelegt |
| 2. Person Singular | discumberis discumbere | du wirst hingelegt |
| 3. Person Singular | discumbitur | er/sie/es wird hingelegt |
| 1. Person Plural | discumbimur | wir werden hingelegt |
| 2. Person Plural | discumbimini | ihr werdet hingelegt |
| 3. Person Plural | discumbuntur | sie werden hingelegt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbam | ich lege hin |
| 2. Person Singular | discumbas | du legest hin |
| 3. Person Singular | discumbat | er/sie/es lege hin |
| 1. Person Plural | discumbamus | wir legen hin |
| 2. Person Plural | discumbatis | ihr leget hin |
| 3. Person Plural | discumbant | sie legen hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbar | ich werde hingelegt |
| 2. Person Singular | discumbaris discumbare | du werdest hingelegt |
| 3. Person Singular | discumbatur | er/sie/es werde hingelegt |
| 1. Person Plural | discumbamur | wir werden hingelegt |
| 2. Person Plural | discumbamini | ihr werdet hingelegt |
| 3. Person Plural | discumbantur | sie werden hingelegt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbebam | ich legte hin |
| 2. Person Singular | discumbebas | du legtest hin |
| 3. Person Singular | discumbebat | er/sie/es legte hin |
| 1. Person Plural | discumbebamus | wir legten hin |
| 2. Person Plural | discumbebatis | ihr legtet hin |
| 3. Person Plural | discumbebant | sie legten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbebar | ich wurde hingelegt |
| 2. Person Singular | discumbebaris discumbebare | du wurdest hingelegt |
| 3. Person Singular | discumbebatur | er/sie/es wurde hingelegt |
| 1. Person Plural | discumbebamur | wir wurden hingelegt |
| 2. Person Plural | discumbebamini | ihr wurdet hingelegt |
| 3. Person Plural | discumbebantur | sie wurden hingelegt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumberem | ich legte hin |
| 2. Person Singular | discumberes | du legtest hin |
| 3. Person Singular | discumberet | er/sie/es legte hin |
| 1. Person Plural | discumberemus | wir legten hin |
| 2. Person Plural | discumberetis | ihr legtet hin |
| 3. Person Plural | discumberent | sie legten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumberer | ich würde hingelegt |
| 2. Person Singular | discumbereris discumberere | du würdest hingelegt |
| 3. Person Singular | discumberetur | er/sie/es würde hingelegt |
| 1. Person Plural | discumberemur | wir würden hingelegt |
| 2. Person Plural | discumberemini | ihr würdet hingelegt |
| 3. Person Plural | discumberentur | sie würden hingelegt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbam | ich werde hinlegen |
| 2. Person Singular | discumbes | du wirst hinlegen |
| 3. Person Singular | discumbet | er/sie/es wird hinlegen |
| 1. Person Plural | discumbemus | wir werden hinlegen |
| 2. Person Plural | discumbetis | ihr werdet hinlegen |
| 3. Person Plural | discumbent | sie werden hinlegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbar | ich werde hingelegt |
| 2. Person Singular | discumberis discumbere | du wirst hingelegt |
| 3. Person Singular | discumbetur | er/sie/es wird hingelegt |
| 1. Person Plural | discumbemur | wir werden hingelegt |
| 2. Person Plural | discumbemini | ihr werdet hingelegt |
| 3. Person Plural | discumbentur | sie werden hingelegt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubui | ich habe hingelegt |
| 2. Person Singular | discubuisti | du hast hingelegt |
| 3. Person Singular | discubuit | er/sie/es hat hingelegt |
| 1. Person Plural | discubuimus | wir haben hingelegt |
| 2. Person Plural | discubuistis | ihr habt hingelegt |
| 3. Person Plural | discubuerunt discubuere | sie haben hingelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus sum | ich bin hingelegt worden |
| 2. Person Singular | discubitus es | du bist hingelegt worden |
| 3. Person Singular | discubitus est | er/sie/es ist hingelegt worden |
| 1. Person Plural | discubiti sumus | wir sind hingelegt worden |
| 2. Person Plural | discubiti estis | ihr seid hingelegt worden |
| 3. Person Plural | discubiti sunt | sie sind hingelegt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuerim | ich habe hingelegt |
| 2. Person Singular | discubueris | du habest hingelegt |
| 3. Person Singular | discubuerit | er/sie/es habe hingelegt |
| 1. Person Plural | discubuerimus | wir haben hingelegt |
| 2. Person Plural | discubueritis | ihr habet hingelegt |
| 3. Person Plural | discubuerint | sie haben hingelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus sim | ich sei hingelegt worden |
| 2. Person Singular | discubitus sis | du seiest hingelegt worden |
| 3. Person Singular | discubitus sit | er/sie/es sei hingelegt worden |
| 1. Person Plural | discubiti simus | wir seien hingelegt worden |
| 2. Person Plural | discubiti sitis | ihr seiet hingelegt worden |
| 3. Person Plural | discubiti sint | sie seien hingelegt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubueram | ich hatte hingelegt |
