Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von accingere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort accinctus auch noch Formen von: accinctus (Adjektiv) | accinctus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| accingere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | ausrüsten umgürten angürten ausstatten bereit machen gehen rüstig schreiten umgeben versehen (mit) vorbereiten (auf) wappnen |
| accinctus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ausrüsten |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
ich rüste aus |
| 2. Person Singular | accingis |
du rüstest aus |
| 3. Person Singular | accingit |
er/sie/es rüstet aus |
| 1. Person Plural | accingimus |
wir rüsten aus |
| 2. Person Plural | accingitis |
ihr rüstet aus |
| 3. Person Plural | accingunt |
sie rüsten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
ich werde ausgerüstet |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst ausgerüstet |
| 3. Person Singular | accingitur |
er/sie/es wird ausgerüstet |
| 1. Person Plural | accingimur |
wir werden ausgerüstet |
| 2. Person Plural | accingimini |
ihr werdet ausgerüstet |
| 3. Person Plural | accinguntur |
sie werden ausgerüstet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich rüste aus |
| 2. Person Singular | accingas |
du rüstest aus |
| 3. Person Singular | accingat |
er/sie/es rüste aus |
| 1. Person Plural | accingamus |
wir rüsten aus |
| 2. Person Plural | accingatis |
ihr rüstet aus |
| 3. Person Plural | accingant |
sie rüsten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde ausgerüstet |
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
du werdest ausgerüstet |
| 3. Person Singular | accingatur |
er/sie/es werde ausgerüstet |
| 1. Person Plural | accingamur |
wir werden ausgerüstet |
| 2. Person Plural | accingamini |
ihr werdet ausgerüstet |
| 3. Person Plural | accingantur |
sie werden ausgerüstet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
ich rüstete aus |
| 2. Person Singular | accingebas |
du rüstetest aus |
| 3. Person Singular | accingebat |
er/sie/es rüstete aus |
| 1. Person Plural | accingebamus |
wir rüsteten aus |
| 2. Person Plural | accingebatis |
ihr rüstetet aus |
| 3. Person Plural | accingebant |
sie rüsteten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
ich wurde ausgerüstet |
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
du wurdest ausgerüstet |
| 3. Person Singular | accingebatur |
er/sie/es wurde ausgerüstet |
| 1. Person Plural | accingebamur |
wir wurden ausgerüstet |
| 2. Person Plural | accingebamini |
ihr wurdet ausgerüstet |
| 3. Person Plural | accingebantur |
sie wurden ausgerüstet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
ich rüstete aus |
| 2. Person Singular | accingeres |
du rüstetest aus |
| 3. Person Singular | accingeret |
er/sie/es rüstete aus |
| 1. Person Plural | accingeremus |
wir rüsteten aus |
| 2. Person Plural | accingeretis |
ihr rüstetet aus |
| 3. Person Plural | accingerent |
sie rüsteten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
ich würde ausgerüstet |
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
du würdest ausgerüstet |
| 3. Person Singular | accingeretur |
er/sie/es würde ausgerüstet |
| 1. Person Plural | accingeremur |
wir würden ausgerüstet |
| 2. Person Plural | accingeremini |
ihr würdet ausgerüstet |
| 3. Person Plural | accingerentur |
sie würden ausgerüstet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich werde ausrüsten |
| 2. Person Singular | accinges |
du wirst ausrüsten |
| 3. Person Singular | accinget |
er/sie/es wird ausrüsten |
| 1. Person Plural | accingemus |
wir werden ausrüsten |
| 2. Person Plural | accingetis |
ihr werdet ausrüsten |
| 3. Person Plural | accingent |
sie werden ausrüsten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde ausgerüstet werden |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst ausgerüstet werden |
| 3. Person Singular | accingetur |
er/sie/es wird ausgerüstet werden |
| 1. Person Plural | accingemur |
wir werden ausgerüstet werden |
| 2. Person Plural | accingemini |
ihr werdet ausgerüstet werden |
| 3. Person Plural | accingentur |
sie werden ausgerüstet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
ich habe ausgerüstet |
| 2. Person Singular | accinxisti |
du hast ausgerüstet |
| 3. Person Singular | accinxit |
er/sie/es hat ausgerüstet |
| 1. Person Plural | accinximus |
wir haben ausgerüstet |
| 2. Person Plural | accinxistis |
ihr habt ausgerüstet |
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
sie haben ausgerüstet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
ich bin ausgerüstet worden |
| 2. Person Singular | accinctus es |
du bist ausgerüstet worden |
| 3. Person Singular | accinctus est |
er/sie/es ist ausgerüstet worden |
| 1. Person Plural | accincti sumus |
wir sind ausgerüstet worden |
| 2. Person Plural | accincti estis |
ihr seid ausgerüstet worden |
| 3. Person Plural | accincti sunt |
sie sind ausgerüstet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
ich habe ausgerüstet |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du habest ausgerüstet |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es habe ausgerüstet |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir haben ausgerüstet |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr habet ausgerüstet |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie haben ausgerüstet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
ich sei ausgerüstet worden |
| 2. Person Singular | accinctus sis |
du seiest ausgerüstet worden |
| 3. Person Singular | accinctus sit |
er/sie/es sei ausgerüstet worden |
| 1. Person Plural | accincti simus |
wir seien ausgerüstet worden |
| 2. Person Plural | accincti sitis |
ihr seiet ausgerüstet worden |
| 3. Person Plural | accincti sint |
sie seien ausgerüstet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
ich hatte ausgerüstet |
| 2. Person Singular | accinxeras |
du hattest ausgerüstet |
| 3. Person Singular | accinxerat |
er/sie/es hatte ausgerüstet |
| 1. Person Plural | accinxeramus |
wir hatten ausgerüstet |
| 2. Person Plural | accinxeratis |
ihr hattet ausgerüstet |
| 3. Person Plural | accinxerant |
sie hatten ausgerüstet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
ich war ausgerüstet worden |
| 2. Person Singular | accinctus eras |
du warst ausgerüstet worden |
| 3. Person Singular | accinctus erat |
er/sie/es war ausgerüstet worden |
| 1. Person Plural | accincti eramus |
wir waren ausgerüstet worden |
| 2. Person Plural | accincti eratis |
ihr wart ausgerüstet worden |
| 3. Person Plural | accincti erant |
sie waren ausgerüstet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
ich hätte ausgerüstet |
| 2. Person Singular | accinxisses |
du hättest ausgerüstet |
| 3. Person Singular | accinxisset |
er/sie/es hätte ausgerüstet |
| 1. Person Plural | accinxissemus |
wir hätten ausgerüstet |
| 2. Person Plural | accinxissetis |
ihr hättet ausgerüstet |
| 3. Person Plural | accinxissent |
sie hätten ausgerüstet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
ich wäre ausgerüstet worden |
| 2. Person Singular | accinctus esses |
du wärest ausgerüstet worden |
| 3. Person Singular | accinctus esset |
er/sie/es wäre ausgerüstet worden |
| 1. Person Plural | accincti essemus |
wir wären ausgerüstet worden |
| 2. Person Plural | accincti essetis |
ihr wäret ausgerüstet worden |
| 3. Person Plural | accincti essent |
sie wären ausgerüstet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
ich werde ausgerüstet haben |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du wirst ausgerüstet haben |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es wird ausgerüstet haben |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir werden ausgerüstet haben |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr werdet ausgerüstet haben |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie werden ausgerüstet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
ich werde ausgerüstet worden sein |
| 2. Person Singular | accinctus eris |
du wirst ausgerüstet worden sein |
| 3. Person Singular | accinctus erit |
er/sie/es wird ausgerüstet worden sein |
| 1. Person Plural | accincti erimus |
wir werden ausgerüstet worden sein |
| 2. Person Plural | accincti eritis |
ihr werdet ausgerüstet worden sein |
| 3. Person Plural | accincti erunt |
sie werden ausgerüstet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
ausrüsten |
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
ausgerüstet haben |
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
ausrüsten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
ausgerüstet werden |
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
ausgerüstet worden sein |
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
künftig ausgerüstet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
rüste aus! |
| 2. Person Plural | accingite |
rüstet aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
das Ausrüsten |
| Genitiv | accingendi accingundi |
des Ausrüstens |
| Dativ | accingendo accingundo |
dem Ausrüsten |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
das Ausrüsten |
| Ablativ | accingendo accingundo |
durch das Ausrüsten |
| Vokativ | accingende accingunde |
Ausrüsten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
ich umgürte |
| 2. Person Singular | accingis |
du umgürtest |
| 3. Person Singular | accingit |
er/sie/es umgürtet |
| 1. Person Plural | accingimus |
wir umgürten |
| 2. Person Plural | accingitis |
ihr umgürtet |
| 3. Person Plural | accingunt |
sie umgürten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
ich werde umgürtet |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst umgürtet |
| 3. Person Singular | accingitur |
er/sie/es wird umgürtet |
| 1. Person Plural | accingimur |
wir werden umgürtet |
| 2. Person Plural | accingimini |
ihr werdet umgürtet |
| 3. Person Plural | accinguntur |
sie werden umgürtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich umgürte |
| 2. Person Singular | accingas |
du umgürtest |
| 3. Person Singular | accingat |
er/sie/es umgürte |
| 1. Person Plural | accingamus |
wir umgürten |
| 2. Person Plural | accingatis |
ihr umgürtet |
| 3. Person Plural | accingant |
sie umgürten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde umgürtet |
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
du werdest umgürtet |
| 3. Person Singular | accingatur |
er/sie/es werde umgürtet |
| 1. Person Plural | accingamur |
wir werden umgürtet |
| 2. Person Plural | accingamini |
ihr werdet umgürtet |
| 3. Person Plural | accingantur |
sie werden umgürtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
ich umgürtete |
| 2. Person Singular | accingebas |
du umgürtetest |
| 3. Person Singular | accingebat |
er/sie/es umgürtete |
| 1. Person Plural | accingebamus |
wir umgürteten |
