Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevo
|
ich nehme ab |
| 2. Person Singular |
ablevas
|
du nimmst ab |
| 3. Person Singular |
ablevat
|
er/sie/es nimmt ab |
| 1. Person Plural |
ablevamus
|
wir nehmen ab |
| 2. Person Plural |
ablevatis
|
ihr nehmt ab |
| 3. Person Plural |
ablevant
|
sie nehmen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevor
|
ich werde abgenommen |
| 2. Person Singular |
ablevaris ablevare
|
du wirst abgenommen |
| 3. Person Singular |
ablevatur
|
er/sie/es wird abgenommen |
| 1. Person Plural |
ablevamur
|
wir werden abgenommen |
| 2. Person Plural |
ablevamini
|
ihr werdet abgenommen |
| 3. Person Plural |
ablevantur
|
sie werden abgenommen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevem
|
ich nehme ab |
| 2. Person Singular |
ableves
|
du nehmest ab |
| 3. Person Singular |
ablevet
|
er/sie/es nehme ab |
| 1. Person Plural |
ablevemus
|
wir nehmen ab |
| 2. Person Plural |
ablevetis
|
ihr nehmet ab |
| 3. Person Plural |
ablevent
|
sie nehmen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablever
|
ich werde abgenommen |
| 2. Person Singular |
ableveris ablevere
|
du werdest abgenommen |
| 3. Person Singular |
ablevetur
|
er/sie/es werde abgenommen |
| 1. Person Plural |
ablevemur
|
wir werden abgenommen |
| 2. Person Plural |
ablevemini
|
ihr werdet abgenommen |
| 3. Person Plural |
ableventur
|
sie werden abgenommen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevabam
|
ich nahm ab |
| 2. Person Singular |
ablevabas
|
du nahmst ab |
| 3. Person Singular |
ablevabat
|
er/sie/es nahm ab |
| 1. Person Plural |
ablevabamus
|
wir nahmen ab |
| 2. Person Plural |
ablevabatis
|
ihr nahmt ab |
| 3. Person Plural |
ablevabant
|
sie nahmen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevabar
|
ich wurde abgenommen |
| 2. Person Singular |
ablevabaris ablevabare
|
du wurdest abgenommen |
| 3. Person Singular |
ablevabatur
|
er/sie/es wurde abgenommen |
| 1. Person Plural |
ablevabamur
|
wir wurden abgenommen |
| 2. Person Plural |
ablevabamini
|
ihr wurdet abgenommen |
| 3. Person Plural |
ablevabantur
|
sie wurden abgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevarem
|
ich nähme ab |
| 2. Person Singular |
ablevares
|
du nähmest ab |
| 3. Person Singular |
ablevaret
|
er/sie/es nähme ab |
| 1. Person Plural |
ablevaremus
|
wir nähmen ab |
| 2. Person Plural |
ablevaretis
|
ihr nähmet ab |
| 3. Person Plural |
ablevarent
|
sie nähmen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevarer
|
ich würde abgenommen |
| 2. Person Singular |
ablevareris ablevarere
|
du würdest abgenommen |
| 3. Person Singular |
ablevaretur
|
er/sie/es würde abgenommen |
| 1. Person Plural |
ablevaremur
|
wir würden abgenommen |
| 2. Person Plural |
ablevaremini
|
ihr würdet abgenommen |
| 3. Person Plural |
ablevarentur
|
sie würden abgenommen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevabo
|
ich werde abnehmen |
| 2. Person Singular |
ablevabis
|
du wirst abnehmen |
| 3. Person Singular |
ablevabit
|
er/sie/es wird abnehmen |
| 1. Person Plural |
ablevabimus
|
wir werden abnehmen |
| 2. Person Plural |
ablevabitis
|
ihr werdet abnehmen |
| 3. Person Plural |
ablevabunt
|
sie werden abnehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevabor
|
ich werde abgenommen werden |
