Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| accire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | einladen berufen herbeirufen herbescheiden herkommen lassen holen (mit mortem) Selbstmord begehen von wo? vorladen wohin? |
| accire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst eingeladen du wirst berufen du wirst herbeigerufen du wirst herbeschieden du wirst geholt du wirst vorgeladen |
| accire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | lade ein berufe; beruf rufe herbei; ruf herbei bescheide her hole; hol lade vor |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
ich lade ein |
| 2. Person Singular | accis |
du lädst ein |
| 3. Person Singular | accit |
er/sie/es lädt ein |
| 1. Person Plural | accimus |
wir laden ein |
| 2. Person Plural | accitis |
ihr ladet ein |
| 3. Person Plural | acciunt |
sie laden ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
ich werde eingeladen |
| 2. Person Singular | acciris accire |
du wirst eingeladen |
| 3. Person Singular | accitur |
er/sie/es wird eingeladen |
| 1. Person Plural | accimur |
wir werden eingeladen |
| 2. Person Plural | accimini |
ihr werdet eingeladen |
| 3. Person Plural | acciuntur |
sie werden eingeladen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
ich lade ein |
| 2. Person Singular | accias |
du ladest ein |
| 3. Person Singular | acciat |
er/sie/es lade ein |
| 1. Person Plural | acciamus |
wir laden ein |
| 2. Person Plural | acciatis |
ihr ladet ein |
| 3. Person Plural | acciant |
sie laden ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
ich werde eingeladen |
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
du werdest eingeladen |
| 3. Person Singular | acciatur |
er/sie/es werde eingeladen |
| 1. Person Plural | acciamur |
wir werden eingeladen |
| 2. Person Plural | acciamini |
ihr werdet eingeladen |
| 3. Person Plural | acciantur |
sie werden eingeladen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
ich lud ein |
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
du ludest ein |
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
er/sie/es lud ein |
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
wir luden ein |
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
ihr ludet ein |
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
sie luden ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
ich wurde eingeladen |
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
du wurdest eingeladen |
| 3. Person Singular | acciebatur |
er/sie/es wurde eingeladen |
| 1. Person Plural | acciebamur |
wir wurden eingeladen |
| 2. Person Plural | acciebamini |
ihr wurdet eingeladen |
| 3. Person Plural | acciebantur |
sie wurden eingeladen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
ich lüde ein |
| 2. Person Singular | accires |
du lüdest ein |
| 3. Person Singular | acciret |
er/sie/es lüde ein |
| 1. Person Plural | acciremus |
wir lüden ein |
| 2. Person Plural | acciretis |
ihr lüdet ein |
| 3. Person Plural | accirent |
sie lüden ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
ich würde eingeladen |
| 2. Person Singular | accireris accirere |
du würdest eingeladen |
| 3. Person Singular | acciretur |
er/sie/es würde eingeladen |
| 1. Person Plural | acciremur |
wir würden eingeladen |
| 2. Person Plural | acciremini |
ihr würdet eingeladen |
| 3. Person Plural | accirentur |
sie würden eingeladen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
ich werde einladen |
| 2. Person Singular | accies accibis |
du wirst einladen |
| 3. Person Singular | acciet accibit |
er/sie/es wird einladen |
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
wir werden einladen |
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
ihr werdet einladen |
| 3. Person Plural | accient accibunt |
sie werden einladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
ich werde eingeladen werden |
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
du wirst eingeladen werden |
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
er/sie/es wird eingeladen werden |
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
wir werden eingeladen werden |
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
ihr werdet eingeladen werden |
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
sie werden eingeladen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
ich habe eingeladen |
| 2. Person Singular | accivisti |
du hast eingeladen |
| 3. Person Singular | accivit |
er/sie/es hat eingeladen |
| 1. Person Plural | accivimus |
wir haben eingeladen |
| 2. Person Plural | accivistis |
ihr habt eingeladen |
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
sie haben eingeladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
ich bin eingeladen worden |
| 2. Person Singular | accitus es |
du bist eingeladen worden |
| 3. Person Singular | accitus est |
er/sie/es ist eingeladen worden |
| 1. Person Plural | acciti sumus |
wir sind eingeladen worden |
| 2. Person Plural | acciti estis |
ihr seid eingeladen worden |
| 3. Person Plural | acciti sunt |
sie sind eingeladen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
ich habe eingeladen |
| 2. Person Singular | acciveris |
du habest eingeladen |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es habe eingeladen |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir haben eingeladen |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr habet eingeladen |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie haben eingeladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
ich sei eingeladen worden |
| 2. Person Singular | accitus sis |
du seiest eingeladen worden |
| 3. Person Singular | accitus sit |
er/sie/es sei eingeladen worden |
| 1. Person Plural | acciti simus |
wir seien eingeladen worden |
| 2. Person Plural | acciti sitis |
ihr seiet eingeladen worden |
| 3. Person Plural | acciti sint |
sie seien eingeladen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
ich hatte eingeladen |
| 2. Person Singular | acciveras |
du hattest eingeladen |
| 3. Person Singular | acciverat |
er/sie/es hatte eingeladen |
| 1. Person Plural | acciveramus |
wir hatten eingeladen |
| 2. Person Plural | acciveratis |
ihr hattet eingeladen |
| 3. Person Plural | acciverant |
sie hatten eingeladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
ich war eingeladen worden |
| 2. Person Singular | accitus eras |
du warst eingeladen worden |
| 3. Person Singular | accitus erat |
er/sie/es war eingeladen worden |
| 1. Person Plural | acciti eramus |
wir waren eingeladen worden |
| 2. Person Plural | acciti eratis |
ihr wart eingeladen worden |
| 3. Person Plural | acciti erant |
sie waren eingeladen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
ich hätte eingeladen |
| 2. Person Singular | accivisses |
du hättest eingeladen |
| 3. Person Singular | accivisset |
er/sie/es hätte eingeladen |
| 1. Person Plural | accivissemus |
wir hätten eingeladen |
| 2. Person Plural | accivissetis |
ihr hättet eingeladen |
| 3. Person Plural | accivissent |
sie hätten eingeladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
ich wäre eingeladen worden |
| 2. Person Singular | accitus esses |
du wärest eingeladen worden |
| 3. Person Singular | accitus esset |
er/sie/es wäre eingeladen worden |
| 1. Person Plural | acciti essemus |
wir wären eingeladen worden |
| 2. Person Plural | acciti essetis |
ihr wäret eingeladen worden |
| 3. Person Plural | acciti essent |
sie wären eingeladen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
ich werde eingeladen haben |
| 2. Person Singular | acciveris |
du wirst eingeladen haben |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es wird eingeladen haben |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir werden eingeladen haben |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr werdet eingeladen haben |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie werden eingeladen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
ich werde eingeladen worden sein |
| 2. Person Singular | accitus eris |
du wirst eingeladen worden sein |
| 3. Person Singular | accitus erit |
er/sie/es wird eingeladen worden sein |
| 1. Person Plural | acciti erimus |
wir werden eingeladen worden sein |
| 2. Person Plural | acciti eritis |
ihr werdet eingeladen worden sein |
| 3. Person Plural | acciti erunt |
sie werden eingeladen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
einladen |
| Vorzeitigkeit | accivisse |
eingeladen haben |
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
einladen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
eingeladen werden |
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
eingeladen worden sein |
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
künftig eingeladen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
lade ein! |
| 2. Person Plural | accite |
ladet ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
das Einladen |
| Genitiv | acciendi acciundi |
des Einladens |
| Dativ | acciendo acciundo |
dem Einladen |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
das Einladen |
| Ablativ | acciendo acciundo |
durch das Einladen |
| Vokativ | acciende acciunde |
Einladen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
ich berufe |
| 2. Person Singular | accis |
du berufst |
| 3. Person Singular | accit |
er/sie/es beruft |
| 1. Person Plural | accimus |
wir berufen |
| 2. Person Plural | accitis |
ihr beruft |
| 3. Person Plural | acciunt |
sie berufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
ich werde berufen |