| 2. Person Plural | accingebatis |
ihr umgürtetet |
| 3. Person Plural | accingebant |
sie umgürteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
ich wurde umgürtet |
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
du wurdest umgürtet |
| 3. Person Singular | accingebatur |
er/sie/es wurde umgürtet |
| 1. Person Plural | accingebamur |
wir wurden umgürtet |
| 2. Person Plural | accingebamini |
ihr wurdet umgürtet |
| 3. Person Plural | accingebantur |
sie wurden umgürtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
ich umgürtete |
| 2. Person Singular | accingeres |
du umgürtetest |
| 3. Person Singular | accingeret |
er/sie/es umgürtete |
| 1. Person Plural | accingeremus |
wir umgürteten |
| 2. Person Plural | accingeretis |
ihr umgürtetet |
| 3. Person Plural | accingerent |
sie umgürteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
ich würde umgürtet |
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
du würdest umgürtet |
| 3. Person Singular | accingeretur |
er/sie/es würde umgürtet |
| 1. Person Plural | accingeremur |
wir würden umgürtet |
| 2. Person Plural | accingeremini |
ihr würdet umgürtet |
| 3. Person Plural | accingerentur |
sie würden umgürtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich werde umgürten |
| 2. Person Singular | accinges |
du wirst umgürten |
| 3. Person Singular | accinget |
er/sie/es wird umgürten |
| 1. Person Plural | accingemus |
wir werden umgürten |
| 2. Person Plural | accingetis |
ihr werdet umgürten |
| 3. Person Plural | accingent |
sie werden umgürten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde umgürtet werden |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst umgürtet werden |
| 3. Person Singular | accingetur |
er/sie/es wird umgürtet werden |
| 1. Person Plural | accingemur |
wir werden umgürtet werden |
| 2. Person Plural | accingemini |
ihr werdet umgürtet werden |
| 3. Person Plural | accingentur |
sie werden umgürtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
ich habe umgürtet |
| 2. Person Singular | accinxisti |
du hast umgürtet |
| 3. Person Singular | accinxit |
er/sie/es hat umgürtet |
| 1. Person Plural | accinximus |
wir haben umgürtet |
| 2. Person Plural | accinxistis |
ihr habt umgürtet |
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
sie haben umgürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
ich bin umgürtet worden |
| 2. Person Singular | accinctus es |
du bist umgürtet worden |
| 3. Person Singular | accinctus est |
er/sie/es ist umgürtet worden |
| 1. Person Plural | accincti sumus |
wir sind umgürtet worden |
| 2. Person Plural | accincti estis |
ihr seid umgürtet worden |
| 3. Person Plural | accincti sunt |
sie sind umgürtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
ich habe umgürtet |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du habest umgürtet |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es habe umgürtet |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir haben umgürtet |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr habet umgürtet |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie haben umgürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
ich sei umgürtet worden |
| 2. Person Singular | accinctus sis |
du seiest umgürtet worden |
| 3. Person Singular | accinctus sit |
er/sie/es sei umgürtet worden |
| 1. Person Plural | accincti simus |
wir seien umgürtet worden |
| 2. Person Plural | accincti sitis |
ihr seiet umgürtet worden |
| 3. Person Plural | accincti sint |
sie seien umgürtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
ich hatte umgürtet |
| 2. Person Singular | accinxeras |
du hattest umgürtet |
| 3. Person Singular | accinxerat |
er/sie/es hatte umgürtet |
| 1. Person Plural | accinxeramus |
wir hatten umgürtet |
| 2. Person Plural | accinxeratis |
ihr hattet umgürtet |
| 3. Person Plural | accinxerant |
sie hatten umgürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
ich war umgürtet worden |
| 2. Person Singular | accinctus eras |
du warst umgürtet worden |
| 3. Person Singular | accinctus erat |
er/sie/es war umgürtet worden |
| 1. Person Plural | accincti eramus |
wir waren umgürtet worden |
| 2. Person Plural | accincti eratis |
ihr wart umgürtet worden |
| 3. Person Plural | accincti erant |
sie waren umgürtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
ich hätte umgürtet |
| 2. Person Singular | accinxisses |
du hättest umgürtet |
| 3. Person Singular | accinxisset |
er/sie/es hätte umgürtet |
| 1. Person Plural | accinxissemus |
wir hätten umgürtet |
| 2. Person Plural | accinxissetis |
ihr hättet umgürtet |
| 3. Person Plural | accinxissent |
sie hätten umgürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
ich wäre umgürtet worden |
| 2. Person Singular | accinctus esses |
du wärest umgürtet worden |
| 3. Person Singular | accinctus esset |
er/sie/es wäre umgürtet worden |
| 1. Person Plural | accincti essemus |
wir wären umgürtet worden |
| 2. Person Plural | accincti essetis |
ihr wäret umgürtet worden |
| 3. Person Plural | accincti essent |
sie wären umgürtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
ich werde umgürtet haben |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du wirst umgürtet haben |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es wird umgürtet haben |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir werden umgürtet haben |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr werdet umgürtet haben |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie werden umgürtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
ich werde umgürtet worden sein |
| 2. Person Singular | accinctus eris |
du wirst umgürtet worden sein |
| 3. Person Singular | accinctus erit |
er/sie/es wird umgürtet worden sein |
| 1. Person Plural | accincti erimus |
wir werden umgürtet worden sein |
| 2. Person Plural | accincti eritis |
ihr werdet umgürtet worden sein |
| 3. Person Plural | accincti erunt |
sie werden umgürtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
umgürten |
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
umgürtet haben |
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
umgürten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
umgürtet werden |
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
umgürtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
künftig umgürtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
umgürte! |
| 2. Person Plural | accingite |
umgürtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
das Umgürten |
| Genitiv | accingendi accingundi |
des Umgürtens |
| Dativ | accingendo accingundo |
dem Umgürten |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
das Umgürten |
| Ablativ | accingendo accingundo |
durch das Umgürten |
| Vokativ | accingende accingunde |
Umgürten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
ich gürte an |
| 2. Person Singular | accingis |
du gürtest an |
| 3. Person Singular | accingit |
er/sie/es gürtet an |
| 1. Person Plural | accingimus |
wir gürten an |
| 2. Person Plural | accingitis |
ihr gürtet an |
| 3. Person Plural | accingunt |
sie gürten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
ich werde angegürtet |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst angegürtet |
| 3. Person Singular | accingitur |
er/sie/es wird angegürtet |
| 1. Person Plural | accingimur |
wir werden angegürtet |
| 2. Person Plural | accingimini |
ihr werdet angegürtet |
| 3. Person Plural | accinguntur |
sie werden angegürtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich gürte an |
| 2. Person Singular | accingas |
du gürtest an |
| 3. Person Singular | accingat |
er/sie/es gürte an |
| 1. Person Plural | accingamus |
wir gürten an |
| 2. Person Plural | accingatis |
ihr gürtet an |
| 3. Person Plural | accingant |
sie gürten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde angegürtet |
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
du werdest angegürtet |
| 3. Person Singular | accingatur |
er/sie/es werde angegürtet |
| 1. Person Plural | accingamur |
wir werden angegürtet |
| 2. Person Plural | accingamini |
ihr werdet angegürtet |
| 3. Person Plural | accingantur |
sie werden angegürtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
ich gürtete an |
| 2. Person Singular | accingebas |
du gürtetest an |
| 3. Person Singular | accingebat |
er/sie/es gürtete an |
| 1. Person Plural | accingebamus |
wir gürteten an |
| 2. Person Plural | accingebatis |
ihr gürtetet an |
| 3. Person Plural | accingebant |
sie gürteten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
ich wurde angegürtet |
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
du wurdest angegürtet |
| 3. Person Singular | accingebatur |
er/sie/es wurde angegürtet |
| 1. Person Plural | accingebamur |
wir wurden angegürtet |
| 2. Person Plural | accingebamini |
ihr wurdet angegürtet |
| 3. Person Plural | accingebantur |
sie wurden angegürtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
ich gürtete an |
| 2. Person Singular | accingeres |
du gürtetest an |
| 3. Person Singular | accingeret |
er/sie/es gürtete an |
| 1. Person Plural | accingeremus |
wir gürteten an |
| 2. Person Plural | accingeretis |
ihr gürtetet an |
| 3. Person Plural | accingerent |
sie gürteten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
ich würde angegürtet |
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
du würdest angegürtet |
| 3. Person Singular | accingeretur |
er/sie/es würde angegürtet |
| 1. Person Plural | accingeremur |
wir würden angegürtet |
| 2. Person Plural | accingeremini |
ihr würdet angegürtet |
| 3. Person Plural | accingerentur |
sie würden angegürtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich werde angürten |
| 2. Person Singular | accinges |
du wirst angürten |
| 3. Person Singular | accinget |
er/sie/es wird angürten |
| 1. Person Plural | accingemus |
wir werden angürten |
| 2. Person Plural | accingetis |
ihr werdet angürten |
| 3. Person Plural | accingent |
sie werden angürten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde angegürtet werden |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst angegürtet werden |
| 3. Person Singular | accingetur |
er/sie/es wird angegürtet werden |
| 1. Person Plural | accingemur |
wir werden angegürtet werden |
| 2. Person Plural | accingemini |
ihr werdet angegürtet werden |
| 3. Person Plural | accingentur |
sie werden angegürtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
ich habe angegürtet |
| 2. Person Singular | accinxisti |
du hast angegürtet |
| 3. Person Singular | accinxit |
er/sie/es hat angegürtet |
| 1. Person Plural | accinximus |
wir haben angegürtet |
| 2. Person Plural | accinxistis |
ihr habt angegürtet |
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
sie haben angegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
ich bin angegürtet worden |