| 2. Person Singular |
ablevaberis ablevabere
|
du wirst abgenommen werden |
| 3. Person Singular |
ablevabitur
|
er/sie/es wird abgenommen werden |
| 1. Person Plural |
ablevabimur
|
wir werden abgenommen werden |
| 2. Person Plural |
ablevabimini
|
ihr werdet abgenommen werden |
| 3. Person Plural |
ablevabuntur
|
sie werden abgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevavi
|
ich habe abgenommen |
| 2. Person Singular |
ablevavisti
|
du hast abgenommen |
| 3. Person Singular |
ablevavit
|
er/sie/es hat abgenommen |
| 1. Person Plural |
ablevavimus
|
wir haben abgenommen |
| 2. Person Plural |
ablevavistis
|
ihr habt abgenommen |
| 3. Person Plural |
ablevaverunt ablevavere
|
sie haben abgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus sum
|
ich bin abgenommen worden |
| 2. Person Singular |
ablevatus es
|
du bist abgenommen worden |
| 3. Person Singular |
ablevatus est
|
er/sie/es ist abgenommen worden |
| 1. Person Plural |
ablevati sumus
|
wir sind abgenommen worden |
| 2. Person Plural |
ablevati estis
|
ihr seid abgenommen worden |
| 3. Person Plural |
ablevati sunt
|
sie sind abgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevaverim
|
ich habe abgenommen |
| 2. Person Singular |
ablevaveris
|
du habest abgenommen |
| 3. Person Singular |
ablevaverit
|
er/sie/es habe abgenommen |
| 1. Person Plural |
ablevaverimus
|
wir haben abgenommen |
| 2. Person Plural |
ablevaveritis
|
ihr habet abgenommen |
| 3. Person Plural |
ablevaverint
|
sie haben abgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus sim
|
ich sei abgenommen worden |
| 2. Person Singular |
ablevatus sis
|
du seiest abgenommen worden |
| 3. Person Singular |
ablevatus sit
|
er/sie/es sei abgenommen worden |
| 1. Person Plural |
ablevati simus
|
wir seien abgenommen worden |
| 2. Person Plural |
ablevati sitis
|
ihr seiet abgenommen worden |
| 3. Person Plural |
ablevati sint
|
sie seien abgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevaveram
|
ich hatte abgenommen |
| 2. Person Singular |
ablevaveras
|
du hattest abgenommen |
| 3. Person Singular |
ablevaverat
|
er/sie/es hatte abgenommen |
| 1. Person Plural |
ablevaveramus
|
wir hatten abgenommen |
| 2. Person Plural |
ablevaveratis
|
ihr hattet abgenommen |
| 3. Person Plural |
ablevaverant
|
sie hatten abgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus eram
|
ich war abgenommen worden |
| 2. Person Singular |
ablevatus eras
|
du warst abgenommen worden |
| 3. Person Singular |
ablevatus erat
|
er/sie/es war abgenommen worden |
| 1. Person Plural |
ablevati eramus
|
wir waren abgenommen worden |
| 2. Person Plural |
ablevati eratis
|
ihr wart abgenommen worden |
| 3. Person Plural |
ablevati erant
|
sie waren abgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevavissem
|
ich hätte abgenommen |
| 2. Person Singular |
ablevavisses
|
du hättest abgenommen |
| 3. Person Singular |
ablevavisset
|
er/sie/es hätte abgenommen |
| 1. Person Plural |
ablevavissemus
|
wir hätten abgenommen |
| 2. Person Plural |
ablevavissetis
|
ihr hättet abgenommen |
| 3. Person Plural |
ablevavissent
|
sie hätten abgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus essem
|
ich wäre abgenommen worden |
| 2. Person Singular |
ablevatus esses
|
du wärest abgenommen worden |
| 3. Person Singular |