| 2. Person Singular | acciris accire |
du wirst berufen |
| 3. Person Singular | accitur |
er/sie/es wird berufen |
| 1. Person Plural | accimur |
wir werden berufen |
| 2. Person Plural | accimini |
ihr werdet berufen |
| 3. Person Plural | acciuntur |
sie werden berufen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
ich berufe |
| 2. Person Singular | accias |
du berufest |
| 3. Person Singular | acciat |
er/sie/es berufe |
| 1. Person Plural | acciamus |
wir berufen |
| 2. Person Plural | acciatis |
ihr berufet |
| 3. Person Plural | acciant |
sie berufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
ich werde berufen |
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
du werdest berufen |
| 3. Person Singular | acciatur |
er/sie/es werde berufen |
| 1. Person Plural | acciamur |
wir werden berufen |
| 2. Person Plural | acciamini |
ihr werdet berufen |
| 3. Person Plural | acciantur |
sie werden berufen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
ich berief |
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
du beriefst |
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
er/sie/es berief |
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
wir beriefen |
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
ihr berieft |
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
sie beriefen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
ich wurde berufen |
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
du wurdest berufen |
| 3. Person Singular | acciebatur |
er/sie/es wurde berufen |
| 1. Person Plural | acciebamur |
wir wurden berufen |
| 2. Person Plural | acciebamini |
ihr wurdet berufen |
| 3. Person Plural | acciebantur |
sie wurden berufen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
ich beriefe |
| 2. Person Singular | accires |
du beriefest |
| 3. Person Singular | acciret |
er/sie/es beriefe |
| 1. Person Plural | acciremus |
wir beriefen |
| 2. Person Plural | acciretis |
ihr beriefet |
| 3. Person Plural | accirent |
sie beriefen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
ich würde berufen |
| 2. Person Singular | accireris accirere |
du würdest berufen |
| 3. Person Singular | acciretur |
er/sie/es würde berufen |
| 1. Person Plural | acciremur |
wir würden berufen |
| 2. Person Plural | acciremini |
ihr würdet berufen |
| 3. Person Plural | accirentur |
sie würden berufen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
ich werde berufen |
| 2. Person Singular | accies accibis |
du wirst berufen |
| 3. Person Singular | acciet accibit |
er/sie/es wird berufen |
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
wir werden berufen |
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
ihr werdet berufen |
| 3. Person Plural | accient accibunt |
sie werden berufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
ich werde berufen werden |
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
du wirst berufen werden |
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
er/sie/es wird berufen werden |
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
wir werden berufen werden |
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
ihr werdet berufen werden |
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
sie werden berufen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
ich habe berufen |
| 2. Person Singular | accivisti |
du hast berufen |
| 3. Person Singular | accivit |
er/sie/es hat berufen |
| 1. Person Plural | accivimus |
wir haben berufen |
| 2. Person Plural | accivistis |
ihr habt berufen |
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
sie haben berufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
ich bin berufen worden |
| 2. Person Singular | accitus es |
du bist berufen worden |
| 3. Person Singular | accitus est |
er/sie/es ist berufen worden |
| 1. Person Plural | acciti sumus |
wir sind berufen worden |
| 2. Person Plural | acciti estis |
ihr seid berufen worden |
| 3. Person Plural | acciti sunt |
sie sind berufen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
ich habe berufen |
| 2. Person Singular | acciveris |
du habest berufen |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es habe berufen |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir haben berufen |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr habet berufen |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie haben berufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
ich sei berufen worden |
| 2. Person Singular | accitus sis |
du seiest berufen worden |
| 3. Person Singular | accitus sit |
er/sie/es sei berufen worden |
| 1. Person Plural | acciti simus |
wir seien berufen worden |
| 2. Person Plural | acciti sitis |
ihr seiet berufen worden |
| 3. Person Plural | acciti sint |
sie seien berufen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
ich hatte berufen |
| 2. Person Singular | acciveras |
du hattest berufen |
| 3. Person Singular | acciverat |
er/sie/es hatte berufen |
| 1. Person Plural | acciveramus |
wir hatten berufen |
| 2. Person Plural | acciveratis |
ihr hattet berufen |
| 3. Person Plural | acciverant |
sie hatten berufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
ich war berufen worden |
| 2. Person Singular | accitus eras |
du warst berufen worden |
| 3. Person Singular | accitus erat |
er/sie/es war berufen worden |
| 1. Person Plural | acciti eramus |
wir waren berufen worden |
| 2. Person Plural | acciti eratis |
ihr wart berufen worden |
| 3. Person Plural | acciti erant |
sie waren berufen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
ich hätte berufen |
| 2. Person Singular | accivisses |
du hättest berufen |
| 3. Person Singular | accivisset |
er/sie/es hätte berufen |
| 1. Person Plural | accivissemus |
wir hätten berufen |
| 2. Person Plural | accivissetis |
ihr hättet berufen |
| 3. Person Plural | accivissent |
sie hätten berufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
ich wäre berufen worden |
| 2. Person Singular | accitus esses |
du wärest berufen worden |
| 3. Person Singular | accitus esset |
er/sie/es wäre berufen worden |
| 1. Person Plural | acciti essemus |
wir wären berufen worden |
| 2. Person Plural | acciti essetis |
ihr wäret berufen worden |
| 3. Person Plural | acciti essent |
sie wären berufen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
ich werde berufen haben |
| 2. Person Singular | acciveris |
du wirst berufen haben |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es wird berufen haben |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir werden berufen haben |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr werdet berufen haben |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie werden berufen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
ich werde berufen worden sein |
| 2. Person Singular | accitus eris |
du wirst berufen worden sein |
| 3. Person Singular | accitus erit |
er/sie/es wird berufen worden sein |
| 1. Person Plural | acciti erimus |
wir werden berufen worden sein |
| 2. Person Plural | acciti eritis |
ihr werdet berufen worden sein |
| 3. Person Plural | acciti erunt |
sie werden berufen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
berufen |
| Vorzeitigkeit | accivisse |
berufen haben |
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
berufen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
berufen werden |
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
berufen worden sein |
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
künftig berufen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
berufe; beruf! |
| 2. Person Plural | accite |
beruft! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
das Berufen |
| Genitiv | acciendi acciundi |
des Berufens |
| Dativ | acciendo acciundo |
dem Berufen |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
das Berufen |
| Ablativ | acciendo acciundo |
durch das Berufen |
| Vokativ | acciende acciunde |
Berufen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
ich rufe herbei |
| 2. Person Singular | accis |
du rufst herbei |
| 3. Person Singular | accit |
er/sie/es ruft herbei |
| 1. Person Plural | accimus |
wir rufen herbei |
| 2. Person Plural | accitis |
ihr ruft herbei |
| 3. Person Plural | acciunt |
sie rufen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
ich werde herbeigerufen |
| 2. Person Singular | acciris accire |
du wirst herbeigerufen |
| 3. Person Singular | accitur |
er/sie/es wird herbeigerufen |
| 1. Person Plural | accimur |
wir werden herbeigerufen |
| 2. Person Plural | accimini |
ihr werdet herbeigerufen |
| 3. Person Plural | acciuntur |
sie werden herbeigerufen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
ich rufe herbei |
| 2. Person Singular | accias |
du rufest herbei |
| 3. Person Singular | acciat |
er/sie/es rufe herbei |
| 1. Person Plural | acciamus |
wir rufen herbei |
| 2. Person Plural | acciatis |
ihr rufet herbei |
| 3. Person Plural | acciant |
sie rufen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
ich werde herbeigerufen |
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
du werdest herbeigerufen |
| 3. Person Singular | acciatur |
er/sie/es werde herbeigerufen |
| 1. Person Plural | acciamur |
wir werden herbeigerufen |
| 2. Person Plural | acciamini |
ihr werdet herbeigerufen |
| 3. Person Plural | acciantur |
sie werden herbeigerufen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
ich rief herbei |
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
du riefst herbei |
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
