Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
abominare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
abominari auch noch Formen von:
abominari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abomino
|
ich wende ab |
| 2. Person Singular |
abominas
|
du wendest ab |
| 3. Person Singular |
abominat
|
er/sie/es wendet ab |
| 1. Person Plural |
abominamus
|
wir wenden ab |
| 2. Person Plural |
abominatis
|
ihr wendet ab |
| 3. Person Plural |
abominant
|
sie wenden ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
ich werde abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
du wirst abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominatur
|
er/sie/es wird abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominamur
|
wir werden abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominamini
|
ihr werdet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominantur
|
sie werden abgewendet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominem
|
ich wende ab |
| 2. Person Singular |
abomines
|
du wendest ab |
| 3. Person Singular |
abominet
|
er/sie/es wende ab |
| 1. Person Plural |
abominemus
|
wir wenden ab |
| 2. Person Plural |
abominetis
|
ihr wendet ab |
| 3. Person Plural |
abominent
|
sie wenden ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
ich werde abgewendet |
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
du werdest abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominetur
|
er/sie/es werde abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominemur
|
wir werden abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominemini
|
ihr werdet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominentur
|
sie werden abgewendet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabam
|
ich wendete ab; wandte ab |
| 2. Person Singular |
abominabas
|
du wendetest ab; wandtest ab |
| 3. Person Singular |
abominabat
|
er/sie/es wendete ab; wandte ab |
| 1. Person Plural |
abominabamus
|
wir wendeten ab; wandten ab |
| 2. Person Plural |
abominabatis
|
ihr wendetet ab; wandtet ab |
| 3. Person Plural |
abominabant
|
sie wendeten ab; wandten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
ich wurde abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
du wurdest abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
er/sie/es wurde abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
wir wurden abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
ihr wurdet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
sie wurden abgewendet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarem
|
ich wendete ab; wandte ab |
| 2. Person Singular |
abominares
|
du wendetest ab; wandtest ab |
| 3. Person Singular |
abominaret
|
er/sie/es wendete ab; wandte ab |
| 1. Person Plural |
abominaremus
|
wir wendeten ab; wandten ab |
| 2. Person Plural |
abominaretis
|
ihr wendetet ab; wandtet ab |
| 3. Person Plural |
abominarent
|
sie wendeten ab; wandten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
ich würde abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
du würdest abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
er/sie/es würde abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
wir würden abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
ihr würdet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
sie würden abgewendet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabo
|
ich werde abwenden |
| 2. Person Singular |
abominabis
|
du wirst abwenden |
| 3. Person Singular |
abominabit
|
er/sie/es wird abwenden |
| 1. Person Plural |
abominabimus
|
wir werden abwenden |
| 2. Person Plural |
abominabitis
|
ihr werdet abwenden |
| 3. Person Plural |
abominabunt
|
sie werden abwenden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
ich werde abgewendet werden |
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
du wirst abgewendet werden |
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
er/sie/es wird abgewendet werden |
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
wir werden abgewendet werden |
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
ihr werdet abgewendet werden |
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
sie werden abgewendet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominavi
|
ich habe abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominavisti
|
du hast abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominavit
|
er/sie/es hat abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominavimus
|
wir haben abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominavistis
|
ihr habt abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominaverunt abominavere
|
sie haben abgewendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
ich bin abgewendet worden |
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
du bist abgewendet worden |
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
er/sie/es ist abgewendet worden |
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
wir sind abgewendet worden |
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
ihr seid abgewendet worden |
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
sie sind abgewendet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominaverim
|
ich habe abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominaveris
|
du habest abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominaverit
|
er/sie/es habe abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominaverimus
|
wir haben abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominaveritis
|
ihr habet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominaverint
|
sie haben abgewendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
ich sei abgewendet worden |
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
du seiest abgewendet worden |
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
er/sie/es sei abgewendet worden |
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
wir seien abgewendet worden |
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
ihr seiet abgewendet worden |
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
sie seien abgewendet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominaveram
|
ich hatte abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominaveras
|
du hattest abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominaverat
|
er/sie/es hatte abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominaveramus
|
wir hatten abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominaveratis
|
ihr hattet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominaverant
|
sie hatten abgewendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
ich war abgewendet worden |
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
du warst abgewendet worden |
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
er/sie/es war abgewendet worden |
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
wir waren abgewendet worden |
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
ihr wart abgewendet worden |
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