ablevatus esset
|
er/sie/es wäre abgenommen worden |
| 1. Person Plural |
ablevati essemus
|
wir wären abgenommen worden |
| 2. Person Plural |
ablevati essetis
|
ihr wäret abgenommen worden |
| 3. Person Plural |
ablevati essent
|
sie wären abgenommen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevavero
|
ich werde abgenommen haben |
| 2. Person Singular |
ablevaveris
|
du wirst abgenommen haben |
| 3. Person Singular |
ablevaverit
|
er/sie/es wird abgenommen haben |
| 1. Person Plural |
ablevaverimus
|
wir werden abgenommen haben |
| 2. Person Plural |
ablevaveritis
|
ihr werdet abgenommen haben |
| 3. Person Plural |
ablevaverint
|
sie werden abgenommen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus ero
|
ich werde abgenommen worden sein |
| 2. Person Singular |
ablevatus eris
|
du wirst abgenommen worden sein |
| 3. Person Singular |
ablevatus erit
|
er/sie/es wird abgenommen worden sein |
| 1. Person Plural |
ablevati erimus
|
wir werden abgenommen worden sein |
| 2. Person Plural |
ablevati eritis
|
ihr werdet abgenommen worden sein |
| 3. Person Plural |
ablevati erunt
|
sie werden abgenommen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablevare
|
abnehmen |
| Vorzeitigkeit |
ablevavisse
|
abgenommen haben |
| Nachzeitigkeit |
ablevaturum esse
|
abnehmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablevari ablevarier
|
abgenommen werden |
| Vorzeitigkeit |
ablevatum esse
|
abgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ablevatum iri
|
künftig abgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ableva
|
nimm ab! |
| 2. Person Plural |
ablevate
|
nehmt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ablevato
|
| 3. Person Singular |
ablevato
|
| 2. Person Plural |
ablevatote
|
| 3. Person Plural |
ablevanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ablevare
|
das Abnehmen |
| Genitiv |
ablevandi
|
des Abnehmens |
| Dativ |
ablevando
|
dem Abnehmen |
| Akkusativ |
ablevandum
|
das Abnehmen |
| Ablativ |
ablevando
|
durch das Abnehmen |
| Vokativ |
ablevande
|
Abnehmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablevandus
|
ablevanda
|
ablevandum
|
| Genitiv |
ablevandi
|
ablevandae
|
ablevandi
|
| Dativ |
ablevando
|
ablevandae
|
ablevando
|
| Akkusativ |
ablevandum
|
ablevandam
|
ablevandum
|
| Ablativ |
ablevando
|
ablevanda
|
ablevando
|
| Vokativ |
ablevande
|
ablevanda
|
ablevandum
|
Plural
| Nominativ |
ablevandi
|
ablevandae
|
ablevanda
|
| Genitiv |
ablevandorum
|
ablevandarum
|
ablevandorum
|
| Dativ |
ablevandis
|
ablevandis
|
ablevandis
|
| Akkusativ |
ablevandos
|
ablevandas
|
ablevanda
|
| Ablativ |
ablevandis
|
ablevandis
|
ablevandis
|
| Vokativ |
ablevandi
|
ablevandae
|
ablevanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablevans
|
ablevans
|
ablevans
|
| Genitiv |
ablevantis
|
ablevantis
|
ablevantis
|
| Dativ |
ablevanti
|
ablevanti
|
ablevanti
|
| Akkusativ |
ablevantem
|
ablevantem
|
ablevans
|
| Ablativ |
ablevanti ablevante
|
ablevanti ablevante
|
ablevanti ablevante
|
| Vokativ |
ablevans
|
ablevans
|
ablevans
|
Plural
| Nominativ |
ablevantes
|
ablevantes
|
ablevantia
|
| Genitiv |
ablevantium ablevantum
|
ablevantium ablevantum
|
ablevantium ablevantum
|
| Dativ |
ablevantibus
|
ablevantibus
|
ablevantibus
|
| Akkusativ |
ablevantes
|
ablevantes
