| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
| disicere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | auseinander werfen zerschlagen zersprengen |
| disicere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst zerschlagen |
| disicere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | zerschlage;zerschlag |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disicio | |
| 2. Person Singular | disicis | |
| 3. Person Singular | disicit | |
| 1. Person Plural | disicimus | |
| 2. Person Plural | disicitis | |
| 3. Person Plural | disiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disicior | |
| 2. Person Singular | disiceris disicere | |
| 3. Person Singular | disicitur | |
| 1. Person Plural | disicimur | |
| 2. Person Plural | disicimini | |
| 3. Person Plural | disiciuntur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disiciam | |
| 2. Person Singular | disicias | |
| 3. Person Singular | disiciat | |
| 1. Person Plural | disiciamus | |
| 2. Person Plural | disiciatis | |
| 3. Person Plural | disiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disiciar | |
| 2. Person Singular | disiciaris disiciare | |
| 3. Person Singular | disiciatur | |
| 1. Person Plural | disiciamur | |
| 2. Person Plural | disiciamini | |
| 3. Person Plural | disiciantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disiciebam | |
| 2. Person Singular | disiciebas | |
| 3. Person Singular | disiciebat | |
| 1. Person Plural | disiciebamus | |
| 2. Person Plural | disiciebatis | |
| 3. Person Plural | disiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disiciebar | |
| 2. Person Singular | disiciebaris disiciebare | |
| 3. Person Singular | disiciebatur | |
| 1. Person Plural | disiciebamur | |
| 2. Person Plural | disiciebamini | |
| 3. Person Plural | disiciebantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disicerem | |
| 2. Person Singular | disiceres | |
| 3. Person Singular | disiceret | |
| 1. Person Plural | disiceremus | |
| 2. Person Plural | disiceretis | |
| 3. Person Plural | disicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disicerer | |
| 2. Person Singular | disicereris disicerere | |
| 3. Person Singular | disiceretur | |
| 1. Person Plural | disiceremur | |
| 2. Person Plural | disiceremini | |
| 3. Person Plural | disicerentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disiciam | |
| 2. Person Singular | disicies | |
| 3. Person Singular | disiciet | |
| 1. Person Plural | disiciemus | |
| 2. Person Plural | disicietis | |
| 3. Person Plural | disicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disiciar | |
| 2. Person Singular | disicieris disiciere | |
| 3. Person Singular | disicietur | |
| 1. Person Plural | disiciemur | |
| 2. Person Plural | disiciemini | |
| 3. Person Plural | disicientur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjeci | |
| 2. Person Singular | disjecisti | |
| 3. Person Singular | disjecit | |
| 1. Person Plural | disjecimus | |
| 2. Person Plural | disjecistis | |
| 3. Person Plural | disjecerunt disjecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus sum | |
| 2. Person Singular | disjectus es | |
| 3. Person Singular | disjectus est | |
| 1. Person Plural | disjecti sumus | |
| 2. Person Plural | disjecti estis | |
| 3. Person Plural | disjecti sunt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjecerim | |
| 2. Person Singular | disjeceris | |
| 3. Person Singular | disjecerit | |
| 1. Person Plural | disjecerimus | |
| 2. Person Plural | disjeceritis | |
| 3. Person Plural | disjecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus sim | |
| 2. Person Singular | disjectus sis | |
| 3. Person Singular | disjectus sit | |
| 1. Person Plural | disjecti simus | |
| 2. Person Plural | disjecti sitis | |
| 3. Person Plural | disjecti sint |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjeceram | |
| 2. Person Singular | disjeceras | |
| 3. Person Singular | disjecerat | |
| 1. Person Plural | disjeceramus | |
| 2. Person Plural | disjeceratis | |
| 3. Person Plural | disjecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus eram | |
| 2. Person Singular | disjectus eras | |
| 3. Person Singular | disjectus erat | |
| 1. Person Plural | disjecti eramus | |
| 2. Person Plural | disjecti eratis | |
