Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| abligurire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | in Festgelagen verschwenden in Genusssucht verzehren vergeuden verprassen (Leckerbissen) |
| abligurire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst vergeudet |
| abligurire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | vergeude |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurio |
|
| 2. Person Singular | abliguris |
|
| 3. Person Singular | abligurit |
|
| 1. Person Plural | abligurimus |
|
| 2. Person Plural | abliguritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abligurior |
|
| 2. Person Singular | abliguriris abligurire |
|
| 3. Person Singular | abliguritur |
|
| 1. Person Plural | abligurimur |
|
| 2. Person Plural | abligurimini |
|
| 3. Person Plural | abliguriuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriam |
|
| 2. Person Singular | abligurias |
|
| 3. Person Singular | abliguriat |
|
| 1. Person Plural | abliguriamus |
|
| 2. Person Plural | abliguriatis |
|
| 3. Person Plural | abliguriant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriar |
|
| 2. Person Singular | abliguriaris abliguriare |
|
| 3. Person Singular | abliguriatur |
|
| 1. Person Plural | abliguriamur |
|
| 2. Person Plural | abliguriamini |
|
| 3. Person Plural | abliguriantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriebam abligurbam |
|
| 2. Person Singular | abliguriebas abligurbas |
|
| 3. Person Singular | abliguriebat abligurbat |
|
| 1. Person Plural | abliguriebamus abligurbamus |
|
| 2. Person Plural | abliguriebatis abligurbatis |
|
| 3. Person Plural | abliguriebant abligurbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriebar |
|
| 2. Person Singular | abliguriebaris abliguriebare |
|
| 3. Person Singular | abliguriebatur |
|
| 1. Person Plural | abliguriebamur |
|
| 2. Person Plural | abliguriebamini |
|
| 3. Person Plural | abliguriebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurirem |
|
| 2. Person Singular | abligurires |
|
| 3. Person Singular | abliguriret |
|
| 1. Person Plural | abliguriremus |
|
| 2. Person Plural | abliguriretis |
|
| 3. Person Plural | abligurirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abligurirer |
|
| 2. Person Singular | abligurireris abligurirere |
|
| 3. Person Singular | abliguriretur |
|
| 1. Person Plural | abliguriremur |
|
| 2. Person Plural | abliguriremini |
|
| 3. Person Plural | abligurirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriam abliguribo |
|
| 2. Person Singular | abliguries abliguribis |
|
| 3. Person Singular | abliguriet abliguribit |
|
| 1. Person Plural | abliguriemus abliguribimus |
|
| 2. Person Plural | abligurietis abliguribitis |
|
| 3. Person Plural | abligurient abliguribunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriar abliguribor |
|
| 2. Person Singular | abligurieris abliguriere abliguriberis |
|
| 3. Person Singular | abligurietur abliguriberit |
|
| 1. Person Plural | abliguriemur abliguribimur |
|
| 2. Person Plural | abliguriemini abliguribimini |
|
| 3. Person Plural | abligurientur abliguribuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivi |
|
| 2. Person Singular | abligurivisti |
|
| 3. Person Singular | abligurivit |
|
| 1. Person Plural | abligurivimus |
|
| 2. Person Plural | abligurivistis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverunt abligurivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus sum |
|
| 2. Person Singular | abliguritus es |
|
| 3. Person Singular | abliguritus est |
|
| 1. Person Plural | abliguriti sumus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti estis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriverim |
|
| 2. Person Singular | abliguriveris |
|
| 3. Person Singular | abliguriverit |
|
| 1. Person Plural | abliguriverimus |
|
| 2. Person Plural | abliguriveritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus sim |
|
| 2. Person Singular | abliguritus sis |
|
| 3. Person Singular | abliguritus sit |
|
| 1. Person Plural | abliguriti simus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti sitis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriveram |
|
| 2. Person Singular | abliguriveras |
|
| 3. Person Singular | abliguriverat |
|
| 1. Person Plural | abliguriveramus |
|
| 2. Person Plural | abliguriveratis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus eram |
|
| 2. Person Singular | abliguritus eras |
|
| 3. Person Singular | abliguritus erat |
|
| 1. Person Plural | abliguriti eramus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti eratis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivissem |
|
| 2. Person Singular | abligurivisses |
|
| 3. Person Singular | abligurivisset |
|
| 1. Person Plural | abligurivissemus |
|
| 2. Person Plural | abligurivissetis |
|
| 3. Person Plural | abligurivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus essem |
|
| 2. Person Singular | abliguritus esses |
|
| 3. Person Singular | abliguritus esset |
|
| 1. Person Plural | abliguriti essemus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti essetis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivero |
|
| 2. Person Singular | abliguriveris |
|