| 2. Person Singular | discubueras | du hattest hingelegt |
| 3. Person Singular | discubuerat | er/sie/es hatte hingelegt |
| 1. Person Plural | discubueramus | wir hatten hingelegt |
| 2. Person Plural | discubueratis | ihr hattet hingelegt |
| 3. Person Plural | discubuerant | sie hatten hingelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus eram | ich war hingelegt worden |
| 2. Person Singular | discubitus eras | du warst hingelegt worden |
| 3. Person Singular | discubitus erat | er/sie/es war hingelegt worden |
| 1. Person Plural | discubiti eramus | wir waren hingelegt worden |
| 2. Person Plural | discubiti eratis | ihr warst hingelegt worden |
| 3. Person Plural | discubiti erant | sie waren hingelegt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuissem | ich hätte hingelegt |
| 2. Person Singular | discubuisses | du hättest hingelegt |
| 3. Person Singular | discubuisset | er/sie/es hätte hingelegt |
| 1. Person Plural | discubuissemus | wir hätten hingelegt |
| 2. Person Plural | discubuissetis | ihr hättet hingelegt |
| 3. Person Plural | discubuissent | sie hätten hingelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus essem | ich wäre hingelegt worden |
| 2. Person Singular | discubitus esses | du wärest hingelegt worden |
| 3. Person Singular | discubitus esset | er/sie/es wäre hingelegt worden |
| 1. Person Plural | discubiti essemus | wir wären hingelegt worden |
| 2. Person Plural | discubiti essetis | ihr wäret hingelegt worden |
| 3. Person Plural | discubiti essent | sie wären hingelegt worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuero | ich werde hingelegt haben |
| 2. Person Singular | discubueris | du wirst hingelegt haben |
| 3. Person Singular | discubuerit | er/sie/es wird hingelegt haben |
| 1. Person Plural | discubuerimus | wir werden hingelegt haben |
| 2. Person Plural | discubueritis | ihr werdet hingelegt haben |
| 3. Person Plural | discubuerint | sie werden hingelegt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus ero | ich werde hingelegt worden sein |
| 2. Person Singular | discubitus eris | du werdest hingelegt worden sein |
| 3. Person Singular | discubitus erit | er/sie/es werde hingelegt worden sein |
| 1. Person Plural | discubiti erimus | wir werden hingelegt worden sein |
| 2. Person Plural | discubiti eritis | ihr werdet hingelegt worden sein |
| 3. Person Plural | discubiti erunt | sie werden hingelegt worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | discumbere | hinlegen |
| Vorzeitigkeit | discubuisse | hingelegt haben |
| Nachzeitigkeit | discubiturum esse | hinlegen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | discumbi discumbier | hingelegt werden |
| Vorzeitigkeit | discubitum esse | hingelegt worden sein |
| Nachzeitigkeit | discubitum iri | künftig hingelegt werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | discumbe discumb | lege hin! |
| 2. Person Plural | discumbite | legt hin! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | discumbito |
| 3. Person Singular | discumbito |
| 2. Person Plural | discumbitote |
| 3. Person Plural | discumbunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | discumbere | das Hinlegen |
| Genitiv | discumbendi discumbundi | des Hinlegens |
| Dativ | discumbendo discumbundo | dem Hinlegen |
| Akkusativ | discumbendum discumbundum | das Hinlegen |
| Ablativ | discumbendo discumbundo | durch das Hinlegen |
| Vokativ | discumbende discumbunde | Hinlegen! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discumbendus discumbundus | discumbenda discumbunda | discumbendum discumbundum |
| Genitiv | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbendi discumbundi |
| Dativ | discumbendo discumbundo | discumbendae discumbundae | discumbendo discumbundo |
| Akkusativ | discumbendum discumbundum | discumbendam discumbundam | discumbendum discumbundum |
| Ablativ | discumbendo discumbundo | discumbenda discumbunda | discumbendo discumbundo |
| Vokativ | discumbende discumbunde | discumbenda discumbunda | discumbendum discumbundum |
| Nominativ | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbenda discumbunda |
| Genitiv | discumbendorum discumbundorum | discumbendarum discumbundarum | discumbendorum discumbundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | discumbendos discumbundos | discumbendas discumbundas | discumbenda discumbunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbenda discumbunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discumbens | discumbens | discumbens |
| Genitiv | discumbentis | discumbentis | discumbentis |
| Dativ | discumbenti | discumbenti | discumbenti |
| Akkusativ | discumbentem | discumbentem | discumbens |
| Ablativ | discumbenti discumbente | discumbenti discumbente | discumbenti discumbente |
| Vokativ | discumbens | discumbens | discumbens |
| Nominativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Genitiv | discumbentium discumbentum | discumbentium discumbentum | discumbentium discumbentum |
| Dativ | discumbentibus | discumbentibus | discumbentibus |
| Akkusativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Ablativ | discumbentibus | discumbentibus | discumbentibus |
| Vokativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discubitus | discubita | discubitum |
| Genitiv | discubiti | discubitae | discubiti |
| Dativ | discubito | discubitae | discubito |
| Akkusativ | discubitum | discubitam | discubitum |
| Ablativ | discubito | discubita | discubito |
| Vokativ | discubite | discubita | discubitum |
| Nominativ | discubiti | discubitae | discubita |
| Genitiv | discubitorum | discubitarum | discubitorum |
| Dativ | discubitis | discubitis | discubitis |
| Akkusativ | discubitos | discubitas | discubita |
| Ablativ | discubitis | discubitis | discubitis |
| Vokativ | discubiti | discubitae | discubita |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discubiturus | discubitura | discubiturum |
| Genitiv | discubituri | discubiturae | discubituri |
| Dativ | discubituro | discubiturae | discubituro |
| Akkusativ | discubiturum | discubituram | discubiturum |
| Ablativ | discubituro | discubitura | discubituro |
| Vokativ | discubiture | discubitura | discubiturum |
| Nominativ | discubituri | discubiturae | discubitura |
| Genitiv | discubiturorum | discubiturarum | discubiturorum |
| Dativ | discubituris | discubituris | discubituris |
| Akkusativ | discubituros | discubituras | discubitura |
| Ablativ | discubituris | discubituris | discubituris |
| Vokativ | discubituri | discubiturae | discubitura |
| Supin I | Supin II |
| discubitu | discubitum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbo | |
| 2. Person Singular | discumbis | |
| 3. Person Singular | discumbit | |
| 1. Person Plural | discumbimus | |
| 2. Person Plural | discumbitis | |
| 3. Person Plural | discumbunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbor | |
| 2. Person Singular | discumberis discumbere | |
| 3. Person Singular | discumbitur | |
| 1. Person Plural | discumbimur | |
| 2. Person Plural | discumbimini | |
| 3. Person Plural | discumbuntur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbam | |
| 2. Person Singular | discumbas | |
| 3. Person Singular | discumbat | |
| 1. Person Plural | discumbamus | |
| 2. Person Plural | discumbatis | |
| 3. Person Plural | discumbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbar | |
| 2. Person Singular | discumbaris discumbare | |
| 3. Person Singular | discumbatur | |
| 1. Person Plural | discumbamur | |
| 2. Person Plural | discumbamini | |
| 3. Person Plural | discumbantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbebam | |
| 2. Person Singular | discumbebas | |
| 3. Person Singular | discumbebat | |
| 1. Person Plural | discumbebamus | |
| 2. Person Plural | discumbebatis | |
| 3. Person Plural | discumbebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbebar | |
| 2. Person Singular | discumbebaris discumbebare | |
| 3. Person Singular | discumbebatur | |
| 1. Person Plural | discumbebamur | |
| 2. Person Plural | discumbebamini | |
| 3. Person Plural | discumbebantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumberem | |
| 2. Person Singular | discumberes | |
| 3. Person Singular | discumberet | |
| 1. Person Plural | discumberemus | |
| 2. Person Plural | discumberetis | |
| 3. Person Plural | discumberent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumberer | |
| 2. Person Singular | discumbereris discumberere | |
| 3. Person Singular | discumberetur | |
| 1. Person Plural | discumberemur | |
| 2. Person Plural | discumberemini | |
| 3. Person Plural | discumberentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbam | |
| 2. Person Singular | discumbes | |
| 3. Person Singular | discumbet | |
| 1. Person Plural | discumbemus | |
| 2. Person Plural | discumbetis | |
| 3. Person Plural | discumbent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbar | |
| 2. Person Singular | discumberis discumbere | |
| 3. Person Singular | discumbetur | |
| 1. Person Plural | discumbemur | |
| 2. Person Plural | discumbemini | |
| 3. Person Plural | discumbentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubui | |
| 2. Person Singular | discubuisti | |
| 3. Person Singular | discubuit | |
| 1. Person Plural | discubuimus | |
| 2. Person Plural | discubuistis | |
| 3. Person Plural | discubuerunt discubuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus sum | |
| 2. Person Singular | discubitus es | |
| 3. Person Singular | discubitus est | |
| 1. Person Plural | discubiti sumus | |
| 2. Person Plural | discubiti estis | |
| 3. Person Plural | discubiti sunt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuerim | |
| 2. Person Singular | discubueris | |
| 3. Person Singular | discubuerit | |
| 1. Person Plural | discubuerimus | |
| 2. Person Plural | discubueritis | |
| 3. Person Plural | discubuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus sim | |
| 2. Person Singular | discubitus sis | |
| 3. Person Singular | discubitus sit | |
| 1. Person Plural | discubiti simus | |
| 2. Person Plural | discubiti sitis | |
| 3. Person Plural | discubiti sint |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubueram | |
| 2. Person Singular | discubueras | |
| 3. Person Singular | discubuerat | |
| 1. Person Plural | discubueramus | |
| 2. Person Plural | discubueratis | |
| 3. Person Plural | discubuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus eram | |
| 2. Person Singular | discubitus eras | |
| 3. Person Singular | discubitus erat | |
| 1. Person Plural | discubiti eramus | |
| 2. Person Plural | discubiti eratis | |
| 3. Person Plural | discubiti erant |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuissem | |
| 2. Person Singular | discubuisses | |
| 3. Person Singular | discubuisset | |
| 1. Person Plural | discubuissemus | |
| 2. Person Plural | discubuissetis | |
| 3. Person Plural | discubuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus essem | |
| 2. Person Singular | discubitus esses | |
| 3. Person Singular | discubitus esset | |
| 1. Person Plural | discubiti essemus | |
| 2. Person Plural | discubiti essetis | |
| 3. Person Plural | discubiti essent |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuero | |
| 2. Person Singular | discubueris | |
| 3. Person Singular | discubuerit | |
| 1. Person Plural | discubuerimus | |
| 2. Person Plural | discubueritis | |
| 3. Person Plural | discubuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus ero | |
| 2. Person Singular | discubitus eris | |
| 3. Person Singular | discubitus erit | |
| 1. Person Plural | discubiti erimus | |
| 2. Person Plural | discubiti eritis | |
| 3. Person Plural | discubiti erunt |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | discumbere | |
| Vorzeitigkeit | discubuisse | |
| Nachzeitigkeit | discubiturum esse | |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | discumbi discumbier | |
| Vorzeitigkeit | discubitum esse | |
| Nachzeitigkeit | discubitum iri |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | discumbe discumb | ! |
| 2. Person Plural | discumbite | ! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | discumbito |
| 3. Person Singular | discumbito |
| 2. Person Plural | discumbitote |
| 3. Person Plural | discumbunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | discumbere | das |
| Genitiv | discumbendi discumbundi | des es |
| Dativ | discumbendo discumbundo | dem |
| Akkusativ | discumbendum discumbundum | das |
| Ablativ | discumbendo discumbundo | durch das |
| Vokativ | discumbende discumbunde | ! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discumbendus discumbundus | discumbenda discumbunda | discumbendum discumbundum |
| Genitiv | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbendi discumbundi |
| Dativ | discumbendo discumbundo | discumbendae discumbundae | discumbendo discumbundo |
| Akkusativ | discumbendum discumbundum | discumbendam discumbundam | discumbendum discumbundum |
| Ablativ | discumbendo discumbundo | discumbenda discumbunda | discumbendo discumbundo |
| Vokativ | discumbende discumbunde | discumbenda discumbunda | discumbendum discumbundum |
| Nominativ | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbenda discumbunda |
| Genitiv | discumbendorum discumbundorum | discumbendarum discumbundarum | discumbendorum discumbundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | discumbendos discumbundos | discumbendas discumbundas | discumbenda discumbunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbenda discumbunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discumbens | discumbens | discumbens |
| Genitiv | discumbentis | discumbentis | discumbentis |
| Dativ | discumbenti | discumbenti | discumbenti |
| Akkusativ | discumbentem | discumbentem | discumbens |
| Ablativ | discumbenti discumbente | discumbenti discumbente | discumbenti discumbente |
| Vokativ | discumbens | discumbens | discumbens |
| Nominativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Genitiv | discumbentium discumbentum | discumbentium discumbentum | discumbentium discumbentum |
| Dativ | discumbentibus | discumbentibus | discumbentibus |
| Akkusativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Ablativ | discumbentibus | discumbentibus | discumbentibus |
| Vokativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discubitus | discubita | discubitum |
| Genitiv | discubiti | discubitae | discubiti |
| Dativ | discubito | discubitae | discubito |
| Akkusativ | discubitum | discubitam | discubitum |
| Ablativ | discubito | discubita | discubito |
