Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich danke ab |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du dankst ab |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es dankt ab |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir danken ab |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr dankt ab |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie danken ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich danke ab |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du dankest ab |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es danke ab |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir danken ab |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr danket ab |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie danken ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
|
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich dankte ab |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du danktest ab |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es dankte ab |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir dankten ab |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr danktet ab |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie dankten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich dankte ab |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du danktest ab |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es dankte ab |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir dankten ab |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr danktet ab |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie dankten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
|
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde abdanken |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst abdanken |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird abdanken |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden abdanken |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet abdanken |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden abdanken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe abgedankt |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast abgedankt |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat abgedankt |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben abgedankt |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt abgedankt |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben abgedankt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe abgedankt |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest abgedankt |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe abgedankt |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben abgedankt |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet abgedankt |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben abgedankt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte abgedankt |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest abgedankt |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte abgedankt |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten abgedankt |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet abgedankt |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten abgedankt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte abgedankt |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest abgedankt |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte abgedankt |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten abgedankt |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet abgedankt |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten abgedankt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde abgedankt haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst abgedankt haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird abgedankt haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden abgedankt haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet abgedankt haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden abgedankt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
abdanken |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
abgedankt haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
abdanken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
danke ab; dank ab! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
dankt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Abdanken |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Abdankens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Abdanken |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Abdanken |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Abdanken |
| Vokativ |
abdicande
|
Abdanken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich schaffe ab |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du schaffst ab |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es schafft ab |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir schaffen ab |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr schafft ab |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie schaffen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
ich werde abgeschafft |
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
du wirst abgeschafft |
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
er/sie/es wird abgeschafft |
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
wir werden abgeschafft |
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
ihr werdet abgeschafft |
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
sie werden abgeschafft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich schaffe ab |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du schaffest ab |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es schaffe ab |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir schaffen ab |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr schaffet ab |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie schaffen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
ich werde abgeschafft |
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
du werdest abgeschafft |
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
er/sie/es werde abgeschafft |
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
wir werden abgeschafft |
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
ihr werdet abgeschafft |
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
sie werden abgeschafft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich schaffte ab |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du schafftest ab |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es schaffte ab |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir schafften ab |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr schafftet ab |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie schafften ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
ich wurde abgeschafft |
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
du wurdest abgeschafft |
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
er/sie/es wurde abgeschafft |
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
wir wurden abgeschafft |
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
ihr wurdet abgeschafft |
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
sie wurden abgeschafft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich schaffte ab |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du schafftest ab |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es schaffte ab |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir schafften ab |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr schafftet ab |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie schafften ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
ich würde abgeschafft |
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
du würdest abgeschafft |
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
er/sie/es würde abgeschafft |
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
wir würden abgeschafft |
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
ihr würdet abgeschafft |
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
sie würden abgeschafft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde abschaffen |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst abschaffen |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird abschaffen |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden abschaffen |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet abschaffen |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden abschaffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
ich werde abgeschafft werden |
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
du wirst abgeschafft werden |
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
er/sie/es wird abgeschafft werden |
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
wir werden abgeschafft werden |
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
ihr werdet abgeschafft werden |
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
sie werden abgeschafft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe abgeschafft |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast abgeschafft |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat abgeschafft |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben abgeschafft |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt abgeschafft |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben abgeschafft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
ich bin abgeschafft worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
du bist abgeschafft worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
er/sie/es ist abgeschafft worden |
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
wir sind abgeschafft worden |
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
ihr seid abgeschafft worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
sie sind abgeschafft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe abgeschafft |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest abgeschafft |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe abgeschafft |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben abgeschafft |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet abgeschafft |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben abgeschafft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
ich sei abgeschafft worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
du seiest abgeschafft worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
er/sie/es sei abgeschafft worden |
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
wir seien abgeschafft worden |
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
ihr seiet abgeschafft worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
sie seien abgeschafft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte abgeschafft |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest abgeschafft |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte abgeschafft |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten abgeschafft |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet abgeschafft |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten abgeschafft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
ich war abgeschafft worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
du warst abgeschafft worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
er/sie/es war abgeschafft worden |
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
wir waren abgeschafft worden |
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
ihr wart abgeschafft worden |
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
sie waren abgeschafft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte abgeschafft |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest abgeschafft |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte abgeschafft |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten abgeschafft |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet abgeschafft |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten abgeschafft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
ich wäre abgeschafft worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
du wärest abgeschafft worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
er/sie/es wäre abgeschafft worden |
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
