Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abloco
|
ich vermiete |
| 2. Person Singular |
ablocas
|
du vermietest |
| 3. Person Singular |
ablocat
|
er/sie/es vermietet |
| 1. Person Plural |
ablocamus
|
wir vermieten |
| 2. Person Plural |
ablocatis
|
ihr vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocant
|
sie vermieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocor
|
ich werde vermietet |
| 2. Person Singular |
ablocaris ablocare
|
du wirst vermietet |
| 3. Person Singular |
ablocatur
|
er/sie/es wird vermietet |
| 1. Person Plural |
ablocamur
|
wir werden vermietet |
| 2. Person Plural |
ablocamini
|
ihr werdet vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocantur
|
sie werden vermietet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocem
|
ich vermiete |
| 2. Person Singular |
abloces
|
du vermietest |
| 3. Person Singular |
ablocet
|
er/sie/es vermiete |
| 1. Person Plural |
ablocemus
|
wir vermieten |
| 2. Person Plural |
ablocetis
|
ihr vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocent
|
sie vermieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocer
|
ich werde vermietet |
| 2. Person Singular |
abloceris ablocere
|
du werdest vermietet |
| 3. Person Singular |
ablocetur
|
er/sie/es werde vermietet |
| 1. Person Plural |
ablocemur
|
wir werden vermietet |
| 2. Person Plural |
ablocemini
|
ihr werdet vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocentur
|
sie werden vermietet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabam
|
ich vermietete |
| 2. Person Singular |
ablocabas
|
du vermietetest |
| 3. Person Singular |
ablocabat
|
er/sie/es vermietete |
| 1. Person Plural |
ablocabamus
|
wir vermieteten |
| 2. Person Plural |
ablocabatis
|
ihr vermietetet |
| 3. Person Plural |
ablocabant
|
sie vermieteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabar
|
ich wurde vermietet |
| 2. Person Singular |
ablocabaris ablocabare
|
du wurdest vermietet |
| 3. Person Singular |
ablocabatur
|
er/sie/es wurde vermietet |
| 1. Person Plural |
ablocabamur
|
wir wurden vermietet |
| 2. Person Plural |
ablocabamini
|
ihr wurdet vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocabantur
|
sie wurden vermietet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocarem
|
ich vermietete |
| 2. Person Singular |
ablocares
|
du vermietetest |
| 3. Person Singular |
ablocaret
|
er/sie/es vermietete |
| 1. Person Plural |
ablocaremus
|
wir vermieteten |
| 2. Person Plural |
ablocaretis
|
ihr vermietetet |
| 3. Person Plural |
ablocarent
|
sie vermieteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocarer
|
ich würde vermietet |
| 2. Person Singular |
ablocareris ablocarere
|
du würdest vermietet |
| 3. Person Singular |
ablocaretur
|
er/sie/es würde vermietet |
| 1. Person Plural |
ablocaremur
|
wir würden vermietet |
| 2. Person Plural |
ablocaremini
|
ihr würdet vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocarentur
|
sie würden vermietet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabo
|
ich werde vermieten |
| 2. Person Singular |
ablocabis
|
du wirst vermieten |
| 3. Person Singular |
ablocabit
|
er/sie/es wird vermieten |
| 1. Person Plural |
ablocabimus
|
wir werden vermieten |
| 2. Person Plural |
ablocabitis
|
ihr werdet vermieten |
| 3. Person Plural |
ablocabunt
|
sie werden vermieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabor
|
ich werde vermietet werden |
| 2. Person Singular |
ablocaberis ablocabere
|
du wirst vermietet werden |
| 3. Person Singular |
ablocabitur
|
er/sie/es wird vermietet werden |
| 1. Person Plural |
ablocabimur
|
wir werden vermietet werden |
| 2. Person Plural |
ablocabimini
|
ihr werdet vermietet werden |
| 3. Person Plural |
ablocabuntur
|
sie werden vermietet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocavi
|
ich habe vermietet |
| 2. Person Singular |
ablocavisti
|
du hast vermietet |
| 3. Person Singular |
ablocavit
|
er/sie/es hat vermietet |
