Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von abrumpere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort abrupte auch noch Formen von: abruptus (Adjektiv) | abrupte (Adverb)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| abrumpere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | abbrechen (Bande) abschneiden abstumpfen durchtrennen entfernen losbrechen mit Gewalt trennen trennen verletzen zerreißen zersprengen zerstreuen |
| abrupte | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von abbrechen (Bande) |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
|
| 2. Person Singular | abrumpis |
|
| 3. Person Singular | abrumpit |
|
| 1. Person Plural | abrumpimus |
|
| 2. Person Plural | abrumpitis |
|
| 3. Person Plural | abrumpunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
|
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
|
| 3. Person Singular | abrumpitur |
|
| 1. Person Plural | abrumpimur |
|
| 2. Person Plural | abrumpimini |
|
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
|
| 2. Person Singular | abrumpas |
|
| 3. Person Singular | abrumpat |
|
| 1. Person Plural | abrumpamus |
|
| 2. Person Plural | abrumpatis |
|
| 3. Person Plural | abrumpant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
|
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
|
| 3. Person Singular | abrumpatur |
|
| 1. Person Plural | abrumpamur |
|
| 2. Person Plural | abrumpamini |
|
| 3. Person Plural | abrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
|
| 2. Person Singular | abrumpebas |
|
| 3. Person Singular | abrumpebat |
|
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
|
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
|
| 3. Person Plural | abrumpebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
|
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
|
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
|
| 2. Person Singular | abrumperes |
|
| 3. Person Singular | abrumperet |
|
| 1. Person Plural | abrumperemus |
|
| 2. Person Plural | abrumperetis |
|
| 3. Person Plural | abrumperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
|
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
|
| 3. Person Singular | abrumperetur |
|
| 1. Person Plural | abrumperemur |
|
| 2. Person Plural | abrumperemini |
|
| 3. Person Plural | abrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
|
| 2. Person Singular | abrumpes |
|
| 3. Person Singular | abrumpet |
|
| 1. Person Plural | abrumpemus |
|
| 2. Person Plural | abrumpetis |
|
| 3. Person Plural | abrumpent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
|
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
|
| 3. Person Singular | abrumpetur |
|
| 1. Person Plural | abrumpemur |
|
| 2. Person Plural | abrumpemini |
|
| 3. Person Plural | abrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
|
| 2. Person Singular | abrupisti |
|
| 3. Person Singular | abrupit |
|
| 1. Person Plural | abrupimus |
|
| 2. Person Plural | abrupistis |
|
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
|
| 2. Person Singular | abruptus es |
|
| 3. Person Singular | abruptus est |
|
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | abrupti estis |
|
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
|
| 2. Person Singular | abruperis |
|
| 3. Person Singular | abruperit |
|
| 1. Person Plural | abruperimus |
|
| 2. Person Plural | abruperitis |
|
| 3. Person Plural | abruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
|
| 2. Person Singular | abruptus sis |
|
| 3. Person Singular | abruptus sit |
|
| 1. Person Plural | abrupti simus |
|
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | abrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
|
| 2. Person Singular | abruperas |
|
| 3. Person Singular | abruperat |
|
| 1. Person Plural | abruperamus |
|
| 2. Person Plural | abruperatis |
|
| 3. Person Plural | abruperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
|
| 2. Person Singular | abruptus eras |
|
| 3. Person Singular | abruptus erat |
|
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | abrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
|
| 2. Person Singular | abrupisses |
|
| 3. Person Singular | abrupisset |
|
| 1. Person Plural | abrupissemus |
|
| 2. Person Plural | abrupissetis |
|
| 3. Person Plural | abrupissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
|
| 2. Person Singular | abruptus esses |
|
| 3. Person Singular | abruptus esset |
|
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | abrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
|
| 2. Person Singular | abruperis |
|
| 3. Person Singular | abruperit |
|
| 1. Person Plural | abruperimus |
|
| 2. Person Plural | abruperitis |
|
| 3. Person Plural | abruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
|
| 2. Person Singular | abruptus eris |
|
| 3. Person Singular | abruptus erit |
|
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
|
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
|
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
|
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
|
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
|
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
|
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
|
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich schneide ab |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du schneidest ab |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es schneidet ab |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir schneiden ab |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr schneidet ab |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie schneiden ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
ich werde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst abgeschnitten |
| 3. Person Singular | abrumpitur |
er/sie/es wird abgeschnitten |
| 1. Person Plural | abrumpimur |
wir werden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | abrumpimini |
ihr werdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
sie werden abgeschnitten |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich schneide ab |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du schneidest ab |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es schneide ab |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir schneiden ab |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr schneidet ab |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie schneiden ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
du werdest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | abrumpatur |
er/sie/es werde abgeschnitten |
| 1. Person Plural | abrumpamur |
wir werden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | abrumpamini |
ihr werdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | abrumpantur |
sie werden abgeschnitten |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich schnitt ab |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du schnittest ab |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es schnitt ab |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir schnitten ab |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr schnittet ab |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie schnitten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
ich wurde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
du wurdest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
er/sie/es wurde abgeschnitten |
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
wir wurden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
ihr wurdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
sie wurden abgeschnitten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich schnitte ab |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du schnittest ab |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es schnitte ab |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir schnitten ab |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr schnittet ab |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie schnitten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
ich würde abgeschnitten |
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
du würdest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | abrumperetur |
er/sie/es würde abgeschnitten |
| 1. Person Plural | abrumperemur |
wir würden abgeschnitten |
| 2. Person Plural | abrumperemini |
ihr würdet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | abrumperentur |
sie würden abgeschnitten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde abschneiden |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst abschneiden |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird abschneiden |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden abschneiden |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet abschneiden |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden abschneiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde abgeschnitten werden |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst abgeschnitten werden |
| 3. Person Singular | abrumpetur |
er/sie/es wird abgeschnitten werden |
| 1. Person Plural | abrumpemur |
wir werden abgeschnitten werden |
| 2. Person Plural | abrumpemini |
ihr werdet abgeschnitten werden |
| 3. Person Plural | abrumpentur |
sie werden abgeschnitten werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich habe abgeschnitten |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du hast abgeschnitten |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es hat abgeschnitten |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir haben abgeschnitten |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr habt abgeschnitten |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie haben abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
ich bin abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | abruptus es |
du bist abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | abruptus est |
er/sie/es ist abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
wir sind abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | abrupti estis |
ihr seid abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
sie sind abgeschnitten worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich habe abgeschnitten |
| 2. Person Singular | abruperis |
du habest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es habe abgeschnitten |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir haben abgeschnitten |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr habet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie haben abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
ich sei abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | abruptus sis |
du seiest abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | abruptus sit |
er/sie/es sei abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | abrupti simus |
wir seien abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
ihr seiet abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | abrupti sint |
sie seien abgeschnitten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich hatte abgeschnitten |
| 2. Person Singular | abruperas |
du hattest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es hatte abgeschnitten |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir hatten abgeschnitten |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr hattet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie hatten abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
ich war abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | abruptus eras |
du warst abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | abruptus erat |
er/sie/es war abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
wir waren abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
ihr wart abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | abrupti erant |
sie waren abgeschnitten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich hätte abgeschnitten |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du hättest abgeschnitten |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es hätte abgeschnitten |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir hätten abgeschnitten |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr hättet abgeschnitten |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie hätten abgeschnitten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
ich wäre abgeschnitten worden |
| 2. Person Singular | abruptus esses |
du wärest abgeschnitten worden |
| 3. Person Singular | abruptus esset |
er/sie/es wäre abgeschnitten worden |
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
