Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
ich wende ab |
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
du wendest ab |
| 3. Person Singular |
abominatur
|
er/sie/es wendet ab |
| 1. Person Plural |
abominamur
|
wir wenden ab |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
ihr wendet ab |
| 3. Person Plural |
abominantur
|
sie wenden ab |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
ich wende ab |
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
du wendest ab |
| 3. Person Singular |
abominetur
|
er/sie/es wende ab |
| 1. Person Plural |
abominemur
|
wir wenden ab |
| 2. Person Plural |
abominemini
|
ihr wendet ab |
| 3. Person Plural |
abominentur
|
sie wenden ab |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
ich wendete ab; wandte ab |
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
du wendetest ab; wandtest ab |
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
er/sie/es wendete ab; wandte ab |
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
wir wendeten ab; wandten ab |
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
ihr wendetet ab; wandtet ab |
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
sie wendeten ab; wandten ab |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
ich wendete ab; wandte ab |
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
du wendetest ab; wandtest ab |
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
er/sie/es wendete ab; wandte ab |
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
wir wendeten ab; wandten ab |
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
ihr wendetet ab; wandtet ab |
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
sie wendeten ab; wandten ab |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
ich werde abwenden |
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
du wirst abwenden |
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
er/sie/es wird abwenden |
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
wir werden abwenden |
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
ihr werdet abwenden |
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
sie werden abwenden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
ich habe abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
du hast abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
er/sie/es hat abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
wir haben abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
ihr habt abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
sie haben abgewendet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
ich habe abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
du habest abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
er/sie/es habe abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
wir haben abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
ihr habet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
sie haben abgewendet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
ich hatte abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
du hattest abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
er/sie/es hatte abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
wir hatten abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
ihr hattet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
sie hatten abgewendet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
ich hätte abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
du hättest abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
er/sie/es hätte abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
wir hätten abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
ihr hättet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
sie hätten abgewendet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
ich werde abgewendet haben |
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
du wirst abgewendet haben |
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
er/sie/es wird abgewendet haben |
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
wir werden abgewendet haben |
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
ihr werdet abgewendet haben |
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
sie werden abgewendet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
abwenden |
| Vorzeitigkeit |
abominatus esse
|
abgewendet haben |
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
abwenden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abominare
|
wende ab! |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
wendet ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominator
|
| 3. Person Singular |
abominator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
abominantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominari abominarier
|
das Abwenden |
| Genitiv |
abominandi
|
des Abwendens |
| Dativ |
abominando
|
dem Abwenden |
| Akkusativ |
abominandum
|
das Abwenden |
| Ablativ |
abominando
|
durch das Abwenden |
| Vokativ |
abominande
|
Abwenden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
ich wünsche an |
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
du wünschst an |
| 3. Person Singular |
abominatur
|
er/sie/es wünscht an |
| 1. Person Plural |
abominamur
|
wir wünschen an |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
ihr wünscht an |
| 3. Person Plural |
abominantur
|
sie wünschen an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
ich wünsche an |
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
du wünschest an |
| 3. Person Singular |
abominetur
|
er/sie/es wünsche an |
| 1. Person Plural |
abominemur
|
wir wünschen an |
| 2. Person Plural |
abominemini
|
ihr wünschet an |
| 3. Person Plural |
abominentur
|
sie wünschen an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
ich wünschte an |
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
du wünschtest an |
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
er/sie/es wünschte an |
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
wir wünschten an |
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
ihr wünschtet an |
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
sie wünschten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
ich wünschte an |
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
du wünschtest an |
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
er/sie/es wünschte an |
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
wir wünschten an |
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
ihr wünschtet an |
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
sie wünschten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
ich werde anwünschen |
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
du wirst anwünschen |
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
er/sie/es wird anwünschen |
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
wir werden anwünschen |
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
ihr werdet anwünschen |
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
sie werden anwünschen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