er/sie/es rief herbei |
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
wir riefen herbei |
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
ihr rieft herbei |
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
sie riefen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
ich wurde herbeigerufen |
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
du wurdest herbeigerufen |
| 3. Person Singular | acciebatur |
er/sie/es wurde herbeigerufen |
| 1. Person Plural | acciebamur |
wir wurden herbeigerufen |
| 2. Person Plural | acciebamini |
ihr wurdet herbeigerufen |
| 3. Person Plural | acciebantur |
sie wurden herbeigerufen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
ich riefe herbei |
| 2. Person Singular | accires |
du riefest herbei |
| 3. Person Singular | acciret |
er/sie/es riefe herbei |
| 1. Person Plural | acciremus |
wir riefen herbei |
| 2. Person Plural | acciretis |
ihr riefet herbei |
| 3. Person Plural | accirent |
sie riefen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
ich würde herbeigerufen |
| 2. Person Singular | accireris accirere |
du würdest herbeigerufen |
| 3. Person Singular | acciretur |
er/sie/es würde herbeigerufen |
| 1. Person Plural | acciremur |
wir würden herbeigerufen |
| 2. Person Plural | acciremini |
ihr würdet herbeigerufen |
| 3. Person Plural | accirentur |
sie würden herbeigerufen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
ich werde herbeirufen |
| 2. Person Singular | accies accibis |
du wirst herbeirufen |
| 3. Person Singular | acciet accibit |
er/sie/es wird herbeirufen |
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
wir werden herbeirufen |
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
ihr werdet herbeirufen |
| 3. Person Plural | accient accibunt |
sie werden herbeirufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
ich werde herbeigerufen werden |
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
du wirst herbeigerufen werden |
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
er/sie/es wird herbeigerufen werden |
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
wir werden herbeigerufen werden |
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
ihr werdet herbeigerufen werden |
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
sie werden herbeigerufen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
ich habe herbeigerufen |
| 2. Person Singular | accivisti |
du hast herbeigerufen |
| 3. Person Singular | accivit |
er/sie/es hat herbeigerufen |
| 1. Person Plural | accivimus |
wir haben herbeigerufen |
| 2. Person Plural | accivistis |
ihr habt herbeigerufen |
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
sie haben herbeigerufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
ich bin herbeigerufen worden |
| 2. Person Singular | accitus es |
du bist herbeigerufen worden |
| 3. Person Singular | accitus est |
er/sie/es ist herbeigerufen worden |
| 1. Person Plural | acciti sumus |
wir sind herbeigerufen worden |
| 2. Person Plural | acciti estis |
ihr seid herbeigerufen worden |
| 3. Person Plural | acciti sunt |
sie sind herbeigerufen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
ich habe herbeigerufen |
| 2. Person Singular | acciveris |
du habest herbeigerufen |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es habe herbeigerufen |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir haben herbeigerufen |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr habet herbeigerufen |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie haben herbeigerufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
ich sei herbeigerufen worden |
| 2. Person Singular | accitus sis |
du seiest herbeigerufen worden |
| 3. Person Singular | accitus sit |
er/sie/es sei herbeigerufen worden |
| 1. Person Plural | acciti simus |
wir seien herbeigerufen worden |
| 2. Person Plural | acciti sitis |
ihr seiet herbeigerufen worden |
| 3. Person Plural | acciti sint |
sie seien herbeigerufen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
ich hatte herbeigerufen |
| 2. Person Singular | acciveras |
du hattest herbeigerufen |
| 3. Person Singular | acciverat |
er/sie/es hatte herbeigerufen |
| 1. Person Plural | acciveramus |
wir hatten herbeigerufen |
| 2. Person Plural | acciveratis |
ihr hattet herbeigerufen |
| 3. Person Plural | acciverant |
sie hatten herbeigerufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
ich war herbeigerufen worden |
| 2. Person Singular | accitus eras |
du warst herbeigerufen worden |
| 3. Person Singular | accitus erat |
er/sie/es war herbeigerufen worden |
| 1. Person Plural | acciti eramus |
wir waren herbeigerufen worden |
| 2. Person Plural | acciti eratis |
ihr wart herbeigerufen worden |
| 3. Person Plural | acciti erant |
sie waren herbeigerufen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
ich hätte herbeigerufen |
| 2. Person Singular | accivisses |
du hättest herbeigerufen |
| 3. Person Singular | accivisset |
er/sie/es hätte herbeigerufen |
| 1. Person Plural | accivissemus |
wir hätten herbeigerufen |
| 2. Person Plural | accivissetis |
ihr hättet herbeigerufen |
| 3. Person Plural | accivissent |
sie hätten herbeigerufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
ich wäre herbeigerufen worden |
| 2. Person Singular | accitus esses |
du wärest herbeigerufen worden |
| 3. Person Singular | accitus esset |
er/sie/es wäre herbeigerufen worden |
| 1. Person Plural | acciti essemus |
wir wären herbeigerufen worden |
| 2. Person Plural | acciti essetis |
ihr wäret herbeigerufen worden |
| 3. Person Plural | acciti essent |
sie wären herbeigerufen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
ich werde herbeigerufen haben |
| 2. Person Singular | acciveris |
du wirst herbeigerufen haben |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es wird herbeigerufen haben |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir werden herbeigerufen haben |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr werdet herbeigerufen haben |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie werden herbeigerufen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
ich werde herbeigerufen worden sein |
| 2. Person Singular | accitus eris |
du wirst herbeigerufen worden sein |
| 3. Person Singular | accitus erit |
er/sie/es wird herbeigerufen worden sein |
| 1. Person Plural | acciti erimus |
wir werden herbeigerufen worden sein |
| 2. Person Plural | acciti eritis |
ihr werdet herbeigerufen worden sein |
| 3. Person Plural | acciti erunt |
sie werden herbeigerufen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
herbeirufen |
| Vorzeitigkeit | accivisse |
herbeigerufen haben |
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
herbeirufen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
herbeigerufen werden |
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
herbeigerufen worden sein |
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
künftig herbeigerufen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
rufe herbei; ruf herbei! |
| 2. Person Plural | accite |
ruft herbei! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
das Herbeirufen |
| Genitiv | acciendi acciundi |
des Herbeirufens |
| Dativ | acciendo acciundo |
dem Herbeirufen |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
das Herbeirufen |
| Ablativ | acciendo acciundo |
durch das Herbeirufen |
| Vokativ | acciende acciunde |
Herbeirufen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
ich bescheide her |
| 2. Person Singular | accis |
du bescheidest her |
| 3. Person Singular | accit |
er/sie/es bescheidet her |
| 1. Person Plural | accimus |
wir bescheiden her |
| 2. Person Plural | accitis |
ihr bescheidet her |
| 3. Person Plural | acciunt |
sie bescheiden her |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
ich werde herbeschieden |
| 2. Person Singular | acciris accire |
du wirst herbeschieden |
| 3. Person Singular | accitur |
er/sie/es wird herbeschieden |
| 1. Person Plural | accimur |
wir werden herbeschieden |
| 2. Person Plural | accimini |
ihr werdet herbeschieden |
| 3. Person Plural | acciuntur |
sie werden herbeschieden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
ich bescheide her |
| 2. Person Singular | accias |
du bescheidest her |
| 3. Person Singular | acciat |
er/sie/es bescheide her |
| 1. Person Plural | acciamus |
wir bescheiden her |
| 2. Person Plural | acciatis |
ihr bescheidet her |
| 3. Person Plural | acciant |
sie bescheiden her |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
ich werde herbeschieden |
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
du werdest herbeschieden |
| 3. Person Singular | acciatur |
er/sie/es werde herbeschieden |
| 1. Person Plural | acciamur |
wir werden herbeschieden |
| 2. Person Plural | acciamini |
ihr werdet herbeschieden |
| 3. Person Plural | acciantur |
sie werden herbeschieden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
ich beschied her |
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
du beschiedest her |
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
er/sie/es beschied her |
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
wir beschieden her |
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
ihr beschiedet her |
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
sie beschieden her |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
ich wurde herbeschieden |
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
du wurdest herbeschieden |
| 3. Person Singular | acciebatur |