wir wären abgeschnitten worden |
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
ihr wäret abgeschnitten worden |
| 3. Person Plural | abrupti essent |
sie wären abgeschnitten worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde abgeschnitten haben |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst abgeschnitten haben |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird abgeschnitten haben |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden abgeschnitten haben |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet abgeschnitten haben |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden abgeschnitten haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
ich werde abgeschnitten worden sein |
| 2. Person Singular | abruptus eris |
du wirst abgeschnitten worden sein |
| 3. Person Singular | abruptus erit |
er/sie/es wird abgeschnitten worden sein |
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
wir werden abgeschnitten worden sein |
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
ihr werdet abgeschnitten worden sein |
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
sie werden abgeschnitten worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
abschneiden |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
abgeschnitten haben |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
abschneiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
abgeschnitten werden |
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
abgeschnitten worden sein |
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
künftig abgeschnitten werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
schneide ab! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
schneidet ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Abschneiden |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Abschneidens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Abschneiden |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Abschneiden |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Abschneiden |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Abschneiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich stumpfe ab |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du stumpfst ab |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es stumpft ab |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir stumpfen ab |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr stumpft ab |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie stumpfen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
ich werde abgestumpft |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst abgestumpft |
| 3. Person Singular | abrumpitur |
er/sie/es wird abgestumpft |
| 1. Person Plural | abrumpimur |
wir werden abgestumpft |
| 2. Person Plural | abrumpimini |
ihr werdet abgestumpft |
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
sie werden abgestumpft |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich stumpfe ab |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du stumpfest ab |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es stumpfe ab |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir stumpfen ab |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr stumpfet ab |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie stumpfen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde abgestumpft |
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
du werdest abgestumpft |
| 3. Person Singular | abrumpatur |
er/sie/es werde abgestumpft |
| 1. Person Plural | abrumpamur |
wir werden abgestumpft |
| 2. Person Plural | abrumpamini |
ihr werdet abgestumpft |
| 3. Person Plural | abrumpantur |
sie werden abgestumpft |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich stumpfte ab |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du stumpftest ab |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es stumpfte ab |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir stumpften ab |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr stumpftet ab |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie stumpften ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
ich wurde abgestumpft |
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
du wurdest abgestumpft |
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
er/sie/es wurde abgestumpft |
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
wir wurden abgestumpft |
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
ihr wurdet abgestumpft |
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
sie wurden abgestumpft |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich stumpfte ab |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du stumpftest ab |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es stumpfte ab |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir stumpften ab |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr stumpftet ab |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie stumpften ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
ich würde abgestumpft |
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
du würdest abgestumpft |
| 3. Person Singular | abrumperetur |
er/sie/es würde abgestumpft |
| 1. Person Plural | abrumperemur |
wir würden abgestumpft |
| 2. Person Plural | abrumperemini |
ihr würdet abgestumpft |
| 3. Person Plural | abrumperentur |
sie würden abgestumpft |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde abstumpfen |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst abstumpfen |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird abstumpfen |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden abstumpfen |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet abstumpfen |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden abstumpfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde abgestumpft werden |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst abgestumpft werden |
| 3. Person Singular | abrumpetur |
er/sie/es wird abgestumpft werden |
| 1. Person Plural | abrumpemur |
wir werden abgestumpft werden |
| 2. Person Plural | abrumpemini |
ihr werdet abgestumpft werden |
| 3. Person Plural | abrumpentur |
sie werden abgestumpft werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich habe abgestumpft |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du hast abgestumpft |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es hat abgestumpft |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir haben abgestumpft |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr habt abgestumpft |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie haben abgestumpft |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
ich bin abgestumpft worden |
| 2. Person Singular | abruptus es |
du bist abgestumpft worden |
| 3. Person Singular | abruptus est |
er/sie/es ist abgestumpft worden |
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
wir sind abgestumpft worden |
| 2. Person Plural | abrupti estis |
ihr seid abgestumpft worden |
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
sie sind abgestumpft worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich habe abgestumpft |
| 2. Person Singular | abruperis |
du habest abgestumpft |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es habe abgestumpft |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir haben abgestumpft |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr habet abgestumpft |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie haben abgestumpft |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
ich sei abgestumpft worden |
| 2. Person Singular | abruptus sis |
du seiest abgestumpft worden |
| 3. Person Singular | abruptus sit |
er/sie/es sei abgestumpft worden |
| 1. Person Plural | abrupti simus |
wir seien abgestumpft worden |
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
ihr seiet abgestumpft worden |
| 3. Person Plural | abrupti sint |
sie seien abgestumpft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich hatte abgestumpft |
| 2. Person Singular | abruperas |
du hattest abgestumpft |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es hatte abgestumpft |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir hatten abgestumpft |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr hattet abgestumpft |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie hatten abgestumpft |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
ich war abgestumpft worden |
| 2. Person Singular | abruptus eras |
du warst abgestumpft worden |
| 3. Person Singular | abruptus erat |
er/sie/es war abgestumpft worden |
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
wir waren abgestumpft worden |
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
ihr wart abgestumpft worden |
| 3. Person Plural | abrupti erant |
sie waren abgestumpft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich hätte abgestumpft |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du hättest abgestumpft |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es hätte abgestumpft |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir hätten abgestumpft |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr hättet abgestumpft |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie hätten abgestumpft |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
ich wäre abgestumpft worden |
| 2. Person Singular | abruptus esses |
du wärest abgestumpft worden |
| 3. Person Singular | abruptus esset |
er/sie/es wäre abgestumpft worden |
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
wir wären abgestumpft worden |
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
ihr wäret abgestumpft worden |
| 3. Person Plural | abrupti essent |
sie wären abgestumpft worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde abgestumpft haben |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst abgestumpft haben |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird abgestumpft haben |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden abgestumpft haben |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet abgestumpft haben |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden abgestumpft haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
ich werde abgestumpft worden sein |
| 2. Person Singular | abruptus eris |
du wirst abgestumpft worden sein |
| 3. Person Singular | abruptus erit |
er/sie/es wird abgestumpft worden sein |
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
wir werden abgestumpft worden sein |
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
ihr werdet abgestumpft worden sein |
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
sie werden abgestumpft worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
abstumpfen |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
abgestumpft haben |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
abstumpfen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
abgestumpft werden |
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
abgestumpft worden sein |
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
künftig abgestumpft werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
stumpfe ab; stumpf ab! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
stumpft ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Abstumpfen |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Abstumpfens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Abstumpfen |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Abstumpfen |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Abstumpfen |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Abstumpfen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich durchtrenne |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du durchtrennst |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es durchtrennt |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir durchtrennen |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr durchtrennt |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie durchtrennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
ich werde durchtrennt |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst durchtrennt |
| 3. Person Singular | abrumpitur |
er/sie/es wird durchtrennt |
| 1. Person Plural | abrumpimur |
wir werden durchtrennt |
| 2. Person Plural | abrumpimini |
ihr werdet durchtrennt |
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
sie werden durchtrennt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich durchtrenne |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du durchtrennest |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es durchtrenne |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir durchtrennen |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr durchtrennet |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie durchtrennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde durchtrennt |