| 3. Person Plural | disjecti erant |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjecissem | |
| 2. Person Singular | disjecisses | |
| 3. Person Singular | disjecisset | |
| 1. Person Plural | disjecissemus | |
| 2. Person Plural | disjecissetis | |
| 3. Person Plural | disjecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus essem | |
| 2. Person Singular | disjectus esses | |
| 3. Person Singular | disjectus esset | |
| 1. Person Plural | disjecti essemus | |
| 2. Person Plural | disjecti essetis | |
| 3. Person Plural | disjecti essent |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjecero | |
| 2. Person Singular | disjeceris | |
| 3. Person Singular | disjecerit | |
| 1. Person Plural | disjecerimus | |
| 2. Person Plural | disjeceritis | |
| 3. Person Plural | disjecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus ero | |
| 2. Person Singular | disjectus eris | |
| 3. Person Singular | disjectus erit | |
| 1. Person Plural | disjecti erimus | |
| 2. Person Plural | disjecti eritis | |
| 3. Person Plural | disjecti erunt |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disicere | |
| Vorzeitigkeit | disjecisse | |
| Nachzeitigkeit | disjecturum esse | |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disici disicier | |
| Vorzeitigkeit | disjectum esse | |
| Nachzeitigkeit | disjectum iri |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disice disic | ! |
| 2. Person Plural | disicite | ! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | disicito |
| 3. Person Singular | disicito |
| 2. Person Plural | disicitote |
| 3. Person Plural | disicunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disicere | das |
| Genitiv | disiciendi disiciundi | des es |
| Dativ | disiciendo disiciundo | dem |
| Akkusativ | disiciendum disiciundum | das |
| Ablativ | disiciendo disiciundo | durch das |
| Vokativ | disiciende disiciunde | ! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disiciendus disiciundus | disicienda disiciunda | disiciendum disiciundum |
| Genitiv | disiciendi disiciundi | disiciendae disiciundae | disiciendi disiciundi |
| Dativ | disiciendo disiciundo | disiciendae disiciundae | disiciendo disiciundo |
| Akkusativ | disiciendum disiciundum | disiciendam disiciundam | disiciendum disiciundum |
| Ablativ | disiciendo disiciundo | disicienda disiciunda | disiciendo disiciundo |
| Vokativ | disiciende disiciunde | disicienda disiciunda | disiciendum disiciundum |
| Nominativ | disiciendi disiciundi | disiciendae disiciundae | disicienda disiciunda |
| Genitiv | disiciendorum disiciundorum | disiciendarum disiciundarum | disiciendorum disiciundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | disiciendos disiciundos | disiciendas disiciundas | disicienda disiciunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | disiciendi disiciundi | disiciendae disiciundae | disicienda disiciunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disiciens | disiciens | disiciens |
| Genitiv | disicientis | disicientis | disicientis |
| Dativ | disicienti | disicienti | disicienti |
| Akkusativ | disicientem | disicientem | disiciens |
| Ablativ | disicienti disiciente | disicienti disiciente | disicienti disiciente |
| Vokativ | disiciens | disiciens | disiciens |
| Nominativ | disicientes | disicientes | disicientia |
| Genitiv | disicientium disicientum | disicientium disicientum | disicientium disicientum |
| Dativ | disicientibus | disicientibus | disicientibus |
| Akkusativ | disicientes | disicientes | disicientia |
| Ablativ | disicientibus | disicientibus | disicientibus |
| Vokativ | disicientes | disicientes | disicientia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disjectus | disjecta | disjectum |
| Genitiv | disjecti | disjectae | disjecti |
| Dativ | disjecto | disjectae | disjecto |
| Akkusativ | disjectum | disjectam | disjectum |
| Ablativ | disjecto | disjecta | disjecto |
| Vokativ | disjecte | disjecta | disjectum |
| Nominativ | disjecti | disjectae | disjecta |
| Genitiv | disjectorum | disjectarum | disjectorum |
| Dativ | disjectis | disjectis | disjectis |
| Akkusativ | disjectos | disjectas | disjecta |
| Ablativ | disjectis | disjectis | disjectis |
| Vokativ | disjecti | disjectae | disjecta |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disjecturus | disjectura | disjecturum |