| 2. Person Singular | accinctus es |
du bist angegürtet worden |
| 3. Person Singular | accinctus est |
er/sie/es ist angegürtet worden |
| 1. Person Plural | accincti sumus |
wir sind angegürtet worden |
| 2. Person Plural | accincti estis |
ihr seid angegürtet worden |
| 3. Person Plural | accincti sunt |
sie sind angegürtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
ich habe angegürtet |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du habest angegürtet |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es habe angegürtet |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir haben angegürtet |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr habet angegürtet |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie haben angegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
ich sei angegürtet worden |
| 2. Person Singular | accinctus sis |
du seiest angegürtet worden |
| 3. Person Singular | accinctus sit |
er/sie/es sei angegürtet worden |
| 1. Person Plural | accincti simus |
wir seien angegürtet worden |
| 2. Person Plural | accincti sitis |
ihr seiet angegürtet worden |
| 3. Person Plural | accincti sint |
sie seien angegürtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
ich hatte angegürtet |
| 2. Person Singular | accinxeras |
du hattest angegürtet |
| 3. Person Singular | accinxerat |
er/sie/es hatte angegürtet |
| 1. Person Plural | accinxeramus |
wir hatten angegürtet |
| 2. Person Plural | accinxeratis |
ihr hattet angegürtet |
| 3. Person Plural | accinxerant |
sie hatten angegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
ich war angegürtet worden |
| 2. Person Singular | accinctus eras |
du warst angegürtet worden |
| 3. Person Singular | accinctus erat |
er/sie/es war angegürtet worden |
| 1. Person Plural | accincti eramus |
wir waren angegürtet worden |
| 2. Person Plural | accincti eratis |
ihr wart angegürtet worden |
| 3. Person Plural | accincti erant |
sie waren angegürtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
ich hätte angegürtet |
| 2. Person Singular | accinxisses |
du hättest angegürtet |
| 3. Person Singular | accinxisset |
er/sie/es hätte angegürtet |
| 1. Person Plural | accinxissemus |
wir hätten angegürtet |
| 2. Person Plural | accinxissetis |
ihr hättet angegürtet |
| 3. Person Plural | accinxissent |
sie hätten angegürtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
ich wäre angegürtet worden |
| 2. Person Singular | accinctus esses |
du wärest angegürtet worden |
| 3. Person Singular | accinctus esset |
er/sie/es wäre angegürtet worden |
| 1. Person Plural | accincti essemus |
wir wären angegürtet worden |
| 2. Person Plural | accincti essetis |
ihr wäret angegürtet worden |
| 3. Person Plural | accincti essent |
sie wären angegürtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
ich werde angegürtet haben |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du wirst angegürtet haben |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es wird angegürtet haben |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir werden angegürtet haben |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr werdet angegürtet haben |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie werden angegürtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
ich werde angegürtet worden sein |
| 2. Person Singular | accinctus eris |
du wirst angegürtet worden sein |
| 3. Person Singular | accinctus erit |
er/sie/es wird angegürtet worden sein |
| 1. Person Plural | accincti erimus |
wir werden angegürtet worden sein |
| 2. Person Plural | accincti eritis |
ihr werdet angegürtet worden sein |
| 3. Person Plural | accincti erunt |
sie werden angegürtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
angürten |
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
angegürtet haben |
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
angürten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
angegürtet werden |
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
angegürtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
künftig angegürtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
gürte an! |
| 2. Person Plural | accingite |
gürtet an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
das Angürten |
| Genitiv | accingendi accingundi |
des Angürtens |
| Dativ | accingendo accingundo |
dem Angürten |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
das Angürten |
| Ablativ | accingendo accingundo |
durch das Angürten |
| Vokativ | accingende accingunde |
Angürten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
ich statte aus |
| 2. Person Singular | accingis |
du stattest aus |
| 3. Person Singular | accingit |
er/sie/es stattet aus |
| 1. Person Plural | accingimus |
wir statten aus |
| 2. Person Plural | accingitis |
ihr stattet aus |
| 3. Person Plural | accingunt |
sie statten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
ich werde ausgestattet |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst ausgestattet |
| 3. Person Singular | accingitur |
er/sie/es wird ausgestattet |
| 1. Person Plural | accingimur |
wir werden ausgestattet |
| 2. Person Plural | accingimini |
ihr werdet ausgestattet |
| 3. Person Plural | accinguntur |
sie werden ausgestattet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich statte aus |
| 2. Person Singular | accingas |
du stattest aus |
| 3. Person Singular | accingat |
er/sie/es statte aus |
| 1. Person Plural | accingamus |
wir statten aus |
| 2. Person Plural | accingatis |
ihr stattet aus |
| 3. Person Plural | accingant |
sie statten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde ausgestattet |
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
du werdest ausgestattet |
| 3. Person Singular | accingatur |
er/sie/es werde ausgestattet |
| 1. Person Plural | accingamur |
wir werden ausgestattet |
| 2. Person Plural | accingamini |
ihr werdet ausgestattet |
| 3. Person Plural | accingantur |
sie werden ausgestattet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
ich stattete aus |
| 2. Person Singular | accingebas |
du stattetest aus |
| 3. Person Singular | accingebat |
er/sie/es stattete aus |
| 1. Person Plural | accingebamus |
wir statteten aus |
| 2. Person Plural | accingebatis |
ihr stattetet aus |
| 3. Person Plural | accingebant |
sie statteten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
ich wurde ausgestattet |
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
du wurdest ausgestattet |
| 3. Person Singular | accingebatur |
er/sie/es wurde ausgestattet |
| 1. Person Plural | accingebamur |
wir wurden ausgestattet |
| 2. Person Plural | accingebamini |
ihr wurdet ausgestattet |
| 3. Person Plural | accingebantur |
sie wurden ausgestattet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
ich stattete aus |
| 2. Person Singular | accingeres |
du stattetest aus |
| 3. Person Singular | accingeret |
er/sie/es stattete aus |
| 1. Person Plural | accingeremus |
wir statteten aus |
| 2. Person Plural | accingeretis |
ihr stattetet aus |
| 3. Person Plural | accingerent |
sie statteten aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
ich würde ausgestattet |
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
du würdest ausgestattet |
| 3. Person Singular | accingeretur |
er/sie/es würde ausgestattet |
| 1. Person Plural | accingeremur |
wir würden ausgestattet |
| 2. Person Plural | accingeremini |
ihr würdet ausgestattet |
| 3. Person Plural | accingerentur |
sie würden ausgestattet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich werde ausstatten |
| 2. Person Singular | accinges |
du wirst ausstatten |
| 3. Person Singular | accinget |
er/sie/es wird ausstatten |
| 1. Person Plural | accingemus |
wir werden ausstatten |
| 2. Person Plural | accingetis |
ihr werdet ausstatten |
| 3. Person Plural | accingent |
sie werden ausstatten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde ausgestattet werden |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst ausgestattet werden |
| 3. Person Singular | accingetur |
er/sie/es wird ausgestattet werden |
| 1. Person Plural | accingemur |
wir werden ausgestattet werden |
| 2. Person Plural | accingemini |
ihr werdet ausgestattet werden |
| 3. Person Plural | accingentur |
sie werden ausgestattet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
ich habe ausgestattet |
| 2. Person Singular | accinxisti |
du hast ausgestattet |
| 3. Person Singular | accinxit |
er/sie/es hat ausgestattet |
| 1. Person Plural | accinximus |
wir haben ausgestattet |
| 2. Person Plural | accinxistis |
ihr habt ausgestattet |
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
sie haben ausgestattet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
ich bin ausgestattet worden |
| 2. Person Singular | accinctus es |
du bist ausgestattet worden |
| 3. Person Singular | accinctus est |
er/sie/es ist ausgestattet worden |
| 1. Person Plural | accincti sumus |
wir sind ausgestattet worden |
| 2. Person Plural | accincti estis |
ihr seid ausgestattet worden |
| 3. Person Plural | accincti sunt |
sie sind ausgestattet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
ich habe ausgestattet |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du habest ausgestattet |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es habe ausgestattet |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir haben ausgestattet |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr habet ausgestattet |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie haben ausgestattet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
ich sei ausgestattet worden |
| 2. Person Singular | accinctus sis |
du seiest ausgestattet worden |
| 3. Person Singular | accinctus sit |
er/sie/es sei ausgestattet worden |
| 1. Person Plural | accincti simus |
wir seien ausgestattet worden |
| 2. Person Plural | accincti sitis |
ihr seiet ausgestattet worden |
| 3. Person Plural | accincti sint |
sie seien ausgestattet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
ich hatte ausgestattet |
| 2. Person Singular | accinxeras |
du hattest ausgestattet |
| 3. Person Singular | accinxerat |
er/sie/es hatte ausgestattet |
| 1. Person Plural | accinxeramus |
wir hatten ausgestattet |
| 2. Person Plural | accinxeratis |
ihr hattet ausgestattet |
| 3. Person Plural | accinxerant |
sie hatten ausgestattet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
ich war ausgestattet worden |
| 2. Person Singular | accinctus eras |
du warst ausgestattet worden |
| 3. Person Singular | accinctus erat |
er/sie/es war ausgestattet worden |
| 1. Person Plural | accincti eramus |
wir waren ausgestattet worden |
| 2. Person Plural | accincti eratis |
ihr wart ausgestattet worden |
| 3. Person Plural | accincti erant |
sie waren ausgestattet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
ich hätte ausgestattet |
| 2. Person Singular | accinxisses |
