Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequito
|
ich reite fort |
| 2. Person Singular |
abequitas
|
du reitest fort |
| 3. Person Singular |
abequitat
|
er/sie/es reitet fort |
| 1. Person Plural |
abequitamus
|
wir reiten fort |
| 2. Person Plural |
abequitatis
|
ihr reitet fort |
| 3. Person Plural |
abequitant
|
sie reiten fort |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitor
|
|
| 2. Person Singular |
abequitaris abequitare
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitamur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitamini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitem
|
ich reite fort |
| 2. Person Singular |
abequites
|
du reitest fort |
| 3. Person Singular |
abequitet
|
er/sie/es reite fort |
| 1. Person Plural |
abequitemus
|
wir reiten fort |
| 2. Person Plural |
abequitetis
|
ihr reitet fort |
| 3. Person Plural |
abequitent
|
sie reiten fort |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequiter
|
|
| 2. Person Singular |
abequiteris abequitere
|
|
| 3. Person Singular |
abequitetur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitemur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitemini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitabam
|
ich ritt fort |
| 2. Person Singular |
abequitabas
|
du rittest fort |
| 3. Person Singular |
abequitabat
|
er/sie/es ritt fort |
| 1. Person Plural |
abequitabamus
|
wir ritten fort |
| 2. Person Plural |
abequitabatis
|
ihr rittet fort |
| 3. Person Plural |
abequitabant
|
sie ritten fort |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitabar
|
|
| 2. Person Singular |
abequitabaris abequitabare
|
|
| 3. Person Singular |
abequitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitarem
|
ich ritte fort |
| 2. Person Singular |
abequitares
|
du rittest fort |
| 3. Person Singular |
abequitaret
|
er/sie/es ritte fort |
| 1. Person Plural |
abequitaremus
|
wir ritten fort |
| 2. Person Plural |
abequitaretis
|
ihr rittet fort |
| 3. Person Plural |
abequitarent
|
sie ritten fort |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitarer
|
|
| 2. Person Singular |
abequitareris abequitarere
|
|
| 3. Person Singular |
abequitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitabo
|
ich werde fortreiten |
| 2. Person Singular |
abequitabis
|
du wirst fortreiten |
| 3. Person Singular |
abequitabit
|
er/sie/es wird fortreiten |
| 1. Person Plural |
abequitabimus
|
wir werden fortreiten |
| 2. Person Plural |
abequitabitis
|
ihr werdet fortreiten |
| 3. Person Plural |
abequitabunt
|
sie werden fortreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitabor
|
|
| 2. Person Singular |
abequitaberis abequitabere
|
|
| 3. Person Singular |
abequitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitavi
|
ich bin fortgeritten |
| 2. Person Singular |
abequitavisti
|
du bist fortgeritten |
| 3. Person Singular |
abequitavit
|
er/sie/es ist fortgeritten |
| 1. Person Plural |
abequitavimus
|
wir sind fortgeritten |
| 2. Person Plural |
abequitavistis
|
ihr seid fortgeritten |
| 3. Person Plural |
abequitaverunt abequitavere
|
sie sind fortgeritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitaverim
|
ich sei fortgeritten |
| 2. Person Singular |
abequitaveris
|
du seiest fortgeritten |
| 3. Person Singular |
abequitaverit
|
er/sie/es sei fortgeritten |
| 1. Person Plural |
abequitaverimus
|
wir seien fortgeritten |
| 2. Person Plural |
abequitaveritis
|
ihr seiet fortgeritten |
| 3. Person Plural |
abequitaverint
|
sie seien fortgeritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitaveram
|
