| Latein | Typ | Geschlecht | Flexionsart | Form | Deutsch |
| disgratia | Nomen | Femininum | A-Deklination | Grundform | |
| disgratia | Nomen | Femininum | A-Deklination | Nominativ Singular von disgratia | |
| disgratia | Nomen | Femininum | A-Deklination | Vokativ Singular von disgratia | |
| disgratia | Nomen | Femininum | A-Deklination | Ablativ Singular von disgratia |
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | disgratia | |
| Genitiv | disgratiae disgratiai | |
| Dativ | disgratiae disgratiai | |
| Akkusativ | disgratiam | |
| Ablativ | disgratia disgratiad | |
| Vokativ | disgratia | |
| Lokativ | disgratiae |
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | disgratiae | |
| Genitiv | disgratiarum disgratium | |
| Dativ | disgratiis disgratiabus | |
| Akkusativ | disgratias | |
| Ablativ | disgratiis disgratiabus | |
| Vokativ | disgratiae | |
| Lokativ | disgratiis |
