| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
| officere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | entgegentreten hindern |
| officere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst entgegengetreten du wirst gehindert |
| officere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | entgegentritt hindere;hindre |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio | ich trete entgegen |
| 2. Person Singular | officis | du trittst entgegen |
| 3. Person Singular | officit | er/sie/es tritt entgegen |
| 1. Person Plural | officimus | wir treten entgegen |
| 2. Person Plural | officitis | ihr tretet entgegen |
| 3. Person Plural | officiunt | sie treten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior | ich werde entgegengetreten |
| 2. Person Singular | officeris officere | du wirst entgegengetreten |
| 3. Person Singular | officitur | er/sie/es wird entgegengetreten |
| 1. Person Plural | officimur | wir werden entgegengetreten |
| 2. Person Plural | officimini | ihr werdet entgegengetreten |
| 3. Person Plural | officiuntur | sie werden entgegengetreten |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam | ich trete entgegen |
| 2. Person Singular | officias | du tretest entgegen |
| 3. Person Singular | officiat | er/sie/es trete entgegen |
| 1. Person Plural | officiamus | wir treten entgegen |
| 2. Person Plural | officiatis | ihr tretet entgegen |
| 3. Person Plural | officiant | sie treten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar | ich werde entgegengetreten |
| 2. Person Singular | officiaris officiare | du werdest entgegengetreten |
| 3. Person Singular | officiatur | er/sie/es werde entgegengetreten |
| 1. Person Plural | officiamur | wir werden entgegengetreten |
| 2. Person Plural | officiamini | ihr werdet entgegengetreten |
| 3. Person Plural | officiantur | sie werden entgegengetreten |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam | ich trat entgegen |
| 2. Person Singular | officiebas | du trat(e)st entgegen |
| 3. Person Singular | officiebat | er/sie/es trat entgegen |
| 1. Person Plural | officiebamus | wir traten entgegen |
| 2. Person Plural | officiebatis | ihr tratet entgegen |
| 3. Person Plural | officiebant | sie traten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar | ich wurde entgegengetreten |
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare | du wurdest entgegengetreten |
| 3. Person Singular | officiebatur | er/sie/es wurde entgegengetreten |
| 1. Person Plural | officiebamur | wir wurden entgegengetreten |
| 2. Person Plural | officiebamini | ihr wurdet entgegengetreten |
| 3. Person Plural | officiebantur | sie wurden entgegengetreten |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem | ich träte entgegen |
| 2. Person Singular | officeres | du trätest entgegen |
| 3. Person Singular | officeret | er/sie/es träte entgegen |
| 1. Person Plural | officeremus | wir träten entgegen |
| 2. Person Plural | officeretis | ihr trätet entgegen |
| 3. Person Plural | officerent | sie träten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer | ich würde entgegengetreten |
| 2. Person Singular | officereris officerere | du würdest entgegengetreten |
| 3. Person Singular | officeretur | er/sie/es würde entgegengetreten |
| 1. Person Plural | officeremur | wir würden entgegengetreten |
| 2. Person Plural | officeremini | ihr würdet entgegengetreten |
| 3. Person Plural | officerentur | sie würden entgegengetreten |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam | ich werde entgegentreten |
| 2. Person Singular | officies | du wirst entgegentreten |
| 3. Person Singular | officiet | er/sie/es wird entgegentreten |
| 1. Person Plural | officiemus | wir werden entgegentreten |
| 2. Person Plural | officietis | ihr werdet entgegentreten |
| 3. Person Plural | officient | sie werden entgegentreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar | ich werde entgegengetreten |
| 2. Person Singular | officieris officiere | du wirst entgegengetreten |
| 3. Person Singular | officietur | er/sie/es wird entgegengetreten |
| 1. Person Plural | officiemur | wir werden entgegengetreten |
| 2. Person Plural | officiemini | ihr werdet entgegengetreten |
| 3. Person Plural | officientur | sie werden entgegengetreten |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci | ich habe entgegengetreten ;bin entgegengetreten |
| 2. Person Singular | offecisti | du hast entgegengetreten ;bist entgegengetreten |
| 3. Person Singular | offecit | er/sie/es hat entgegengetreten ;ist entgegengetreten |
| 1. Person Plural | offecimus | wir haben entgegengetreten ;sind entgegengetreten |
| 2. Person Plural | offecistis | ihr habt entgegengetreten ;seid entgegengetreten |
| 3. Person Plural | offecerunt offecere | sie haben entgegengetreten ;sind entgegengetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum | ich bin entgegengetreten worden |