ich habe angewünscht |
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
du hast angewünscht |
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
er/sie/es hat angewünscht |
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
wir haben angewünscht |
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
ihr habt angewünscht |
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
sie haben angewünscht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
ich habe angewünscht |
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
du habest angewünscht |
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
er/sie/es habe angewünscht |
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
wir haben angewünscht |
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
ihr habet angewünscht |
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
sie haben angewünscht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
ich hatte angewünscht |
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
du hattest angewünscht |
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
er/sie/es hatte angewünscht |
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
wir hatten angewünscht |
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
ihr hattet angewünscht |
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
sie hatten angewünscht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
ich hätte angewünscht |
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
du hättest angewünscht |
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
er/sie/es hätte angewünscht |
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
wir hätten angewünscht |
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
ihr hättet angewünscht |
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
sie hätten angewünscht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
ich werde angewünscht haben |
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
du wirst angewünscht haben |
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
er/sie/es wird angewünscht haben |
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
wir werden angewünscht haben |
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
ihr werdet angewünscht haben |
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
sie werden angewünscht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
anwünschen |
| Vorzeitigkeit |
abominatus esse
|
angewünscht haben |
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
anwünschen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abominare
|
wünsche an; wünsch an! |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
wünscht an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominator
|
| 3. Person Singular |
abominator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
abominantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominari abominarier
|
das Anwünschen |
| Genitiv |
abominandi
|
des Anwünschens |
| Dativ |
abominando
|
dem Anwünschen |
| Akkusativ |
abominandum
|
das Anwünschen |
| Ablativ |
abominando
|
durch das Anwünschen |
| Vokativ |
abominande
|
Anwünschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
|
| 3. Person Singular |
abominatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
|
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
|
| 3. Person Singular |
abominetur
|
|
| 1. Person Plural |
abominemur
|
|
| 2. Person Plural |
abominemini
|
|
| 3. Person Plural |
abominentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
|
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
|
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
|
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
|
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
|
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abominatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abominare
|
! |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominator
|
| 3. Person Singular |
abominator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
abominantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominari abominarier
|
|
| Genitiv |
abominandi
|
|
| Dativ |
abominando
|
|
| Akkusativ |
abominandum
|
|
| Ablativ |
abominando
|
|
| Vokativ |
abominande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
|
| 3. Person Singular |
abominatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
|
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
|
| 3. Person Singular |
abominetur
|
|
| 1. Person Plural |
abominemur
|
|
| 2. Person Plural |
abominemini
|
|
| 3. Person Plural |
abominentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
|
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
|
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
|
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
|
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
|
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abominatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abominare
|
! |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominator
|
| 3. Person Singular |
abominator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
abominantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominari abominarier
|
|
| Genitiv |
abominandi
|
|
| Dativ |
abominando
|
|
| Akkusativ |
abominandum
|
|
| Ablativ |
abominando
|
|
| Vokativ |
abominande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
ich wegwünsche hin |
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
du wegwünschst hin |
| 3. Person Singular |
abominatur
|
er/sie/es wegwünscht hin |
| 1. Person Plural |
abominamur
|
wir wegwünschen hin |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
ihr wegwünscht hin |
| 3. Person Plural |
abominantur
|
sie wegwünschen hin |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
ich wegwünsche hin |
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
du wegwünschest hin |
| 3. Person Singular |
abominetur
|
er/sie/es wegwünsche hin |
| 1. Person Plural |
abominemur
|
wir wegwünschen hin |
| 2. Person Plural |
abominemini
|
ihr wegwünschet hin |
| 3. Person Plural |
abominentur
|
sie wegwünschen hin |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
ich wegwünschte hin |
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
du wegwünschtest hin |
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
er/sie/es wegwünschte hin |
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
wir wegwünschten hin |
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
ihr wegwünschtet hin |
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
sie wegwünschten hin |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
ich wegwünschte hin |
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
du wegwünschtest hin |
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
er/sie/es wegwünschte hin |
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
wir wegwünschten hin |
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
ihr wegwünschtet hin |
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
sie wegwünschten hin |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
ich werde hinwegwünschen |
