Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accepto
|
ich nehme an |
| 2. Person Singular |
acceptas
|
du nimmst an |
| 3. Person Singular |
acceptat
|
er/sie/es nimmt an |
| 1. Person Plural |
acceptamus
|
wir nehmen an |
| 2. Person Plural |
acceptatis
|
ihr nehmt an |
| 3. Person Plural |
acceptant
|
sie nehmen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptor
|
ich werde angenommen |
| 2. Person Singular |
acceptaris acceptare
|
du wirst angenommen |
| 3. Person Singular |
acceptatur
|
er/sie/es wird angenommen |
| 1. Person Plural |
acceptamur
|
wir werden angenommen |
| 2. Person Plural |
acceptamini
|
ihr werdet angenommen |
| 3. Person Plural |
acceptantur
|
sie werden angenommen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptem
|
ich nehme an |
| 2. Person Singular |
acceptes
|
du nehmest an |
| 3. Person Singular |
acceptet
|
er/sie/es nehme an |
| 1. Person Plural |
acceptemus
|
wir nehmen an |
| 2. Person Plural |
acceptetis
|
ihr nehmet an |
| 3. Person Plural |
acceptent
|
sie nehmen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accepter
|
ich werde angenommen |
| 2. Person Singular |
accepteris acceptere
|
du werdest angenommen |
| 3. Person Singular |
acceptetur
|
er/sie/es werde angenommen |
| 1. Person Plural |
acceptemur
|
wir werden angenommen |
| 2. Person Plural |
acceptemini
|
ihr werdet angenommen |
| 3. Person Plural |
acceptentur
|
sie werden angenommen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabam
|
ich nahm an |
| 2. Person Singular |
acceptabas
|
du nahmst an |
| 3. Person Singular |
acceptabat
|
er/sie/es nahm an |
| 1. Person Plural |
acceptabamus
|
wir nahmen an |
| 2. Person Plural |
acceptabatis
|
ihr nahmt an |
| 3. Person Plural |
acceptabant
|
sie nahmen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabar
|
ich wurde angenommen |
| 2. Person Singular |
acceptabaris acceptabare
|
du wurdest angenommen |
| 3. Person Singular |
acceptabatur
|
er/sie/es wurde angenommen |
| 1. Person Plural |
acceptabamur
|
wir wurden angenommen |
| 2. Person Plural |
acceptabamini
|
ihr wurdet angenommen |
| 3. Person Plural |
acceptabantur
|
sie wurden angenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarem
|
ich nähme an |
| 2. Person Singular |
acceptares
|
du nähmest an |
| 3. Person Singular |
acceptaret
|
er/sie/es nähme an |
| 1. Person Plural |
acceptaremus
|
wir nähmen an |
| 2. Person Plural |
acceptaretis
|
ihr nähmet an |
| 3. Person Plural |
acceptarent
|
sie nähmen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarer
|
ich würde angenommen |
| 2. Person Singular |
acceptareris acceptarere
|
du würdest angenommen |
| 3. Person Singular |
acceptaretur
|
er/sie/es würde angenommen |
| 1. Person Plural |
acceptaremur
|
wir würden angenommen |
| 2. Person Plural |
acceptaremini
|
ihr würdet angenommen |
| 3. Person Plural |
acceptarentur
|
sie würden angenommen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabo
|
ich werde annehmen |
| 2. Person Singular |
acceptabis
|
du wirst annehmen |
| 3. Person Singular |
acceptabit
|
er/sie/es wird annehmen |
| 1. Person Plural |
acceptabimus
|
wir werden annehmen |
| 2. Person Plural |
acceptabitis
|
ihr werdet annehmen |
| 3. Person Plural |
acceptabunt
|
sie werden annehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabor
|
ich werde angenommen werden |
| 2. Person Singular |
acceptaberis acceptabere
|
du wirst angenommen werden |
| 3. Person Singular |
acceptabitur
|
er/sie/es wird angenommen werden |
| 1. Person Plural |
acceptabimur
|
wir werden angenommen werden |
| 2. Person Plural |
acceptabimini
|
ihr werdet angenommen werden |
| 3. Person Plural |
acceptabuntur
|
sie werden angenommen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavi
|
ich habe angenommen |
| 2. Person Singular |
acceptavisti
|
du hast angenommen |
| 3. Person Singular |
acceptavit
|
er/sie/es hat angenommen |
| 1. Person Plural |
acceptavimus
|
wir haben angenommen |
| 2. Person Plural |
acceptavistis
|
ihr habt angenommen |
| 3. Person Plural |
acceptaverunt acceptavere
|
sie haben angenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sum
|
ich bin angenommen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus es
|
du bist angenommen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus est
|
er/sie/es ist angenommen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati sumus
|
wir sind angenommen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati estis
|
ihr seid angenommen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati sunt
|
sie sind angenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaverim
|
ich habe angenommen |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du habest angenommen |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es habe angenommen |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir haben angenommen |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr habet angenommen |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie haben angenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sim
|
ich sei angenommen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus sis
|
du seiest angenommen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus sit
|
er/sie/es sei angenommen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati simus
|
wir seien angenommen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati sitis
|
ihr seiet angenommen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati sint
|
sie seien angenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaveram
|
ich hatte angenommen |
| 2. Person Singular |
acceptaveras
|
du hattest angenommen |
| 3. Person Singular |
acceptaverat
|
er/sie/es hatte angenommen |
| 1. Person Plural |
acceptaveramus
|
wir hatten angenommen |
| 2. Person Plural |
acceptaveratis
|
ihr hattet angenommen |
| 3. Person Plural |
acceptaverant
|
sie hatten angenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus eram
|
ich war angenommen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus eras
|
du warst angenommen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus erat
|
er/sie/es war angenommen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati eramus
|
wir waren angenommen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati eratis
|
ihr wart angenommen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati erant
|
sie waren angenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavissem
|
ich hätte angenommen |
| 2. Person Singular |
acceptavisses
|
du hättest angenommen |
| 3. Person Singular |
acceptavisset
|
er/sie/es hätte angenommen |
| 1. Person Plural |
acceptavissemus
|
wir hätten angenommen |
| 2. Person Plural |
acceptavissetis
|
ihr hättet angenommen |
| 3. Person Plural |
acceptavissent
|
sie hätten angenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus essem
|
ich wäre angenommen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus esses
|
du wärest angenommen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus esset
|
er/sie/es wäre angenommen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati essemus
|
wir wären angenommen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati essetis
|
ihr wäret angenommen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati essent
|
sie wären angenommen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavero
|
ich werde angenommen haben |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du wirst angenommen haben |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es wird angenommen haben |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir werden angenommen haben |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr werdet angenommen haben |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie werden angenommen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus ero
|
ich werde angenommen worden sein |
| 2. Person Singular |
acceptatus eris
|
du wirst angenommen worden sein |
| 3. Person Singular |
acceptatus erit
|
er/sie/es wird angenommen worden sein |
| 1. Person Plural |
acceptati erimus
|
wir werden angenommen worden sein |
| 2. Person Plural |
acceptati eritis
|
ihr werdet angenommen worden sein |
| 3. Person Plural |
acceptati erunt
|
sie werden angenommen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptare
|
annehmen |
| Vorzeitigkeit |
acceptavisse
|
angenommen haben |
| Nachzeitigkeit |
acceptaturum esse
|
annehmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptari acceptarier
|
angenommen werden |
| Vorzeitigkeit |
acceptatum esse
|
angenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
acceptatum iri
|
künftig angenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accepta
|
nimm an! |
| 2. Person Plural |
acceptate
|
nehmt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptato
|
| 3. Person Singular |
acceptato
|
| 2. Person Plural |
acceptatote
|
| 3. Person Plural |
acceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptare
|
das Annehmen |
| Genitiv |
acceptandi
|
des Annehmens |
| Dativ |
acceptando
|