| 2. Person Singular | offectus es | du bist entgegengetreten worden |
| 3. Person Singular | offectus est | er/sie/es ist entgegengetreten worden |
| 1. Person Plural | offecti sumus | wir sind entgegengetreten worden |
| 2. Person Plural | offecti estis | ihr seid entgegengetreten worden |
| 3. Person Plural | offecti sunt | sie sind entgegengetreten worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim | ich habe entgegengetreten ;sei entgegengetreten |
| 2. Person Singular | offeceris | du habest entgegengetreten ;seiest entgegengetreten |
| 3. Person Singular | offecerit | er/sie/es habe entgegengetreten ;sei entgegengetreten |
| 1. Person Plural | offecerimus | wir haben entgegengetreten ;seien entgegengetreten |
| 2. Person Plural | offeceritis | ihr habet entgegengetreten ;seiet entgegengetreten |
| 3. Person Plural | offecerint | sie haben entgegengetreten ;seien entgegengetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim | ich sei entgegengetreten worden |
| 2. Person Singular | offectus sis | du seiest entgegengetreten worden |
| 3. Person Singular | offectus sit | er/sie/es sei entgegengetreten worden |
| 1. Person Plural | offecti simus | wir seien entgegengetreten worden |
| 2. Person Plural | offecti sitis | ihr seiet entgegengetreten worden |
| 3. Person Plural | offecti sint | sie seien entgegengetreten worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram | ich hatte entgegengetreten ;war entgegengetreten |
| 2. Person Singular | offeceras | du hattest entgegengetreten ;warst entgegengetreten |
| 3. Person Singular | offecerat | er/sie/es hatte entgegengetreten ;war entgegengetreten |
| 1. Person Plural | offeceramus | wir hatten entgegengetreten ;waren entgegengetreten |
| 2. Person Plural | offeceratis | ihr hattet entgegengetreten ;wart entgegengetreten |
| 3. Person Plural | offecerant | sie hatten entgegengetreten ;waren entgegengetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram | ich war entgegengetreten worden |
| 2. Person Singular | offectus eras | du warst entgegengetreten worden |
| 3. Person Singular | offectus erat | er/sie/es war entgegengetreten worden |
| 1. Person Plural | offecti eramus | wir waren entgegengetreten worden |
| 2. Person Plural | offecti eratis | ihr warst entgegengetreten worden |
| 3. Person Plural | offecti erant | sie waren entgegengetreten worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem | ich hätte entgegengetreten ;wäre entgegengetreten |
| 2. Person Singular | offecisses | du hättest entgegengetreten ;wärest entgegengetreten |
| 3. Person Singular | offecisset | er/sie/es hätte entgegengetreten ;wäre entgegengetreten |
| 1. Person Plural | offecissemus | wir hätten entgegengetreten ;wären entgegengetreten |
| 2. Person Plural | offecissetis | ihr hättet entgegengetreten ;wäret entgegengetreten |
| 3. Person Plural | offecissent | sie hätten entgegengetreten ;wären entgegengetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem | ich wäre entgegengetreten worden |
| 2. Person Singular | offectus esses | du wärest entgegengetreten worden |
| 3. Person Singular | offectus esset | er/sie/es wäre entgegengetreten worden |
| 1. Person Plural | offecti essemus | wir wären entgegengetreten worden |
| 2. Person Plural | offecti essetis | ihr wäret entgegengetreten worden |
| 3. Person Plural | offecti essent | sie wären entgegengetreten worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero | ich werde entgegengetreten haben |
| 2. Person Singular | offeceris | du wirst entgegengetreten haben |
| 3. Person Singular | offecerit | er/sie/es wird entgegengetreten haben |
| 1. Person Plural | offecerimus | wir werden entgegengetreten haben |
| 2. Person Plural | offeceritis | ihr werdet entgegengetreten haben |
| 3. Person Plural | offecerint | sie werden entgegengetreten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero | ich werde entgegengetreten worden sein |
| 2. Person Singular | offectus eris | du werdest entgegengetreten worden sein |
| 3. Person Singular | offectus erit | er/sie/es werde entgegengetreten worden sein |
| 1. Person Plural | offecti erimus | wir werden entgegengetreten worden sein |
| 2. Person Plural | offecti eritis | ihr werdet entgegengetreten worden sein |
| 3. Person Plural | offecti erunt | sie werden entgegengetreten worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere | entgegentreten |
| Vorzeitigkeit | offecisse | entgegengetreten haben |
| Nachzeitigkeit | offecturum esse | entgegentreten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier | entgegengetreten werden |
| Vorzeitigkeit | offectum esse | entgegengetreten worden sein |
| Nachzeitigkeit | offectum iri | künftig entgegengetreten werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office offic | entgegentritt! |
| 2. Person Plural | officite | tretet entgegen! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere | das Entgegentreten |
