Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecto
|
ich erniedrige |
| 2. Person Singular |
abjectas
|
du erniedrigst |
| 3. Person Singular |
abjectat
|
er/sie/es erniedrigt |
| 1. Person Plural |
abjectamus
|
wir erniedrigen |
| 2. Person Plural |
abjectatis
|
ihr erniedrigt |
| 3. Person Plural |
abjectant
|
sie erniedrigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjector
|
ich werde erniedrigt |
| 2. Person Singular |
abjectaris abjectare
|
du wirst erniedrigt |
| 3. Person Singular |
abjectatur
|
er/sie/es wird erniedrigt |
| 1. Person Plural |
abjectamur
|
wir werden erniedrigt |
| 2. Person Plural |
abjectamini
|
ihr werdet erniedrigt |
| 3. Person Plural |
abjectantur
|
sie werden erniedrigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectem
|
ich erniedrige |
| 2. Person Singular |
abjectes
|
du erniedrigest |
| 3. Person Singular |
abjectet
|
er/sie/es erniedrige |
| 1. Person Plural |
abjectemus
|
wir erniedrigen |
| 2. Person Plural |
abjectetis
|
ihr erniedriget |
| 3. Person Plural |
abjectent
|
sie erniedrigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecter
|
ich werde erniedrigt |
| 2. Person Singular |
abjecteris abjectere
|
du werdest erniedrigt |
| 3. Person Singular |
abjectetur
|
er/sie/es werde erniedrigt |
| 1. Person Plural |
abjectemur
|
wir werden erniedrigt |
| 2. Person Plural |
abjectemini
|
ihr werdet erniedrigt |
| 3. Person Plural |
abjectentur
|
sie werden erniedrigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabam
|
ich erniedrigte |
| 2. Person Singular |
abjectabas
|
du erniedrigtest |
| 3. Person Singular |
abjectabat
|
er/sie/es erniedrigte |
| 1. Person Plural |
abjectabamus
|
wir erniedrigten |
| 2. Person Plural |
abjectabatis
|
ihr erniedrigtet |
| 3. Person Plural |
abjectabant
|
sie erniedrigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabar
|
ich wurde erniedrigt |
| 2. Person Singular |
abjectabaris abjectabare
|
du wurdest erniedrigt |
| 3. Person Singular |
abjectabatur
|
er/sie/es wurde erniedrigt |
| 1. Person Plural |
abjectabamur
|
wir wurden erniedrigt |
| 2. Person Plural |
abjectabamini
|
ihr wurdet erniedrigt |
| 3. Person Plural |
abjectabantur
|
sie wurden erniedrigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarem
|
ich erniedrigte |
| 2. Person Singular |
abjectares
|
du erniedrigtest |
| 3. Person Singular |
abjectaret
|
er/sie/es erniedrigte |
| 1. Person Plural |
abjectaremus
|
wir erniedrigten |
| 2. Person Plural |
abjectaretis
|
ihr erniedrigtet |
| 3. Person Plural |
abjectarent
|
sie erniedrigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarer
|
ich würde erniedrigt |
| 2. Person Singular |
abjectareris abjectarere
|
du würdest erniedrigt |
| 3. Person Singular |
abjectaretur
|
er/sie/es würde erniedrigt |
| 1. Person Plural |
abjectaremur
|
wir würden erniedrigt |
| 2. Person Plural |
abjectaremini
|
ihr würdet erniedrigt |
| 3. Person Plural |
abjectarentur
|
sie würden erniedrigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabo
|
ich werde erniedrigen |
| 2. Person Singular |
abjectabis
|
du wirst erniedrigen |
| 3. Person Singular |
abjectabit
|
er/sie/es wird erniedrigen |
| 1. Person Plural |
abjectabimus
|
wir werden erniedrigen |
| 2. Person Plural |
abjectabitis
|
ihr werdet erniedrigen |
| 3. Person Plural |
abjectabunt
|
sie werden erniedrigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabor
|
ich werde erniedrigt werden |
| 2. Person Singular |
abjectaberis abjectabere
|
du wirst erniedrigt werden |
| 3. Person Singular |
abjectabitur
|
er/sie/es wird erniedrigt werden |
| 1. Person Plural |
abjectabimur
|
wir werden erniedrigt werden |
| 2. Person Plural |
abjectabimini
|
ihr werdet erniedrigt werden |
| 3. Person Plural |
abjectabuntur
|
sie werden erniedrigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavi
|
ich habe erniedrigt |
| 2. Person Singular |
abjectavisti
|
du hast erniedrigt |
| 3. Person Singular |
abjectavit
|
er/sie/es hat erniedrigt |
| 1. Person Plural |
abjectavimus
|
wir haben erniedrigt |
| 2. Person Plural |
abjectavistis
|
ihr habt erniedrigt |
| 3. Person Plural |
abjectaverunt abjectavere
|
sie haben erniedrigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sum
|
ich bin erniedrigt worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus es
|
du bist erniedrigt worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus est
|
er/sie/es ist erniedrigt worden |
| 1. Person Plural |
abjectati sumus
|
wir sind erniedrigt worden |
| 2. Person Plural |
abjectati estis
|
ihr seid erniedrigt worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sunt
|
sie sind erniedrigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaverim
|
ich habe erniedrigt |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du habest erniedrigt |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es habe erniedrigt |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir haben erniedrigt |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr habet erniedrigt |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie haben erniedrigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sim
|
ich sei erniedrigt worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus sis
|
du seiest erniedrigt worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus sit
|
er/sie/es sei erniedrigt worden |
| 1. Person Plural |
abjectati simus
|
wir seien erniedrigt worden |
| 2. Person Plural |
abjectati sitis
|
ihr seiet erniedrigt worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sint
|
sie seien erniedrigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaveram
|
ich hatte erniedrigt |
| 2. Person Singular |
abjectaveras
|
du hattest erniedrigt |
| 3. Person Singular |
abjectaverat
|
er/sie/es hatte erniedrigt |
| 1. Person Plural |
abjectaveramus
|
wir hatten erniedrigt |
| 2. Person Plural |
abjectaveratis
|
ihr hattet erniedrigt |
| 3. Person Plural |
abjectaverant
|
sie hatten erniedrigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus eram
|
ich war erniedrigt worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus eras
|
du warst erniedrigt worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus erat
|
er/sie/es war erniedrigt worden |
| 1. Person Plural |
abjectati eramus
|
wir waren erniedrigt worden |
| 2. Person Plural |
abjectati eratis
|
ihr wart erniedrigt worden |
| 3. Person Plural |
abjectati erant
|
sie waren erniedrigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavissem
|
ich hätte erniedrigt |
| 2. Person Singular |
abjectavisses
|
du hättest erniedrigt |
| 3. Person Singular |
abjectavisset
|
er/sie/es hätte erniedrigt |
| 1. Person Plural |
abjectavissemus
|
wir hätten erniedrigt |
| 2. Person Plural |
abjectavissetis
|
ihr hättet erniedrigt |
| 3. Person Plural |
abjectavissent
|
sie hätten erniedrigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus essem
|
ich wäre erniedrigt worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus esses
|
du wärest erniedrigt worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus esset
|
er/sie/es wäre erniedrigt worden |
| 1. Person Plural |
abjectati essemus
|
wir wären erniedrigt worden |
| 2. Person Plural |
abjectati essetis
|
ihr wäret erniedrigt worden |
| 3. Person Plural |
abjectati essent
|
sie wären erniedrigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavero
|
ich werde erniedrigt haben |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du wirst erniedrigt haben |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es wird erniedrigt haben |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir werden erniedrigt haben |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr werdet erniedrigt haben |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie werden erniedrigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus ero
|
ich werde erniedrigt worden sein |
| 2. Person Singular |
abjectatus eris
|
du wirst erniedrigt worden sein |
| 3. Person Singular |
abjectatus erit
|
er/sie/es wird erniedrigt worden sein |
| 1. Person Plural |
abjectati erimus
|
wir werden erniedrigt worden sein |
| 2. Person Plural |
abjectati eritis
|
ihr werdet erniedrigt worden sein |
| 3. Person Plural |
abjectati erunt
|
sie werden erniedrigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectare
|
erniedrigen |
| Vorzeitigkeit |
abjectavisse
|
erniedrigt haben |
| Nachzeitigkeit |
abjectaturum esse
|
erniedrigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectari abjectarier
|
erniedrigt werden |
| Vorzeitigkeit |
abjectatum esse
|
erniedrigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abjectatum iri
|
künftig erniedrigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjecta
|
erniedrige; erniedrig! |
| 2. Person Plural |
abjectate
|
erniedrigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjectato
|
| 3. Person Singular |
abjectato
|
| 2. Person Plural |
abjectatote
|
| 3. Person Plural |
abjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjectare
|
das Erniedrigen |
| Genitiv |
abjectandi
|
des Erniedrigens |
| Dativ |
abjectando
|
dem Erniedrigen |
| Akkusativ |
abjectandum
|
das Erniedrigen |
| Ablativ |
abjectando
|
durch das Erniedrigen |
| Vokativ |
abjectande
|
Erniedrigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectandus
|
abjectanda
