Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
procare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
Proca auch noch Formen von:
Proca (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proco
|
ich fordere |
| 2. Person Singular |
procas
|
du forderst |
| 3. Person Singular |
procat
|
er/sie/es fordert |
| 1. Person Plural |
procamus
|
wir fordern |
| 2. Person Plural |
procatis
|
ihr fordert |
| 3. Person Plural |
procant
|
sie fordern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procor
|
ich werde gefordert |
| 2. Person Singular |
procaris procare
|
du wirst gefordert |
| 3. Person Singular |
procatur
|
er/sie/es wird gefordert |
| 1. Person Plural |
procamur
|
wir werden gefordert |
| 2. Person Plural |
procamini
|
ihr werdet gefordert |
| 3. Person Plural |
procantur
|
sie werden gefordert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procem
|
ich fordere |
| 2. Person Singular |
proces
|
du forderst |
| 3. Person Singular |
procet
|
er/sie/es fordere |
| 1. Person Plural |
procemus
|
wir fordern |
| 2. Person Plural |
procetis
|
ihr fordert |
| 3. Person Plural |
procent
|
sie fordern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procer
|
ich werde gefordert |
| 2. Person Singular |
proceris procere
|
du werdest gefordert |
| 3. Person Singular |
procetur
|
er/sie/es werde gefordert |
| 1. Person Plural |
procemur
|
wir werden gefordert |
| 2. Person Plural |
procemini
|
ihr werdet gefordert |
| 3. Person Plural |
procentur
|
sie werden gefordert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabam
|
ich forderte |
| 2. Person Singular |
procabas
|
du fordertest |
| 3. Person Singular |
procabat
|
er/sie/es forderte |
| 1. Person Plural |
procabamus
|
wir forderten |
| 2. Person Plural |
procabatis
|
ihr fordertet |
| 3. Person Plural |
procabant
|
sie forderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabar
|
ich wurde gefordert |
| 2. Person Singular |
procabaris procabare
|
du wurdest gefordert |
| 3. Person Singular |
procabatur
|
er/sie/es wurde gefordert |
| 1. Person Plural |
procabamur
|
wir wurden gefordert |
| 2. Person Plural |
procabamini
|
ihr wurdet gefordert |
| 3. Person Plural |
procabantur
|
sie wurden gefordert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procarem
|
ich forderte |
| 2. Person Singular |
procares
|
du fordertest |
| 3. Person Singular |
procaret
|
er/sie/es forderte |
| 1. Person Plural |
procaremus
|
wir forderten |
| 2. Person Plural |
procaretis
|
ihr fordertet |
| 3. Person Plural |
procarent
|
sie forderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procarer
|
ich würde gefordert |
| 2. Person Singular |
procareris procarere
|
du würdest gefordert |
| 3. Person Singular |
procaretur
|
er/sie/es würde gefordert |
| 1. Person Plural |
procaremur
|
wir würden gefordert |
| 2. Person Plural |
procaremini
|
ihr würdet gefordert |
| 3. Person Plural |
procarentur
|
sie würden gefordert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabo
|
ich werde fordern |
| 2. Person Singular |
procabis
|
du wirst fordern |
| 3. Person Singular |
procabit
|
er/sie/es wird fordern |
| 1. Person Plural |
procabimus
|
wir werden fordern |
| 2. Person Plural |
procabitis
|
ihr werdet fordern |
| 3. Person Plural |
procabunt
|
sie werden fordern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabor
|
ich werde gefordert werden |
| 2. Person Singular |
procaberis procabere
|
du wirst gefordert werden |
| 3. Person Singular |
procabitur
|
er/sie/es wird gefordert werden |
| 1. Person Plural |
procabimur
|
wir werden gefordert werden |
| 2. Person Plural |
procabimini
|
ihr werdet gefordert werden |
| 3. Person Plural |
procabuntur
|
sie werden gefordert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravi
|
ich habe gefordert |
| 2. Person Singular |
procoravisti
|
du hast gefordert |
| 3. Person Singular |
procoravit
|
er/sie/es hat gefordert |
| 1. Person Plural |
procoravimus
|
wir haben gefordert |
| 2. Person Plural |
procoravistis
|
ihr habt gefordert |
| 3. Person Plural |
procoraverunt procoravere
|
sie haben gefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sum
|
ich bin gefordert worden |
| 2. Person Singular |
procoratus es
|
du bist gefordert worden |
| 3. Person Singular |
procoratus est
|
er/sie/es ist gefordert worden |
| 1. Person Plural |
procorati sumus
|
wir sind gefordert worden |
| 2. Person Plural |
procorati estis
|
ihr seid gefordert worden |
| 3. Person Plural |
procorati sunt
|
sie sind gefordert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraverim
|
ich habe gefordert |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du habest gefordert |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es habe gefordert |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir haben gefordert |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr habet gefordert |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie haben gefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sim
|
ich sei gefordert worden |
| 2. Person Singular |
procoratus sis
|
du seiest gefordert worden |
| 3. Person Singular |
procoratus sit
|
er/sie/es sei gefordert worden |
| 1. Person Plural |
procorati simus
|
wir seien gefordert worden |
| 2. Person Plural |
procorati sitis
|
ihr seiet gefordert worden |
| 3. Person Plural |
procorati sint
|
sie seien gefordert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraveram
|
ich hatte gefordert |
| 2. Person Singular |
procoraveras
|
du hattest gefordert |
| 3. Person Singular |
procoraverat
|
er/sie/es hatte gefordert |
| 1. Person Plural |
procoraveramus
|
wir hatten gefordert |
| 2. Person Plural |
procoraveratis
|
ihr hattet gefordert |
| 3. Person Plural |
procoraverant
|
sie hatten gefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus eram
|
ich war gefordert worden |
| 2. Person Singular |
procoratus eras
|
du warst gefordert worden |
| 3. Person Singular |
procoratus erat
|
er/sie/es war gefordert worden |
| 1. Person Plural |
procorati eramus
|
wir waren gefordert worden |
| 2. Person Plural |
procorati eratis
|
ihr wart gefordert worden |
| 3. Person Plural |
procorati erant
|
sie waren gefordert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravissem
|
ich hätte gefordert |
| 2. Person Singular |
procoravisses
|
du hättest gefordert |
| 3. Person Singular |
procoravisset
|
er/sie/es hätte gefordert |
| 1. Person Plural |
procoravissemus
|
wir hätten gefordert |
| 2. Person Plural |
procoravissetis
|
ihr hättet gefordert |
| 3. Person Plural |
procoravissent
|
sie hätten gefordert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus essem
|
ich wäre gefordert worden |
| 2. Person Singular |
procoratus esses
|
du wärest gefordert worden |
| 3. Person Singular |
procoratus esset
|
er/sie/es wäre gefordert worden |
| 1. Person Plural |
procorati essemus
|
wir wären gefordert worden |
| 2. Person Plural |
procorati essetis
|
ihr wäret gefordert worden |
| 3. Person Plural |