dem Annehmen |
| Akkusativ |
acceptandum
|
das Annehmen |
| Ablativ |
acceptando
|
durch das Annehmen |
| Vokativ |
acceptande
|
Annehmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptandus
|
acceptanda
|
acceptandum
|
| Genitiv |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptandi
|
| Dativ |
acceptando
|
acceptandae
|
acceptando
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
acceptandam
|
acceptandum
|
| Ablativ |
acceptando
|
acceptanda
|
acceptando
|
| Vokativ |
acceptande
|
acceptanda
|
acceptandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
| Genitiv |
acceptandorum
|
acceptandarum
|
acceptandorum
|
| Dativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Akkusativ |
acceptandos
|
acceptandas
|
acceptanda
|
| Ablativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Vokativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
| Genitiv |
acceptantis
|
acceptantis
|
acceptantis
|
| Dativ |
acceptanti
|
acceptanti
|
acceptanti
|
| Akkusativ |
acceptantem
|
acceptantem
|
acceptans
|
| Ablativ |
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
| Vokativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
Plural
| Nominativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Genitiv |
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
| Dativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Akkusativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Ablativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Vokativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptatus
|
acceptata
|
acceptatum
|
| Genitiv |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptati
|
| Dativ |
acceptato
|
acceptatae
|
acceptato
|
| Akkusativ |
acceptatum
|
acceptatam
|
acceptatum
|
| Ablativ |
acceptato
|
acceptata
|
acceptato
|
| Vokativ |
acceptate
|
acceptata
|
acceptatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
| Genitiv |
acceptatorum
|
acceptatarum
|
acceptatorum
|
| Dativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Akkusativ |
acceptatos
|
acceptatas
|
acceptata
|
| Ablativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Vokativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptaturus
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
| Genitiv |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptaturi
|
| Dativ |
acceptaturo
|
acceptaturae
|
acceptaturo
|
| Akkusativ |
acceptaturum
|
acceptaturam
|
acceptaturum
|
| Ablativ |
acceptaturo
|
acceptatura
|
acceptaturo
|
| Vokativ |
acceptature
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
| Genitiv |
acceptaturorum
|
acceptaturarum
|
acceptaturorum
|
| Dativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Akkusativ |
acceptaturos
|
acceptaturas
|
acceptatura
|
| Ablativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Vokativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptatum
|
acceptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accepto
|
ich bekomme |
| 2. Person Singular |
acceptas
|
du bekommst |
| 3. Person Singular |
acceptat
|
er/sie/es bekommt |
| 1. Person Plural |
acceptamus
|
wir bekommen |
| 2. Person Plural |
acceptatis
|
ihr bekommt |
| 3. Person Plural |
acceptant
|
sie bekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaris acceptare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptem
|
ich bekomme |
| 2. Person Singular |
acceptes
|
du bekommest |
| 3. Person Singular |
acceptet
|
er/sie/es bekomme |
| 1. Person Plural |
acceptemus
|
wir bekommen |
| 2. Person Plural |
acceptetis
|
ihr bekommet |
| 3. Person Plural |
acceptent
|
sie bekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accepter
|
|
| 2. Person Singular |
accepteris acceptere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptetur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptemini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabam
|
ich bekam |
| 2. Person Singular |
acceptabas
|
du bekamst |
| 3. Person Singular |
acceptabat
|
er/sie/es bekam |
| 1. Person Plural |
acceptabamus
|
wir bekamen |
| 2. Person Plural |
acceptabatis
|
ihr bekamt |
| 3. Person Plural |
acceptabant
|
sie bekamen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabar
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabaris acceptabare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarem
|
ich bekäme |
| 2. Person Singular |
acceptares
|
du bekämest |
| 3. Person Singular |
acceptaret
|
er/sie/es bekäme |
| 1. Person Plural |
acceptaremus
|
wir bekämen |
| 2. Person Plural |
acceptaretis
|
ihr bekämet |
| 3. Person Plural |
acceptarent
|
sie bekämen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarer
|
|
| 2. Person Singular |
acceptareris acceptarere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabo
|
ich werde bekommen |
| 2. Person Singular |
acceptabis
|
du wirst bekommen |
| 3. Person Singular |
acceptabit
|
er/sie/es wird bekommen |
| 1. Person Plural |
acceptabimus
|
wir werden bekommen |
| 2. Person Plural |
acceptabitis
|
ihr werdet bekommen |
| 3. Person Plural |
acceptabunt
|
sie werden bekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaberis acceptabere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavi
|
ich habe bekommen |
| 2. Person Singular |
acceptavisti
|
du hast bekommen |
| 3. Person Singular |
acceptavit
|
er/sie/es hat bekommen |
| 1. Person Plural |
acceptavimus
|
wir haben bekommen |
| 2. Person Plural |
acceptavistis
|
ihr habt bekommen |
| 3. Person Plural |
acceptaverunt acceptavere
|
sie haben bekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaverim
|
ich habe bekommen |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du habest bekommen |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es habe bekommen |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir haben bekommen |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr habet bekommen |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie haben bekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaveram
|
ich hatte bekommen |
| 2. Person Singular |
acceptaveras
|
du hattest bekommen |
| 3. Person Singular |
acceptaverat
|
er/sie/es hatte bekommen |
| 1. Person Plural |
acceptaveramus
|
wir hatten bekommen |
| 2. Person Plural |
acceptaveratis
|
ihr hattet bekommen |
| 3. Person Plural |
acceptaverant
|
sie hatten bekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavissem
|
ich hätte bekommen |
| 2. Person Singular |
acceptavisses
|
du hättest bekommen |
| 3. Person Singular |
acceptavisset
|
er/sie/es hätte bekommen |
| 1. Person Plural |
acceptavissemus
|
wir hätten bekommen |
| 2. Person Plural |
acceptavissetis
|
ihr hättet bekommen |
| 3. Person Plural |
acceptavissent
|
sie hätten bekommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavero
|
ich werde bekommen haben |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du wirst bekommen haben |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es wird bekommen haben |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir werden bekommen haben |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr werdet bekommen haben |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie werden bekommen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptare
|
bekommen |
| Vorzeitigkeit |
acceptavisse
|
bekommen haben |
| Nachzeitigkeit |
acceptaturum esse
|
bekommen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptari acceptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accepta
|
bekomme; bekomm! |
| 2. Person Plural |
acceptate
|
bekommt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptato
|
| 3. Person Singular |
acceptato
|
| 2. Person Plural |
acceptatote
|
| 3. Person Plural |
acceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptare
|
das Bekommen |
| Genitiv |
acceptandi
|
des Bekommens |
| Dativ |
acceptando
|
dem Bekommen |
| Akkusativ |
acceptandum
|
das Bekommen |
| Ablativ |
acceptando
|
durch das Bekommen |
| Vokativ |
acceptande
|
Bekommen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptandus
|
acceptanda
|
acceptandum
|
| Genitiv |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptandi
|
| Dativ |
acceptando
|
acceptandae
|
acceptando
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
acceptandam
|
acceptandum
|
| Ablativ |
acceptando
|
acceptanda
|
acceptando
|
| Vokativ |
acceptande
|
acceptanda
|
acceptandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
| Genitiv |
acceptandorum
|
acceptandarum
|
acceptandorum
|
| Dativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Akkusativ |
acceptandos
|
acceptandas
|
acceptanda
|
| Ablativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Vokativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
| Genitiv |
acceptantis
|
acceptantis
|
acceptantis
|
| Dativ |
acceptanti
|
acceptanti
|
acceptanti
|
| Akkusativ |
acceptantem
|
acceptantem
|
acceptans
|
| Ablativ |
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
| Vokativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
Plural
| Nominativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Genitiv |