|
abjectandum
|
| Genitiv |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectandi
|
| Dativ |
abjectando
|
abjectandae
|
abjectando
|
| Akkusativ |
abjectandum
|
abjectandam
|
abjectandum
|
| Ablativ |
abjectando
|
abjectanda
|
abjectando
|
| Vokativ |
abjectande
|
abjectanda
|
abjectandum
|
Plural
| Nominativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
| Genitiv |
abjectandorum
|
abjectandarum
|
abjectandorum
|
| Dativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Akkusativ |
abjectandos
|
abjectandas
|
abjectanda
|
| Ablativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Vokativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
| Genitiv |
abjectantis
|
abjectantis
|
abjectantis
|
| Dativ |
abjectanti
|
abjectanti
|
abjectanti
|
| Akkusativ |
abjectantem
|
abjectantem
|
abjectans
|
| Ablativ |
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
| Vokativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
Plural
| Nominativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Genitiv |
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
| Dativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Akkusativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Ablativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Vokativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectatus
|
abjectata
|
abjectatum
|
| Genitiv |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectati
|
| Dativ |
abjectato
|
abjectatae
|
abjectato
|
| Akkusativ |
abjectatum
|
abjectatam
|
abjectatum
|
| Ablativ |
abjectato
|
abjectata
|
abjectato
|
| Vokativ |
abjectate
|
abjectata
|
abjectatum
|
Plural
| Nominativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
| Genitiv |
abjectatorum
|
abjectatarum
|
abjectatorum
|
| Dativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Akkusativ |
abjectatos
|
abjectatas
|
abjectata
|
| Ablativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Vokativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectaturus
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
| Genitiv |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectaturi
|
| Dativ |
abjectaturo
|
abjectaturae
|
abjectaturo
|
| Akkusativ |
abjectaturum
|
abjectaturam
|
abjectaturum
|
| Ablativ |
abjectaturo
|
abjectatura
|
abjectaturo
|
| Vokativ |
abjectature
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
| Genitiv |
abjectaturorum
|
abjectaturarum
|
abjectaturorum
|
| Dativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Akkusativ |
abjectaturos
|
abjectaturas
|
abjectatura
|
| Ablativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Vokativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjectatum
|
abjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecto
|
ich schätze gering |
| 2. Person Singular |
abjectas
|
du schätzt gering |
| 3. Person Singular |
abjectat
|
er/sie/es schätzt gering |
| 1. Person Plural |
abjectamus
|
wir schätzen gering |
| 2. Person Plural |
abjectatis
|
ihr schätzt gering |
| 3. Person Plural |
abjectant
|
sie schätzen gering |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjector
|
ich werde geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
abjectaris abjectare
|
du wirst geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
abjectatur
|
er/sie/es wird geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
abjectamur
|
wir werden geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
abjectamini
|
ihr werdet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
abjectantur
|
sie werden geringgeschätzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectem
|
ich schätze gering |
| 2. Person Singular |
abjectes
|
du schätzest gering |
| 3. Person Singular |
abjectet
|
er/sie/es schätze gering |
| 1. Person Plural |
abjectemus
|
wir schätzen gering |
| 2. Person Plural |
abjectetis
|
ihr schätzet gering |
| 3. Person Plural |
abjectent
|
sie schätzen gering |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecter
|
ich werde geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
abjecteris abjectere
|
du werdest geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
abjectetur
|
er/sie/es werde geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
abjectemur
|
wir werden geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
abjectemini
|
ihr werdet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
abjectentur
|
sie werden geringgeschätzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabam
|
ich schätzte gering |
| 2. Person Singular |
abjectabas
|
du schätztest gering |
| 3. Person Singular |
abjectabat
|
er/sie/es schätzte gering |
| 1. Person Plural |
abjectabamus
|
wir schätzten gering |
| 2. Person Plural |
abjectabatis
|
ihr schätztet gering |
| 3. Person Plural |
abjectabant
|
sie schätzten gering |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabar
|
ich wurde geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
abjectabaris abjectabare
|
du wurdest geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
abjectabatur
|
er/sie/es wurde geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
abjectabamur
|
wir wurden geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
abjectabamini
|
ihr wurdet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
abjectabantur
|
sie wurden geringgeschätzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarem
|
ich schätzte gering |
| 2. Person Singular |
abjectares
|
du schätztest gering |
| 3. Person Singular |
abjectaret
|
er/sie/es schätzte gering |
| 1. Person Plural |
abjectaremus
|
wir schätzten gering |
| 2. Person Plural |
abjectaretis
|
ihr schätztet gering |
| 3. Person Plural |
abjectarent
|
sie schätzten gering |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarer
|
ich würde geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
abjectareris abjectarere
|
du würdest geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
abjectaretur
|
er/sie/es würde geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
abjectaremur
|
wir würden geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
abjectaremini
|
ihr würdet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
abjectarentur
|
sie würden geringgeschätzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabo
|
ich werde geringschätzen |
| 2. Person Singular |
abjectabis
|
du wirst geringschätzen |
| 3. Person Singular |
abjectabit
|
er/sie/es wird geringschätzen |
| 1. Person Plural |
abjectabimus
|
wir werden geringschätzen |
| 2. Person Plural |
abjectabitis
|
ihr werdet geringschätzen |
| 3. Person Plural |
abjectabunt
|
sie werden geringschätzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabor
|
ich werde geringgeschätzt werden |
| 2. Person Singular |
abjectaberis abjectabere
|
du wirst geringgeschätzt werden |
| 3. Person Singular |
abjectabitur
|
er/sie/es wird geringgeschätzt werden |
| 1. Person Plural |
abjectabimur
|
wir werden geringgeschätzt werden |
| 2. Person Plural |
abjectabimini
|
ihr werdet geringgeschätzt werden |
| 3. Person Plural |
abjectabuntur
|
sie werden geringgeschätzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavi
|
ich habe geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
abjectavisti
|
du hast geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
abjectavit
|
er/sie/es hat geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
abjectavimus
|
wir haben geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
abjectavistis
|
ihr habt geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
abjectaverunt abjectavere
|
sie haben geringgeschätzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sum
|
ich bin geringgeschätzt worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus es
|
du bist geringgeschätzt worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus est
|
er/sie/es ist geringgeschätzt worden |
| 1. Person Plural |
abjectati sumus
|
wir sind geringgeschätzt worden |
| 2. Person Plural |
abjectati estis
|
ihr seid geringgeschätzt worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sunt
|
sie sind geringgeschätzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaverim
|
ich habe geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du habest geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es habe geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir haben geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr habet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie haben geringgeschätzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sim
|
ich sei geringgeschätzt worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus sis
|
du seiest geringgeschätzt worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus sit
|
er/sie/es sei geringgeschätzt worden |
| 1. Person Plural |
abjectati simus
|
wir seien geringgeschätzt worden |
| 2. Person Plural |
abjectati sitis
|
ihr seiet geringgeschätzt worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sint
|
sie seien geringgeschätzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaveram
|
ich hatte geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
abjectaveras
|
du hattest geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
abjectaverat
|
er/sie/es hatte geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
abjectaveramus
|