| Genitiv | disjecturi | disjecturae | disjecturi |
| Dativ | disjecturo | disjecturae | disjecturo |
| Akkusativ | disjecturum | disjecturam | disjecturum |
| Ablativ | disjecturo | disjectura | disjecturo |
| Vokativ | disjecture | disjectura | disjecturum |
| Nominativ | disjecturi | disjecturae | disjectura |
| Genitiv | disjecturorum | disjecturarum | disjecturorum |
| Dativ | disjecturis | disjecturis | disjecturis |
| Akkusativ | disjecturos | disjecturas | disjectura |
| Ablativ | disjecturis | disjecturis | disjecturis |
| Vokativ | disjecturi | disjecturae | disjectura |
| Supin I | Supin II |
| disjectu | disjectum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disicio | ich zerschlage |
| 2. Person Singular | disicis | du zerschlägst |
| 3. Person Singular | disicit | er/sie/es zerschlägt |
| 1. Person Plural | disicimus | wir zerschlagen |
| 2. Person Plural | disicitis | ihr zerschlagt |
| 3. Person Plural | disiciunt | sie zerschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disicior | ich werde zerschlagen |
| 2. Person Singular | disiceris disicere | du wirst zerschlagen |
| 3. Person Singular | disicitur | er/sie/es wird zerschlagen |
| 1. Person Plural | disicimur | wir werden zerschlagen |
| 2. Person Plural | disicimini | ihr werdet zerschlagen |
| 3. Person Plural | disiciuntur | sie werden zerschlagen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disiciam | ich zerschlage |
| 2. Person Singular | disicias | du zerschlagest |
| 3. Person Singular | disiciat | er/sie/es zerschlage |
| 1. Person Plural | disiciamus | wir zerschlagen |
| 2. Person Plural | disiciatis | ihr zerschlaget |
| 3. Person Plural | disiciant | sie zerschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disiciar | ich werde zerschlagen |
| 2. Person Singular | disiciaris disiciare | du werdest zerschlagen |
| 3. Person Singular | disiciatur | er/sie/es werde zerschlagen |
| 1. Person Plural | disiciamur | wir werden zerschlagen |
| 2. Person Plural | disiciamini | ihr werdet zerschlagen |
| 3. Person Plural | disiciantur | sie werden zerschlagen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disiciebam | ich zerschlug |
| 2. Person Singular | disiciebas | du zerschlugst |
| 3. Person Singular | disiciebat | er/sie/es zerschlug |
| 1. Person Plural | disiciebamus | wir zerschlugen |
| 2. Person Plural | disiciebatis | ihr zerschlugt |
| 3. Person Plural | disiciebant | sie zerschlugen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disiciebar | ich wurde zerschlagen |
| 2. Person Singular | disiciebaris disiciebare | du wurdest zerschlagen |
| 3. Person Singular | disiciebatur | er/sie/es wurde zerschlagen |
| 1. Person Plural | disiciebamur | wir wurden zerschlagen |
| 2. Person Plural | disiciebamini | ihr wurdet zerschlagen |
| 3. Person Plural | disiciebantur | sie wurden zerschlagen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disicerem | ich zerschlüge |
| 2. Person Singular | disiceres | du zerschlügest |
| 3. Person Singular | disiceret | er/sie/es zerschlüge |
| 1. Person Plural | disiceremus | wir zerschlügen |
| 2. Person Plural | disiceretis | ihr zerschlüget |
| 3. Person Plural | disicerent | sie zerschlügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disicerer | ich würde zerschlagen |
| 2. Person Singular | disicereris disicerere | du würdest zerschlagen |
| 3. Person Singular | disiceretur | er/sie/es würde zerschlagen |
| 1. Person Plural | disiceremur | wir würden zerschlagen |
| 2. Person Plural | disiceremini | ihr würdet zerschlagen |
| 3. Person Plural | disicerentur | sie würden zerschlagen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disiciam | ich werde zerschlagen |
| 2. Person Singular | disicies | du wirst zerschlagen |
| 3. Person Singular | disiciet | er/sie/es wird zerschlagen |
| 1. Person Plural | disiciemus | wir werden zerschlagen |
| 2. Person Plural | disicietis | ihr werdet zerschlagen |
| 3. Person Plural | disicient | sie werden zerschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disiciar | ich werde zerschlagen |
| 2. Person Singular | disicieris disiciere | du wirst zerschlagen |
| 3. Person Singular | disicietur | er/sie/es wird zerschlagen |
| 1. Person Plural | disiciemur | wir werden zerschlagen |
| 2. Person Plural | disiciemini | ihr werdet zerschlagen |