du hättest ausgestattet |
| 3. Person Singular | accinxisset |
er/sie/es hätte ausgestattet |
| 1. Person Plural | accinxissemus |
wir hätten ausgestattet |
| 2. Person Plural | accinxissetis |
ihr hättet ausgestattet |
| 3. Person Plural | accinxissent |
sie hätten ausgestattet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
ich wäre ausgestattet worden |
| 2. Person Singular | accinctus esses |
du wärest ausgestattet worden |
| 3. Person Singular | accinctus esset |
er/sie/es wäre ausgestattet worden |
| 1. Person Plural | accincti essemus |
wir wären ausgestattet worden |
| 2. Person Plural | accincti essetis |
ihr wäret ausgestattet worden |
| 3. Person Plural | accincti essent |
sie wären ausgestattet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
ich werde ausgestattet haben |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du wirst ausgestattet haben |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es wird ausgestattet haben |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir werden ausgestattet haben |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr werdet ausgestattet haben |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie werden ausgestattet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
ich werde ausgestattet worden sein |
| 2. Person Singular | accinctus eris |
du wirst ausgestattet worden sein |
| 3. Person Singular | accinctus erit |
er/sie/es wird ausgestattet worden sein |
| 1. Person Plural | accincti erimus |
wir werden ausgestattet worden sein |
| 2. Person Plural | accincti eritis |
ihr werdet ausgestattet worden sein |
| 3. Person Plural | accincti erunt |
sie werden ausgestattet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
ausstatten |
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
ausgestattet haben |
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
ausstatten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
ausgestattet werden |
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
ausgestattet worden sein |
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
künftig ausgestattet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
statte aus! |
| 2. Person Plural | accingite |
stattet aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
das Ausstatten |
| Genitiv | accingendi accingundi |
des Ausstattens |
| Dativ | accingendo accingundo |
dem Ausstatten |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
das Ausstatten |
| Ablativ | accingendo accingundo |
durch das Ausstatten |
| Vokativ | accingende accingunde |
Ausstatten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
|
| 2. Person Singular | accingis |
|
| 3. Person Singular | accingit |
|
| 1. Person Plural | accingimus |
|
| 2. Person Plural | accingitis |
|
| 3. Person Plural | accingunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingitur |
|
| 1. Person Plural | accingimur |
|
| 2. Person Plural | accingimini |
|
| 3. Person Plural | accinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
|
| 2. Person Singular | accingas |
|
| 3. Person Singular | accingat |
|
| 1. Person Plural | accingamus |
|
| 2. Person Plural | accingatis |
|
| 3. Person Plural | accingant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
|
| 3. Person Singular | accingatur |
|
| 1. Person Plural | accingamur |
|
| 2. Person Plural | accingamini |
|
| 3. Person Plural | accingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
|
| 2. Person Singular | accingebas |
|
| 3. Person Singular | accingebat |
|
| 1. Person Plural | accingebamus |
|
| 2. Person Plural | accingebatis |
|
| 3. Person Plural | accingebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
|
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
|
| 3. Person Singular | accingebatur |
|
| 1. Person Plural | accingebamur |
|
| 2. Person Plural | accingebamini |
|
| 3. Person Plural | accingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
|
| 2. Person Singular | accingeres |
|
| 3. Person Singular | accingeret |
|
| 1. Person Plural | accingeremus |
|
| 2. Person Plural | accingeretis |
|
| 3. Person Plural | accingerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
|
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
|
| 3. Person Singular | accingeretur |
|
| 1. Person Plural | accingeremur |
|
| 2. Person Plural | accingeremini |
|
| 3. Person Plural | accingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
|
| 2. Person Singular | accinges |
|
| 3. Person Singular | accinget |
|
| 1. Person Plural | accingemus |
|
| 2. Person Plural | accingetis |
|
| 3. Person Plural | accingent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingetur |
|
| 1. Person Plural | accingemur |
|
| 2. Person Plural | accingemini |
|
| 3. Person Plural | accingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
|
| 2. Person Singular | accinxisti |
|
| 3. Person Singular | accinxit |
|
| 1. Person Plural | accinximus |
|
| 2. Person Plural | accinxistis |
|
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
|
| 2. Person Singular | accinctus es |
|
| 3. Person Singular | accinctus est |
|
| 1. Person Plural | accincti sumus |
|
| 2. Person Plural | accincti estis |
|
| 3. Person Plural | accincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
|
| 2. Person Singular | accinxeris |
|
| 3. Person Singular | accinxerit |
|
| 1. Person Plural | accinxerimus |
|
| 2. Person Plural | accinxeritis |
|
| 3. Person Plural | accinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
|
| 2. Person Singular | accinctus sis |
|
| 3. Person Singular | accinctus sit |
|
| 1. Person Plural | accincti simus |
|
| 2. Person Plural | accincti sitis |
|
| 3. Person Plural | accincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
|
| 2. Person Singular | accinxeras |
|
| 3. Person Singular | accinxerat |
|
| 1. Person Plural | accinxeramus |
|
| 2. Person Plural | accinxeratis |
|
| 3. Person Plural | accinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
|
| 2. Person Singular | accinctus eras |
|
| 3. Person Singular | accinctus erat |
|
| 1. Person Plural | accincti eramus |
|
| 2. Person Plural | accincti eratis |
|
| 3. Person Plural | accincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
|
| 2. Person Singular | accinxisses |
|
| 3. Person Singular | accinxisset |
|
| 1. Person Plural | accinxissemus |
|
| 2. Person Plural | accinxissetis |
|
| 3. Person Plural | accinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
|
| 2. Person Singular | accinctus esses |
|
| 3. Person Singular | accinctus esset |
|
| 1. Person Plural | accincti essemus |
|
| 2. Person Plural | accincti essetis |
|
| 3. Person Plural | accincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
|
| 2. Person Singular | accinxeris |
|
| 3. Person Singular | accinxerit |
|
| 1. Person Plural | accinxerimus |
|
| 2. Person Plural | accinxeritis |
|
| 3. Person Plural | accinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
|
| 2. Person Singular | accinctus eris |
|
| 3. Person Singular | accinctus erit |
|
| 1. Person Plural | accincti erimus |
|
| 2. Person Plural | accincti eritis |
|
| 3. Person Plural | accincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
|
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
|
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
! |
| 2. Person Plural | accingite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
|
| Genitiv | accingendi accingundi |
|
| Dativ | accingendo accingundo |
|
| Akkusativ | accingendum accingundum |
|
| Ablativ | accingendo accingundo |
|
| Vokativ | accingende accingunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
ich gehe |
| 2. Person Singular | accingis |
du gehst |
| 3. Person Singular | accingit |
er/sie/es geht |
| 1. Person Plural | accingimus |
wir gehen |
| 2. Person Plural | accingitis |
ihr geht |
| 3. Person Plural | accingunt |
sie gehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingitur |
|
| 1. Person Plural | accingimur |
|
| 2. Person Plural | accingimini |
|
| 3. Person Plural | accinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich gehe |
| 2. Person Singular | accingas |
du gehest |
| 3. Person Singular | accingat |
er/sie/es gehe |
| 1. Person Plural | accingamus |
wir gehen |
| 2. Person Plural | accingatis |
ihr gehet |
| 3. Person Plural | accingant |
sie gehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
|
| 3. Person Singular | accingatur |
|
| 1. Person Plural | accingamur |
|
| 2. Person Plural | accingamini |
|
| 3. Person Plural | accingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
ich ging |
| 2. Person Singular | accingebas |
du gingst |
| 3. Person Singular | accingebat |
er/sie/es ging |
| 1. Person Plural | accingebamus |
wir gingen |
| 2. Person Plural | accingebatis |
ihr gingt |
| 3. Person Plural | accingebant |
sie gingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
|
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
|
| 3. Person Singular | accingebatur |
|
| 1. Person Plural | accingebamur |
|
| 2. Person Plural | accingebamini |
|
| 3. Person Plural | accingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
ich ginge |
| 2. Person Singular | accingeres |
du gingest |
| 3. Person Singular | accingeret |
er/sie/es ginge |
| 1. Person Plural | accingeremus |
wir gingen |
| 2. Person Plural | accingeretis |
ihr ginget |
| 3. Person Plural | accingerent |
sie gingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
|
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
|
| 3. Person Singular | accingeretur |
|
| 1. Person Plural | accingeremur |
|
| 2. Person Plural | accingeremini |
|
| 3. Person Plural | accingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich werde gehen |
| 2. Person Singular | accinges |
du wirst gehen |
| 3. Person Singular | accinget |
er/sie/es wird gehen |
| 1. Person Plural | accingemus |
wir werden gehen |
| 2. Person Plural | accingetis |
ihr werdet gehen |
| 3. Person Plural | accingent |
sie werden gehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingetur |
|
| 1. Person Plural | accingemur |
|
| 2. Person Plural | accingemini |
|
| 3. Person Plural | accingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
ich bin gegangen |
| 2. Person Singular | accinxisti |
du bist gegangen |
| 3. Person Singular | accinxit |
er/sie/es ist gegangen |
| 1. Person Plural | accinximus |
wir sind gegangen |
| 2. Person Plural | accinxistis |
ihr seid gegangen |
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
sie sind gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
|
| 2. Person Singular | accinctus es |
|
| 3. Person Singular | accinctus est |
|
| 1. Person Plural | accincti sumus |
|
| 2. Person Plural | accincti estis |
|
| 3. Person Plural | accincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