wir wären abgeschafft worden |
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
ihr wäret abgeschafft worden |
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
sie wären abgeschafft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde abgeschafft haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst abgeschafft haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird abgeschafft haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden abgeschafft haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet abgeschafft haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden abgeschafft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
ich werde abgeschafft worden sein |
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
du wirst abgeschafft worden sein |
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
er/sie/es wird abgeschafft worden sein |
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
wir werden abgeschafft worden sein |
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
ihr werdet abgeschafft worden sein |
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
sie werden abgeschafft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
abschaffen |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
abgeschafft haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
abschaffen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
abgeschafft werden |
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
abgeschafft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
künftig abgeschafft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
schaffe ab; schaff ab! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
schafft ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Abschaffen |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Abschaffens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Abschaffen |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Abschaffen |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Abschaffen |
| Vokativ |
abdicande
|
Abschaffen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich erkenne an |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du erkennst an |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es erkennt an |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir erkennen an |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr erkennt an |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie erkennen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
ich werde anerkannt |
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
du wirst anerkannt |
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
er/sie/es wird anerkannt |
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
wir werden anerkannt |
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
ihr werdet anerkannt |
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
sie werden anerkannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich erkenne an |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du erkennest an |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es erkenne an |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir erkennen an |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr erkennet an |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie erkennen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
ich werde anerkannt |
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
du werdest anerkannt |
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
er/sie/es werde anerkannt |
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
wir werden anerkannt |
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
ihr werdet anerkannt |
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
sie werden anerkannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich erkannte an |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du erkanntest an |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es erkannte an |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir erkannten an |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr erkanntet an |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie erkannten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
ich wurde anerkannt |
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
du wurdest anerkannt |
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
er/sie/es wurde anerkannt |
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
wir wurden anerkannt |
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
ihr wurdet anerkannt |
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
sie wurden anerkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich erkennte an |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du erkenntest an |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es erkennte an |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir erkennten an |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr erkenntet an |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie erkennten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
ich würde anerkannt |
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
du würdest anerkannt |
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
er/sie/es würde anerkannt |
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
wir würden anerkannt |
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
ihr würdet anerkannt |
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
sie würden anerkannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde anerkennen |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst anerkennen |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird anerkennen |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden anerkennen |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet anerkennen |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden anerkennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
ich werde anerkannt werden |
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
du wirst anerkannt werden |
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
er/sie/es wird anerkannt werden |
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
wir werden anerkannt werden |
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
ihr werdet anerkannt werden |
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
sie werden anerkannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe anerkannt |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast anerkannt |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat anerkannt |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben anerkannt |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt anerkannt |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben anerkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
ich bin anerkannt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
du bist anerkannt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
er/sie/es ist anerkannt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
wir sind anerkannt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
ihr seid anerkannt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
sie sind anerkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe anerkannt |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest anerkannt |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe anerkannt |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben anerkannt |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet anerkannt |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben anerkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
ich sei anerkannt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
du seiest anerkannt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
er/sie/es sei anerkannt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
wir seien anerkannt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
ihr seiet anerkannt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
sie seien anerkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte anerkannt |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest anerkannt |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte anerkannt |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten anerkannt |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet anerkannt |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten anerkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
ich war anerkannt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
du warst anerkannt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
er/sie/es war anerkannt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
wir waren anerkannt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
ihr wart anerkannt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
sie waren anerkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte anerkannt |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest anerkannt |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte anerkannt |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten anerkannt |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet anerkannt |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten anerkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
ich wäre anerkannt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
du wärest anerkannt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
er/sie/es wäre anerkannt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
wir wären anerkannt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
ihr wäret anerkannt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
sie wären anerkannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde anerkannt haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst anerkannt haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird anerkannt haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden anerkannt haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet anerkannt haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden anerkannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
ich werde anerkannt worden sein |
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
du wirst anerkannt worden sein |
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
er/sie/es wird anerkannt worden sein |
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
wir werden anerkannt worden sein |
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
ihr werdet anerkannt worden sein |
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
sie werden anerkannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
anerkennen |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
anerkannt haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
anerkennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
anerkannt werden |
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
anerkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
künftig anerkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
erkenne an; erkenn an! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
erkennt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Anerkennen |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Anerkennens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Anerkennen |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Anerkennen |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Anerkennen |
| Vokativ |
abdicande
|
Anerkennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich enterbe |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du enterbst |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es enterbt |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir enterben |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr enterbt |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie enterben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
ich werde enterbt |
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
du wirst enterbt |
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
er/sie/es wird enterbt |
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
wir werden enterbt |
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
ihr werdet enterbt |
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
sie werden enterbt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich enterbe |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du enterbest |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es enterbe |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir enterben |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr enterbet |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie enterben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