| 3. Person Plural | disicientur | sie werden zerschlagen |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjeci | ich habe zerschlagen |
| 2. Person Singular | disjecisti | du hast zerschlagen |
| 3. Person Singular | disjecit | er/sie/es hat zerschlagen |
| 1. Person Plural | disjecimus | wir haben zerschlagen |
| 2. Person Plural | disjecistis | ihr habt zerschlagen |
| 3. Person Plural | disjecerunt disjecere | sie haben zerschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus sum | ich bin zerschlagen worden |
| 2. Person Singular | disjectus es | du bist zerschlagen worden |
| 3. Person Singular | disjectus est | er/sie/es ist zerschlagen worden |
| 1. Person Plural | disjecti sumus | wir sind zerschlagen worden |
| 2. Person Plural | disjecti estis | ihr seid zerschlagen worden |
| 3. Person Plural | disjecti sunt | sie sind zerschlagen worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjecerim | ich habe zerschlagen |
| 2. Person Singular | disjeceris | du habest zerschlagen |
| 3. Person Singular | disjecerit | er/sie/es habe zerschlagen |
| 1. Person Plural | disjecerimus | wir haben zerschlagen |
| 2. Person Plural | disjeceritis | ihr habet zerschlagen |
| 3. Person Plural | disjecerint | sie haben zerschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus sim | ich sei zerschlagen worden |
| 2. Person Singular | disjectus sis | du seiest zerschlagen worden |
| 3. Person Singular | disjectus sit | er/sie/es sei zerschlagen worden |
| 1. Person Plural | disjecti simus | wir seien zerschlagen worden |
| 2. Person Plural | disjecti sitis | ihr seiet zerschlagen worden |
| 3. Person Plural | disjecti sint | sie seien zerschlagen worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjeceram | ich hatte zerschlagen |
| 2. Person Singular | disjeceras | du hattest zerschlagen |
| 3. Person Singular | disjecerat | er/sie/es hatte zerschlagen |
| 1. Person Plural | disjeceramus | wir hatten zerschlagen |
| 2. Person Plural | disjeceratis | ihr hattet zerschlagen |
| 3. Person Plural | disjecerant | sie hatten zerschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus eram | ich war zerschlagen worden |
| 2. Person Singular | disjectus eras | du warst zerschlagen worden |
| 3. Person Singular | disjectus erat | er/sie/es war zerschlagen worden |
| 1. Person Plural | disjecti eramus | wir waren zerschlagen worden |
| 2. Person Plural | disjecti eratis | ihr warst zerschlagen worden |
| 3. Person Plural | disjecti erant | sie waren zerschlagen worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjecissem | ich hätte zerschlagen |
| 2. Person Singular | disjecisses | du hättest zerschlagen |
| 3. Person Singular | disjecisset | er/sie/es hätte zerschlagen |
| 1. Person Plural | disjecissemus | wir hätten zerschlagen |
| 2. Person Plural | disjecissetis | ihr hättet zerschlagen |
| 3. Person Plural | disjecissent | sie hätten zerschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus essem | ich wäre zerschlagen worden |
| 2. Person Singular | disjectus esses | du wärest zerschlagen worden |
| 3. Person Singular | disjectus esset | er/sie/es wäre zerschlagen worden |
| 1. Person Plural | disjecti essemus | wir wären zerschlagen worden |
| 2. Person Plural | disjecti essetis | ihr wäret zerschlagen worden |
| 3. Person Plural | disjecti essent | sie wären zerschlagen worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjecero | ich werde zerschlagen haben |
| 2. Person Singular | disjeceris | du wirst zerschlagen haben |
| 3. Person Singular | disjecerit | er/sie/es wird zerschlagen haben |
| 1. Person Plural | disjecerimus | wir werden zerschlagen haben |
| 2. Person Plural | disjeceritis | ihr werdet zerschlagen haben |
| 3. Person Plural | disjecerint | sie werden zerschlagen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus ero | ich werde zerschlagen worden sein |
| 2. Person Singular | disjectus eris | du werdest zerschlagen worden sein |
| 3. Person Singular | disjectus erit | er/sie/es werde zerschlagen worden sein |
| 1. Person Plural | disjecti erimus | wir werden zerschlagen worden sein |
| 2. Person Plural | disjecti eritis | ihr werdet zerschlagen worden sein |
| 3. Person Plural | disjecti erunt | sie werden zerschlagen worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disicere | zerschlagen |
| Vorzeitigkeit | disjecisse | zerschlagen haben |