er/sie/es wurde herbeschieden |
| 1. Person Plural | acciebamur |
wir wurden herbeschieden |
| 2. Person Plural | acciebamini |
ihr wurdet herbeschieden |
| 3. Person Plural | acciebantur |
sie wurden herbeschieden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
ich beschiede her |
| 2. Person Singular | accires |
du beschiedest her |
| 3. Person Singular | acciret |
er/sie/es beschiede her |
| 1. Person Plural | acciremus |
wir beschieden her |
| 2. Person Plural | acciretis |
ihr beschiedet her |
| 3. Person Plural | accirent |
sie beschieden her |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
ich würde herbeschieden |
| 2. Person Singular | accireris accirere |
du würdest herbeschieden |
| 3. Person Singular | acciretur |
er/sie/es würde herbeschieden |
| 1. Person Plural | acciremur |
wir würden herbeschieden |
| 2. Person Plural | acciremini |
ihr würdet herbeschieden |
| 3. Person Plural | accirentur |
sie würden herbeschieden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
ich werde herbescheiden |
| 2. Person Singular | accies accibis |
du wirst herbescheiden |
| 3. Person Singular | acciet accibit |
er/sie/es wird herbescheiden |
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
wir werden herbescheiden |
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
ihr werdet herbescheiden |
| 3. Person Plural | accient accibunt |
sie werden herbescheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
ich werde herbeschieden werden |
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
du wirst herbeschieden werden |
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
er/sie/es wird herbeschieden werden |
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
wir werden herbeschieden werden |
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
ihr werdet herbeschieden werden |
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
sie werden herbeschieden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
ich habe herbeschieden |
| 2. Person Singular | accivisti |
du hast herbeschieden |
| 3. Person Singular | accivit |
er/sie/es hat herbeschieden |
| 1. Person Plural | accivimus |
wir haben herbeschieden |
| 2. Person Plural | accivistis |
ihr habt herbeschieden |
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
sie haben herbeschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
ich bin herbeschieden worden |
| 2. Person Singular | accitus es |
du bist herbeschieden worden |
| 3. Person Singular | accitus est |
er/sie/es ist herbeschieden worden |
| 1. Person Plural | acciti sumus |
wir sind herbeschieden worden |
| 2. Person Plural | acciti estis |
ihr seid herbeschieden worden |
| 3. Person Plural | acciti sunt |
sie sind herbeschieden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
ich habe herbeschieden |
| 2. Person Singular | acciveris |
du habest herbeschieden |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es habe herbeschieden |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir haben herbeschieden |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr habet herbeschieden |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie haben herbeschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
ich sei herbeschieden worden |
| 2. Person Singular | accitus sis |
du seiest herbeschieden worden |
| 3. Person Singular | accitus sit |
er/sie/es sei herbeschieden worden |
| 1. Person Plural | acciti simus |
wir seien herbeschieden worden |
| 2. Person Plural | acciti sitis |
ihr seiet herbeschieden worden |
| 3. Person Plural | acciti sint |
sie seien herbeschieden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
ich hatte herbeschieden |
| 2. Person Singular | acciveras |
du hattest herbeschieden |
| 3. Person Singular | acciverat |
er/sie/es hatte herbeschieden |
| 1. Person Plural | acciveramus |
wir hatten herbeschieden |
| 2. Person Plural | acciveratis |
ihr hattet herbeschieden |
| 3. Person Plural | acciverant |
sie hatten herbeschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
ich war herbeschieden worden |
| 2. Person Singular | accitus eras |
du warst herbeschieden worden |
| 3. Person Singular | accitus erat |
er/sie/es war herbeschieden worden |
| 1. Person Plural | acciti eramus |
wir waren herbeschieden worden |
| 2. Person Plural | acciti eratis |
ihr wart herbeschieden worden |
| 3. Person Plural | acciti erant |
sie waren herbeschieden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
ich hätte herbeschieden |
| 2. Person Singular | accivisses |
du hättest herbeschieden |
| 3. Person Singular | accivisset |
er/sie/es hätte herbeschieden |
| 1. Person Plural | accivissemus |
wir hätten herbeschieden |
| 2. Person Plural | accivissetis |
ihr hättet herbeschieden |
| 3. Person Plural | accivissent |
sie hätten herbeschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
ich wäre herbeschieden worden |
| 2. Person Singular | accitus esses |
du wärest herbeschieden worden |
| 3. Person Singular | accitus esset |
er/sie/es wäre herbeschieden worden |
| 1. Person Plural | acciti essemus |
wir wären herbeschieden worden |
| 2. Person Plural | acciti essetis |
ihr wäret herbeschieden worden |
| 3. Person Plural | acciti essent |
sie wären herbeschieden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
ich werde herbeschieden haben |
| 2. Person Singular | acciveris |
du wirst herbeschieden haben |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es wird herbeschieden haben |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir werden herbeschieden haben |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr werdet herbeschieden haben |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie werden herbeschieden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
ich werde herbeschieden worden sein |
| 2. Person Singular | accitus eris |
du wirst herbeschieden worden sein |
| 3. Person Singular | accitus erit |
er/sie/es wird herbeschieden worden sein |
| 1. Person Plural | acciti erimus |
wir werden herbeschieden worden sein |
| 2. Person Plural | acciti eritis |
ihr werdet herbeschieden worden sein |
| 3. Person Plural | acciti erunt |
sie werden herbeschieden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
herbescheiden |
| Vorzeitigkeit | accivisse |
herbeschieden haben |
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
herbescheiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
herbeschieden werden |
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
herbeschieden worden sein |
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
künftig herbeschieden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
bescheide her! |
| 2. Person Plural | accite |
bescheidet her! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
das Herbescheiden |
| Genitiv | acciendi acciundi |
des Herbescheidens |
| Dativ | acciendo acciundo |
dem Herbescheiden |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
das Herbescheiden |
| Ablativ | acciendo acciundo |
durch das Herbescheiden |
| Vokativ | acciende acciunde |
Herbescheiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
|
| 2. Person Singular | accis |
|
| 3. Person Singular | accit |
|
| 1. Person Plural | accimus |
|
| 2. Person Plural | accitis |
|
| 3. Person Plural | acciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
|
| 2. Person Singular | acciris accire |
|
| 3. Person Singular | accitur |
|
| 1. Person Plural | accimur |
|
| 2. Person Plural | accimini |
|
| 3. Person Plural | acciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
|
| 2. Person Singular | accias |
|
| 3. Person Singular | acciat |
|
| 1. Person Plural | acciamus |
|
| 2. Person Plural | acciatis |
|
| 3. Person Plural | acciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
|
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
|
| 3. Person Singular | acciatur |
|
| 1. Person Plural | acciamur |
|
| 2. Person Plural | acciamini |
|
| 3. Person Plural | acciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
|
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
|
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
|
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
|
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
|
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
|
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
|
| 3. Person Singular | acciebatur |
|
| 1. Person Plural | acciebamur |
|
| 2. Person Plural | acciebamini |
|
| 3. Person Plural | acciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
|
| 2. Person Singular | accires |
|
| 3. Person Singular | acciret |
|
| 1. Person Plural | acciremus |
|
| 2. Person Plural | acciretis |
|
| 3. Person Plural | accirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
|
| 2. Person Singular | accireris accirere |
|
| 3. Person Singular | acciretur |
|
| 1. Person Plural | acciremur |
|
| 2. Person Plural | acciremini |
|
| 3. Person Plural | accirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
|
| 2. Person Singular | accies accibis |
|
| 3. Person Singular | acciet accibit |
|
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
|
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
|
| 3. Person Plural | accient accibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
|
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
|
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
|
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
|
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
|
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
|
| 2. Person Singular | accivisti |
|
| 3. Person Singular | accivit |