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
du werdest durchtrennt |
| 3. Person Singular | abrumpatur |
er/sie/es werde durchtrennt |
| 1. Person Plural | abrumpamur |
wir werden durchtrennt |
| 2. Person Plural | abrumpamini |
ihr werdet durchtrennt |
| 3. Person Plural | abrumpantur |
sie werden durchtrennt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich durchtrennte |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du durchtrenntest |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es durchtrennte |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir durchtrennten |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr durchtrenntet |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie durchtrennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
ich wurde durchtrennt |
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
du wurdest durchtrennt |
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
er/sie/es wurde durchtrennt |
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
wir wurden durchtrennt |
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
ihr wurdet durchtrennt |
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
sie wurden durchtrennt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich durchtrennte |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du durchtrenntest |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es durchtrennte |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir durchtrennten |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr durchtrenntet |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie durchtrennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
ich würde durchtrennt |
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
du würdest durchtrennt |
| 3. Person Singular | abrumperetur |
er/sie/es würde durchtrennt |
| 1. Person Plural | abrumperemur |
wir würden durchtrennt |
| 2. Person Plural | abrumperemini |
ihr würdet durchtrennt |
| 3. Person Plural | abrumperentur |
sie würden durchtrennt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde durchtrennen |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst durchtrennen |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird durchtrennen |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden durchtrennen |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet durchtrennen |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden durchtrennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde durchtrennt werden |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst durchtrennt werden |
| 3. Person Singular | abrumpetur |
er/sie/es wird durchtrennt werden |
| 1. Person Plural | abrumpemur |
wir werden durchtrennt werden |
| 2. Person Plural | abrumpemini |
ihr werdet durchtrennt werden |
| 3. Person Plural | abrumpentur |
sie werden durchtrennt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich habe durchtrennt |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du hast durchtrennt |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es hat durchtrennt |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir haben durchtrennt |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr habt durchtrennt |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie haben durchtrennt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
ich bin durchtrennt worden |
| 2. Person Singular | abruptus es |
du bist durchtrennt worden |
| 3. Person Singular | abruptus est |
er/sie/es ist durchtrennt worden |
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
wir sind durchtrennt worden |
| 2. Person Plural | abrupti estis |
ihr seid durchtrennt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
sie sind durchtrennt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich habe durchtrennt |
| 2. Person Singular | abruperis |
du habest durchtrennt |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es habe durchtrennt |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir haben durchtrennt |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr habet durchtrennt |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie haben durchtrennt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
ich sei durchtrennt worden |
| 2. Person Singular | abruptus sis |
du seiest durchtrennt worden |
| 3. Person Singular | abruptus sit |
er/sie/es sei durchtrennt worden |
| 1. Person Plural | abrupti simus |
wir seien durchtrennt worden |
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
ihr seiet durchtrennt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sint |
sie seien durchtrennt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich hatte durchtrennt |
| 2. Person Singular | abruperas |
du hattest durchtrennt |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es hatte durchtrennt |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir hatten durchtrennt |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr hattet durchtrennt |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie hatten durchtrennt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
ich war durchtrennt worden |
| 2. Person Singular | abruptus eras |
du warst durchtrennt worden |
| 3. Person Singular | abruptus erat |
er/sie/es war durchtrennt worden |
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
wir waren durchtrennt worden |
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
ihr wart durchtrennt worden |
| 3. Person Plural | abrupti erant |
sie waren durchtrennt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich hätte durchtrennt |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du hättest durchtrennt |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es hätte durchtrennt |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir hätten durchtrennt |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr hättet durchtrennt |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie hätten durchtrennt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
ich wäre durchtrennt worden |
| 2. Person Singular | abruptus esses |
du wärest durchtrennt worden |
| 3. Person Singular | abruptus esset |
er/sie/es wäre durchtrennt worden |
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
wir wären durchtrennt worden |
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
ihr wäret durchtrennt worden |
| 3. Person Plural | abrupti essent |
sie wären durchtrennt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde durchtrennt haben |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst durchtrennt haben |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird durchtrennt haben |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden durchtrennt haben |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet durchtrennt haben |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden durchtrennt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
ich werde durchtrennt worden sein |
| 2. Person Singular | abruptus eris |
du wirst durchtrennt worden sein |
| 3. Person Singular | abruptus erit |
er/sie/es wird durchtrennt worden sein |
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
wir werden durchtrennt worden sein |
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
ihr werdet durchtrennt worden sein |
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
sie werden durchtrennt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
durchtrennen |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
durchtrennt haben |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
durchtrennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
durchtrennt werden |
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
durchtrennt worden sein |
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
künftig durchtrennt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
durchtrenne; durchtrenn! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
durchtrennt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Durchtrennen |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Durchtrennens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Durchtrennen |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Durchtrennen |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Durchtrennen |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Durchtrennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich entferne |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du entfernst |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es entfernt |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir entfernen |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr entfernt |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie entfernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
ich werde entfernt |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst entfernt |
| 3. Person Singular | abrumpitur |
er/sie/es wird entfernt |
| 1. Person Plural | abrumpimur |
wir werden entfernt |
| 2. Person Plural | abrumpimini |
ihr werdet entfernt |
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
sie werden entfernt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich entferne |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du entfernest |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es entferne |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir entfernen |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr entfernet |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie entfernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde entfernt |
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
du werdest entfernt |
| 3. Person Singular | abrumpatur |
er/sie/es werde entfernt |
| 1. Person Plural | abrumpamur |
wir werden entfernt |
| 2. Person Plural | abrumpamini |
ihr werdet entfernt |
| 3. Person Plural | abrumpantur |
sie werden entfernt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich entfernte |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du entferntest |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es entfernte |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir entfernten |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr entferntet |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie entfernten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
ich wurde entfernt |
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
du wurdest entfernt |
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
er/sie/es wurde entfernt |
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
wir wurden entfernt |
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
ihr wurdet entfernt |
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
sie wurden entfernt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich entfernte |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du entferntest |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es entfernte |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir entfernten |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr entferntet |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie entfernten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
ich würde entfernt |
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
du würdest entfernt |
| 3. Person Singular | abrumperetur |
er/sie/es würde entfernt |
| 1. Person Plural | abrumperemur |
wir würden entfernt |
| 2. Person Plural | abrumperemini |
ihr würdet entfernt |
| 3. Person Plural | abrumperentur |
sie würden entfernt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde entfernen |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst entfernen |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird entfernen |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden entfernen |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet entfernen |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden entfernen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde entfernt werden |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst entfernt werden |
| 3. Person Singular | abrumpetur |
er/sie/es wird entfernt werden |
| 1. Person Plural | abrumpemur |
wir werden entfernt werden |
| 2. Person Plural | abrumpemini |
ihr werdet entfernt werden |
| 3. Person Plural | abrumpentur |
sie werden entfernt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich habe entfernt |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du hast entfernt |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es hat entfernt |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir haben entfernt |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr habt entfernt |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie haben entfernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