| 1. Person Plural |
ablocavimus
|
wir haben vermietet |
| 2. Person Plural |
ablocavistis
|
ihr habt vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocaverunt ablocavere
|
sie haben vermietet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus sum
|
ich bin vermietet worden |
| 2. Person Singular |
ablocatus es
|
du bist vermietet worden |
| 3. Person Singular |
ablocatus est
|
er/sie/es ist vermietet worden |
| 1. Person Plural |
ablocati sumus
|
wir sind vermietet worden |
| 2. Person Plural |
ablocati estis
|
ihr seid vermietet worden |
| 3. Person Plural |
ablocati sunt
|
sie sind vermietet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocaverim
|
ich habe vermietet |
| 2. Person Singular |
ablocaveris
|
du habest vermietet |
| 3. Person Singular |
ablocaverit
|
er/sie/es habe vermietet |
| 1. Person Plural |
ablocaverimus
|
wir haben vermietet |
| 2. Person Plural |
ablocaveritis
|
ihr habet vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocaverint
|
sie haben vermietet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus sim
|
ich sei vermietet worden |
| 2. Person Singular |
ablocatus sis
|
du seiest vermietet worden |
| 3. Person Singular |
ablocatus sit
|
er/sie/es sei vermietet worden |
| 1. Person Plural |
ablocati simus
|
wir seien vermietet worden |
| 2. Person Plural |
ablocati sitis
|
ihr seiet vermietet worden |
| 3. Person Plural |
ablocati sint
|
sie seien vermietet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocaveram
|
ich hatte vermietet |
| 2. Person Singular |
ablocaveras
|
du hattest vermietet |
| 3. Person Singular |
ablocaverat
|
er/sie/es hatte vermietet |
| 1. Person Plural |
ablocaveramus
|
wir hatten vermietet |
| 2. Person Plural |
ablocaveratis
|
ihr hattet vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocaverant
|
sie hatten vermietet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus eram
|
ich war vermietet worden |
| 2. Person Singular |
ablocatus eras
|
du warst vermietet worden |
| 3. Person Singular |
ablocatus erat
|
er/sie/es war vermietet worden |
| 1. Person Plural |
ablocati eramus
|
wir waren vermietet worden |
| 2. Person Plural |
ablocati eratis
|
ihr wart vermietet worden |
| 3. Person Plural |
ablocati erant
|
sie waren vermietet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocavissem
|
ich hätte vermietet |
| 2. Person Singular |
ablocavisses
|
du hättest vermietet |
| 3. Person Singular |
ablocavisset
|
er/sie/es hätte vermietet |
| 1. Person Plural |
ablocavissemus
|
wir hätten vermietet |
| 2. Person Plural |
ablocavissetis
|
ihr hättet vermietet |
| 3. Person Plural |
ablocavissent
|
sie hätten vermietet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus essem
|
ich wäre vermietet worden |
| 2. Person Singular |
ablocatus esses
|
du wärest vermietet worden |
| 3. Person Singular |
ablocatus esset
|
er/sie/es wäre vermietet worden |
| 1. Person Plural |
ablocati essemus
|
wir wären vermietet worden |
| 2. Person Plural |
ablocati essetis
|
ihr wäret vermietet worden |
| 3. Person Plural |
ablocati essent
|
sie wären vermietet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocavero
|
ich werde vermietet haben |
| 2. Person Singular |
ablocaveris
|
du wirst vermietet haben |
| 3. Person Singular |
ablocaverit
|
er/sie/es wird vermietet haben |
| 1. Person Plural |
ablocaverimus
|
wir werden vermietet haben |
| 2. Person Plural |
ablocaveritis
|
ihr werdet vermietet haben |
| 3. Person Plural |
ablocaverint
|
sie werden vermietet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus ero
|
ich werde vermietet worden sein |
| 2. Person Singular |
ablocatus eris
|
du wirst vermietet worden sein |
| 3. Person Singular |
ablocatus erit
|
er/sie/es wird vermietet worden sein |
| 1. Person Plural |
ablocati erimus
|
wir werden vermietet worden sein |
| 2. Person Plural |
ablocati eritis
|
ihr werdet vermietet worden sein |
| 3. Person Plural |
ablocati erunt
|