|
| 1. Person Plural | accivimus |
|
| 2. Person Plural | accivistis |
|
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
|
| 2. Person Singular | accitus es |
|
| 3. Person Singular | accitus est |
|
| 1. Person Plural | acciti sumus |
|
| 2. Person Plural | acciti estis |
|
| 3. Person Plural | acciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
|
| 2. Person Singular | acciveris |
|
| 3. Person Singular | acciverit |
|
| 1. Person Plural | acciverimus |
|
| 2. Person Plural | acciveritis |
|
| 3. Person Plural | acciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
|
| 2. Person Singular | accitus sis |
|
| 3. Person Singular | accitus sit |
|
| 1. Person Plural | acciti simus |
|
| 2. Person Plural | acciti sitis |
|
| 3. Person Plural | acciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
|
| 2. Person Singular | acciveras |
|
| 3. Person Singular | acciverat |
|
| 1. Person Plural | acciveramus |
|
| 2. Person Plural | acciveratis |
|
| 3. Person Plural | acciverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
|
| 2. Person Singular | accitus eras |
|
| 3. Person Singular | accitus erat |
|
| 1. Person Plural | acciti eramus |
|
| 2. Person Plural | acciti eratis |
|
| 3. Person Plural | acciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
|
| 2. Person Singular | accivisses |
|
| 3. Person Singular | accivisset |
|
| 1. Person Plural | accivissemus |
|
| 2. Person Plural | accivissetis |
|
| 3. Person Plural | accivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
|
| 2. Person Singular | accitus esses |
|
| 3. Person Singular | accitus esset |
|
| 1. Person Plural | acciti essemus |
|
| 2. Person Plural | acciti essetis |
|
| 3. Person Plural | acciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
|
| 2. Person Singular | acciveris |
|
| 3. Person Singular | acciverit |
|
| 1. Person Plural | acciverimus |
|
| 2. Person Plural | acciveritis |
|
| 3. Person Plural | acciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
|
| 2. Person Singular | accitus eris |
|
| 3. Person Singular | accitus erit |
|
| 1. Person Plural | acciti erimus |
|
| 2. Person Plural | acciti eritis |
|
| 3. Person Plural | acciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
|
| Vorzeitigkeit | accivisse |
|
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
|
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
! |
| 2. Person Plural | accite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
|
| Genitiv | acciendi acciundi |
|
| Dativ | acciendo acciundo |
|
| Akkusativ | acciendum acciundum |
|
| Ablativ | acciendo acciundo |
|
| Vokativ | acciende acciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
ich hole |
| 2. Person Singular | accis |
du holst |
| 3. Person Singular | accit |
er/sie/es holt |
| 1. Person Plural | accimus |
wir holen |
| 2. Person Plural | accitis |
ihr holt |
| 3. Person Plural | acciunt |
sie holen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
ich werde geholt |
| 2. Person Singular | acciris accire |
du wirst geholt |
| 3. Person Singular | accitur |
er/sie/es wird geholt |
| 1. Person Plural | accimur |
wir werden geholt |
| 2. Person Plural | accimini |
ihr werdet geholt |
| 3. Person Plural | acciuntur |
sie werden geholt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
ich hole |
| 2. Person Singular | accias |
du holest |
| 3. Person Singular | acciat |
er/sie/es hole |
| 1. Person Plural | acciamus |
wir holen |
| 2. Person Plural | acciatis |
ihr holet |
| 3. Person Plural | acciant |
sie holen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
ich werde geholt |
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
du werdest geholt |
| 3. Person Singular | acciatur |
er/sie/es werde geholt |
| 1. Person Plural | acciamur |
wir werden geholt |
| 2. Person Plural | acciamini |
ihr werdet geholt |
| 3. Person Plural | acciantur |
sie werden geholt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
ich holte |
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
du holtest |
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
er/sie/es holte |
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
wir holten |
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
ihr holtet |
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
sie holten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
ich wurde geholt |
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
du wurdest geholt |
| 3. Person Singular | acciebatur |
er/sie/es wurde geholt |
| 1. Person Plural | acciebamur |
wir wurden geholt |
| 2. Person Plural | acciebamini |
ihr wurdet geholt |
| 3. Person Plural | acciebantur |
sie wurden geholt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
ich holte |
| 2. Person Singular | accires |
du holtest |
| 3. Person Singular | acciret |
er/sie/es holte |
| 1. Person Plural | acciremus |
wir holten |
| 2. Person Plural | acciretis |
ihr holtet |
| 3. Person Plural | accirent |
sie holten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
ich würde geholt |
| 2. Person Singular | accireris accirere |
du würdest geholt |
| 3. Person Singular | acciretur |
er/sie/es würde geholt |
| 1. Person Plural | acciremur |
wir würden geholt |
| 2. Person Plural | acciremini |
ihr würdet geholt |
| 3. Person Plural | accirentur |
sie würden geholt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
ich werde holen |
| 2. Person Singular | accies accibis |
du wirst holen |
| 3. Person Singular | acciet accibit |
er/sie/es wird holen |
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
wir werden holen |
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
ihr werdet holen |
| 3. Person Plural | accient accibunt |
sie werden holen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
ich werde geholt werden |
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
du wirst geholt werden |
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
er/sie/es wird geholt werden |
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
wir werden geholt werden |
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
ihr werdet geholt werden |
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
sie werden geholt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
ich habe geholt |
| 2. Person Singular | accivisti |
du hast geholt |
| 3. Person Singular | accivit |
er/sie/es hat geholt |
| 1. Person Plural | accivimus |
wir haben geholt |
| 2. Person Plural | accivistis |
ihr habt geholt |
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
sie haben geholt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
ich bin geholt worden |
| 2. Person Singular | accitus es |
du bist geholt worden |
| 3. Person Singular | accitus est |
er/sie/es ist geholt worden |
| 1. Person Plural | acciti sumus |
wir sind geholt worden |
| 2. Person Plural | acciti estis |
ihr seid geholt worden |
| 3. Person Plural | acciti sunt |
sie sind geholt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
ich habe geholt |
| 2. Person Singular | acciveris |
du habest geholt |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es habe geholt |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir haben geholt |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr habet geholt |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie haben geholt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
ich sei geholt worden |
| 2. Person Singular | accitus sis |
du seiest geholt worden |
| 3. Person Singular | accitus sit |
er/sie/es sei geholt worden |
| 1. Person Plural | acciti simus |
wir seien geholt worden |
| 2. Person Plural | acciti sitis |
ihr seiet geholt worden |
| 3. Person Plural | acciti sint |
sie seien geholt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
ich hatte geholt |
| 2. Person Singular | acciveras |
du hattest geholt |
| 3. Person Singular | acciverat |
er/sie/es hatte geholt |
| 1. Person Plural | acciveramus |
wir hatten geholt |
| 2. Person Plural | acciveratis |
ihr hattet geholt |
| 3. Person Plural | acciverant |
sie hatten geholt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
ich war geholt worden |
| 2. Person Singular | accitus eras |
du warst geholt worden |
| 3. Person Singular | accitus erat |
er/sie/es war geholt worden |
| 1. Person Plural | acciti eramus |
wir waren geholt worden |
| 2. Person Plural | acciti eratis |
ihr wart geholt worden |
| 3. Person Plural | acciti erant |
sie waren geholt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
ich hätte geholt |
| 2. Person Singular | accivisses |
du hättest geholt |
| 3. Person Singular | accivisset |
er/sie/es hätte geholt |
| 1. Person Plural | accivissemus |
wir hätten geholt |
| 2. Person Plural | accivissetis |
ihr hättet geholt |
| 3. Person Plural | accivissent |
sie hätten geholt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
ich wäre geholt worden |
| 2. Person Singular | accitus esses |
du wärest geholt worden |
| 3. Person Singular | accitus esset |
er/sie/es wäre geholt worden |
| 1. Person Plural | acciti essemus |
wir wären geholt worden |
| 2. Person Plural | acciti essetis |
ihr wäret geholt worden |
| 3. Person Plural | acciti essent |
sie wären geholt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
ich werde geholt haben |
| 2. Person Singular | acciveris |
du wirst geholt haben |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es wird geholt haben |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir werden geholt haben |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr werdet geholt haben |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie werden geholt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