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
| Dativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Akkusativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Ablativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Vokativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptatus
|
acceptata
|
acceptatum
|
| Genitiv |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptati
|
| Dativ |
acceptato
|
acceptatae
|
acceptato
|
| Akkusativ |
acceptatum
|
acceptatam
|
acceptatum
|
| Ablativ |
acceptato
|
acceptata
|
acceptato
|
| Vokativ |
acceptate
|
acceptata
|
acceptatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
| Genitiv |
acceptatorum
|
acceptatarum
|
acceptatorum
|
| Dativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Akkusativ |
acceptatos
|
acceptatas
|
acceptata
|
| Ablativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Vokativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptaturus
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
| Genitiv |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptaturi
|
| Dativ |
acceptaturo
|
acceptaturae
|
acceptaturo
|
| Akkusativ |
acceptaturum
|
acceptaturam
|
acceptaturum
|
| Ablativ |
acceptaturo
|
acceptatura
|
acceptaturo
|
| Vokativ |
acceptature
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
| Genitiv |
acceptaturorum
|
acceptaturarum
|
acceptaturorum
|
| Dativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Akkusativ |
acceptaturos
|
acceptaturas
|
acceptatura
|
| Ablativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Vokativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptatum
|
acceptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accepto
|
ich empfange |
| 2. Person Singular |
acceptas
|
du empfängst |
| 3. Person Singular |
acceptat
|
er/sie/es empfängt |
| 1. Person Plural |
acceptamus
|
wir empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptatis
|
ihr empfangt |
| 3. Person Plural |
acceptant
|
sie empfangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptor
|
ich werde empfangen |
| 2. Person Singular |
acceptaris acceptare
|
du wirst empfangen |
| 3. Person Singular |
acceptatur
|
er/sie/es wird empfangen |
| 1. Person Plural |
acceptamur
|
wir werden empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptamini
|
ihr werdet empfangen |
| 3. Person Plural |
acceptantur
|
sie werden empfangen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptem
|
ich empfange |
| 2. Person Singular |
acceptes
|
du empfangest |
| 3. Person Singular |
acceptet
|
er/sie/es empfange |
| 1. Person Plural |
acceptemus
|
wir empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptetis
|
ihr empfanget |
| 3. Person Plural |
acceptent
|
sie empfangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accepter
|
ich werde empfangen |
| 2. Person Singular |
accepteris acceptere
|
du werdest empfangen |
| 3. Person Singular |
acceptetur
|
er/sie/es werde empfangen |
| 1. Person Plural |
acceptemur
|
wir werden empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptemini
|
ihr werdet empfangen |
| 3. Person Plural |
acceptentur
|
sie werden empfangen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabam
|
ich empfing |
| 2. Person Singular |
acceptabas
|
du empfingst |
| 3. Person Singular |
acceptabat
|
er/sie/es empfing |
| 1. Person Plural |
acceptabamus
|
wir empfingen |
| 2. Person Plural |
acceptabatis
|
ihr empfingt |
| 3. Person Plural |
acceptabant
|
sie empfingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabar
|
ich wurde empfangen |
| 2. Person Singular |
acceptabaris acceptabare
|
du wurdest empfangen |
| 3. Person Singular |
acceptabatur
|
er/sie/es wurde empfangen |
| 1. Person Plural |
acceptabamur
|
wir wurden empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptabamini
|
ihr wurdet empfangen |
| 3. Person Plural |
acceptabantur
|
sie wurden empfangen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarem
|
ich empfinge |
| 2. Person Singular |
acceptares
|
du empfingest |
| 3. Person Singular |
acceptaret
|
er/sie/es empfinge |
| 1. Person Plural |
acceptaremus
|
wir empfingen |
| 2. Person Plural |
acceptaretis
|
ihr empfinget |
| 3. Person Plural |
acceptarent
|
sie empfingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarer
|
ich würde empfangen |
| 2. Person Singular |
acceptareris acceptarere
|
du würdest empfangen |
| 3. Person Singular |
acceptaretur
|
er/sie/es würde empfangen |
| 1. Person Plural |
acceptaremur
|
wir würden empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptaremini
|
ihr würdet empfangen |
| 3. Person Plural |
acceptarentur
|
sie würden empfangen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabo
|
ich werde empfangen |
| 2. Person Singular |
acceptabis
|
du wirst empfangen |
| 3. Person Singular |
acceptabit
|
er/sie/es wird empfangen |
| 1. Person Plural |
acceptabimus
|
wir werden empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptabitis
|
ihr werdet empfangen |
| 3. Person Plural |
acceptabunt
|
sie werden empfangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabor
|
ich werde empfangen werden |
| 2. Person Singular |
acceptaberis acceptabere
|
du wirst empfangen werden |
| 3. Person Singular |
acceptabitur
|
er/sie/es wird empfangen werden |
| 1. Person Plural |
acceptabimur
|
wir werden empfangen werden |
| 2. Person Plural |
acceptabimini
|
ihr werdet empfangen werden |
| 3. Person Plural |
acceptabuntur
|
sie werden empfangen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavi
|
ich habe empfangen |
| 2. Person Singular |
acceptavisti
|
du hast empfangen |
| 3. Person Singular |
acceptavit
|
er/sie/es hat empfangen |
| 1. Person Plural |
acceptavimus
|
wir haben empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptavistis
|
ihr habt empfangen |
| 3. Person Plural |
acceptaverunt acceptavere
|
sie haben empfangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sum
|
ich bin empfangen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus es
|
du bist empfangen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus est
|
er/sie/es ist empfangen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati sumus
|
wir sind empfangen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati estis
|
ihr seid empfangen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati sunt
|
sie sind empfangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaverim
|
ich habe empfangen |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du habest empfangen |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es habe empfangen |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir haben empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr habet empfangen |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie haben empfangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sim
|
ich sei empfangen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus sis
|
du seiest empfangen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus sit
|
er/sie/es sei empfangen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati simus
|
wir seien empfangen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati sitis
|
ihr seiet empfangen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati sint
|
sie seien empfangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaveram
|
ich hatte empfangen |
| 2. Person Singular |
acceptaveras
|
du hattest empfangen |
| 3. Person Singular |
acceptaverat
|
er/sie/es hatte empfangen |
| 1. Person Plural |
acceptaveramus
|
wir hatten empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptaveratis
|
ihr hattet empfangen |
| 3. Person Plural |
acceptaverant
|
sie hatten empfangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus eram
|
ich war empfangen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus eras
|
du warst empfangen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus erat
|
er/sie/es war empfangen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati eramus
|
wir waren empfangen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati eratis
|
ihr wart empfangen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati erant
|
sie waren empfangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavissem
|
ich hätte empfangen |
| 2. Person Singular |
acceptavisses
|
du hättest empfangen |
| 3. Person Singular |
acceptavisset
|
er/sie/es hätte empfangen |
| 1. Person Plural |
acceptavissemus
|
wir hätten empfangen |
| 2. Person Plural |
acceptavissetis
|
ihr hättet empfangen |
| 3. Person Plural |
acceptavissent
|
sie hätten empfangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus essem
|
ich wäre empfangen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus esses
|
du wärest empfangen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus esset
|
er/sie/es wäre empfangen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati essemus
|
wir wären empfangen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati essetis
|
ihr wäret empfangen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati essent
|