| 3. Person Singular | abliguriverit |
|
| 1. Person Plural | abliguriverimus |
|
| 2. Person Plural | abliguriveritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus ero |
|
| 2. Person Singular | abliguritus eris |
|
| 3. Person Singular | abliguritus erit |
|
| 1. Person Plural | abliguriti erimus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti eritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abligurire |
|
| Vorzeitigkeit | abligurivisse |
|
| Nachzeitigkeit | abliguriturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abliguriri abliguririer |
|
| Vorzeitigkeit | abliguritum esse |
|
| Nachzeitigkeit | abliguritum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abliguri |
! |
| 2. Person Plural | abligurite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abligurito |
| 3. Person Singular | abligurito |
| 2. Person Plural | abliguritote |
| 3. Person Plural | abliguriunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abligurire |
|
| Genitiv | abliguriendi abliguriundi |
|
| Dativ | abliguriendo abliguriundo |
|
| Akkusativ | abliguriendum abliguriundum |
|
| Ablativ | abliguriendo abliguriundo |
|
| Vokativ | abliguriende abliguriunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriendus abliguriundus |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendum abliguriundum |
| Genitiv | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abliguriendi abliguriundi |
| Dativ | abliguriendo abliguriundo |
abliguriendae abliguriundae |
abliguriendo abliguriundo |
| Akkusativ | abliguriendum abliguriundum |
abliguriendam abliguriundam |
abliguriendum abliguriundum |
| Ablativ | abliguriendo abliguriundo |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendo abliguriundo |
| Vokativ | abliguriende abliguriunde |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendum abliguriundum |
Plural
| Nominativ | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abligurienda abliguriunda |
| Genitiv | abliguriendorum abliguriundorum |
abliguriendarum abliguriundarum |
abliguriendorum abliguriundorum |
| Dativ | abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
| Akkusativ | abliguriendos abliguriundos |
abliguriendas abliguriundas |
abligurienda abliguriunda |
| Ablativ | abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
| Vokativ | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abligurienda abliguriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriens |
abliguriens |
abliguriens |
| Genitiv | abligurientis |
abligurientis |
abligurientis |
| Dativ | abligurienti |
abligurienti |
abligurienti |
| Akkusativ | abligurientem |
abligurientem |
abliguriens |
| Ablativ | abligurienti abliguriente |
abligurienti abliguriente |
abligurienti abliguriente |
| Vokativ | abliguriens |
abliguriens |
abliguriens |
Plural
| Nominativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
| Genitiv | abligurientium abligurientum |
abligurientium abligurientum |
abligurientium abligurientum |
| Dativ | abligurientibus |
abligurientibus |
abligurientibus |
| Akkusativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
| Ablativ | abligurientibus |
abligurientibus |
abligurientibus |
| Vokativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguritus |
abligurita |
abliguritum |
| Genitiv | abliguriti |
abliguritae |
abliguriti |
| Dativ | abligurito |
abliguritae |
abligurito |
| Akkusativ | abliguritum |
abliguritam |
abliguritum |
| Ablativ | abligurito |
abligurita |
abligurito |
| Vokativ | abligurite |
abligurita |
abliguritum |
Plural
| Nominativ | abliguriti |
abliguritae |
abligurita |
| Genitiv | abliguritorum |
abliguritarum |
abliguritorum |
| Dativ | abliguritis |
abliguritis |
abliguritis |
| Akkusativ | abliguritos |
abliguritas |
abligurita |
| Ablativ | abliguritis |
abliguritis |
abliguritis |
| Vokativ | abliguriti |
abliguritae |
abligurita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriturus |
abliguritura |
abliguriturum |
| Genitiv | abligurituri |
abliguriturae |
abligurituri |
| Dativ | abligurituro |
abliguriturae |
abligurituro |
| Akkusativ | abliguriturum |
abligurituram |
abliguriturum |
| Ablativ | abligurituro |
abliguritura |
abligurituro |
| Vokativ | abliguriture |
abliguritura |
abliguriturum |
Plural
| Nominativ | abligurituri |
abliguriturae |
abliguritura |
| Genitiv | abliguriturorum |
abliguriturarum |
abliguriturorum |
| Dativ | abligurituris |
abligurituris |
abligurituris |
| Akkusativ | abligurituros |
abligurituras |
abliguritura |
| Ablativ | abligurituris |
abligurituris |
abligurituris |
| Vokativ | abligurituri |
abliguriturae |
abliguritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abliguritum |
abliguritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurio |
|
| 2. Person Singular | abliguris |
|
| 3. Person Singular | abligurit |
|
| 1. Person Plural | abligurimus |
|
| 2. Person Plural | abliguritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abligurior |
|
| 2. Person Singular | abliguriris abligurire |
|
| 3. Person Singular | abliguritur |
|
| 1. Person Plural | abligurimur |
|
| 2. Person Plural | abligurimini |
|
| 3. Person Plural | abliguriuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriam |
|
| 2. Person Singular | abligurias |