ich bin entfernt worden |
| 2. Person Singular | abruptus es |
du bist entfernt worden |
| 3. Person Singular | abruptus est |
er/sie/es ist entfernt worden |
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
wir sind entfernt worden |
| 2. Person Plural | abrupti estis |
ihr seid entfernt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
sie sind entfernt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich habe entfernt |
| 2. Person Singular | abruperis |
du habest entfernt |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es habe entfernt |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir haben entfernt |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr habet entfernt |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie haben entfernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
ich sei entfernt worden |
| 2. Person Singular | abruptus sis |
du seiest entfernt worden |
| 3. Person Singular | abruptus sit |
er/sie/es sei entfernt worden |
| 1. Person Plural | abrupti simus |
wir seien entfernt worden |
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
ihr seiet entfernt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sint |
sie seien entfernt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich hatte entfernt |
| 2. Person Singular | abruperas |
du hattest entfernt |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es hatte entfernt |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir hatten entfernt |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr hattet entfernt |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie hatten entfernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
ich war entfernt worden |
| 2. Person Singular | abruptus eras |
du warst entfernt worden |
| 3. Person Singular | abruptus erat |
er/sie/es war entfernt worden |
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
wir waren entfernt worden |
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
ihr wart entfernt worden |
| 3. Person Plural | abrupti erant |
sie waren entfernt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich hätte entfernt |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du hättest entfernt |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es hätte entfernt |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir hätten entfernt |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr hättet entfernt |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie hätten entfernt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
ich wäre entfernt worden |
| 2. Person Singular | abruptus esses |
du wärest entfernt worden |
| 3. Person Singular | abruptus esset |
er/sie/es wäre entfernt worden |
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
wir wären entfernt worden |
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
ihr wäret entfernt worden |
| 3. Person Plural | abrupti essent |
sie wären entfernt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde entfernt haben |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst entfernt haben |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird entfernt haben |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden entfernt haben |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet entfernt haben |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden entfernt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
ich werde entfernt worden sein |
| 2. Person Singular | abruptus eris |
du wirst entfernt worden sein |
| 3. Person Singular | abruptus erit |
er/sie/es wird entfernt worden sein |
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
wir werden entfernt worden sein |
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
ihr werdet entfernt worden sein |
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
sie werden entfernt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
entfernen |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
entfernt haben |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
entfernen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
entfernt werden |
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
entfernt worden sein |
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
künftig entfernt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
entferne; entfern! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
entfernt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Entfernen |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Entfernens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Entfernen |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Entfernen |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Entfernen |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Entfernen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich breche los |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du brichst los |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es bricht los |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir brechen los |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr brecht los |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie brechen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
|
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
|
| 3. Person Singular | abrumpitur |
|
| 1. Person Plural | abrumpimur |
|
| 2. Person Plural | abrumpimini |
|
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich breche los |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du brechest los |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es breche los |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir brechen los |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr brechet los |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie brechen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
|
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
|
| 3. Person Singular | abrumpatur |
|
| 1. Person Plural | abrumpamur |
|
| 2. Person Plural | abrumpamini |
|
| 3. Person Plural | abrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich brach los |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du brachst los |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es brach los |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir brachen los |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr bracht los |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie brachen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
|
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
|
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich bräche los |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du brächest los |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es bräche los |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir brächen los |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr brächet los |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie brächen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
|
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
|
| 3. Person Singular | abrumperetur |
|
| 1. Person Plural | abrumperemur |
|
| 2. Person Plural | abrumperemini |
|
| 3. Person Plural | abrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde losbrechen |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst losbrechen |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird losbrechen |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden losbrechen |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet losbrechen |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden losbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
|
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
|
| 3. Person Singular | abrumpetur |
|
| 1. Person Plural | abrumpemur |
|
| 2. Person Plural | abrumpemini |
|
| 3. Person Plural | abrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich bin losgebrochen |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du bist losgebrochen |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es ist losgebrochen |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir sind losgebrochen |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr seid losgebrochen |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie sind losgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
|
| 2. Person Singular | abruptus es |
|
| 3. Person Singular | abruptus est |
|
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | abrupti estis |
|
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich sei losgebrochen |
| 2. Person Singular | abruperis |
du seiest losgebrochen |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es sei losgebrochen |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir seien losgebrochen |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr seiet losgebrochen |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie seien losgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
|
| 2. Person Singular | abruptus sis |
|
| 3. Person Singular | abruptus sit |
|
| 1. Person Plural | abrupti simus |
|
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | abrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich war losgebrochen |
| 2. Person Singular | abruperas |
du warst losgebrochen |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es war losgebrochen |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir waren losgebrochen |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr wart losgebrochen |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie waren losgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
|
| 2. Person Singular | abruptus eras |
|
| 3. Person Singular | abruptus erat |
|
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | abrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich wäre losgebrochen |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du wärest losgebrochen |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es wäre losgebrochen |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir wären losgebrochen |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr wäret losgebrochen |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie wären losgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
|
| 2. Person Singular | abruptus esses |
|
| 3. Person Singular | abruptus esset |
|
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | abrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde losgebrochen sein |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst losgebrochen sein |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird losgebrochen sein |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden losgebrochen sein |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet losgebrochen sein |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden losgebrochen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
|
| 2. Person Singular | abruptus eris |
|
| 3. Person Singular | abruptus erit |
|
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
losbrechen |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
losgebrochen sein |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
losbrechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
brich los! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
brecht los! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Losbrechen |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Losbrechens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Losbrechen |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Losbrechen |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Losbrechen |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Losbrechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
|
| 2. Person Singular | abrumpis |
|
| 3. Person Singular | abrumpit |
|
| 1. Person Plural | abrumpimus |
|
| 2. Person Plural | abrumpitis |
|
| 3. Person Plural | abrumpunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
|
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
|
| 3. Person Singular | abrumpitur |
|
| 1. Person Plural | abrumpimur |
|
| 2. Person Plural | abrumpimini |
|
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
|
| 2. Person Singular | abrumpas |
|
| 3. Person Singular | abrumpat |
|
| 1. Person Plural | abrumpamus |
|
| 2. Person Plural | abrumpatis |
|
| 3. Person Plural | abrumpant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
|
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
|
| 3. Person Singular | abrumpatur |
|
| 1. Person Plural | abrumpamur |
|
| 2. Person Plural | abrumpamini |
|
| 3. Person Plural | abrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
