Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclino
|
ich lehne an |
| 2. Person Singular |
acclinas
|
du lehnst an |
| 3. Person Singular |
acclinat
|
er/sie/es lehnt an |
| 1. Person Plural |
acclinamus
|
wir lehnen an |
| 2. Person Plural |
acclinatis
|
ihr lehnt an |
| 3. Person Plural |
acclinant
|
sie lehnen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinor
|
ich werde angelehnt |
| 2. Person Singular |
acclinaris acclinare
|
du wirst angelehnt |
| 3. Person Singular |
acclinatur
|
er/sie/es wird angelehnt |
| 1. Person Plural |
acclinamur
|
wir werden angelehnt |
| 2. Person Plural |
acclinamini
|
ihr werdet angelehnt |
| 3. Person Plural |
acclinantur
|
sie werden angelehnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinem
|
ich lehne an |
| 2. Person Singular |
acclines
|
du lehnest an |
| 3. Person Singular |
acclinet
|
er/sie/es lehne an |
| 1. Person Plural |
acclinemus
|
wir lehnen an |
| 2. Person Plural |
acclinetis
|
ihr lehnet an |
| 3. Person Plural |
acclinent
|
sie lehnen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accliner
|
ich werde angelehnt |
| 2. Person Singular |
acclineris acclinere
|
du werdest angelehnt |
| 3. Person Singular |
acclinetur
|
er/sie/es werde angelehnt |
| 1. Person Plural |
acclinemur
|
wir werden angelehnt |
| 2. Person Plural |
acclinemini
|
ihr werdet angelehnt |
| 3. Person Plural |
acclinentur
|
sie werden angelehnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabam
|
ich lehnte an |
| 2. Person Singular |
acclinabas
|
du lehntest an |
| 3. Person Singular |
acclinabat
|
er/sie/es lehnte an |
| 1. Person Plural |
acclinabamus
|
wir lehnten an |
| 2. Person Plural |
acclinabatis
|
ihr lehntet an |
| 3. Person Plural |
acclinabant
|
sie lehnten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabar
|
ich wurde angelehnt |
| 2. Person Singular |
acclinabaris acclinabare
|
du wurdest angelehnt |
| 3. Person Singular |
acclinabatur
|
er/sie/es wurde angelehnt |
| 1. Person Plural |
acclinabamur
|
wir wurden angelehnt |
| 2. Person Plural |
acclinabamini
|
ihr wurdet angelehnt |
| 3. Person Plural |
acclinabantur
|
sie wurden angelehnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinarem
|
ich lehnte an |
| 2. Person Singular |
acclinares
|
du lehntest an |
| 3. Person Singular |
acclinaret
|
er/sie/es lehnte an |
| 1. Person Plural |
acclinaremus
|
wir lehnten an |
| 2. Person Plural |
acclinaretis
|
ihr lehntet an |
| 3. Person Plural |
acclinarent
|
sie lehnten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinarer
|
ich würde angelehnt |
| 2. Person Singular |
acclinareris acclinarere
|
du würdest angelehnt |
| 3. Person Singular |
acclinaretur
|
er/sie/es würde angelehnt |
| 1. Person Plural |
acclinaremur
|
wir würden angelehnt |
| 2. Person Plural |
acclinaremini
|
ihr würdet angelehnt |
| 3. Person Plural |
acclinarentur
|
sie würden angelehnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabo
|
ich werde anlehnen |
| 2. Person Singular |
acclinabis
|
du wirst anlehnen |
| 3. Person Singular |
acclinabit
|
er/sie/es wird anlehnen |
| 1. Person Plural |
acclinabimus
|
wir werden anlehnen |
| 2. Person Plural |
acclinabitis
|
ihr werdet anlehnen |
| 3. Person Plural |
acclinabunt
|
sie werden anlehnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabor
|
ich werde angelehnt werden |
| 2. Person Singular |
acclinaberis acclinabere
|
du wirst angelehnt werden |
| 3. Person Singular |
acclinabitur
|
er/sie/es wird angelehnt werden |
| 1. Person Plural |
acclinabimur
|
wir werden angelehnt werden |
| 2. Person Plural |
acclinabimini
|
ihr werdet angelehnt werden |
| 3. Person Plural |
acclinabuntur
|
sie werden angelehnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinavi
|
ich habe angelehnt |
| 2. Person Singular |
acclinavisti
|
du hast angelehnt |
| 3. Person Singular |
acclinavit
|
er/sie/es hat angelehnt |
| 1. Person Plural |
acclinavimus
|
wir haben angelehnt |
| 2. Person Plural |
acclinavistis