| Genitiv | officiendi officiundi | des Entgegentretens |
| Dativ | officiendo officiundo | dem Entgegentreten |
| Akkusativ | officiendum officiundum | das Entgegentreten |
| Ablativ | officiendo officiundo | durch das Entgegentreten |
| Vokativ | officiende officiunde | Entgegentreten! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus | officienda officiunda | officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi | officiendae officiundae | officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo | officiendae officiundae | officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum | officiendam officiundam | officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo | officienda officiunda | officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde | officienda officiunda | officiendum officiundum |
| Nominativ | officiendi officiundi | officiendae officiundae | officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum | officiendarum officiundarum | officiendorum officiundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | officiendos officiundos | officiendas officiundas | officienda officiunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | officiendi officiundi | officiendae officiundae | officienda officiunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens | officiens | officiens |
| Genitiv | officientis | officientis | officientis |
| Dativ | officienti | officienti | officienti |
| Akkusativ | officientem | officientem | officiens |
| Ablativ | officienti officiente | officienti officiente | officienti officiente |
| Vokativ | officiens | officiens | officiens |
| Nominativ | officientes | officientes | officientia |
| Genitiv | officientium officientum | officientium officientum | officientium officientum |
| Dativ | officientibus | officientibus | officientibus |
| Akkusativ | officientes | officientes | officientia |
| Ablativ | officientibus | officientibus | officientibus |
| Vokativ | officientes | officientes | officientia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus | offecta | offectum |
| Genitiv | offecti | offectae | offecti |
| Dativ | offecto | offectae | offecto |
| Akkusativ | offectum | offectam | offectum |
| Ablativ | offecto | offecta | offecto |
| Vokativ | offecte | offecta | offectum |
| Nominativ | offecti | offectae | offecta |
| Genitiv | offectorum | offectarum | offectorum |
| Dativ | offectis | offectis | offectis |
| Akkusativ | offectos | offectas | offecta |
| Ablativ | offectis | offectis | offectis |
| Vokativ | offecti | offectae | offecta |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus | offectura | offecturum |
| Genitiv | offecturi | offecturae | offecturi |
| Dativ | offecturo | offecturae | offecturo |
| Akkusativ | offecturum | offecturam | offecturum |
| Ablativ | offecturo | offectura | offecturo |
| Vokativ | offecture | offectura | offecturum |
| Nominativ | offecturi | offecturae | offectura |
| Genitiv | offecturorum | offecturarum | offecturorum |
| Dativ | offecturis | offecturis | offecturis |
| Akkusativ | offecturos | offecturas | offectura |
| Ablativ | offecturis | offecturis | offecturis |
| Vokativ | offecturi | offecturae | offectura |
| Supin I | Supin II |
| offectu | offectum |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio | ich hindere;hindre |
| 2. Person Singular | officis | du hinderst |
| 3. Person Singular | officit | er/sie/es hindert |
| 1. Person Plural | officimus | wir hindern |
| 2. Person Plural | officitis | ihr hindert |
| 3. Person Plural | officiunt | sie hindern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior | ich werde gehindert |
| 2. Person Singular | officeris officere | du wirst gehindert |
| 3. Person Singular | officitur | er/sie/es wird gehindert |
| 1. Person Plural | officimur | wir werden gehindert |
| 2. Person Plural | officimini | ihr werdet gehindert |
| 3. Person Plural | officiuntur | sie werden gehindert |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam | ich hindere;hindre |
| 2. Person Singular | officias | du hinderest;hindrest |
| 3. Person Singular | officiat | er/sie/es hindere;hindre |
| 1. Person Plural | officiamus | wir hinderen |
| 2. Person Plural | officiatis | ihr hinderet |
| 3. Person Plural | officiant | sie hinderen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar | ich werde gehindert |
| 2. Person Singular | officiaris officiare | du werdest gehindert |
| 3. Person Singular | officiatur | er/sie/es werde gehindert |
| 1. Person Plural | officiamur | wir werden gehindert |
| 2. Person Plural | officiamini | ihr werdet gehindert |
| 3. Person Plural | officiantur | sie werden gehindert |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam | ich hinderte |
| 2. Person Singular | officiebas | du hindertest |
| 3. Person Singular | officiebat | er/sie/es hinderte |