|
| 3. Person Singular | abliguriat |
|
| 1. Person Plural | abliguriamus |
|
| 2. Person Plural | abliguriatis |
|
| 3. Person Plural | abliguriant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriar |
|
| 2. Person Singular | abliguriaris abliguriare |
|
| 3. Person Singular | abliguriatur |
|
| 1. Person Plural | abliguriamur |
|
| 2. Person Plural | abliguriamini |
|
| 3. Person Plural | abliguriantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriebam abligurbam |
|
| 2. Person Singular | abliguriebas abligurbas |
|
| 3. Person Singular | abliguriebat abligurbat |
|
| 1. Person Plural | abliguriebamus abligurbamus |
|
| 2. Person Plural | abliguriebatis abligurbatis |
|
| 3. Person Plural | abliguriebant abligurbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriebar |
|
| 2. Person Singular | abliguriebaris abliguriebare |
|
| 3. Person Singular | abliguriebatur |
|
| 1. Person Plural | abliguriebamur |
|
| 2. Person Plural | abliguriebamini |
|
| 3. Person Plural | abliguriebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurirem |
|
| 2. Person Singular | abligurires |
|
| 3. Person Singular | abliguriret |
|
| 1. Person Plural | abliguriremus |
|
| 2. Person Plural | abliguriretis |
|
| 3. Person Plural | abligurirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abligurirer |
|
| 2. Person Singular | abligurireris abligurirere |
|
| 3. Person Singular | abliguriretur |
|
| 1. Person Plural | abliguriremur |
|
| 2. Person Plural | abliguriremini |
|
| 3. Person Plural | abligurirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriam abliguribo |
|
| 2. Person Singular | abliguries abliguribis |
|
| 3. Person Singular | abliguriet abliguribit |
|
| 1. Person Plural | abliguriemus abliguribimus |
|
| 2. Person Plural | abligurietis abliguribitis |
|
| 3. Person Plural | abligurient abliguribunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriar abliguribor |
|
| 2. Person Singular | abligurieris abliguriere abliguriberis |
|
| 3. Person Singular | abligurietur abliguriberit |
|
| 1. Person Plural | abliguriemur abliguribimur |
|
| 2. Person Plural | abliguriemini abliguribimini |
|
| 3. Person Plural | abligurientur abliguribuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivi |
|
| 2. Person Singular | abligurivisti |
|
| 3. Person Singular | abligurivit |
|
| 1. Person Plural | abligurivimus |
|
| 2. Person Plural | abligurivistis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverunt abligurivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus sum |
|
| 2. Person Singular | abliguritus es |
|
| 3. Person Singular | abliguritus est |
|
| 1. Person Plural | abliguriti sumus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti estis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriverim |
|
| 2. Person Singular | abliguriveris |
|
| 3. Person Singular | abliguriverit |
|
| 1. Person Plural | abliguriverimus |
|
| 2. Person Plural | abliguriveritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus sim |
|
| 2. Person Singular | abliguritus sis |
|
| 3. Person Singular | abliguritus sit |
|
| 1. Person Plural | abliguriti simus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti sitis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriveram |
|
| 2. Person Singular | abliguriveras |
|
| 3. Person Singular | abliguriverat |
|
| 1. Person Plural | abliguriveramus |
|
| 2. Person Plural | abliguriveratis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus eram |
|
| 2. Person Singular | abliguritus eras |
|
| 3. Person Singular | abliguritus erat |
|
| 1. Person Plural | abliguriti eramus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti eratis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivissem |
|
| 2. Person Singular | abligurivisses |
|
| 3. Person Singular | abligurivisset |
|
| 1. Person Plural | abligurivissemus |
|
| 2. Person Plural | abligurivissetis |
|
| 3. Person Plural | abligurivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus essem |
|
| 2. Person Singular | abliguritus esses |
|
| 3. Person Singular | abliguritus esset |
|
| 1. Person Plural | abliguriti essemus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti essetis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivero |
|
| 2. Person Singular | abliguriveris |
|
| 3. Person Singular | abliguriverit |
|
| 1. Person Plural | abliguriverimus |
|
| 2. Person Plural | abliguriveritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus ero |
|
| 2. Person Singular | abliguritus eris |
|
| 3. Person Singular | abliguritus erit |
|
| 1. Person Plural | abliguriti erimus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti eritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abligurire |
|
| Vorzeitigkeit | abligurivisse |
|
| Nachzeitigkeit | abliguriturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abliguriri abliguririer |
|
| Vorzeitigkeit | abliguritum esse |
|
| Nachzeitigkeit | abliguritum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abliguri |
! |
| 2. Person Plural | abligurite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abligurito |
| 3. Person Singular | abligurito |
| 2. Person Plural | abliguritote |