sie werden vermietet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablocare
|
vermieten |
| Vorzeitigkeit |
ablocavisse
|
vermietet haben |
| Nachzeitigkeit |
ablocaturum esse
|
vermieten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablocari ablocarier
|
vermietet werden |
| Vorzeitigkeit |
ablocatum esse
|
vermietet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ablocatum iri
|
künftig vermietet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abloca
|
vermiete! |
| 2. Person Plural |
ablocate
|
vermietet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ablocato
|
| 3. Person Singular |
ablocato
|
| 2. Person Plural |
ablocatote
|
| 3. Person Plural |
ablocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ablocare
|
das Vermieten |
| Genitiv |
ablocandi
|
des Vermietens |
| Dativ |
ablocando
|
dem Vermieten |
| Akkusativ |
ablocandum
|
das Vermieten |
| Ablativ |
ablocando
|
durch das Vermieten |
| Vokativ |
ablocande
|
Vermieten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocandus
|
ablocanda
|
ablocandum
|
| Genitiv |
ablocandi
|
ablocandae
|
ablocandi
|
| Dativ |
ablocando
|
ablocandae
|
ablocando
|
| Akkusativ |
ablocandum
|
ablocandam
|
ablocandum
|
| Ablativ |
ablocando
|
ablocanda
|
ablocando
|
| Vokativ |
ablocande
|
ablocanda
|
ablocandum
|
Plural
| Nominativ |
ablocandi
|
ablocandae
|
ablocanda
|
| Genitiv |
ablocandorum
|
ablocandarum
|
ablocandorum
|
| Dativ |
ablocandis
|
ablocandis
|
ablocandis
|
| Akkusativ |
ablocandos
|
ablocandas
|
ablocanda
|
| Ablativ |
ablocandis
|
ablocandis
|
ablocandis
|
| Vokativ |
ablocandi
|
ablocandae
|
ablocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocans
|
ablocans
|
ablocans
|
| Genitiv |
ablocantis
|
ablocantis
|
ablocantis
|
| Dativ |
ablocanti
|
ablocanti
|
ablocanti
|
| Akkusativ |
ablocantem
|
ablocantem
|
ablocans
|
| Ablativ |
ablocanti ablocante
|
ablocanti ablocante
|
ablocanti ablocante
|
| Vokativ |
ablocans
|
ablocans
|
ablocans
|
Plural
| Nominativ |
ablocantes
|
ablocantes
|
ablocantia
|
| Genitiv |
ablocantium ablocantum
|
ablocantium ablocantum
|
ablocantium ablocantum
|
| Dativ |
ablocantibus
|
ablocantibus
|
ablocantibus
|
| Akkusativ |
ablocantes
|
ablocantes
|
ablocantia
|
| Ablativ |
ablocantibus
|
ablocantibus
|
ablocantibus
|
| Vokativ |
ablocantes
|
ablocantes
|
ablocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocatus
|
ablocata
|
ablocatum
|
| Genitiv |
ablocati
|
ablocatae
|
ablocati
|
| Dativ |
ablocato
|
ablocatae
|
ablocato
|
| Akkusativ |
ablocatum
|
ablocatam
|
ablocatum
|
| Ablativ |
ablocato
|
ablocata
|
ablocato
|
| Vokativ |
ablocate
|
ablocata
|
ablocatum
|
Plural
| Nominativ |
ablocati
|
ablocatae
|
ablocata
|
| Genitiv |
ablocatorum
|
ablocatarum
|
ablocatorum
|
| Dativ |
ablocatis
|
ablocatis
|
ablocatis
|
| Akkusativ |
ablocatos
|
ablocatas
|
ablocata
|
| Ablativ |
ablocatis
|
ablocatis
|
ablocatis
|
| Vokativ |
ablocati
|
ablocatae
|
ablocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocaturus
|
ablocatura
|
ablocaturum
|
| Genitiv |
ablocaturi
|
ablocaturae
|
ablocaturi
|
| Dativ |
ablocaturo
|
ablocaturae
|
ablocaturo
|
| Akkusativ |
ablocaturum
|
ablocaturam
|
ablocaturum
|
| Ablativ |
ablocaturo
|
ablocatura
|
ablocaturo
|
| Vokativ |
ablocature
|
ablocatura
|
ablocaturum
|
Plural
| Nominativ |
ablocaturi
|
ablocaturae
|
ablocatura
|
| Genitiv |
ablocaturorum
|
ablocaturarum
|
ablocaturorum
|
| Dativ |
ablocaturis
|
ablocaturis
|
ablocaturis
|
| Akkusativ |
ablocaturos
|
ablocaturas
|
ablocatura
|
| Ablativ |
ablocaturis
|
ablocaturis
|
ablocaturis
|
| Vokativ |
ablocaturi
|
ablocaturae
|
ablocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ablocatum
|
ablocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abloco
|
ich verpachte |
| 2. Person Singular |
ablocas
|
du verpachtest |
| 3. Person Singular |
ablocat
|
er/sie/es verpachtet |
| 1. Person Plural |
ablocamus
|
wir verpachten |
| 2. Person Plural |
ablocatis
|