| 1. Person Plural | officiebamus | wir hinderten |
| 2. Person Plural | officiebatis | ihr hindertet |
| 3. Person Plural | officiebant | sie hinderten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar | ich wurde gehindert |
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare | du wurdest gehindert |
| 3. Person Singular | officiebatur | er/sie/es wurde gehindert |
| 1. Person Plural | officiebamur | wir wurden gehindert |
| 2. Person Plural | officiebamini | ihr wurdet gehindert |
| 3. Person Plural | officiebantur | sie wurden gehindert |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem | ich hinderte |
| 2. Person Singular | officeres | du hindertest |
| 3. Person Singular | officeret | er/sie/es hinderte |
| 1. Person Plural | officeremus | wir hinderten |
| 2. Person Plural | officeretis | ihr hindertet |
| 3. Person Plural | officerent | sie hinderten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer | ich würde gehindert |
| 2. Person Singular | officereris officerere | du würdest gehindert |
| 3. Person Singular | officeretur | er/sie/es würde gehindert |
| 1. Person Plural | officeremur | wir würden gehindert |
| 2. Person Plural | officeremini | ihr würdet gehindert |
| 3. Person Plural | officerentur | sie würden gehindert |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam | ich werde hindern |
| 2. Person Singular | officies | du wirst hindern |
| 3. Person Singular | officiet | er/sie/es wird hindern |
| 1. Person Plural | officiemus | wir werden hindern |
| 2. Person Plural | officietis | ihr werdet hindern |
| 3. Person Plural | officient | sie werden hindern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar | ich werde gehindert |
| 2. Person Singular | officieris officiere | du wirst gehindert |
| 3. Person Singular | officietur | er/sie/es wird gehindert |
| 1. Person Plural | officiemur | wir werden gehindert |
| 2. Person Plural | officiemini | ihr werdet gehindert |
| 3. Person Plural | officientur | sie werden gehindert |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci | ich habe gehindert |
| 2. Person Singular | offecisti | du hast gehindert |
| 3. Person Singular | offecit | er/sie/es hat gehindert |
| 1. Person Plural | offecimus | wir haben gehindert |
| 2. Person Plural | offecistis | ihr habt gehindert |
| 3. Person Plural | offecerunt offecere | sie haben gehindert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum | ich bin gehindert worden |
| 2. Person Singular | offectus es | du bist gehindert worden |
| 3. Person Singular | offectus est | er/sie/es ist gehindert worden |
| 1. Person Plural | offecti sumus | wir sind gehindert worden |
| 2. Person Plural | offecti estis | ihr seid gehindert worden |
| 3. Person Plural | offecti sunt | sie sind gehindert worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim | ich habe gehindert |
| 2. Person Singular | offeceris | du habest gehindert |
| 3. Person Singular | offecerit | er/sie/es habe gehindert |
| 1. Person Plural | offecerimus | wir haben gehindert |
| 2. Person Plural | offeceritis | ihr habet gehindert |
| 3. Person Plural | offecerint | sie haben gehindert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim | ich sei gehindert worden |
| 2. Person Singular | offectus sis | du seiest gehindert worden |
| 3. Person Singular | offectus sit | er/sie/es sei gehindert worden |
| 1. Person Plural | offecti simus | wir seien gehindert worden |
| 2. Person Plural | offecti sitis | ihr seiet gehindert worden |
| 3. Person Plural | offecti sint | sie seien gehindert worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram | ich hatte gehindert |
| 2. Person Singular | offeceras | du hattest gehindert |
| 3. Person Singular | offecerat | er/sie/es hatte gehindert |
| 1. Person Plural | offeceramus | wir hatten gehindert |
| 2. Person Plural | offeceratis | ihr hattet gehindert |
| 3. Person Plural | offecerant | sie hatten gehindert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram | ich war gehindert worden |
| 2. Person Singular | offectus eras | du warst gehindert worden |
| 3. Person Singular | offectus erat | er/sie/es war gehindert worden |
| 1. Person Plural | offecti eramus | wir waren gehindert worden |
| 2. Person Plural | offecti eratis | ihr warst gehindert worden |
| 3. Person Plural | offecti erant | sie waren gehindert worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem | ich hätte gehindert |
| 2. Person Singular | offecisses | du hättest gehindert |
| 3. Person Singular | offecisset | er/sie/es hätte gehindert |
| 1. Person Plural | offecissemus | wir hätten gehindert |
| 2. Person Plural | offecissetis | ihr hättet gehindert |
| 3. Person Plural | offecissent | sie hätten gehindert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem | ich wäre gehindert worden |
| 2. Person Singular | offectus esses | du wärest gehindert worden |