| Vokativ | discubite | discubita | discubitum |
| Nominativ | discubiti | discubitae | discubita |
| Genitiv | discubitorum | discubitarum | discubitorum |
| Dativ | discubitis | discubitis | discubitis |
| Akkusativ | discubitos | discubitas | discubita |
| Ablativ | discubitis | discubitis | discubitis |
| Vokativ | discubiti | discubitae | discubita |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discubiturus | discubitura | discubiturum |
| Genitiv | discubituri | discubiturae | discubituri |
| Dativ | discubituro | discubiturae | discubituro |
| Akkusativ | discubiturum | discubituram | discubiturum |
| Ablativ | discubituro | discubitura | discubituro |
| Vokativ | discubiture | discubitura | discubiturum |
| Nominativ | discubituri | discubiturae | discubitura |
| Genitiv | discubiturorum | discubiturarum | discubiturorum |
| Dativ | discubituris | discubituris | discubituris |
| Akkusativ | discubituros | discubituras | discubitura |
| Ablativ | discubituris | discubituris | discubituris |
| Vokativ | discubituri | discubiturae | discubitura |
| Supin I | Supin II |
| discubitu | discubitum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbo | |
| 2. Person Singular | discumbis | |
| 3. Person Singular | discumbit | |
| 1. Person Plural | discumbimus | |
| 2. Person Plural | discumbitis | |
| 3. Person Plural | discumbunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbor | |
| 2. Person Singular | discumberis discumbere | |
| 3. Person Singular | discumbitur | |
| 1. Person Plural | discumbimur | |
| 2. Person Plural | discumbimini | |
| 3. Person Plural | discumbuntur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbam | |
| 2. Person Singular | discumbas | |
| 3. Person Singular | discumbat | |
| 1. Person Plural | discumbamus | |
| 2. Person Plural | discumbatis | |
| 3. Person Plural | discumbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbar | |
| 2. Person Singular | discumbaris discumbare | |
| 3. Person Singular | discumbatur | |
| 1. Person Plural | discumbamur | |
| 2. Person Plural | discumbamini | |
| 3. Person Plural | discumbantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbebam | |
| 2. Person Singular | discumbebas | |
| 3. Person Singular | discumbebat | |
| 1. Person Plural | discumbebamus | |
| 2. Person Plural | discumbebatis | |
| 3. Person Plural | discumbebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbebar | |
| 2. Person Singular | discumbebaris discumbebare | |
| 3. Person Singular | discumbebatur | |
| 1. Person Plural | discumbebamur | |
| 2. Person Plural | discumbebamini | |
| 3. Person Plural | discumbebantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumberem | |
| 2. Person Singular | discumberes | |
| 3. Person Singular | discumberet | |
| 1. Person Plural | discumberemus | |
| 2. Person Plural | discumberetis | |
| 3. Person Plural | discumberent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumberer | |
| 2. Person Singular | discumbereris discumberere | |
| 3. Person Singular | discumberetur | |
| 1. Person Plural | discumberemur | |
| 2. Person Plural | discumberemini | |
| 3. Person Plural | discumberentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbam | |
| 2. Person Singular | discumbes | |
| 3. Person Singular | discumbet | |
| 1. Person Plural | discumbemus | |
| 2. Person Plural | discumbetis | |
| 3. Person Plural | discumbent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbar | |
| 2. Person Singular | discumberis discumbere | |
| 3. Person Singular | discumbetur | |
| 1. Person Plural | discumbemur | |
| 2. Person Plural | discumbemini | |
| 3. Person Plural | discumbentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubui | |
| 2. Person Singular | discubuisti | |
| 3. Person Singular | discubuit | |
| 1. Person Plural | discubuimus | |
| 2. Person Plural | discubuistis | |
| 3. Person Plural | discubuerunt discubuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus sum | |
| 2. Person Singular | discubitus es | |
| 3. Person Singular | discubitus est | |
| 1. Person Plural | discubiti sumus | |
| 2. Person Plural | discubiti estis | |
| 3. Person Plural | discubiti sunt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuerim | |
| 2. Person Singular | discubueris | |
| 3. Person Singular | discubuerit | |
| 1. Person Plural | discubuerimus | |
| 2. Person Plural | discubueritis | |
| 3. Person Plural | discubuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus sim | |
| 2. Person Singular | discubitus sis | |
| 3. Person Singular | discubitus sit | |
| 1. Person Plural | discubiti simus | |
| 2. Person Plural | discubiti sitis | |
| 3. Person Plural | discubiti sint |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubueram | |
| 2. Person Singular | discubueras | |
| 3. Person Singular | discubuerat | |
| 1. Person Plural | discubueramus | |