wir hatten geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
abjectaveratis
|
ihr hattet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
abjectaverant
|
sie hatten geringgeschätzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus eram
|
ich war geringgeschätzt worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus eras
|
du warst geringgeschätzt worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus erat
|
er/sie/es war geringgeschätzt worden |
| 1. Person Plural |
abjectati eramus
|
wir waren geringgeschätzt worden |
| 2. Person Plural |
abjectati eratis
|
ihr wart geringgeschätzt worden |
| 3. Person Plural |
abjectati erant
|
sie waren geringgeschätzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavissem
|
ich hätte geringgeschätzt |
| 2. Person Singular |
abjectavisses
|
du hättest geringgeschätzt |
| 3. Person Singular |
abjectavisset
|
er/sie/es hätte geringgeschätzt |
| 1. Person Plural |
abjectavissemus
|
wir hätten geringgeschätzt |
| 2. Person Plural |
abjectavissetis
|
ihr hättet geringgeschätzt |
| 3. Person Plural |
abjectavissent
|
sie hätten geringgeschätzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus essem
|
ich wäre geringgeschätzt worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus esses
|
du wärest geringgeschätzt worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus esset
|
er/sie/es wäre geringgeschätzt worden |
| 1. Person Plural |
abjectati essemus
|
wir wären geringgeschätzt worden |
| 2. Person Plural |
abjectati essetis
|
ihr wäret geringgeschätzt worden |
| 3. Person Plural |
abjectati essent
|
sie wären geringgeschätzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavero
|
ich werde geringgeschätzt haben |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du wirst geringgeschätzt haben |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es wird geringgeschätzt haben |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir werden geringgeschätzt haben |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr werdet geringgeschätzt haben |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie werden geringgeschätzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus ero
|
ich werde geringgeschätzt worden sein |
| 2. Person Singular |
abjectatus eris
|
du wirst geringgeschätzt worden sein |
| 3. Person Singular |
abjectatus erit
|
er/sie/es wird geringgeschätzt worden sein |
| 1. Person Plural |
abjectati erimus
|
wir werden geringgeschätzt worden sein |
| 2. Person Plural |
abjectati eritis
|
ihr werdet geringgeschätzt worden sein |
| 3. Person Plural |
abjectati erunt
|
sie werden geringgeschätzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectare
|
geringschätzen |
| Vorzeitigkeit |
abjectavisse
|
geringgeschätzt haben |
| Nachzeitigkeit |
abjectaturum esse
|
geringschätzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectari abjectarier
|
geringgeschätzt werden |
| Vorzeitigkeit |
abjectatum esse
|
geringgeschätzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abjectatum iri
|
künftig geringgeschätzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjecta
|
schätze gering; schätz gering! |
| 2. Person Plural |
abjectate
|
schätzt gering! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjectato
|
| 3. Person Singular |
abjectato
|
| 2. Person Plural |
abjectatote
|
| 3. Person Plural |
abjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjectare
|
das Geringschätzen |
| Genitiv |
abjectandi
|
des Geringschätzens |
| Dativ |
abjectando
|
dem Geringschätzen |
| Akkusativ |
abjectandum
|
das Geringschätzen |
| Ablativ |
abjectando
|
durch das Geringschätzen |
| Vokativ |
abjectande
|
Geringschätzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectandus
|
abjectanda
|
abjectandum
|
| Genitiv |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectandi
|
| Dativ |
abjectando
|
abjectandae
|
abjectando
|
| Akkusativ |
abjectandum
|
abjectandam
|
abjectandum
|
| Ablativ |
abjectando
|
abjectanda
|
abjectando
|
| Vokativ |
abjectande
|
abjectanda
|
abjectandum
|
Plural
| Nominativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
| Genitiv |
abjectandorum
|
abjectandarum
|
abjectandorum
|
| Dativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Akkusativ |
abjectandos
|
abjectandas
|
abjectanda
|
| Ablativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Vokativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
| Genitiv |
abjectantis
|
abjectantis
|
abjectantis
|
| Dativ |
abjectanti
|
abjectanti
|
abjectanti
|
| Akkusativ |
abjectantem
|
abjectantem
|
abjectans
|
| Ablativ |
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
| Vokativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
Plural
| Nominativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Genitiv |
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
| Dativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Akkusativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Ablativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Vokativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectatus
|
abjectata
|
abjectatum
|
| Genitiv |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectati
|
| Dativ |
abjectato
|
abjectatae
|
abjectato
|
| Akkusativ |
abjectatum
|
abjectatam
|
abjectatum
|
| Ablativ |
abjectato
|
abjectata
|
abjectato
|
| Vokativ |
abjectate
|
abjectata
|
abjectatum
|
Plural
| Nominativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
| Genitiv |
abjectatorum
|
abjectatarum
|
abjectatorum
|
| Dativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Akkusativ |
abjectatos
|
abjectatas
|
abjectata
|
| Ablativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Vokativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectaturus
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
| Genitiv |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectaturi
|
| Dativ |
abjectaturo
|
abjectaturae
|
abjectaturo
|
| Akkusativ |
abjectaturum
|
abjectaturam
|
abjectaturum
|
| Ablativ |
abjectaturo
|
abjectatura
|
abjectaturo
|
| Vokativ |
abjectature
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
| Genitiv |
abjectaturorum
|
abjectaturarum
|
abjectaturorum
|
| Dativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Akkusativ |
abjectaturos
|
abjectaturas
|
abjectatura
|
| Ablativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Vokativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjectatum
|
abjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecto
|
ich werfe hinab |
| 2. Person Singular |
abjectas
|
du wirfst hinab |
| 3. Person Singular |
abjectat
|
er/sie/es wirft hinab |
| 1. Person Plural |
abjectamus
|
wir werfen hinab |
| 2. Person Plural |
abjectatis
|
ihr werft hinab |
| 3. Person Plural |
abjectant
|
sie werfen hinab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjector
|
ich werde hinabgeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectaris abjectare
|
du wirst hinabgeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectatur
|
er/sie/es wird hinabgeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectamur
|
wir werden hinabgeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectamini
|
ihr werdet hinabgeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectantur
|
sie werden hinabgeworfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectem
|
ich werfe hinab |
| 2. Person Singular |
abjectes
|
du werfest hinab |
| 3. Person Singular |
abjectet
|
er/sie/es werfe hinab |
| 1. Person Plural |
abjectemus
|
wir werfen hinab |
| 2. Person Plural |
abjectetis
|
ihr werfet hinab |
| 3. Person Plural |
abjectent
|
sie werfen hinab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecter
|
ich werde hinabgeworfen |
| 2. Person Singular |
abjecteris abjectere
|
du werdest hinabgeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectetur
|
er/sie/es werde hinabgeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectemur
|
wir werden hinabgeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectemini
|
ihr werdet hinabgeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectentur
|
sie werden hinabgeworfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabam
|
ich warf hinab |
| 2. Person Singular |
abjectabas
|
du warfst hinab |
| 3. Person Singular |
abjectabat
|
er/sie/es warf hinab |
| 1. Person Plural |
abjectabamus
|
wir warfen hinab |
| 2. Person Plural |
abjectabatis
|
ihr warft hinab |
| 3. Person Plural |
abjectabant
|
sie warfen hinab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabar
|
ich wurde hinabgeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectabaris abjectabare
|
du wurdest hinabgeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectabatur
|
er/sie/es wurde hinabgeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectabamur
|
wir wurden hinabgeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectabamini
|
ihr wurdet hinabgeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectabantur
|
sie wurden hinabgeworfen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarem
|
ich würfe hinab |
| 2. Person Singular |
abjectares
|
du würfest hinab |
| 3. Person Singular |
abjectaret
|
er/sie/es würfe hinab |
| 1. Person Plural |
abjectaremus
|
wir würfen hinab |
| 2. Person Plural |
abjectaretis
|
ihr würfet hinab |
| 3. Person Plural |