ich sei gegangen |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du seiest gegangen |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es sei gegangen |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir seien gegangen |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr seiet gegangen |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie seien gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
|
| 2. Person Singular | accinctus sis |
|
| 3. Person Singular | accinctus sit |
|
| 1. Person Plural | accincti simus |
|
| 2. Person Plural | accincti sitis |
|
| 3. Person Plural | accincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
ich war gegangen |
| 2. Person Singular | accinxeras |
du warst gegangen |
| 3. Person Singular | accinxerat |
er/sie/es war gegangen |
| 1. Person Plural | accinxeramus |
wir waren gegangen |
| 2. Person Plural | accinxeratis |
ihr wart gegangen |
| 3. Person Plural | accinxerant |
sie waren gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
|
| 2. Person Singular | accinctus eras |
|
| 3. Person Singular | accinctus erat |
|
| 1. Person Plural | accincti eramus |
|
| 2. Person Plural | accincti eratis |
|
| 3. Person Plural | accincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
ich wäre gegangen |
| 2. Person Singular | accinxisses |
du wärest gegangen |
| 3. Person Singular | accinxisset |
er/sie/es wäre gegangen |
| 1. Person Plural | accinxissemus |
wir wären gegangen |
| 2. Person Plural | accinxissetis |
ihr wäret gegangen |
| 3. Person Plural | accinxissent |
sie wären gegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
|
| 2. Person Singular | accinctus esses |
|
| 3. Person Singular | accinctus esset |
|
| 1. Person Plural | accincti essemus |
|
| 2. Person Plural | accincti essetis |
|
| 3. Person Plural | accincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
ich werde gegangen sein |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du wirst gegangen sein |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es wird gegangen sein |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir werden gegangen sein |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr werdet gegangen sein |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie werden gegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
|
| 2. Person Singular | accinctus eris |
|
| 3. Person Singular | accinctus erit |
|
| 1. Person Plural | accincti erimus |
|
| 2. Person Plural | accincti eritis |
|
| 3. Person Plural | accincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
gehen |
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
gegangen sein |
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
gehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
|
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
gehe; geh! |
| 2. Person Plural | accingite |
geht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
das Gehen |
| Genitiv | accingendi accingundi |
des Gehens |
| Dativ | accingendo accingundo |
dem Gehen |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
das Gehen |
| Ablativ | accingendo accingundo |
durch das Gehen |
| Vokativ | accingende accingunde |
Gehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
|
| 2. Person Singular | accingis |
|
| 3. Person Singular | accingit |
|
| 1. Person Plural | accingimus |
|
| 2. Person Plural | accingitis |
|
| 3. Person Plural | accingunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingitur |
|
| 1. Person Plural | accingimur |
|
| 2. Person Plural | accingimini |
|
| 3. Person Plural | accinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
|
| 2. Person Singular | accingas |
|
| 3. Person Singular | accingat |
|
| 1. Person Plural | accingamus |
|
| 2. Person Plural | accingatis |
|
| 3. Person Plural | accingant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
|
| 3. Person Singular | accingatur |
|
| 1. Person Plural | accingamur |
|
| 2. Person Plural | accingamini |
|
| 3. Person Plural | accingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
|
| 2. Person Singular | accingebas |
|
| 3. Person Singular | accingebat |
|
| 1. Person Plural | accingebamus |
|
| 2. Person Plural | accingebatis |
|
| 3. Person Plural | accingebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
|
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
|
| 3. Person Singular | accingebatur |
|
| 1. Person Plural | accingebamur |
|
| 2. Person Plural | accingebamini |
|
| 3. Person Plural | accingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
|
| 2. Person Singular | accingeres |
|
| 3. Person Singular | accingeret |
|
| 1. Person Plural | accingeremus |
|
| 2. Person Plural | accingeretis |
|
| 3. Person Plural | accingerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
|
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
|
| 3. Person Singular | accingeretur |
|
| 1. Person Plural | accingeremur |
|
| 2. Person Plural | accingeremini |
|
| 3. Person Plural | accingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
|
| 2. Person Singular | accinges |
|
| 3. Person Singular | accinget |
|
| 1. Person Plural | accingemus |
|
| 2. Person Plural | accingetis |
|
| 3. Person Plural | accingent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingetur |
|
| 1. Person Plural | accingemur |
|
| 2. Person Plural | accingemini |
|
| 3. Person Plural | accingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
|
| 2. Person Singular | accinxisti |
|
| 3. Person Singular | accinxit |
|
| 1. Person Plural | accinximus |
|
| 2. Person Plural | accinxistis |
|
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
|
| 2. Person Singular | accinctus es |
|
| 3. Person Singular | accinctus est |
|
| 1. Person Plural | accincti sumus |
|
| 2. Person Plural | accincti estis |
|
| 3. Person Plural | accincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
|
| 2. Person Singular | accinxeris |
|
| 3. Person Singular | accinxerit |
|
| 1. Person Plural | accinxerimus |
|
| 2. Person Plural | accinxeritis |
|
| 3. Person Plural | accinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
|
| 2. Person Singular | accinctus sis |
|
| 3. Person Singular | accinctus sit |
|
| 1. Person Plural | accincti simus |
|
| 2. Person Plural | accincti sitis |
|
| 3. Person Plural | accincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
|
| 2. Person Singular | accinxeras |
|
| 3. Person Singular | accinxerat |
|
| 1. Person Plural | accinxeramus |
|
| 2. Person Plural | accinxeratis |
|
| 3. Person Plural | accinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
|
| 2. Person Singular | accinctus eras |
|
| 3. Person Singular | accinctus erat |
|
| 1. Person Plural | accincti eramus |
|
| 2. Person Plural | accincti eratis |
|
| 3. Person Plural | accincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
|
| 2. Person Singular | accinxisses |
|
| 3. Person Singular | accinxisset |
|
| 1. Person Plural | accinxissemus |
|
| 2. Person Plural | accinxissetis |
|
| 3. Person Plural | accinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
|
| 2. Person Singular | accinctus esses |
|
| 3. Person Singular | accinctus esset |
|
| 1. Person Plural | accincti essemus |
|
| 2. Person Plural | accincti essetis |
|
| 3. Person Plural | accincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
|
| 2. Person Singular | accinxeris |
|
| 3. Person Singular | accinxerit |
|
| 1. Person Plural | accinxerimus |
|
| 2. Person Plural | accinxeritis |
|
| 3. Person Plural | accinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
|
| 2. Person Singular | accinctus eris |
|
| 3. Person Singular | accinctus erit |
|
| 1. Person Plural | accincti erimus |
|
| 2. Person Plural | accincti eritis |
|
| 3. Person Plural | accincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
|
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
|
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
! |
| 2. Person Plural | accingite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
|
| Genitiv | accingendi accingundi |
|
| Dativ | accingendo accingundo |
|
| Akkusativ | accingendum accingundum |
|
| Ablativ | accingendo accingundo |
|
| Vokativ | accingende accingunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
ich schreite |
| 2. Person Singular | accingis |
du schreitest |
| 3. Person Singular | accingit |
er/sie/es schreitet |
| 1. Person Plural | accingimus |
wir schreiten |
| 2. Person Plural | accingitis |
ihr schreitet |
| 3. Person Plural | accingunt |
sie schreiten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingitur |
|
| 1. Person Plural | accingimur |
|
| 2. Person Plural | accingimini |
|
| 3. Person Plural | accinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich schreite |
| 2. Person Singular | accingas |
du schreitest |
| 3. Person Singular | accingat |
er/sie/es schreite |
| 1. Person Plural | accingamus |
wir schreiten |
| 2. Person Plural | accingatis |
ihr schreitet |
| 3. Person Plural | accingant |
sie schreiten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
|
| 3. Person Singular | accingatur |
|
| 1. Person Plural | accingamur |
|
| 2. Person Plural | accingamini |
|
| 3. Person Plural | accingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
ich schritt |
| 2. Person Singular | accingebas |
du schrittest |
| 3. Person Singular | accingebat |
er/sie/es schritt |
| 1. Person Plural | accingebamus |
wir schritten |
| 2. Person Plural | accingebatis |
ihr schrittet |
| 3. Person Plural | accingebant |
sie schritten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
|
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
|
| 3. Person Singular | accingebatur |
|
| 1. Person Plural | accingebamur |
|
| 2. Person Plural | accingebamini |
|
| 3. Person Plural | accingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
ich schritte |
| 2. Person Singular | accingeres |
du schrittest |
| 3. Person Singular | accingeret |
er/sie/es schritte |
| 1. Person Plural | accingeremus |
wir schritten |
| 2. Person Plural | accingeretis |
ihr schrittet |
| 3. Person Plural | accingerent |
sie schritten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
|
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
|
| 3. Person Singular | accingeretur |
|
| 1. Person Plural | accingeremur |
|
| 2. Person Plural | accingeremini |
|
| 3. Person Plural | accingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich werde schreiten |
| 2. Person Singular | accinges |
du wirst schreiten |
| 3. Person Singular | accinget |
er/sie/es wird schreiten |
| 1. Person Plural | accingemus |
wir werden schreiten |
| 2. Person Plural | accingetis |
ihr werdet schreiten |
| 3. Person Plural | accingent |
sie werden schreiten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingetur |
|
| 1. Person Plural | accingemur |
|
| 2. Person Plural | accingemini |
|
| 3. Person Plural | accingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
ich bin geschritten |
| 2. Person Singular | accinxisti |
du bist geschritten |
