| Latein | Typ | Geschlecht | Flexionsart | Form | Deutsch |
| evangelista | Nomen | Maskulinum | A-Deklination | Grundform | Evangelist |
| evangelista | Nomen | Maskulinum | A-Deklination | Nominativ Singular von evangelista | der Evangelist |
| evangelista | Nomen | Maskulinum | A-Deklination | Vokativ Singular von evangelista | Evangelist! |
| evangelista | Nomen | Maskulinum | A-Deklination | Ablativ Singular von evangelista | mit dem Evangelist |
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | evangelista evangelistas | der Evangelist |
| Genitiv | evangelistae evangelistai | des Evangelistes |
| Dativ | evangelistae evangelistai | dem Evangelist |
| Akkusativ | evangelistam | den Evangelist |
| Ablativ | evangelista evangelistad | mit dem Evangelist |
| Vokativ | evangelista | Evangelist! |
| Lokativ | evangelistae | Evangelist als Ortsangabe |
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | evangelistae | die Evangelisten |
| Genitiv | evangelistarum evangelistum | der Evangelisten |
| Dativ | evangelistis evangelistabus | den Evangelisten |
| Akkusativ | evangelistas | die Evangelisten |
| Ablativ | evangelistis evangelistabus | mit den Evangelisten |
| Vokativ | evangelistae | Evangelisten! |
| Lokativ | evangelistis | Evangelisten als Ortsangabe |