sie wären empfangen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavero
|
ich werde empfangen haben |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du wirst empfangen haben |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es wird empfangen haben |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir werden empfangen haben |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr werdet empfangen haben |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie werden empfangen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus ero
|
ich werde empfangen worden sein |
| 2. Person Singular |
acceptatus eris
|
du wirst empfangen worden sein |
| 3. Person Singular |
acceptatus erit
|
er/sie/es wird empfangen worden sein |
| 1. Person Plural |
acceptati erimus
|
wir werden empfangen worden sein |
| 2. Person Plural |
acceptati eritis
|
ihr werdet empfangen worden sein |
| 3. Person Plural |
acceptati erunt
|
sie werden empfangen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptare
|
empfangen |
| Vorzeitigkeit |
acceptavisse
|
empfangen haben |
| Nachzeitigkeit |
acceptaturum esse
|
empfangen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptari acceptarier
|
empfangen werden |
| Vorzeitigkeit |
acceptatum esse
|
empfangen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
acceptatum iri
|
künftig empfangen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accepta
|
empfange; empfang! |
| 2. Person Plural |
acceptate
|
empfangt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptato
|
| 3. Person Singular |
acceptato
|
| 2. Person Plural |
acceptatote
|
| 3. Person Plural |
acceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptare
|
das Empfangen |
| Genitiv |
acceptandi
|
des Empfangens |
| Dativ |
acceptando
|
dem Empfangen |
| Akkusativ |
acceptandum
|
das Empfangen |
| Ablativ |
acceptando
|
durch das Empfangen |
| Vokativ |
acceptande
|
Empfangen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptandus
|
acceptanda
|
acceptandum
|
| Genitiv |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptandi
|
| Dativ |
acceptando
|
acceptandae
|
acceptando
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
acceptandam
|
acceptandum
|
| Ablativ |
acceptando
|
acceptanda
|
acceptando
|
| Vokativ |
acceptande
|
acceptanda
|
acceptandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
| Genitiv |
acceptandorum
|
acceptandarum
|
acceptandorum
|
| Dativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Akkusativ |
acceptandos
|
acceptandas
|
acceptanda
|
| Ablativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Vokativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
| Genitiv |
acceptantis
|
acceptantis
|
acceptantis
|
| Dativ |
acceptanti
|
acceptanti
|
acceptanti
|
| Akkusativ |
acceptantem
|
acceptantem
|
acceptans
|
| Ablativ |
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
| Vokativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
Plural
| Nominativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Genitiv |
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
| Dativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Akkusativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Ablativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Vokativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptatus
|
acceptata
|
acceptatum
|
| Genitiv |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptati
|
| Dativ |
acceptato
|
acceptatae
|
acceptato
|
| Akkusativ |
acceptatum
|
acceptatam
|
acceptatum
|
| Ablativ |
acceptato
|
acceptata
|
acceptato
|
| Vokativ |
acceptate
|
acceptata
|
acceptatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
| Genitiv |
acceptatorum
|
acceptatarum
|
acceptatorum
|
| Dativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Akkusativ |
acceptatos
|
acceptatas
|
acceptata
|
| Ablativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Vokativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptaturus
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
| Genitiv |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptaturi
|
| Dativ |
acceptaturo
|
acceptaturae
|
acceptaturo
|
| Akkusativ |
acceptaturum
|
acceptaturam
|
acceptaturum
|
| Ablativ |
acceptaturo
|
acceptatura
|
acceptaturo
|
| Vokativ |
acceptature
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
| Genitiv |
acceptaturorum
|
acceptaturarum
|
acceptaturorum
|
| Dativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Akkusativ |
acceptaturos
|
acceptaturas
|
acceptatura
|
| Ablativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Vokativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptatum
|
acceptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accepto
|
|
| 2. Person Singular |
acceptas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaris acceptare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptes
|
|
| 3. Person Singular |
acceptet
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accepter
|
|
| 2. Person Singular |
accepteris acceptere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptetur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptemini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabam
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabar
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabaris acceptabare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptares
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaret
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaretis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarer
|
|
| 2. Person Singular |
acceptareris acceptarere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabo
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaberis acceptabere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavi
|
|
| 2. Person Singular |
acceptavisti
|
|
| 3. Person Singular |
acceptavit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptavimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptavistis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverunt acceptavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaverim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaveram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavissem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptavisses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptavisset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptare
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptari acceptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accepta
|
! |
| 2. Person Plural |
acceptate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptato
|
| 3. Person Singular |
acceptato
|
| 2. Person Plural |
acceptatote
|
| 3. Person Plural |
acceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptare
|
|
| Genitiv |
acceptandi
|
|
| Dativ |
acceptando
|
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
|
| Ablativ |
acceptando
|
|
| Vokativ |
acceptande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptandus
|
acceptanda
|
acceptandum
|
| Genitiv |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptandi
|
| Dativ |
acceptando
|
acceptandae
|
acceptando
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
acceptandam
|
acceptandum
|
| Ablativ |
acceptando
|
acceptanda
|
acceptando
|
| Vokativ |
acceptande
|
acceptanda
|
acceptandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
| Genitiv |
acceptandorum
|
acceptandarum
|
acceptandorum
|
| Dativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Akkusativ |
acceptandos
|
acceptandas
|
acceptanda
|
| Ablativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Vokativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
| Genitiv |
acceptantis
|
acceptantis
|
acceptantis
|
| Dativ |
acceptanti
|
acceptanti
|
acceptanti
|
| Akkusativ |
acceptantem
|
acceptantem
|
acceptans
|
| Ablativ |
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
| Vokativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
Plural
| Nominativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Genitiv |
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
| Dativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Akkusativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Ablativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Vokativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptatus
|
acceptata
|
acceptatum
|
| Genitiv |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptati
|
| Dativ |
acceptato
|
acceptatae
|
acceptato
|
| Akkusativ |
acceptatum
|
acceptatam
|
acceptatum
|
| Ablativ |
acceptato
|
acceptata
|
acceptato
|
| Vokativ |
acceptate
|
acceptata
|
acceptatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
| Genitiv |
acceptatorum
|
acceptatarum
|
acceptatorum
|
| Dativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Akkusativ |
acceptatos
|
acceptatas
|
acceptata
|
| Ablativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Vokativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptaturus
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
