Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntio
|
ich sage ab |
| 2. Person Singular |
abrenuntias
|
du sagst ab |
| 3. Person Singular |
abrenuntiat
|
er/sie/es sagt ab |
| 1. Person Plural |
abrenuntiamus
|
wir sagen ab |
| 2. Person Plural |
abrenuntiatis
|
ihr sagt ab |
| 3. Person Plural |
abrenuntiant
|
sie sagen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntior
|
ich werde abgesagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiaris abrenuntiare
|
du wirst abgesagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiatur
|
er/sie/es wird abgesagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiamur
|
wir werden abgesagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiamini
|
ihr werdet abgesagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiantur
|
sie werden abgesagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiem
|
ich sage ab |
| 2. Person Singular |
abrenunties
|
du sagest ab |
| 3. Person Singular |
abrenuntiet
|
er/sie/es sage ab |
| 1. Person Plural |
abrenuntiemus
|
wir sagen ab |
| 2. Person Plural |
abrenuntietis
|
ihr saget ab |
| 3. Person Plural |
abrenuntient
|
sie sagen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntier
|
ich werde abgesagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntieris abrenuntiere
|
du werdest abgesagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntietur
|
er/sie/es werde abgesagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiemur
|
wir werden abgesagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiemini
|
ihr werdet abgesagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntientur
|
sie werden abgesagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabam
|
ich sagte ab |
| 2. Person Singular |
abrenuntiabas
|
du sagtest ab |
| 3. Person Singular |
abrenuntiabat
|
er/sie/es sagte ab |
| 1. Person Plural |
abrenuntiabamus
|
wir sagten ab |
| 2. Person Plural |
abrenuntiabatis
|
ihr sagtet ab |
| 3. Person Plural |
abrenuntiabant
|
sie sagten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabar
|
ich wurde abgesagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiabaris abrenuntiabare
|
du wurdest abgesagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiabatur
|
er/sie/es wurde abgesagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiabamur
|
wir wurden abgesagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiabamini
|
ihr wurdet abgesagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiabantur
|
sie wurden abgesagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiarem
|
ich sagte ab |
| 2. Person Singular |
abrenuntiares
|
du sagtest ab |
| 3. Person Singular |
abrenuntiaret
|
er/sie/es sagte ab |
| 1. Person Plural |
abrenuntiaremus
|
wir sagten ab |
| 2. Person Plural |
abrenuntiaretis
|
ihr sagtet ab |
| 3. Person Plural |
abrenuntiarent
|
sie sagten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiarer
|
ich würde abgesagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiareris abrenuntiarere
|
du würdest abgesagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiaretur
|
er/sie/es würde abgesagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiaremur
|
wir würden abgesagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiaremini
|
ihr würdet abgesagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiarentur
|
sie würden abgesagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabo
|
ich werde absagen |
| 2. Person Singular |
abrenuntiabis
|
du wirst absagen |
| 3. Person Singular |
abrenuntiabit
|
er/sie/es wird absagen |
| 1. Person Plural |
abrenuntiabimus
|
wir werden absagen |
| 2. Person Plural |
abrenuntiabitis
|
ihr werdet absagen |
| 3. Person Plural |
abrenuntiabunt
|
sie werden absagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabor
|
ich werde abgesagt werden |
| 2. Person Singular |
abrenuntiaberis abrenuntiabere
|
du wirst abgesagt werden |
| 3. Person Singular |
abrenuntiabitur
|
er/sie/es wird abgesagt werden |
| 1. Person Plural |
abrenuntiabimur
|
wir werden abgesagt werden |
| 2. Person Plural |
abrenuntiabimini
|
ihr werdet abgesagt werden |
| 3. Person Plural |
abrenuntiabuntur
|
sie werden abgesagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiavi
|
ich habe abgesagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiavisti
|
du hast abgesagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiavit
|
er/sie/es hat abgesagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiavimus
|
wir haben abgesagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiavistis
|
ihr habt abgesagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverunt abrenuntiavere
|
sie haben abgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus sum
|
ich bin abgesagt worden |
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus es
|
du bist abgesagt worden |
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus est
|
er/sie/es ist abgesagt worden |
| 1. Person Plural |
abrenuntiati sumus
|
wir sind abgesagt worden |
| 2. Person Plural |