|
ablevantia
|
| Ablativ |
ablevantibus
|
ablevantibus
|
ablevantibus
|
| Vokativ |
ablevantes
|
ablevantes
|
ablevantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablevatus
|
ablevata
|
ablevatum
|
| Genitiv |
ablevati
|
ablevatae
|
ablevati
|
| Dativ |
ablevato
|
ablevatae
|
ablevato
|
| Akkusativ |
ablevatum
|
ablevatam
|
ablevatum
|
| Ablativ |
ablevato
|
ablevata
|
ablevato
|
| Vokativ |
ablevate
|
ablevata
|
ablevatum
|
Plural
| Nominativ |
ablevati
|
ablevatae
|
ablevata
|
| Genitiv |
ablevatorum
|
ablevatarum
|
ablevatorum
|
| Dativ |
ablevatis
|
ablevatis
|
ablevatis
|
| Akkusativ |
ablevatos
|
ablevatas
|
ablevata
|
| Ablativ |
ablevatis
|
ablevatis
|
ablevatis
|
| Vokativ |
ablevati
|
ablevatae
|
ablevata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablevaturus
|
ablevatura
|
ablevaturum
|
| Genitiv |
ablevaturi
|
ablevaturae
|
ablevaturi
|
| Dativ |
ablevaturo
|
ablevaturae
|
ablevaturo
|
| Akkusativ |
ablevaturum
|
ablevaturam
|
ablevaturum
|
| Ablativ |
ablevaturo
|
ablevatura
|
ablevaturo
|
| Vokativ |
ablevature
|
ablevatura
|
ablevaturum
|
Plural
| Nominativ |
ablevaturi
|
ablevaturae
|
ablevatura
|
| Genitiv |
ablevaturorum
|
ablevaturarum
|
ablevaturorum
|
| Dativ |
ablevaturis
|
ablevaturis
|
ablevaturis
|
| Akkusativ |
ablevaturos
|
ablevaturas
|
ablevatura
|
| Ablativ |
ablevaturis
|
ablevaturis
|
ablevaturis
|
| Vokativ |
ablevaturi
|
ablevaturae
|
ablevatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ablevatum
|
ablevatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevo
|
ich erleichtere |
| 2. Person Singular |
ablevas
|
du erleichterst |
| 3. Person Singular |
ablevat
|
er/sie/es erleichtert |
| 1. Person Plural |
ablevamus
|
wir erleichtern |
| 2. Person Plural |
ablevatis
|
ihr erleichtert |
| 3. Person Plural |
ablevant
|
sie erleichtern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevor
|
ich werde erleichtert |
| 2. Person Singular |
ablevaris ablevare
|
du wirst erleichtert |
| 3. Person Singular |
ablevatur
|
er/sie/es wird erleichtert |
| 1. Person Plural |
ablevamur
|
wir werden erleichtert |
| 2. Person Plural |
ablevamini
|
ihr werdet erleichtert |
| 3. Person Plural |
ablevantur
|
sie werden erleichtert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevem
|
ich erleichtere |
| 2. Person Singular |
ableves
|
du erleichterst |
| 3. Person Singular |
ablevet
|
er/sie/es erleichtere |
| 1. Person Plural |
ablevemus
|
wir erleichtern |
| 2. Person Plural |
ablevetis
|
ihr erleichtert |
| 3. Person Plural |
ablevent
|
sie erleichtern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablever
|
ich werde erleichtert |
| 2. Person Singular |
ableveris ablevere
|
du werdest erleichtert |
| 3. Person Singular |
ablevetur
|
er/sie/es werde erleichtert |
| 1. Person Plural |
ablevemur
|
wir werden erleichtert |
| 2. Person Plural |
ablevemini
|
ihr werdet erleichtert |
| 3. Person Plural |
ableventur
|
sie werden erleichtert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevabam
|
ich erleichterte |
| 2. Person Singular |
ablevabas
|
du erleichtertest |
| 3. Person Singular |
ablevabat
|
er/sie/es erleichterte |
| 1. Person Plural |
ablevabamus
|
wir erleichterten |
| 2. Person Plural |
ablevabatis
|
ihr erleichtertet |
| 3. Person Plural |
ablevabant
|