|
ihr habt angelehnt |
| 3. Person Plural |
acclinaverunt acclinavere
|
sie haben angelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus sum
|
ich bin angelehnt worden |
| 2. Person Singular |
acclinatus es
|
du bist angelehnt worden |
| 3. Person Singular |
acclinatus est
|
er/sie/es ist angelehnt worden |
| 1. Person Plural |
acclinati sumus
|
wir sind angelehnt worden |
| 2. Person Plural |
acclinati estis
|
ihr seid angelehnt worden |
| 3. Person Plural |
acclinati sunt
|
sie sind angelehnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinaverim
|
ich habe angelehnt |
| 2. Person Singular |
acclinaveris
|
du habest angelehnt |
| 3. Person Singular |
acclinaverit
|
er/sie/es habe angelehnt |
| 1. Person Plural |
acclinaverimus
|
wir haben angelehnt |
| 2. Person Plural |
acclinaveritis
|
ihr habet angelehnt |
| 3. Person Plural |
acclinaverint
|
sie haben angelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus sim
|
ich sei angelehnt worden |
| 2. Person Singular |
acclinatus sis
|
du seiest angelehnt worden |
| 3. Person Singular |
acclinatus sit
|
er/sie/es sei angelehnt worden |
| 1. Person Plural |
acclinati simus
|
wir seien angelehnt worden |
| 2. Person Plural |
acclinati sitis
|
ihr seiet angelehnt worden |
| 3. Person Plural |
acclinati sint
|
sie seien angelehnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinaveram
|
ich hatte angelehnt |
| 2. Person Singular |
acclinaveras
|
du hattest angelehnt |
| 3. Person Singular |
acclinaverat
|
er/sie/es hatte angelehnt |
| 1. Person Plural |
acclinaveramus
|
wir hatten angelehnt |
| 2. Person Plural |
acclinaveratis
|
ihr hattet angelehnt |
| 3. Person Plural |
acclinaverant
|
sie hatten angelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus eram
|
ich war angelehnt worden |
| 2. Person Singular |
acclinatus eras
|
du warst angelehnt worden |
| 3. Person Singular |
acclinatus erat
|
er/sie/es war angelehnt worden |
| 1. Person Plural |
acclinati eramus
|
wir waren angelehnt worden |
| 2. Person Plural |
acclinati eratis
|
ihr wart angelehnt worden |
| 3. Person Plural |
acclinati erant
|
sie waren angelehnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinavissem
|
ich hätte angelehnt |
| 2. Person Singular |
acclinavisses
|
du hättest angelehnt |
| 3. Person Singular |
acclinavisset
|
er/sie/es hätte angelehnt |
| 1. Person Plural |
acclinavissemus
|
wir hätten angelehnt |
| 2. Person Plural |
acclinavissetis
|
ihr hättet angelehnt |
| 3. Person Plural |
acclinavissent
|
sie hätten angelehnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus essem
|
ich wäre angelehnt worden |
| 2. Person Singular |
acclinatus esses
|
du wärest angelehnt worden |
| 3. Person Singular |
acclinatus esset
|
er/sie/es wäre angelehnt worden |
| 1. Person Plural |
acclinati essemus
|
wir wären angelehnt worden |
| 2. Person Plural |
acclinati essetis
|
ihr wäret angelehnt worden |
| 3. Person Plural |
acclinati essent
|
sie wären angelehnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinavero
|
ich werde angelehnt haben |
| 2. Person Singular |
acclinaveris
|
du wirst angelehnt haben |
| 3. Person Singular |
acclinaverit
|
er/sie/es wird angelehnt haben |
| 1. Person Plural |
acclinaverimus
|
wir werden angelehnt haben |
| 2. Person Plural |
acclinaveritis
|
ihr werdet angelehnt haben |
| 3. Person Plural |
acclinaverint
|
sie werden angelehnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus ero
|
ich werde angelehnt worden sein |
| 2. Person Singular |
acclinatus eris
|
du wirst angelehnt worden sein |
| 3. Person Singular |
acclinatus erit
|
er/sie/es wird angelehnt worden sein |
| 1. Person Plural |
acclinati erimus
|
wir werden angelehnt worden sein |
| 2. Person Plural |
acclinati eritis
|
ihr werdet angelehnt worden sein |
| 3. Person Plural |
acclinati erunt
|
sie werden angelehnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acclinare
|
anlehnen |
| Vorzeitigkeit |
acclinavisse
|
angelehnt haben |
| Nachzeitigkeit |