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
du wirst hinwegwünschen |
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
er/sie/es wird hinwegwünschen |
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
wir werden hinwegwünschen |
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
ihr werdet hinwegwünschen |
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
sie werden hinwegwünschen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
ich habe hingewegwünscht |
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
du hast hingewegwünscht |
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
er/sie/es hat hingewegwünscht |
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
wir haben hingewegwünscht |
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
ihr habt hingewegwünscht |
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
sie haben hingewegwünscht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
ich habe hingewegwünscht |
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
du habest hingewegwünscht |
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
er/sie/es habe hingewegwünscht |
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
wir haben hingewegwünscht |
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
ihr habet hingewegwünscht |
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
sie haben hingewegwünscht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
ich hatte hingewegwünscht |
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
du hattest hingewegwünscht |
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
er/sie/es hatte hingewegwünscht |
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
wir hatten hingewegwünscht |
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
ihr hattet hingewegwünscht |
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
sie hatten hingewegwünscht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
ich hätte hingewegwünscht |
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
du hättest hingewegwünscht |
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
er/sie/es hätte hingewegwünscht |
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
wir hätten hingewegwünscht |
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
ihr hättet hingewegwünscht |
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
sie hätten hingewegwünscht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
ich werde hingewegwünscht haben |
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
du wirst hingewegwünscht haben |
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
er/sie/es wird hingewegwünscht haben |
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
wir werden hingewegwünscht haben |
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
ihr werdet hingewegwünscht haben |
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
sie werden hingewegwünscht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
hinwegwünschen |
| Vorzeitigkeit |
abominatus esse
|
hingewegwünscht haben |
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
hinwegwünschen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abominare
|
wegwünsche hin; wegwünsch hin! |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
wegwünscht hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominator
|
| 3. Person Singular |
abominator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
abominantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominari abominarier
|
das Hinwegwünschen |
| Genitiv |
abominandi
|
des Hinwegwünschens |
| Dativ |
abominando
|
dem Hinwegwünschen |
| Akkusativ |
abominandum
|
das Hinwegwünschen |
| Ablativ |
abominando
|
durch das Hinwegwünschen |
| Vokativ |
abominande
|
Hinwegwünschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
|
| 3. Person Singular |
abominatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
|
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
|
| 3. Person Singular |
abominetur
|
|
| 1. Person Plural |
abominemur
|
|
| 2. Person Plural |
abominemini
|
|
| 3. Person Plural |
abominentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
|
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
|
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
|
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
|
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
|
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abominatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abominare
|
! |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominator
|
| 3. Person Singular |
abominator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
abominantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominari abominarier
|
|
| Genitiv |
abominandi
|
|
| Dativ |
abominando
|
|
| Akkusativ |
abominandum
|
|
| Ablativ |
abominando
|
|
| Vokativ |
abominande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
|
| 3. Person Singular |
abominatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
|
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
|
| 3. Person Singular |
abominetur
|
|
| 1. Person Plural |
abominemur
|
|
| 2. Person Plural |
abominemini
|
|
| 3. Person Plural |
abominentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
|
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
|
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
|
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
|
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
|
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abominatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abominare
|
! |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominator
|
| 3. Person Singular |
abominator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
abominantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominari abominarier
|
|
| Genitiv |
abominandi
|
|
| Dativ |
abominando
|
|
| Akkusativ |
abominandum
|
|
| Ablativ |
abominando
|
|
| Vokativ |
abominande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
|
| 3. Person Singular |
abominatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
|
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
|
| 3. Person Singular |
abominetur
|
|
| 1. Person Plural |
abominemur
|
|
| 2. Person Plural |
abominemini
|
|
| 3. Person Plural |
abominentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
|
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
|
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
|
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
|
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
|
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abominatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abominare
|
! |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominator
|
| 3. Person Singular |
abominator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
abominantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominari abominarier
|
|
| Genitiv |
abominandi
|
|
| Dativ |
abominando
|
|
| Akkusativ |
abominandum
|
|
| Ablativ |
abominando
|
|
| Vokativ |
abominande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|