ich war fortgeritten |
| 2. Person Singular |
abequitaveras
|
du warst fortgeritten |
| 3. Person Singular |
abequitaverat
|
er/sie/es war fortgeritten |
| 1. Person Plural |
abequitaveramus
|
wir waren fortgeritten |
| 2. Person Plural |
abequitaveratis
|
ihr wart fortgeritten |
| 3. Person Plural |
abequitaverant
|
sie waren fortgeritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitavissem
|
ich wäre fortgeritten |
| 2. Person Singular |
abequitavisses
|
du wärest fortgeritten |
| 3. Person Singular |
abequitavisset
|
er/sie/es wäre fortgeritten |
| 1. Person Plural |
abequitavissemus
|
wir wären fortgeritten |
| 2. Person Plural |
abequitavissetis
|
ihr wäret fortgeritten |
| 3. Person Plural |
abequitavissent
|
sie wären fortgeritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitavero
|
ich werde fortgeritten sein |
| 2. Person Singular |
abequitaveris
|
du wirst fortgeritten sein |
| 3. Person Singular |
abequitaverit
|
er/sie/es wird fortgeritten sein |
| 1. Person Plural |
abequitaverimus
|
wir werden fortgeritten sein |
| 2. Person Plural |
abequitaveritis
|
ihr werdet fortgeritten sein |
| 3. Person Plural |
abequitaverint
|
sie werden fortgeritten sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abequitare
|
fortreiten |
| Vorzeitigkeit |
abequitavisse
|
fortgeritten sein |
| Nachzeitigkeit |
abequitaturum esse
|
fortreiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abequitari abequitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abequitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abequitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abequita
|
reite fort! |
| 2. Person Plural |
abequitate
|
reitet fort! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abequitato
|
| 3. Person Singular |
abequitato
|
| 2. Person Plural |
abequitatote
|
| 3. Person Plural |
abequitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abequitare
|
das Fortreiten |
| Genitiv |
abequitandi
|
des Fortreitens |
| Dativ |
abequitando
|
dem Fortreiten |
| Akkusativ |
abequitandum
|
das Fortreiten |
| Ablativ |
abequitando
|
durch das Fortreiten |
| Vokativ |
abequitande
|
Fortreiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abequitandus
|
abequitanda
|
abequitandum
|
| Genitiv |
abequitandi
|
abequitandae
|
abequitandi
|
| Dativ |
abequitando
|
abequitandae
|
abequitando
|
| Akkusativ |
abequitandum
|
abequitandam
|
abequitandum
|
| Ablativ |
abequitando
|
abequitanda
|
abequitando
|
| Vokativ |
abequitande
|
abequitanda
|
abequitandum
|
Plural
| Nominativ |
abequitandi
|
abequitandae
|
abequitanda
|
| Genitiv |
abequitandorum
|
abequitandarum
|
abequitandorum
|
| Dativ |
abequitandis
|
abequitandis
|
abequitandis
|
| Akkusativ |
abequitandos
|
abequitandas
|
abequitanda
|
| Ablativ |
abequitandis
|
abequitandis
|
abequitandis
|
| Vokativ |
abequitandi
|
abequitandae
|
abequitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abequitans
|
abequitans
|
abequitans
|
| Genitiv |
abequitantis
|
abequitantis
|
abequitantis
|
| Dativ |
abequitanti
|
abequitanti
|
abequitanti
|
| Akkusativ |
abequitantem
|
abequitantem
|
abequitans
|
| Ablativ |
abequitanti abequitante
|
abequitanti abequitante
|
abequitanti abequitante
|
| Vokativ |
abequitans
|
abequitans
|
abequitans
|
Plural
| Nominativ |
abequitantes
|
abequitantes
|
abequitantia
|
| Genitiv |
abequitantium abequitantum
|
abequitantium abequitantum
|
abequitantium abequitantum
|
| Dativ |
abequitantibus
|
abequitantibus
|
abequitantibus
|
| Akkusativ |
abequitantes
|
abequitantes
|
abequitantia
|
| Ablativ |
abequitantibus
|
abequitantibus
|
abequitantibus