| 3. Person Plural | abliguriunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abligurire |
|
| Genitiv | abliguriendi abliguriundi |
|
| Dativ | abliguriendo abliguriundo |
|
| Akkusativ | abliguriendum abliguriundum |
|
| Ablativ | abliguriendo abliguriundo |
|
| Vokativ | abliguriende abliguriunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriendus abliguriundus |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendum abliguriundum |
| Genitiv | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abliguriendi abliguriundi |
| Dativ | abliguriendo abliguriundo |
abliguriendae abliguriundae |
abliguriendo abliguriundo |
| Akkusativ | abliguriendum abliguriundum |
abliguriendam abliguriundam |
abliguriendum abliguriundum |
| Ablativ | abliguriendo abliguriundo |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendo abliguriundo |
| Vokativ | abliguriende abliguriunde |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendum abliguriundum |
Plural
| Nominativ | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abligurienda abliguriunda |
| Genitiv | abliguriendorum abliguriundorum |
abliguriendarum abliguriundarum |
abliguriendorum abliguriundorum |
| Dativ | abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
| Akkusativ | abliguriendos abliguriundos |
abliguriendas abliguriundas |
abligurienda abliguriunda |
| Ablativ | abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
| Vokativ | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abligurienda abliguriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriens |
abliguriens |
abliguriens |
| Genitiv | abligurientis |
abligurientis |
abligurientis |
| Dativ | abligurienti |
abligurienti |
abligurienti |
| Akkusativ | abligurientem |
abligurientem |
abliguriens |
| Ablativ | abligurienti abliguriente |
abligurienti abliguriente |
abligurienti abliguriente |
| Vokativ | abliguriens |
abliguriens |
abliguriens |
Plural
| Nominativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
| Genitiv | abligurientium abligurientum |
abligurientium abligurientum |
abligurientium abligurientum |
| Dativ | abligurientibus |
abligurientibus |
abligurientibus |
| Akkusativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
| Ablativ | abligurientibus |
abligurientibus |
abligurientibus |
| Vokativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguritus |
abligurita |
abliguritum |
| Genitiv | abliguriti |
abliguritae |
abliguriti |
| Dativ | abligurito |
abliguritae |
abligurito |
| Akkusativ | abliguritum |
abliguritam |
abliguritum |
| Ablativ | abligurito |
abligurita |
abligurito |
| Vokativ | abligurite |
abligurita |
abliguritum |
Plural
| Nominativ | abliguriti |
abliguritae |
abligurita |
| Genitiv | abliguritorum |
abliguritarum |
abliguritorum |
| Dativ | abliguritis |
abliguritis |
abliguritis |
| Akkusativ | abliguritos |
abliguritas |
abligurita |
| Ablativ | abliguritis |
abliguritis |
abliguritis |
| Vokativ | abliguriti |
abliguritae |
abligurita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriturus |
abliguritura |
abliguriturum |
| Genitiv | abligurituri |
abliguriturae |
abligurituri |
| Dativ | abligurituro |
abliguriturae |
abligurituro |
| Akkusativ | abliguriturum |
abligurituram |
abliguriturum |
| Ablativ | abligurituro |
abliguritura |
abligurituro |
| Vokativ | abliguriture |
abliguritura |
abliguriturum |
Plural
| Nominativ | abligurituri |
abliguriturae |
abliguritura |
| Genitiv | abliguriturorum |
abliguriturarum |
abliguriturorum |
| Dativ | abligurituris |
abligurituris |
abligurituris |
| Akkusativ | abligurituros |
abligurituras |
abliguritura |
| Ablativ | abligurituris |
abligurituris |
abligurituris |
| Vokativ | abligurituri |
abliguriturae |
abliguritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abliguritum |
abliguritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurio |
ich vergeude |
| 2. Person Singular | abliguris |
du vergeudest |
| 3. Person Singular | abligurit |
er/sie/es vergeudet |
| 1. Person Plural | abligurimus |
wir vergeuden |
| 2. Person Plural | abliguritis |
ihr vergeudet |
| 3. Person Plural | abliguriunt |
sie vergeuden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abligurior |
ich werde vergeudet |
| 2. Person Singular | abliguriris abligurire |
du wirst vergeudet |
| 3. Person Singular | abliguritur |
er/sie/es wird vergeudet |
| 1. Person Plural | abligurimur |
wir werden vergeudet |
| 2. Person Plural | abligurimini |
ihr werdet vergeudet |
| 3. Person Plural | abliguriuntur |
sie werden vergeudet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriam |
ich vergeude |
| 2. Person Singular | abligurias |
du vergeudest |
| 3. Person Singular | abliguriat |
er/sie/es vergeude |
| 1. Person Plural | abliguriamus |
wir vergeuden |
| 2. Person Plural | abliguriatis |
ihr vergeudet |
| 3. Person Plural | abliguriant |
sie vergeuden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriar |
ich werde vergeudet |
| 2. Person Singular | abliguriaris abliguriare |
du werdest vergeudet |
| 3. Person Singular | abliguriatur |
er/sie/es werde vergeudet |
| 1. Person Plural | abliguriamur |
wir werden vergeudet |
| 2. Person Plural | abliguriamini |
ihr werdet vergeudet |
| 3. Person Plural | abliguriantur |