abjectarent
|
sie würfen hinab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarer
|
ich würde hinabgeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectareris abjectarere
|
du würdest hinabgeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectaretur
|
er/sie/es würde hinabgeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectaremur
|
wir würden hinabgeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectaremini
|
ihr würdet hinabgeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectarentur
|
sie würden hinabgeworfen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabo
|
ich werde hinabwerfen |
| 2. Person Singular |
abjectabis
|
du wirst hinabwerfen |
| 3. Person Singular |
abjectabit
|
er/sie/es wird hinabwerfen |
| 1. Person Plural |
abjectabimus
|
wir werden hinabwerfen |
| 2. Person Plural |
abjectabitis
|
ihr werdet hinabwerfen |
| 3. Person Plural |
abjectabunt
|
sie werden hinabwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabor
|
ich werde hinabgeworfen werden |
| 2. Person Singular |
abjectaberis abjectabere
|
du wirst hinabgeworfen werden |
| 3. Person Singular |
abjectabitur
|
er/sie/es wird hinabgeworfen werden |
| 1. Person Plural |
abjectabimur
|
wir werden hinabgeworfen werden |
| 2. Person Plural |
abjectabimini
|
ihr werdet hinabgeworfen werden |
| 3. Person Plural |
abjectabuntur
|
sie werden hinabgeworfen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavi
|
ich habe hinabgeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectavisti
|
du hast hinabgeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectavit
|
er/sie/es hat hinabgeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectavimus
|
wir haben hinabgeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectavistis
|
ihr habt hinabgeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectaverunt abjectavere
|
sie haben hinabgeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sum
|
ich bin hinabgeworfen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus es
|
du bist hinabgeworfen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus est
|
er/sie/es ist hinabgeworfen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati sumus
|
wir sind hinabgeworfen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati estis
|
ihr seid hinabgeworfen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sunt
|
sie sind hinabgeworfen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaverim
|
ich habe hinabgeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du habest hinabgeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es habe hinabgeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir haben hinabgeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr habet hinabgeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie haben hinabgeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sim
|
ich sei hinabgeworfen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus sis
|
du seiest hinabgeworfen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus sit
|
er/sie/es sei hinabgeworfen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati simus
|
wir seien hinabgeworfen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati sitis
|
ihr seiet hinabgeworfen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sint
|
sie seien hinabgeworfen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaveram
|
ich hatte hinabgeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectaveras
|
du hattest hinabgeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectaverat
|
er/sie/es hatte hinabgeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectaveramus
|
wir hatten hinabgeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectaveratis
|
ihr hattet hinabgeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectaverant
|
sie hatten hinabgeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus eram
|
ich war hinabgeworfen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus eras
|
du warst hinabgeworfen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus erat
|
er/sie/es war hinabgeworfen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati eramus
|
wir waren hinabgeworfen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati eratis
|
ihr wart hinabgeworfen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati erant
|
sie waren hinabgeworfen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavissem
|
ich hätte hinabgeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectavisses
|
du hättest hinabgeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectavisset
|
er/sie/es hätte hinabgeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectavissemus
|
wir hätten hinabgeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectavissetis
|
ihr hättet hinabgeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectavissent
|
sie hätten hinabgeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus essem
|
ich wäre hinabgeworfen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus esses
|
du wärest hinabgeworfen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus esset
|
er/sie/es wäre hinabgeworfen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati essemus
|
wir wären hinabgeworfen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati essetis
|
ihr wäret hinabgeworfen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati essent
|
sie wären hinabgeworfen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavero
|
ich werde hinabgeworfen haben |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du wirst hinabgeworfen haben |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es wird hinabgeworfen haben |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir werden hinabgeworfen haben |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr werdet hinabgeworfen haben |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie werden hinabgeworfen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus ero
|
ich werde hinabgeworfen worden sein |
| 2. Person Singular |
abjectatus eris
|
du wirst hinabgeworfen worden sein |
| 3. Person Singular |
abjectatus erit
|
er/sie/es wird hinabgeworfen worden sein |
| 1. Person Plural |
abjectati erimus
|
wir werden hinabgeworfen worden sein |
| 2. Person Plural |
abjectati eritis
|
ihr werdet hinabgeworfen worden sein |
| 3. Person Plural |
abjectati erunt
|
sie werden hinabgeworfen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectare
|
hinabwerfen |
| Vorzeitigkeit |
abjectavisse
|
hinabgeworfen haben |
| Nachzeitigkeit |
abjectaturum esse
|
hinabwerfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectari abjectarier
|
hinabgeworfen werden |
| Vorzeitigkeit |
abjectatum esse
|
hinabgeworfen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abjectatum iri
|
künftig hinabgeworfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjecta
|
wirf hinab! |
| 2. Person Plural |
abjectate
|
werft hinab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjectato
|
| 3. Person Singular |
abjectato
|
| 2. Person Plural |
abjectatote
|
| 3. Person Plural |
abjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjectare
|
das Hinabwerfen |
| Genitiv |
abjectandi
|
des Hinabwerfens |
| Dativ |
abjectando
|
dem Hinabwerfen |
| Akkusativ |
abjectandum
|
das Hinabwerfen |
| Ablativ |
abjectando
|
durch das Hinabwerfen |
| Vokativ |
abjectande
|
Hinabwerfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectandus
|
abjectanda
|
abjectandum
|
| Genitiv |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectandi
|
| Dativ |
abjectando
|
abjectandae
|
abjectando
|
| Akkusativ |
abjectandum
|
abjectandam
|
abjectandum
|
| Ablativ |
abjectando
|
abjectanda
|
abjectando
|
| Vokativ |
abjectande
|
abjectanda
|
abjectandum
|
Plural
| Nominativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
| Genitiv |
abjectandorum
|
abjectandarum
|
abjectandorum
|
| Dativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Akkusativ |
abjectandos
|
abjectandas
|
abjectanda
|
| Ablativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Vokativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
| Genitiv |
abjectantis
|
abjectantis
|
abjectantis
|
| Dativ |
abjectanti
|
abjectanti
|
abjectanti
|
| Akkusativ |
abjectantem
|
abjectantem
|
abjectans
|
| Ablativ |
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
| Vokativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
Plural
| Nominativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Genitiv |
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
| Dativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Akkusativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Ablativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Vokativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectatus
|
abjectata
|
abjectatum
|
| Genitiv |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectati
|
| Dativ |
abjectato
|
abjectatae
|
abjectato
|
| Akkusativ |
abjectatum
|
abjectatam
|
abjectatum
|
| Ablativ |
abjectato
|
abjectata
|
abjectato
|
| Vokativ |
abjectate
|
abjectata
|
abjectatum
|
Plural
| Nominativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
| Genitiv |
abjectatorum
|
abjectatarum
|
abjectatorum
|
| Dativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Akkusativ |
abjectatos
|
abjectatas