| Nachzeitigkeit | disjecturum esse | zerschlagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disici disicier | zerschlagen werden |
| Vorzeitigkeit | disjectum esse | zerschlagen worden sein |
| Nachzeitigkeit | disjectum iri | künftig zerschlagen werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disice disic | zerschlage;zerschlag! |
| 2. Person Plural | disicite | zerschlagt! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | disicito |
| 3. Person Singular | disicito |
| 2. Person Plural | disicitote |
| 3. Person Plural | disicunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disicere | das Zerschlagen |
| Genitiv | disiciendi disiciundi | des Zerschlagens |
| Dativ | disiciendo disiciundo | dem Zerschlagen |
| Akkusativ | disiciendum disiciundum | das Zerschlagen |
| Ablativ | disiciendo disiciundo | durch das Zerschlagen |
| Vokativ | disiciende disiciunde | Zerschlagen! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disiciendus disiciundus | disicienda disiciunda | disiciendum disiciundum |
| Genitiv | disiciendi disiciundi | disiciendae disiciundae | disiciendi disiciundi |
| Dativ | disiciendo disiciundo | disiciendae disiciundae | disiciendo disiciundo |
| Akkusativ | disiciendum disiciundum | disiciendam disiciundam | disiciendum disiciundum |
| Ablativ | disiciendo disiciundo | disicienda disiciunda | disiciendo disiciundo |
| Vokativ | disiciende disiciunde | disicienda disiciunda | disiciendum disiciundum |
| Nominativ | disiciendi disiciundi | disiciendae disiciundae | disicienda disiciunda |
| Genitiv | disiciendorum disiciundorum | disiciendarum disiciundarum | disiciendorum disiciundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | disiciendos disiciundos | disiciendas disiciundas | disicienda disiciunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | disiciendi disiciundi | disiciendae disiciundae | disicienda disiciunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disiciens | disiciens | disiciens |
| Genitiv | disicientis | disicientis | disicientis |
| Dativ | disicienti | disicienti | disicienti |
| Akkusativ | disicientem | disicientem | disiciens |
| Ablativ | disicienti disiciente | disicienti disiciente | disicienti disiciente |
| Vokativ | disiciens | disiciens | disiciens |
| Nominativ | disicientes | disicientes | disicientia |
| Genitiv | disicientium disicientum | disicientium disicientum | disicientium disicientum |
| Dativ | disicientibus | disicientibus | disicientibus |
| Akkusativ | disicientes | disicientes | disicientia |
| Ablativ | disicientibus | disicientibus | disicientibus |
| Vokativ | disicientes | disicientes | disicientia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disjectus | disjecta | disjectum |
| Genitiv | disjecti | disjectae | disjecti |
| Dativ | disjecto | disjectae | disjecto |
| Akkusativ | disjectum | disjectam | disjectum |
| Ablativ | disjecto | disjecta | disjecto |
| Vokativ | disjecte | disjecta | disjectum |
| Nominativ | disjecti | disjectae | disjecta |
| Genitiv | disjectorum | disjectarum | disjectorum |
| Dativ | disjectis | disjectis | disjectis |
| Akkusativ | disjectos | disjectas | disjecta |
| Ablativ | disjectis | disjectis | disjectis |
| Vokativ | disjecti | disjectae | disjecta |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disjecturus | disjectura | disjecturum |
| Genitiv | disjecturi | disjecturae | disjecturi |
| Dativ | disjecturo | disjecturae | disjecturo |
| Akkusativ | disjecturum | disjecturam | disjecturum |
| Ablativ | disjecturo | disjectura | disjecturo |
| Vokativ | disjecture | disjectura | disjecturum |
| Nominativ | disjecturi | disjecturae | disjectura |
| Genitiv | disjecturorum | disjecturarum | disjecturorum |
| Dativ | disjecturis | disjecturis | disjecturis |
| Akkusativ | disjecturos | disjecturas | disjectura |
| Ablativ | disjecturis | disjecturis | disjecturis |
| Vokativ | disjecturi | disjecturae | disjectura |
| Supin I | Supin II |
| disjectu | disjectum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disicio | |
| 2. Person Singular | disicis | |
| 3. Person Singular | disicit | |
| 1. Person Plural | disicimus | |
| 2. Person Plural | disicitis | |
| 3. Person Plural | disiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disicior | |
| 2. Person Singular | disiceris disicere | |