sie werden vergeudet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriebam abligurbam |
ich vergeudete |
| 2. Person Singular | abliguriebas abligurbas |
du vergeudetest |
| 3. Person Singular | abliguriebat abligurbat |
er/sie/es vergeudete |
| 1. Person Plural | abliguriebamus abligurbamus |
wir vergeudeten |
| 2. Person Plural | abliguriebatis abligurbatis |
ihr vergeudetet |
| 3. Person Plural | abliguriebant abligurbant |
sie vergeudeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriebar |
ich wurde vergeudet |
| 2. Person Singular | abliguriebaris abliguriebare |
du wurdest vergeudet |
| 3. Person Singular | abliguriebatur |
er/sie/es wurde vergeudet |
| 1. Person Plural | abliguriebamur |
wir wurden vergeudet |
| 2. Person Plural | abliguriebamini |
ihr wurdet vergeudet |
| 3. Person Plural | abliguriebantur |
sie wurden vergeudet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurirem |
ich vergeudete |
| 2. Person Singular | abligurires |
du vergeudetest |
| 3. Person Singular | abliguriret |
er/sie/es vergeudete |
| 1. Person Plural | abliguriremus |
wir vergeudeten |
| 2. Person Plural | abliguriretis |
ihr vergeudetet |
| 3. Person Plural | abligurirent |
sie vergeudeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abligurirer |
ich würde vergeudet |
| 2. Person Singular | abligurireris abligurirere |
du würdest vergeudet |
| 3. Person Singular | abliguriretur |
er/sie/es würde vergeudet |
| 1. Person Plural | abliguriremur |
wir würden vergeudet |
| 2. Person Plural | abliguriremini |
ihr würdet vergeudet |
| 3. Person Plural | abligurirentur |
sie würden vergeudet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriam abliguribo |
ich werde vergeuden |
| 2. Person Singular | abliguries abliguribis |
du wirst vergeuden |
| 3. Person Singular | abliguriet abliguribit |
er/sie/es wird vergeuden |
| 1. Person Plural | abliguriemus abliguribimus |
wir werden vergeuden |
| 2. Person Plural | abligurietis abliguribitis |
ihr werdet vergeuden |
| 3. Person Plural | abligurient abliguribunt |
sie werden vergeuden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriar abliguribor |
ich werde vergeudet werden |
| 2. Person Singular | abligurieris abliguriere abliguriberis |
du wirst vergeudet werden |
| 3. Person Singular | abligurietur abliguriberit |
er/sie/es wird vergeudet werden |
| 1. Person Plural | abliguriemur abliguribimur |
wir werden vergeudet werden |
| 2. Person Plural | abliguriemini abliguribimini |
ihr werdet vergeudet werden |
| 3. Person Plural | abligurientur abliguribuntur |
sie werden vergeudet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivi |
ich habe vergeudet |
| 2. Person Singular | abligurivisti |
du hast vergeudet |
| 3. Person Singular | abligurivit |
er/sie/es hat vergeudet |
| 1. Person Plural | abligurivimus |
wir haben vergeudet |
| 2. Person Plural | abligurivistis |
ihr habt vergeudet |
| 3. Person Plural | abliguriverunt abligurivere |
sie haben vergeudet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus sum |
ich bin vergeudet worden |
| 2. Person Singular | abliguritus es |
du bist vergeudet worden |
| 3. Person Singular | abliguritus est |
er/sie/es ist vergeudet worden |
| 1. Person Plural | abliguriti sumus |
wir sind vergeudet worden |
| 2. Person Plural | abliguriti estis |
ihr seid vergeudet worden |
| 3. Person Plural | abliguriti sunt |
sie sind vergeudet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriverim |
ich habe vergeudet |
| 2. Person Singular | abliguriveris |
du habest vergeudet |
| 3. Person Singular | abliguriverit |
er/sie/es habe vergeudet |
| 1. Person Plural | abliguriverimus |
wir haben vergeudet |
| 2. Person Plural | abliguriveritis |
ihr habet vergeudet |
| 3. Person Plural | abliguriverint |
sie haben vergeudet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus sim |
ich sei vergeudet worden |
| 2. Person Singular | abliguritus sis |
du seiest vergeudet worden |
| 3. Person Singular | abliguritus sit |
er/sie/es sei vergeudet worden |
| 1. Person Plural | abliguriti simus |
wir seien vergeudet worden |
| 2. Person Plural | abliguriti sitis |
ihr seiet vergeudet worden |
| 3. Person Plural | abliguriti sint |
sie seien vergeudet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriveram |
ich hatte vergeudet |
| 2. Person Singular | abliguriveras |
du hattest vergeudet |
| 3. Person Singular | abliguriverat |
er/sie/es hatte vergeudet |
| 1. Person Plural | abliguriveramus |
wir hatten vergeudet |
| 2. Person Plural | abliguriveratis |
ihr hattet vergeudet |
| 3. Person Plural | abliguriverant |
sie hatten vergeudet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus eram |
ich war vergeudet worden |
| 2. Person Singular | abliguritus eras |
du warst vergeudet worden |
| 3. Person Singular | abliguritus erat |
er/sie/es war vergeudet worden |
| 1. Person Plural | abliguriti eramus |
wir waren vergeudet worden |
| 2. Person Plural | abliguriti eratis |
ihr wart vergeudet worden |
| 3. Person Plural | abliguriti erant |
sie waren vergeudet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivissem |
ich hätte vergeudet |
| 2. Person Singular | abligurivisses |
du hättest vergeudet |
| 3. Person Singular | abligurivisset |
er/sie/es hätte vergeudet |