|
| 2. Person Singular | abrumpebas |
|
| 3. Person Singular | abrumpebat |
|
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
|
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
|
| 3. Person Plural | abrumpebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
|
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
|
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
|
| 2. Person Singular | abrumperes |
|
| 3. Person Singular | abrumperet |
|
| 1. Person Plural | abrumperemus |
|
| 2. Person Plural | abrumperetis |
|
| 3. Person Plural | abrumperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
|
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
|
| 3. Person Singular | abrumperetur |
|
| 1. Person Plural | abrumperemur |
|
| 2. Person Plural | abrumperemini |
|
| 3. Person Plural | abrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
|
| 2. Person Singular | abrumpes |
|
| 3. Person Singular | abrumpet |
|
| 1. Person Plural | abrumpemus |
|
| 2. Person Plural | abrumpetis |
|
| 3. Person Plural | abrumpent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
|
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
|
| 3. Person Singular | abrumpetur |
|
| 1. Person Plural | abrumpemur |
|
| 2. Person Plural | abrumpemini |
|
| 3. Person Plural | abrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
|
| 2. Person Singular | abrupisti |
|
| 3. Person Singular | abrupit |
|
| 1. Person Plural | abrupimus |
|
| 2. Person Plural | abrupistis |
|
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
|
| 2. Person Singular | abruptus es |
|
| 3. Person Singular | abruptus est |
|
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | abrupti estis |
|
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
|
| 2. Person Singular | abruperis |
|
| 3. Person Singular | abruperit |
|
| 1. Person Plural | abruperimus |
|
| 2. Person Plural | abruperitis |
|
| 3. Person Plural | abruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
|
| 2. Person Singular | abruptus sis |
|
| 3. Person Singular | abruptus sit |
|
| 1. Person Plural | abrupti simus |
|
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | abrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
|
| 2. Person Singular | abruperas |
|
| 3. Person Singular | abruperat |
|
| 1. Person Plural | abruperamus |
|
| 2. Person Plural | abruperatis |
|
| 3. Person Plural | abruperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
|
| 2. Person Singular | abruptus eras |
|
| 3. Person Singular | abruptus erat |
|
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | abrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
|
| 2. Person Singular | abrupisses |
|
| 3. Person Singular | abrupisset |
|
| 1. Person Plural | abrupissemus |
|
| 2. Person Plural | abrupissetis |
|
| 3. Person Plural | abrupissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
|
| 2. Person Singular | abruptus esses |
|
| 3. Person Singular | abruptus esset |
|
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | abrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
|
| 2. Person Singular | abruperis |
|
| 3. Person Singular | abruperit |
|
| 1. Person Plural | abruperimus |
|
| 2. Person Plural | abruperitis |
|
| 3. Person Plural | abruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
|
| 2. Person Singular | abruptus eris |
|
| 3. Person Singular | abruptus erit |
|
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
|
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
|
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
|
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
|
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
|
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
|
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
|
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich trenne |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du trennst |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es trennt |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir trennen |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr trennt |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie trennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
ich werde getrennt |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst getrennt |
| 3. Person Singular | abrumpitur |
er/sie/es wird getrennt |
| 1. Person Plural | abrumpimur |
wir werden getrennt |
| 2. Person Plural | abrumpimini |
ihr werdet getrennt |
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
sie werden getrennt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich trenne |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du trennest |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es trenne |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir trennen |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr trennet |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie trennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde getrennt |
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
du werdest getrennt |
| 3. Person Singular | abrumpatur |
er/sie/es werde getrennt |
| 1. Person Plural | abrumpamur |
wir werden getrennt |
| 2. Person Plural | abrumpamini |
ihr werdet getrennt |
| 3. Person Plural | abrumpantur |
sie werden getrennt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich trennte |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du trenntest |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es trennte |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir trennten |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr trenntet |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie trennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
ich wurde getrennt |
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
du wurdest getrennt |
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
er/sie/es wurde getrennt |
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
wir wurden getrennt |
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
ihr wurdet getrennt |
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
sie wurden getrennt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich trennte |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du trenntest |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es trennte |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir trennten |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr trenntet |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie trennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
ich würde getrennt |
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
du würdest getrennt |
| 3. Person Singular | abrumperetur |
er/sie/es würde getrennt |
| 1. Person Plural | abrumperemur |
wir würden getrennt |
| 2. Person Plural | abrumperemini |
ihr würdet getrennt |
| 3. Person Plural | abrumperentur |
sie würden getrennt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde trennen |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst trennen |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird trennen |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden trennen |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet trennen |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden trennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde getrennt werden |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst getrennt werden |
| 3. Person Singular | abrumpetur |
er/sie/es wird getrennt werden |
| 1. Person Plural | abrumpemur |
wir werden getrennt werden |
| 2. Person Plural | abrumpemini |
ihr werdet getrennt werden |
| 3. Person Plural | abrumpentur |
sie werden getrennt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich habe getrennt |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du hast getrennt |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es hat getrennt |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir haben getrennt |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr habt getrennt |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie haben getrennt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
ich bin getrennt worden |
| 2. Person Singular | abruptus es |
du bist getrennt worden |
| 3. Person Singular | abruptus est |
er/sie/es ist getrennt worden |
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
wir sind getrennt worden |
| 2. Person Plural | abrupti estis |
ihr seid getrennt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
sie sind getrennt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich habe getrennt |
| 2. Person Singular | abruperis |
du habest getrennt |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es habe getrennt |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir haben getrennt |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr habet getrennt |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie haben getrennt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
ich sei getrennt worden |
| 2. Person Singular | abruptus sis |
du seiest getrennt worden |
| 3. Person Singular | abruptus sit |
er/sie/es sei getrennt worden |
| 1. Person Plural | abrupti simus |
wir seien getrennt worden |
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
ihr seiet getrennt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sint |
sie seien getrennt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich hatte getrennt |
| 2. Person Singular | abruperas |
du hattest getrennt |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es hatte getrennt |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir hatten getrennt |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr hattet getrennt |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie hatten getrennt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
ich war getrennt worden |
| 2. Person Singular | abruptus eras |
du warst getrennt worden |
| 3. Person Singular | abruptus erat |
er/sie/es war getrennt worden |
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
wir waren getrennt worden |
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
ihr wart getrennt worden |
| 3. Person Plural | abrupti erant |
sie waren getrennt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich hätte getrennt |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du hättest getrennt |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es hätte getrennt |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir hätten getrennt |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr hättet getrennt |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie hätten getrennt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
ich wäre getrennt worden |
| 2. Person Singular | abruptus esses |
du wärest getrennt worden |
| 3. Person Singular | abruptus esset |
er/sie/es wäre getrennt worden |
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
wir wären getrennt worden |
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
ihr wäret getrennt worden |
| 3. Person Plural | abrupti essent |
sie wären getrennt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde getrennt haben |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst getrennt haben |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird getrennt haben |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden getrennt haben |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet getrennt haben |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden getrennt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
ich werde getrennt worden sein |
| 2. Person Singular | abruptus eris |
du wirst getrennt worden sein |
| 3. Person Singular | abruptus erit |
er/sie/es wird getrennt worden sein |
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
wir werden getrennt worden sein |
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
ihr werdet getrennt worden sein |
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
sie werden getrennt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
trennen |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
getrennt haben |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
trennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
getrennt werden |
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
getrennt worden sein |
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
künftig getrennt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
trenne; trenn! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