ich werde enterbt |
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
du werdest enterbt |
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
er/sie/es werde enterbt |
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
wir werden enterbt |
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
ihr werdet enterbt |
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
sie werden enterbt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich enterbte |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du enterbtest |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es enterbte |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir enterbten |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr enterbtet |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie enterbten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
ich wurde enterbt |
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
du wurdest enterbt |
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
er/sie/es wurde enterbt |
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
wir wurden enterbt |
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
ihr wurdet enterbt |
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
sie wurden enterbt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich enterbte |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du enterbtest |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es enterbte |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir enterbten |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr enterbtet |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie enterbten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
ich würde enterbt |
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
du würdest enterbt |
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
er/sie/es würde enterbt |
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
wir würden enterbt |
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
ihr würdet enterbt |
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
sie würden enterbt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde enterben |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst enterben |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird enterben |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden enterben |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet enterben |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden enterben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
ich werde enterbt werden |
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
du wirst enterbt werden |
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
er/sie/es wird enterbt werden |
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
wir werden enterbt werden |
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
ihr werdet enterbt werden |
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
sie werden enterbt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe enterbt |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast enterbt |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat enterbt |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben enterbt |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt enterbt |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben enterbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
ich bin enterbt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
du bist enterbt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
er/sie/es ist enterbt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
wir sind enterbt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
ihr seid enterbt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
sie sind enterbt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe enterbt |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest enterbt |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe enterbt |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben enterbt |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet enterbt |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben enterbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
ich sei enterbt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
du seiest enterbt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
er/sie/es sei enterbt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
wir seien enterbt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
ihr seiet enterbt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
sie seien enterbt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte enterbt |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest enterbt |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte enterbt |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten enterbt |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet enterbt |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten enterbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
ich war enterbt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
du warst enterbt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
er/sie/es war enterbt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
wir waren enterbt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
ihr wart enterbt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
sie waren enterbt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte enterbt |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest enterbt |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte enterbt |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten enterbt |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet enterbt |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten enterbt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
ich wäre enterbt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
du wärest enterbt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
er/sie/es wäre enterbt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
wir wären enterbt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
ihr wäret enterbt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
sie wären enterbt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde enterbt haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst enterbt haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird enterbt haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden enterbt haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet enterbt haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden enterbt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
ich werde enterbt worden sein |
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
du wirst enterbt worden sein |
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
er/sie/es wird enterbt worden sein |
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
wir werden enterbt worden sein |
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
ihr werdet enterbt worden sein |
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
sie werden enterbt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
enterben |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
enterbt haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
enterben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
enterbt werden |
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
enterbt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
künftig enterbt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
enterbe; enterb! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
enterbt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Enterben |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Enterbens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Enterben |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Enterben |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Enterben |
| Vokativ |
abdicande
|
Enterben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich entsage |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du entsagst |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es entsagt |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir entsagen |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr entsagt |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie entsagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich entsage |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du entsagest |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es entsage |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir entsagen |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr entsaget |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie entsagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
|
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich entsagte |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du entsagtest |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es entsagte |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir entsagten |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr entsagtet |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie entsagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich entsagte |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du entsagtest |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es entsagte |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir entsagten |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr entsagtet |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie entsagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
|
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde entsagen |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst entsagen |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird entsagen |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden entsagen |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet entsagen |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden entsagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe entsagt |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast entsagt |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat entsagt |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben entsagt |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt entsagt |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben entsagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe entsagt |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest entsagt |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe entsagt |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben entsagt |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet entsagt |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben entsagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte entsagt |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest entsagt |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte entsagt |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten entsagt |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet entsagt |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten entsagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte entsagt |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest entsagt |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte entsagt |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten entsagt |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet entsagt |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten entsagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde entsagt haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst entsagt haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird entsagt haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden entsagt haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet entsagt haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden entsagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
entsagen |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
entsagt haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
entsagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
entsage; entsag! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
entsagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Entsagen |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Entsagens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Entsagen |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Entsagen |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Entsagen |
| Vokativ |
abdicande
|
Entsagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich sage mich los |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du sagst dich los |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es sagt sich los |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir sagen uns los |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr sagt euch los |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie sagen sich los |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich sage mich los |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du sagest dich los |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es sage sich los |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir sagen uns los |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr saget euch los |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie sagen sich los |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
|
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich sagte mich los |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du sagtest dich los |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es sagte sich los |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir sagten uns los |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr sagtet euch los |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie sagten sich los |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich sagte mich los |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du sagtest dich los |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es sagte sich los |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir sagten uns los |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr sagtet euch los |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie sagten sich los |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
|
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde mich lossagen |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst dich lossagen |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird sich lossagen |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden uns lossagen |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet euch lossagen |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden sich lossagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe mich losgesagt |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast dich losgesagt |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat sich losgesagt |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben uns losgesagt |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt euch losgesagt |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben sich losgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe mich losgesagt |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest dich losgesagt |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe sich losgesagt |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben uns losgesagt |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet euch losgesagt |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben sich losgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte mich losgesagt |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest dich losgesagt |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte sich losgesagt |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten uns losgesagt |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet euch losgesagt |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten sich losgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte mich losgesagt |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest dich losgesagt |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte sich losgesagt |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten uns losgesagt |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet euch losgesagt |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten sich losgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde mich losgesagt haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst dich losgesagt haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird sich losgesagt haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden uns losgesagt haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet euch losgesagt haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden sich losgesagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
sich lossagen |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
sich losgesagt haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
sich lossagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
sage dich los; sag dich los! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
sagt euch los! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Sich lossagen |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Sich lossagens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Sich lossagen |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Sich lossagen |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Sich lossagen |
| Vokativ |
abdicande
|
Sich lossagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich missbillige |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du missbilligst |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es missbilligt |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir missbilligen |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr missbilligt |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie missbilligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
ich werde missbilligt |
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
du wirst missbilligt |
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
er/sie/es wird missbilligt |
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
wir werden missbilligt |
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
ihr werdet missbilligt |
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
sie werden missbilligt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich missbillige |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du missbilligest |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es missbillige |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir missbilligen |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr missbilliget |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie missbilligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
ich werde missbilligt |
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
du werdest missbilligt |
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
er/sie/es werde missbilligt |
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
wir werden missbilligt |
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
ihr werdet missbilligt |
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
sie werden missbilligt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich missbilligte |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du missbilligtest |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es missbilligte |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir missbilligten |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr missbilligtet |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie missbilligten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
ich wurde missbilligt |
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
du wurdest missbilligt |
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
er/sie/es wurde missbilligt |
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
wir wurden missbilligt |
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
ihr wurdet missbilligt |
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
sie wurden missbilligt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich missbilligte |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du missbilligtest |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es missbilligte |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir missbilligten |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr missbilligtet |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie missbilligten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
ich würde missbilligt |
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
du würdest missbilligt |
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
er/sie/es würde missbilligt |
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
wir würden missbilligt |
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
ihr würdet missbilligt |
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
sie würden missbilligt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde missbilligen |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst missbilligen |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird missbilligen |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden missbilligen |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet missbilligen |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden missbilligen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
ich werde missbilligt werden |
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
du wirst missbilligt werden |
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
er/sie/es wird missbilligt werden |
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
wir werden missbilligt werden |
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
ihr werdet missbilligt werden |
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
sie werden missbilligt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe missbilligt |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast missbilligt |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat missbilligt |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben missbilligt |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt missbilligt |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben missbilligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
ich bin missbilligt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
du bist missbilligt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
er/sie/es ist missbilligt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
wir sind missbilligt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
ihr seid missbilligt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
sie sind missbilligt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe missbilligt |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest missbilligt |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe missbilligt |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben missbilligt |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet missbilligt |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben missbilligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
ich sei missbilligt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
du seiest missbilligt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
er/sie/es sei missbilligt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
wir seien missbilligt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
ihr seiet missbilligt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
sie seien missbilligt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte missbilligt |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest missbilligt |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte missbilligt |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten missbilligt |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet missbilligt |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten missbilligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
ich war missbilligt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
du warst missbilligt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
er/sie/es war missbilligt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
wir waren missbilligt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
ihr wart missbilligt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