ich werde geholt worden sein |
| 2. Person Singular | accitus eris |
du wirst geholt worden sein |
| 3. Person Singular | accitus erit |
er/sie/es wird geholt worden sein |
| 1. Person Plural | acciti erimus |
wir werden geholt worden sein |
| 2. Person Plural | acciti eritis |
ihr werdet geholt worden sein |
| 3. Person Plural | acciti erunt |
sie werden geholt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
holen |
| Vorzeitigkeit | accivisse |
geholt haben |
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
holen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
geholt werden |
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
geholt worden sein |
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
künftig geholt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
hole; hol! |
| 2. Person Plural | accite |
holt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
das Holen |
| Genitiv | acciendi acciundi |
des Holens |
| Dativ | acciendo acciundo |
dem Holen |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
das Holen |
| Ablativ | acciendo acciundo |
durch das Holen |
| Vokativ | acciende acciunde |
Holen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
|
| 2. Person Singular | accis |
|
| 3. Person Singular | accit |
|
| 1. Person Plural | accimus |
|
| 2. Person Plural | accitis |
|
| 3. Person Plural | acciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
|
| 2. Person Singular | acciris accire |
|
| 3. Person Singular | accitur |
|
| 1. Person Plural | accimur |
|
| 2. Person Plural | accimini |
|
| 3. Person Plural | acciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
|
| 2. Person Singular | accias |
|
| 3. Person Singular | acciat |
|
| 1. Person Plural | acciamus |
|
| 2. Person Plural | acciatis |
|
| 3. Person Plural | acciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
|
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
|
| 3. Person Singular | acciatur |
|
| 1. Person Plural | acciamur |
|
| 2. Person Plural | acciamini |
|
| 3. Person Plural | acciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
|
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
|
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
|
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
|
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
|
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
|
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
|
| 3. Person Singular | acciebatur |
|
| 1. Person Plural | acciebamur |
|
| 2. Person Plural | acciebamini |
|
| 3. Person Plural | acciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
|
| 2. Person Singular | accires |
|
| 3. Person Singular | acciret |
|
| 1. Person Plural | acciremus |
|
| 2. Person Plural | acciretis |
|
| 3. Person Plural | accirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
|
| 2. Person Singular | accireris accirere |
|
| 3. Person Singular | acciretur |
|
| 1. Person Plural | acciremur |
|
| 2. Person Plural | acciremini |
|
| 3. Person Plural | accirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
|
| 2. Person Singular | accies accibis |
|
| 3. Person Singular | acciet accibit |
|
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
|
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
|
| 3. Person Plural | accient accibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
|
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
|
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
|
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
|
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
|
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
|
| 2. Person Singular | accivisti |
|
| 3. Person Singular | accivit |
|
| 1. Person Plural | accivimus |
|
| 2. Person Plural | accivistis |
|
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
|
| 2. Person Singular | accitus es |
|
| 3. Person Singular | accitus est |
|
| 1. Person Plural | acciti sumus |
|
| 2. Person Plural | acciti estis |
|
| 3. Person Plural | acciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
|
| 2. Person Singular | acciveris |
|
| 3. Person Singular | acciverit |
|
| 1. Person Plural | acciverimus |
|
| 2. Person Plural | acciveritis |
|
| 3. Person Plural | acciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
|
| 2. Person Singular | accitus sis |
|
| 3. Person Singular | accitus sit |
|
| 1. Person Plural | acciti simus |
|
| 2. Person Plural | acciti sitis |
|
| 3. Person Plural | acciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
|
| 2. Person Singular | acciveras |
|
| 3. Person Singular | acciverat |
|
| 1. Person Plural | acciveramus |
|
| 2. Person Plural | acciveratis |
|
| 3. Person Plural | acciverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
|
| 2. Person Singular | accitus eras |
|
| 3. Person Singular | accitus erat |
|
| 1. Person Plural | acciti eramus |
|
| 2. Person Plural | acciti eratis |
|
| 3. Person Plural | acciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
|
| 2. Person Singular | accivisses |
|
| 3. Person Singular | accivisset |
|
| 1. Person Plural | accivissemus |
|
| 2. Person Plural | accivissetis |
|
| 3. Person Plural | accivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
|
| 2. Person Singular | accitus esses |
|
| 3. Person Singular | accitus esset |
|
| 1. Person Plural | acciti essemus |
|
| 2. Person Plural | acciti essetis |
|
| 3. Person Plural | acciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
|
| 2. Person Singular | acciveris |
|
| 3. Person Singular | acciverit |
|
| 1. Person Plural | acciverimus |
|
| 2. Person Plural | acciveritis |
|
| 3. Person Plural | acciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
|
| 2. Person Singular | accitus eris |
|
| 3. Person Singular | accitus erit |
|
| 1. Person Plural | acciti erimus |
|
| 2. Person Plural | acciti eritis |
|
| 3. Person Plural | acciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
|
| Vorzeitigkeit | accivisse |
|
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
|
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
! |
| 2. Person Plural | accite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
|
| Genitiv | acciendi acciundi |
|
| Dativ | acciendo acciundo |
|
| Akkusativ | acciendum acciundum |
|
| Ablativ | acciendo acciundo |
|
| Vokativ | acciende acciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
|
| 2. Person Singular | accis |
|
| 3. Person Singular | accit |
|
| 1. Person Plural | accimus |
|
| 2. Person Plural | accitis |
|
| 3. Person Plural | acciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
|
| 2. Person Singular | acciris accire |
|
| 3. Person Singular | accitur |
|
| 1. Person Plural | accimur |
|
| 2. Person Plural | accimini |
|
| 3. Person Plural | acciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
|
| 2. Person Singular | accias |
|
| 3. Person Singular | acciat |
|
| 1. Person Plural | acciamus |
|
| 2. Person Plural | acciatis |
|
| 3. Person Plural | acciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
|
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
|
| 3. Person Singular | acciatur |
|
| 1. Person Plural | acciamur |
|
| 2. Person Plural | acciamini |
|
| 3. Person Plural | acciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
|
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
|
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
|
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
|
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
|
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
|
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
|
| 3. Person Singular | acciebatur |
|
| 1. Person Plural | acciebamur |
|
| 2. Person Plural | acciebamini |
|
| 3. Person Plural | acciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
|
| 2. Person Singular | accires |
|
| 3. Person Singular | acciret |
|
| 1. Person Plural | acciremus |
|
| 2. Person Plural | acciretis |
|
| 3. Person Plural | accirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
|
| 2. Person Singular | accireris accirere |
|
| 3. Person Singular | acciretur |
|
| 1. Person Plural | acciremur |
|
| 2. Person Plural | acciremini |
|
| 3. Person Plural | accirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
|
| 2. Person Singular | accies accibis |
|
| 3. Person Singular | acciet accibit |
|
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
|
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
|
| 3. Person Plural | accient accibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
|
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
|
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
|
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
|
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
|
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
|
| 2. Person Singular | accivisti |
|
| 3. Person Singular | accivit |
|
| 1. Person Plural | accivimus |
|
| 2. Person Plural | accivistis |
|
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
|
| 2. Person Singular | accitus es |
|
| 3. Person Singular | accitus est |
|
| 1. Person Plural | acciti sumus |
|
| 2. Person Plural | acciti estis |
|
| 3. Person Plural | acciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
|
| 2. Person Singular | acciveris |
|
| 3. Person Singular | acciverit |
|
| 1. Person Plural | acciverimus |
|
| 2. Person Plural | acciveritis |
|
| 3. Person Plural | acciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