sie erleichterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevabar
|
ich wurde erleichtert |
| 2. Person Singular |
ablevabaris ablevabare
|
du wurdest erleichtert |
| 3. Person Singular |
ablevabatur
|
er/sie/es wurde erleichtert |
| 1. Person Plural |
ablevabamur
|
wir wurden erleichtert |
| 2. Person Plural |
ablevabamini
|
ihr wurdet erleichtert |
| 3. Person Plural |
ablevabantur
|
sie wurden erleichtert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevarem
|
ich erleichterte |
| 2. Person Singular |
ablevares
|
du erleichtertest |
| 3. Person Singular |
ablevaret
|
er/sie/es erleichterte |
| 1. Person Plural |
ablevaremus
|
wir erleichterten |
| 2. Person Plural |
ablevaretis
|
ihr erleichtertet |
| 3. Person Plural |
ablevarent
|
sie erleichterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevarer
|
ich würde erleichtert |
| 2. Person Singular |
ablevareris ablevarere
|
du würdest erleichtert |
| 3. Person Singular |
ablevaretur
|
er/sie/es würde erleichtert |
| 1. Person Plural |
ablevaremur
|
wir würden erleichtert |
| 2. Person Plural |
ablevaremini
|
ihr würdet erleichtert |
| 3. Person Plural |
ablevarentur
|
sie würden erleichtert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevabo
|
ich werde erleichtern |
| 2. Person Singular |
ablevabis
|
du wirst erleichtern |
| 3. Person Singular |
ablevabit
|
er/sie/es wird erleichtern |
| 1. Person Plural |
ablevabimus
|
wir werden erleichtern |
| 2. Person Plural |
ablevabitis
|
ihr werdet erleichtern |
| 3. Person Plural |
ablevabunt
|
sie werden erleichtern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevabor
|
ich werde erleichtert werden |
| 2. Person Singular |
ablevaberis ablevabere
|
du wirst erleichtert werden |
| 3. Person Singular |
ablevabitur
|
er/sie/es wird erleichtert werden |
| 1. Person Plural |
ablevabimur
|
wir werden erleichtert werden |
| 2. Person Plural |
ablevabimini
|
ihr werdet erleichtert werden |
| 3. Person Plural |
ablevabuntur
|
sie werden erleichtert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevavi
|
ich habe erleichtert |
| 2. Person Singular |
ablevavisti
|
du hast erleichtert |
| 3. Person Singular |
ablevavit
|
er/sie/es hat erleichtert |
| 1. Person Plural |
ablevavimus
|
wir haben erleichtert |
| 2. Person Plural |
ablevavistis
|
ihr habt erleichtert |
| 3. Person Plural |
ablevaverunt ablevavere
|
sie haben erleichtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus sum
|
ich bin erleichtert worden |
| 2. Person Singular |
ablevatus es
|
du bist erleichtert worden |
| 3. Person Singular |
ablevatus est
|
er/sie/es ist erleichtert worden |
| 1. Person Plural |
ablevati sumus
|
wir sind erleichtert worden |
| 2. Person Plural |
ablevati estis
|
ihr seid erleichtert worden |
| 3. Person Plural |
ablevati sunt
|
sie sind erleichtert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevaverim
|
ich habe erleichtert |
| 2. Person Singular |
ablevaveris
|
du habest erleichtert |
| 3. Person Singular |
ablevaverit
|
er/sie/es habe erleichtert |
| 1. Person Plural |
ablevaverimus
|
wir haben erleichtert |
| 2. Person Plural |
ablevaveritis
|
ihr habet erleichtert |
| 3. Person Plural |
ablevaverint
|
sie haben erleichtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus sim
|
ich sei erleichtert worden |
| 2. Person Singular |
ablevatus sis