sie waren missbilligt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte missbilligt |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest missbilligt |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte missbilligt |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten missbilligt |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet missbilligt |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten missbilligt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
ich wäre missbilligt worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
du wärest missbilligt worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
er/sie/es wäre missbilligt worden |
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
wir wären missbilligt worden |
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
ihr wäret missbilligt worden |
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
sie wären missbilligt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde missbilligt haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst missbilligt haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird missbilligt haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden missbilligt haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet missbilligt haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden missbilligt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
ich werde missbilligt worden sein |
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
du wirst missbilligt worden sein |
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
er/sie/es wird missbilligt worden sein |
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
wir werden missbilligt worden sein |
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
ihr werdet missbilligt worden sein |
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
sie werden missbilligt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
missbilligen |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
missbilligt haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
missbilligen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
missbilligt werden |
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
missbilligt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
künftig missbilligt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
missbillige; missbillig! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
missbilligt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Missbilligen |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Missbilligens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Missbilligen |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Missbilligen |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Missbilligen |
| Vokativ |
abdicande
|
Missbilligen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
|
| 2. Person Singular |
abdicas
|
|
| 3. Person Singular |
abdicat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
|
| 2. Person Singular |
abdices
|
|
| 3. Person Singular |
abdicet
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
|
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicares
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
|
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
|
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
|
| Genitiv |
abdicandi
|
|
| Dativ |
abdicando
|
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
|
| Ablativ |
abdicando
|
|
| Vokativ |
abdicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich verleugne |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du verleugnest |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es verleugnet |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir verleugnen |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie verleugnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
ich werde verleugnet |
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
du wirst verleugnet |
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
er/sie/es wird verleugnet |
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
wir werden verleugnet |
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
ihr werdet verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
sie werden verleugnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich verleugne |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du verleugnest |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es verleugne |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir verleugnen |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie verleugnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
ich werde verleugnet |
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
du werdest verleugnet |
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
er/sie/es werde verleugnet |
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
wir werden verleugnet |
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
ihr werdet verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
sie werden verleugnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich verleugnete |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du verleugnetest |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es verleugnete |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir verleugneten |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr verleugnetet |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie verleugneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
ich wurde verleugnet |
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
du wurdest verleugnet |
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
er/sie/es wurde verleugnet |
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
wir wurden verleugnet |
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
ihr wurdet verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
sie wurden verleugnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich verleugnete |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du verleugnetest |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es verleugnete |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir verleugneten |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr verleugnetet |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie verleugneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
ich würde verleugnet |
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
du würdest verleugnet |
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
er/sie/es würde verleugnet |
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
wir würden verleugnet |
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
ihr würdet verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
sie würden verleugnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde verleugnen |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst verleugnen |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird verleugnen |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden verleugnen |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet verleugnen |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden verleugnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
ich werde verleugnet werden |
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
du wirst verleugnet werden |
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
er/sie/es wird verleugnet werden |
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
wir werden verleugnet werden |
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
ihr werdet verleugnet werden |
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
sie werden verleugnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe verleugnet |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast verleugnet |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat verleugnet |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben verleugnet |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben verleugnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
ich bin verleugnet worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
du bist verleugnet worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
er/sie/es ist verleugnet worden |
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
wir sind verleugnet worden |
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
ihr seid verleugnet worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
sie sind verleugnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe verleugnet |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest verleugnet |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe verleugnet |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben verleugnet |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben verleugnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
ich sei verleugnet worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
du seiest verleugnet worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
er/sie/es sei verleugnet worden |
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
wir seien verleugnet worden |
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
ihr seiet verleugnet worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
sie seien verleugnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte verleugnet |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest verleugnet |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte verleugnet |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten verleugnet |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten verleugnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
ich war verleugnet worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
du warst verleugnet worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
er/sie/es war verleugnet worden |
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
wir waren verleugnet worden |
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
ihr wart verleugnet worden |
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
sie waren verleugnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte verleugnet |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest verleugnet |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte verleugnet |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten verleugnet |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet verleugnet |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten verleugnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
ich wäre verleugnet worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
du wärest verleugnet worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
er/sie/es wäre verleugnet worden |
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
wir wären verleugnet worden |
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
ihr wäret verleugnet worden |
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
sie wären verleugnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde verleugnet haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst verleugnet haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird verleugnet haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden verleugnet haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet verleugnet haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden verleugnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
ich werde verleugnet worden sein |
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
du wirst verleugnet worden sein |
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
er/sie/es wird verleugnet worden sein |
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
wir werden verleugnet worden sein |
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
ihr werdet verleugnet worden sein |
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
sie werden verleugnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
verleugnen |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
verleugnet haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
verleugnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
verleugnet werden |
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
verleugnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
künftig verleugnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
verleugne! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
verleugnet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Verleugnen |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Verleugnens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Verleugnen |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Verleugnen |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Verleugnen |