| 1. Person Plural | abligurivissemus |
wir hätten vergeudet |
| 2. Person Plural | abligurivissetis |
ihr hättet vergeudet |
| 3. Person Plural | abligurivissent |
sie hätten vergeudet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus essem |
ich wäre vergeudet worden |
| 2. Person Singular | abliguritus esses |
du wärest vergeudet worden |
| 3. Person Singular | abliguritus esset |
er/sie/es wäre vergeudet worden |
| 1. Person Plural | abliguriti essemus |
wir wären vergeudet worden |
| 2. Person Plural | abliguriti essetis |
ihr wäret vergeudet worden |
| 3. Person Plural | abliguriti essent |
sie wären vergeudet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivero |
ich werde vergeudet haben |
| 2. Person Singular | abliguriveris |
du wirst vergeudet haben |
| 3. Person Singular | abliguriverit |
er/sie/es wird vergeudet haben |
| 1. Person Plural | abliguriverimus |
wir werden vergeudet haben |
| 2. Person Plural | abliguriveritis |
ihr werdet vergeudet haben |
| 3. Person Plural | abliguriverint |
sie werden vergeudet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus ero |
ich werde vergeudet worden sein |
| 2. Person Singular | abliguritus eris |
du wirst vergeudet worden sein |
| 3. Person Singular | abliguritus erit |
er/sie/es wird vergeudet worden sein |
| 1. Person Plural | abliguriti erimus |
wir werden vergeudet worden sein |
| 2. Person Plural | abliguriti eritis |
ihr werdet vergeudet worden sein |
| 3. Person Plural | abliguriti erunt |
sie werden vergeudet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abligurire |
vergeuden |
| Vorzeitigkeit | abligurivisse |
vergeudet haben |
| Nachzeitigkeit | abliguriturum esse |
vergeuden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abliguriri abliguririer |
vergeudet werden |
| Vorzeitigkeit | abliguritum esse |
vergeudet worden sein |
| Nachzeitigkeit | abliguritum iri |
künftig vergeudet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abliguri |
vergeude! |
| 2. Person Plural | abligurite |
vergeudet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abligurito |
| 3. Person Singular | abligurito |
| 2. Person Plural | abliguritote |
| 3. Person Plural | abliguriunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abligurire |
das Vergeuden |
| Genitiv | abliguriendi abliguriundi |
des Vergeudens |
| Dativ | abliguriendo abliguriundo |
dem Vergeuden |
| Akkusativ | abliguriendum abliguriundum |
das Vergeuden |
| Ablativ | abliguriendo abliguriundo |
durch das Vergeuden |
| Vokativ | abliguriende abliguriunde |
Vergeuden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriendus abliguriundus |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendum abliguriundum |
| Genitiv | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abliguriendi abliguriundi |
| Dativ | abliguriendo abliguriundo |
abliguriendae abliguriundae |
abliguriendo abliguriundo |
| Akkusativ | abliguriendum abliguriundum |
abliguriendam abliguriundam |
abliguriendum abliguriundum |
| Ablativ | abliguriendo abliguriundo |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendo abliguriundo |
| Vokativ | abliguriende abliguriunde |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendum abliguriundum |
Plural
| Nominativ | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abligurienda abliguriunda |
| Genitiv | abliguriendorum abliguriundorum |
abliguriendarum abliguriundarum |
abliguriendorum abliguriundorum |
| Dativ | abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
| Akkusativ | abliguriendos abliguriundos |
abliguriendas abliguriundas |
abligurienda abliguriunda |
| Ablativ | abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
| Vokativ | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abligurienda abliguriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriens |
abliguriens |
abliguriens |
| Genitiv | abligurientis |
abligurientis |
abligurientis |
| Dativ | abligurienti |
abligurienti |
abligurienti |
| Akkusativ | abligurientem |
abligurientem |
abliguriens |
| Ablativ | abligurienti abliguriente |
abligurienti abliguriente |
abligurienti abliguriente |
| Vokativ | abliguriens |
abliguriens |
abliguriens |
Plural
| Nominativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
| Genitiv | abligurientium abligurientum |
abligurientium abligurientum |
abligurientium abligurientum |
| Dativ | abligurientibus |
abligurientibus |
abligurientibus |
| Akkusativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
| Ablativ | abligurientibus |
abligurientibus |
abligurientibus |
| Vokativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguritus |
abligurita |
abliguritum |
| Genitiv | abliguriti |
abliguritae |
abliguriti |
| Dativ | abligurito |
abliguritae |
abligurito |
| Akkusativ | abliguritum |
abliguritam |
abliguritum |
| Ablativ | abligurito |
abligurita |
abligurito |
| Vokativ | abligurite |
abligurita |
abliguritum |
Plural
| Nominativ | abliguriti |
abliguritae |
abligurita |
| Genitiv | abliguritorum |
abliguritarum |
abliguritorum |
| Dativ | abliguritis |
abliguritis |
abliguritis |
| Akkusativ | abliguritos |
abliguritas |
abligurita |
| Ablativ | abliguritis |
abliguritis |
abliguritis |
| Vokativ | abliguriti |
abliguritae |