|
| 2. Person Singular | accitus sis |
|
| 3. Person Singular | accitus sit |
|
| 1. Person Plural | acciti simus |
|
| 2. Person Plural | acciti sitis |
|
| 3. Person Plural | acciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
|
| 2. Person Singular | acciveras |
|
| 3. Person Singular | acciverat |
|
| 1. Person Plural | acciveramus |
|
| 2. Person Plural | acciveratis |
|
| 3. Person Plural | acciverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
|
| 2. Person Singular | accitus eras |
|
| 3. Person Singular | accitus erat |
|
| 1. Person Plural | acciti eramus |
|
| 2. Person Plural | acciti eratis |
|
| 3. Person Plural | acciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
|
| 2. Person Singular | accivisses |
|
| 3. Person Singular | accivisset |
|
| 1. Person Plural | accivissemus |
|
| 2. Person Plural | accivissetis |
|
| 3. Person Plural | accivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
|
| 2. Person Singular | accitus esses |
|
| 3. Person Singular | accitus esset |
|
| 1. Person Plural | acciti essemus |
|
| 2. Person Plural | acciti essetis |
|
| 3. Person Plural | acciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
|
| 2. Person Singular | acciveris |
|
| 3. Person Singular | acciverit |
|
| 1. Person Plural | acciverimus |
|
| 2. Person Plural | acciveritis |
|
| 3. Person Plural | acciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
|
| 2. Person Singular | accitus eris |
|
| 3. Person Singular | accitus erit |
|
| 1. Person Plural | acciti erimus |
|
| 2. Person Plural | acciti eritis |
|
| 3. Person Plural | acciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
|
| Vorzeitigkeit | accivisse |
|
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
|
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
! |
| 2. Person Plural | accite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
|
| Genitiv | acciendi acciundi |
|
| Dativ | acciendo acciundo |
|
| Akkusativ | acciendum acciundum |
|
| Ablativ | acciendo acciundo |
|
| Vokativ | acciende acciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
ich lade vor |
| 2. Person Singular | accis |
du lädst vor |
| 3. Person Singular | accit |
er/sie/es lädt vor |
| 1. Person Plural | accimus |
wir laden vor |
| 2. Person Plural | accitis |
ihr ladet vor |
| 3. Person Plural | acciunt |
sie laden vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
ich werde vorgeladen |
| 2. Person Singular | acciris accire |
du wirst vorgeladen |
| 3. Person Singular | accitur |
er/sie/es wird vorgeladen |
| 1. Person Plural | accimur |
wir werden vorgeladen |
| 2. Person Plural | accimini |
ihr werdet vorgeladen |
| 3. Person Plural | acciuntur |
sie werden vorgeladen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
ich lade vor |
| 2. Person Singular | accias |
du ladest vor |
| 3. Person Singular | acciat |
er/sie/es lade vor |
| 1. Person Plural | acciamus |
wir laden vor |
| 2. Person Plural | acciatis |
ihr ladet vor |
| 3. Person Plural | acciant |
sie laden vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
ich werde vorgeladen |
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
du werdest vorgeladen |
| 3. Person Singular | acciatur |
er/sie/es werde vorgeladen |
| 1. Person Plural | acciamur |
wir werden vorgeladen |
| 2. Person Plural | acciamini |
ihr werdet vorgeladen |
| 3. Person Plural | acciantur |
sie werden vorgeladen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
ich lud vor |
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
du ludest vor |
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
er/sie/es lud vor |
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
wir luden vor |
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
ihr ludet vor |
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
sie luden vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
ich wurde vorgeladen |
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
du wurdest vorgeladen |
| 3. Person Singular | acciebatur |
er/sie/es wurde vorgeladen |
| 1. Person Plural | acciebamur |
wir wurden vorgeladen |
| 2. Person Plural | acciebamini |
ihr wurdet vorgeladen |
| 3. Person Plural | acciebantur |
sie wurden vorgeladen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
ich lüde vor |
| 2. Person Singular | accires |
du lüdest vor |
| 3. Person Singular | acciret |
er/sie/es lüde vor |
| 1. Person Plural | acciremus |
wir lüden vor |
| 2. Person Plural | acciretis |
ihr lüdet vor |
| 3. Person Plural | accirent |
sie lüden vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
ich würde vorgeladen |
| 2. Person Singular | accireris accirere |
du würdest vorgeladen |
| 3. Person Singular | acciretur |
er/sie/es würde vorgeladen |
| 1. Person Plural | acciremur |
wir würden vorgeladen |
| 2. Person Plural | acciremini |
ihr würdet vorgeladen |
| 3. Person Plural | accirentur |
sie würden vorgeladen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
ich werde vorladen |
| 2. Person Singular | accies accibis |
du wirst vorladen |
| 3. Person Singular | acciet accibit |
er/sie/es wird vorladen |
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
wir werden vorladen |
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
ihr werdet vorladen |
| 3. Person Plural | accient accibunt |
sie werden vorladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
ich werde vorgeladen werden |
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
du wirst vorgeladen werden |
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
er/sie/es wird vorgeladen werden |
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
wir werden vorgeladen werden |
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
ihr werdet vorgeladen werden |
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
sie werden vorgeladen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
ich habe vorgeladen |
| 2. Person Singular | accivisti |
du hast vorgeladen |
| 3. Person Singular | accivit |
er/sie/es hat vorgeladen |
| 1. Person Plural | accivimus |
wir haben vorgeladen |
| 2. Person Plural | accivistis |
ihr habt vorgeladen |
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
sie haben vorgeladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
ich bin vorgeladen worden |
| 2. Person Singular | accitus es |
du bist vorgeladen worden |
| 3. Person Singular | accitus est |
er/sie/es ist vorgeladen worden |
| 1. Person Plural | acciti sumus |
wir sind vorgeladen worden |
| 2. Person Plural | acciti estis |
ihr seid vorgeladen worden |
| 3. Person Plural | acciti sunt |
sie sind vorgeladen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
ich habe vorgeladen |
| 2. Person Singular | acciveris |
du habest vorgeladen |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es habe vorgeladen |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir haben vorgeladen |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr habet vorgeladen |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie haben vorgeladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
ich sei vorgeladen worden |
| 2. Person Singular | accitus sis |
du seiest vorgeladen worden |
| 3. Person Singular | accitus sit |
er/sie/es sei vorgeladen worden |
| 1. Person Plural | acciti simus |
wir seien vorgeladen worden |
| 2. Person Plural | acciti sitis |
ihr seiet vorgeladen worden |
| 3. Person Plural | acciti sint |
sie seien vorgeladen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
ich hatte vorgeladen |
| 2. Person Singular | acciveras |
du hattest vorgeladen |
| 3. Person Singular | acciverat |
er/sie/es hatte vorgeladen |
| 1. Person Plural | acciveramus |
wir hatten vorgeladen |
| 2. Person Plural | acciveratis |
ihr hattet vorgeladen |
| 3. Person Plural | acciverant |
sie hatten vorgeladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
ich war vorgeladen worden |
| 2. Person Singular | accitus eras |
du warst vorgeladen worden |
| 3. Person Singular | accitus erat |
er/sie/es war vorgeladen worden |
| 1. Person Plural | acciti eramus |
wir waren vorgeladen worden |
| 2. Person Plural | acciti eratis |
ihr wart vorgeladen worden |
| 3. Person Plural | acciti erant |
sie waren vorgeladen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
ich hätte vorgeladen |
| 2. Person Singular | accivisses |
du hättest vorgeladen |
| 3. Person Singular | accivisset |
er/sie/es hätte vorgeladen |
| 1. Person Plural | accivissemus |
wir hätten vorgeladen |
| 2. Person Plural | accivissetis |
ihr hättet vorgeladen |
| 3. Person Plural | accivissent |
sie hätten vorgeladen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
ich wäre vorgeladen worden |
| 2. Person Singular | accitus esses |
du wärest vorgeladen worden |
| 3. Person Singular | accitus esset |
er/sie/es wäre vorgeladen worden |
| 1. Person Plural | acciti essemus |
wir wären vorgeladen worden |
| 2. Person Plural | acciti essetis |
ihr wäret vorgeladen worden |
| 3. Person Plural | acciti essent |
sie wären vorgeladen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
ich werde vorgeladen haben |
| 2. Person Singular | acciveris |
du wirst vorgeladen haben |
| 3. Person Singular | acciverit |
er/sie/es wird vorgeladen haben |
| 1. Person Plural | acciverimus |
wir werden vorgeladen haben |
| 2. Person Plural | acciveritis |
ihr werdet vorgeladen haben |
| 3. Person Plural | acciverint |
sie werden vorgeladen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
ich werde vorgeladen worden sein |
| 2. Person Singular | accitus eris |
du wirst vorgeladen worden sein |
| 3. Person Singular | accitus erit |