|
du seiest erleichtert worden |
| 3. Person Singular |
ablevatus sit
|
er/sie/es sei erleichtert worden |
| 1. Person Plural |
ablevati simus
|
wir seien erleichtert worden |
| 2. Person Plural |
ablevati sitis
|
ihr seiet erleichtert worden |
| 3. Person Plural |
ablevati sint
|
sie seien erleichtert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevaveram
|
ich hatte erleichtert |
| 2. Person Singular |
ablevaveras
|
du hattest erleichtert |
| 3. Person Singular |
ablevaverat
|
er/sie/es hatte erleichtert |
| 1. Person Plural |
ablevaveramus
|
wir hatten erleichtert |
| 2. Person Plural |
ablevaveratis
|
ihr hattet erleichtert |
| 3. Person Plural |
ablevaverant
|
sie hatten erleichtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus eram
|
ich war erleichtert worden |
| 2. Person Singular |
ablevatus eras
|
du warst erleichtert worden |
| 3. Person Singular |
ablevatus erat
|
er/sie/es war erleichtert worden |
| 1. Person Plural |
ablevati eramus
|
wir waren erleichtert worden |
| 2. Person Plural |
ablevati eratis
|
ihr wart erleichtert worden |
| 3. Person Plural |
ablevati erant
|
sie waren erleichtert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevavissem
|
ich hätte erleichtert |
| 2. Person Singular |
ablevavisses
|
du hättest erleichtert |
| 3. Person Singular |
ablevavisset
|
er/sie/es hätte erleichtert |
| 1. Person Plural |
ablevavissemus
|
wir hätten erleichtert |
| 2. Person Plural |
ablevavissetis
|
ihr hättet erleichtert |
| 3. Person Plural |
ablevavissent
|
sie hätten erleichtert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus essem
|
ich wäre erleichtert worden |
| 2. Person Singular |
ablevatus esses
|
du wärest erleichtert worden |
| 3. Person Singular |
ablevatus esset
|
er/sie/es wäre erleichtert worden |
| 1. Person Plural |
ablevati essemus
|
wir wären erleichtert worden |
| 2. Person Plural |
ablevati essetis
|
ihr wäret erleichtert worden |
| 3. Person Plural |
ablevati essent
|
sie wären erleichtert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevavero
|
ich werde erleichtert haben |
| 2. Person Singular |
ablevaveris
|
du wirst erleichtert haben |
| 3. Person Singular |
ablevaverit
|
er/sie/es wird erleichtert haben |
| 1. Person Plural |
ablevaverimus
|
wir werden erleichtert haben |
| 2. Person Plural |
ablevaveritis
|
ihr werdet erleichtert haben |
| 3. Person Plural |
ablevaverint
|
sie werden erleichtert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablevatus ero
|
ich werde erleichtert worden sein |
| 2. Person Singular |
ablevatus eris
|
du wirst erleichtert worden sein |
| 3. Person Singular |
ablevatus erit
|
er/sie/es wird erleichtert worden sein |
| 1. Person Plural |
ablevati erimus
|
wir werden erleichtert worden sein |
| 2. Person Plural |
ablevati eritis
|
ihr werdet erleichtert worden sein |
| 3. Person Plural |
ablevati erunt
|
sie werden erleichtert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablevare
|
erleichtern |
| Vorzeitigkeit |
ablevavisse
|
erleichtert haben |
| Nachzeitigkeit |
ablevaturum esse
|
erleichtern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablevari ablevarier
|
erleichtert werden |
| Vorzeitigkeit |
ablevatum esse
|
erleichtert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ablevatum iri
|