| Genitiv |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptaturi
|
| Dativ |
acceptaturo
|
acceptaturae
|
acceptaturo
|
| Akkusativ |
acceptaturum
|
acceptaturam
|
acceptaturum
|
| Ablativ |
acceptaturo
|
acceptatura
|
acceptaturo
|
| Vokativ |
acceptature
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
| Genitiv |
acceptaturorum
|
acceptaturarum
|
acceptaturorum
|
| Dativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Akkusativ |
acceptaturos
|
acceptaturas
|
acceptatura
|
| Ablativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Vokativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptatum
|
acceptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accepto
|
|
| 2. Person Singular |
acceptas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaris acceptare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptes
|
|
| 3. Person Singular |
acceptet
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accepter
|
|
| 2. Person Singular |
accepteris acceptere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptetur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptemini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabam
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabar
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabaris acceptabare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptares
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaret
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaretis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarer
|
|
| 2. Person Singular |
acceptareris acceptarere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabo
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaberis acceptabere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavi
|
|
| 2. Person Singular |
acceptavisti
|
|
| 3. Person Singular |
acceptavit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptavimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptavistis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverunt acceptavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaverim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaveram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavissem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptavisses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptavisset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptare
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptari acceptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accepta
|
! |
| 2. Person Plural |
acceptate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptato
|
| 3. Person Singular |
acceptato
|
| 2. Person Plural |
acceptatote
|
| 3. Person Plural |
acceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptare
|
|
| Genitiv |
acceptandi
|
|
| Dativ |
acceptando
|
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
|
| Ablativ |
acceptando
|
|
| Vokativ |
acceptande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptandus
|
acceptanda
|
acceptandum
|
| Genitiv |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptandi
|
| Dativ |
acceptando
|
acceptandae
|
acceptando
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
acceptandam
|
acceptandum
|
| Ablativ |
acceptando
|
acceptanda
|
acceptando
|
| Vokativ |
acceptande
|
acceptanda
|
acceptandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
| Genitiv |
acceptandorum
|
acceptandarum
|
acceptandorum
|
| Dativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Akkusativ |
acceptandos
|
acceptandas
|
acceptanda
|
| Ablativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Vokativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
| Genitiv |
acceptantis
|
acceptantis
|
acceptantis
|
| Dativ |
acceptanti
|
acceptanti
|
acceptanti
|
| Akkusativ |
acceptantem
|
acceptantem
|
acceptans
|
| Ablativ |
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
| Vokativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
Plural
| Nominativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Genitiv |
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
| Dativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Akkusativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Ablativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Vokativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptatus
|
acceptata
|
acceptatum
|
| Genitiv |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptati
|
| Dativ |
acceptato
|
acceptatae
|
acceptato
|
| Akkusativ |
acceptatum
|
acceptatam
|
acceptatum
|
| Ablativ |
acceptato
|
acceptata
|
acceptato
|
| Vokativ |
acceptate
|
acceptata
|
acceptatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
| Genitiv |
acceptatorum
|
acceptatarum
|
acceptatorum
|
| Dativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Akkusativ |
acceptatos
|
acceptatas
|
acceptata
|
| Ablativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Vokativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptaturus
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
| Genitiv |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptaturi
|
| Dativ |
acceptaturo
|
acceptaturae
|
acceptaturo
|
| Akkusativ |
acceptaturum
|
acceptaturam
|
acceptaturum
|
| Ablativ |
acceptaturo
|
acceptatura
|
acceptaturo
|
| Vokativ |
acceptature
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
| Genitiv |
acceptaturorum
|
acceptaturarum
|
acceptaturorum
|
| Dativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Akkusativ |
acceptaturos
|
acceptaturas
|
acceptatura
|
| Ablativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Vokativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptatum
|
acceptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accepto
|
|
| 2. Person Singular |
acceptas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaris acceptare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptes
|
|
| 3. Person Singular |
acceptet
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accepter
|
|
| 2. Person Singular |
accepteris acceptere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptetur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptemini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabam
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabar
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabaris acceptabare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptares
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaret
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaretis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarer
|
|
| 2. Person Singular |
acceptareris acceptarere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabo
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaberis acceptabere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavi
|
|
| 2. Person Singular |
acceptavisti
|
|
| 3. Person Singular |
acceptavit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptavimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptavistis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverunt acceptavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaverim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaveram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavissem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptavisses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptavisset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptare
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptari acceptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accepta
|
! |
| 2. Person Plural |
acceptate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptato
|
| 3. Person Singular |
acceptato
|
| 2. Person Plural |
acceptatote
|
| 3. Person Plural |
acceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptare
|
|
| Genitiv |
acceptandi
|
|
| Dativ |
acceptando
|
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
|
| Ablativ |
acceptando
|
|
| Vokativ |
acceptande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptandus
|
acceptanda
|
acceptandum
|
| Genitiv |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptandi
|
| Dativ |
acceptando
|
acceptandae
|
acceptando
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
acceptandam
|
acceptandum
|
| Ablativ |
acceptando
|
acceptanda
|
acceptando
|
| Vokativ |
acceptande
|
acceptanda
|
acceptandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
| Genitiv |
acceptandorum
|
acceptandarum
|
acceptandorum
|
| Dativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Akkusativ |
acceptandos
|
acceptandas
|
acceptanda
|
| Ablativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Vokativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
| Genitiv |
acceptantis
|
acceptantis
|
acceptantis
|
| Dativ |
acceptanti
|
acceptanti
|
acceptanti
|
| Akkusativ |
acceptantem
|
acceptantem
|
acceptans
|
| Ablativ |
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
| Vokativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
Plural
| Nominativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Genitiv |
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
| Dativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Akkusativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Ablativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Vokativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptatus
|
acceptata
|
acceptatum
|
| Genitiv |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptati
|
| Dativ |
acceptato
|
acceptatae
|
acceptato
|
| Akkusativ |
acceptatum
|
acceptatam
|
acceptatum
|
| Ablativ |
acceptato
|
acceptata
|
acceptato
|
| Vokativ |
acceptate
|
acceptata
|
acceptatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
| Genitiv |
acceptatorum
|
acceptatarum
|
acceptatorum
|
| Dativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Akkusativ |
acceptatos
|
acceptatas
|
acceptata
|
| Ablativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Vokativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptaturus
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
| Genitiv |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptaturi
|
| Dativ |
acceptaturo
|
acceptaturae
|
acceptaturo
|
| Akkusativ |
acceptaturum
|
acceptaturam
|
acceptaturum
|
| Ablativ |
acceptaturo
|
acceptatura
|
acceptaturo
|
| Vokativ |
acceptature
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
| Genitiv |
acceptaturorum
|
acceptaturarum
|
acceptaturorum
|
| Dativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Akkusativ |
acceptaturos
|
acceptaturas
|
acceptatura
|
| Ablativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Vokativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptatum
|
acceptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accepto
|
|
| 2. Person Singular |
acceptas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaris acceptare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptes
|
|
| 3. Person Singular |
acceptet
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accepter
|
|
| 2. Person Singular |
accepteris acceptere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptetur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptemini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabam
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabar
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabaris acceptabare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptares
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaret
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaretis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarer
|
|
| 2. Person Singular |
acceptareris acceptarere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabo
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaberis acceptabere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavi
|
|
| 2. Person Singular |
acceptavisti
|
|
| 3. Person Singular |
acceptavit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptavimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptavistis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverunt acceptavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaverim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaveram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavissem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptavisses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptavisset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptare
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptari acceptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accepta
|
! |
| 2. Person Plural |
acceptate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptato
|
| 3. Person Singular |
acceptato
|
| 2. Person Plural |
acceptatote
|
| 3. Person Plural |
acceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptare
|
|
| Genitiv |
acceptandi
|
|
| Dativ |
acceptando
|
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
|
| Ablativ |
acceptando
|
|
| Vokativ |
acceptande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptandus
|
acceptanda
|
acceptandum
|
| Genitiv |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptandi
|
| Dativ |
acceptando
|
acceptandae
|
acceptando
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
acceptandam
|
acceptandum
|
| Ablativ |
acceptando
|
acceptanda
|
acceptando
|
| Vokativ |
acceptande
|
acceptanda
|
acceptandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
| Genitiv |
acceptandorum
|
acceptandarum
|
acceptandorum
|
| Dativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Akkusativ |
acceptandos
|
acceptandas
|
acceptanda
|
| Ablativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Vokativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
| Genitiv |
acceptantis
|
acceptantis
|
acceptantis
|
| Dativ |
acceptanti
|
acceptanti
|
acceptanti
|
| Akkusativ |
acceptantem
|
acceptantem
|
acceptans
|
| Ablativ |
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
| Vokativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
Plural
| Nominativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Genitiv |
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
| Dativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Akkusativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Ablativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Vokativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptatus
|
acceptata
|
acceptatum
|
| Genitiv |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptati
|
| Dativ |
acceptato
|
acceptatae
|
acceptato
|
| Akkusativ |
acceptatum
|
acceptatam
|
acceptatum
|
| Ablativ |
acceptato
|
acceptata
|
acceptato
|
| Vokativ |
acceptate
|
acceptata
|
acceptatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
| Genitiv |
acceptatorum
|
acceptatarum
|
acceptatorum
|
| Dativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Akkusativ |
acceptatos
|
acceptatas
|
acceptata
|
| Ablativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Vokativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptaturus
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
| Genitiv |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptaturi
|
| Dativ |
acceptaturo
|
acceptaturae
|
acceptaturo
|
| Akkusativ |
acceptaturum
|
acceptaturam
|
acceptaturum
|
| Ablativ |
acceptaturo
|
acceptatura
|
acceptaturo
|
| Vokativ |
acceptature
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
| Genitiv |
acceptaturorum
|
acceptaturarum
|
acceptaturorum
|
| Dativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Akkusativ |
acceptaturos
|
acceptaturas
|
acceptatura
|
| Ablativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Vokativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptatum
|
acceptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accepto
|
ich unterwerfe mich |
| 2. Person Singular |
acceptas
|
du unterwirfst dich |
| 3. Person Singular |
acceptat
|
er/sie/es unterwirft sich |
| 1. Person Plural |
acceptamus
|
wir unterwerfen uns |
| 2. Person Plural |
acceptatis
|
ihr unterwerft euch |
| 3. Person Plural |
acceptant
|
sie unterwerfen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaris acceptare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptem
|
ich unterwerfe mich |
| 2. Person Singular |
acceptes
|
du unterwerfest dich |
| 3. Person Singular |
acceptet
|
er/sie/es unterwerfe sich |
| 1. Person Plural |
acceptemus
|
wir unterwerfen uns |
| 2. Person Plural |
acceptetis
|
ihr unterwerfet euch |
| 3. Person Plural |
acceptent
|
sie unterwerfen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accepter
|
|
| 2. Person Singular |
accepteris acceptere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptetur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptemur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptemini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabam
|
ich unterwarf mich |
| 2. Person Singular |
acceptabas
|
du unterwarfst dich |
| 3. Person Singular |
acceptabat
|
er/sie/es unterwarf sich |
| 1. Person Plural |
acceptabamus
|
wir unterwarfen uns |
| 2. Person Plural |
acceptabatis
|
ihr unterwarft euch |
| 3. Person Plural |
acceptabant
|
sie unterwarfen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabar
|
|
| 2. Person Singular |
acceptabaris acceptabare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarem
|
ich unterwürfe mich |
| 2. Person Singular |
acceptares
|
du unterwürfest dich |
| 3. Person Singular |
acceptaret
|
er/sie/es unterwürfe sich |
| 1. Person Plural |
acceptaremus
|
wir unterwürfen uns |
| 2. Person Plural |
acceptaretis
|
ihr unterwürfet euch |
| 3. Person Plural |
acceptarent
|
sie unterwürfen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarer
|
|
| 2. Person Singular |
acceptareris acceptarere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabo
|
ich werde mich unterwerfen |
| 2. Person Singular |
acceptabis
|
du wirst dich unterwerfen |
| 3. Person Singular |
acceptabit
|
er/sie/es wird sich unterwerfen |
| 1. Person Plural |
acceptabimus
|
wir werden uns unterwerfen |