procorati essent
|
sie wären gefordert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravero
|
ich werde gefordert haben |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du wirst gefordert haben |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es wird gefordert haben |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir werden gefordert haben |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr werdet gefordert haben |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie werden gefordert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus ero
|
ich werde gefordert worden sein |
| 2. Person Singular |
procoratus eris
|
du wirst gefordert worden sein |
| 3. Person Singular |
procoratus erit
|
er/sie/es wird gefordert worden sein |
| 1. Person Plural |
procorati erimus
|
wir werden gefordert worden sein |
| 2. Person Plural |
procorati eritis
|
ihr werdet gefordert worden sein |
| 3. Person Plural |
procorati erunt
|
sie werden gefordert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procare
|
fordern |
| Vorzeitigkeit |
procoravisse
|
gefordert haben |
| Nachzeitigkeit |
procoraturum esse
|
fordern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procari procarier
|
gefordert werden |
| Vorzeitigkeit |
procoratum esse
|
gefordert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
procoratum iri
|
künftig gefordert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
proca
|
fordere! |
| 2. Person Plural |
procate
|
fordert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
procato
|
| 3. Person Singular |
procato
|
| 2. Person Plural |
procatote
|
| 3. Person Plural |
procanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
procare
|
das Fordern |
| Genitiv |
procandi
|
des Fordernes |
| Dativ |
procando
|
dem Fordern |
| Akkusativ |
procandum
|
das Fordern |
| Ablativ |
procando
|
durch das Fordern |
| Vokativ |
procande
|
Fordern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procandus
|
procanda
|
procandum
|
| Genitiv |
procandi
|
procandae
|
procandi
|
| Dativ |
procando
|
procandae
|
procando
|
| Akkusativ |
procandum
|
procandam
|
procandum
|
| Ablativ |
procando
|
procanda
|
procando
|
| Vokativ |
procande
|
procanda
|
procandum
|
Plural
| Nominativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
| Genitiv |
procandorum
|
procandarum
|
procandorum
|
| Dativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Akkusativ |
procandos
|
procandas
|
procanda
|
| Ablativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Vokativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procans
|
procans
|
procans
|
| Genitiv |
procantis
|
procantis
|
procantis
|
| Dativ |
procanti
|
procanti
|
procanti
|
| Akkusativ |
procantem
|
procantem
|
procans
|
| Ablativ |
procanti procante
|
procanti procante
|
procanti procante
|
| Vokativ |
procans
|
procans
|
procans
|
Plural
| Nominativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Genitiv |
procantium procantum
|
procantium procantum
|
procantium procantum
|
| Dativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Akkusativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Ablativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Vokativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoratus
|
procorata
|
procoratum
|
| Genitiv |
procorati
|
procoratae
|
procorati
|
| Dativ |
procorato
|
procoratae
|
procorato
|
| Akkusativ |
procoratum
|
procoratam
|
procoratum
|
| Ablativ |
procorato
|
procorata
|
procorato
|
| Vokativ |
procorate
|
procorata
|
procoratum
|
Plural
| Nominativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
| Genitiv |
procoratorum
|
procoratarum
|
procoratorum
|
| Dativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Akkusativ |
procoratos
|
procoratas
|
procorata
|
| Ablativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Vokativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoraturus
|
procoratura
|
procoraturum
|
| Genitiv |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoraturi
|
| Dativ |
procoraturo
|
procoraturae
|
procoraturo
|
| Akkusativ |
procoraturum
|
procoraturam
|
procoraturum
|
| Ablativ |
procoraturo
|
procoratura
|
procoraturo
|
| Vokativ |
procorature
|
procoratura
|
procoraturum
|
Plural
| Nominativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
| Genitiv |
procoraturorum
|
procoraturarum
|
procoraturorum
|
| Dativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Akkusativ |
procoraturos
|
procoraturas
|
procoratura
|
| Ablativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Vokativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
procoratum
|
procoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proco
|
ich dränge |
| 2. Person Singular |
procas
|
du drängst |
| 3. Person Singular |
procat
|
er/sie/es drängt |
| 1. Person Plural |
procamus
|
wir drängen |
| 2. Person Plural |
procatis
|
ihr drängt |
| 3. Person Plural |
procant
|
sie drängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procor
|
ich werde gedrängt |
| 2. Person Singular |
procaris procare
|
du wirst gedrängt |
| 3. Person Singular |
procatur
|
er/sie/es wird gedrängt |
| 1. Person Plural |
procamur
|
wir werden gedrängt |
| 2. Person Plural |
procamini
|
ihr werdet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procantur
|
sie werden gedrängt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procem
|
ich dränge |
| 2. Person Singular |
proces
|
du drängest |
| 3. Person Singular |
procet
|
er/sie/es dränge |
| 1. Person Plural |
procemus
|
wir drängen |
| 2. Person Plural |
procetis
|
ihr dränget |
| 3. Person Plural |
procent
|
sie drängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procer
|
ich werde gedrängt |
| 2. Person Singular |
proceris procere
|
du werdest gedrängt |
| 3. Person Singular |
procetur
|
er/sie/es werde gedrängt |
| 1. Person Plural |
procemur
|
wir werden gedrängt |
| 2. Person Plural |
procemini
|
ihr werdet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procentur
|
sie werden gedrängt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabam
|
ich drängte |
| 2. Person Singular |
procabas
|
du drängtest |
| 3. Person Singular |
procabat
|
er/sie/es drängte |
| 1. Person Plural |
procabamus
|
wir drängten |
| 2. Person Plural |
procabatis
|
ihr drängtet |
| 3. Person Plural |
procabant
|
sie drängten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabar
|
ich wurde gedrängt |
| 2. Person Singular |
procabaris procabare
|
du wurdest gedrängt |
| 3. Person Singular |
procabatur
|
er/sie/es wurde gedrängt |
| 1. Person Plural |
procabamur
|
wir wurden gedrängt |
| 2. Person Plural |
procabamini
|
ihr wurdet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procabantur
|
sie wurden gedrängt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procarem
|
ich drängte |
| 2. Person Singular |
procares
|
du drängtest |
| 3. Person Singular |
procaret
|
er/sie/es drängte |
| 1. Person Plural |
procaremus
|
wir drängten |
| 2. Person Plural |