|
| Vokativ |
abequitantes
|
abequitantes
|
abequitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abequitatus
|
abequitata
|
abequitatum
|
| Genitiv |
abequitati
|
abequitatae
|
abequitati
|
| Dativ |
abequitato
|
abequitatae
|
abequitato
|
| Akkusativ |
abequitatum
|
abequitatam
|
abequitatum
|
| Ablativ |
abequitato
|
abequitata
|
abequitato
|
| Vokativ |
abequitate
|
abequitata
|
abequitatum
|
Plural
| Nominativ |
abequitati
|
abequitatae
|
abequitata
|
| Genitiv |
abequitatorum
|
abequitatarum
|
abequitatorum
|
| Dativ |
abequitatis
|
abequitatis
|
abequitatis
|
| Akkusativ |
abequitatos
|
abequitatas
|
abequitata
|
| Ablativ |
abequitatis
|
abequitatis
|
abequitatis
|
| Vokativ |
abequitati
|
abequitatae
|
abequitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abequitaturus
|
abequitatura
|
abequitaturum
|
| Genitiv |
abequitaturi
|
abequitaturae
|
abequitaturi
|
| Dativ |
abequitaturo
|
abequitaturae
|
abequitaturo
|
| Akkusativ |
abequitaturum
|
abequitaturam
|
abequitaturum
|
| Ablativ |
abequitaturo
|
abequitatura
|
abequitaturo
|
| Vokativ |
abequitature
|
abequitatura
|
abequitaturum
|
Plural
| Nominativ |
abequitaturi
|
abequitaturae
|
abequitatura
|
| Genitiv |
abequitaturorum
|
abequitaturarum
|
abequitaturorum
|
| Dativ |
abequitaturis
|
abequitaturis
|
abequitaturis
|
| Akkusativ |
abequitaturos
|
abequitaturas
|
abequitatura
|
| Ablativ |
abequitaturis
|
abequitaturis
|
abequitaturis
|
| Vokativ |
abequitaturi
|
abequitaturae
|
abequitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abequitatum
|
abequitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequito
|
ich reite weg |
| 2. Person Singular |
abequitas
|
du reitest weg |
| 3. Person Singular |
abequitat
|
er/sie/es reitet weg |
| 1. Person Plural |
abequitamus
|
wir reiten weg |
| 2. Person Plural |
abequitatis
|
ihr reitet weg |
| 3. Person Plural |
abequitant
|
sie reiten weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitor
|
|
| 2. Person Singular |
abequitaris abequitare
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitamur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitamini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitem
|
ich reite weg |
| 2. Person Singular |
abequites
|
du reitest weg |
| 3. Person Singular |
abequitet
|
er/sie/es reite weg |
| 1. Person Plural |
abequitemus
|
wir reiten weg |
| 2. Person Plural |
abequitetis
|
ihr reitet weg |
| 3. Person Plural |
abequitent
|
sie reiten weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequiter
|
|
| 2. Person Singular |
abequiteris abequitere
|
|
| 3. Person Singular |
abequitetur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitemur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitemini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitabam
|
ich ritt weg |
| 2. Person Singular |
abequitabas
|
du rittest weg |
| 3. Person Singular |
abequitabat
|
er/sie/es ritt weg |
| 1. Person Plural |
abequitabamus
|
wir ritten weg |
| 2. Person Plural |
abequitabatis
|
ihr rittet weg |
| 3. Person Plural |
abequitabant
|
sie ritten weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitabar
|
|
| 2. Person Singular |
abequitabaris abequitabare
|
|
| 3. Person Singular |
abequitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitarem
|
ich ritte weg |
| 2. Person Singular |
abequitares
|
du rittest weg |
| 3. Person Singular |
abequitaret
|
er/sie/es ritte weg |
| 1. Person Plural |
abequitaremus
|
wir ritten weg |
| 2. Person Plural |
abequitaretis
|
ihr rittet weg |
| 3. Person Plural |
abequitarent
|