abligurita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriturus |
abliguritura |
abliguriturum |
| Genitiv | abligurituri |
abliguriturae |
abligurituri |
| Dativ | abligurituro |
abliguriturae |
abligurituro |
| Akkusativ | abliguriturum |
abligurituram |
abliguriturum |
| Ablativ | abligurituro |
abliguritura |
abligurituro |
| Vokativ | abliguriture |
abliguritura |
abliguriturum |
Plural
| Nominativ | abligurituri |
abliguriturae |
abliguritura |
| Genitiv | abliguriturorum |
abliguriturarum |
abliguriturorum |
| Dativ | abligurituris |
abligurituris |
abligurituris |
| Akkusativ | abligurituros |
abligurituras |
abliguritura |
| Ablativ | abligurituris |
abligurituris |
abligurituris |
| Vokativ | abligurituri |
abliguriturae |
abliguritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abliguritum |
abliguritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurio |
|
| 2. Person Singular | abliguris |
|
| 3. Person Singular | abligurit |
|
| 1. Person Plural | abligurimus |
|
| 2. Person Plural | abliguritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abligurior |
|
| 2. Person Singular | abliguriris abligurire |
|
| 3. Person Singular | abliguritur |
|
| 1. Person Plural | abligurimur |
|
| 2. Person Plural | abligurimini |
|
| 3. Person Plural | abliguriuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriam |
|
| 2. Person Singular | abligurias |
|
| 3. Person Singular | abliguriat |
|
| 1. Person Plural | abliguriamus |
|
| 2. Person Plural | abliguriatis |
|
| 3. Person Plural | abliguriant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriar |
|
| 2. Person Singular | abliguriaris abliguriare |
|
| 3. Person Singular | abliguriatur |
|
| 1. Person Plural | abliguriamur |
|
| 2. Person Plural | abliguriamini |
|
| 3. Person Plural | abliguriantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriebam abligurbam |
|
| 2. Person Singular | abliguriebas abligurbas |
|
| 3. Person Singular | abliguriebat abligurbat |
|
| 1. Person Plural | abliguriebamus abligurbamus |
|
| 2. Person Plural | abliguriebatis abligurbatis |
|
| 3. Person Plural | abliguriebant abligurbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriebar |
|
| 2. Person Singular | abliguriebaris abliguriebare |
|
| 3. Person Singular | abliguriebatur |
|
| 1. Person Plural | abliguriebamur |
|
| 2. Person Plural | abliguriebamini |
|
| 3. Person Plural | abliguriebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurirem |
|
| 2. Person Singular | abligurires |
|
| 3. Person Singular | abliguriret |
|
| 1. Person Plural | abliguriremus |
|
| 2. Person Plural | abliguriretis |
|
| 3. Person Plural | abligurirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abligurirer |
|
| 2. Person Singular | abligurireris abligurirere |
|
| 3. Person Singular | abliguriretur |
|
| 1. Person Plural | abliguriremur |
|
| 2. Person Plural | abliguriremini |
|
| 3. Person Plural | abligurirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriam abliguribo |
|
| 2. Person Singular | abliguries abliguribis |
|
| 3. Person Singular | abliguriet abliguribit |
|
| 1. Person Plural | abliguriemus abliguribimus |
|
| 2. Person Plural | abligurietis abliguribitis |
|
| 3. Person Plural | abligurient abliguribunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriar abliguribor |
|
| 2. Person Singular | abligurieris abliguriere abliguriberis |
|
| 3. Person Singular | abligurietur abliguriberit |
|
| 1. Person Plural | abliguriemur abliguribimur |
|
| 2. Person Plural | abliguriemini abliguribimini |
|
| 3. Person Plural | abligurientur abliguribuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivi |
|
| 2. Person Singular | abligurivisti |
|
| 3. Person Singular | abligurivit |
|
| 1. Person Plural | abligurivimus |
|
| 2. Person Plural | abligurivistis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverunt abligurivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus sum |
|
| 2. Person Singular | abliguritus es |
|
| 3. Person Singular | abliguritus est |
|
| 1. Person Plural | abliguriti sumus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti estis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriverim |
|
| 2. Person Singular | abliguriveris |
|
| 3. Person Singular | abliguriverit |
|
| 1. Person Plural | abliguriverimus |
|
| 2. Person Plural | abliguriveritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus sim |
|
| 2. Person Singular | abliguritus sis |
|
| 3. Person Singular | abliguritus sit |
|
| 1. Person Plural | abliguriti simus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti sitis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abliguriveram |
|
| 2. Person Singular | abliguriveras |
|
| 3. Person Singular | abliguriverat |
|
| 1. Person Plural | abliguriveramus |
|
| 2. Person Plural | abliguriveratis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus eram |
|
| 2. Person Singular | abliguritus eras |
|
| 3. Person Singular | abliguritus erat |
|
| 1. Person Plural | abliguriti eramus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti eratis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivissem |
|
| 2. Person Singular | abligurivisses |
|
| 3. Person Singular | abligurivisset |
|
| 1. Person Plural | abligurivissemus |
|