procaretis
|
ihr drängtet |
| 3. Person Plural |
procarent
|
sie drängten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procarer
|
ich würde gedrängt |
| 2. Person Singular |
procareris procarere
|
du würdest gedrängt |
| 3. Person Singular |
procaretur
|
er/sie/es würde gedrängt |
| 1. Person Plural |
procaremur
|
wir würden gedrängt |
| 2. Person Plural |
procaremini
|
ihr würdet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procarentur
|
sie würden gedrängt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabo
|
ich werde drängen |
| 2. Person Singular |
procabis
|
du wirst drängen |
| 3. Person Singular |
procabit
|
er/sie/es wird drängen |
| 1. Person Plural |
procabimus
|
wir werden drängen |
| 2. Person Plural |
procabitis
|
ihr werdet drängen |
| 3. Person Plural |
procabunt
|
sie werden drängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabor
|
ich werde gedrängt werden |
| 2. Person Singular |
procaberis procabere
|
du wirst gedrängt werden |
| 3. Person Singular |
procabitur
|
er/sie/es wird gedrängt werden |
| 1. Person Plural |
procabimur
|
wir werden gedrängt werden |
| 2. Person Plural |
procabimini
|
ihr werdet gedrängt werden |
| 3. Person Plural |
procabuntur
|
sie werden gedrängt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravi
|
ich habe gedrängt |
| 2. Person Singular |
procoravisti
|
du hast gedrängt |
| 3. Person Singular |
procoravit
|
er/sie/es hat gedrängt |
| 1. Person Plural |
procoravimus
|
wir haben gedrängt |
| 2. Person Plural |
procoravistis
|
ihr habt gedrängt |
| 3. Person Plural |
procoraverunt procoravere
|
sie haben gedrängt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sum
|
ich bin gedrängt worden |
| 2. Person Singular |
procoratus es
|
du bist gedrängt worden |
| 3. Person Singular |
procoratus est
|
er/sie/es ist gedrängt worden |
| 1. Person Plural |
procorati sumus
|
wir sind gedrängt worden |
| 2. Person Plural |
procorati estis
|
ihr seid gedrängt worden |
| 3. Person Plural |
procorati sunt
|
sie sind gedrängt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraverim
|
ich habe gedrängt |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du habest gedrängt |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es habe gedrängt |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir haben gedrängt |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr habet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie haben gedrängt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sim
|
ich sei gedrängt worden |
| 2. Person Singular |
procoratus sis
|
du seiest gedrängt worden |
| 3. Person Singular |
procoratus sit
|
er/sie/es sei gedrängt worden |
| 1. Person Plural |
procorati simus
|
wir seien gedrängt worden |
| 2. Person Plural |
procorati sitis
|
ihr seiet gedrängt worden |
| 3. Person Plural |
procorati sint
|
sie seien gedrängt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraveram
|
ich hatte gedrängt |
| 2. Person Singular |
procoraveras
|
du hattest gedrängt |
| 3. Person Singular |
procoraverat
|
er/sie/es hatte gedrängt |
| 1. Person Plural |
procoraveramus
|
wir hatten gedrängt |
| 2. Person Plural |
procoraveratis
|
ihr hattet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procoraverant
|
sie hatten gedrängt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus eram
|
ich war gedrängt worden |
| 2. Person Singular |
procoratus eras
|
du warst gedrängt worden |
| 3. Person Singular |
procoratus erat
|
er/sie/es war gedrängt worden |
| 1. Person Plural |
procorati eramus
|
wir waren gedrängt worden |
| 2. Person Plural |
procorati eratis
|
ihr wart gedrängt worden |
| 3. Person Plural |
procorati erant
|
sie waren gedrängt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravissem
|
ich hätte gedrängt |
| 2. Person Singular |
procoravisses
|
du hättest gedrängt |
| 3. Person Singular |
procoravisset
|
er/sie/es hätte gedrängt |
| 1. Person Plural |
procoravissemus
|
wir hätten gedrängt |
| 2. Person Plural |
procoravissetis
|
ihr hättet gedrängt |
| 3. Person Plural |
procoravissent
|
sie hätten gedrängt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus essem
|
ich wäre gedrängt worden |
| 2. Person Singular |
procoratus esses
|
du wärest gedrängt worden |
| 3. Person Singular |
procoratus esset
|
er/sie/es wäre gedrängt worden |
| 1. Person Plural |
procorati essemus
|
wir wären gedrängt worden |
| 2. Person Plural |
procorati essetis
|
ihr wäret gedrängt worden |
| 3. Person Plural |
procorati essent
|
sie wären gedrängt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravero
|
ich werde gedrängt haben |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du wirst gedrängt haben |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es wird gedrängt haben |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir werden gedrängt haben |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr werdet gedrängt haben |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie werden gedrängt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus ero
|
ich werde gedrängt worden sein |
| 2. Person Singular |
procoratus eris
|
du wirst gedrängt worden sein |
| 3. Person Singular |
procoratus erit
|
er/sie/es wird gedrängt worden sein |
| 1. Person Plural |
procorati erimus
|
wir werden gedrängt worden sein |
| 2. Person Plural |
procorati eritis
|
ihr werdet gedrängt worden sein |
| 3. Person Plural |
procorati erunt
|
sie werden gedrängt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procare
|
drängen |
| Vorzeitigkeit |
procoravisse
|
gedrängt haben |
| Nachzeitigkeit |
procoraturum esse
|
drängen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procari procarier
|
gedrängt werden |
| Vorzeitigkeit |
procoratum esse
|
gedrängt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
procoratum iri
|
künftig gedrängt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
proca
|
dränge; dräng! |
| 2. Person Plural |
procate
|
drängt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
procato
|
| 3. Person Singular |
procato
|
| 2. Person Plural |
procatote
|
| 3. Person Plural |
procanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
procare
|
das Drängen |
| Genitiv |
procandi
|
des Drängens |
| Dativ |
procando
|
dem Drängen |
| Akkusativ |
procandum
|
das Drängen |
| Ablativ |
procando
|
durch das Drängen |
| Vokativ |
procande
|
Drängen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procandus
|
procanda
|
procandum
|
| Genitiv |
procandi
|
procandae
|
procandi
|
| Dativ |
procando
|
procandae
|
procando
|
| Akkusativ |
procandum
|
procandam
|
procandum
|
| Ablativ |
procando
|
procanda
|
procando
|
| Vokativ |
procande
|
procanda
|
procandum
|
Plural
| Nominativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
| Genitiv |
procandorum
|
procandarum
|
procandorum
|
| Dativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Akkusativ |
procandos
|
procandas
|
procanda
|
| Ablativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Vokativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procans
|
procans
|
procans
|
| Genitiv |
procantis
|
procantis
|
procantis
|
| Dativ |
procanti
|
procanti
|
procanti
|
| Akkusativ |
procantem
|
procantem
|
procans
|
| Ablativ |
procanti procante
|
procanti procante
|
procanti procante
|
| Vokativ |
procans
|
procans
|
procans
|
Plural
| Nominativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Genitiv |
procantium procantum
|
procantium procantum
|
procantium procantum
|
| Dativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Akkusativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Ablativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Vokativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoratus
|
procorata
|
procoratum
|
| Genitiv |
procorati
|
procoratae
|
procorati
|
| Dativ |
procorato
|
procoratae
|
procorato
|
| Akkusativ |
procoratum
|
procoratam
|
procoratum
|
| Ablativ |
procorato
|
procorata
|
procorato
|
| Vokativ |
procorate
|
procorata
|
procoratum
|
Plural
| Nominativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
| Genitiv |
procoratorum
|
procoratarum
|
procoratorum
|
| Dativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Akkusativ |
procoratos
|
procoratas
|
procorata
|
| Ablativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Vokativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoraturus
|
procoratura
|
procoraturum
|
| Genitiv |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoraturi
|
| Dativ |
procoraturo
|
procoraturae
|
procoraturo
|
| Akkusativ |
procoraturum
|
procoraturam
|
procoraturum
|
| Ablativ |
procoraturo
|
procoratura
|
procoraturo
|
| Vokativ |
procorature
|
procoratura
|
procoraturum
|
Plural
| Nominativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
| Genitiv |
procoraturorum
|
procoraturarum
|
procoraturorum
|
| Dativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Akkusativ |
procoraturos
|
procoraturas
|
procoratura
|
| Ablativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Vokativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
procoratum
|
procoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proco
|
ich ersuche |
| 2. Person Singular |
procas
|
du ersuchst |
| 3. Person Singular |
procat
|
er/sie/es ersucht |
| 1. Person Plural |
procamus
|
wir ersuchen |
| 2. Person Plural |
procatis
|
ihr ersucht |
| 3. Person Plural |
procant
|
sie ersuchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procor
|
ich werde ersucht |
| 2. Person Singular |
procaris procare
|
du wirst ersucht |
| 3. Person Singular |
procatur
|
er/sie/es wird ersucht |
| 1. Person Plural |
procamur
|
wir werden ersucht |
| 2. Person Plural |
procamini
|
ihr werdet ersucht |
| 3. Person Plural |
procantur
|
sie werden ersucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procem
|
ich ersuche |
| 2. Person Singular |
proces
|
du ersuchest |
| 3. Person Singular |
procet
|
er/sie/es ersuche |
| 1. Person Plural |
procemus
|
wir ersuchen |
| 2. Person Plural |
procetis
|
ihr ersuchet |
| 3. Person Plural |
procent
|
sie ersuchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procer
|
ich werde ersucht |
| 2. Person Singular |
proceris procere
|
du werdest ersucht |
| 3. Person Singular |
procetur
|
er/sie/es werde ersucht |
| 1. Person Plural |
procemur
|
wir werden ersucht |
| 2. Person Plural |
procemini
|
ihr werdet ersucht |
| 3. Person Plural |
procentur
|
sie werden ersucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabam
|
ich ersuchte |
| 2. Person Singular |
procabas
|
du ersuchtest |
| 3. Person Singular |
procabat
|
er/sie/es ersuchte |
| 1. Person Plural |
procabamus
|
wir ersuchten |
| 2. Person Plural |
procabatis
|
ihr ersuchtet |
| 3. Person Plural |
procabant
|
sie ersuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabar
|
ich wurde ersucht |
| 2. Person Singular |
procabaris procabare
|
du wurdest ersucht |
| 3. Person Singular |
procabatur
|
er/sie/es wurde ersucht |
| 1. Person Plural |
procabamur
|
wir wurden ersucht |
| 2. Person Plural |
procabamini
|
ihr wurdet ersucht |
| 3. Person Plural |
procabantur
|
sie wurden ersucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procarem
|
ich ersuchte |
| 2. Person Singular |
procares
|
du ersuchtest |
| 3. Person Singular |
procaret
|
er/sie/es ersuchte |
| 1. Person Plural |
procaremus
|
wir ersuchten |
| 2. Person Plural |
procaretis
|
ihr ersuchtet |
| 3. Person Plural |
procarent
|
sie ersuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procarer
|
ich würde ersucht |
| 2. Person Singular |
procareris procarere
|
du würdest ersucht |
| 3. Person Singular |
procaretur
|
er/sie/es würde ersucht |
| 1. Person Plural |
procaremur
|
wir würden ersucht |
| 2. Person Plural |
procaremini
|
ihr würdet ersucht |
| 3. Person Plural |
procarentur
|
sie würden ersucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabo
|
ich werde ersuchen |
| 2. Person Singular |
procabis
|
du wirst ersuchen |
| 3. Person Singular |
procabit
|
er/sie/es wird ersuchen |
| 1. Person Plural |
procabimus
|
wir werden ersuchen |
| 2. Person Plural |
procabitis
|
ihr werdet ersuchen |
| 3. Person Plural |
procabunt
|
sie werden ersuchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabor
|
ich werde ersucht werden |
| 2. Person Singular |
procaberis procabere
|
du wirst ersucht werden |
| 3. Person Singular |
procabitur
|
er/sie/es wird ersucht werden |
| 1. Person Plural |
procabimur
|
wir werden ersucht werden |
| 2. Person Plural |
procabimini
|
ihr werdet ersucht werden |
| 3. Person Plural |
procabuntur
|
sie werden ersucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravi
|
ich habe ersucht |
| 2. Person Singular |
procoravisti
|
du hast ersucht |
| 3. Person Singular |
procoravit
|
er/sie/es hat ersucht |
| 1. Person Plural |
procoravimus
|
wir haben ersucht |
| 2. Person Plural |
procoravistis
|
ihr habt ersucht |
| 3. Person Plural |
procoraverunt procoravere
|
sie haben ersucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sum
|
ich bin ersucht worden |
| 2. Person Singular |
procoratus es
|
du bist ersucht worden |
| 3. Person Singular |
procoratus est
|
er/sie/es ist ersucht worden |
| 1. Person Plural |
procorati sumus
|
wir sind ersucht worden |
| 2. Person Plural |
procorati estis
|
ihr seid ersucht worden |
| 3. Person Plural |
procorati sunt
|
sie sind ersucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraverim
|
ich habe ersucht |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du habest ersucht |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es habe ersucht |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir haben ersucht |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr habet ersucht |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie haben ersucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sim
|
ich sei ersucht worden |
| 2. Person Singular |
procoratus sis
|
du seiest ersucht worden |
| 3. Person Singular |