| 2. Person Plural | discubueratis | |
| 3. Person Plural | discubuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus eram | |
| 2. Person Singular | discubitus eras | |
| 3. Person Singular | discubitus erat | |
| 1. Person Plural | discubiti eramus | |
| 2. Person Plural | discubiti eratis | |
| 3. Person Plural | discubiti erant |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuissem | |
| 2. Person Singular | discubuisses | |
| 3. Person Singular | discubuisset | |
| 1. Person Plural | discubuissemus | |
| 2. Person Plural | discubuissetis | |
| 3. Person Plural | discubuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus essem | |
| 2. Person Singular | discubitus esses | |
| 3. Person Singular | discubitus esset | |
| 1. Person Plural | discubiti essemus | |
| 2. Person Plural | discubiti essetis | |
| 3. Person Plural | discubiti essent |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuero | |
| 2. Person Singular | discubueris | |
| 3. Person Singular | discubuerit | |
| 1. Person Plural | discubuerimus | |
| 2. Person Plural | discubueritis | |
| 3. Person Plural | discubuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus ero | |
| 2. Person Singular | discubitus eris | |
| 3. Person Singular | discubitus erit | |
| 1. Person Plural | discubiti erimus | |
| 2. Person Plural | discubiti eritis | |
| 3. Person Plural | discubiti erunt |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | discumbere | |
| Vorzeitigkeit | discubuisse | |
| Nachzeitigkeit | discubiturum esse | |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | discumbi discumbier | |
| Vorzeitigkeit | discubitum esse | |
| Nachzeitigkeit | discubitum iri |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | discumbe discumb | ! |
| 2. Person Plural | discumbite | ! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | discumbito |
| 3. Person Singular | discumbito |
| 2. Person Plural | discumbitote |
| 3. Person Plural | discumbunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | discumbere | das |
| Genitiv | discumbendi discumbundi | des es |
| Dativ | discumbendo discumbundo | dem |
| Akkusativ | discumbendum discumbundum | das |
| Ablativ | discumbendo discumbundo | durch das |
| Vokativ | discumbende discumbunde | ! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discumbendus discumbundus | discumbenda discumbunda | discumbendum discumbundum |
| Genitiv | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbendi discumbundi |
| Dativ | discumbendo discumbundo | discumbendae discumbundae | discumbendo discumbundo |
| Akkusativ | discumbendum discumbundum | discumbendam discumbundam | discumbendum discumbundum |
| Ablativ | discumbendo discumbundo | discumbenda discumbunda | discumbendo discumbundo |
| Vokativ | discumbende discumbunde | discumbenda discumbunda | discumbendum discumbundum |
| Nominativ | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbenda discumbunda |
| Genitiv | discumbendorum discumbundorum | discumbendarum discumbundarum | discumbendorum discumbundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | discumbendos discumbundos | discumbendas discumbundas | discumbenda discumbunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbenda discumbunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discumbens | discumbens | discumbens |
| Genitiv | discumbentis | discumbentis | discumbentis |
| Dativ | discumbenti | discumbenti | discumbenti |
| Akkusativ | discumbentem | discumbentem | discumbens |
| Ablativ | discumbenti discumbente | discumbenti discumbente | discumbenti discumbente |
| Vokativ | discumbens | discumbens | discumbens |
| Nominativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Genitiv | discumbentium discumbentum | discumbentium discumbentum | discumbentium discumbentum |
| Dativ | discumbentibus | discumbentibus | discumbentibus |
| Akkusativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Ablativ | discumbentibus | discumbentibus | discumbentibus |
| Vokativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discubitus | discubita | discubitum |
| Genitiv | discubiti | discubitae | discubiti |
| Dativ | discubito | discubitae | discubito |
| Akkusativ | discubitum | discubitam | discubitum |
| Ablativ | discubito | discubita | discubito |
| Vokativ | discubite | discubita | discubitum |
| Nominativ | discubiti | discubitae | discubita |
| Genitiv | discubitorum | discubitarum | discubitorum |
| Dativ | discubitis | discubitis | discubitis |
| Akkusativ | discubitos | discubitas | discubita |
| Ablativ | discubitis | discubitis | discubitis |
| Vokativ | discubiti | discubitae | discubita |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discubiturus | discubitura | discubiturum |
| Genitiv | discubituri | discubiturae | discubituri |
| Dativ | discubituro | discubiturae | discubituro |
| Akkusativ | discubiturum | discubituram | discubiturum |