sie ritten weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitarer
|
|
| 2. Person Singular |
abequitareris abequitarere
|
|
| 3. Person Singular |
abequitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitabo
|
ich werde wegreiten |
| 2. Person Singular |
abequitabis
|
du wirst wegreiten |
| 3. Person Singular |
abequitabit
|
er/sie/es wird wegreiten |
| 1. Person Plural |
abequitabimus
|
wir werden wegreiten |
| 2. Person Plural |
abequitabitis
|
ihr werdet wegreiten |
| 3. Person Plural |
abequitabunt
|
sie werden wegreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitabor
|
|
| 2. Person Singular |
abequitaberis abequitabere
|
|
| 3. Person Singular |
abequitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abequitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abequitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abequitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitavi
|
ich bin weggeritten |
| 2. Person Singular |
abequitavisti
|
du bist weggeritten |
| 3. Person Singular |
abequitavit
|
er/sie/es ist weggeritten |
| 1. Person Plural |
abequitavimus
|
wir sind weggeritten |
| 2. Person Plural |
abequitavistis
|
ihr seid weggeritten |
| 3. Person Plural |
abequitaverunt abequitavere
|
sie sind weggeritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitaverim
|
ich sei weggeritten |
| 2. Person Singular |
abequitaveris
|
du seiest weggeritten |
| 3. Person Singular |
abequitaverit
|
er/sie/es sei weggeritten |
| 1. Person Plural |
abequitaverimus
|
wir seien weggeritten |
| 2. Person Plural |
abequitaveritis
|
ihr seiet weggeritten |
| 3. Person Plural |
abequitaverint
|
sie seien weggeritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitaveram
|
ich war weggeritten |
| 2. Person Singular |
abequitaveras
|
du warst weggeritten |
| 3. Person Singular |
abequitaverat
|
er/sie/es war weggeritten |
| 1. Person Plural |
abequitaveramus
|
wir waren weggeritten |
| 2. Person Plural |
abequitaveratis
|
ihr wart weggeritten |
| 3. Person Plural |
abequitaverant
|
sie waren weggeritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitavissem
|
ich wäre weggeritten |
| 2. Person Singular |
abequitavisses
|
du wärest weggeritten |
| 3. Person Singular |
abequitavisset
|
er/sie/es wäre weggeritten |
| 1. Person Plural |
abequitavissemus
|
wir wären weggeritten |
| 2. Person Plural |
abequitavissetis
|
ihr wäret weggeritten |
| 3. Person Plural |
abequitavissent
|
sie wären weggeritten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitavero
|
ich werde weggeritten sein |
| 2. Person Singular |
abequitaveris
|
du wirst weggeritten sein |
| 3. Person Singular |
abequitaverit
|
er/sie/es wird weggeritten sein |
| 1. Person Plural |
abequitaverimus
|
wir werden weggeritten sein |
| 2. Person Plural |
abequitaveritis
|
ihr werdet weggeritten sein |
| 3. Person Plural |
abequitaverint
|
sie werden weggeritten sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abequitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abequitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abequitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abequitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abequitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abequitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abequitare
|
wegreiten |
| Vorzeitigkeit |
abequitavisse
|
weggeritten sein |
| Nachzeitigkeit |
abequitaturum esse
|
wegreiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abequitari abequitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abequitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abequitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abequita
