Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuro
|
ich schwöre ab |
| 2. Person Singular |
abjuras
|
du schwörst ab |
| 3. Person Singular |
abjurat
|
er/sie/es schwört ab |
| 1. Person Plural |
abjuramus
|
wir schwören ab |
| 2. Person Plural |
abjuratis
|
ihr schwört ab |
| 3. Person Plural |
abjurant
|
sie schwören ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuror
|
ich werde abgeschworen |
| 2. Person Singular |
abjuraris abjurare
|
du wirst abgeschworen |
| 3. Person Singular |
abjuratur
|
er/sie/es wird abgeschworen |
| 1. Person Plural |
abjuramur
|
wir werden abgeschworen |
| 2. Person Plural |
abjuramini
|
ihr werdet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
abjurantur
|
sie werden abgeschworen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurem
|
ich schwöre ab |
| 2. Person Singular |
abjures
|
du schwörest ab |
| 3. Person Singular |
abjuret
|
er/sie/es schwöre ab |
| 1. Person Plural |
abjuremus
|
wir schwören ab |
| 2. Person Plural |
abjuretis
|
ihr schwöret ab |
| 3. Person Plural |
abjurent
|
sie schwören ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurer
|
ich werde abgeschworen |
| 2. Person Singular |
abjureris abjurere
|
du werdest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
abjuretur
|
er/sie/es werde abgeschworen |
| 1. Person Plural |
abjuremur
|
wir werden abgeschworen |
| 2. Person Plural |
abjuremini
|
ihr werdet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
abjurentur
|
sie werden abgeschworen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabam
|
ich schwor ab |
| 2. Person Singular |
abjurabas
|
du schworst ab |
| 3. Person Singular |
abjurabat
|
er/sie/es schwor ab |
| 1. Person Plural |
abjurabamus
|
wir schworen ab |
| 2. Person Plural |
abjurabatis
|
ihr schwort ab |
| 3. Person Plural |
abjurabant
|
sie schworen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabar
|
ich wurde abgeschworen |
| 2. Person Singular |
abjurabaris abjurabare
|
du wurdest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
abjurabatur
|
er/sie/es wurde abgeschworen |
| 1. Person Plural |
abjurabamur
|
wir wurden abgeschworen |
| 2. Person Plural |
abjurabamini
|
ihr wurdet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
abjurabantur
|
sie wurden abgeschworen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarem
|
ich schwüre ab |
| 2. Person Singular |
abjurares
|
du schwürest ab |
| 3. Person Singular |
abjuraret
|
er/sie/es schwüre ab |
| 1. Person Plural |
abjuraremus
|
wir schwüren ab |
| 2. Person Plural |
abjuraretis
|
ihr schwüret ab |
| 3. Person Plural |
abjurarent
|
sie schwüren ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarer
|
ich würde abgeschworen |
| 2. Person Singular |
abjurareris abjurarere
|
du würdest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
abjuraretur
|
er/sie/es würde abgeschworen |
| 1. Person Plural |
abjuraremur
|
wir würden abgeschworen |
| 2. Person Plural |
abjuraremini
|
ihr würdet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
abjurarentur
|
sie würden abgeschworen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabo
|
ich werde abschwören |
| 2. Person Singular |
abjurabis
|
du wirst abschwören |
| 3. Person Singular |
abjurabit
|
er/sie/es wird abschwören |
| 1. Person Plural |
abjurabimus
|
wir werden abschwören |
| 2. Person Plural |
abjurabitis
|
ihr werdet abschwören |
| 3. Person Plural |
abjurabunt
|
sie werden abschwören |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabor
|
ich werde abgeschworen werden |
| 2. Person Singular |
abjuraberis abjurabere
|
du wirst abgeschworen werden |
| 3. Person Singular |
abjurabitur
|
er/sie/es wird abgeschworen werden |
| 1. Person Plural |
abjurabimur
|
wir werden abgeschworen werden |
| 2. Person Plural |
abjurabimini
|
ihr werdet abgeschworen werden |
| 3. Person Plural |
abjurabuntur
|
sie werden abgeschworen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravi
|
ich habe abgeschworen |
| 2. Person Singular |
abjuravisti
|
du hast abgeschworen |
| 3. Person Singular |
abjuravit
|
er/sie/es hat abgeschworen |
| 1. Person Plural |
abjuravimus
|
wir haben abgeschworen |
| 2. Person Plural |
abjuravistis
|
ihr habt abgeschworen |
| 3. Person Plural |
abjuraverunt abjuravere
|
sie haben abgeschworen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sum
|
ich bin abgeschworen worden |
| 2. Person Singular |
abjuratus es
|
du bist abgeschworen worden |
| 3. Person Singular |
abjuratus est
|
er/sie/es ist abgeschworen worden |
| 1. Person Plural |
abjurati sumus
|
wir sind abgeschworen worden |
| 2. Person Plural |
abjurati estis
|
ihr seid abgeschworen worden |
| 3. Person Plural |
abjurati sunt
|
sie sind abgeschworen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraverim
|
ich habe abgeschworen |
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
du habest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
er/sie/es habe abgeschworen |
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
wir haben abgeschworen |
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
ihr habet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
sie haben abgeschworen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sim
|
ich sei abgeschworen worden |
| 2. Person Singular |
abjuratus sis
|
du seiest abgeschworen worden |
| 3. Person Singular |
abjuratus sit
|
er/sie/es sei abgeschworen worden |
| 1. Person Plural |
abjurati simus
|
wir seien abgeschworen worden |
| 2. Person Plural |
abjurati sitis
|
ihr seiet abgeschworen worden |
| 3. Person Plural |
abjurati sint
|
sie seien abgeschworen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraveram
|
ich hatte abgeschworen |
| 2. Person Singular |
abjuraveras
|
du hattest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
abjuraverat
|
er/sie/es hatte abgeschworen |
| 1. Person Plural |
abjuraveramus
|
wir hatten abgeschworen |
| 2. Person Plural |
abjuraveratis
|
ihr hattet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
abjuraverant
|
sie hatten abgeschworen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus eram
|
ich war abgeschworen worden |
| 2. Person Singular |
abjuratus eras
|
du warst abgeschworen worden |
| 3. Person Singular |
abjuratus erat
|
er/sie/es war abgeschworen worden |
| 1. Person Plural |
abjurati eramus
|
wir waren abgeschworen worden |
| 2. Person Plural |
abjurati eratis
|
ihr wart abgeschworen worden |
| 3. Person Plural |
abjurati erant
|
sie waren abgeschworen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravissem
|
ich hätte abgeschworen |
| 2. Person Singular |
abjuravisses
|
du hättest abgeschworen |
| 3. Person Singular |
abjuravisset
|
er/sie/es hätte abgeschworen |
| 1. Person Plural |
abjuravissemus
|
wir hätten abgeschworen |
| 2. Person Plural |
abjuravissetis
|
ihr hättet abgeschworen |
| 3. Person Plural |
abjuravissent
|
sie hätten abgeschworen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus essem
|
ich wäre abgeschworen worden |
| 2. Person Singular |
abjuratus esses
|
du wärest abgeschworen worden |
| 3. Person Singular |
abjuratus esset
|
er/sie/es wäre abgeschworen worden |
| 1. Person Plural |
abjurati essemus
|
wir wären abgeschworen worden |
| 2. Person Plural |
abjurati essetis
|
ihr wäret abgeschworen worden |
| 3. Person Plural |
abjurati essent
|
sie wären abgeschworen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravero
|
ich werde abgeschworen haben |
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
du wirst abgeschworen haben |
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
er/sie/es wird abgeschworen haben |
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
wir werden abgeschworen haben |
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
ihr werdet abgeschworen haben |
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
sie werden abgeschworen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus ero
|
ich werde abgeschworen worden sein |
| 2. Person Singular |
abjuratus eris
|
du wirst abgeschworen worden sein |
| 3. Person Singular |
abjuratus erit
|
er/sie/es wird abgeschworen worden sein |
| 1. Person Plural |
abjurati erimus
|
wir werden abgeschworen worden sein |
| 2. Person Plural |
abjurati eritis
|
ihr werdet abgeschworen worden sein |
| 3. Person Plural |
abjurati erunt
|
sie werden abgeschworen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurare
|
abschwören |
| Vorzeitigkeit |
abjuravisse
|
abgeschworen haben |
| Nachzeitigkeit |
abjuraturum esse
|
abschwören werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurari abjurarier
|
abgeschworen werden |
| Vorzeitigkeit |
abjuratum esse
|
abgeschworen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abjuratum iri
|
künftig abgeschworen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjura
|
schwöre ab; schwör ab! |
| 2. Person Plural |
abjurate
|
schwört ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjurato
|
| 3. Person Singular |
abjurato
|
| 2. Person Plural |
abjuratote
|
| 3. Person Plural |
abjuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjurare
|
das Abschwören |
| Genitiv |
abjurandi
|
des Abschwörens |
| Dativ |
abjurando
|
dem Abschwören |
| Akkusativ |
abjurandum
|
das Abschwören |
| Ablativ |
abjurando
|
durch das Abschwören |
| Vokativ |
abjurande
|
Abschwören! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurandus
|
abjuranda
|
abjurandum
|
| Genitiv |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjurandi
|
| Dativ |
abjurando
|
abjurandae
|
abjurando
|
| Akkusativ |
abjurandum
|
abjurandam
|
abjurandum
|
| Ablativ |
abjurando
|
abjuranda
|
abjurando
|
| Vokativ |
abjurande
|
abjuranda
|
abjurandum
|
Plural
| Nominativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
| Genitiv |
abjurandorum
|
abjurandarum
|
abjurandorum
|
| Dativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Akkusativ |
abjurandos
|
abjurandas
|
abjuranda
|
| Ablativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Vokativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
| Genitiv |
abjurantis
|
abjurantis
|
abjurantis
|
| Dativ |
abjuranti
|
abjuranti
|
abjuranti
|
| Akkusativ |
abjurantem
|
abjurantem
|
abjurans
|
| Ablativ |
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
| Vokativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
Plural
| Nominativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Genitiv |
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
| Dativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Akkusativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Ablativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Vokativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuratus
|
abjurata
|
abjuratum
|
| Genitiv |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurati
|
| Dativ |
abjurato
|
abjuratae
|
abjurato
|
| Akkusativ |
abjuratum
|
abjuratam
|
abjuratum
|
| Ablativ |
abjurato
|
abjurata
|
abjurato
|
| Vokativ |
abjurate
|
abjurata
|
abjuratum
|
Plural
| Nominativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
| Genitiv |
abjuratorum
|
abjuratarum
|
abjuratorum
|
| Dativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Akkusativ |
abjuratos
|
abjuratas
|
abjurata
|
| Ablativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Vokativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuraturus
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
| Genitiv |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuraturi
|
| Dativ |
abjuraturo
|
abjuraturae
|
abjuraturo
|
| Akkusativ |
abjuraturum
|
abjuraturam
|
abjuraturum
|
| Ablativ |
abjuraturo
|
abjuratura
|
abjuraturo
|
| Vokativ |
abjurature
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
Plural
| Nominativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
| Genitiv |
abjuraturorum
|
abjuraturarum
|
abjuraturorum
|
| Dativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Akkusativ |
abjuraturos
|
abjuraturas
|
abjuratura
|
| Ablativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Vokativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjuratum
|
abjuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuro
|
|
| 2. Person Singular |
abjuras
|
|
| 3. Person Singular |
abjurat
|
|
| 1. Person Plural |
abjuramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuror
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraris abjurare
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuramur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuramini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurem
|
|
| 2. Person Singular |
abjures
|
|
| 3. Person Singular |
abjuret
|
|
| 1. Person Plural |
abjuremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurer
|
|
| 2. Person Singular |
abjureris abjurere
|
|
| 3. Person Singular |
abjuretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabam
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabas
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabat
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabar
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabaris abjurabare
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarem
|
|
| 2. Person Singular |
abjurares
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraret
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarer
|
|
| 2. Person Singular |
abjurareris abjurarere
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabo
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabis
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabor
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraberis abjurabere
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravi
|
|
| 2. Person Singular |
abjuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
abjuravit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverunt abjuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
abjuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
abjuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
abjuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravero
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurari abjurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjura
|
! |
| 2. Person Plural |
abjurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjurato
|
| 3. Person Singular |
abjurato
|
| 2. Person Plural |
abjuratote
|
| 3. Person Plural |
abjuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjurare
|
|
| Genitiv |
abjurandi
|
|
| Dativ |
abjurando
|
|
| Akkusativ |
abjurandum
|
|
| Ablativ |
abjurando
|
|
| Vokativ |
abjurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurandus
|
abjuranda
|
abjurandum
|
| Genitiv |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjurandi
|
| Dativ |
abjurando
|
abjurandae
|
abjurando
|
| Akkusativ |
abjurandum
|
abjurandam
|
abjurandum
|
| Ablativ |
abjurando
|
abjuranda
|
abjurando
|
| Vokativ |
abjurande
|
abjuranda
|
abjurandum
|
Plural
| Nominativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
| Genitiv |
abjurandorum
|
abjurandarum
|
abjurandorum
|
| Dativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Akkusativ |
abjurandos
|
abjurandas
|
abjuranda
|
| Ablativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Vokativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
| Genitiv |
abjurantis
|
abjurantis
|
abjurantis
|
| Dativ |
abjuranti
|
abjuranti
|
abjuranti
|
| Akkusativ |
abjurantem
|
abjurantem
|
abjurans
|
| Ablativ |
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
| Vokativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
Plural
| Nominativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Genitiv |
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
| Dativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Akkusativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Ablativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Vokativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuratus
|
abjurata
|
abjuratum
|
| Genitiv |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurati
|
| Dativ |
abjurato
|
abjuratae
|
abjurato
|
| Akkusativ |
abjuratum
|
abjuratam
|
abjuratum
|
| Ablativ |
abjurato
|
abjurata
|
abjurato
|
| Vokativ |
abjurate
|
abjurata
|
abjuratum
|
Plural
| Nominativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
| Genitiv |
abjuratorum
|
abjuratarum
|
abjuratorum
|
| Dativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Akkusativ |
abjuratos
|
abjuratas
|
abjurata
|
| Ablativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Vokativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuraturus
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
| Genitiv |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuraturi
|
| Dativ |
abjuraturo
|
abjuraturae
|
abjuraturo
|
| Akkusativ |
abjuraturum
|
abjuraturam
|
abjuraturum
|
| Ablativ |
abjuraturo
|
abjuratura
|
abjuraturo
|
| Vokativ |
abjurature
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
Plural
| Nominativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
| Genitiv |
abjuraturorum
|
abjuraturarum
|
abjuraturorum
|
| Dativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Akkusativ |
abjuraturos
|
abjuraturas
|
abjuratura
|
| Ablativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Vokativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjuratum
|
abjuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuro
|
|
| 2. Person Singular |
abjuras
|
|
| 3. Person Singular |
abjurat
|
|
| 1. Person Plural |
abjuramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuror
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraris abjurare
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuramur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuramini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurem
|
|
| 2. Person Singular |
abjures
|
|
| 3. Person Singular |
abjuret
|
|
| 1. Person Plural |
abjuremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurer
|
|
| 2. Person Singular |
abjureris abjurere
|
|
| 3. Person Singular |
abjuretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabam
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabas
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabat
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabar
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabaris abjurabare
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarem
|
|
| 2. Person Singular |
abjurares
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraret
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarer
|
|
| 2. Person Singular |
abjurareris abjurarere
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabo
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabis
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabor
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraberis abjurabere
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravi
|
|
| 2. Person Singular |
abjuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
abjuravit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverunt abjuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
abjuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
abjuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
abjuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravero
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurari abjurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjura
|
! |
| 2. Person Plural |
abjurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjurato
|
| 3. Person Singular |
abjurato
|
| 2. Person Plural |
abjuratote
|
| 3. Person Plural |
abjuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjurare
|
|
| Genitiv |
abjurandi
|
|
| Dativ |
abjurando
|
|
| Akkusativ |
abjurandum
|
|
| Ablativ |
abjurando
|
|
| Vokativ |
abjurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurandus
|
abjuranda
|
abjurandum
|
| Genitiv |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjurandi
|
| Dativ |
abjurando
|
abjurandae
|
abjurando
|
| Akkusativ |
abjurandum
|
abjurandam
|
abjurandum
|
| Ablativ |
abjurando
|
abjuranda
|
abjurando
|
| Vokativ |
abjurande
|
abjuranda
|
abjurandum
|
Plural
| Nominativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
| Genitiv |
abjurandorum
|
abjurandarum
|
abjurandorum
|
| Dativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Akkusativ |
abjurandos
|
abjurandas
|
abjuranda
|
| Ablativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Vokativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
| Genitiv |
abjurantis
|
abjurantis
|
abjurantis
|
| Dativ |
abjuranti
|
abjuranti
|
abjuranti
|
| Akkusativ |
abjurantem
|
abjurantem
|
abjurans
|
| Ablativ |
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
| Vokativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
Plural
| Nominativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Genitiv |
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
| Dativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Akkusativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Ablativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Vokativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuratus
|
abjurata
|
abjuratum
|
| Genitiv |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurati
|
| Dativ |
abjurato
|
abjuratae
|
abjurato
|
| Akkusativ |
abjuratum
|
abjuratam
|
abjuratum
|
| Ablativ |
abjurato
|
abjurata
|
abjurato
|
| Vokativ |
abjurate
|
abjurata
|
abjuratum
|
Plural
| Nominativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
| Genitiv |
abjuratorum
|
abjuratarum
|
abjuratorum
|
| Dativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Akkusativ |
abjuratos
|
abjuratas
|
abjurata
|
| Ablativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Vokativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuraturus
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
| Genitiv |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuraturi
|
| Dativ |
abjuraturo
|
abjuraturae
|
abjuraturo
|
| Akkusativ |
abjuraturum
|
abjuraturam
|
abjuraturum
|
| Ablativ |
abjuraturo
|
abjuratura
|
abjuraturo
|
| Vokativ |
abjurature
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
Plural
| Nominativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
| Genitiv |
abjuraturorum
|
abjuraturarum
|
abjuraturorum
|
| Dativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Akkusativ |
abjuraturos
|
abjuraturas
|
abjuratura
|
| Ablativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Vokativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjuratum
|
abjuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuro
|
|
| 2. Person Singular |
abjuras
|
|
| 3. Person Singular |
abjurat
|
|
| 1. Person Plural |
abjuramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuror
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraris abjurare
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuramur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuramini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurem
|
|
| 2. Person Singular |
abjures
|
|
| 3. Person Singular |
abjuret
|
|
| 1. Person Plural |
abjuremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurer
|
|
| 2. Person Singular |
abjureris abjurere
|
|
| 3. Person Singular |
abjuretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabam
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabas
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabat
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabar
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabaris abjurabare
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarem
|
|
| 2. Person Singular |
abjurares
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraret
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarer
|
|
| 2. Person Singular |
abjurareris abjurarere
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabo
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabis
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabor
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraberis abjurabere
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravi
|
|
| 2. Person Singular |
abjuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
abjuravit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverunt abjuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
abjuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
abjuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
abjuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravero
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurari abjurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjura
|
! |
| 2. Person Plural |
abjurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjurato
|
| 3. Person Singular |
abjurato
|
| 2. Person Plural |
abjuratote
|
| 3. Person Plural |
abjuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjurare
|
|
| Genitiv |
abjurandi
|
|
| Dativ |
abjurando
|
|
| Akkusativ |
abjurandum
|
|
| Ablativ |
abjurando
|
|
| Vokativ |
abjurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurandus
|
abjuranda
|
abjurandum
|
| Genitiv |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjurandi
|
| Dativ |
abjurando
|
abjurandae
|
abjurando
|
| Akkusativ |
abjurandum
|
abjurandam
|
abjurandum
|
| Ablativ |
abjurando
|
abjuranda
|
abjurando
|
| Vokativ |
abjurande
|
abjuranda
|
abjurandum
|
Plural
| Nominativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
| Genitiv |
abjurandorum
|
abjurandarum
|
abjurandorum
|
| Dativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Akkusativ |
abjurandos
|
abjurandas
|
abjuranda
|
| Ablativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Vokativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
| Genitiv |
abjurantis
|
abjurantis
|
abjurantis
|
| Dativ |
abjuranti
|
abjuranti
|
abjuranti
|
| Akkusativ |
abjurantem
|
abjurantem
|
abjurans
|
| Ablativ |
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
| Vokativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
Plural
| Nominativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Genitiv |
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
| Dativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Akkusativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Ablativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Vokativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuratus
|
abjurata
|
abjuratum
|
| Genitiv |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurati
|
| Dativ |
abjurato
|
abjuratae
|
abjurato
|
| Akkusativ |
abjuratum
|
abjuratam
|
abjuratum
|
| Ablativ |
abjurato
|
abjurata
|
abjurato
|
| Vokativ |
abjurate
|
abjurata
|
abjuratum
|
Plural
| Nominativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
| Genitiv |
abjuratorum
|
abjuratarum
|
abjuratorum
|
| Dativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Akkusativ |
abjuratos
|
abjuratas
|
abjurata
|
| Ablativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Vokativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuraturus
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
| Genitiv |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuraturi
|
| Dativ |
abjuraturo
|
abjuraturae
|
abjuraturo
|
| Akkusativ |
abjuraturum
|
abjuraturam
|
abjuraturum
|
| Ablativ |
abjuraturo
|
abjuratura
|
abjuraturo
|
| Vokativ |
abjurature
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
Plural
| Nominativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
| Genitiv |
abjuraturorum
|
abjuraturarum
|
abjuraturorum
|
| Dativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Akkusativ |
abjuraturos
|
abjuraturas
|
abjuratura
|
| Ablativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Vokativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjuratum
|
abjuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuro
|
|
| 2. Person Singular |
abjuras
|
|
| 3. Person Singular |
abjurat
|
|
| 1. Person Plural |
abjuramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuror
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraris abjurare
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuramur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuramini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurem
|
|
| 2. Person Singular |
abjures
|
|
| 3. Person Singular |
abjuret
|
|
| 1. Person Plural |
abjuremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurer
|
|
| 2. Person Singular |
abjureris abjurere
|
|
| 3. Person Singular |
abjuretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabam
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabas
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabat
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabar
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabaris abjurabare
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarem
|
|
| 2. Person Singular |
abjurares
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraret
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurarer
|
|
| 2. Person Singular |
abjurareris abjurarere
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabo
|
|
| 2. Person Singular |
abjurabis
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjurabor
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraberis abjurabere
|
|
| 3. Person Singular |
abjurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abjurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abjurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abjurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravi
|
|
| 2. Person Singular |
abjuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
abjuravit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverunt abjuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
abjuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
abjuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
abjuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuravero
|
|
| 2. Person Singular |
abjuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
abjuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abjuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abjuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abjuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abjurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abjurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abjurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abjurari abjurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abjuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abjuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abjura
|
! |
| 2. Person Plural |
abjurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abjurato
|
| 3. Person Singular |
abjurato
|
| 2. Person Plural |
abjuratote
|
| 3. Person Plural |
abjuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abjurare
|
|
| Genitiv |
abjurandi
|
|
| Dativ |
abjurando
|
|
| Akkusativ |
abjurandum
|
|
| Ablativ |
abjurando
|
|
| Vokativ |
abjurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurandus
|
abjuranda
|
abjurandum
|
| Genitiv |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjurandi
|
| Dativ |
abjurando
|
abjurandae
|
abjurando
|
| Akkusativ |
abjurandum
|
abjurandam
|
abjurandum
|
| Ablativ |
abjurando
|
abjuranda
|
abjurando
|
| Vokativ |
abjurande
|
abjuranda
|
abjurandum
|
Plural
| Nominativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
| Genitiv |
abjurandorum
|
abjurandarum
|
abjurandorum
|
| Dativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Akkusativ |
abjurandos
|
abjurandas
|
abjuranda
|
| Ablativ |
abjurandis
|
abjurandis
|
abjurandis
|
| Vokativ |
abjurandi
|
abjurandae
|
abjuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
| Genitiv |
abjurantis
|
abjurantis
|
abjurantis
|
| Dativ |
abjuranti
|
abjuranti
|
abjuranti
|
| Akkusativ |
abjurantem
|
abjurantem
|
abjurans
|
| Ablativ |
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
abjuranti abjurante
|
| Vokativ |
abjurans
|
abjurans
|
abjurans
|
Plural
| Nominativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Genitiv |
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
abjurantium abjurantum
|
| Dativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Akkusativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
| Ablativ |
abjurantibus
|
abjurantibus
|
abjurantibus
|
| Vokativ |
abjurantes
|
abjurantes
|
abjurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuratus
|
abjurata
|
abjuratum
|
| Genitiv |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurati
|
| Dativ |
abjurato
|
abjuratae
|
abjurato
|
| Akkusativ |
abjuratum
|
abjuratam
|
abjuratum
|
| Ablativ |
abjurato
|
abjurata
|
abjurato
|
| Vokativ |
abjurate
|
abjurata
|
abjuratum
|
Plural
| Nominativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
| Genitiv |
abjuratorum
|
abjuratarum
|
abjuratorum
|
| Dativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Akkusativ |
abjuratos
|
abjuratas
|
abjurata
|
| Ablativ |
abjuratis
|
abjuratis
|
abjuratis
|
| Vokativ |
abjurati
|
abjuratae
|
abjurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abjuraturus
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
| Genitiv |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuraturi
|
| Dativ |
abjuraturo
|
abjuraturae
|
abjuraturo
|
| Akkusativ |
abjuraturum
|
abjuraturam
|
abjuraturum
|
| Ablativ |
abjuraturo
|
abjuratura
|
abjuraturo
|
| Vokativ |
abjurature
|
abjuratura
|
abjuraturum
|
Plural
| Nominativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
| Genitiv |
abjuraturorum
|
abjuraturarum
|
abjuraturorum
|
| Dativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Akkusativ |
abjuraturos
|
abjuraturas
|
abjuratura
|
| Ablativ |
abjuraturis
|
abjuraturis
|
abjuraturis
|
| Vokativ |
abjuraturi
|
abjuraturae
|
abjuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abjuratum
|
abjuratu
|