acclinaturum esse
|
anlehnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acclinari acclinarier
|
angelehnt werden |
| Vorzeitigkeit |
acclinatum esse
|
angelehnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
acclinatum iri
|
künftig angelehnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
acclina
|
lehne an; lehn an! |
| 2. Person Plural |
acclinate
|
lehnt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acclinato
|
| 3. Person Singular |
acclinato
|
| 2. Person Plural |
acclinatote
|
| 3. Person Plural |
acclinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acclinare
|
das Anlehnen |
| Genitiv |
acclinandi
|
des Anlehnens |
| Dativ |
acclinando
|
dem Anlehnen |
| Akkusativ |
acclinandum
|
das Anlehnen |
| Ablativ |
acclinando
|
durch das Anlehnen |
| Vokativ |
acclinande
|
Anlehnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinandus
|
acclinanda
|
acclinandum
|
| Genitiv |
acclinandi
|
acclinandae
|
acclinandi
|
| Dativ |
acclinando
|
acclinandae
|
acclinando
|
| Akkusativ |
acclinandum
|
acclinandam
|
acclinandum
|
| Ablativ |
acclinando
|
acclinanda
|
acclinando
|
| Vokativ |
acclinande
|
acclinanda
|
acclinandum
|
Plural
| Nominativ |
acclinandi
|
acclinandae
|
acclinanda
|
| Genitiv |
acclinandorum
|
acclinandarum
|
acclinandorum
|
| Dativ |
acclinandis
|
acclinandis
|
acclinandis
|
| Akkusativ |
acclinandos
|
acclinandas
|
acclinanda
|
| Ablativ |
acclinandis
|
acclinandis
|
acclinandis
|
| Vokativ |
acclinandi
|
acclinandae
|
acclinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinans
|
acclinans
|
acclinans
|
| Genitiv |
acclinantis
|
acclinantis
|
acclinantis
|
| Dativ |
acclinanti
|
acclinanti
|
acclinanti
|
| Akkusativ |
acclinantem
|
acclinantem
|
acclinans
|
| Ablativ |
acclinanti acclinante
|
acclinanti acclinante
|
acclinanti acclinante
|
| Vokativ |
acclinans
|
acclinans
|
acclinans
|
Plural
| Nominativ |
acclinantes
|
acclinantes
|
acclinantia
|
| Genitiv |
acclinantium acclinantum
|
acclinantium acclinantum
|
acclinantium acclinantum
|
| Dativ |
acclinantibus
|
acclinantibus
|
acclinantibus
|
| Akkusativ |
acclinantes
|
acclinantes
|
acclinantia
|
| Ablativ |
acclinantibus
|
acclinantibus
|
acclinantibus
|
| Vokativ |
acclinantes
|
acclinantes
|
acclinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinatus
|
acclinata
|
acclinatum
|
| Genitiv |
acclinati
|
acclinatae
|
acclinati
|
| Dativ |
acclinato
|
acclinatae
|
acclinato
|
| Akkusativ |
acclinatum
|
acclinatam
|
acclinatum
|
| Ablativ |
acclinato
|
acclinata
|
acclinato
|
| Vokativ |
acclinate
|
acclinata
|
acclinatum
|
Plural
| Nominativ |
acclinati
|
acclinatae
|
acclinata
|
| Genitiv |
acclinatorum
|
acclinatarum
|
acclinatorum
|
| Dativ |
acclinatis
|
acclinatis
|
acclinatis
|
| Akkusativ |
acclinatos
|
acclinatas
|
acclinata
|
| Ablativ |
acclinatis
|
acclinatis
|
acclinatis
|
| Vokativ |
acclinati
|
acclinatae
|
acclinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinaturus
|
acclinatura
|
acclinaturum
|
| Genitiv |
acclinaturi
|
acclinaturae
|
acclinaturi
|
| Dativ |
acclinaturo
|
acclinaturae
|
acclinaturo
|
| Akkusativ |
acclinaturum
|
acclinaturam
|
acclinaturum
|
| Ablativ |
acclinaturo
|
acclinatura
|
acclinaturo
|
| Vokativ |
acclinature
|
acclinatura
|
acclinaturum
|
Plural
| Nominativ |
acclinaturi
|
acclinaturae
|
acclinatura
|
| Genitiv |
acclinaturorum
|
acclinaturarum
|
acclinaturorum
|
| Dativ |
acclinaturis
|
acclinaturis
|
acclinaturis
|
| Akkusativ |
acclinaturos
|
acclinaturas
|
acclinatura
|
| Ablativ |
acclinaturis
|
acclinaturis
|
acclinaturis
|
| Vokativ |
acclinaturi
|
acclinaturae
|
acclinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acclinatum
|
acclinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclino
|
ich neige hin |
| 2. Person Singular |
acclinas
|
du neigst hin |
| 3. Person Singular |
acclinat
|
er/sie/es neigt hin |
| 1. Person Plural |
acclinamus
|
wir neigen hin |
| 2. Person Plural |
acclinatis
|
ihr neigt hin |
| 3. Person Plural |