|
reite weg! |
| 2. Person Plural |
abequitate
|
reitet weg! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abequitato
|
| 3. Person Singular |
abequitato
|
| 2. Person Plural |
abequitatote
|
| 3. Person Plural |
abequitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abequitare
|
das Wegreiten |
| Genitiv |
abequitandi
|
des Wegreitens |
| Dativ |
abequitando
|
dem Wegreiten |
| Akkusativ |
abequitandum
|
das Wegreiten |
| Ablativ |
abequitando
|
durch das Wegreiten |
| Vokativ |
abequitande
|
Wegreiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abequitandus
|
abequitanda
|
abequitandum
|
| Genitiv |
abequitandi
|
abequitandae
|
abequitandi
|
| Dativ |
abequitando
|
abequitandae
|
abequitando
|
| Akkusativ |
abequitandum
|
abequitandam
|
abequitandum
|
| Ablativ |
abequitando
|
abequitanda
|
abequitando
|
| Vokativ |
abequitande
|
abequitanda
|
abequitandum
|
Plural
| Nominativ |
abequitandi
|
abequitandae
|
abequitanda
|
| Genitiv |
abequitandorum
|
abequitandarum
|
abequitandorum
|
| Dativ |
abequitandis
|
abequitandis
|
abequitandis
|
| Akkusativ |
abequitandos
|
abequitandas
|
abequitanda
|
| Ablativ |
abequitandis
|
abequitandis
|
abequitandis
|
| Vokativ |
abequitandi
|
abequitandae
|
abequitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abequitans
|
abequitans
|
abequitans
|
| Genitiv |
abequitantis
|
abequitantis
|
abequitantis
|
| Dativ |
abequitanti
|
abequitanti
|
abequitanti
|
| Akkusativ |
abequitantem
|
abequitantem
|
abequitans
|
| Ablativ |
abequitanti abequitante
|
abequitanti abequitante
|
abequitanti abequitante
|
| Vokativ |
abequitans
|
abequitans
|
abequitans
|
Plural
| Nominativ |
abequitantes
|
abequitantes
|
abequitantia
|
| Genitiv |
abequitantium abequitantum
|
abequitantium abequitantum
|
abequitantium abequitantum
|
| Dativ |
abequitantibus
|
abequitantibus
|
abequitantibus
|
| Akkusativ |
abequitantes
|
abequitantes
|
abequitantia
|
| Ablativ |
abequitantibus
|
abequitantibus
|
abequitantibus
|
| Vokativ |
abequitantes
|
abequitantes
|
abequitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abequitatus
|
abequitata
|
abequitatum
|
| Genitiv |
abequitati
|
abequitatae
|
abequitati
|
| Dativ |
abequitato
|
abequitatae
|
abequitato
|
| Akkusativ |
abequitatum
|
abequitatam
|
abequitatum
|
| Ablativ |
abequitato
|
abequitata
|
abequitato
|
| Vokativ |
abequitate
|
abequitata
|
abequitatum
|
Plural
| Nominativ |
abequitati
|
abequitatae
|
abequitata
|
| Genitiv |
abequitatorum
|
abequitatarum
|
abequitatorum
|
| Dativ |
abequitatis
|
abequitatis
|
abequitatis
|
| Akkusativ |
abequitatos
|
abequitatas
|
abequitata
|
| Ablativ |
abequitatis
|
abequitatis
|
abequitatis
|
| Vokativ |
abequitati
|
abequitatae
|
abequitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abequitaturus
|
abequitatura
|
abequitaturum
|
| Genitiv |
abequitaturi
|
abequitaturae
|
abequitaturi
|
| Dativ |
abequitaturo
|
abequitaturae
|
abequitaturo
|
| Akkusativ |
abequitaturum
|
abequitaturam
|
abequitaturum
|
| Ablativ |
abequitaturo
|
abequitatura
|
abequitaturo
|
| Vokativ |
abequitature
|
abequitatura
|
abequitaturum
|
Plural
| Nominativ |
abequitaturi
|
abequitaturae
|
abequitatura
|
| Genitiv |
abequitaturorum
|
abequitaturarum
|
abequitaturorum
|
| Dativ |
abequitaturis
|
abequitaturis
|
abequitaturis
|
| Akkusativ |
abequitaturos
|
abequitaturas
|
abequitatura
|
| Ablativ |
abequitaturis
|
abequitaturis
|
abequitaturis
|
| Vokativ |
abequitaturi
|
abequitaturae
|
abequitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abequitatum
|
abequitatu
|