| 2. Person Plural |
acceptabitis
|
ihr werdet euch unterwerfen |
| 3. Person Plural |
acceptabunt
|
sie werden sich unterwerfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptaberis acceptabere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavi
|
ich habe mich unterworfen |
| 2. Person Singular |
acceptavisti
|
du hast dich unterworfen |
| 3. Person Singular |
acceptavit
|
er/sie/es hat sich unterworfen |
| 1. Person Plural |
acceptavimus
|
wir haben uns unterworfen |
| 2. Person Plural |
acceptavistis
|
ihr habt euch unterworfen |
| 3. Person Plural |
acceptaverunt acceptavere
|
sie haben sich unterworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaverim
|
ich habe mich unterworfen |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du habest dich unterworfen |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es habe sich unterworfen |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir haben uns unterworfen |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr habet euch unterworfen |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie haben sich unterworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaveram
|
ich hatte mich unterworfen |
| 2. Person Singular |
acceptaveras
|
du hattest dich unterworfen |
| 3. Person Singular |
acceptaverat
|
er/sie/es hatte sich unterworfen |
| 1. Person Plural |
acceptaveramus
|
wir hatten uns unterworfen |
| 2. Person Plural |
acceptaveratis
|
ihr hattet euch unterworfen |
| 3. Person Plural |
acceptaverant
|
sie hatten sich unterworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavissem
|
ich hätte mich unterworfen |
| 2. Person Singular |
acceptavisses
|
du hättest dich unterworfen |
| 3. Person Singular |
acceptavisset
|
er/sie/es hätte sich unterworfen |
| 1. Person Plural |
acceptavissemus
|
wir hätten uns unterworfen |
| 2. Person Plural |
acceptavissetis
|
ihr hättet euch unterworfen |
| 3. Person Plural |
acceptavissent
|
sie hätten sich unterworfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavero
|
ich werde mich unterworfen haben |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du wirst dich unterworfen haben |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es wird sich unterworfen haben |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir werden uns unterworfen haben |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr werdet euch unterworfen haben |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie werden sich unterworfen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptare
|
sich unterwerfen |
| Vorzeitigkeit |
acceptavisse
|
sich unterworfen haben |
| Nachzeitigkeit |
acceptaturum esse
|
sich unterwerfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptari acceptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accepta
|
unterwirf dich! |
| 2. Person Plural |
acceptate
|
unterwerft euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptato
|
| 3. Person Singular |
acceptato
|
| 2. Person Plural |
acceptatote
|
| 3. Person Plural |
acceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptare
|
das Sich unterwerfen |
| Genitiv |
acceptandi
|
des Sich unterwerfens |
| Dativ |
acceptando
|
dem Sich unterwerfen |
| Akkusativ |
acceptandum
|
das Sich unterwerfen |
| Ablativ |
acceptando
|
durch das Sich unterwerfen |
| Vokativ |
acceptande
|
Sich unterwerfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptandus
|
acceptanda
|
acceptandum
|
| Genitiv |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptandi
|
| Dativ |
acceptando
|
acceptandae
|
acceptando
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
acceptandam
|
acceptandum
|
| Ablativ |
acceptando
|
acceptanda
|
acceptando
|
| Vokativ |
acceptande
|
acceptanda
|
acceptandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
| Genitiv |
acceptandorum
|
acceptandarum
|
acceptandorum
|
| Dativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Akkusativ |
acceptandos
|
acceptandas
|
acceptanda
|
| Ablativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Vokativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
| Genitiv |
acceptantis
|
acceptantis
|
acceptantis
|
| Dativ |
acceptanti
|
acceptanti
|
acceptanti
|
| Akkusativ |
acceptantem
|
acceptantem
|
acceptans
|
| Ablativ |
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
| Vokativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
Plural
| Nominativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Genitiv |
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
| Dativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Akkusativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Ablativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Vokativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptatus
|
acceptata
|
acceptatum
|
| Genitiv |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptati
|
| Dativ |
acceptato
|
acceptatae
|
acceptato
|
| Akkusativ |
acceptatum
|
acceptatam
|
acceptatum
|
| Ablativ |
acceptato
|
acceptata
|
acceptato
|
| Vokativ |
acceptate
|
acceptata
|
acceptatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
| Genitiv |
acceptatorum
|
acceptatarum
|
acceptatorum
|
| Dativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Akkusativ |
acceptatos
|
acceptatas
|
acceptata
|
| Ablativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Vokativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptaturus
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
| Genitiv |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptaturi
|
| Dativ |
acceptaturo
|
acceptaturae
|
acceptaturo
|
| Akkusativ |
acceptaturum
|
acceptaturam
|
acceptaturum
|
| Ablativ |
acceptaturo
|
acceptatura
|
acceptaturo
|
| Vokativ |
acceptature
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
| Genitiv |
acceptaturorum
|
acceptaturarum
|
acceptaturorum
|
| Dativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Akkusativ |
acceptaturos
|
acceptaturas
|
acceptatura
|
| Ablativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Vokativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptatum
|
acceptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accepto
|
ich lasse zu |
| 2. Person Singular |
acceptas
|
du lässt zu |
| 3. Person Singular |
acceptat
|
er/sie/es lässt zu |
| 1. Person Plural |
acceptamus
|
wir lassen zu |
| 2. Person Plural |
acceptatis
|
ihr lasst zu |
| 3. Person Plural |
acceptant
|
sie lassen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptor
|
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular |
acceptaris acceptare
|
du wirst zugelassen |
| 3. Person Singular |
acceptatur
|
er/sie/es wird zugelassen |
| 1. Person Plural |
acceptamur
|
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural |
acceptamini
|
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural |
acceptantur
|
sie werden zugelassen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptem
|
ich lasse zu |
| 2. Person Singular |
acceptes
|
du lassest zu |
| 3. Person Singular |
acceptet
|
er/sie/es lasse zu |
| 1. Person Plural |
acceptemus
|
wir lassen zu |
| 2. Person Plural |
acceptetis
|
ihr lasset zu |
| 3. Person Plural |
acceptent
|
sie lassen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accepter
|
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular |
accepteris acceptere
|
du werdest zugelassen |
| 3. Person Singular |
acceptetur
|
er/sie/es werde zugelassen |
| 1. Person Plural |
acceptemur
|
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural |
acceptemini
|
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural |
acceptentur
|
sie werden zugelassen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabam
|
ich ließ zu |
| 2. Person Singular |
acceptabas
|
du ließest zu |
| 3. Person Singular |
acceptabat
|
er/sie/es ließ zu |
| 1. Person Plural |
acceptabamus
|
wir ließen zu |
| 2. Person Plural |
acceptabatis
|
ihr ließt zu |
| 3. Person Plural |
acceptabant
|
sie ließen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabar
|
ich wurde zugelassen |
| 2. Person Singular |
acceptabaris acceptabare
|
du wurdest zugelassen |
| 3. Person Singular |
acceptabatur
|
er/sie/es wurde zugelassen |
| 1. Person Plural |
acceptabamur
|
wir wurden zugelassen |
| 2. Person Plural |
acceptabamini
|
ihr wurdet zugelassen |
| 3. Person Plural |
acceptabantur
|
sie wurden zugelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarem
|
ich ließe zu |
| 2. Person Singular |
acceptares
|
du ließest zu |
| 3. Person Singular |
acceptaret
|
er/sie/es ließe zu |
| 1. Person Plural |
acceptaremus
|
wir ließen zu |
| 2. Person Plural |
acceptaretis
|
ihr ließet zu |
| 3. Person Plural |
acceptarent
|
sie ließen zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptarer
|
ich würde zugelassen |
| 2. Person Singular |
acceptareris acceptarere
|
du würdest zugelassen |
| 3. Person Singular |
acceptaretur
|
er/sie/es würde zugelassen |
| 1. Person Plural |
acceptaremur
|
wir würden zugelassen |
| 2. Person Plural |
acceptaremini
|
ihr würdet zugelassen |
| 3. Person Plural |
acceptarentur
|