trennt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Trennen |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Trennens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Trennen |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Trennen |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Trennen |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Trennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich verletze |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du verletzt |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es verletzt |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir verletzen |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr verletzt |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie verletzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst verletzt |
| 3. Person Singular | abrumpitur |
er/sie/es wird verletzt |
| 1. Person Plural | abrumpimur |
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural | abrumpimini |
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
sie werden verletzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich verletze |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du verletzest |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es verletze |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir verletzen |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr verletzet |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie verletzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
du werdest verletzt |
| 3. Person Singular | abrumpatur |
er/sie/es werde verletzt |
| 1. Person Plural | abrumpamur |
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural | abrumpamini |
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural | abrumpantur |
sie werden verletzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich verletzte |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du verletztest |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir verletzten |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr verletztet |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie verletzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
ich wurde verletzt |
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
du wurdest verletzt |
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
er/sie/es wurde verletzt |
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
wir wurden verletzt |
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
ihr wurdet verletzt |
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
sie wurden verletzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich verletzte |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du verletztest |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir verletzten |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr verletztet |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie verletzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
ich würde verletzt |
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
du würdest verletzt |
| 3. Person Singular | abrumperetur |
er/sie/es würde verletzt |
| 1. Person Plural | abrumperemur |
wir würden verletzt |
| 2. Person Plural | abrumperemini |
ihr würdet verletzt |
| 3. Person Plural | abrumperentur |
sie würden verletzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde verletzen |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst verletzen |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird verletzen |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden verletzen |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet verletzen |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden verletzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde verletzt werden |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst verletzt werden |
| 3. Person Singular | abrumpetur |
er/sie/es wird verletzt werden |
| 1. Person Plural | abrumpemur |
wir werden verletzt werden |
| 2. Person Plural | abrumpemini |
ihr werdet verletzt werden |
| 3. Person Plural | abrumpentur |
sie werden verletzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du hast verletzt |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es hat verletzt |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr habt verletzt |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie haben verletzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
ich bin verletzt worden |
| 2. Person Singular | abruptus es |
du bist verletzt worden |
| 3. Person Singular | abruptus est |
er/sie/es ist verletzt worden |
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
wir sind verletzt worden |
| 2. Person Plural | abrupti estis |
ihr seid verletzt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
sie sind verletzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular | abruperis |
du habest verletzt |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es habe verletzt |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr habet verletzt |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie haben verletzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
ich sei verletzt worden |
| 2. Person Singular | abruptus sis |
du seiest verletzt worden |
| 3. Person Singular | abruptus sit |
er/sie/es sei verletzt worden |
| 1. Person Plural | abrupti simus |
wir seien verletzt worden |
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
ihr seiet verletzt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sint |
sie seien verletzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich hatte verletzt |
| 2. Person Singular | abruperas |
du hattest verletzt |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es hatte verletzt |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir hatten verletzt |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr hattet verletzt |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie hatten verletzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
ich war verletzt worden |
| 2. Person Singular | abruptus eras |
du warst verletzt worden |
| 3. Person Singular | abruptus erat |
er/sie/es war verletzt worden |
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
wir waren verletzt worden |
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
ihr wart verletzt worden |
| 3. Person Plural | abrupti erant |
sie waren verletzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich hätte verletzt |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du hättest verletzt |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es hätte verletzt |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir hätten verletzt |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr hättet verletzt |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie hätten verletzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
ich wäre verletzt worden |
| 2. Person Singular | abruptus esses |
du wärest verletzt worden |
| 3. Person Singular | abruptus esset |
er/sie/es wäre verletzt worden |
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
wir wären verletzt worden |
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
ihr wäret verletzt worden |
| 3. Person Plural | abrupti essent |
sie wären verletzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde verletzt haben |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst verletzt haben |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird verletzt haben |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden verletzt haben |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet verletzt haben |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden verletzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
ich werde verletzt worden sein |
| 2. Person Singular | abruptus eris |
du wirst verletzt worden sein |
| 3. Person Singular | abruptus erit |
er/sie/es wird verletzt worden sein |
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
wir werden verletzt worden sein |
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
ihr werdet verletzt worden sein |
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
sie werden verletzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
verletzen |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
verletzt haben |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
verletzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
verletzt werden |
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
verletzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
künftig verletzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
verletze; verletz! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
verletzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Verletzen |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Verletzens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Verletzen |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Verletzen |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Verletzen |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Verletzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich zerreiße |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du zerreißt |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es zerreißt |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir zerreißen |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr zerreißt |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie zerreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
ich werde zerrissen |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst zerrissen |
| 3. Person Singular | abrumpitur |
er/sie/es wird zerrissen |
| 1. Person Plural | abrumpimur |
wir werden zerrissen |
| 2. Person Plural | abrumpimini |
ihr werdet zerrissen |
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
sie werden zerrissen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich zerreiße |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du zerreißest |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es zerreiße |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir zerreißen |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr zerreißet |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie zerreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde zerrissen |
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
du werdest zerrissen |
| 3. Person Singular | abrumpatur |
er/sie/es werde zerrissen |
| 1. Person Plural | abrumpamur |
wir werden zerrissen |
| 2. Person Plural | abrumpamini |
ihr werdet zerrissen |
| 3. Person Plural | abrumpantur |
sie werden zerrissen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich zerriss |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du zerrissest |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es zerriss |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir zerrissen |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr zerrisst |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie zerrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
ich wurde zerrissen |
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
du wurdest zerrissen |
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
er/sie/es wurde zerrissen |
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
wir wurden zerrissen |
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
ihr wurdet zerrissen |
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
sie wurden zerrissen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich zerrisse |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du zerrissest |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es zerrisse |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir zerrissen |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr zerrisset |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie zerrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
ich würde zerrissen |
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
du würdest zerrissen |
| 3. Person Singular | abrumperetur |
er/sie/es würde zerrissen |
| 1. Person Plural | abrumperemur |
wir würden zerrissen |
| 2. Person Plural | abrumperemini |
ihr würdet zerrissen |
| 3. Person Plural | abrumperentur |
sie würden zerrissen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde zerreißen |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst zerreißen |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird zerreißen |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden zerreißen |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet zerreißen |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden zerreißen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde zerrissen werden |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst zerrissen werden |
| 3. Person Singular | abrumpetur |
er/sie/es wird zerrissen werden |
| 1. Person Plural | abrumpemur |
wir werden zerrissen werden |
| 2. Person Plural | abrumpemini |
ihr werdet zerrissen werden |
| 3. Person Plural | abrumpentur |