ihr verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocant
|
sie verpachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocor
|
ich werde verpachtet |
| 2. Person Singular |
ablocaris ablocare
|
du wirst verpachtet |
| 3. Person Singular |
ablocatur
|
er/sie/es wird verpachtet |
| 1. Person Plural |
ablocamur
|
wir werden verpachtet |
| 2. Person Plural |
ablocamini
|
ihr werdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocantur
|
sie werden verpachtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocem
|
ich verpachte |
| 2. Person Singular |
abloces
|
du verpachtest |
| 3. Person Singular |
ablocet
|
er/sie/es verpachte |
| 1. Person Plural |
ablocemus
|
wir verpachten |
| 2. Person Plural |
ablocetis
|
ihr verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocent
|
sie verpachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocer
|
ich werde verpachtet |
| 2. Person Singular |
abloceris ablocere
|
du werdest verpachtet |
| 3. Person Singular |
ablocetur
|
er/sie/es werde verpachtet |
| 1. Person Plural |
ablocemur
|
wir werden verpachtet |
| 2. Person Plural |
ablocemini
|
ihr werdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocentur
|
sie werden verpachtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabam
|
ich verpachtete |
| 2. Person Singular |
ablocabas
|
du verpachtetest |
| 3. Person Singular |
ablocabat
|
er/sie/es verpachtete |
| 1. Person Plural |
ablocabamus
|
wir verpachteten |
| 2. Person Plural |
ablocabatis
|
ihr verpachtetet |
| 3. Person Plural |
ablocabant
|
sie verpachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabar
|
ich wurde verpachtet |
| 2. Person Singular |
ablocabaris ablocabare
|
du wurdest verpachtet |
| 3. Person Singular |
ablocabatur
|
er/sie/es wurde verpachtet |
| 1. Person Plural |
ablocabamur
|
wir wurden verpachtet |
| 2. Person Plural |
ablocabamini
|
ihr wurdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocabantur
|
sie wurden verpachtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocarem
|
ich verpachtete |
| 2. Person Singular |
ablocares
|
du verpachtetest |
| 3. Person Singular |
ablocaret
|
er/sie/es verpachtete |
| 1. Person Plural |
ablocaremus
|
wir verpachteten |
| 2. Person Plural |
ablocaretis
|
ihr verpachtetet |
| 3. Person Plural |
ablocarent
|
sie verpachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocarer
|
ich würde verpachtet |
| 2. Person Singular |
ablocareris ablocarere
|
du würdest verpachtet |
| 3. Person Singular |
ablocaretur
|
er/sie/es würde verpachtet |
| 1. Person Plural |
ablocaremur
|
wir würden verpachtet |
| 2. Person Plural |
ablocaremini
|
ihr würdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocarentur
|
sie würden verpachtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabo
|
ich werde verpachten |
| 2. Person Singular |
ablocabis
|
du wirst verpachten |
| 3. Person Singular |
ablocabit
|
er/sie/es wird verpachten |
| 1. Person Plural |
ablocabimus
|
wir werden verpachten |
| 2. Person Plural |
ablocabitis
|
ihr werdet verpachten |
| 3. Person Plural |
ablocabunt
|
sie werden verpachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabor
|
ich werde verpachtet werden |
| 2. Person Singular |
ablocaberis ablocabere
|
du wirst verpachtet werden |
| 3. Person Singular |
ablocabitur
|
er/sie/es wird verpachtet werden |
| 1. Person Plural |
ablocabimur
|
wir werden verpachtet werden |
| 2. Person Plural |
ablocabimini
|
ihr werdet verpachtet werden |
| 3. Person Plural |
ablocabuntur
|
sie werden verpachtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocavi
|
ich habe verpachtet |
| 2. Person Singular |
ablocavisti
|
du hast verpachtet |
| 3. Person Singular |
ablocavit
|
er/sie/es hat verpachtet |
| 1. Person Plural |
ablocavimus
|
wir haben verpachtet |
| 2. Person Plural |
ablocavistis
|
ihr habt verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocaverunt ablocavere
|
sie haben verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus sum