sie würden zugelassen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabo
|
ich werde zulassen |
| 2. Person Singular |
acceptabis
|
du wirst zulassen |
| 3. Person Singular |
acceptabit
|
er/sie/es wird zulassen |
| 1. Person Plural |
acceptabimus
|
wir werden zulassen |
| 2. Person Plural |
acceptabitis
|
ihr werdet zulassen |
| 3. Person Plural |
acceptabunt
|
sie werden zulassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptabor
|
ich werde zugelassen werden |
| 2. Person Singular |
acceptaberis acceptabere
|
du wirst zugelassen werden |
| 3. Person Singular |
acceptabitur
|
er/sie/es wird zugelassen werden |
| 1. Person Plural |
acceptabimur
|
wir werden zugelassen werden |
| 2. Person Plural |
acceptabimini
|
ihr werdet zugelassen werden |
| 3. Person Plural |
acceptabuntur
|
sie werden zugelassen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavi
|
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular |
acceptavisti
|
du hast zugelassen |
| 3. Person Singular |
acceptavit
|
er/sie/es hat zugelassen |
| 1. Person Plural |
acceptavimus
|
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural |
acceptavistis
|
ihr habt zugelassen |
| 3. Person Plural |
acceptaverunt acceptavere
|
sie haben zugelassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sum
|
ich bin zugelassen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus es
|
du bist zugelassen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus est
|
er/sie/es ist zugelassen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati sumus
|
wir sind zugelassen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati estis
|
ihr seid zugelassen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati sunt
|
sie sind zugelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaverim
|
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du habest zugelassen |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es habe zugelassen |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr habet zugelassen |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie haben zugelassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus sim
|
ich sei zugelassen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus sis
|
du seiest zugelassen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus sit
|
er/sie/es sei zugelassen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati simus
|
wir seien zugelassen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati sitis
|
ihr seiet zugelassen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati sint
|
sie seien zugelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptaveram
|
ich hatte zugelassen |
| 2. Person Singular |
acceptaveras
|
du hattest zugelassen |
| 3. Person Singular |
acceptaverat
|
er/sie/es hatte zugelassen |
| 1. Person Plural |
acceptaveramus
|
wir hatten zugelassen |
| 2. Person Plural |
acceptaveratis
|
ihr hattet zugelassen |
| 3. Person Plural |
acceptaverant
|
sie hatten zugelassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus eram
|
ich war zugelassen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus eras
|
du warst zugelassen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus erat
|
er/sie/es war zugelassen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati eramus
|
wir waren zugelassen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati eratis
|
ihr wart zugelassen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati erant
|
sie waren zugelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavissem
|
ich hätte zugelassen |
| 2. Person Singular |
acceptavisses
|
du hättest zugelassen |
| 3. Person Singular |
acceptavisset
|
er/sie/es hätte zugelassen |
| 1. Person Plural |
acceptavissemus
|
wir hätten zugelassen |
| 2. Person Plural |
acceptavissetis
|
ihr hättet zugelassen |
| 3. Person Plural |
acceptavissent
|
sie hätten zugelassen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus essem
|
ich wäre zugelassen worden |
| 2. Person Singular |
acceptatus esses
|
du wärest zugelassen worden |
| 3. Person Singular |
acceptatus esset
|
er/sie/es wäre zugelassen worden |
| 1. Person Plural |
acceptati essemus
|
wir wären zugelassen worden |
| 2. Person Plural |
acceptati essetis
|
ihr wäret zugelassen worden |
| 3. Person Plural |
acceptati essent
|
sie wären zugelassen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptavero
|
ich werde zugelassen haben |
| 2. Person Singular |
acceptaveris
|
du wirst zugelassen haben |
| 3. Person Singular |
acceptaverit
|
er/sie/es wird zugelassen haben |
| 1. Person Plural |
acceptaverimus
|
wir werden zugelassen haben |
| 2. Person Plural |
acceptaveritis
|
ihr werdet zugelassen haben |
| 3. Person Plural |
acceptaverint
|
sie werden zugelassen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptatus ero
|
ich werde zugelassen worden sein |
| 2. Person Singular |
acceptatus eris
|
du wirst zugelassen worden sein |
| 3. Person Singular |
acceptatus erit
|
er/sie/es wird zugelassen worden sein |
| 1. Person Plural |
acceptati erimus
|
wir werden zugelassen worden sein |
| 2. Person Plural |
acceptati eritis
|
ihr werdet zugelassen worden sein |
| 3. Person Plural |
acceptati erunt
|
sie werden zugelassen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptare
|
zulassen |
| Vorzeitigkeit |
acceptavisse
|
zugelassen haben |
| Nachzeitigkeit |
acceptaturum esse
|
zulassen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptari acceptarier
|
zugelassen werden |
| Vorzeitigkeit |
acceptatum esse
|
zugelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
acceptatum iri
|
künftig zugelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accepta
|
lass zu! |
| 2. Person Plural |
acceptate
|
lasst zu! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptato
|
| 3. Person Singular |
acceptato
|
| 2. Person Plural |
acceptatote
|
| 3. Person Plural |
acceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptare
|
das Zulassen |
| Genitiv |
acceptandi
|
des Zulassens |
| Dativ |
acceptando
|
dem Zulassen |
| Akkusativ |
acceptandum
|
das Zulassen |
| Ablativ |
acceptando
|
durch das Zulassen |
| Vokativ |
acceptande
|
Zulassen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptandus
|
acceptanda
|
acceptandum
|
| Genitiv |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptandi
|
| Dativ |
acceptando
|
acceptandae
|
acceptando
|
| Akkusativ |
acceptandum
|
acceptandam
|
acceptandum
|
| Ablativ |
acceptando
|
acceptanda
|
acceptando
|
| Vokativ |
acceptande
|
acceptanda
|
acceptandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
| Genitiv |
acceptandorum
|
acceptandarum
|
acceptandorum
|
| Dativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Akkusativ |
acceptandos
|
acceptandas
|
acceptanda
|
| Ablativ |
acceptandis
|
acceptandis
|
acceptandis
|
| Vokativ |
acceptandi
|
acceptandae
|
acceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
| Genitiv |
acceptantis
|
acceptantis
|
acceptantis
|
| Dativ |
acceptanti
|
acceptanti
|
acceptanti
|
| Akkusativ |
acceptantem
|
acceptantem
|
acceptans
|
| Ablativ |
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
acceptanti acceptante
|
| Vokativ |
acceptans
|
acceptans
|
acceptans
|
Plural
| Nominativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Genitiv |
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
acceptantium acceptantum
|
| Dativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Akkusativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
| Ablativ |
acceptantibus
|
acceptantibus
|
acceptantibus
|
| Vokativ |
acceptantes
|
acceptantes
|
acceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptatus
|
acceptata
|
acceptatum
|
| Genitiv |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptati
|
| Dativ |
acceptato
|
acceptatae
|
acceptato
|
| Akkusativ |
acceptatum
|
acceptatam
|
acceptatum
|
| Ablativ |
acceptato
|
acceptata
|
acceptato
|
| Vokativ |
acceptate
|
acceptata
|
acceptatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
| Genitiv |
acceptatorum
|
acceptatarum
|
acceptatorum
|
| Dativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Akkusativ |
acceptatos
|
acceptatas
|
acceptata
|
| Ablativ |
acceptatis
|
acceptatis
|
acceptatis
|
| Vokativ |
acceptati
|
acceptatae
|
acceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptaturus
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
| Genitiv |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptaturi
|
| Dativ |
acceptaturo
|
acceptaturae
|
acceptaturo
|
| Akkusativ |
acceptaturum
|
acceptaturam
|
acceptaturum
|
| Ablativ |
acceptaturo
|
acceptatura
|
acceptaturo
|
| Vokativ |
acceptature
|
acceptatura
|
acceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
| Genitiv |
acceptaturorum
|
acceptaturarum
|
acceptaturorum
|
| Dativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Akkusativ |
acceptaturos
|
acceptaturas
|
acceptatura
|
| Ablativ |
acceptaturis
|
acceptaturis
|
acceptaturis
|
| Vokativ |
acceptaturi
|
acceptaturae
|
acceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptatum
|
acceptatu
|