|
abjectata
|
| Ablativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Vokativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectaturus
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
| Genitiv |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectaturi
|
| Dativ |
abjectaturo
|
abjectaturae
|
abjectaturo
|
| Akkusativ |
abjectaturum
|
abjectaturam
|
abjectaturum
|
| Ablativ |
abjectaturo
|
abjectatura
|
abjectaturo
|
| Vokativ |
abjectature
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
| Genitiv |
abjectaturorum
|
abjectaturarum
|
abjectaturorum
|
| Dativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Akkusativ |
abjectaturos
|
abjectaturas
|
abjectatura
|
| Ablativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Vokativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjectatum
|
abjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecto
|
|
| 2. Person Singular |
abjectas
|
|
| 3. Person Singular |
abjectat
|
|
| 1. Person Plural |
abjectamus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectatis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjector
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaris abjectare
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectamur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectamini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectem
|
|
| 2. Person Singular |
abjectes
|
|
| 3. Person Singular |
abjectet
|
|
| 1. Person Plural |
abjectemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecter
|
|
| 2. Person Singular |
abjecteris abjectere
|
|
| 3. Person Singular |
abjectetur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectemur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectemini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabam
|
|
| 2. Person Singular |
abjectabas
|
|
| 3. Person Singular |
abjectabat
|
|
| 1. Person Plural |
abjectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabar
|
|
| 2. Person Singular |
abjectabaris abjectabare
|
|
| 3. Person Singular |
abjectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarem
|
|
| 2. Person Singular |
abjectares
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaret
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarer
|
|
| 2. Person Singular |
abjectareris abjectarere
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabo
|
|
| 2. Person Singular |
abjectabis
|
|
| 3. Person Singular |
abjectabit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabor
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaberis abjectabere
|
|
| 3. Person Singular |
abjectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavi
|
|
| 2. Person Singular |
abjectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
abjectavit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectaverunt abjectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
abjectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
abjectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
abjectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavero
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectari abjectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjecta
|
! |
| 2. Person Plural |
abjectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjectato
|
| 3. Person Singular |
abjectato
|
| 2. Person Plural |
abjectatote
|
| 3. Person Plural |
abjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjectare
|
|
| Genitiv |
abjectandi
|
|
| Dativ |
abjectando
|
|
| Akkusativ |
abjectandum
|
|
| Ablativ |
abjectando
|
|
| Vokativ |
abjectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectandus
|
abjectanda
|
abjectandum
|
| Genitiv |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectandi
|
| Dativ |
abjectando
|
abjectandae
|
abjectando
|
| Akkusativ |
abjectandum
|
abjectandam
|
abjectandum
|
| Ablativ |
abjectando
|
abjectanda
|
abjectando
|
| Vokativ |
abjectande
|
abjectanda
|
abjectandum
|
Plural
| Nominativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
| Genitiv |
abjectandorum
|
abjectandarum
|
abjectandorum
|
| Dativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Akkusativ |
abjectandos
|
abjectandas
|
abjectanda
|
| Ablativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Vokativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
| Genitiv |
abjectantis
|
abjectantis
|
abjectantis
|
| Dativ |
abjectanti
|
abjectanti
|
abjectanti
|
| Akkusativ |
abjectantem
|
abjectantem
|
abjectans
|
| Ablativ |
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
| Vokativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
Plural
| Nominativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Genitiv |
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
| Dativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Akkusativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Ablativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Vokativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectatus
|
abjectata
|
abjectatum
|
| Genitiv |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectati
|
| Dativ |
abjectato
|
abjectatae
|
abjectato
|
| Akkusativ |
abjectatum
|
abjectatam
|
abjectatum
|
| Ablativ |
abjectato
|
abjectata
|
abjectato
|
| Vokativ |
abjectate
|
abjectata
|
abjectatum
|
Plural
| Nominativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
| Genitiv |
abjectatorum
|
abjectatarum
|
abjectatorum
|
| Dativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Akkusativ |
abjectatos
|
abjectatas
|
abjectata
|
| Ablativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Vokativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectaturus
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
| Genitiv |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectaturi
|
| Dativ |
abjectaturo
|
abjectaturae
|
abjectaturo
|
| Akkusativ |
abjectaturum
|
abjectaturam
|
abjectaturum
|
| Ablativ |
abjectaturo
|
abjectatura
|
abjectaturo
|
| Vokativ |
abjectature
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
| Genitiv |
abjectaturorum
|
abjectaturarum
|
abjectaturorum
|
| Dativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Akkusativ |
abjectaturos
|
abjectaturas
|
abjectatura
|
| Ablativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Vokativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjectatum
|
abjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecto
|
ich verlasse |
| 2. Person Singular |
abjectas
|
du verlässt |
| 3. Person Singular |
abjectat
|
er/sie/es verlässt |
| 1. Person Plural |
abjectamus
|
wir verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectatis
|
ihr verlasst |
| 3. Person Plural |
abjectant
|
sie verlassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjector
|
ich werde verlassen |
| 2. Person Singular |
abjectaris abjectare
|
du wirst verlassen |
| 3. Person Singular |
abjectatur
|
er/sie/es wird verlassen |
| 1. Person Plural |
abjectamur
|
wir werden verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectamini
|
ihr werdet verlassen |
| 3. Person Plural |
abjectantur
|
sie werden verlassen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectem
|
ich verlasse |
| 2. Person Singular |
abjectes
|
du verlassest |
| 3. Person Singular |
abjectet
|
er/sie/es verlasse |
| 1. Person Plural |
abjectemus
|
wir verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectetis
|
ihr verlasset |
| 3. Person Plural |
abjectent
|
sie verlassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecter
|
ich werde verlassen |
| 2. Person Singular |
abjecteris abjectere
|
du werdest verlassen |
| 3. Person Singular |
abjectetur
|
er/sie/es werde verlassen |
| 1. Person Plural |
abjectemur
|
wir werden verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectemini
|
ihr werdet verlassen |
| 3. Person Plural |
abjectentur
|
sie werden verlassen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabam
|
ich verließ |
| 2. Person Singular |
abjectabas
|
du verließest |
| 3. Person Singular |
abjectabat
|
er/sie/es verließ |
| 1. Person Plural |
abjectabamus
|
wir verließen |
| 2. Person Plural |
abjectabatis
|
ihr verließt |
| 3. Person Plural |
abjectabant
|
sie verließen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabar
|
ich wurde verlassen |
| 2. Person Singular |
abjectabaris abjectabare
|
du wurdest verlassen |
| 3. Person Singular |
abjectabatur
|
er/sie/es wurde verlassen |
| 1. Person Plural |
abjectabamur
|
wir wurden verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectabamini
|
ihr wurdet verlassen |
| 3. Person Plural |
abjectabantur
|
sie wurden verlassen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarem
|
ich verließe |
| 2. Person Singular |
abjectares
|
du verließest |
| 3. Person Singular |
abjectaret
|
er/sie/es verließe |
| 1. Person Plural |
abjectaremus
|
wir verließen |
| 2. Person Plural |
abjectaretis
|
ihr verließet |
| 3. Person Plural |
abjectarent
|
sie verließen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarer
|
ich würde verlassen |
| 2. Person Singular |
abjectareris abjectarere
|
du würdest verlassen |
| 3. Person Singular |
abjectaretur
|
er/sie/es würde verlassen |
| 1. Person Plural |
abjectaremur
|
wir würden verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectaremini
|
ihr würdet verlassen |