acclinant
|
sie neigen hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinor
|
ich werde hingeneigt |
| 2. Person Singular |
acclinaris acclinare
|
du wirst hingeneigt |
| 3. Person Singular |
acclinatur
|
er/sie/es wird hingeneigt |
| 1. Person Plural |
acclinamur
|
wir werden hingeneigt |
| 2. Person Plural |
acclinamini
|
ihr werdet hingeneigt |
| 3. Person Plural |
acclinantur
|
sie werden hingeneigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinem
|
ich neige hin |
| 2. Person Singular |
acclines
|
du neigest hin |
| 3. Person Singular |
acclinet
|
er/sie/es neige hin |
| 1. Person Plural |
acclinemus
|
wir neigen hin |
| 2. Person Plural |
acclinetis
|
ihr neiget hin |
| 3. Person Plural |
acclinent
|
sie neigen hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accliner
|
ich werde hingeneigt |
| 2. Person Singular |
acclineris acclinere
|
du werdest hingeneigt |
| 3. Person Singular |
acclinetur
|
er/sie/es werde hingeneigt |
| 1. Person Plural |
acclinemur
|
wir werden hingeneigt |
| 2. Person Plural |
acclinemini
|
ihr werdet hingeneigt |
| 3. Person Plural |
acclinentur
|
sie werden hingeneigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabam
|
ich neigte hin |
| 2. Person Singular |
acclinabas
|
du neigtest hin |
| 3. Person Singular |
acclinabat
|
er/sie/es neigte hin |
| 1. Person Plural |
acclinabamus
|
wir neigten hin |
| 2. Person Plural |
acclinabatis
|
ihr neigtet hin |
| 3. Person Plural |
acclinabant
|
sie neigten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabar
|
ich wurde hingeneigt |
| 2. Person Singular |
acclinabaris acclinabare
|
du wurdest hingeneigt |
| 3. Person Singular |
acclinabatur
|
er/sie/es wurde hingeneigt |
| 1. Person Plural |
acclinabamur
|
wir wurden hingeneigt |
| 2. Person Plural |
acclinabamini
|
ihr wurdet hingeneigt |
| 3. Person Plural |
acclinabantur
|
sie wurden hingeneigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinarem
|
ich neigte hin |
| 2. Person Singular |
acclinares
|
du neigtest hin |
| 3. Person Singular |
acclinaret
|
er/sie/es neigte hin |
| 1. Person Plural |
acclinaremus
|
wir neigten hin |
| 2. Person Plural |
acclinaretis
|
ihr neigtet hin |
| 3. Person Plural |
acclinarent
|
sie neigten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinarer
|
ich würde hingeneigt |
| 2. Person Singular |
acclinareris acclinarere
|
du würdest hingeneigt |
| 3. Person Singular |
acclinaretur
|
er/sie/es würde hingeneigt |
| 1. Person Plural |
acclinaremur
|
wir würden hingeneigt |
| 2. Person Plural |
acclinaremini
|
ihr würdet hingeneigt |
| 3. Person Plural |
acclinarentur
|
sie würden hingeneigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabo
|
ich werde hinneigen |
| 2. Person Singular |
acclinabis
|
du wirst hinneigen |
| 3. Person Singular |
acclinabit
|
er/sie/es wird hinneigen |
| 1. Person Plural |
acclinabimus
|
wir werden hinneigen |
| 2. Person Plural |
acclinabitis
|
ihr werdet hinneigen |
| 3. Person Plural |
acclinabunt
|
sie werden hinneigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabor
|
ich werde hingeneigt werden |
| 2. Person Singular |
acclinaberis acclinabere
|
du wirst hingeneigt werden |
| 3. Person Singular |
acclinabitur
|
er/sie/es wird hingeneigt werden |
| 1. Person Plural |
acclinabimur
|
wir werden hingeneigt werden |
| 2. Person Plural |
acclinabimini
|
ihr werdet hingeneigt werden |
| 3. Person Plural |
acclinabuntur
|
sie werden hingeneigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinavi
|
ich habe hingeneigt |
| 2. Person Singular |
acclinavisti
|
du hast hingeneigt |
| 3. Person Singular |
acclinavit
|
er/sie/es hat hingeneigt |
| 1. Person Plural |
acclinavimus
|
wir haben hingeneigt |
| 2. Person Plural |
acclinavistis
|
ihr habt hingeneigt |
| 3. Person Plural |
acclinaverunt acclinavere
|
sie haben hingeneigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus sum
|
ich bin hingeneigt worden |
| 2. Person Singular |
acclinatus es
|
du bist hingeneigt worden |