| Ablativ | discubituro | discubitura | discubituro |
| Vokativ | discubiture | discubitura | discubiturum |
| Nominativ | discubituri | discubiturae | discubitura |
| Genitiv | discubiturorum | discubiturarum | discubiturorum |
| Dativ | discubituris | discubituris | discubituris |
| Akkusativ | discubituros | discubituras | discubitura |
| Ablativ | discubituris | discubituris | discubituris |
| Vokativ | discubituri | discubiturae | discubitura |
| Supin I | Supin II |
| discubitu | discubitum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbo | |
| 2. Person Singular | discumbis | |
| 3. Person Singular | discumbit | |
| 1. Person Plural | discumbimus | |
| 2. Person Plural | discumbitis | |
| 3. Person Plural | discumbunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbor | |
| 2. Person Singular | discumberis discumbere | |
| 3. Person Singular | discumbitur | |
| 1. Person Plural | discumbimur | |
| 2. Person Plural | discumbimini | |
| 3. Person Plural | discumbuntur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbam | |
| 2. Person Singular | discumbas | |
| 3. Person Singular | discumbat | |
| 1. Person Plural | discumbamus | |
| 2. Person Plural | discumbatis | |
| 3. Person Plural | discumbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbar | |
| 2. Person Singular | discumbaris discumbare | |
| 3. Person Singular | discumbatur | |
| 1. Person Plural | discumbamur | |
| 2. Person Plural | discumbamini | |
| 3. Person Plural | discumbantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbebam | |
| 2. Person Singular | discumbebas | |
| 3. Person Singular | discumbebat | |
| 1. Person Plural | discumbebamus | |
| 2. Person Plural | discumbebatis | |
| 3. Person Plural | discumbebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbebar | |
| 2. Person Singular | discumbebaris discumbebare | |
| 3. Person Singular | discumbebatur | |
| 1. Person Plural | discumbebamur | |
| 2. Person Plural | discumbebamini | |
| 3. Person Plural | discumbebantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumberem | |
| 2. Person Singular | discumberes | |
| 3. Person Singular | discumberet | |
| 1. Person Plural | discumberemus | |
| 2. Person Plural | discumberetis | |
| 3. Person Plural | discumberent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumberer | |
| 2. Person Singular | discumbereris discumberere | |
| 3. Person Singular | discumberetur | |
| 1. Person Plural | discumberemur | |
| 2. Person Plural | discumberemini | |
| 3. Person Plural | discumberentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discumbam | |
| 2. Person Singular | discumbes | |
| 3. Person Singular | discumbet | |
| 1. Person Plural | discumbemus | |
| 2. Person Plural | discumbetis | |
| 3. Person Plural | discumbent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discumbar | |
| 2. Person Singular | discumberis discumbere | |
| 3. Person Singular | discumbetur | |
| 1. Person Plural | discumbemur | |
| 2. Person Plural | discumbemini | |
| 3. Person Plural | discumbentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubui | |
| 2. Person Singular | discubuisti | |
| 3. Person Singular | discubuit | |
| 1. Person Plural | discubuimus | |
| 2. Person Plural | discubuistis | |
| 3. Person Plural | discubuerunt discubuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus sum | |
| 2. Person Singular | discubitus es | |
| 3. Person Singular | discubitus est | |
| 1. Person Plural | discubiti sumus | |
| 2. Person Plural | discubiti estis | |
| 3. Person Plural | discubiti sunt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuerim | |
| 2. Person Singular | discubueris | |
| 3. Person Singular | discubuerit | |
| 1. Person Plural | discubuerimus | |
| 2. Person Plural | discubueritis | |
| 3. Person Plural | discubuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus sim | |
| 2. Person Singular | discubitus sis | |
| 3. Person Singular | discubitus sit | |
| 1. Person Plural | discubiti simus | |
| 2. Person Plural | discubiti sitis | |
| 3. Person Plural | discubiti sint |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubueram | |
| 2. Person Singular | discubueras | |
| 3. Person Singular | discubuerat | |
| 1. Person Plural | discubueramus | |
| 2. Person Plural | discubueratis | |
| 3. Person Plural | discubuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus eram | |
| 2. Person Singular | discubitus eras | |
| 3. Person Singular | discubitus erat | |
| 1. Person Plural | discubiti eramus | |
| 2. Person Plural | discubiti eratis | |
| 3. Person Plural | discubiti erant |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuissem | |
| 2. Person Singular | discubuisses | |
| 3. Person Singular | discubuisset | |
| 1. Person Plural | discubuissemus | |
| 2. Person Plural | discubuissetis | |
| 3. Person Plural | discubuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus essem | |