er/sie/es wird vorgeladen worden sein |
| 1. Person Plural | acciti erimus |
wir werden vorgeladen worden sein |
| 2. Person Plural | acciti eritis |
ihr werdet vorgeladen worden sein |
| 3. Person Plural | acciti erunt |
sie werden vorgeladen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
vorladen |
| Vorzeitigkeit | accivisse |
vorgeladen haben |
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
vorladen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
vorgeladen werden |
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
vorgeladen worden sein |
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
künftig vorgeladen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
lade vor! |
| 2. Person Plural | accite |
ladet vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
das Vorladen |
| Genitiv | acciendi acciundi |
des Vorladens |
| Dativ | acciendo acciundo |
dem Vorladen |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
das Vorladen |
| Ablativ | acciendo acciundo |
durch das Vorladen |
| Vokativ | acciende acciunde |
Vorladen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accio |
|
| 2. Person Singular | accis |
|
| 3. Person Singular | accit |
|
| 1. Person Plural | accimus |
|
| 2. Person Plural | accitis |
|
| 3. Person Plural | acciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accior |
|
| 2. Person Singular | acciris accire |
|
| 3. Person Singular | accitur |
|
| 1. Person Plural | accimur |
|
| 2. Person Plural | accimini |
|
| 3. Person Plural | acciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam |
|
| 2. Person Singular | accias |
|
| 3. Person Singular | acciat |
|
| 1. Person Plural | acciamus |
|
| 2. Person Plural | acciatis |
|
| 3. Person Plural | acciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar |
|
| 2. Person Singular | acciaris acciare |
|
| 3. Person Singular | acciatur |
|
| 1. Person Plural | acciamur |
|
| 2. Person Plural | acciamini |
|
| 3. Person Plural | acciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciebam accbam |
|
| 2. Person Singular | acciebas accbas |
|
| 3. Person Singular | acciebat accbat |
|
| 1. Person Plural | acciebamus accbamus |
|
| 2. Person Plural | acciebatis accbatis |
|
| 3. Person Plural | acciebant accbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciebar |
|
| 2. Person Singular | acciebaris acciebare |
|
| 3. Person Singular | acciebatur |
|
| 1. Person Plural | acciebamur |
|
| 2. Person Plural | acciebamini |
|
| 3. Person Plural | acciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accirem |
|
| 2. Person Singular | accires |
|
| 3. Person Singular | acciret |
|
| 1. Person Plural | acciremus |
|
| 2. Person Plural | acciretis |
|
| 3. Person Plural | accirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accirer |
|
| 2. Person Singular | accireris accirere |
|
| 3. Person Singular | acciretur |
|
| 1. Person Plural | acciremur |
|
| 2. Person Plural | acciremini |
|
| 3. Person Plural | accirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciam accibo |
|
| 2. Person Singular | accies accibis |
|
| 3. Person Singular | acciet accibit |
|
| 1. Person Plural | acciemus accibimus |
|
| 2. Person Plural | accietis accibitis |
|
| 3. Person Plural | accient accibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acciar accibor |
|
| 2. Person Singular | accieris acciere acciberis |
|
| 3. Person Singular | accietur acciberit |
|
| 1. Person Plural | acciemur accibimur |
|
| 2. Person Plural | acciemini accibimini |
|
| 3. Person Plural | accientur accibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivi |
|
| 2. Person Singular | accivisti |
|
| 3. Person Singular | accivit |
|
| 1. Person Plural | accivimus |
|
| 2. Person Plural | accivistis |
|
| 3. Person Plural | acciverunt accivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sum |
|
| 2. Person Singular | accitus es |
|
| 3. Person Singular | accitus est |
|
| 1. Person Plural | acciti sumus |
|
| 2. Person Plural | acciti estis |
|
| 3. Person Plural | acciti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciverim |
|
| 2. Person Singular | acciveris |
|
| 3. Person Singular | acciverit |
|
| 1. Person Plural | acciverimus |
|
| 2. Person Plural | acciveritis |
|
| 3. Person Plural | acciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus sim |
|
| 2. Person Singular | accitus sis |
|
| 3. Person Singular | accitus sit |
|
| 1. Person Plural | acciti simus |
|
| 2. Person Plural | acciti sitis |
|
| 3. Person Plural | acciti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acciveram |
|
| 2. Person Singular | acciveras |
|
| 3. Person Singular | acciverat |
|
| 1. Person Plural | acciveramus |
|
| 2. Person Plural | acciveratis |
|
| 3. Person Plural | acciverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus eram |
|
| 2. Person Singular | accitus eras |
|
| 3. Person Singular | accitus erat |
|
| 1. Person Plural | acciti eramus |
|
| 2. Person Plural | acciti eratis |
|
| 3. Person Plural | acciti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivissem |
|
| 2. Person Singular | accivisses |
|
| 3. Person Singular | accivisset |
|
| 1. Person Plural | accivissemus |
|
| 2. Person Plural | accivissetis |
|
| 3. Person Plural | accivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus essem |
|
| 2. Person Singular | accitus esses |
|
| 3. Person Singular | accitus esset |
|
| 1. Person Plural | acciti essemus |
|
| 2. Person Plural | acciti essetis |
|
| 3. Person Plural | acciti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accivero |
|
| 2. Person Singular | acciveris |
|
| 3. Person Singular | acciverit |
|
| 1. Person Plural | acciverimus |
|
| 2. Person Plural | acciveritis |
|
| 3. Person Plural | acciverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accitus ero |
|
| 2. Person Singular | accitus eris |
|
| 3. Person Singular | accitus erit |
|
| 1. Person Plural | acciti erimus |
|
| 2. Person Plural | acciti eritis |
|
| 3. Person Plural | acciti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accire |
|
| Vorzeitigkeit | accivisse |
|
| Nachzeitigkeit | acciturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acciri accirier |
|
| Vorzeitigkeit | accitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acci |
! |
| 2. Person Plural | accite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accito |
| 3. Person Singular | accito |
| 2. Person Plural | accitote |
| 3. Person Plural | acciunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accire |
|
| Genitiv | acciendi acciundi |
|
| Dativ | acciendo acciundo |
|
| Akkusativ | acciendum acciundum |
|
| Ablativ | acciendo acciundo |
|
| Vokativ | acciende acciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciendus acciundus |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
| Genitiv | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
acciendi acciundi |
| Dativ | acciendo acciundo |
acciendae acciundae |
acciendo acciundo |
| Akkusativ | acciendum acciundum |
acciendam acciundam |
acciendum acciundum |
| Ablativ | acciendo acciundo |
accienda acciunda |
acciendo acciundo |
| Vokativ | acciende acciunde |
accienda acciunda |
acciendum acciundum |
Plural
| Nominativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
| Genitiv | acciendorum acciundorum |
acciendarum acciundarum |
acciendorum acciundorum |
| Dativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Akkusativ | acciendos acciundos |
acciendas acciundas |
accienda acciunda |
| Ablativ | acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
acciendis acciundis |
| Vokativ | acciendi acciundi |
acciendae acciundae |
accienda acciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciens |
acciens |
acciens |
| Genitiv | accientis |
accientis |
accientis |
| Dativ | accienti |
accienti |
accienti |
| Akkusativ | accientem |
accientem |
acciens |
| Ablativ | accienti acciente |
accienti acciente |
accienti acciente |
| Vokativ | acciens |
acciens |
acciens |
Plural
| Nominativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Genitiv | accientium accientum |
accientium accientum |
accientium accientum |
| Dativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Akkusativ | accientes |
accientes |
accientia |
| Ablativ | accientibus |
accientibus |
accientibus |
| Vokativ | accientes |
accientes |
accientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accitus |
accita |
accitum |
| Genitiv | acciti |
accitae |
acciti |
| Dativ | accito |
accitae |
accito |
| Akkusativ | accitum |
accitam |
accitum |
| Ablativ | accito |
accita |
accito |
| Vokativ | accite |
accita |
accitum |
Plural
| Nominativ | acciti |
accitae |
accita |
| Genitiv | accitorum |
accitarum |
accitorum |
| Dativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Akkusativ | accitos |
accitas |
accita |
| Ablativ | accitis |
accitis |
accitis |
| Vokativ | acciti |
accitae |
accita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acciturus |
accitura |
acciturum |
| Genitiv | accituri |
acciturae |
accituri |
| Dativ | accituro |
acciturae |
accituro |
| Akkusativ | acciturum |
accituram |
acciturum |
| Ablativ | accituro |
accitura |
accituro |
| Vokativ | acciture |
accitura |
acciturum |
Plural
| Nominativ | accituri |
acciturae |
accitura |
| Genitiv | acciturorum |
acciturarum |
acciturorum |
| Dativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Akkusativ | accituros |
accituras |
accitura |
| Ablativ | accituris |
accituris |
accituris |
| Vokativ | accituri |
acciturae |
accitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accitum |
accitu |