abrenuntiati estis
|
ihr seid abgesagt worden |
| 3. Person Plural |
abrenuntiati sunt
|
sie sind abgesagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiaverim
|
ich habe abgesagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiaveris
|
du habest abgesagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiaverit
|
er/sie/es habe abgesagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiaverimus
|
wir haben abgesagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiaveritis
|
ihr habet abgesagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverint
|
sie haben abgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus sim
|
ich sei abgesagt worden |
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus sis
|
du seiest abgesagt worden |
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus sit
|
er/sie/es sei abgesagt worden |
| 1. Person Plural |
abrenuntiati simus
|
wir seien abgesagt worden |
| 2. Person Plural |
abrenuntiati sitis
|
ihr seiet abgesagt worden |
| 3. Person Plural |
abrenuntiati sint
|
sie seien abgesagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiaveram
|
ich hatte abgesagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiaveras
|
du hattest abgesagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiaverat
|
er/sie/es hatte abgesagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiaveramus
|
wir hatten abgesagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiaveratis
|
ihr hattet abgesagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverant
|
sie hatten abgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus eram
|
ich war abgesagt worden |
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus eras
|
du warst abgesagt worden |
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus erat
|
er/sie/es war abgesagt worden |
| 1. Person Plural |
abrenuntiati eramus
|
wir waren abgesagt worden |
| 2. Person Plural |
abrenuntiati eratis
|
ihr wart abgesagt worden |
| 3. Person Plural |
abrenuntiati erant
|
sie waren abgesagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiavissem
|
ich hätte abgesagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiavisses
|
du hättest abgesagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiavisset
|
er/sie/es hätte abgesagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiavissemus
|
wir hätten abgesagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiavissetis
|
ihr hättet abgesagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiavissent
|
sie hätten abgesagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus essem
|
ich wäre abgesagt worden |
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus esses
|
du wärest abgesagt worden |
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus esset
|
er/sie/es wäre abgesagt worden |
| 1. Person Plural |
abrenuntiati essemus
|
wir wären abgesagt worden |
| 2. Person Plural |
abrenuntiati essetis
|
ihr wäret abgesagt worden |
| 3. Person Plural |
abrenuntiati essent
|
sie wären abgesagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiavero
|
ich werde abgesagt haben |
| 2. Person Singular |
abrenuntiaveris
|
du wirst abgesagt haben |
| 3. Person Singular |
abrenuntiaverit
|
er/sie/es wird abgesagt haben |
| 1. Person Plural |
abrenuntiaverimus
|
wir werden abgesagt haben |
| 2. Person Plural |
abrenuntiaveritis
|
ihr werdet abgesagt haben |
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverint
|
sie werden abgesagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus ero
|
ich werde abgesagt worden sein |
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus eris
|
du wirst abgesagt worden sein |
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus erit
|
er/sie/es wird abgesagt worden sein |
| 1. Person Plural |
abrenuntiati erimus
|
wir werden abgesagt worden sein |
| 2. Person Plural |
abrenuntiati eritis
|
ihr werdet abgesagt worden sein |
| 3. Person Plural |
abrenuntiati erunt
|
sie werden abgesagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abrenuntiare
|
absagen |
| Vorzeitigkeit |
abrenuntiavisse
|
abgesagt haben |
| Nachzeitigkeit |
abrenuntiaturum esse
|
absagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abrenuntiari abrenuntiarier
|
abgesagt werden |
| Vorzeitigkeit |
abrenuntiatum esse
|
abgesagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
abrenuntiatum iri
|
künftig abgesagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abrenuntia
|
sage ab; sag ab! |
| 2. Person Plural |
abrenuntiate
|
sagt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abrenuntiato
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiato
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiatote
|
| 3. Person Plural |
abrenuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abrenuntiare
|
das Absagen |
| Genitiv |
abrenuntiandi
|
des Absagens |
| Dativ |
abrenuntiando
|
dem Absagen |
| Akkusativ |
abrenuntiandum
|
das Absagen |
| Ablativ |
abrenuntiando
|
durch das Absagen |
| Vokativ |
abrenuntiande
|
Absagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntiandus
|
abrenuntianda
|
abrenuntiandum
|
| Genitiv |
abrenuntiandi
|
abrenuntiandae
|
abrenuntiandi
|
| Dativ |
abrenuntiando
|
abrenuntiandae
|
abrenuntiando
|
| Akkusativ |
abrenuntiandum
|
abrenuntiandam
|
abrenuntiandum
|
| Ablativ |
abrenuntiando
|
abrenuntianda
|
abrenuntiando
|
| Vokativ |
abrenuntiande
|
abrenuntianda
|
abrenuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiandi
|
abrenuntiandae
|
abrenuntianda
|
| Genitiv |
abrenuntiandorum
|
abrenuntiandarum
|
abrenuntiandorum
|
| Dativ |
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
| Akkusativ |
abrenuntiandos
|
abrenuntiandas
|
abrenuntianda
|
| Ablativ |
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
| Vokativ |
abrenuntiandi
|
abrenuntiandae
|
abrenuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntians
|
abrenuntians
|
abrenuntians
|
| Genitiv |
abrenuntiantis
|
abrenuntiantis
|
abrenuntiantis
|
| Dativ |
abrenuntianti
|
abrenuntianti
|
abrenuntianti
|
| Akkusativ |
abrenuntiantem
|
abrenuntiantem
|
abrenuntians
|
| Ablativ |
abrenuntianti abrenuntiante
|
abrenuntianti abrenuntiante
|
abrenuntianti abrenuntiante
|
| Vokativ |
abrenuntians
|
abrenuntians
|
abrenuntians
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiantes
|
abrenuntiantes
|
abrenuntiantia
|
| Genitiv |
abrenuntiantium abrenuntiantum
|
abrenuntiantium abrenuntiantum
|
abrenuntiantium abrenuntiantum
|
| Dativ |
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
| Akkusativ |
abrenuntiantes
|
abrenuntiantes
|
abrenuntiantia
|
| Ablativ |
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
| Vokativ |
abrenuntiantes
|
abrenuntiantes
|
abrenuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntiatus
|
abrenuntiata
|
abrenuntiatum
|
| Genitiv |
abrenuntiati
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiati
|
| Dativ |
abrenuntiato
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiato
|
| Akkusativ |
abrenuntiatum
|
abrenuntiatam
|
abrenuntiatum
|
| Ablativ |
abrenuntiato
|
abrenuntiata
|
abrenuntiato
|
| Vokativ |
abrenuntiate
|
abrenuntiata
|
abrenuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiati
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiata
|
| Genitiv |
abrenuntiatorum
|
abrenuntiatarum
|
abrenuntiatorum
|
| Dativ |
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
| Akkusativ |
abrenuntiatos
|
abrenuntiatas
|
abrenuntiata
|
| Ablativ |
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
| Vokativ |
abrenuntiati
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntiaturus
|
abrenuntiatura
|
abrenuntiaturum
|
| Genitiv |
abrenuntiaturi
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiaturi
|
| Dativ |
abrenuntiaturo
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiaturo
|
| Akkusativ |
abrenuntiaturum
|
abrenuntiaturam
|
abrenuntiaturum
|
| Ablativ |
abrenuntiaturo
|
abrenuntiatura
|
abrenuntiaturo
|
| Vokativ |
abrenuntiature
|
abrenuntiatura
|
abrenuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiaturi
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiatura
|
| Genitiv |
abrenuntiaturorum
|
abrenuntiaturarum
|
abrenuntiaturorum
|
| Dativ |
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
| Akkusativ |
abrenuntiaturos
|
abrenuntiaturas
|
abrenuntiatura
|
| Ablativ |
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
| Vokativ |
abrenuntiaturi
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abrenuntiatum
|
abrenuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntio
|
ich entsage |
| 2. Person Singular |
abrenuntias
|
du entsagst |
| 3. Person Singular |
abrenuntiat
|
er/sie/es entsagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiamus
|
wir entsagen |
| 2. Person Plural |
abrenuntiatis
|
ihr entsagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiant
|
sie entsagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntior
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiaris abrenuntiare
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiamur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiamini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiem
|
ich entsage |
| 2. Person Singular |
abrenunties
|
du entsagest |
| 3. Person Singular |
abrenuntiet
|
er/sie/es entsage |
| 1. Person Plural |
abrenuntiemus
|
wir entsagen |
| 2. Person Plural |
abrenuntietis
|
ihr entsaget |
| 3. Person Plural |
abrenuntient
|
sie entsagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntier
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntieris abrenuntiere
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntietur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiemur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiemini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabam
|
ich entsagte |
| 2. Person Singular |
abrenuntiabas
|
du entsagtest |
| 3. Person Singular |
abrenuntiabat
|
er/sie/es entsagte |
| 1. Person Plural |
abrenuntiabamus
|
wir entsagten |
| 2. Person Plural |