| 3. Person Singular | accinxit |
er/sie/es ist geschritten |
| 1. Person Plural | accinximus |
wir sind geschritten |
| 2. Person Plural | accinxistis |
ihr seid geschritten |
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
sie sind geschritten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
|
| 2. Person Singular | accinctus es |
|
| 3. Person Singular | accinctus est |
|
| 1. Person Plural | accincti sumus |
|
| 2. Person Plural | accincti estis |
|
| 3. Person Plural | accincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
ich sei geschritten |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du seiest geschritten |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es sei geschritten |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir seien geschritten |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr seiet geschritten |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie seien geschritten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
|
| 2. Person Singular | accinctus sis |
|
| 3. Person Singular | accinctus sit |
|
| 1. Person Plural | accincti simus |
|
| 2. Person Plural | accincti sitis |
|
| 3. Person Plural | accincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
ich war geschritten |
| 2. Person Singular | accinxeras |
du warst geschritten |
| 3. Person Singular | accinxerat |
er/sie/es war geschritten |
| 1. Person Plural | accinxeramus |
wir waren geschritten |
| 2. Person Plural | accinxeratis |
ihr wart geschritten |
| 3. Person Plural | accinxerant |
sie waren geschritten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
|
| 2. Person Singular | accinctus eras |
|
| 3. Person Singular | accinctus erat |
|
| 1. Person Plural | accincti eramus |
|
| 2. Person Plural | accincti eratis |
|
| 3. Person Plural | accincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
ich wäre geschritten |
| 2. Person Singular | accinxisses |
du wärest geschritten |
| 3. Person Singular | accinxisset |
er/sie/es wäre geschritten |
| 1. Person Plural | accinxissemus |
wir wären geschritten |
| 2. Person Plural | accinxissetis |
ihr wäret geschritten |
| 3. Person Plural | accinxissent |
sie wären geschritten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
|
| 2. Person Singular | accinctus esses |
|
| 3. Person Singular | accinctus esset |
|
| 1. Person Plural | accincti essemus |
|
| 2. Person Plural | accincti essetis |
|
| 3. Person Plural | accincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
ich werde geschritten sein |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du wirst geschritten sein |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es wird geschritten sein |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir werden geschritten sein |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr werdet geschritten sein |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie werden geschritten sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
|
| 2. Person Singular | accinctus eris |
|
| 3. Person Singular | accinctus erit |
|
| 1. Person Plural | accincti erimus |
|
| 2. Person Plural | accincti eritis |
|
| 3. Person Plural | accincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
schreiten |
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
geschritten sein |
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
schreiten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
|
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
schreite! |
| 2. Person Plural | accingite |
schreitet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
das Schreiten |
| Genitiv | accingendi accingundi |
des Schreitens |
| Dativ | accingendo accingundo |
dem Schreiten |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
das Schreiten |
| Ablativ | accingendo accingundo |
durch das Schreiten |
| Vokativ | accingende accingunde |
Schreiten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
ich umgebe |
| 2. Person Singular | accingis |
du umgibst |
| 3. Person Singular | accingit |
er/sie/es umgibt |
| 1. Person Plural | accingimus |
wir umgeben |
| 2. Person Plural | accingitis |
ihr umgebt |
| 3. Person Plural | accingunt |
sie umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst umgeben |
| 3. Person Singular | accingitur |
er/sie/es wird umgeben |
| 1. Person Plural | accingimur |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | accingimini |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | accinguntur |
sie werden umgeben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich umgebe |
| 2. Person Singular | accingas |
du umgebest |
| 3. Person Singular | accingat |
er/sie/es umgebe |
| 1. Person Plural | accingamus |
wir umgeben |
| 2. Person Plural | accingatis |
ihr umgebet |
| 3. Person Plural | accingant |
sie umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
du werdest umgeben |
| 3. Person Singular | accingatur |
er/sie/es werde umgeben |
| 1. Person Plural | accingamur |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | accingamini |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | accingantur |
sie werden umgeben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
ich umgab |
| 2. Person Singular | accingebas |
du umgabst |
| 3. Person Singular | accingebat |
er/sie/es umgab |
| 1. Person Plural | accingebamus |
wir umgaben |
| 2. Person Plural | accingebatis |
ihr umgabt |
| 3. Person Plural | accingebant |
sie umgaben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
ich wurde umgeben |
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
du wurdest umgeben |
| 3. Person Singular | accingebatur |
er/sie/es wurde umgeben |
| 1. Person Plural | accingebamur |
wir wurden umgeben |
| 2. Person Plural | accingebamini |
ihr wurdet umgeben |
| 3. Person Plural | accingebantur |
sie wurden umgeben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
ich umgäbe |
| 2. Person Singular | accingeres |
du umgäbest |
| 3. Person Singular | accingeret |
er/sie/es umgäbe |
| 1. Person Plural | accingeremus |
wir umgäben |
| 2. Person Plural | accingeretis |
ihr umgäbet |
| 3. Person Plural | accingerent |
sie umgäben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
ich würde umgeben |
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
du würdest umgeben |
| 3. Person Singular | accingeretur |
er/sie/es würde umgeben |
| 1. Person Plural | accingeremur |
wir würden umgeben |
| 2. Person Plural | accingeremini |
ihr würdet umgeben |
| 3. Person Plural | accingerentur |
sie würden umgeben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | accinges |
du wirst umgeben |
| 3. Person Singular | accinget |
er/sie/es wird umgeben |
| 1. Person Plural | accingemus |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | accingetis |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | accingent |
sie werden umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
ich werde umgeben werden |
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
du wirst umgeben werden |
| 3. Person Singular | accingetur |
er/sie/es wird umgeben werden |
| 1. Person Plural | accingemur |
wir werden umgeben werden |
| 2. Person Plural | accingemini |
ihr werdet umgeben werden |
| 3. Person Plural | accingentur |
sie werden umgeben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
ich habe umgeben |
| 2. Person Singular | accinxisti |
du hast umgeben |
| 3. Person Singular | accinxit |
er/sie/es hat umgeben |
| 1. Person Plural | accinximus |
wir haben umgeben |
| 2. Person Plural | accinxistis |
ihr habt umgeben |
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
sie haben umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
ich bin umgeben worden |
| 2. Person Singular | accinctus es |
du bist umgeben worden |
| 3. Person Singular | accinctus est |
er/sie/es ist umgeben worden |
| 1. Person Plural | accincti sumus |
wir sind umgeben worden |
| 2. Person Plural | accincti estis |
ihr seid umgeben worden |
| 3. Person Plural | accincti sunt |
sie sind umgeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
ich habe umgeben |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du habest umgeben |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es habe umgeben |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir haben umgeben |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr habet umgeben |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie haben umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
ich sei umgeben worden |
| 2. Person Singular | accinctus sis |
du seiest umgeben worden |
| 3. Person Singular | accinctus sit |
er/sie/es sei umgeben worden |
| 1. Person Plural | accincti simus |
wir seien umgeben worden |
| 2. Person Plural | accincti sitis |
ihr seiet umgeben worden |
| 3. Person Plural | accincti sint |
sie seien umgeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
ich hatte umgeben |
| 2. Person Singular | accinxeras |
du hattest umgeben |
| 3. Person Singular | accinxerat |
er/sie/es hatte umgeben |
| 1. Person Plural | accinxeramus |
wir hatten umgeben |
| 2. Person Plural | accinxeratis |
ihr hattet umgeben |
| 3. Person Plural | accinxerant |
sie hatten umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
ich war umgeben worden |
| 2. Person Singular | accinctus eras |
du warst umgeben worden |
| 3. Person Singular | accinctus erat |
er/sie/es war umgeben worden |
| 1. Person Plural | accincti eramus |
wir waren umgeben worden |
| 2. Person Plural | accincti eratis |
ihr wart umgeben worden |
| 3. Person Plural | accincti erant |
sie waren umgeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
ich hätte umgeben |
| 2. Person Singular | accinxisses |
du hättest umgeben |
| 3. Person Singular | accinxisset |
er/sie/es hätte umgeben |
| 1. Person Plural | accinxissemus |
wir hätten umgeben |
| 2. Person Plural | accinxissetis |
ihr hättet umgeben |
| 3. Person Plural | accinxissent |
sie hätten umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
ich wäre umgeben worden |
| 2. Person Singular | accinctus esses |
du wärest umgeben worden |
| 3. Person Singular | accinctus esset |
er/sie/es wäre umgeben worden |
| 1. Person Plural | accincti essemus |
wir wären umgeben worden |
| 2. Person Plural | accincti essetis |
ihr wäret umgeben worden |
| 3. Person Plural | accincti essent |
sie wären umgeben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
ich werde umgeben haben |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du wirst umgeben haben |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es wird umgeben haben |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir werden umgeben haben |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr werdet umgeben haben |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie werden umgeben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
ich werde umgeben worden sein |
| 2. Person Singular | accinctus eris |
du wirst umgeben worden sein |