|
ich bin verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
ablocatus es
|
du bist verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
ablocatus est
|
er/sie/es ist verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
ablocati sumus
|
wir sind verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
ablocati estis
|
ihr seid verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
ablocati sunt
|
sie sind verpachtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocaverim
|
ich habe verpachtet |
| 2. Person Singular |
ablocaveris
|
du habest verpachtet |
| 3. Person Singular |
ablocaverit
|
er/sie/es habe verpachtet |
| 1. Person Plural |
ablocaverimus
|
wir haben verpachtet |
| 2. Person Plural |
ablocaveritis
|
ihr habet verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocaverint
|
sie haben verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus sim
|
ich sei verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
ablocatus sis
|
du seiest verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
ablocatus sit
|
er/sie/es sei verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
ablocati simus
|
wir seien verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
ablocati sitis
|
ihr seiet verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
ablocati sint
|
sie seien verpachtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocaveram
|
ich hatte verpachtet |
| 2. Person Singular |
ablocaveras
|
du hattest verpachtet |
| 3. Person Singular |
ablocaverat
|
er/sie/es hatte verpachtet |
| 1. Person Plural |
ablocaveramus
|
wir hatten verpachtet |
| 2. Person Plural |
ablocaveratis
|
ihr hattet verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocaverant
|
sie hatten verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus eram
|
ich war verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
ablocatus eras
|
du warst verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
ablocatus erat
|
er/sie/es war verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
ablocati eramus
|
wir waren verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
ablocati eratis
|
ihr wart verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
ablocati erant
|
sie waren verpachtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocavissem
|
ich hätte verpachtet |
| 2. Person Singular |
ablocavisses
|
du hättest verpachtet |
| 3. Person Singular |
ablocavisset
|
er/sie/es hätte verpachtet |
| 1. Person Plural |
ablocavissemus
|
wir hätten verpachtet |
| 2. Person Plural |
ablocavissetis
|
ihr hättet verpachtet |
| 3. Person Plural |
ablocavissent
|
sie hätten verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus essem
|
ich wäre verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
ablocatus esses
|
du wärest verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
ablocatus esset
|
er/sie/es wäre verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
ablocati essemus
|
wir wären verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
ablocati essetis
|
ihr wäret verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
ablocati essent
|
sie wären verpachtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocavero
|
ich werde verpachtet haben |
| 2. Person Singular |
ablocaveris
|
du wirst verpachtet haben |
| 3. Person Singular |
ablocaverit
|
er/sie/es wird verpachtet haben |
| 1. Person Plural |
ablocaverimus
|
wir werden verpachtet haben |
| 2. Person Plural |
ablocaveritis
|
ihr werdet verpachtet haben |
| 3. Person Plural |
ablocaverint
|
sie werden verpachtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus ero
|
ich werde verpachtet worden sein |
| 2. Person Singular |
ablocatus eris
|
du wirst verpachtet worden sein |
| 3. Person Singular |
ablocatus erit
|
er/sie/es wird verpachtet worden sein |
| 1. Person Plural |
ablocati erimus
|
wir werden verpachtet worden sein |
| 2. Person Plural |
ablocati eritis
|