sie werden zerrissen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich habe zerrissen |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du hast zerrissen |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es hat zerrissen |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir haben zerrissen |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr habt zerrissen |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie haben zerrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
ich bin zerrissen worden |
| 2. Person Singular | abruptus es |
du bist zerrissen worden |
| 3. Person Singular | abruptus est |
er/sie/es ist zerrissen worden |
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
wir sind zerrissen worden |
| 2. Person Plural | abrupti estis |
ihr seid zerrissen worden |
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
sie sind zerrissen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich habe zerrissen |
| 2. Person Singular | abruperis |
du habest zerrissen |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es habe zerrissen |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir haben zerrissen |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr habet zerrissen |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie haben zerrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
ich sei zerrissen worden |
| 2. Person Singular | abruptus sis |
du seiest zerrissen worden |
| 3. Person Singular | abruptus sit |
er/sie/es sei zerrissen worden |
| 1. Person Plural | abrupti simus |
wir seien zerrissen worden |
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
ihr seiet zerrissen worden |
| 3. Person Plural | abrupti sint |
sie seien zerrissen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich hatte zerrissen |
| 2. Person Singular | abruperas |
du hattest zerrissen |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es hatte zerrissen |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir hatten zerrissen |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr hattet zerrissen |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie hatten zerrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
ich war zerrissen worden |
| 2. Person Singular | abruptus eras |
du warst zerrissen worden |
| 3. Person Singular | abruptus erat |
er/sie/es war zerrissen worden |
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
wir waren zerrissen worden |
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
ihr wart zerrissen worden |
| 3. Person Plural | abrupti erant |
sie waren zerrissen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich hätte zerrissen |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du hättest zerrissen |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es hätte zerrissen |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir hätten zerrissen |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr hättet zerrissen |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie hätten zerrissen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
ich wäre zerrissen worden |
| 2. Person Singular | abruptus esses |
du wärest zerrissen worden |
| 3. Person Singular | abruptus esset |
er/sie/es wäre zerrissen worden |
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
wir wären zerrissen worden |
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
ihr wäret zerrissen worden |
| 3. Person Plural | abrupti essent |
sie wären zerrissen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde zerrissen haben |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst zerrissen haben |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird zerrissen haben |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden zerrissen haben |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet zerrissen haben |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden zerrissen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
ich werde zerrissen worden sein |
| 2. Person Singular | abruptus eris |
du wirst zerrissen worden sein |
| 3. Person Singular | abruptus erit |
er/sie/es wird zerrissen worden sein |
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
wir werden zerrissen worden sein |
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
ihr werdet zerrissen worden sein |
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
sie werden zerrissen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
zerreißen |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
zerrissen haben |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
zerreißen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
zerrissen werden |
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
zerrissen worden sein |
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
künftig zerrissen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
zerreiße; zerreiß! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
zerreißt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Zerreißen |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Zerreißens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Zerreißen |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Zerreißen |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Zerreißen |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Zerreißen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich zersprenge |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du zersprengst |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es zersprengt |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir zersprengen |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr zersprengt |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie zersprengen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
ich werde zersprengt |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst zersprengt |
| 3. Person Singular | abrumpitur |
er/sie/es wird zersprengt |
| 1. Person Plural | abrumpimur |
wir werden zersprengt |
| 2. Person Plural | abrumpimini |
ihr werdet zersprengt |
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
sie werden zersprengt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich zersprenge |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du zersprengest |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es zersprenge |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir zersprengen |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr zersprenget |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie zersprengen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde zersprengt |
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
du werdest zersprengt |
| 3. Person Singular | abrumpatur |
er/sie/es werde zersprengt |
| 1. Person Plural | abrumpamur |
wir werden zersprengt |
| 2. Person Plural | abrumpamini |
ihr werdet zersprengt |
| 3. Person Plural | abrumpantur |
sie werden zersprengt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich zersprengte |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du zersprengtest |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es zersprengte |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir zersprengten |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr zersprengtet |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie zersprengten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
ich wurde zersprengt |
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
du wurdest zersprengt |
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
er/sie/es wurde zersprengt |
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
wir wurden zersprengt |
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
ihr wurdet zersprengt |
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
sie wurden zersprengt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich zersprengte |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du zersprengtest |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es zersprengte |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir zersprengten |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr zersprengtet |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie zersprengten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
ich würde zersprengt |
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
du würdest zersprengt |
| 3. Person Singular | abrumperetur |
er/sie/es würde zersprengt |
| 1. Person Plural | abrumperemur |
wir würden zersprengt |
| 2. Person Plural | abrumperemini |
ihr würdet zersprengt |
| 3. Person Plural | abrumperentur |
sie würden zersprengt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde zersprengen |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst zersprengen |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird zersprengen |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden zersprengen |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet zersprengen |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden zersprengen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
ich werde zersprengt werden |
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
du wirst zersprengt werden |
| 3. Person Singular | abrumpetur |
er/sie/es wird zersprengt werden |
| 1. Person Plural | abrumpemur |
wir werden zersprengt werden |
| 2. Person Plural | abrumpemini |
ihr werdet zersprengt werden |
| 3. Person Plural | abrumpentur |
sie werden zersprengt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich habe zersprengt |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du hast zersprengt |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es hat zersprengt |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir haben zersprengt |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr habt zersprengt |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie haben zersprengt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
ich bin zersprengt worden |
| 2. Person Singular | abruptus es |
du bist zersprengt worden |
| 3. Person Singular | abruptus est |
er/sie/es ist zersprengt worden |
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
wir sind zersprengt worden |
| 2. Person Plural | abrupti estis |
ihr seid zersprengt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
sie sind zersprengt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich habe zersprengt |
| 2. Person Singular | abruperis |
du habest zersprengt |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es habe zersprengt |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir haben zersprengt |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr habet zersprengt |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie haben zersprengt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
ich sei zersprengt worden |
| 2. Person Singular | abruptus sis |
du seiest zersprengt worden |
| 3. Person Singular | abruptus sit |
er/sie/es sei zersprengt worden |
| 1. Person Plural | abrupti simus |
wir seien zersprengt worden |
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
ihr seiet zersprengt worden |
| 3. Person Plural | abrupti sint |
sie seien zersprengt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich hatte zersprengt |
| 2. Person Singular | abruperas |
du hattest zersprengt |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es hatte zersprengt |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir hatten zersprengt |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr hattet zersprengt |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie hatten zersprengt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
ich war zersprengt worden |
| 2. Person Singular | abruptus eras |
du warst zersprengt worden |
| 3. Person Singular | abruptus erat |
er/sie/es war zersprengt worden |
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
wir waren zersprengt worden |
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
ihr wart zersprengt worden |
| 3. Person Plural | abrupti erant |
sie waren zersprengt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich hätte zersprengt |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du hättest zersprengt |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es hätte zersprengt |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir hätten zersprengt |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr hättet zersprengt |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie hätten zersprengt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
ich wäre zersprengt worden |
| 2. Person Singular | abruptus esses |
du wärest zersprengt worden |
| 3. Person Singular | abruptus esset |
er/sie/es wäre zersprengt worden |
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
wir wären zersprengt worden |
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
ihr wäret zersprengt worden |