| 3. Person Singular | disicitur | |
| 1. Person Plural | disicimur | |
| 2. Person Plural | disicimini | |
| 3. Person Plural | disiciuntur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disiciam | |
| 2. Person Singular | disicias | |
| 3. Person Singular | disiciat | |
| 1. Person Plural | disiciamus | |
| 2. Person Plural | disiciatis | |
| 3. Person Plural | disiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disiciar | |
| 2. Person Singular | disiciaris disiciare | |
| 3. Person Singular | disiciatur | |
| 1. Person Plural | disiciamur | |
| 2. Person Plural | disiciamini | |
| 3. Person Plural | disiciantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disiciebam | |
| 2. Person Singular | disiciebas | |
| 3. Person Singular | disiciebat | |
| 1. Person Plural | disiciebamus | |
| 2. Person Plural | disiciebatis | |
| 3. Person Plural | disiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disiciebar | |
| 2. Person Singular | disiciebaris disiciebare | |
| 3. Person Singular | disiciebatur | |
| 1. Person Plural | disiciebamur | |
| 2. Person Plural | disiciebamini | |
| 3. Person Plural | disiciebantur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disicerem | |
| 2. Person Singular | disiceres | |
| 3. Person Singular | disiceret | |
| 1. Person Plural | disiceremus | |
| 2. Person Plural | disiceretis | |
| 3. Person Plural | disicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disicerer | |
| 2. Person Singular | disicereris disicerere | |
| 3. Person Singular | disiceretur | |
| 1. Person Plural | disiceremur | |
| 2. Person Plural | disiceremini | |
| 3. Person Plural | disicerentur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disiciam | |
| 2. Person Singular | disicies | |
| 3. Person Singular | disiciet | |
| 1. Person Plural | disiciemus | |
| 2. Person Plural | disicietis | |
| 3. Person Plural | disicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disiciar | |
| 2. Person Singular | disicieris disiciere | |
| 3. Person Singular | disicietur | |
| 1. Person Plural | disiciemur | |
| 2. Person Plural | disiciemini | |
| 3. Person Plural | disicientur |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjeci | |
| 2. Person Singular | disjecisti | |
| 3. Person Singular | disjecit | |
| 1. Person Plural | disjecimus | |
| 2. Person Plural | disjecistis | |
| 3. Person Plural | disjecerunt disjecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus sum | |
| 2. Person Singular | disjectus es | |
| 3. Person Singular | disjectus est | |
| 1. Person Plural | disjecti sumus | |
| 2. Person Plural | disjecti estis | |
| 3. Person Plural | disjecti sunt |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjecerim | |
| 2. Person Singular | disjeceris | |
| 3. Person Singular | disjecerit | |
| 1. Person Plural | disjecerimus | |
| 2. Person Plural | disjeceritis | |
| 3. Person Plural | disjecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus sim | |
| 2. Person Singular | disjectus sis | |
| 3. Person Singular | disjectus sit | |
| 1. Person Plural | disjecti simus | |
| 2. Person Plural | disjecti sitis | |
| 3. Person Plural | disjecti sint |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjeceram | |
| 2. Person Singular | disjeceras | |
| 3. Person Singular | disjecerat | |
| 1. Person Plural | disjeceramus | |
| 2. Person Plural | disjeceratis | |
| 3. Person Plural | disjecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus eram | |
| 2. Person Singular | disjectus eras | |
| 3. Person Singular | disjectus erat | |
| 1. Person Plural | disjecti eramus | |
| 2. Person Plural | disjecti eratis | |
| 3. Person Plural | disjecti erant |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjecissem | |
| 2. Person Singular | disjecisses | |
| 3. Person Singular | disjecisset | |
| 1. Person Plural | disjecissemus | |
| 2. Person Plural | disjecissetis | |
| 3. Person Plural | disjecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus essem | |
| 2. Person Singular | disjectus esses | |
| 3. Person Singular | disjectus esset | |
| 1. Person Plural | disjecti essemus | |
| 2. Person Plural | disjecti essetis | |
| 3. Person Plural | disjecti essent |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | disjecero | |
| 2. Person Singular | disjeceris | |