| 3. Person Singular | accinctus erit |
er/sie/es wird umgeben worden sein |
| 1. Person Plural | accincti erimus |
wir werden umgeben worden sein |
| 2. Person Plural | accincti eritis |
ihr werdet umgeben worden sein |
| 3. Person Plural | accincti erunt |
sie werden umgeben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
umgeben |
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
umgeben haben |
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
umgeben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
umgeben werden |
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
umgeben worden sein |
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
künftig umgeben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
umgib! |
| 2. Person Plural | accingite |
umgebt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
das Umgeben |
| Genitiv | accingendi accingundi |
des Umgebens |
| Dativ | accingendo accingundo |
dem Umgeben |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
das Umgeben |
| Ablativ | accingendo accingundo |
durch das Umgeben |
| Vokativ | accingende accingunde |
Umgeben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
|
| 2. Person Singular | accingis |
|
| 3. Person Singular | accingit |
|
| 1. Person Plural | accingimus |
|
| 2. Person Plural | accingitis |
|
| 3. Person Plural | accingunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingitur |
|
| 1. Person Plural | accingimur |
|
| 2. Person Plural | accingimini |
|
| 3. Person Plural | accinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
|
| 2. Person Singular | accingas |
|
| 3. Person Singular | accingat |
|
| 1. Person Plural | accingamus |
|
| 2. Person Plural | accingatis |
|
| 3. Person Plural | accingant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
|
| 3. Person Singular | accingatur |
|
| 1. Person Plural | accingamur |
|
| 2. Person Plural | accingamini |
|
| 3. Person Plural | accingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
|
| 2. Person Singular | accingebas |
|
| 3. Person Singular | accingebat |
|
| 1. Person Plural | accingebamus |
|
| 2. Person Plural | accingebatis |
|
| 3. Person Plural | accingebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
|
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
|
| 3. Person Singular | accingebatur |
|
| 1. Person Plural | accingebamur |
|
| 2. Person Plural | accingebamini |
|
| 3. Person Plural | accingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
|
| 2. Person Singular | accingeres |
|
| 3. Person Singular | accingeret |
|
| 1. Person Plural | accingeremus |
|
| 2. Person Plural | accingeretis |
|
| 3. Person Plural | accingerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
|
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
|
| 3. Person Singular | accingeretur |
|
| 1. Person Plural | accingeremur |
|
| 2. Person Plural | accingeremini |
|
| 3. Person Plural | accingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
|
| 2. Person Singular | accinges |
|
| 3. Person Singular | accinget |
|
| 1. Person Plural | accingemus |
|
| 2. Person Plural | accingetis |
|
| 3. Person Plural | accingent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingetur |
|
| 1. Person Plural | accingemur |
|
| 2. Person Plural | accingemini |
|
| 3. Person Plural | accingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
|
| 2. Person Singular | accinxisti |
|
| 3. Person Singular | accinxit |
|
| 1. Person Plural | accinximus |
|
| 2. Person Plural | accinxistis |
|
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
|
| 2. Person Singular | accinctus es |
|
| 3. Person Singular | accinctus est |
|
| 1. Person Plural | accincti sumus |
|
| 2. Person Plural | accincti estis |
|
| 3. Person Plural | accincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
|
| 2. Person Singular | accinxeris |
|
| 3. Person Singular | accinxerit |
|
| 1. Person Plural | accinxerimus |
|
| 2. Person Plural | accinxeritis |
|
| 3. Person Plural | accinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
|
| 2. Person Singular | accinctus sis |
|
| 3. Person Singular | accinctus sit |
|
| 1. Person Plural | accincti simus |
|
| 2. Person Plural | accincti sitis |
|
| 3. Person Plural | accincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
|
| 2. Person Singular | accinxeras |
|
| 3. Person Singular | accinxerat |
|
| 1. Person Plural | accinxeramus |
|
| 2. Person Plural | accinxeratis |
|
| 3. Person Plural | accinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
|
| 2. Person Singular | accinctus eras |
|
| 3. Person Singular | accinctus erat |
|
| 1. Person Plural | accincti eramus |
|
| 2. Person Plural | accincti eratis |
|
| 3. Person Plural | accincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
|
| 2. Person Singular | accinxisses |
|
| 3. Person Singular | accinxisset |
|
| 1. Person Plural | accinxissemus |
|
| 2. Person Plural | accinxissetis |
|
| 3. Person Plural | accinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
|
| 2. Person Singular | accinctus esses |
|
| 3. Person Singular | accinctus esset |
|
| 1. Person Plural | accincti essemus |
|
| 2. Person Plural | accincti essetis |
|
| 3. Person Plural | accincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
|
| 2. Person Singular | accinxeris |
|
| 3. Person Singular | accinxerit |
|
| 1. Person Plural | accinxerimus |
|
| 2. Person Plural | accinxeritis |
|
| 3. Person Plural | accinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
|
| 2. Person Singular | accinctus eris |
|
| 3. Person Singular | accinctus erit |
|
| 1. Person Plural | accincti erimus |
|
| 2. Person Plural | accincti eritis |
|
| 3. Person Plural | accincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
|
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
|
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
! |
| 2. Person Plural | accingite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
|
| Genitiv | accingendi accingundi |
|
| Dativ | accingendo accingundo |
|
| Akkusativ | accingendum accingundum |
|
| Ablativ | accingendo accingundo |
|
| Vokativ | accingende accingunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
|
| 2. Person Singular | accingis |
|
| 3. Person Singular | accingit |
|
| 1. Person Plural | accingimus |
|
| 2. Person Plural | accingitis |
|
| 3. Person Plural | accingunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingitur |
|
| 1. Person Plural | accingimur |
|
| 2. Person Plural | accingimini |
|
| 3. Person Plural | accinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
|
| 2. Person Singular | accingas |
|
| 3. Person Singular | accingat |
|
| 1. Person Plural | accingamus |
|
| 2. Person Plural | accingatis |
|
| 3. Person Plural | accingant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
|
| 3. Person Singular | accingatur |
|
| 1. Person Plural | accingamur |
|
| 2. Person Plural | accingamini |
|
| 3. Person Plural | accingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
|
| 2. Person Singular | accingebas |
|
| 3. Person Singular | accingebat |
|
| 1. Person Plural | accingebamus |
|
| 2. Person Plural | accingebatis |
|
| 3. Person Plural | accingebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
|
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
|
| 3. Person Singular | accingebatur |
|
| 1. Person Plural | accingebamur |
|
| 2. Person Plural | accingebamini |
|
| 3. Person Plural | accingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
|
| 2. Person Singular | accingeres |
|
| 3. Person Singular | accingeret |
|
| 1. Person Plural | accingeremus |
|
| 2. Person Plural | accingeretis |
|
| 3. Person Plural | accingerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
|
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
|
| 3. Person Singular | accingeretur |
|
| 1. Person Plural | accingeremur |
|
| 2. Person Plural | accingeremini |
|
| 3. Person Plural | accingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
|
| 2. Person Singular | accinges |
|
| 3. Person Singular | accinget |
|
| 1. Person Plural | accingemus |
|
| 2. Person Plural | accingetis |
|
| 3. Person Plural | accingent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingetur |
|
| 1. Person Plural | accingemur |
|
| 2. Person Plural | accingemini |
|
| 3. Person Plural | accingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
|
| 2. Person Singular | accinxisti |
|
| 3. Person Singular | accinxit |
|
| 1. Person Plural | accinximus |
|
| 2. Person Plural | accinxistis |
|
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
|
| 2. Person Singular | accinctus es |
|
| 3. Person Singular | accinctus est |
|
| 1. Person Plural | accincti sumus |
|
| 2. Person Plural | accincti estis |
|
| 3. Person Plural | accincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
|
| 2. Person Singular | accinxeris |
|
| 3. Person Singular | accinxerit |
|
| 1. Person Plural | accinxerimus |
|
| 2. Person Plural | accinxeritis |
|
| 3. Person Plural | accinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
|
| 2. Person Singular | accinctus sis |
|
| 3. Person Singular | accinctus sit |
|
| 1. Person Plural | accincti simus |
|
| 2. Person Plural | accincti sitis |
|
| 3. Person Plural | accincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
|
| 2. Person Singular | accinxeras |
|
| 3. Person Singular | accinxerat |
|
| 1. Person Plural | accinxeramus |
|
| 2. Person Plural | accinxeratis |
|
| 3. Person Plural | accinxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
|
| 2. Person Singular | accinctus eras |
|
| 3. Person Singular | accinctus erat |
|
| 1. Person Plural | accincti eramus |
|
| 2. Person Plural | accincti eratis |
|
| 3. Person Plural | accincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
|
| 2. Person Singular | accinxisses |
|
| 3. Person Singular | accinxisset |
|
| 1. Person Plural | accinxissemus |
|
| 2. Person Plural | accinxissetis |
|
| 3. Person Plural | accinxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
|
| 2. Person Singular | accinctus esses |
|
| 3. Person Singular | accinctus esset |
|
| 1. Person Plural | accincti essemus |
|
| 2. Person Plural | accincti essetis |
|
| 3. Person Plural | accincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
|
| 2. Person Singular | accinxeris |
|
| 3. Person Singular | accinxerit |
|
| 1. Person Plural | accinxerimus |
|
| 2. Person Plural | accinxeritis |
|
| 3. Person Plural | accinxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
|
| 2. Person Singular | accinctus eris |
|
| 3. Person Singular | accinctus erit |
|
| 1. Person Plural | accincti erimus |
|
| 2. Person Plural | accincti eritis |
|
| 3. Person Plural | accincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
|
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
|
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
|
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