abrenuntiabatis
|
ihr entsagtet |
| 3. Person Plural |
abrenuntiabant
|
sie entsagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabar
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiabaris abrenuntiabare
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiarem
|
ich entsagte |
| 2. Person Singular |
abrenuntiares
|
du entsagtest |
| 3. Person Singular |
abrenuntiaret
|
er/sie/es entsagte |
| 1. Person Plural |
abrenuntiaremus
|
wir entsagten |
| 2. Person Plural |
abrenuntiaretis
|
ihr entsagtet |
| 3. Person Plural |
abrenuntiarent
|
sie entsagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiarer
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiareris abrenuntiarere
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabo
|
ich werde entsagen |
| 2. Person Singular |
abrenuntiabis
|
du wirst entsagen |
| 3. Person Singular |
abrenuntiabit
|
er/sie/es wird entsagen |
| 1. Person Plural |
abrenuntiabimus
|
wir werden entsagen |
| 2. Person Plural |
abrenuntiabitis
|
ihr werdet entsagen |
| 3. Person Plural |
abrenuntiabunt
|
sie werden entsagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabor
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiaberis abrenuntiabere
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiavi
|
ich habe entsagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiavisti
|
du hast entsagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiavit
|
er/sie/es hat entsagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiavimus
|
wir haben entsagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiavistis
|
ihr habt entsagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverunt abrenuntiavere
|
sie haben entsagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiaverim
|
ich habe entsagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiaveris
|
du habest entsagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiaverit
|
er/sie/es habe entsagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiaverimus
|
wir haben entsagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiaveritis
|
ihr habet entsagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverint
|
sie haben entsagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiaveram
|
ich hatte entsagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiaveras
|
du hattest entsagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiaverat
|
er/sie/es hatte entsagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiaveramus
|
wir hatten entsagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiaveratis
|
ihr hattet entsagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverant
|
sie hatten entsagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiavissem
|
ich hätte entsagt |
| 2. Person Singular |
abrenuntiavisses
|
du hättest entsagt |
| 3. Person Singular |
abrenuntiavisset
|
er/sie/es hätte entsagt |
| 1. Person Plural |
abrenuntiavissemus
|
wir hätten entsagt |
| 2. Person Plural |
abrenuntiavissetis
|
ihr hättet entsagt |
| 3. Person Plural |
abrenuntiavissent
|
sie hätten entsagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiavero
|
ich werde entsagt haben |
| 2. Person Singular |
abrenuntiaveris
|
du wirst entsagt haben |
| 3. Person Singular |
abrenuntiaverit
|
er/sie/es wird entsagt haben |
| 1. Person Plural |
abrenuntiaverimus
|
wir werden entsagt haben |
| 2. Person Plural |
abrenuntiaveritis
|
ihr werdet entsagt haben |
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverint
|
sie werden entsagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abrenuntiare
|
entsagen |
| Vorzeitigkeit |
abrenuntiavisse
|
entsagt haben |
| Nachzeitigkeit |
abrenuntiaturum esse
|
entsagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abrenuntiari abrenuntiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abrenuntiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abrenuntiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abrenuntia
|
entsage; entsag! |
| 2. Person Plural |
abrenuntiate
|
entsagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abrenuntiato
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiato
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiatote
|
| 3. Person Plural |
abrenuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abrenuntiare
|
das Entsagen |
| Genitiv |
abrenuntiandi
|
des Entsagens |
| Dativ |
abrenuntiando
|
dem Entsagen |
| Akkusativ |
abrenuntiandum
|
das Entsagen |
| Ablativ |
abrenuntiando
|
durch das Entsagen |
| Vokativ |
abrenuntiande
|
Entsagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntiandus
|
abrenuntianda
|
abrenuntiandum
|
| Genitiv |
abrenuntiandi
|
abrenuntiandae
|
abrenuntiandi
|
| Dativ |
abrenuntiando
|
abrenuntiandae
|
abrenuntiando
|
| Akkusativ |
abrenuntiandum
|
abrenuntiandam
|
abrenuntiandum
|
| Ablativ |
abrenuntiando
|
abrenuntianda
|
abrenuntiando
|
| Vokativ |
abrenuntiande
|
abrenuntianda
|
abrenuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiandi
|
abrenuntiandae
|
abrenuntianda
|