ihr werdet verpachtet worden sein |
| 3. Person Plural |
ablocati erunt
|
sie werden verpachtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablocare
|
verpachten |
| Vorzeitigkeit |
ablocavisse
|
verpachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
ablocaturum esse
|
verpachten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablocari ablocarier
|
verpachtet werden |
| Vorzeitigkeit |
ablocatum esse
|
verpachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ablocatum iri
|
künftig verpachtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abloca
|
verpachte! |
| 2. Person Plural |
ablocate
|
verpachtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ablocato
|
| 3. Person Singular |
ablocato
|
| 2. Person Plural |
ablocatote
|
| 3. Person Plural |
ablocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ablocare
|
das Verpachten |
| Genitiv |
ablocandi
|
des Verpachtens |
| Dativ |
ablocando
|
dem Verpachten |
| Akkusativ |
ablocandum
|
das Verpachten |
| Ablativ |
ablocando
|
durch das Verpachten |
| Vokativ |
ablocande
|
Verpachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocandus
|
ablocanda
|
ablocandum
|
| Genitiv |
ablocandi
|
ablocandae
|
ablocandi
|
| Dativ |
ablocando
|
ablocandae
|
ablocando
|
| Akkusativ |
ablocandum
|
ablocandam
|
ablocandum
|
| Ablativ |
ablocando
|
ablocanda
|
ablocando
|
| Vokativ |
ablocande
|
ablocanda
|
ablocandum
|
Plural
| Nominativ |
ablocandi
|
ablocandae
|
ablocanda
|
| Genitiv |
ablocandorum
|
ablocandarum
|
ablocandorum
|
| Dativ |
ablocandis
|
ablocandis
|
ablocandis
|
| Akkusativ |
ablocandos
|
ablocandas
|
ablocanda
|
| Ablativ |
ablocandis
|
ablocandis
|
ablocandis
|
| Vokativ |
ablocandi
|
ablocandae
|
ablocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocans
|
ablocans
|
ablocans
|
| Genitiv |
ablocantis
|
ablocantis
|
ablocantis
|
| Dativ |
ablocanti
|
ablocanti
|
ablocanti
|
| Akkusativ |
ablocantem
|
ablocantem
|
ablocans
|
| Ablativ |
ablocanti ablocante
|
ablocanti ablocante
|
ablocanti ablocante
|
| Vokativ |
ablocans
|
ablocans
|
ablocans
|
Plural
| Nominativ |
ablocantes
|
ablocantes
|
ablocantia
|
| Genitiv |
ablocantium ablocantum
|
ablocantium ablocantum
|
ablocantium ablocantum
|
| Dativ |
ablocantibus
|
ablocantibus
|
ablocantibus
|
| Akkusativ |
ablocantes
|
ablocantes
|
ablocantia
|
| Ablativ |
ablocantibus
|
ablocantibus
|
ablocantibus
|
| Vokativ |
ablocantes
|
ablocantes
|
ablocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocatus
|
ablocata
|
ablocatum
|
| Genitiv |
ablocati
|
ablocatae
|
ablocati
|
| Dativ |
ablocato
|
ablocatae
|
ablocato
|
| Akkusativ |
ablocatum
|
ablocatam
|
ablocatum
|
| Ablativ |
ablocato
|
ablocata
|
ablocato
|
| Vokativ |
ablocate
|
ablocata
|
ablocatum
|
Plural
| Nominativ |
ablocati
|
ablocatae
|
ablocata
|
| Genitiv |
ablocatorum
|
ablocatarum
|
ablocatorum
|
| Dativ |
ablocatis
|
ablocatis
|
ablocatis
|
| Akkusativ |
ablocatos
|
ablocatas
|
ablocata
|
| Ablativ |
ablocatis
|
ablocatis
|
ablocatis
|
| Vokativ |
ablocati
|
ablocatae
|
ablocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocaturus
|
ablocatura
|
ablocaturum
|
| Genitiv |
ablocaturi
|
ablocaturae
|
ablocaturi
|
| Dativ |
ablocaturo
|
ablocaturae
|
ablocaturo
|
| Akkusativ |
ablocaturum
|
ablocaturam
|
ablocaturum
|
| Ablativ |
ablocaturo
|
ablocatura
|
ablocaturo
|
| Vokativ |
ablocature
|
ablocatura
|
ablocaturum
|
Plural
| Nominativ |
ablocaturi
|
ablocaturae
|
ablocatura
|
| Genitiv |
ablocaturorum
|
ablocaturarum
|
ablocaturorum
|
| Dativ |
ablocaturis
|
ablocaturis
|
ablocaturis
|
| Akkusativ |
ablocaturos
|
ablocaturas
|
ablocatura
|
| Ablativ |
ablocaturis
|
ablocaturis
|
ablocaturis
|
| Vokativ |
ablocaturi
|
ablocaturae
|
ablocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ablocatum
|
ablocatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abloco
|
|
| 2. Person Singular |
ablocas
|
|
| 3. Person Singular |
ablocat
|
|
| 1. Person Plural |