! |
| 2. Person Plural | accingite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
|
| Genitiv | accingendi accingundi |
|
| Dativ | accingendo accingundo |
|
| Akkusativ | accingendum accingundum |
|
| Ablativ | accingendo accingundo |
|
| Vokativ | accingende accingunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingo |
ich wappne mich |
| 2. Person Singular | accingis |
du wappnest dich |
| 3. Person Singular | accingit |
er/sie/es wappnet sich |
| 1. Person Plural | accingimus |
wir wappnen uns |
| 2. Person Plural | accingitis |
ihr wappnet euch |
| 3. Person Plural | accingunt |
sie wappnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingor |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingitur |
|
| 1. Person Plural | accingimur |
|
| 2. Person Plural | accingimini |
|
| 3. Person Plural | accinguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich wappne mich |
| 2. Person Singular | accingas |
du wappnest dich |
| 3. Person Singular | accingat |
er/sie/es wappne sich |
| 1. Person Plural | accingamus |
wir wappnen uns |
| 2. Person Plural | accingatis |
ihr wappnet euch |
| 3. Person Plural | accingant |
sie wappnen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingaris accingare |
|
| 3. Person Singular | accingatur |
|
| 1. Person Plural | accingamur |
|
| 2. Person Plural | accingamini |
|
| 3. Person Plural | accingantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingebam |
ich wappnete mich |
| 2. Person Singular | accingebas |
du wappnetest dich |
| 3. Person Singular | accingebat |
er/sie/es wappnete sich |
| 1. Person Plural | accingebamus |
wir wappneten uns |
| 2. Person Plural | accingebatis |
ihr wappnetet euch |
| 3. Person Plural | accingebant |
sie wappneten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingebar |
|
| 2. Person Singular | accingebaris accingebare |
|
| 3. Person Singular | accingebatur |
|
| 1. Person Plural | accingebamur |
|
| 2. Person Plural | accingebamini |
|
| 3. Person Plural | accingebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingerem |
ich wappnete mich |
| 2. Person Singular | accingeres |
du wappnetest dich |
| 3. Person Singular | accingeret |
er/sie/es wappnete sich |
| 1. Person Plural | accingeremus |
wir wappneten uns |
| 2. Person Plural | accingeretis |
ihr wappnetet euch |
| 3. Person Plural | accingerent |
sie wappneten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingerer |
|
| 2. Person Singular | accingereris accingerere |
|
| 3. Person Singular | accingeretur |
|
| 1. Person Plural | accingeremur |
|
| 2. Person Plural | accingeremini |
|
| 3. Person Plural | accingerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accingam |
ich werde mich wappnen |
| 2. Person Singular | accinges |
du wirst dich wappnen |
| 3. Person Singular | accinget |
er/sie/es wird sich wappnen |
| 1. Person Plural | accingemus |
wir werden uns wappnen |
| 2. Person Plural | accingetis |
ihr werdet euch wappnen |
| 3. Person Plural | accingent |
sie werden sich wappnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accingar |
|
| 2. Person Singular | accingeris accingere |
|
| 3. Person Singular | accingetur |
|
| 1. Person Plural | accingemur |
|
| 2. Person Plural | accingemini |
|
| 3. Person Plural | accingentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxi |
ich habe mich gewappnet |
| 2. Person Singular | accinxisti |
du hast dich gewappnet |
| 3. Person Singular | accinxit |
er/sie/es hat sich gewappnet |
| 1. Person Plural | accinximus |
wir haben uns gewappnet |
| 2. Person Plural | accinxistis |
ihr habt euch gewappnet |
| 3. Person Plural | accinxerunt accinxere |
sie haben sich gewappnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sum |
|
| 2. Person Singular | accinctus es |
|
| 3. Person Singular | accinctus est |
|
| 1. Person Plural | accincti sumus |
|
| 2. Person Plural | accincti estis |
|
| 3. Person Plural | accincti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxerim |
ich habe mich gewappnet |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du habest dich gewappnet |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es habe sich gewappnet |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir haben uns gewappnet |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr habet euch gewappnet |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie haben sich gewappnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus sim |
|
| 2. Person Singular | accinctus sis |
|
| 3. Person Singular | accinctus sit |
|
| 1. Person Plural | accincti simus |
|
| 2. Person Plural | accincti sitis |
|
| 3. Person Plural | accincti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxeram |
ich hatte mich gewappnet |
| 2. Person Singular | accinxeras |
du hattest dich gewappnet |
| 3. Person Singular | accinxerat |
er/sie/es hatte sich gewappnet |
| 1. Person Plural | accinxeramus |
wir hatten uns gewappnet |
| 2. Person Plural | accinxeratis |
ihr hattet euch gewappnet |
| 3. Person Plural | accinxerant |
sie hatten sich gewappnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus eram |
|
| 2. Person Singular | accinctus eras |
|
| 3. Person Singular | accinctus erat |
|
| 1. Person Plural | accincti eramus |
|
| 2. Person Plural | accincti eratis |
|
| 3. Person Plural | accincti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxissem |
ich hätte mich gewappnet |
| 2. Person Singular | accinxisses |
du hättest dich gewappnet |
| 3. Person Singular | accinxisset |
er/sie/es hätte sich gewappnet |
| 1. Person Plural | accinxissemus |
wir hätten uns gewappnet |
| 2. Person Plural | accinxissetis |
ihr hättet euch gewappnet |
| 3. Person Plural | accinxissent |
sie hätten sich gewappnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus essem |
|
| 2. Person Singular | accinctus esses |
|
| 3. Person Singular | accinctus esset |
|
| 1. Person Plural | accincti essemus |
|
| 2. Person Plural | accincti essetis |
|
| 3. Person Plural | accincti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accinxero |
ich werde mich gewappnet haben |
| 2. Person Singular | accinxeris |
du wirst dich gewappnet haben |
| 3. Person Singular | accinxerit |
er/sie/es wird sich gewappnet haben |
| 1. Person Plural | accinxerimus |
wir werden uns gewappnet haben |
| 2. Person Plural | accinxeritis |
ihr werdet euch gewappnet haben |
| 3. Person Plural | accinxerint |
sie werden sich gewappnet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accinctus ero |
|
| 2. Person Singular | accinctus eris |
|
| 3. Person Singular | accinctus erit |
|
| 1. Person Plural | accincti erimus |
|
| 2. Person Plural | accincti eritis |
|
| 3. Person Plural | accincti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingere |
sich wappnen |
| Vorzeitigkeit | accinxisse |
sich gewappnet haben |
| Nachzeitigkeit | accincturum esse |
sich wappnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accingi accingier |
|
| Vorzeitigkeit | accinctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accinctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accinge |
wappne dich! |
| 2. Person Plural | accingite |
wappnet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accingito |
| 3. Person Singular | accingito |
| 2. Person Plural | accingitote |
| 3. Person Plural | accingunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accingere |
das Sich wappnen |
| Genitiv | accingendi accingundi |
des Sich wappnens |
| Dativ | accingendo accingundo |
dem Sich wappnen |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
das Sich wappnen |
| Ablativ | accingendo accingundo |
durch das Sich wappnen |
| Vokativ | accingende accingunde |
Sich wappnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingendus accingundus |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
| Genitiv | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingendi accingundi |
| Dativ | accingendo accingundo |
accingendae accingundae |
accingendo accingundo |
| Akkusativ | accingendum accingundum |
accingendam accingundam |
accingendum accingundum |
| Ablativ | accingendo accingundo |
accingenda accingunda |
accingendo accingundo |
| Vokativ | accingende accingunde |
accingenda accingunda |
accingendum accingundum |
Plural
| Nominativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
| Genitiv | accingendorum accingundorum |
accingendarum accingundarum |
accingendorum accingundorum |
| Dativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Akkusativ | accingendos accingundos |
accingendas accingundas |
accingenda accingunda |
| Ablativ | accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
accingendis accingundis |
| Vokativ | accingendi accingundi |
accingendae accingundae |
accingenda accingunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accingens |
accingens |
accingens |
| Genitiv | accingentis |
accingentis |
accingentis |
| Dativ | accingenti |
accingenti |
accingenti |
| Akkusativ | accingentem |
accingentem |
accingens |
| Ablativ | accingenti accingente |
accingenti accingente |
accingenti accingente |
| Vokativ | accingens |
accingens |
accingens |
Plural
| Nominativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Genitiv | accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
accingentium accingentum |
| Dativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Akkusativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
| Ablativ | accingentibus |
accingentibus |
accingentibus |
| Vokativ | accingentes |
accingentes |
accingentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accinctus |
accincta |
accinctum |
| Genitiv | accincti |
accinctae |
accincti |
| Dativ | accincto |
accinctae |
accincto |
| Akkusativ | accinctum |
accinctam |
accinctum |
| Ablativ | accincto |
accincta |
accincto |
| Vokativ | accincte |
accincta |
accinctum |
Plural
| Nominativ | accincti |
accinctae |
accincta |
| Genitiv | accinctorum |
accinctarum |
accinctorum |
| Dativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Akkusativ | accinctos |
accinctas |
accincta |
| Ablativ | accinctis |
accinctis |
accinctis |
| Vokativ | accincti |
accinctae |
accincta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accincturus |
accinctura |
accincturum |
| Genitiv | accincturi |
accincturae |
accincturi |
| Dativ | accincturo |
accincturae |
accincturo |
| Akkusativ | accincturum |
accincturam |
accincturum |
| Ablativ | accincturo |
accinctura |
accincturo |
| Vokativ | accincture |
accinctura |
accincturum |
Plural
| Nominativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
| Genitiv | accincturorum |
accincturarum |
accincturorum |
| Dativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Akkusativ | accincturos |
accincturas |
accinctura |
| Ablativ | accincturis |
accincturis |
accincturis |
| Vokativ | accincturi |
accincturae |
accinctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accinctum |
accinctu |