procoratus sit
|
er/sie/es sei ersucht worden |
| 1. Person Plural |
procorati simus
|
wir seien ersucht worden |
| 2. Person Plural |
procorati sitis
|
ihr seiet ersucht worden |
| 3. Person Plural |
procorati sint
|
sie seien ersucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraveram
|
ich hatte ersucht |
| 2. Person Singular |
procoraveras
|
du hattest ersucht |
| 3. Person Singular |
procoraverat
|
er/sie/es hatte ersucht |
| 1. Person Plural |
procoraveramus
|
wir hatten ersucht |
| 2. Person Plural |
procoraveratis
|
ihr hattet ersucht |
| 3. Person Plural |
procoraverant
|
sie hatten ersucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus eram
|
ich war ersucht worden |
| 2. Person Singular |
procoratus eras
|
du warst ersucht worden |
| 3. Person Singular |
procoratus erat
|
er/sie/es war ersucht worden |
| 1. Person Plural |
procorati eramus
|
wir waren ersucht worden |
| 2. Person Plural |
procorati eratis
|
ihr wart ersucht worden |
| 3. Person Plural |
procorati erant
|
sie waren ersucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravissem
|
ich hätte ersucht |
| 2. Person Singular |
procoravisses
|
du hättest ersucht |
| 3. Person Singular |
procoravisset
|
er/sie/es hätte ersucht |
| 1. Person Plural |
procoravissemus
|
wir hätten ersucht |
| 2. Person Plural |
procoravissetis
|
ihr hättet ersucht |
| 3. Person Plural |
procoravissent
|
sie hätten ersucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus essem
|
ich wäre ersucht worden |
| 2. Person Singular |
procoratus esses
|
du wärest ersucht worden |
| 3. Person Singular |
procoratus esset
|
er/sie/es wäre ersucht worden |
| 1. Person Plural |
procorati essemus
|
wir wären ersucht worden |
| 2. Person Plural |
procorati essetis
|
ihr wäret ersucht worden |
| 3. Person Plural |
procorati essent
|
sie wären ersucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravero
|
ich werde ersucht haben |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du wirst ersucht haben |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es wird ersucht haben |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir werden ersucht haben |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr werdet ersucht haben |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie werden ersucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus ero
|
ich werde ersucht worden sein |
| 2. Person Singular |
procoratus eris
|
du wirst ersucht worden sein |
| 3. Person Singular |
procoratus erit
|
er/sie/es wird ersucht worden sein |
| 1. Person Plural |
procorati erimus
|
wir werden ersucht worden sein |
| 2. Person Plural |
procorati eritis
|
ihr werdet ersucht worden sein |
| 3. Person Plural |
procorati erunt
|
sie werden ersucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procare
|
ersuchen |
| Vorzeitigkeit |
procoravisse
|
ersucht haben |
| Nachzeitigkeit |
procoraturum esse
|
ersuchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procari procarier
|
ersucht werden |
| Vorzeitigkeit |
procoratum esse
|
ersucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
procoratum iri
|
künftig ersucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
proca
|
ersuche; ersuch! |
| 2. Person Plural |
procate
|
ersucht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
procato
|
| 3. Person Singular |
procato
|
| 2. Person Plural |
procatote
|
| 3. Person Plural |
procanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
procare
|
das Ersuchen |
| Genitiv |
procandi
|
des Ersuchens |
| Dativ |
procando
|
dem Ersuchen |
| Akkusativ |
procandum
|
das Ersuchen |
| Ablativ |
procando
|
durch das Ersuchen |
| Vokativ |
procande
|
Ersuchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procandus
|
procanda
|
procandum
|
| Genitiv |
procandi
|
procandae
|
procandi
|
| Dativ |
procando
|
procandae
|
procando
|
| Akkusativ |
procandum
|
procandam
|
procandum
|
| Ablativ |
procando
|
procanda
|
procando
|
| Vokativ |
procande
|
procanda
|
procandum
|
Plural
| Nominativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
| Genitiv |
procandorum
|
procandarum
|
procandorum
|
| Dativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Akkusativ |
procandos
|
procandas
|
procanda
|
| Ablativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Vokativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procans
|
procans
|
procans
|
| Genitiv |
procantis
|
procantis
|
procantis
|
| Dativ |
procanti
|
procanti
|
procanti
|
| Akkusativ |
procantem
|
procantem
|
procans
|
| Ablativ |
procanti procante
|
procanti procante
|
procanti procante
|
| Vokativ |
procans
|
procans
|
procans
|
Plural
| Nominativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Genitiv |
procantium procantum
|
procantium procantum
|
procantium procantum
|
| Dativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Akkusativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Ablativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Vokativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoratus
|
procorata
|
procoratum
|
| Genitiv |
procorati
|
procoratae
|
procorati
|
| Dativ |
procorato
|
procoratae
|
procorato
|
| Akkusativ |
procoratum
|
procoratam
|
procoratum
|
| Ablativ |
procorato
|
procorata
|
procorato
|
| Vokativ |
procorate
|
procorata
|
procoratum
|
Plural
| Nominativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
| Genitiv |
procoratorum
|
procoratarum
|
procoratorum
|
| Dativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Akkusativ |
procoratos
|
procoratas
|
procorata
|
| Ablativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Vokativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoraturus
|
procoratura
|
procoraturum
|
| Genitiv |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoraturi
|
| Dativ |
procoraturo
|
procoraturae
|
procoraturo
|
| Akkusativ |
procoraturum
|
procoraturam
|
procoraturum
|
| Ablativ |
procoraturo
|
procoratura
|
procoraturo
|
| Vokativ |
procorature
|
procoratura
|
procoraturum
|
Plural
| Nominativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
| Genitiv |
procoraturorum
|
procoraturarum
|
procoraturorum
|
| Dativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Akkusativ |
procoraturos
|
procoraturas
|
procoratura
|
| Ablativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Vokativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
procoratum
|
procoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proco
|
ich verlange |
| 2. Person Singular |
procas
|
du verlangst |
| 3. Person Singular |
procat
|
er/sie/es verlangt |
| 1. Person Plural |
procamus
|
wir verlangen |
| 2. Person Plural |
procatis
|
ihr verlangt |
| 3. Person Plural |
procant
|
sie verlangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procor
|
ich werde verlangt |
| 2. Person Singular |
procaris procare
|
du wirst verlangt |
| 3. Person Singular |
procatur
|
er/sie/es wird verlangt |
| 1. Person Plural |
procamur
|
wir werden verlangt |
| 2. Person Plural |