| 2. Person Plural | abligurivissetis |
|
| 3. Person Plural | abligurivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus essem |
|
| 2. Person Singular | abliguritus esses |
|
| 3. Person Singular | abliguritus esset |
|
| 1. Person Plural | abliguriti essemus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti essetis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abligurivero |
|
| 2. Person Singular | abliguriveris |
|
| 3. Person Singular | abliguriverit |
|
| 1. Person Plural | abliguriverimus |
|
| 2. Person Plural | abliguriveritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abliguritus ero |
|
| 2. Person Singular | abliguritus eris |
|
| 3. Person Singular | abliguritus erit |
|
| 1. Person Plural | abliguriti erimus |
|
| 2. Person Plural | abliguriti eritis |
|
| 3. Person Plural | abliguriti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abligurire |
|
| Vorzeitigkeit | abligurivisse |
|
| Nachzeitigkeit | abliguriturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abliguriri abliguririer |
|
| Vorzeitigkeit | abliguritum esse |
|
| Nachzeitigkeit | abliguritum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abliguri |
! |
| 2. Person Plural | abligurite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abligurito |
| 3. Person Singular | abligurito |
| 2. Person Plural | abliguritote |
| 3. Person Plural | abliguriunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abligurire |
|
| Genitiv | abliguriendi abliguriundi |
|
| Dativ | abliguriendo abliguriundo |
|
| Akkusativ | abliguriendum abliguriundum |
|
| Ablativ | abliguriendo abliguriundo |
|
| Vokativ | abliguriende abliguriunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriendus abliguriundus |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendum abliguriundum |
| Genitiv | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abliguriendi abliguriundi |
| Dativ | abliguriendo abliguriundo |
abliguriendae abliguriundae |
abliguriendo abliguriundo |
| Akkusativ | abliguriendum abliguriundum |
abliguriendam abliguriundam |
abliguriendum abliguriundum |
| Ablativ | abliguriendo abliguriundo |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendo abliguriundo |
| Vokativ | abliguriende abliguriunde |
abligurienda abliguriunda |
abliguriendum abliguriundum |
Plural
| Nominativ | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abligurienda abliguriunda |
| Genitiv | abliguriendorum abliguriundorum |
abliguriendarum abliguriundarum |
abliguriendorum abliguriundorum |
| Dativ | abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
| Akkusativ | abliguriendos abliguriundos |
abliguriendas abliguriundas |
abligurienda abliguriunda |
| Ablativ | abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
abliguriendis abliguriundis |
| Vokativ | abliguriendi abliguriundi |
abliguriendae abliguriundae |
abligurienda abliguriunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriens |
abliguriens |
abliguriens |
| Genitiv | abligurientis |
abligurientis |
abligurientis |
| Dativ | abligurienti |
abligurienti |
abligurienti |
| Akkusativ | abligurientem |
abligurientem |
abliguriens |
| Ablativ | abligurienti abliguriente |
abligurienti abliguriente |
abligurienti abliguriente |
| Vokativ | abliguriens |
abliguriens |
abliguriens |
Plural
| Nominativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
| Genitiv | abligurientium abligurientum |
abligurientium abligurientum |
abligurientium abligurientum |
| Dativ | abligurientibus |
abligurientibus |
abligurientibus |
| Akkusativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
| Ablativ | abligurientibus |
abligurientibus |
abligurientibus |
| Vokativ | abligurientes |
abligurientes |
abligurientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguritus |
abligurita |
abliguritum |
| Genitiv | abliguriti |
abliguritae |
abliguriti |
| Dativ | abligurito |
abliguritae |
abligurito |
| Akkusativ | abliguritum |
abliguritam |
abliguritum |
| Ablativ | abligurito |
abligurita |
abligurito |
| Vokativ | abligurite |
abligurita |
abliguritum |
Plural
| Nominativ | abliguriti |
abliguritae |
abligurita |
| Genitiv | abliguritorum |
abliguritarum |
abliguritorum |
| Dativ | abliguritis |
abliguritis |
abliguritis |
| Akkusativ | abliguritos |
abliguritas |
abligurita |
| Ablativ | abliguritis |
abliguritis |
abliguritis |
| Vokativ | abliguriti |
abliguritae |
abligurita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abliguriturus |
abliguritura |
abliguriturum |
| Genitiv | abligurituri |
abliguriturae |
abligurituri |
| Dativ | abligurituro |
abliguriturae |
abligurituro |
| Akkusativ | abliguriturum |
abligurituram |
abliguriturum |
| Ablativ | abligurituro |
abliguritura |
abligurituro |
| Vokativ | abliguriture |
abliguritura |
abliguriturum |
Plural
| Nominativ | abligurituri |
abliguriturae |
abliguritura |
| Genitiv | abliguriturorum |
abliguriturarum |
abliguriturorum |
| Dativ | abligurituris |
abligurituris |
abligurituris |
| Akkusativ | abligurituros |
abligurituras |
abliguritura |
| Ablativ | abligurituris |
abligurituris |
abligurituris |
| Vokativ | abligurituri |
abliguriturae |
abliguritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abliguritum |
abliguritu |