| 3. Person Singular | offectus esset | er/sie/es wäre gehindert worden |
| 1. Person Plural | offecti essemus | wir wären gehindert worden |
| 2. Person Plural | offecti essetis | ihr wäret gehindert worden |
| 3. Person Plural | offecti essent | sie wären gehindert worden |
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero | ich werde gehindert haben |
| 2. Person Singular | offeceris | du wirst gehindert haben |
| 3. Person Singular | offecerit | er/sie/es wird gehindert haben |
| 1. Person Plural | offecerimus | wir werden gehindert haben |
| 2. Person Plural | offeceritis | ihr werdet gehindert haben |
| 3. Person Plural | offecerint | sie werden gehindert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero | ich werde gehindert worden sein |
| 2. Person Singular | offectus eris | du werdest gehindert worden sein |
| 3. Person Singular | offectus erit | er/sie/es werde gehindert worden sein |
| 1. Person Plural | offecti erimus | wir werden gehindert worden sein |
| 2. Person Plural | offecti eritis | ihr werdet gehindert worden sein |
| 3. Person Plural | offecti erunt | sie werden gehindert worden sein |
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere | hindern |
| Vorzeitigkeit | offecisse | gehindert haben |
| Nachzeitigkeit | offecturum esse | hindern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier | gehindert werden |
| Vorzeitigkeit | offectum esse | gehindert worden sein |
| Nachzeitigkeit | offectum iri | künftig gehindert werden |
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office offic | hindere;hindre! |
| 2. Person Plural | officite | hindert! |
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere | das Hindern |
| Genitiv | officiendi officiundi | des Hindernes |
| Dativ | officiendo officiundo | dem Hindern |
| Akkusativ | officiendum officiundum | das Hindern |
| Ablativ | officiendo officiundo | durch das Hindern |
| Vokativ | officiende officiunde | Hindern! |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus | officienda officiunda | officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi | officiendae officiundae | officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo | officiendae officiundae | officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum | officiendam officiundam | officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo | officienda officiunda | officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde | officienda officiunda | officiendum officiundum |
| Nominativ | officiendi officiundi | officiendae officiundae | officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum | officiendarum officiundarum | officiendorum officiundorum |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | officiendos officiundos | officiendas officiundas | officienda officiunda |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | officiendi officiundi | officiendae officiundae | officienda officiunda |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens | officiens | officiens |
| Genitiv | officientis | officientis | officientis |
| Dativ | officienti | officienti | officienti |
| Akkusativ | officientem | officientem | officiens |
| Ablativ | officienti officiente | officienti officiente | officienti officiente |
| Vokativ | officiens | officiens | officiens |
| Nominativ | officientes | officientes | officientia |
| Genitiv | officientium officientum | officientium officientum | officientium officientum |
| Dativ | officientibus | officientibus | officientibus |
| Akkusativ | officientes | officientes | officientia |
| Ablativ | officientibus | officientibus | officientibus |
| Vokativ | officientes | officientes | officientia |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus | offecta | offectum |
| Genitiv | offecti | offectae | offecti |
| Dativ | offecto | offectae | offecto |
| Akkusativ | offectum | offectam | offectum |
| Ablativ | offecto | offecta | offecto |
| Vokativ | offecte | offecta | offectum |
| Nominativ | offecti | offectae | offecta |
| Genitiv | offectorum | offectarum | offectorum |
| Dativ | offectis | offectis | offectis |
| Akkusativ | offectos | offectas | offecta |
| Ablativ | offectis | offectis | offectis |
| Vokativ | offecti | offectae | offecta |
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus | offectura | offecturum |
| Genitiv | offecturi | offecturae | offecturi |
| Dativ | offecturo | offecturae | offecturo |
| Akkusativ | offecturum | offecturam | offecturum |
| Ablativ | offecturo | offectura | offecturo |
| Vokativ | offecture | offectura | offecturum |
| Nominativ | offecturi | offecturae | offectura |
| Genitiv | offecturorum | offecturarum | offecturorum |
| Dativ | offecturis | offecturis | offecturis |
| Akkusativ | offecturos | offecturas | offectura |
| Ablativ | offecturis | offecturis | offecturis |
| Vokativ | offecturi | offecturae | offectura |
| Supin I | Supin II |
| offectu | offectum |