| 3. Person Singular | disjecerit | |
| 1. Person Plural | disjecerimus | |
| 2. Person Plural | disjeceritis | |
| 3. Person Plural | disjecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | disjectus ero | |
| 2. Person Singular | disjectus eris | |
| 3. Person Singular | disjectus erit | |
| 1. Person Plural | disjecti erimus | |
| 2. Person Plural | disjecti eritis | |
| 3. Person Plural | disjecti erunt |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disicere | |
| Vorzeitigkeit | disjecisse | |
| Nachzeitigkeit | disjecturum esse | |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | disici disicier | |
| Vorzeitigkeit | disjectum esse | |
| Nachzeitigkeit | disjectum iri |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | disice disic | ! |
| 2. Person Plural | disicite | ! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | disicito |
| 3. Person Singular | disicito |
| 2. Person Plural | disicitote |
| 3. Person Plural | disicunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | disicere | das |
| Genitiv | disiciendi disiciundi | des es |
| Dativ | disiciendo disiciundo | dem |
| Akkusativ | disiciendum disiciundum | das |
| Ablativ | disiciendo disiciundo | durch das |
| Vokativ | disiciende disiciunde | ! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disiciendus disiciundus | disicienda disiciunda | disiciendum disiciundum |
| Genitiv | disiciendi disiciundi | disiciendae disiciundae | disiciendi disiciundi |
| Dativ | disiciendo disiciundo | disiciendae disiciundae | disiciendo disiciundo |
| Akkusativ | disiciendum disiciundum | disiciendam disiciundam | disiciendum disiciundum |
| Ablativ | disiciendo disiciundo | disicienda disiciunda | disiciendo disiciundo |
| Vokativ | disiciende disiciunde | disicienda disiciunda | disiciendum disiciundum |
| Nominativ | disiciendi disiciundi | disiciendae disiciundae | disicienda disiciunda |
| Genitiv | disiciendorum disiciundorum | disiciendarum disiciundarum | disiciendorum disiciundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | disiciendos disiciundos | disiciendas disiciundas | disicienda disiciunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | disiciendi disiciundi | disiciendae disiciundae | disicienda disiciunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disiciens | disiciens | disiciens |
| Genitiv | disicientis | disicientis | disicientis |
| Dativ | disicienti | disicienti | disicienti |
| Akkusativ | disicientem | disicientem | disiciens |
| Ablativ | disicienti disiciente | disicienti disiciente | disicienti disiciente |
| Vokativ | disiciens | disiciens | disiciens |
| Nominativ | disicientes | disicientes | disicientia |
| Genitiv | disicientium disicientum | disicientium disicientum | disicientium disicientum |
| Dativ | disicientibus | disicientibus | disicientibus |
| Akkusativ | disicientes | disicientes | disicientia |
| Ablativ | disicientibus | disicientibus | disicientibus |
| Vokativ | disicientes | disicientes | disicientia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disjectus | disjecta | disjectum |
| Genitiv | disjecti | disjectae | disjecti |
| Dativ | disjecto | disjectae | disjecto |
| Akkusativ | disjectum | disjectam | disjectum |
| Ablativ | disjecto | disjecta | disjecto |
| Vokativ | disjecte | disjecta | disjectum |
| Nominativ | disjecti | disjectae | disjecta |
| Genitiv | disjectorum | disjectarum | disjectorum |
| Dativ | disjectis | disjectis | disjectis |
| Akkusativ | disjectos | disjectas | disjecta |
| Ablativ | disjectis | disjectis | disjectis |
| Vokativ | disjecti | disjectae | disjecta |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | disjecturus | disjectura | disjecturum |
| Genitiv | disjecturi | disjecturae | disjecturi |
| Dativ | disjecturo | disjecturae | disjecturo |
| Akkusativ | disjecturum | disjecturam | disjecturum |
| Ablativ | disjecturo | disjectura | disjecturo |
| Vokativ | disjecture | disjectura | disjecturum |
| Nominativ | disjecturi | disjecturae | disjectura |
| Genitiv | disjecturorum | disjecturarum | disjecturorum |
| Dativ | disjecturis | disjecturis | disjecturis |
| Akkusativ | disjecturos | disjecturas | disjectura |
| Ablativ | disjecturis | disjecturis | disjecturis |
| Vokativ | disjecturi | disjecturae | disjectura |
| Supin I | Supin II |
| disjectu | disjectum |