procamini
|
ihr werdet verlangt |
| 3. Person Plural |
procantur
|
sie werden verlangt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procem
|
ich verlange |
| 2. Person Singular |
proces
|
du verlangest |
| 3. Person Singular |
procet
|
er/sie/es verlange |
| 1. Person Plural |
procemus
|
wir verlangen |
| 2. Person Plural |
procetis
|
ihr verlanget |
| 3. Person Plural |
procent
|
sie verlangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procer
|
ich werde verlangt |
| 2. Person Singular |
proceris procere
|
du werdest verlangt |
| 3. Person Singular |
procetur
|
er/sie/es werde verlangt |
| 1. Person Plural |
procemur
|
wir werden verlangt |
| 2. Person Plural |
procemini
|
ihr werdet verlangt |
| 3. Person Plural |
procentur
|
sie werden verlangt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabam
|
ich verlangte |
| 2. Person Singular |
procabas
|
du verlangtest |
| 3. Person Singular |
procabat
|
er/sie/es verlangte |
| 1. Person Plural |
procabamus
|
wir verlangten |
| 2. Person Plural |
procabatis
|
ihr verlangtet |
| 3. Person Plural |
procabant
|
sie verlangten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabar
|
ich wurde verlangt |
| 2. Person Singular |
procabaris procabare
|
du wurdest verlangt |
| 3. Person Singular |
procabatur
|
er/sie/es wurde verlangt |
| 1. Person Plural |
procabamur
|
wir wurden verlangt |
| 2. Person Plural |
procabamini
|
ihr wurdet verlangt |
| 3. Person Plural |
procabantur
|
sie wurden verlangt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procarem
|
ich verlangte |
| 2. Person Singular |
procares
|
du verlangtest |
| 3. Person Singular |
procaret
|
er/sie/es verlangte |
| 1. Person Plural |
procaremus
|
wir verlangten |
| 2. Person Plural |
procaretis
|
ihr verlangtet |
| 3. Person Plural |
procarent
|
sie verlangten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procarer
|
ich würde verlangt |
| 2. Person Singular |
procareris procarere
|
du würdest verlangt |
| 3. Person Singular |
procaretur
|
er/sie/es würde verlangt |
| 1. Person Plural |
procaremur
|
wir würden verlangt |
| 2. Person Plural |
procaremini
|
ihr würdet verlangt |
| 3. Person Plural |
procarentur
|
sie würden verlangt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabo
|
ich werde verlangen |
| 2. Person Singular |
procabis
|
du wirst verlangen |
| 3. Person Singular |
procabit
|
er/sie/es wird verlangen |
| 1. Person Plural |
procabimus
|
wir werden verlangen |
| 2. Person Plural |
procabitis
|
ihr werdet verlangen |
| 3. Person Plural |
procabunt
|
sie werden verlangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabor
|
ich werde verlangt werden |
| 2. Person Singular |
procaberis procabere
|
du wirst verlangt werden |
| 3. Person Singular |
procabitur
|
er/sie/es wird verlangt werden |
| 1. Person Plural |
procabimur
|
wir werden verlangt werden |
| 2. Person Plural |
procabimini
|
ihr werdet verlangt werden |
| 3. Person Plural |
procabuntur
|
sie werden verlangt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravi
|
ich habe verlangt |
| 2. Person Singular |
procoravisti
|
du hast verlangt |
| 3. Person Singular |
procoravit
|
er/sie/es hat verlangt |
| 1. Person Plural |
procoravimus
|
wir haben verlangt |
| 2. Person Plural |
procoravistis
|
ihr habt verlangt |
| 3. Person Plural |
procoraverunt procoravere
|
sie haben verlangt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sum
|
ich bin verlangt worden |
| 2. Person Singular |
procoratus es
|
du bist verlangt worden |
| 3. Person Singular |
procoratus est
|
er/sie/es ist verlangt worden |
| 1. Person Plural |
procorati sumus
|
wir sind verlangt worden |
| 2. Person Plural |
procorati estis
|
ihr seid verlangt worden |
| 3. Person Plural |
procorati sunt
|
sie sind verlangt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraverim
|
ich habe verlangt |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du habest verlangt |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es habe verlangt |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir haben verlangt |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr habet verlangt |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie haben verlangt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sim
|
ich sei verlangt worden |
| 2. Person Singular |
procoratus sis
|
du seiest verlangt worden |
| 3. Person Singular |
procoratus sit
|
er/sie/es sei verlangt worden |
| 1. Person Plural |
procorati simus
|
wir seien verlangt worden |
| 2. Person Plural |
procorati sitis
|
ihr seiet verlangt worden |
| 3. Person Plural |
procorati sint
|
sie seien verlangt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraveram
|
ich hatte verlangt |
| 2. Person Singular |
procoraveras
|
du hattest verlangt |
| 3. Person Singular |
procoraverat
|
er/sie/es hatte verlangt |
| 1. Person Plural |
procoraveramus
|
wir hatten verlangt |
| 2. Person Plural |
procoraveratis
|
ihr hattet verlangt |
| 3. Person Plural |
procoraverant
|
sie hatten verlangt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus eram
|
ich war verlangt worden |
| 2. Person Singular |
procoratus eras
|
du warst verlangt worden |
| 3. Person Singular |
procoratus erat
|
er/sie/es war verlangt worden |
| 1. Person Plural |
procorati eramus
|
wir waren verlangt worden |
| 2. Person Plural |
procorati eratis
|
ihr wart verlangt worden |
| 3. Person Plural |
procorati erant
|
sie waren verlangt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravissem
|
ich hätte verlangt |
| 2. Person Singular |
procoravisses
|
du hättest verlangt |
| 3. Person Singular |
procoravisset
|
er/sie/es hätte verlangt |
| 1. Person Plural |
procoravissemus
|
wir hätten verlangt |
| 2. Person Plural |
procoravissetis
|
ihr hättet verlangt |
| 3. Person Plural |
procoravissent
|
sie hätten verlangt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus essem
|
ich wäre verlangt worden |
| 2. Person Singular |
procoratus esses
|
du wärest verlangt worden |
| 3. Person Singular |
procoratus esset
|
er/sie/es wäre verlangt worden |
| 1. Person Plural |
procorati essemus
|
wir wären verlangt worden |
| 2. Person Plural |
procorati essetis
|
ihr wäret verlangt worden |
| 3. Person Plural |
procorati essent
|
sie wären verlangt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravero
|
ich werde verlangt haben |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du wirst verlangt haben |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es wird verlangt haben |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir werden verlangt haben |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr werdet verlangt haben |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie werden verlangt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus ero
|
ich werde verlangt worden sein |
| 2. Person Singular |
procoratus eris
|
du wirst verlangt worden sein |
| 3. Person Singular |
procoratus erit
|
er/sie/es wird verlangt worden sein |