| 3. Person Plural |
abjectarentur
|
sie würden verlassen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabo
|
ich werde verlassen |
| 2. Person Singular |
abjectabis
|
du wirst verlassen |
| 3. Person Singular |
abjectabit
|
er/sie/es wird verlassen |
| 1. Person Plural |
abjectabimus
|
wir werden verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectabitis
|
ihr werdet verlassen |
| 3. Person Plural |
abjectabunt
|
sie werden verlassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabor
|
ich werde verlassen werden |
| 2. Person Singular |
abjectaberis abjectabere
|
du wirst verlassen werden |
| 3. Person Singular |
abjectabitur
|
er/sie/es wird verlassen werden |
| 1. Person Plural |
abjectabimur
|
wir werden verlassen werden |
| 2. Person Plural |
abjectabimini
|
ihr werdet verlassen werden |
| 3. Person Plural |
abjectabuntur
|
sie werden verlassen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavi
|
ich habe verlassen |
| 2. Person Singular |
abjectavisti
|
du hast verlassen |
| 3. Person Singular |
abjectavit
|
er/sie/es hat verlassen |
| 1. Person Plural |
abjectavimus
|
wir haben verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectavistis
|
ihr habt verlassen |
| 3. Person Plural |
abjectaverunt abjectavere
|
sie haben verlassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sum
|
ich bin verlassen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus es
|
du bist verlassen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus est
|
er/sie/es ist verlassen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati sumus
|
wir sind verlassen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati estis
|
ihr seid verlassen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sunt
|
sie sind verlassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaverim
|
ich habe verlassen |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du habest verlassen |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es habe verlassen |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir haben verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr habet verlassen |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie haben verlassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sim
|
ich sei verlassen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus sis
|
du seiest verlassen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus sit
|
er/sie/es sei verlassen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati simus
|
wir seien verlassen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati sitis
|
ihr seiet verlassen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sint
|
sie seien verlassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaveram
|
ich hatte verlassen |
| 2. Person Singular |
abjectaveras
|
du hattest verlassen |
| 3. Person Singular |
abjectaverat
|
er/sie/es hatte verlassen |
| 1. Person Plural |
abjectaveramus
|
wir hatten verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectaveratis
|
ihr hattet verlassen |
| 3. Person Plural |
abjectaverant
|
sie hatten verlassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus eram
|
ich war verlassen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus eras
|
du warst verlassen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus erat
|
er/sie/es war verlassen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati eramus
|
wir waren verlassen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati eratis
|
ihr wart verlassen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati erant
|
sie waren verlassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavissem
|
ich hätte verlassen |
| 2. Person Singular |
abjectavisses
|
du hättest verlassen |
| 3. Person Singular |
abjectavisset
|
er/sie/es hätte verlassen |
| 1. Person Plural |
abjectavissemus
|
wir hätten verlassen |
| 2. Person Plural |
abjectavissetis
|
ihr hättet verlassen |
| 3. Person Plural |
abjectavissent
|
sie hätten verlassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus essem
|
ich wäre verlassen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus esses
|
du wärest verlassen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus esset
|
er/sie/es wäre verlassen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati essemus
|
wir wären verlassen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati essetis
|
ihr wäret verlassen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati essent
|
sie wären verlassen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavero
|
ich werde verlassen haben |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du wirst verlassen haben |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es wird verlassen haben |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir werden verlassen haben |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr werdet verlassen haben |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie werden verlassen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus ero
|
ich werde verlassen worden sein |
| 2. Person Singular |
abjectatus eris
|
du wirst verlassen worden sein |
| 3. Person Singular |
abjectatus erit
|
er/sie/es wird verlassen worden sein |
| 1. Person Plural |
abjectati erimus
|
wir werden verlassen worden sein |
| 2. Person Plural |
abjectati eritis
|
ihr werdet verlassen worden sein |
| 3. Person Plural |
abjectati erunt
|
sie werden verlassen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectare
|
verlassen |
| Vorzeitigkeit |
abjectavisse
|
verlassen haben |
| Nachzeitigkeit |
abjectaturum esse
|
verlassen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectari abjectarier
|
verlassen werden |
| Vorzeitigkeit |
abjectatum esse
|
verlassen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abjectatum iri
|
künftig verlassen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjecta
|
verlass! |
| 2. Person Plural |
abjectate
|
verlasst! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjectato
|
| 3. Person Singular |
abjectato
|
| 2. Person Plural |
abjectatote
|
| 3. Person Plural |
abjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjectare
|
das Verlassen |
| Genitiv |
abjectandi
|
des Verlassens |
| Dativ |
abjectando
|
dem Verlassen |
| Akkusativ |
abjectandum
|
das Verlassen |
| Ablativ |
abjectando
|
durch das Verlassen |
| Vokativ |
abjectande
|
Verlassen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectandus
|
abjectanda
|
abjectandum
|
| Genitiv |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectandi
|
| Dativ |
abjectando
|
abjectandae
|
abjectando
|
| Akkusativ |
abjectandum
|
abjectandam
|
abjectandum
|
| Ablativ |
abjectando
|
abjectanda
|
abjectando
|
| Vokativ |
abjectande
|
abjectanda
|
abjectandum
|
Plural
| Nominativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
| Genitiv |
abjectandorum
|
abjectandarum
|
abjectandorum
|
| Dativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Akkusativ |
abjectandos
|
abjectandas
|
abjectanda
|
| Ablativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Vokativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
| Genitiv |
abjectantis
|
abjectantis
|
abjectantis
|
| Dativ |
abjectanti
|
abjectanti
|
abjectanti
|
| Akkusativ |
abjectantem
|
abjectantem
|
abjectans
|
| Ablativ |
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
| Vokativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
Plural
| Nominativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Genitiv |
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
| Dativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Akkusativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Ablativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Vokativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectatus
|
abjectata
|
abjectatum
|
| Genitiv |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectati
|
| Dativ |
abjectato
|
abjectatae
|
abjectato
|
| Akkusativ |
abjectatum
|
abjectatam
|
abjectatum
|
| Ablativ |
abjectato
|
abjectata
|
abjectato
|
| Vokativ |
abjectate
|
abjectata
|
abjectatum
|
Plural
| Nominativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
| Genitiv |
abjectatorum
|
abjectatarum
|
abjectatorum
|
| Dativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Akkusativ |
abjectatos
|
abjectatas
|
abjectata
|
| Ablativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Vokativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectaturus
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
| Genitiv |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectaturi
|
| Dativ |
abjectaturo
|
abjectaturae
|
abjectaturo
|
| Akkusativ |
abjectaturum
|
abjectaturam
|
abjectaturum
|
| Ablativ |
abjectaturo
|
abjectatura
|
abjectaturo
|
| Vokativ |
abjectature
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
| Genitiv |
abjectaturorum
|
abjectaturarum
|
abjectaturorum
|
| Dativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Akkusativ |
abjectaturos
|
abjectaturas
|
abjectatura
|
| Ablativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Vokativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjectatum
|
abjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecto
|
ich werfe weg |
| 2. Person Singular |
abjectas
|
du wirfst weg |
| 3. Person Singular |