| Vokativ |
abdicande
|
Verleugnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich verstoße |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du verstößt |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es verstößt |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr verstoßt |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie verstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
ich werde verstoßen |
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
du wirst verstoßen |
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
er/sie/es wird verstoßen |
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
wir werden verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
ihr werdet verstoßen |
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
sie werden verstoßen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich verstoße |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du verstoßest |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es verstoße |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr verstoßet |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie verstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
ich werde verstoßen |
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
du werdest verstoßen |
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
er/sie/es werde verstoßen |
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
wir werden verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
ihr werdet verstoßen |
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
sie werden verstoßen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich verstieß |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du verstießest |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es verstieß |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir verstießen |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr verstießt |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie verstießen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
ich wurde verstoßen |
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
du wurdest verstoßen |
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
er/sie/es wurde verstoßen |
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
wir wurden verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
ihr wurdet verstoßen |
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
sie wurden verstoßen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich verstieße |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du verstießest |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es verstieße |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir verstießen |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr verstießet |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie verstießen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
ich würde verstoßen |
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
du würdest verstoßen |
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
er/sie/es würde verstoßen |
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
wir würden verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
ihr würdet verstoßen |
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
sie würden verstoßen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde verstoßen |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst verstoßen |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird verstoßen |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet verstoßen |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden verstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
ich werde verstoßen werden |
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
du wirst verstoßen werden |
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
er/sie/es wird verstoßen werden |
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
wir werden verstoßen werden |
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
ihr werdet verstoßen werden |
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
sie werden verstoßen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe verstoßen |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast verstoßen |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat verstoßen |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt verstoßen |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben verstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
ich bin verstoßen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
du bist verstoßen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
er/sie/es ist verstoßen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
wir sind verstoßen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
ihr seid verstoßen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
sie sind verstoßen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe verstoßen |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest verstoßen |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe verstoßen |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet verstoßen |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben verstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
ich sei verstoßen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
du seiest verstoßen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
er/sie/es sei verstoßen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
wir seien verstoßen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
ihr seiet verstoßen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
sie seien verstoßen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte verstoßen |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest verstoßen |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte verstoßen |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet verstoßen |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten verstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
ich war verstoßen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
du warst verstoßen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
er/sie/es war verstoßen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
wir waren verstoßen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
ihr wart verstoßen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
sie waren verstoßen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte verstoßen |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest verstoßen |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte verstoßen |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten verstoßen |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet verstoßen |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten verstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
ich wäre verstoßen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
du wärest verstoßen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
er/sie/es wäre verstoßen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
wir wären verstoßen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
ihr wäret verstoßen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
sie wären verstoßen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde verstoßen haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst verstoßen haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird verstoßen haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden verstoßen haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet verstoßen haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden verstoßen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
ich werde verstoßen worden sein |
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
du wirst verstoßen worden sein |
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
er/sie/es wird verstoßen worden sein |
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
wir werden verstoßen worden sein |
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
ihr werdet verstoßen worden sein |
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
sie werden verstoßen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
verstoßen |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
verstoßen haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
verstoßen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
verstoßen werden |
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
verstoßen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
künftig verstoßen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
verstoß! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
verstoßt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Verstoßen |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Verstoßens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Verstoßen |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Verstoßen |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Verstoßen |
| Vokativ |
abdicande
|
Verstoßen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
|
| 2. Person Singular |
abdicas
|
|
| 3. Person Singular |
abdicat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
|
| 2. Person Singular |
abdices
|
|
| 3. Person Singular |
abdicet
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
|
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicares
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
|
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
|
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
|
| Genitiv |
abdicandi
|
|
| Dativ |
abdicando
|
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
|
| Ablativ |
abdicando
|
|
| Vokativ |
abdicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich verwerfe |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du verwirfst |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es verwirft |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir verwerfen |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr verwerft |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie verwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
ich werde verworfen |
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
du wirst verworfen |
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
er/sie/es wird verworfen |
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
wir werden verworfen |
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
ihr werdet verworfen |
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
sie werden verworfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich verwerfe |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du verwerfest |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es verwerfe |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir verwerfen |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr verwerfet |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie verwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
ich werde verworfen |
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
du werdest verworfen |
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
er/sie/es werde verworfen |
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
wir werden verworfen |
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
ihr werdet verworfen |
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
sie werden verworfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich verwarf |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du verwarfst |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es verwarf |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir verwarfen |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr verwarft |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie verwarfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
ich wurde verworfen |
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
du wurdest verworfen |
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
er/sie/es wurde verworfen |
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
wir wurden verworfen |
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
ihr wurdet verworfen |
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
sie wurden verworfen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich verwürfe |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du verwürfest |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es verwürfe |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir verwürfen |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr verwürfet |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie verwürfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