| 1. Person Plural |
procorati erimus
|
wir werden verlangt worden sein |
| 2. Person Plural |
procorati eritis
|
ihr werdet verlangt worden sein |
| 3. Person Plural |
procorati erunt
|
sie werden verlangt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procare
|
verlangen |
| Vorzeitigkeit |
procoravisse
|
verlangt haben |
| Nachzeitigkeit |
procoraturum esse
|
verlangen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procari procarier
|
verlangt werden |
| Vorzeitigkeit |
procoratum esse
|
verlangt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
procoratum iri
|
künftig verlangt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
proca
|
verlange; verlang! |
| 2. Person Plural |
procate
|
verlangt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
procato
|
| 3. Person Singular |
procato
|
| 2. Person Plural |
procatote
|
| 3. Person Plural |
procanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
procare
|
das Verlangen |
| Genitiv |
procandi
|
des Verlangens |
| Dativ |
procando
|
dem Verlangen |
| Akkusativ |
procandum
|
das Verlangen |
| Ablativ |
procando
|
durch das Verlangen |
| Vokativ |
procande
|
Verlangen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procandus
|
procanda
|
procandum
|
| Genitiv |
procandi
|
procandae
|
procandi
|
| Dativ |
procando
|
procandae
|
procando
|
| Akkusativ |
procandum
|
procandam
|
procandum
|
| Ablativ |
procando
|
procanda
|
procando
|
| Vokativ |
procande
|
procanda
|
procandum
|
Plural
| Nominativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
| Genitiv |
procandorum
|
procandarum
|
procandorum
|
| Dativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Akkusativ |
procandos
|
procandas
|
procanda
|
| Ablativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Vokativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procans
|
procans
|
procans
|
| Genitiv |
procantis
|
procantis
|
procantis
|
| Dativ |
procanti
|
procanti
|
procanti
|
| Akkusativ |
procantem
|
procantem
|
procans
|
| Ablativ |
procanti procante
|
procanti procante
|
procanti procante
|
| Vokativ |
procans
|
procans
|
procans
|
Plural
| Nominativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Genitiv |
procantium procantum
|
procantium procantum
|
procantium procantum
|
| Dativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Akkusativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Ablativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Vokativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoratus
|
procorata
|
procoratum
|
| Genitiv |
procorati
|
procoratae
|
procorati
|
| Dativ |
procorato
|
procoratae
|
procorato
|
| Akkusativ |
procoratum
|
procoratam
|
procoratum
|
| Ablativ |
procorato
|
procorata
|
procorato
|
| Vokativ |
procorate
|
procorata
|
procoratum
|
Plural
| Nominativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
| Genitiv |
procoratorum
|
procoratarum
|
procoratorum
|
| Dativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Akkusativ |
procoratos
|
procoratas
|
procorata
|
| Ablativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Vokativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoraturus
|
procoratura
|
procoraturum
|
| Genitiv |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoraturi
|
| Dativ |
procoraturo
|
procoraturae
|
procoraturo
|
| Akkusativ |
procoraturum
|
procoraturam
|
procoraturum
|
| Ablativ |
procoraturo
|
procoratura
|
procoraturo
|
| Vokativ |
procorature
|
procoratura
|
procoraturum
|
Plural
| Nominativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
| Genitiv |
procoraturorum
|
procoraturarum
|
procoraturorum
|
| Dativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Akkusativ |
procoraturos
|
procoraturas
|
procoratura
|
| Ablativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Vokativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
procoratum
|
procoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
proco
|
ich werbe |
| 2. Person Singular |
procas
|
du wirbst |
| 3. Person Singular |
procat
|
er/sie/es wirbt |
| 1. Person Plural |
procamus
|
wir werben |
| 2. Person Plural |
procatis
|
ihr werbt |
| 3. Person Plural |
procant
|
sie werben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procor
|
|
| 2. Person Singular |
procaris procare
|
|
| 3. Person Singular |
procatur
|
|
| 1. Person Plural |
procamur
|
|
| 2. Person Plural |
procamini
|
|
| 3. Person Plural |
procantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procem
|
ich werbe |
| 2. Person Singular |
proces
|
du werbest |
| 3. Person Singular |
procet
|
er/sie/es werbe |
| 1. Person Plural |
procemus
|
wir werben |
| 2. Person Plural |
procetis
|
ihr werbet |
| 3. Person Plural |
procent
|
sie werben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procer
|
|
| 2. Person Singular |
proceris procere
|
|
| 3. Person Singular |
procetur
|
|
| 1. Person Plural |
procemur
|
|
| 2. Person Plural |
procemini
|
|
| 3. Person Plural |
procentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabam
|
ich warb |
| 2. Person Singular |
procabas
|
du warbst |
| 3. Person Singular |
procabat
|
er/sie/es warb |
| 1. Person Plural |
procabamus
|
wir warben |
| 2. Person Plural |
procabatis
|
ihr warbt |
| 3. Person Plural |
procabant
|
sie warben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabar
|
|
| 2. Person Singular |
procabaris procabare
|
|
| 3. Person Singular |
procabatur
|
|
| 1. Person Plural |
procabamur
|
|
| 2. Person Plural |
procabamini
|
|
| 3. Person Plural |
procabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procarem
|
ich würbe |
| 2. Person Singular |
procares
|
du würbest |
| 3. Person Singular |
procaret
|
er/sie/es würbe |
| 1. Person Plural |
procaremus
|
wir würben |
| 2. Person Plural |
procaretis
|
ihr würbet |
| 3. Person Plural |
procarent
|
sie würben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procarer
|
|
| 2. Person Singular |
procareris procarere
|
|
| 3. Person Singular |
procaretur
|
|
| 1. Person Plural |
procaremur
|
|
| 2. Person Plural |
procaremini
|
|
| 3. Person Plural |
procarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procabo
|
ich werde werben |
| 2. Person Singular |
procabis
|
du wirst werben |
| 3. Person Singular |
procabit
|
er/sie/es wird werben |
| 1. Person Plural |
procabimus
|
wir werden werben |
| 2. Person Plural |
procabitis
|
ihr werdet werben |
| 3. Person Plural |
procabunt
|
sie werden werben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procabor
|
|
| 2. Person Singular |
procaberis procabere
|
|
| 3. Person Singular |
procabitur
|
|
| 1. Person Plural |
procabimur
|
|
| 2. Person Plural |
procabimini
|
|
| 3. Person Plural |
procabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravi
|
ich habe geworben |
| 2. Person Singular |
procoravisti
|
du hast geworben |
| 3. Person Singular |
procoravit
|
er/sie/es hat geworben |
| 1. Person Plural |
procoravimus
|
wir haben geworben |
| 2. Person Plural |
procoravistis
|