| Genitiv |
abrenuntiandorum
|
abrenuntiandarum
|
abrenuntiandorum
|
| Dativ |
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
| Akkusativ |
abrenuntiandos
|
abrenuntiandas
|
abrenuntianda
|
| Ablativ |
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
| Vokativ |
abrenuntiandi
|
abrenuntiandae
|
abrenuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntians
|
abrenuntians
|
abrenuntians
|
| Genitiv |
abrenuntiantis
|
abrenuntiantis
|
abrenuntiantis
|
| Dativ |
abrenuntianti
|
abrenuntianti
|
abrenuntianti
|
| Akkusativ |
abrenuntiantem
|
abrenuntiantem
|
abrenuntians
|
| Ablativ |
abrenuntianti abrenuntiante
|
abrenuntianti abrenuntiante
|
abrenuntianti abrenuntiante
|
| Vokativ |
abrenuntians
|
abrenuntians
|
abrenuntians
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiantes
|
abrenuntiantes
|
abrenuntiantia
|
| Genitiv |
abrenuntiantium abrenuntiantum
|
abrenuntiantium abrenuntiantum
|
abrenuntiantium abrenuntiantum
|
| Dativ |
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
| Akkusativ |
abrenuntiantes
|
abrenuntiantes
|
abrenuntiantia
|
| Ablativ |
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
| Vokativ |
abrenuntiantes
|
abrenuntiantes
|
abrenuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntiatus
|
abrenuntiata
|
abrenuntiatum
|
| Genitiv |
abrenuntiati
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiati
|
| Dativ |
abrenuntiato
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiato
|
| Akkusativ |
abrenuntiatum
|
abrenuntiatam
|
abrenuntiatum
|
| Ablativ |
abrenuntiato
|
abrenuntiata
|
abrenuntiato
|
| Vokativ |
abrenuntiate
|
abrenuntiata
|
abrenuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiati
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiata
|
| Genitiv |
abrenuntiatorum
|
abrenuntiatarum
|
abrenuntiatorum
|
| Dativ |
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
| Akkusativ |
abrenuntiatos
|
abrenuntiatas
|
abrenuntiata
|
| Ablativ |
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
| Vokativ |
abrenuntiati
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntiaturus
|
abrenuntiatura
|
abrenuntiaturum
|
| Genitiv |
abrenuntiaturi
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiaturi
|
| Dativ |
abrenuntiaturo
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiaturo
|
| Akkusativ |
abrenuntiaturum
|
abrenuntiaturam
|
abrenuntiaturum
|
| Ablativ |
abrenuntiaturo
|
abrenuntiatura
|
abrenuntiaturo
|
| Vokativ |
abrenuntiature
|
abrenuntiatura
|
abrenuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiaturi
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiatura
|
| Genitiv |
abrenuntiaturorum
|
abrenuntiaturarum
|
abrenuntiaturorum
|
| Dativ |
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
| Akkusativ |
abrenuntiaturos
|
abrenuntiaturas
|
abrenuntiatura
|
| Ablativ |
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
| Vokativ |
abrenuntiaturi
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abrenuntiatum
|
abrenuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntio
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntias
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiat
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiamus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiatis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntior
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiaris abrenuntiare
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiamur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiamini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiem
|
|
| 2. Person Singular |
abrenunties
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiet
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiemus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntietis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntier
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntieris abrenuntiere
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntietur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiemur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiemini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabam
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiabas
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiabat
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabar
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiabaris abrenuntiabare
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiarem
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiares
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiaret
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiarer
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiareris abrenuntiarere
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabo
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiabis
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiabit
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiabor
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiaberis abrenuntiabere