| 3. Person Plural | abrupti essent |
sie wären zersprengt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde zersprengt haben |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst zersprengt haben |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird zersprengt haben |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden zersprengt haben |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet zersprengt haben |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden zersprengt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
ich werde zersprengt worden sein |
| 2. Person Singular | abruptus eris |
du wirst zersprengt worden sein |
| 3. Person Singular | abruptus erit |
er/sie/es wird zersprengt worden sein |
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
wir werden zersprengt worden sein |
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
ihr werdet zersprengt worden sein |
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
sie werden zersprengt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
zersprengen |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
zersprengt haben |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
zersprengen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
zersprengt werden |
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
zersprengt worden sein |
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
künftig zersprengt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
zersprenge; zerspreng! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
zersprengt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Zersprengen |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Zersprengens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Zersprengen |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Zersprengen |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Zersprengen |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Zersprengen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpo |
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular | abrumpis |
du zerstreust dich |
| 3. Person Singular | abrumpit |
er/sie/es zerstreut sich |
| 1. Person Plural | abrumpimus |
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural | abrumpitis |
ihr zerstreut euch |
| 3. Person Plural | abrumpunt |
sie zerstreuen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpor |
|
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
|
| 3. Person Singular | abrumpitur |
|
| 1. Person Plural | abrumpimur |
|
| 2. Person Plural | abrumpimini |
|
| 3. Person Plural | abrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular | abrumpas |
du zerstreuest dich |
| 3. Person Singular | abrumpat |
er/sie/es zerstreue sich |
| 1. Person Plural | abrumpamus |
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural | abrumpatis |
ihr zerstreuet euch |
| 3. Person Plural | abrumpant |
sie zerstreuen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
|
| 2. Person Singular | abrumparis abrumpare |
|
| 3. Person Singular | abrumpatur |
|
| 1. Person Plural | abrumpamur |
|
| 2. Person Plural | abrumpamini |
|
| 3. Person Plural | abrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebam |
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular | abrumpebas |
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular | abrumpebat |
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural | abrumpebamus |
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural | abrumpebatis |
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural | abrumpebant |
sie zerstreuten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpebar |
|
| 2. Person Singular | abrumpebaris abrumpebare |
|
| 3. Person Singular | abrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | abrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | abrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | abrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperem |
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular | abrumperes |
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular | abrumperet |
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural | abrumperemus |
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural | abrumperetis |
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural | abrumperent |
sie zerstreuten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumperer |
|
| 2. Person Singular | abrumpereris abrumperere |
|
| 3. Person Singular | abrumperetur |
|
| 1. Person Plural | abrumperemur |
|
| 2. Person Plural | abrumperemini |
|
| 3. Person Plural | abrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpam |
ich werde mich zerstreuen |
| 2. Person Singular | abrumpes |
du wirst dich zerstreuen |
| 3. Person Singular | abrumpet |
er/sie/es wird sich zerstreuen |
| 1. Person Plural | abrumpemus |
wir werden uns zerstreuen |
| 2. Person Plural | abrumpetis |
ihr werdet euch zerstreuen |
| 3. Person Plural | abrumpent |
sie werden sich zerstreuen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abrumpar |
|
| 2. Person Singular | abrumperis abrumpere |
|
| 3. Person Singular | abrumpetur |
|
| 1. Person Plural | abrumpemur |
|
| 2. Person Plural | abrumpemini |
|
| 3. Person Plural | abrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupi |
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular | abrupisti |
du hast dich zerstreut |
| 3. Person Singular | abrupit |
er/sie/es hat sich zerstreut |
| 1. Person Plural | abrupimus |
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural | abrupistis |
ihr habt euch zerstreut |
| 3. Person Plural | abruperunt abrupere |
sie haben sich zerstreut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sum |
|
| 2. Person Singular | abruptus es |
|
| 3. Person Singular | abruptus est |
|
| 1. Person Plural | abrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | abrupti estis |
|
| 3. Person Plural | abrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperim |
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular | abruperis |
du habest dich zerstreut |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es habe sich zerstreut |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr habet euch zerstreut |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie haben sich zerstreut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus sim |
|
| 2. Person Singular | abruptus sis |
|
| 3. Person Singular | abruptus sit |
|
| 1. Person Plural | abrupti simus |
|
| 2. Person Plural | abrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | abrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abruperam |
ich hatte mich zerstreut |
| 2. Person Singular | abruperas |
du hattest dich zerstreut |
| 3. Person Singular | abruperat |
er/sie/es hatte sich zerstreut |
| 1. Person Plural | abruperamus |
wir hatten uns zerstreut |
| 2. Person Plural | abruperatis |
ihr hattet euch zerstreut |
| 3. Person Plural | abruperant |
sie hatten sich zerstreut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus eram |
|
| 2. Person Singular | abruptus eras |
|
| 3. Person Singular | abruptus erat |
|
| 1. Person Plural | abrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | abrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | abrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupissem |
ich hätte mich zerstreut |
| 2. Person Singular | abrupisses |
du hättest dich zerstreut |
| 3. Person Singular | abrupisset |
er/sie/es hätte sich zerstreut |
| 1. Person Plural | abrupissemus |
wir hätten uns zerstreut |
| 2. Person Plural | abrupissetis |
ihr hättet euch zerstreut |
| 3. Person Plural | abrupissent |
sie hätten sich zerstreut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus essem |
|
| 2. Person Singular | abruptus esses |
|
| 3. Person Singular | abruptus esset |
|
| 1. Person Plural | abrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | abrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | abrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | abrupero |
ich werde mich zerstreut haben |
| 2. Person Singular | abruperis |
du wirst dich zerstreut haben |
| 3. Person Singular | abruperit |
er/sie/es wird sich zerstreut haben |
| 1. Person Plural | abruperimus |
wir werden uns zerstreut haben |
| 2. Person Plural | abruperitis |
ihr werdet euch zerstreut haben |
| 3. Person Plural | abruperint |
sie werden sich zerstreut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | abruptus ero |
|
| 2. Person Singular | abruptus eris |
|
| 3. Person Singular | abruptus erit |
|
| 1. Person Plural | abrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | abrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | abrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpere |
sich zerstreuen |
| Vorzeitigkeit | abrupisse |
sich zerstreut haben |
| Nachzeitigkeit | abrupturum esse |
sich zerstreuen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | abrumpi abrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | abruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | abruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | abrumpe |
zerstreue dich; zerstreu dich! |
| 2. Person Plural | abrumpite |
zerstreut euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | abrumpito |
| 3. Person Singular | abrumpito |
| 2. Person Plural | abrumpitote |
| 3. Person Plural | abrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | abrumpere |
das Sich zerstreuen |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
des Sich zerstreuens |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
dem Sich zerstreuen |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
das Sich zerstreuen |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
durch das Sich zerstreuen |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
Sich zerstreuen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpendus abrumpundus |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
| Genitiv | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendi abrumpundi |
| Dativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpendo abrumpundo |
| Akkusativ | abrumpendum abrumpundum |
abrumpendam abrumpundam |
abrumpendum abrumpundum |
| Ablativ | abrumpendo abrumpundo |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendo abrumpundo |
| Vokativ | abrumpende abrumpunde |
abrumpenda abrumpunda |
abrumpendum abrumpundum |
Plural
| Nominativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
| Genitiv | abrumpendorum abrumpundorum |
abrumpendarum abrumpundarum |
abrumpendorum abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendos abrumpundos |
abrumpendas abrumpundas |
abrumpenda abrumpunda |
| Ablativ | abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
abrumpendis abrumpundis |
| Vokativ | abrumpendi abrumpundi |
abrumpendae abrumpundae |
abrumpenda abrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
| Genitiv | abrumpentis |
abrumpentis |
abrumpentis |
| Dativ | abrumpenti |
abrumpenti |
abrumpenti |
| Akkusativ | abrumpentem |
abrumpentem |
abrumpens |
| Ablativ | abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
abrumpenti abrumpente |
| Vokativ | abrumpens |
abrumpens |
abrumpens |
Plural
| Nominativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
abrumpentium abrumpentum |
| Dativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
| Ablativ | abrumpentibus |
abrumpentibus |
abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpentes |
abrumpentes |
abrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abruptus |
abrupta |
abruptum |
| Genitiv | abrupti |
abruptae |
abrupti |
| Dativ | abrupto |
abruptae |
abrupto |
| Akkusativ | abruptum |
abruptam |
abruptum |
| Ablativ | abrupto |
abrupta |
abrupto |
| Vokativ | abrupte |
abrupta |
abruptum |
Plural
| Nominativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
| Genitiv | abruptorum |
abruptarum |
abruptorum |
| Dativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Akkusativ | abruptos |
abruptas |
abrupta |
| Ablativ | abruptis |
abruptis |
abruptis |
| Vokativ | abrupti |
abruptae |
abrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | abrupturus |
abruptura |
abrupturum |
| Genitiv | abrupturi |
abrupturae |
abrupturi |
| Dativ | abrupturo |
abrupturae |
abrupturo |
| Akkusativ | abrupturum |
abrupturam |
abrupturum |
| Ablativ | abrupturo |
abruptura |
abrupturo |
| Vokativ | abrupture |
abruptura |
abrupturum |
Plural
| Nominativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
| Genitiv | abrupturorum |
abrupturarum |
abrupturorum |
| Dativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Akkusativ | abrupturos |
abrupturas |
abruptura |
| Ablativ | abrupturis |
abrupturis |
abrupturis |
| Vokativ | abrupturi |
abrupturae |
abruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| abruptum |
abruptu |