sie waren abgewendet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominavissem
|
ich hätte abgewendet |
| 2. Person Singular |
abominavisses
|
du hättest abgewendet |
| 3. Person Singular |
abominavisset
|
er/sie/es hätte abgewendet |
| 1. Person Plural |
abominavissemus
|
wir hätten abgewendet |
| 2. Person Plural |
abominavissetis
|
ihr hättet abgewendet |
| 3. Person Plural |
abominavissent
|
sie hätten abgewendet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
ich wäre abgewendet worden |
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
du wärest abgewendet worden |
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
er/sie/es wäre abgewendet worden |
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
wir wären abgewendet worden |
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
ihr wäret abgewendet worden |
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
sie wären abgewendet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominavero
|
ich werde abgewendet haben |
| 2. Person Singular |
abominaveris
|
du wirst abgewendet haben |
| 3. Person Singular |
abominaverit
|
er/sie/es wird abgewendet haben |
| 1. Person Plural |
abominaverimus
|
wir werden abgewendet haben |
| 2. Person Plural |
abominaveritis
|
ihr werdet abgewendet haben |
| 3. Person Plural |
abominaverint
|
sie werden abgewendet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
ich werde abgewendet worden sein |
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
du wirst abgewendet worden sein |
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
er/sie/es wird abgewendet worden sein |
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
wir werden abgewendet worden sein |
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
ihr werdet abgewendet worden sein |
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
sie werden abgewendet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominare
|
abwenden |
| Vorzeitigkeit |
abominavisse
|
abgewendet haben |
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
abwenden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
abgewendet werden |
| Vorzeitigkeit |
abominatum esse
|
abgewendet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abominatum iri
|
künftig abgewendet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abomina
|
wende ab! |
| 2. Person Plural |
abominate
|
wendet ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominato
|
| 3. Person Singular |
abominato
|
| 2. Person Plural |
abominatote
|
| 3. Person Plural |
abominanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominare
|
das Abwenden |
| Genitiv |
abominandi
|
des Abwendens |
| Dativ |
abominando
|
dem Abwenden |
| Akkusativ |
abominandum
|
das Abwenden |
| Ablativ |
abominando
|
durch das Abwenden |
| Vokativ |
abominande
|
Abwenden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abomino
|
|
| 2. Person Singular |
abominas
|
|
| 3. Person Singular |
abominat
|
|
| 1. Person Plural |
abominamus
|
|
| 2. Person Plural |
abominatis
|
|
| 3. Person Plural |
abominant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
|
| 3. Person Singular |
abominatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominem
|
|
| 2. Person Singular |
abomines
|
|
| 3. Person Singular |
abominet
|
|
| 1. Person Plural |
abominemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
|
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
|
| 3. Person Singular |
abominetur
|
|
| 1. Person Plural |
abominemur
|
|
| 2. Person Plural |
abominemini
|
|
| 3. Person Plural |
abominentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabam
|
|
| 2. Person Singular |
abominabas
|
|
| 3. Person Singular |
abominabat
|
|
| 1. Person Plural |
abominabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abominabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abominabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
|
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
|
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarem
|
|
| 2. Person Singular |
abominares
|
|
| 3. Person Singular |
abominaret
|
|
| 1. Person Plural |
abominaremus
|
|
| 2. Person Plural |
abominaretis
|
|
| 3. Person Plural |
abominarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
|
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
|
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabo
|
|
| 2. Person Singular |
abominabis
|
|
| 3. Person Singular |
abominabit
|
|
| 1. Person Plural |
abominabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abominabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
|
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominavi
|
|
| 2. Person Singular |
abominavisti
|
|
| 3. Person Singular |
abominavit
|
|
| 1. Person Plural |
abominavimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominavistis
|
|
| 3. Person Plural |
abominaverunt abominavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominaverim
|
|
| 2. Person Singular |
abominaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abominaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abominaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominaveram
|
|
| 2. Person Singular |
abominaveras
|
|
| 3. Person Singular |
abominaverat
|
|
| 1. Person Plural |
abominaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abominaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abominaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominavissem
|
|
| 2. Person Singular |
abominavisses
|
|
| 3. Person Singular |
abominavisset
|
|
| 1. Person Plural |
abominavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominavero
|
|
| 2. Person Singular |
abominaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abominaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abominaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abominavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abominatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abominatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abomina
|
! |
| 2. Person Plural |
abominate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominato
|
| 3. Person Singular |
abominato
|
| 2. Person Plural |
abominatote
|
| 3. Person Plural |
abominanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominare
|
|
| Genitiv |
abominandi
|
|
| Dativ |
abominando
|
|
| Akkusativ |
abominandum
|
|
| Ablativ |
abominando
|
|
| Vokativ |
abominande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abomino
|
|
| 2. Person Singular |
abominas
|
|
| 3. Person Singular |
abominat
|
|
| 1. Person Plural |
abominamus
|
|
| 2. Person Plural |
abominatis
|
|
| 3. Person Plural |
abominant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaris abominare
|
|
| 3. Person Singular |
abominatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominem
|
|
| 2. Person Singular |
abomines
|
|
| 3. Person Singular |
abominet
|
|
| 1. Person Plural |
abominemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominer
|
|
| 2. Person Singular |
abomineris abominere
|
|
| 3. Person Singular |
abominetur
|
|