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiavi
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiavit
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverunt abrenuntiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiavero
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
abrenuntiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
abrenuntiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
abrenuntiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
abrenuntiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abrenuntiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
abrenuntiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abrenuntiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
abrenuntiari abrenuntiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
abrenuntiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
abrenuntiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
abrenuntia
|
! |
| 2. Person Plural |
abrenuntiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
abrenuntiato
|
| 3. Person Singular |
abrenuntiato
|
| 2. Person Plural |
abrenuntiatote
|
| 3. Person Plural |
abrenuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
abrenuntiare
|
|
| Genitiv |
abrenuntiandi
|
|
| Dativ |
abrenuntiando
|
|
| Akkusativ |
abrenuntiandum
|
|
| Ablativ |
abrenuntiando
|
|
| Vokativ |
abrenuntiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntiandus
|
abrenuntianda
|
abrenuntiandum
|
| Genitiv |
abrenuntiandi
|
abrenuntiandae
|
abrenuntiandi
|
| Dativ |
abrenuntiando
|
abrenuntiandae
|
abrenuntiando
|
| Akkusativ |
abrenuntiandum
|
abrenuntiandam
|
abrenuntiandum
|
| Ablativ |
abrenuntiando
|
abrenuntianda
|
abrenuntiando
|
| Vokativ |
abrenuntiande
|
abrenuntianda
|
abrenuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiandi
|
abrenuntiandae
|
abrenuntianda
|
| Genitiv |
abrenuntiandorum
|
abrenuntiandarum
|
abrenuntiandorum
|
| Dativ |
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
| Akkusativ |
abrenuntiandos
|
abrenuntiandas
|
abrenuntianda
|
| Ablativ |
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
abrenuntiandis
|
| Vokativ |
abrenuntiandi
|
abrenuntiandae
|
abrenuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntians
|
abrenuntians
|
abrenuntians
|
| Genitiv |
abrenuntiantis
|
abrenuntiantis
|
abrenuntiantis
|
| Dativ |
abrenuntianti
|
abrenuntianti
|
abrenuntianti
|
| Akkusativ |
abrenuntiantem
|
abrenuntiantem
|
abrenuntians
|
| Ablativ |
abrenuntianti abrenuntiante
|
abrenuntianti abrenuntiante
|
abrenuntianti abrenuntiante
|
| Vokativ |
abrenuntians
|
abrenuntians
|
abrenuntians
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiantes
|
abrenuntiantes
|
abrenuntiantia
|
| Genitiv |
abrenuntiantium abrenuntiantum
|
abrenuntiantium abrenuntiantum
|
abrenuntiantium abrenuntiantum
|
| Dativ |
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
| Akkusativ |
abrenuntiantes
|
abrenuntiantes
|
abrenuntiantia
|
| Ablativ |
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
abrenuntiantibus
|
| Vokativ |
abrenuntiantes
|
abrenuntiantes
|
abrenuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntiatus
|
abrenuntiata
|
abrenuntiatum
|
| Genitiv |
abrenuntiati
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiati
|
| Dativ |
abrenuntiato
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiato
|
| Akkusativ |
abrenuntiatum
|
abrenuntiatam
|
abrenuntiatum
|
| Ablativ |
abrenuntiato
|
abrenuntiata
|
abrenuntiato
|
| Vokativ |
abrenuntiate
|
abrenuntiata
|
abrenuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiati
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiata
|
| Genitiv |
abrenuntiatorum
|
abrenuntiatarum
|
abrenuntiatorum
|
| Dativ |
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
| Akkusativ |
abrenuntiatos
|
abrenuntiatas
|
abrenuntiata
|
| Ablativ |
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
abrenuntiatis
|
| Vokativ |
abrenuntiati
|
abrenuntiatae
|
abrenuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
abrenuntiaturus
|
abrenuntiatura
|
abrenuntiaturum
|
| Genitiv |
abrenuntiaturi
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiaturi
|
| Dativ |
abrenuntiaturo
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiaturo
|
| Akkusativ |
abrenuntiaturum
|
abrenuntiaturam
|
abrenuntiaturum
|
| Ablativ |
abrenuntiaturo
|
abrenuntiatura
|
abrenuntiaturo
|
| Vokativ |
abrenuntiature
|
abrenuntiatura
|
abrenuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
abrenuntiaturi
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiatura
|
| Genitiv |
abrenuntiaturorum
|
abrenuntiaturarum
|
abrenuntiaturorum
|
| Dativ |
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
| Akkusativ |
abrenuntiaturos
|
abrenuntiaturas
|
abrenuntiatura
|
| Ablativ |
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
abrenuntiaturis
|
| Vokativ |
abrenuntiaturi
|
abrenuntiaturae
|
abrenuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
abrenuntiatum
|
abrenuntiatu
|