ich würde verworfen |
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
du würdest verworfen |
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
er/sie/es würde verworfen |
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
wir würden verworfen |
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
ihr würdet verworfen |
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
sie würden verworfen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde verwerfen |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst verwerfen |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird verwerfen |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden verwerfen |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet verwerfen |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden verwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
ich werde verworfen werden |
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
du wirst verworfen werden |
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
er/sie/es wird verworfen werden |
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
wir werden verworfen werden |
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
ihr werdet verworfen werden |
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
sie werden verworfen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe verworfen |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast verworfen |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat verworfen |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben verworfen |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt verworfen |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben verworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
ich bin verworfen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
du bist verworfen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
er/sie/es ist verworfen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
wir sind verworfen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
ihr seid verworfen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
sie sind verworfen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe verworfen |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest verworfen |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe verworfen |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben verworfen |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet verworfen |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben verworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
ich sei verworfen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
du seiest verworfen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
er/sie/es sei verworfen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
wir seien verworfen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
ihr seiet verworfen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
sie seien verworfen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte verworfen |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest verworfen |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte verworfen |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten verworfen |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet verworfen |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten verworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
ich war verworfen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
du warst verworfen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
er/sie/es war verworfen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
wir waren verworfen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
ihr wart verworfen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
sie waren verworfen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte verworfen |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest verworfen |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte verworfen |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten verworfen |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet verworfen |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten verworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
ich wäre verworfen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
du wärest verworfen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
er/sie/es wäre verworfen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
wir wären verworfen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
ihr wäret verworfen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
sie wären verworfen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde verworfen haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst verworfen haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird verworfen haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden verworfen haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet verworfen haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden verworfen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
ich werde verworfen worden sein |
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
du wirst verworfen worden sein |
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
er/sie/es wird verworfen worden sein |
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
wir werden verworfen worden sein |
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
ihr werdet verworfen worden sein |
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
sie werden verworfen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
verwerfen |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
verworfen haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
verwerfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
verworfen werden |
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
verworfen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
künftig verworfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
verwirf! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
verwerft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Verwerfen |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Verwerfens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Verwerfen |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Verwerfen |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Verwerfen |
| Vokativ |
abdicande
|
Verwerfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
|
| 2. Person Singular |
abdicas
|
|
| 3. Person Singular |
abdicat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
|
| 2. Person Singular |
abdices
|
|
| 3. Person Singular |
abdicet
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
|
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicares
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
|
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
|
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
|
| Genitiv |
abdicandi
|
|
| Dativ |
abdicando
|
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
|
| Ablativ |
abdicando
|
|
| Vokativ |
abdicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich trete zurück |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du trittst zurück |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es tritt zurück |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir treten zurück |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr tretet zurück |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie treten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich trete zurück |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du tretest zurück |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es trete zurück |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir treten zurück |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr tretet zurück |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie treten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
|
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich trat zurück |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du tratest zurück |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es trat zurück |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir traten zurück |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr tratet zurück |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie traten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
|
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich träte zurück |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du trätest zurück |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es träte zurück |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir träten zurück |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr trätet zurück |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie träten zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
|
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde zurücktreten |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst zurücktreten |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird zurücktreten |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden zurücktreten |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet zurücktreten |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden zurücktreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
|
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
|
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich bin zurückgetreten |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du bist zurückgetreten |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es ist zurückgetreten |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir sind zurückgetreten |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr seid zurückgetreten |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie sind zurückgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich sei zurückgetreten |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du seiest zurückgetreten |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es sei zurückgetreten |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir seien zurückgetreten |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr seiet zurückgetreten |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie seien zurückgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich war zurückgetreten |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du warst zurückgetreten |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es war zurückgetreten |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir waren zurückgetreten |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr wart zurückgetreten |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie waren zurückgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich wäre zurückgetreten |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du wärest zurückgetreten |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es wäre zurückgetreten |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir wären zurückgetreten |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr wäret zurückgetreten |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie wären zurückgetreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde zurückgetreten sein |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst zurückgetreten sein |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird zurückgetreten sein |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden zurückgetreten sein |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet zurückgetreten sein |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden zurückgetreten sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
zurücktreten |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
zurückgetreten sein |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
zurücktreten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
tritt zurück! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
tretet zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Zurücktreten |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Zurücktretens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Zurücktreten |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Zurücktreten |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Zurücktreten |
| Vokativ |
abdicande
|
Zurücktreten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdico
|
ich weise zurück |
| 2. Person Singular |
abdicas
|
du weist zurück |
| 3. Person Singular |
abdicat
|
er/sie/es weist zurück |
| 1. Person Plural |
abdicamus
|
wir weisen zurück |
| 2. Person Plural |
abdicatis
|
ihr weist zurück |
| 3. Person Plural |
abdicant
|
sie weisen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicor
|
ich werde zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
abdicaris abdicare
|
du wirst zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
abdicatur
|
er/sie/es wird zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
abdicamur
|
wir werden zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
abdicamini
|
ihr werdet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
abdicantur
|
sie werden zurückgewiesen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicem
|
ich weise zurück |
| 2. Person Singular |
abdices
|
du weisest zurück |
| 3. Person Singular |
abdicet
|
er/sie/es weise zurück |
| 1. Person Plural |
abdicemus
|
wir weisen zurück |
| 2. Person Plural |
abdicetis
|
ihr weiset zurück |
| 3. Person Plural |
abdicent
|
sie weisen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicer
|
ich werde zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
abdiceris abdicere
|
du werdest zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
abdicetur
|
er/sie/es werde zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
abdicemur
|
wir werden zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
abdicemini
|
ihr werdet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
abdicentur
|
sie werden zurückgewiesen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabam
|
ich wies zurück |
| 2. Person Singular |
abdicabas
|
du wiesest zurück |
| 3. Person Singular |
abdicabat
|
er/sie/es wies zurück |
| 1. Person Plural |
abdicabamus
|
wir wiesen zurück |
| 2. Person Plural |
abdicabatis
|
ihr wiest zurück |
| 3. Person Plural |
abdicabant
|
sie wiesen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabar
|
ich wurde zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
abdicabaris abdicabare
|
du wurdest zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
abdicabatur
|
er/sie/es wurde zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
abdicabamur
|
wir wurden zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
abdicabamini
|
ihr wurdet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
abdicabantur
|
sie wurden zurückgewiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarem
|
ich wiese zurück |
| 2. Person Singular |
abdicares
|
du wiesest zurück |
| 3. Person Singular |
abdicaret
|
er/sie/es wiese zurück |
| 1. Person Plural |
abdicaremus
|
wir wiesen zurück |
| 2. Person Plural |
abdicaretis
|
ihr wieset zurück |
| 3. Person Plural |
abdicarent
|
sie wiesen zurück |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicarer
|
ich würde zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
abdicareris abdicarere
|
du würdest zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
abdicaretur
|
er/sie/es würde zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
abdicaremur
|
wir würden zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
abdicaremini
|
ihr würdet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
abdicarentur
|
sie würden zurückgewiesen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabo
|
ich werde zurückweisen |
| 2. Person Singular |
abdicabis
|
du wirst zurückweisen |
| 3. Person Singular |
abdicabit
|
er/sie/es wird zurückweisen |
| 1. Person Plural |
abdicabimus
|
wir werden zurückweisen |
| 2. Person Plural |
abdicabitis
|
ihr werdet zurückweisen |
| 3. Person Plural |
abdicabunt
|
sie werden zurückweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicabor
|
ich werde zurückgewiesen werden |
| 2. Person Singular |
abdicaberis abdicabere
|
du wirst zurückgewiesen werden |
| 3. Person Singular |
abdicabitur
|
er/sie/es wird zurückgewiesen werden |
| 1. Person Plural |
abdicabimur
|
wir werden zurückgewiesen werden |
| 2. Person Plural |
abdicabimini
|
ihr werdet zurückgewiesen werden |
| 3. Person Plural |
abdicabuntur
|
sie werden zurückgewiesen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavi
|
ich habe zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
abdicavisti
|
du hast zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
abdicavit
|
er/sie/es hat zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
abdicavimus
|
wir haben zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
abdicavistis
|
ihr habt zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
abdicaverunt abdicavere
|
sie haben zurückgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sum
|
ich bin zurückgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus es
|
du bist zurückgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus est
|
er/sie/es ist zurückgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati sumus
|
wir sind zurückgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati estis
|
ihr seid zurückgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sunt
|
sie sind zurückgewiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaverim
|
ich habe zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du habest zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es habe zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir haben zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr habet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie haben zurückgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus sim
|
ich sei zurückgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus sis
|
du seiest zurückgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus sit
|
er/sie/es sei zurückgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati simus
|
wir seien zurückgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati sitis
|
ihr seiet zurückgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati sint
|
sie seien zurückgewiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicaveram
|
ich hatte zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
abdicaveras
|
du hattest zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
abdicaverat
|
er/sie/es hatte zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
abdicaveramus
|
wir hatten zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
abdicaveratis
|
ihr hattet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
abdicaverant
|
sie hatten zurückgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus eram
|
ich war zurückgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus eras
|
du warst zurückgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus erat
|
er/sie/es war zurückgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati eramus
|
wir waren zurückgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati eratis
|
ihr wart zurückgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati erant
|
sie waren zurückgewiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavissem
|
ich hätte zurückgewiesen |
| 2. Person Singular |
abdicavisses
|
du hättest zurückgewiesen |
| 3. Person Singular |
abdicavisset
|
er/sie/es hätte zurückgewiesen |
| 1. Person Plural |
abdicavissemus
|
wir hätten zurückgewiesen |
| 2. Person Plural |
abdicavissetis
|
ihr hättet zurückgewiesen |
| 3. Person Plural |
abdicavissent
|
sie hätten zurückgewiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus essem
|
ich wäre zurückgewiesen worden |
| 2. Person Singular |
abdicatus esses
|
du wärest zurückgewiesen worden |
| 3. Person Singular |
abdicatus esset
|
er/sie/es wäre zurückgewiesen worden |
| 1. Person Plural |
abdicati essemus
|
wir wären zurückgewiesen worden |
| 2. Person Plural |
abdicati essetis
|
ihr wäret zurückgewiesen worden |
| 3. Person Plural |
abdicati essent
|
sie wären zurückgewiesen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicavero
|
ich werde zurückgewiesen haben |
| 2. Person Singular |
abdicaveris
|
du wirst zurückgewiesen haben |
| 3. Person Singular |
abdicaverit
|
er/sie/es wird zurückgewiesen haben |
| 1. Person Plural |
abdicaverimus
|
wir werden zurückgewiesen haben |
| 2. Person Plural |
abdicaveritis
|
ihr werdet zurückgewiesen haben |
| 3. Person Plural |
abdicaverint
|
sie werden zurückgewiesen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abdicatus ero
|
ich werde zurückgewiesen worden sein |
| 2. Person Singular |
abdicatus eris
|
du wirst zurückgewiesen worden sein |
| 3. Person Singular |
abdicatus erit
|
er/sie/es wird zurückgewiesen worden sein |
| 1. Person Plural |
abdicati erimus
|
wir werden zurückgewiesen worden sein |
| 2. Person Plural |
abdicati eritis
|
ihr werdet zurückgewiesen worden sein |
| 3. Person Plural |
abdicati erunt
|
sie werden zurückgewiesen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicare
|
zurückweisen |
| Vorzeitigkeit |
abdicavisse
|
zurückgewiesen haben |
| Nachzeitigkeit |
abdicaturum esse
|
zurückweisen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abdicari abdicarier
|
zurückgewiesen werden |
| Vorzeitigkeit |
abdicatum esse
|
zurückgewiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abdicatum iri
|
künftig zurückgewiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abdica
|
weise zurück; weis zurück! |
| 2. Person Plural |
abdicate
|
weist zurück! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abdicato
|
| 3. Person Singular |
abdicato
|
| 2. Person Plural |
abdicatote
|
| 3. Person Plural |
abdicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abdicare
|
das Zurückweisen |
| Genitiv |
abdicandi
|
des Zurückweisens |
| Dativ |
abdicando
|
dem Zurückweisen |
| Akkusativ |
abdicandum
|
das Zurückweisen |
| Ablativ |
abdicando
|
durch das Zurückweisen |
| Vokativ |
abdicande
|
Zurückweisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicandus
|
abdicanda
|
abdicandum
|
| Genitiv |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicandi
|
| Dativ |
abdicando
|
abdicandae
|
abdicando
|
| Akkusativ |
abdicandum
|
abdicandam
|
abdicandum
|
| Ablativ |
abdicando
|
abdicanda
|
abdicando
|
| Vokativ |
abdicande
|
abdicanda
|
abdicandum
|
Plural
| Nominativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
| Genitiv |
abdicandorum
|
abdicandarum
|
abdicandorum
|
| Dativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Akkusativ |
abdicandos
|
abdicandas
|
abdicanda
|
| Ablativ |
abdicandis
|
abdicandis
|
abdicandis
|
| Vokativ |
abdicandi
|
abdicandae
|
abdicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
| Genitiv |
abdicantis
|
abdicantis
|
abdicantis
|
| Dativ |
abdicanti
|
abdicanti
|
abdicanti
|
| Akkusativ |
abdicantem
|
abdicantem
|
abdicans
|
| Ablativ |
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
abdicanti abdicante
|
| Vokativ |
abdicans
|
abdicans
|
abdicans
|
Plural
| Nominativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Genitiv |
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
abdicantium abdicantum
|
| Dativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Akkusativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
| Ablativ |
abdicantibus
|
abdicantibus
|
abdicantibus
|
| Vokativ |
abdicantes
|
abdicantes
|
abdicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicatus
|
abdicata
|
abdicatum
|
| Genitiv |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicati
|
| Dativ |
abdicato
|
abdicatae
|
abdicato
|
| Akkusativ |
abdicatum
|
abdicatam
|
abdicatum
|
| Ablativ |
abdicato
|
abdicata
|
abdicato
|
| Vokativ |
abdicate
|
abdicata
|
abdicatum
|
Plural
| Nominativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
| Genitiv |
abdicatorum
|
abdicatarum
|
abdicatorum
|
| Dativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Akkusativ |
abdicatos
|
abdicatas
|
abdicata
|
| Ablativ |
abdicatis
|
abdicatis
|
abdicatis
|
| Vokativ |
abdicati
|
abdicatae
|
abdicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abdicaturus
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
| Genitiv |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicaturi
|
| Dativ |
abdicaturo
|
abdicaturae
|
abdicaturo
|
| Akkusativ |
abdicaturum
|
abdicaturam
|
abdicaturum
|
| Ablativ |
abdicaturo
|
abdicatura
|
abdicaturo
|
| Vokativ |
abdicature
|
abdicatura
|
abdicaturum
|
Plural
| Nominativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
| Genitiv |
abdicaturorum
|
abdicaturarum
|
abdicaturorum
|
| Dativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Akkusativ |
abdicaturos
|
abdicaturas
|
abdicatura
|
| Ablativ |
abdicaturis
|
abdicaturis
|
abdicaturis
|
| Vokativ |
abdicaturi
|
abdicaturae
|
abdicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abdicatum
|
abdicatu
|