| 2. Person Singular | discubitus esses | |
| 3. Person Singular | discubitus esset | |
| 1. Person Plural | discubiti essemus | |
| 2. Person Plural | discubiti essetis | |
| 3. Person Plural | discubiti essent |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | discubuero | |
| 2. Person Singular | discubueris | |
| 3. Person Singular | discubuerit | |
| 1. Person Plural | discubuerimus | |
| 2. Person Plural | discubueritis | |
| 3. Person Plural | discubuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | discubitus ero | |
| 2. Person Singular | discubitus eris | |
| 3. Person Singular | discubitus erit | |
| 1. Person Plural | discubiti erimus | |
| 2. Person Plural | discubiti eritis | |
| 3. Person Plural | discubiti erunt |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | discumbere | |
| Vorzeitigkeit | discubuisse | |
| Nachzeitigkeit | discubiturum esse | |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | discumbi discumbier | |
| Vorzeitigkeit | discubitum esse | |
| Nachzeitigkeit | discubitum iri |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | discumbe discumb | ! |
| 2. Person Plural | discumbite | ! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | discumbito |
| 3. Person Singular | discumbito |
| 2. Person Plural | discumbitote |
| 3. Person Plural | discumbunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | discumbere | das |
| Genitiv | discumbendi discumbundi | des es |
| Dativ | discumbendo discumbundo | dem |
| Akkusativ | discumbendum discumbundum | das |
| Ablativ | discumbendo discumbundo | durch das |
| Vokativ | discumbende discumbunde | ! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discumbendus discumbundus | discumbenda discumbunda | discumbendum discumbundum |
| Genitiv | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbendi discumbundi |
| Dativ | discumbendo discumbundo | discumbendae discumbundae | discumbendo discumbundo |
| Akkusativ | discumbendum discumbundum | discumbendam discumbundam | discumbendum discumbundum |
| Ablativ | discumbendo discumbundo | discumbenda discumbunda | discumbendo discumbundo |
| Vokativ | discumbende discumbunde | discumbenda discumbunda | discumbendum discumbundum |
| Nominativ | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbenda discumbunda |
| Genitiv | discumbendorum discumbundorum | discumbendarum discumbundarum | discumbendorum discumbundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | discumbendos discumbundos | discumbendas discumbundas | discumbenda discumbunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | discumbendi discumbundi | discumbendae discumbundae | discumbenda discumbunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discumbens | discumbens | discumbens |
| Genitiv | discumbentis | discumbentis | discumbentis |
| Dativ | discumbenti | discumbenti | discumbenti |
| Akkusativ | discumbentem | discumbentem | discumbens |
| Ablativ | discumbenti discumbente | discumbenti discumbente | discumbenti discumbente |
| Vokativ | discumbens | discumbens | discumbens |
| Nominativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Genitiv | discumbentium discumbentum | discumbentium discumbentum | discumbentium discumbentum |
| Dativ | discumbentibus | discumbentibus | discumbentibus |
| Akkusativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Ablativ | discumbentibus | discumbentibus | discumbentibus |
| Vokativ | discumbentes | discumbentes | discumbentia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discubitus | discubita | discubitum |
| Genitiv | discubiti | discubitae | discubiti |
| Dativ | discubito | discubitae | discubito |
| Akkusativ | discubitum | discubitam | discubitum |
| Ablativ | discubito | discubita | discubito |
| Vokativ | discubite | discubita | discubitum |
| Nominativ | discubiti | discubitae | discubita |
| Genitiv | discubitorum | discubitarum | discubitorum |
| Dativ | discubitis | discubitis | discubitis |
| Akkusativ | discubitos | discubitas | discubita |
| Ablativ | discubitis | discubitis | discubitis |
| Vokativ | discubiti | discubitae | discubita |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | discubiturus | discubitura | discubiturum |
| Genitiv | discubituri | discubiturae | discubituri |
| Dativ | discubituro | discubiturae | discubituro |
| Akkusativ | discubiturum | discubituram | discubiturum |
| Ablativ | discubituro | discubitura | discubituro |
| Vokativ | discubiture | discubitura | discubiturum |
| Nominativ | discubituri | discubiturae | discubitura |
| Genitiv | discubiturorum | discubiturarum | discubiturorum |
| Dativ | discubituris | discubituris | discubituris |
| Akkusativ | discubituros | discubituras | discubitura |
| Ablativ | discubituris | discubituris | discubituris |
| Vokativ | discubituri | discubiturae | discubitura |
| Supin I | Supin II |
| discubitu | discubitum |