künftig erleichtert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ableva
|
erleichtere! |
| 2. Person Plural |
ablevate
|
erleichtert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ablevato
|
| 3. Person Singular |
ablevato
|
| 2. Person Plural |
ablevatote
|
| 3. Person Plural |
ablevanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ablevare
|
das Erleichtern |
| Genitiv |
ablevandi
|
des Erleichternes |
| Dativ |
ablevando
|
dem Erleichtern |
| Akkusativ |
ablevandum
|
das Erleichtern |
| Ablativ |
ablevando
|
durch das Erleichtern |
| Vokativ |
ablevande
|
Erleichtern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablevandus
|
ablevanda
|
ablevandum
|
| Genitiv |
ablevandi
|
ablevandae
|
ablevandi
|
| Dativ |
ablevando
|
ablevandae
|
ablevando
|
| Akkusativ |
ablevandum
|
ablevandam
|
ablevandum
|
| Ablativ |
ablevando
|
ablevanda
|
ablevando
|
| Vokativ |
ablevande
|
ablevanda
|
ablevandum
|
Plural
| Nominativ |
ablevandi
|
ablevandae
|
ablevanda
|
| Genitiv |
ablevandorum
|
ablevandarum
|
ablevandorum
|
| Dativ |
ablevandis
|
ablevandis
|
ablevandis
|
| Akkusativ |
ablevandos
|
ablevandas
|
ablevanda
|
| Ablativ |
ablevandis
|
ablevandis
|
ablevandis
|
| Vokativ |
ablevandi
|
ablevandae
|
ablevanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablevans
|
ablevans
|
ablevans
|
| Genitiv |
ablevantis
|
ablevantis
|
ablevantis
|
| Dativ |
ablevanti
|
ablevanti
|
ablevanti
|
| Akkusativ |
ablevantem
|
ablevantem
|
ablevans
|
| Ablativ |
ablevanti ablevante
|
ablevanti ablevante
|
ablevanti ablevante
|
| Vokativ |
ablevans
|
ablevans
|
ablevans
|
Plural
| Nominativ |
ablevantes
|
ablevantes
|
ablevantia
|
| Genitiv |
ablevantium ablevantum
|
ablevantium ablevantum
|
ablevantium ablevantum
|
| Dativ |
ablevantibus
|
ablevantibus
|
ablevantibus
|
| Akkusativ |
ablevantes
|
ablevantes
|
ablevantia
|
| Ablativ |
ablevantibus
|
ablevantibus
|
ablevantibus
|
| Vokativ |
ablevantes
|
ablevantes
|
ablevantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablevatus
|
ablevata
|
ablevatum
|
| Genitiv |
ablevati
|
ablevatae
|
ablevati
|
| Dativ |
ablevato
|
ablevatae
|
ablevato
|
| Akkusativ |
ablevatum
|
ablevatam
|
ablevatum
|
| Ablativ |
ablevato
|
ablevata
|
ablevato
|
| Vokativ |
ablevate
|
ablevata
|
ablevatum
|
Plural
| Nominativ |
ablevati
|
ablevatae
|
ablevata
|
| Genitiv |
ablevatorum
|
ablevatarum
|
ablevatorum
|
| Dativ |
ablevatis
|
ablevatis
|
ablevatis
|
| Akkusativ |
ablevatos
|
ablevatas
|
ablevata
|
| Ablativ |
ablevatis
|
ablevatis
|
ablevatis
|
| Vokativ |
ablevati
|
ablevatae
|
ablevata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablevaturus
|
ablevatura
|
ablevaturum
|
| Genitiv |
ablevaturi
|
ablevaturae
|
ablevaturi
|
| Dativ |
ablevaturo
|
ablevaturae
|
ablevaturo
|
| Akkusativ |
ablevaturum
|
ablevaturam
|
ablevaturum
|
| Ablativ |
ablevaturo
|
ablevatura
|
ablevaturo
|
| Vokativ |
ablevature
|
ablevatura
|
ablevaturum
|
Plural
| Nominativ |
ablevaturi
|
ablevaturae
|
ablevatura
|
| Genitiv |
ablevaturorum
|
ablevaturarum
|
ablevaturorum
|
| Dativ |
ablevaturis
|
ablevaturis
|
ablevaturis
|
| Akkusativ |
ablevaturos
|
ablevaturas
|
ablevatura
|
| Ablativ |
ablevaturis
|
ablevaturis
|
ablevaturis
|
| Vokativ |
ablevaturi
|
ablevaturae
|
ablevatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ablevatum
|
ablevatu
|