Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptito
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitaris acceptitare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptites
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitet
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptiter
|
|
| 2. Person Singular |
acceptiteris acceptitere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitetur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitemur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitemini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitabam
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitabas
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitabat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitabar
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitabaris acceptitabare
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitarem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitares
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitaret
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitarer
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitareris acceptitarere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitabo
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitabis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitabit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitabor
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitaberis acceptitabere
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitavi
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitavit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitaverunt acceptitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitavero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acceptitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
acceptitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
acceptitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
acceptitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
acceptitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
acceptitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acceptitari acceptitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
acceptitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acceptitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
acceptita
|
! |
| 2. Person Plural |
acceptitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acceptitato
|
| 3. Person Singular |
acceptitato
|
| 2. Person Plural |
acceptitatote
|
| 3. Person Plural |
acceptitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acceptitare
|
|
| Genitiv |
acceptitandi
|
|
| Dativ |
acceptitando
|
|
| Akkusativ |
acceptitandum
|
|
| Ablativ |
acceptitando
|
|
| Vokativ |
acceptitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptitandus
|
acceptitanda
|
acceptitandum
|
| Genitiv |
acceptitandi
|
acceptitandae
|
acceptitandi
|
| Dativ |
acceptitando
|
acceptitandae
|
acceptitando
|
| Akkusativ |
acceptitandum
|
acceptitandam
|
acceptitandum
|
| Ablativ |
acceptitando
|
acceptitanda
|
acceptitando
|
| Vokativ |
acceptitande
|
acceptitanda
|
acceptitandum
|
Plural
| Nominativ |
acceptitandi
|
acceptitandae
|
acceptitanda
|
| Genitiv |
acceptitandorum
|
acceptitandarum
|
acceptitandorum
|
| Dativ |
acceptitandis
|
acceptitandis
|
acceptitandis
|
| Akkusativ |
acceptitandos
|
acceptitandas
|
acceptitanda
|
| Ablativ |
acceptitandis
|
acceptitandis
|
acceptitandis
|
| Vokativ |
acceptitandi
|
acceptitandae
|
acceptitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptitans
|
acceptitans
|
acceptitans
|
| Genitiv |
acceptitantis
|
acceptitantis
|
acceptitantis
|
| Dativ |
acceptitanti
|
acceptitanti
|
acceptitanti
|
| Akkusativ |
acceptitantem
|
acceptitantem
|
acceptitans
|
| Ablativ |
acceptitanti acceptitante
|
acceptitanti acceptitante
|
acceptitanti acceptitante
|
| Vokativ |
acceptitans
|
acceptitans
|
acceptitans
|
Plural
| Nominativ |
acceptitantes
|
acceptitantes
|
acceptitantia
|
| Genitiv |
acceptitantium acceptitantum
|
acceptitantium acceptitantum
|
acceptitantium acceptitantum
|
| Dativ |
acceptitantibus
|
acceptitantibus
|
acceptitantibus
|
| Akkusativ |
acceptitantes
|
acceptitantes
|
acceptitantia
|
| Ablativ |
acceptitantibus
|
acceptitantibus
|
acceptitantibus
|
| Vokativ |
acceptitantes
|
acceptitantes
|
acceptitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptitatus
|
acceptitata
|
acceptitatum
|
| Genitiv |
acceptitati
|
acceptitatae
|
acceptitati
|
| Dativ |
acceptitato
|
acceptitatae
|
acceptitato
|
| Akkusativ |
acceptitatum
|
acceptitatam
|
acceptitatum
|
| Ablativ |
acceptitato
|
acceptitata
|
acceptitato
|
| Vokativ |
acceptitate
|
acceptitata
|
acceptitatum
|
Plural
| Nominativ |
acceptitati
|
acceptitatae
|
acceptitata
|
| Genitiv |
acceptitatorum
|
acceptitatarum
|
acceptitatorum
|
| Dativ |
acceptitatis
|
acceptitatis
|
acceptitatis
|
| Akkusativ |
acceptitatos
|
acceptitatas
|
acceptitata
|
| Ablativ |
acceptitatis
|
acceptitatis
|
acceptitatis
|
| Vokativ |
acceptitati
|
acceptitatae
|
acceptitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acceptitaturus
|
acceptitatura
|
acceptitaturum
|
| Genitiv |
acceptitaturi
|
acceptitaturae
|
acceptitaturi
|
| Dativ |
acceptitaturo
|
acceptitaturae
|
acceptitaturo
|
| Akkusativ |
acceptitaturum
|
acceptitaturam
|
acceptitaturum
|
| Ablativ |
acceptitaturo
|
acceptitatura
|
acceptitaturo
|
| Vokativ |
acceptitature
|
acceptitatura
|
acceptitaturum
|
Plural
| Nominativ |
acceptitaturi
|
acceptitaturae
|
acceptitatura
|
| Genitiv |
acceptitaturorum
|
acceptitaturarum
|
acceptitaturorum
|
| Dativ |
acceptitaturis
|
acceptitaturis
|
acceptitaturis
|
| Akkusativ |
acceptitaturos
|
acceptitaturas
|
acceptitatura
|
| Ablativ |
acceptitaturis
|
acceptitaturis
|
acceptitaturis
|
| Vokativ |
acceptitaturi
|
acceptitaturae
|
acceptitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acceptitatum
|
acceptitatu
|