ablocamus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocatis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocor
|
|
| 2. Person Singular |
ablocaris ablocare
|
|
| 3. Person Singular |
ablocatur
|
|
| 1. Person Plural |
ablocamur
|
|
| 2. Person Plural |
ablocamini
|
|
| 3. Person Plural |
ablocantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocem
|
|
| 2. Person Singular |
abloces
|
|
| 3. Person Singular |
ablocet
|
|
| 1. Person Plural |
ablocemus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocetis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocer
|
|
| 2. Person Singular |
abloceris ablocere
|
|
| 3. Person Singular |
ablocetur
|
|
| 1. Person Plural |
ablocemur
|
|
| 2. Person Plural |
ablocemini
|
|
| 3. Person Plural |
ablocentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabam
|
|
| 2. Person Singular |
ablocabas
|
|
| 3. Person Singular |
ablocabat
|
|
| 1. Person Plural |
ablocabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabar
|
|
| 2. Person Singular |
ablocabaris ablocabare
|
|
| 3. Person Singular |
ablocabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ablocabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ablocabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ablocabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocarem
|
|
| 2. Person Singular |
ablocares
|
|
| 3. Person Singular |
ablocaret
|
|
| 1. Person Plural |
ablocaremus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocaretis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocarer
|
|
| 2. Person Singular |
ablocareris ablocarere
|
|
| 3. Person Singular |
ablocaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ablocaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ablocaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ablocarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabo
|
|
| 2. Person Singular |
ablocabis
|
|
| 3. Person Singular |
ablocabit
|
|
| 1. Person Plural |
ablocabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocabor
|
|
| 2. Person Singular |
ablocaberis ablocabere
|
|
| 3. Person Singular |
ablocabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ablocabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ablocabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ablocabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocavi
|
|
| 2. Person Singular |
ablocavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ablocavit
|
|
| 1. Person Plural |
ablocavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocaverunt ablocavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ablocatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ablocatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ablocati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ablocaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ablocaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ablocaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ablocatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ablocatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ablocati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ablocaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ablocaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ablocaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ablocatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ablocatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ablocati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ablocavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ablocavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ablocavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ablocatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ablocatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ablocati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocavero
|
|
| 2. Person Singular |
ablocaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ablocaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ablocaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ablocatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ablocatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ablocatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ablocati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ablocati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ablocati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablocare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ablocavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ablocaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ablocari ablocarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ablocatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ablocatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abloca
|
! |
| 2. Person Plural |
ablocate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ablocato
|
| 3. Person Singular |
ablocato
|
| 2. Person Plural |
ablocatote
|
| 3. Person Plural |
ablocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ablocare
|
|
| Genitiv |
ablocandi
|
|
| Dativ |
ablocando
|
|
| Akkusativ |
ablocandum
|
|
| Ablativ |
ablocando
|
|
| Vokativ |
ablocande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocandus
|
ablocanda
|
ablocandum
|
| Genitiv |
ablocandi
|
ablocandae
|
ablocandi
|
| Dativ |
ablocando
|
ablocandae
|
ablocando
|
| Akkusativ |
ablocandum
|
ablocandam
|
ablocandum
|
| Ablativ |
ablocando
|
ablocanda
|
ablocando
|
| Vokativ |
ablocande
|
ablocanda
|
ablocandum
|
Plural
| Nominativ |
ablocandi
|
ablocandae
|
ablocanda
|
| Genitiv |
ablocandorum
|
ablocandarum
|
ablocandorum
|
| Dativ |
ablocandis
|
ablocandis
|
ablocandis
|
| Akkusativ |
ablocandos
|
ablocandas
|
ablocanda
|
| Ablativ |
ablocandis
|
ablocandis
|
ablocandis
|
| Vokativ |
ablocandi
|
ablocandae
|
ablocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocans
|
ablocans
|
ablocans
|
| Genitiv |
ablocantis
|
ablocantis
|
ablocantis
|
| Dativ |
ablocanti
|
ablocanti
|
ablocanti
|
| Akkusativ |
ablocantem
|
ablocantem
|
ablocans
|
| Ablativ |
ablocanti ablocante
|
ablocanti ablocante
|
ablocanti ablocante
|
| Vokativ |
ablocans
|
ablocans
|
ablocans
|
Plural
| Nominativ |
ablocantes
|
ablocantes
|
ablocantia
|
| Genitiv |
ablocantium ablocantum
|
ablocantium ablocantum
|
ablocantium ablocantum
|
| Dativ |
ablocantibus
|
ablocantibus
|
ablocantibus
|
| Akkusativ |
ablocantes
|
ablocantes
|
ablocantia
|
| Ablativ |
ablocantibus
|
ablocantibus
|
ablocantibus
|
| Vokativ |
ablocantes
|
ablocantes
|
ablocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocatus
|
ablocata
|
ablocatum
|
| Genitiv |
ablocati
|
ablocatae
|
ablocati
|
| Dativ |
ablocato
|
ablocatae
|
ablocato
|
| Akkusativ |
ablocatum
|
ablocatam
|
ablocatum
|
| Ablativ |
ablocato
|
ablocata
|
ablocato
|
| Vokativ |
ablocate
|
ablocata
|
ablocatum
|
Plural
| Nominativ |
ablocati
|
ablocatae
|
ablocata
|
| Genitiv |
ablocatorum
|
ablocatarum
|
ablocatorum
|
| Dativ |
ablocatis
|
ablocatis
|
ablocatis
|
| Akkusativ |
ablocatos
|
ablocatas
|
ablocata
|
| Ablativ |
ablocatis
|
ablocatis
|
ablocatis
|
| Vokativ |
ablocati
|
ablocatae
|
ablocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ablocaturus
|
ablocatura
|
ablocaturum
|
| Genitiv |
ablocaturi
|
ablocaturae
|
ablocaturi
|
| Dativ |
ablocaturo
|
ablocaturae
|
ablocaturo
|
| Akkusativ |
ablocaturum
|
ablocaturam
|
ablocaturum
|
| Ablativ |
ablocaturo
|
ablocatura
|
ablocaturo
|
| Vokativ |
ablocature
|
ablocatura
|
ablocaturum
|
Plural
| Nominativ |
ablocaturi
|
ablocaturae
|
ablocatura
|
| Genitiv |
ablocaturorum
|
ablocaturarum
|
ablocaturorum
|
| Dativ |
ablocaturis
|
ablocaturis
|
ablocaturis
|
| Akkusativ |
ablocaturos
|
ablocaturas
|
ablocatura
|
| Ablativ |
ablocaturis
|
ablocaturis
|
ablocaturis
|
| Vokativ |
ablocaturi
|
ablocaturae
|
ablocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ablocatum
|
ablocatu
|