ihr habt geworben |
| 3. Person Plural |
procoraverunt procoravere
|
sie haben geworben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
procoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
procoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
procorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
procorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
procorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraverim
|
ich habe geworben |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du habest geworben |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es habe geworben |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir haben geworben |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr habet geworben |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie haben geworben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
procoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
procoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
procorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
procorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
procorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoraveram
|
ich hatte geworben |
| 2. Person Singular |
procoraveras
|
du hattest geworben |
| 3. Person Singular |
procoraverat
|
er/sie/es hatte geworben |
| 1. Person Plural |
procoraveramus
|
wir hatten geworben |
| 2. Person Plural |
procoraveratis
|
ihr hattet geworben |
| 3. Person Plural |
procoraverant
|
sie hatten geworben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
procoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
procoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
procorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
procorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
procorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravissem
|
ich hätte geworben |
| 2. Person Singular |
procoravisses
|
du hättest geworben |
| 3. Person Singular |
procoravisset
|
er/sie/es hätte geworben |
| 1. Person Plural |
procoravissemus
|
wir hätten geworben |
| 2. Person Plural |
procoravissetis
|
ihr hättet geworben |
| 3. Person Plural |
procoravissent
|
sie hätten geworben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
procoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
procoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
procorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
procorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
procorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
procoravero
|
ich werde geworben haben |
| 2. Person Singular |
procoraveris
|
du wirst geworben haben |
| 3. Person Singular |
procoraverit
|
er/sie/es wird geworben haben |
| 1. Person Plural |
procoraverimus
|
wir werden geworben haben |
| 2. Person Plural |
procoraveritis
|
ihr werdet geworben haben |
| 3. Person Plural |
procoraverint
|
sie werden geworben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
procoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
procoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
procoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
procorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
procorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
procorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procare
|
werben |
| Vorzeitigkeit |
procoravisse
|
geworben haben |
| Nachzeitigkeit |
procoraturum esse
|
werben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
procari procarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
procoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
procoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
proca
|
wirb! |
| 2. Person Plural |
procate
|
werbt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
procato
|
| 3. Person Singular |
procato
|
| 2. Person Plural |
procatote
|
| 3. Person Plural |
procanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
procare
|
das Werben |
| Genitiv |
procandi
|
des Werbens |
| Dativ |
procando
|
dem Werben |
| Akkusativ |
procandum
|
das Werben |
| Ablativ |
procando
|
durch das Werben |
| Vokativ |
procande
|
Werben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procandus
|
procanda
|
procandum
|
| Genitiv |
procandi
|
procandae
|
procandi
|
| Dativ |
procando
|
procandae
|
procando
|
| Akkusativ |
procandum
|
procandam
|
procandum
|
| Ablativ |
procando
|
procanda
|
procando
|
| Vokativ |
procande
|
procanda
|
procandum
|
Plural
| Nominativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
| Genitiv |
procandorum
|
procandarum
|
procandorum
|
| Dativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Akkusativ |
procandos
|
procandas
|
procanda
|
| Ablativ |
procandis
|
procandis
|
procandis
|
| Vokativ |
procandi
|
procandae
|
procanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procans
|
procans
|
procans
|
| Genitiv |
procantis
|
procantis
|
procantis
|
| Dativ |
procanti
|
procanti
|
procanti
|
| Akkusativ |
procantem
|
procantem
|
procans
|
| Ablativ |
procanti procante
|
procanti procante
|
procanti procante
|
| Vokativ |
procans
|
procans
|
procans
|
Plural
| Nominativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Genitiv |
procantium procantum
|
procantium procantum
|
procantium procantum
|
| Dativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Akkusativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
| Ablativ |
procantibus
|
procantibus
|
procantibus
|
| Vokativ |
procantes
|
procantes
|
procantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoratus
|
procorata
|
procoratum
|
| Genitiv |
procorati
|
procoratae
|
procorati
|
| Dativ |
procorato
|
procoratae
|
procorato
|
| Akkusativ |
procoratum
|
procoratam
|
procoratum
|
| Ablativ |
procorato
|
procorata
|
procorato
|
| Vokativ |
procorate
|
procorata
|
procoratum
|
Plural
| Nominativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
| Genitiv |
procoratorum
|
procoratarum
|
procoratorum
|
| Dativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Akkusativ |
procoratos
|
procoratas
|
procorata
|
| Ablativ |
procoratis
|
procoratis
|
procoratis
|
| Vokativ |
procorati
|
procoratae
|
procorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
procoraturus
|
procoratura
|
procoraturum
|
| Genitiv |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoraturi
|
| Dativ |
procoraturo
|
procoraturae
|
procoraturo
|
| Akkusativ |
procoraturum
|
procoraturam
|
procoraturum
|
| Ablativ |
procoraturo
|
procoratura
|
procoraturo
|
| Vokativ |
procorature
|
procoratura
|
procoraturum
|
Plural
| Nominativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
| Genitiv |
procoraturorum
|
procoraturarum
|
procoraturorum
|
| Dativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Akkusativ |
procoraturos
|
procoraturas
|
procoratura
|
| Ablativ |
procoraturis
|
procoraturis
|
procoraturis
|
| Vokativ |
procoraturi
|
procoraturae
|
procoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
procoratum
|
procoratu
|