abjectat
|
er/sie/es wirft weg |
| 1. Person Plural |
abjectamus
|
wir werfen weg |
| 2. Person Plural |
abjectatis
|
ihr werft weg |
| 3. Person Plural |
abjectant
|
sie werfen weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjector
|
ich werde weggeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectaris abjectare
|
du wirst weggeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectatur
|
er/sie/es wird weggeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectamur
|
wir werden weggeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectamini
|
ihr werdet weggeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectantur
|
sie werden weggeworfen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectem
|
ich werfe weg |
| 2. Person Singular |
abjectes
|
du werfest weg |
| 3. Person Singular |
abjectet
|
er/sie/es werfe weg |
| 1. Person Plural |
abjectemus
|
wir werfen weg |
| 2. Person Plural |
abjectetis
|
ihr werfet weg |
| 3. Person Plural |
abjectent
|
sie werfen weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecter
|
ich werde weggeworfen |
| 2. Person Singular |
abjecteris abjectere
|
du werdest weggeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectetur
|
er/sie/es werde weggeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectemur
|
wir werden weggeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectemini
|
ihr werdet weggeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectentur
|
sie werden weggeworfen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabam
|
ich warf weg |
| 2. Person Singular |
abjectabas
|
du warfst weg |
| 3. Person Singular |
abjectabat
|
er/sie/es warf weg |
| 1. Person Plural |
abjectabamus
|
wir warfen weg |
| 2. Person Plural |
abjectabatis
|
ihr warft weg |
| 3. Person Plural |
abjectabant
|
sie warfen weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabar
|
ich wurde weggeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectabaris abjectabare
|
du wurdest weggeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectabatur
|
er/sie/es wurde weggeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectabamur
|
wir wurden weggeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectabamini
|
ihr wurdet weggeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectabantur
|
sie wurden weggeworfen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarem
|
ich würfe weg |
| 2. Person Singular |
abjectares
|
du würfest weg |
| 3. Person Singular |
abjectaret
|
er/sie/es würfe weg |
| 1. Person Plural |
abjectaremus
|
wir würfen weg |
| 2. Person Plural |
abjectaretis
|
ihr würfet weg |
| 3. Person Plural |
abjectarent
|
sie würfen weg |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarer
|
ich würde weggeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectareris abjectarere
|
du würdest weggeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectaretur
|
er/sie/es würde weggeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectaremur
|
wir würden weggeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectaremini
|
ihr würdet weggeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectarentur
|
sie würden weggeworfen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabo
|
ich werde wegwerfen |
| 2. Person Singular |
abjectabis
|
du wirst wegwerfen |
| 3. Person Singular |
abjectabit
|
er/sie/es wird wegwerfen |
| 1. Person Plural |
abjectabimus
|
wir werden wegwerfen |
| 2. Person Plural |
abjectabitis
|
ihr werdet wegwerfen |
| 3. Person Plural |
abjectabunt
|
sie werden wegwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabor
|
ich werde weggeworfen werden |
| 2. Person Singular |
abjectaberis abjectabere
|
du wirst weggeworfen werden |
| 3. Person Singular |
abjectabitur
|
er/sie/es wird weggeworfen werden |
| 1. Person Plural |
abjectabimur
|
wir werden weggeworfen werden |
| 2. Person Plural |
abjectabimini
|
ihr werdet weggeworfen werden |
| 3. Person Plural |
abjectabuntur
|
sie werden weggeworfen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavi
|
ich habe weggeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectavisti
|
du hast weggeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectavit
|
er/sie/es hat weggeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectavimus
|
wir haben weggeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectavistis
|
ihr habt weggeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectaverunt abjectavere
|
sie haben weggeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sum
|
ich bin weggeworfen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus es
|
du bist weggeworfen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus est
|
er/sie/es ist weggeworfen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati sumus
|
wir sind weggeworfen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati estis
|
ihr seid weggeworfen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sunt
|
sie sind weggeworfen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaverim
|
ich habe weggeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du habest weggeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es habe weggeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir haben weggeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr habet weggeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie haben weggeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sim
|
ich sei weggeworfen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus sis
|
du seiest weggeworfen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus sit
|
er/sie/es sei weggeworfen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati simus
|
wir seien weggeworfen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati sitis
|
ihr seiet weggeworfen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati sint
|
sie seien weggeworfen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaveram
|
ich hatte weggeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectaveras
|
du hattest weggeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectaverat
|
er/sie/es hatte weggeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectaveramus
|
wir hatten weggeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectaveratis
|
ihr hattet weggeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectaverant
|
sie hatten weggeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus eram
|
ich war weggeworfen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus eras
|
du warst weggeworfen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus erat
|
er/sie/es war weggeworfen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati eramus
|
wir waren weggeworfen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati eratis
|
ihr wart weggeworfen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati erant
|
sie waren weggeworfen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavissem
|
ich hätte weggeworfen |
| 2. Person Singular |
abjectavisses
|
du hättest weggeworfen |
| 3. Person Singular |
abjectavisset
|
er/sie/es hätte weggeworfen |
| 1. Person Plural |
abjectavissemus
|
wir hätten weggeworfen |
| 2. Person Plural |
abjectavissetis
|
ihr hättet weggeworfen |
| 3. Person Plural |
abjectavissent
|
sie hätten weggeworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus essem
|
ich wäre weggeworfen worden |
| 2. Person Singular |
abjectatus esses
|
du wärest weggeworfen worden |
| 3. Person Singular |
abjectatus esset
|
er/sie/es wäre weggeworfen worden |
| 1. Person Plural |
abjectati essemus
|
wir wären weggeworfen worden |
| 2. Person Plural |
abjectati essetis
|
ihr wäret weggeworfen worden |
| 3. Person Plural |
abjectati essent
|
sie wären weggeworfen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavero
|
ich werde weggeworfen haben |
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
du wirst weggeworfen haben |
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
er/sie/es wird weggeworfen haben |
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
wir werden weggeworfen haben |
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
ihr werdet weggeworfen haben |
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
sie werden weggeworfen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus ero
|
ich werde weggeworfen worden sein |
| 2. Person Singular |
abjectatus eris
|
du wirst weggeworfen worden sein |
| 3. Person Singular |
abjectatus erit
|
er/sie/es wird weggeworfen worden sein |
| 1. Person Plural |
abjectati erimus
|
wir werden weggeworfen worden sein |
| 2. Person Plural |
abjectati eritis
|
ihr werdet weggeworfen worden sein |
| 3. Person Plural |
abjectati erunt
|
sie werden weggeworfen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectare
|
wegwerfen |
| Vorzeitigkeit |
abjectavisse
|
weggeworfen haben |
| Nachzeitigkeit |
abjectaturum esse
|
wegwerfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectari abjectarier
|
weggeworfen werden |
| Vorzeitigkeit |
abjectatum esse
|
weggeworfen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abjectatum iri
|
künftig weggeworfen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjecta
|
wirf weg! |
| 2. Person Plural |
abjectate
|
werft weg! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjectato
|
| 3. Person Singular |
abjectato
|
| 2. Person Plural |
abjectatote
|
| 3. Person Plural |
abjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjectare
|
das Wegwerfen |
| Genitiv |
abjectandi
|
des Wegwerfens |
| Dativ |
abjectando
|
dem Wegwerfen |
| Akkusativ |
abjectandum
|
das Wegwerfen |
| Ablativ |
abjectando
|
durch das Wegwerfen |
| Vokativ |
abjectande
|
Wegwerfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectandus
|
abjectanda
|
abjectandum
|
| Genitiv |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectandi
|
| Dativ |
abjectando
|
abjectandae
|
abjectando
|
| Akkusativ |
abjectandum
|
abjectandam
|
abjectandum
|
| Ablativ |
abjectando
|
abjectanda
|
abjectando
|
| Vokativ |
abjectande
|
abjectanda
|
abjectandum
|
Plural
| Nominativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
| Genitiv |
abjectandorum
|
abjectandarum
|
abjectandorum
|
| Dativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Akkusativ |
abjectandos
|
abjectandas
|
abjectanda
|
| Ablativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Vokativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
| Genitiv |
abjectantis
|
abjectantis
|
abjectantis
|
| Dativ |
abjectanti
|
abjectanti
|
abjectanti
|
| Akkusativ |
abjectantem
|
abjectantem
|
abjectans
|
| Ablativ |
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
| Vokativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
Plural
| Nominativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Genitiv |
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
| Dativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Akkusativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Ablativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Vokativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectatus
|
abjectata
|
abjectatum
|
| Genitiv |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectati
|
| Dativ |
abjectato
|
abjectatae
|
abjectato
|
| Akkusativ |
abjectatum
|
abjectatam
|
abjectatum
|
| Ablativ |
abjectato
|
abjectata
|
abjectato
|
| Vokativ |
abjectate
|
abjectata
|
abjectatum
|
Plural
| Nominativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
| Genitiv |
abjectatorum
|
abjectatarum
|
abjectatorum
|
| Dativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Akkusativ |
abjectatos
|
abjectatas
|
abjectata
|
| Ablativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Vokativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectaturus
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
| Genitiv |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectaturi
|
| Dativ |
abjectaturo
|
abjectaturae
|
abjectaturo
|
| Akkusativ |
abjectaturum
|
abjectaturam
|
abjectaturum
|
| Ablativ |
abjectaturo
|
abjectatura
|
abjectaturo
|
| Vokativ |
abjectature
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
| Genitiv |
abjectaturorum
|
abjectaturarum
|
abjectaturorum
|
| Dativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Akkusativ |
abjectaturos
|
abjectaturas
|
abjectatura
|
| Ablativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Vokativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjectatum
|
abjectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecto
|
|
| 2. Person Singular |
abjectas
|
|
| 3. Person Singular |
abjectat
|
|
| 1. Person Plural |
abjectamus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectatis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjector
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaris abjectare
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectamur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectamini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectem
|
|
| 2. Person Singular |
abjectes
|
|
| 3. Person Singular |
abjectet
|
|
| 1. Person Plural |
abjectemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjecter
|
|
| 2. Person Singular |
abjecteris abjectere
|
|
| 3. Person Singular |
abjectetur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectemur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectemini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabam
|
|
| 2. Person Singular |
abjectabas
|
|
| 3. Person Singular |
abjectabat
|
|
| 1. Person Plural |
abjectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabar
|
|
| 2. Person Singular |
abjectabaris abjectabare
|
|
| 3. Person Singular |
abjectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarem
|
|
| 2. Person Singular |
abjectares
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaret
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectarer
|
|
| 2. Person Singular |
abjectareris abjectarere
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabo
|
|
| 2. Person Singular |
abjectabis
|
|
| 3. Person Singular |
abjectabit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectabor
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaberis abjectabere
|
|
| 3. Person Singular |
abjectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abjectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abjectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abjectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavi
|
|
| 2. Person Singular |
abjectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
abjectavit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectaverunt abjectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
abjectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
abjectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
abjectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectavero
|
|
| 2. Person Singular |
abjectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abjectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abjectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abjectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjectari abjectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjecta
|
! |
| 2. Person Plural |
abjectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjectato
|
| 3. Person Singular |
abjectato
|
| 2. Person Plural |
abjectatote
|
| 3. Person Plural |
abjectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjectare
|
|
| Genitiv |
abjectandi
|
|
| Dativ |
abjectando
|
|
| Akkusativ |
abjectandum
|
|
| Ablativ |
abjectando
|
|
| Vokativ |
abjectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectandus
|
abjectanda
|
abjectandum
|
| Genitiv |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectandi
|
| Dativ |
abjectando
|
abjectandae
|
abjectando
|
| Akkusativ |
abjectandum
|
abjectandam
|
abjectandum
|
| Ablativ |
abjectando
|
abjectanda
|
abjectando
|
| Vokativ |
abjectande
|
abjectanda
|
abjectandum
|
Plural
| Nominativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
| Genitiv |
abjectandorum
|
abjectandarum
|
abjectandorum
|
| Dativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Akkusativ |
abjectandos
|
abjectandas
|
abjectanda
|
| Ablativ |
abjectandis
|
abjectandis
|
abjectandis
|
| Vokativ |
abjectandi
|
abjectandae
|
abjectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
| Genitiv |
abjectantis
|
abjectantis
|
abjectantis
|
| Dativ |
abjectanti
|
abjectanti
|
abjectanti
|
| Akkusativ |
abjectantem
|
abjectantem
|
abjectans
|
| Ablativ |
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
abjectanti abjectante
|
| Vokativ |
abjectans
|
abjectans
|
abjectans
|
Plural
| Nominativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Genitiv |
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
abjectantium abjectantum
|
| Dativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Akkusativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
| Ablativ |
abjectantibus
|
abjectantibus
|
abjectantibus
|
| Vokativ |
abjectantes
|
abjectantes
|
abjectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectatus
|
abjectata
|
abjectatum
|
| Genitiv |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectati
|
| Dativ |
abjectato
|
abjectatae
|
abjectato
|
| Akkusativ |
abjectatum
|
abjectatam
|
abjectatum
|
| Ablativ |
abjectato
|
abjectata
|
abjectato
|
| Vokativ |
abjectate
|
abjectata
|
abjectatum
|
Plural
| Nominativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
| Genitiv |
abjectatorum
|
abjectatarum
|
abjectatorum
|
| Dativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Akkusativ |
abjectatos
|
abjectatas
|
abjectata
|
| Ablativ |
abjectatis
|
abjectatis
|
abjectatis
|
| Vokativ |
abjectati
|
abjectatae
|
abjectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjectaturus
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
| Genitiv |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectaturi
|
| Dativ |
abjectaturo
|
abjectaturae
|
abjectaturo
|
| Akkusativ |
abjectaturum
|
abjectaturam
|
abjectaturum
|
| Ablativ |
abjectaturo
|
abjectatura
|
abjectaturo
|
| Vokativ |
abjectature
|
abjectatura
|
abjectaturum
|
Plural
| Nominativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
| Genitiv |
abjectaturorum
|
abjectaturarum
|
abjectaturorum
|
| Dativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Akkusativ |
abjectaturos
|
abjectaturas
|
abjectatura
|
| Ablativ |
abjectaturis
|
abjectaturis
|
abjectaturis
|
| Vokativ |
abjectaturi
|
abjectaturae
|
abjectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjectatum
|
abjectatu
|