| 3. Person Singular |
acclinatus est
|
er/sie/es ist hingeneigt worden |
| 1. Person Plural |
acclinati sumus
|
wir sind hingeneigt worden |
| 2. Person Plural |
acclinati estis
|
ihr seid hingeneigt worden |
| 3. Person Plural |
acclinati sunt
|
sie sind hingeneigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinaverim
|
ich habe hingeneigt |
| 2. Person Singular |
acclinaveris
|
du habest hingeneigt |
| 3. Person Singular |
acclinaverit
|
er/sie/es habe hingeneigt |
| 1. Person Plural |
acclinaverimus
|
wir haben hingeneigt |
| 2. Person Plural |
acclinaveritis
|
ihr habet hingeneigt |
| 3. Person Plural |
acclinaverint
|
sie haben hingeneigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus sim
|
ich sei hingeneigt worden |
| 2. Person Singular |
acclinatus sis
|
du seiest hingeneigt worden |
| 3. Person Singular |
acclinatus sit
|
er/sie/es sei hingeneigt worden |
| 1. Person Plural |
acclinati simus
|
wir seien hingeneigt worden |
| 2. Person Plural |
acclinati sitis
|
ihr seiet hingeneigt worden |
| 3. Person Plural |
acclinati sint
|
sie seien hingeneigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinaveram
|
ich hatte hingeneigt |
| 2. Person Singular |
acclinaveras
|
du hattest hingeneigt |
| 3. Person Singular |
acclinaverat
|
er/sie/es hatte hingeneigt |
| 1. Person Plural |
acclinaveramus
|
wir hatten hingeneigt |
| 2. Person Plural |
acclinaveratis
|
ihr hattet hingeneigt |
| 3. Person Plural |
acclinaverant
|
sie hatten hingeneigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus eram
|
ich war hingeneigt worden |
| 2. Person Singular |
acclinatus eras
|
du warst hingeneigt worden |
| 3. Person Singular |
acclinatus erat
|
er/sie/es war hingeneigt worden |
| 1. Person Plural |
acclinati eramus
|
wir waren hingeneigt worden |
| 2. Person Plural |
acclinati eratis
|
ihr wart hingeneigt worden |
| 3. Person Plural |
acclinati erant
|
sie waren hingeneigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinavissem
|
ich hätte hingeneigt |
| 2. Person Singular |
acclinavisses
|
du hättest hingeneigt |
| 3. Person Singular |
acclinavisset
|
er/sie/es hätte hingeneigt |
| 1. Person Plural |
acclinavissemus
|
wir hätten hingeneigt |
| 2. Person Plural |
acclinavissetis
|
ihr hättet hingeneigt |
| 3. Person Plural |
acclinavissent
|
sie hätten hingeneigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus essem
|
ich wäre hingeneigt worden |
| 2. Person Singular |
acclinatus esses
|
du wärest hingeneigt worden |
| 3. Person Singular |
acclinatus esset
|
er/sie/es wäre hingeneigt worden |
| 1. Person Plural |
acclinati essemus
|
wir wären hingeneigt worden |
| 2. Person Plural |
acclinati essetis
|
ihr wäret hingeneigt worden |
| 3. Person Plural |
acclinati essent
|
sie wären hingeneigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinavero
|
ich werde hingeneigt haben |
| 2. Person Singular |
acclinaveris
|
du wirst hingeneigt haben |
| 3. Person Singular |
acclinaverit
|
er/sie/es wird hingeneigt haben |
| 1. Person Plural |
acclinaverimus
|
wir werden hingeneigt haben |
| 2. Person Plural |
acclinaveritis
|
ihr werdet hingeneigt haben |
| 3. Person Plural |
acclinaverint
|
sie werden hingeneigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus ero
|
ich werde hingeneigt worden sein |
| 2. Person Singular |
acclinatus eris
|
du wirst hingeneigt worden sein |
| 3. Person Singular |
acclinatus erit
|
er/sie/es wird hingeneigt worden sein |
| 1. Person Plural |
acclinati erimus
|
wir werden hingeneigt worden sein |
| 2. Person Plural |
acclinati eritis
|
ihr werdet hingeneigt worden sein |
| 3. Person Plural |
acclinati erunt
|
sie werden hingeneigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acclinare
|
hinneigen |
| Vorzeitigkeit |
acclinavisse
|
hingeneigt haben |
| Nachzeitigkeit |
acclinaturum esse
|
hinneigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acclinari acclinarier
|
hingeneigt werden |
| Vorzeitigkeit |
acclinatum esse
|
hingeneigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
acclinatum iri
|
künftig hingeneigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
acclina
|
neige hin; neig hin! |
| 2. Person Plural |
acclinate
|
neigt hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acclinato
|
| 3. Person Singular |
acclinato
|
| 2. Person Plural |
acclinatote
|
| 3. Person Plural |
acclinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acclinare
|
das Hinneigen |
| Genitiv |
acclinandi
|
des Hinneigens |
| Dativ |
acclinando
|
dem Hinneigen |
| Akkusativ |
acclinandum
|
das Hinneigen |
| Ablativ |
acclinando
|
durch das Hinneigen |
| Vokativ |
acclinande
|
Hinneigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinandus
|
acclinanda
|
acclinandum
|
| Genitiv |
acclinandi
|
acclinandae
|
acclinandi
|
| Dativ |
acclinando
|
acclinandae
|
acclinando
|
| Akkusativ |
acclinandum
|
acclinandam
|
acclinandum
|
| Ablativ |
acclinando
|
acclinanda
|
acclinando
|
| Vokativ |
acclinande
|
acclinanda
|
acclinandum
|
Plural
| Nominativ |
acclinandi
|
acclinandae
|
acclinanda
|
| Genitiv |
acclinandorum
|
acclinandarum
|
acclinandorum
|
| Dativ |
acclinandis
|
acclinandis
|
acclinandis
|
| Akkusativ |
acclinandos
|
acclinandas
|
acclinanda
|
| Ablativ |
acclinandis
|
acclinandis
|
acclinandis
|
| Vokativ |
acclinandi
|
acclinandae
|
acclinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinans
|
acclinans
|
acclinans
|
| Genitiv |
acclinantis
|
acclinantis
|
acclinantis
|
| Dativ |
acclinanti
|
acclinanti
|
acclinanti
|
| Akkusativ |
acclinantem
|
acclinantem
|
acclinans
|
| Ablativ |
acclinanti acclinante
|
acclinanti acclinante
|
acclinanti acclinante
|
| Vokativ |
acclinans
|
acclinans
|
acclinans
|
Plural
| Nominativ |
acclinantes
|
acclinantes
|
acclinantia
|
| Genitiv |
acclinantium acclinantum
|
acclinantium acclinantum
|
acclinantium acclinantum
|
| Dativ |
acclinantibus
|
acclinantibus
|
acclinantibus
|
| Akkusativ |
acclinantes
|
acclinantes
|
acclinantia
|
| Ablativ |
acclinantibus
|
acclinantibus
|
acclinantibus
|
| Vokativ |
acclinantes
|
acclinantes
|
acclinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinatus
|
acclinata
|
acclinatum
|
| Genitiv |
acclinati
|
acclinatae
|
acclinati
|
| Dativ |
acclinato
|
acclinatae
|
acclinato
|
| Akkusativ |
acclinatum
|
acclinatam
|
acclinatum
|
| Ablativ |
acclinato
|
acclinata
|
acclinato
|
| Vokativ |
acclinate
|
acclinata
|
acclinatum
|
Plural
| Nominativ |
acclinati
|
acclinatae
|
acclinata
|
| Genitiv |
acclinatorum
|
acclinatarum
|
acclinatorum
|
| Dativ |
acclinatis
|
acclinatis
|
acclinatis
|
| Akkusativ |
acclinatos
|
acclinatas
|
acclinata
|
| Ablativ |
acclinatis
|
acclinatis
|
acclinatis
|
| Vokativ |
acclinati
|
acclinatae
|
acclinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinaturus
|
acclinatura
|
acclinaturum
|
| Genitiv |
acclinaturi
|
acclinaturae
|
acclinaturi
|
| Dativ |
acclinaturo
|
acclinaturae
|
acclinaturo
|
| Akkusativ |
acclinaturum
|
acclinaturam
|
acclinaturum
|
| Ablativ |
acclinaturo
|
acclinatura
|
acclinaturo
|
| Vokativ |
acclinature
|
acclinatura
|
acclinaturum
|
Plural
| Nominativ |
acclinaturi
|
acclinaturae
|
acclinatura
|
| Genitiv |
acclinaturorum
|
acclinaturarum
|
acclinaturorum
|
| Dativ |
acclinaturis
|
acclinaturis
|
acclinaturis
|
| Akkusativ |
acclinaturos
|
acclinaturas
|
acclinatura
|
| Ablativ |
acclinaturis
|
acclinaturis
|
acclinaturis
|
| Vokativ |
acclinaturi
|
acclinaturae
|
acclinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acclinatum
|
acclinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclino
|
|
| 2. Person Singular |
acclinas
|
|
| 3. Person Singular |
acclinat
|
|
| 1. Person Plural |
acclinamus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinatis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinor
|
|
| 2. Person Singular |
acclinaris acclinare
|
|
| 3. Person Singular |
acclinatur
|
|
| 1. Person Plural |
acclinamur
|
|
| 2. Person Plural |
acclinamini
|
|
| 3. Person Plural |
acclinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinem
|
|
| 2. Person Singular |
acclines
|
|
| 3. Person Singular |
acclinet
|
|
| 1. Person Plural |
acclinemus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinetis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accliner
|
|
| 2. Person Singular |
acclineris acclinere
|
|
| 3. Person Singular |
acclinetur
|
|
| 1. Person Plural |
acclinemur
|
|
| 2. Person Plural |
acclinemini
|
|
| 3. Person Plural |
acclinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabam
|
|
| 2. Person Singular |
acclinabas
|
|
| 3. Person Singular |
acclinabat
|
|
| 1. Person Plural |
acclinabamus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinabatis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabar
|
|
| 2. Person Singular |
acclinabaris acclinabare
|
|
| 3. Person Singular |
acclinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
acclinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
acclinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
acclinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinarem
|
|
| 2. Person Singular |
acclinares
|
|
| 3. Person Singular |
acclinaret
|
|
| 1. Person Plural |
acclinaremus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinaretis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinarer
|
|
| 2. Person Singular |
acclinareris acclinarere
|
|
| 3. Person Singular |
acclinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
acclinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
acclinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
acclinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabo
|
|
| 2. Person Singular |
acclinabis
|
|
| 3. Person Singular |
acclinabit
|
|
| 1. Person Plural |
acclinabimus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinabitis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinabor
|
|
| 2. Person Singular |
acclinaberis acclinabere
|
|
| 3. Person Singular |
acclinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
acclinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
acclinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
acclinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinavi
|
|
| 2. Person Singular |
acclinavisti
|
|
| 3. Person Singular |
acclinavit
|
|
| 1. Person Plural |
acclinavimus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinavistis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinaverunt acclinavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
acclinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
acclinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
acclinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinaverim
|
|
| 2. Person Singular |
acclinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acclinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acclinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
acclinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
acclinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
acclinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinaveram
|
|
| 2. Person Singular |
acclinaveras
|
|
| 3. Person Singular |
acclinaverat
|
|
| 1. Person Plural |
acclinaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
acclinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
acclinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
acclinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinavissem
|
|
| 2. Person Singular |
acclinavisses
|
|
| 3. Person Singular |
acclinavisset
|
|
| 1. Person Plural |
acclinavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
acclinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
acclinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
acclinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinavero
|
|
| 2. Person Singular |
acclinaveris
|
|
| 3. Person Singular |
acclinaverit
|
|
| 1. Person Plural |
acclinaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
acclinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
acclinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
acclinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
acclinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
acclinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
acclinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acclinare
|
|
| Vorzeitigkeit |
acclinavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acclinaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
acclinari acclinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
acclinatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
acclinatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
acclina
|
! |
| 2. Person Plural |
acclinate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
acclinato
|
| 3. Person Singular |
acclinato
|
| 2. Person Plural |
acclinatote
|
| 3. Person Plural |
acclinanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
acclinare
|
|
| Genitiv |
acclinandi
|
|
| Dativ |
acclinando
|
|
| Akkusativ |
acclinandum
|
|
| Ablativ |
acclinando
|
|
| Vokativ |
acclinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinandus
|
acclinanda
|
acclinandum
|
| Genitiv |
acclinandi
|
acclinandae
|
acclinandi
|
| Dativ |
acclinando
|
acclinandae
|
acclinando
|
| Akkusativ |
acclinandum
|
acclinandam
|
acclinandum
|
| Ablativ |
acclinando
|
acclinanda
|
acclinando
|
| Vokativ |
acclinande
|
acclinanda
|
acclinandum
|
Plural
| Nominativ |
acclinandi
|
acclinandae
|
acclinanda
|
| Genitiv |
acclinandorum
|
acclinandarum
|
acclinandorum
|
| Dativ |
acclinandis
|
acclinandis
|
acclinandis
|
| Akkusativ |
acclinandos
|
acclinandas
|
acclinanda
|
| Ablativ |
acclinandis
|
acclinandis
|
acclinandis
|
| Vokativ |
acclinandi
|
acclinandae
|
acclinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinans
|
acclinans
|
acclinans
|
| Genitiv |
acclinantis
|
acclinantis
|
acclinantis
|
| Dativ |
acclinanti
|
acclinanti
|
acclinanti
|
| Akkusativ |
acclinantem
|
acclinantem
|
acclinans
|
| Ablativ |
acclinanti acclinante
|
acclinanti acclinante
|
acclinanti acclinante
|
| Vokativ |
acclinans
|
acclinans
|
acclinans
|
Plural
| Nominativ |
acclinantes
|
acclinantes
|
acclinantia
|
| Genitiv |
acclinantium acclinantum
|
acclinantium acclinantum
|
acclinantium acclinantum
|
| Dativ |
acclinantibus
|
acclinantibus
|
acclinantibus
|
| Akkusativ |
acclinantes
|
acclinantes
|
acclinantia
|
| Ablativ |
acclinantibus
|
acclinantibus
|
acclinantibus
|
| Vokativ |
acclinantes
|
acclinantes
|
acclinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinatus
|
acclinata
|
acclinatum
|
| Genitiv |
acclinati
|
acclinatae
|
acclinati
|
| Dativ |
acclinato
|
acclinatae
|
acclinato
|
| Akkusativ |
acclinatum
|
acclinatam
|
acclinatum
|
| Ablativ |
acclinato
|
acclinata
|
acclinato
|
| Vokativ |
acclinate
|
acclinata
|
acclinatum
|
Plural
| Nominativ |
acclinati
|
acclinatae
|
acclinata
|
| Genitiv |
acclinatorum
|
acclinatarum
|
acclinatorum
|
| Dativ |
acclinatis
|
acclinatis
|
acclinatis
|
| Akkusativ |
acclinatos
|
acclinatas
|
acclinata
|
| Ablativ |
acclinatis
|
acclinatis
|
acclinatis
|
| Vokativ |
acclinati
|
acclinatae
|
acclinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
acclinaturus
|
acclinatura
|
acclinaturum
|
| Genitiv |
acclinaturi
|
acclinaturae
|
acclinaturi
|
| Dativ |
acclinaturo
|
acclinaturae
|
acclinaturo
|
| Akkusativ |
acclinaturum
|
acclinaturam
|
acclinaturum
|
| Ablativ |
acclinaturo
|
acclinatura
|
acclinaturo
|
| Vokativ |
acclinature
|
acclinatura
|
acclinaturum
|
Plural
| Nominativ |
acclinaturi
|
acclinaturae
|
acclinatura
|
| Genitiv |
acclinaturorum
|
acclinaturarum
|
acclinaturorum
|
| Dativ |
acclinaturis
|
acclinaturis
|
acclinaturis
|
| Akkusativ |
acclinaturos
|
acclinaturas
|
acclinatura
|
| Ablativ |
acclinaturis
|
acclinaturis
|
acclinaturis
|
| Vokativ |
acclinaturi
|
acclinaturae
|
acclinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
acclinatum
|
acclinatu
|