| 1. Person Plural |
abominemur
|
|
| 2. Person Plural |
abominemini
|
|
| 3. Person Plural |
abominentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabam
|
|
| 2. Person Singular |
abominabas
|
|
| 3. Person Singular |
abominabat
|
|
| 1. Person Plural |
abominabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abominabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abominabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabar
|
|
| 2. Person Singular |
abominabaris abominabare
|
|
| 3. Person Singular |
abominabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarem
|
|
| 2. Person Singular |
abominares
|
|
| 3. Person Singular |
abominaret
|
|
| 1. Person Plural |
abominaremus
|
|
| 2. Person Plural |
abominaretis
|
|
| 3. Person Plural |
abominarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominarer
|
|
| 2. Person Singular |
abominareris abominarere
|
|
| 3. Person Singular |
abominaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abominaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abominaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abominarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabo
|
|
| 2. Person Singular |
abominabis
|
|
| 3. Person Singular |
abominabit
|
|
| 1. Person Plural |
abominabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abominabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominabor
|
|
| 2. Person Singular |
abominaberis abominabere
|
|
| 3. Person Singular |
abominabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abominabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abominabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abominabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominavi
|
|
| 2. Person Singular |
abominavisti
|
|
| 3. Person Singular |
abominavit
|
|
| 1. Person Plural |
abominavimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominavistis
|
|
| 3. Person Plural |
abominaverunt abominavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abominati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominaverim
|
|
| 2. Person Singular |
abominaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abominaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abominaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominaveram
|
|
| 2. Person Singular |
abominaveras
|
|
| 3. Person Singular |
abominaverat
|
|
| 1. Person Plural |
abominaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abominaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abominaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abominati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominavissem
|
|
| 2. Person Singular |
abominavisses
|
|
| 3. Person Singular |
abominavisset
|
|
| 1. Person Plural |
abominavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abominati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abominavero
|
|
| 2. Person Singular |
abominaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abominaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abominaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abominatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abominatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abominatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abominati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abominati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abominati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abominavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abominaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abominari abominarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abominatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abominatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abomina
|
! |
| 2. Person Plural |
abominate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abominato
|
| 3. Person Singular |
abominato
|
| 2. Person Plural |
abominatote
|
| 3. Person Plural |
abominanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abominare
|
|
| Genitiv |
abominandi
|
|
| Dativ |
abominando
|
|
| Akkusativ |
abominandum
|
|
| Ablativ |
abominando
|
|
| Vokativ |
abominande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominandus
|
abominanda
|
abominandum
|
| Genitiv |
abominandi
|
abominandae
|
abominandi
|
| Dativ |
abominando
|
abominandae
|
abominando
|
| Akkusativ |
abominandum
|
abominandam
|
abominandum
|
| Ablativ |
abominando
|
abominanda
|
abominando
|
| Vokativ |
abominande
|
abominanda
|
abominandum
|
Plural
| Nominativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
| Genitiv |
abominandorum
|
abominandarum
|
abominandorum
|
| Dativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Akkusativ |
abominandos
|
abominandas
|
abominanda
|
| Ablativ |
abominandis
|
abominandis
|
abominandis
|
| Vokativ |
abominandi
|
abominandae
|
abominanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
| Genitiv |
abominantis
|
abominantis
|
abominantis
|
| Dativ |
abominanti
|
abominanti
|
abominanti
|
| Akkusativ |
abominantem
|
abominantem
|
abominans
|
| Ablativ |
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
abominanti abominante
|
| Vokativ |
abominans
|
abominans
|
abominans
|
Plural
| Nominativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Genitiv |
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
abominantium abominantum
|
| Dativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Akkusativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
| Ablativ |
abominantibus
|
abominantibus
|
abominantibus
|
| Vokativ |
abominantes
|
abominantes
|
abominantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominatus
|
abominata
|
abominatum
|
| Genitiv |
abominati
|
abominatae
|
abominati
|
| Dativ |
abominato
|
abominatae
|
abominato
|
| Akkusativ |
abominatum
|
abominatam
|
abominatum
|
| Ablativ |
abominato
|
abominata
|
abominato
|
| Vokativ |
abominate
|
abominata
|
abominatum
|
Plural
| Nominativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
| Genitiv |
abominatorum
|
abominatarum
|
abominatorum
|
| Dativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Akkusativ |
abominatos
|
abominatas
|
abominata
|
| Ablativ |
abominatis
|
abominatis
|
abominatis
|
| Vokativ |
abominati
|
abominatae
|
abominata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abominaturus
|
abominatura
|
abominaturum
|
| Genitiv |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominaturi
|
| Dativ |
abominaturo
|
abominaturae
|
abominaturo
|
| Akkusativ |
abominaturum
|
abominaturam
|
abominaturum
|
| Ablativ |
abominaturo
|
abominatura
|
abominaturo
|
| Vokativ |
abominature
|
abominatura
|
abominaturum
|
Plural
| Nominativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
| Genitiv |
abominaturorum
|
abominaturarum
|
abominaturorum
|
| Dativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Akkusativ |
abominaturos
|
abominaturas
|
abominatura
|
| Ablativ |
abominaturis
|
abominaturis
|
abominaturis
|
| Vokativ |
abominaturi
|
abominaturae
|
abominatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abominatum
|
abominatu
|