Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| accognoscere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | anerkennen anerkennen (durch Anblick oder auf andere Weise) erkennen |
| accognoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst anerkannt werden du wirst erkannt werden |
| accognoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst anerkannt du wirst erkannt |
| accognoscere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | erkenne an; erkenn an erkenne; erkenn |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognosco |
ich erkenne an |
| 2. Person Singular | accognoscis |
du erkennst an |
| 3. Person Singular | accognoscit |
er/sie/es erkennt an |
| 1. Person Plural | accognoscimus |
wir erkennen an |
| 2. Person Plural | accognoscitis |
ihr erkennt an |
| 3. Person Plural | accognoscunt |
sie erkennen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscor |
ich werde anerkannt |
| 2. Person Singular | accognosceris accognoscere |
du wirst anerkannt |
| 3. Person Singular | accognoscitur |
er/sie/es wird anerkannt |
| 1. Person Plural | accognoscimur |
wir werden anerkannt |
| 2. Person Plural | accognoscimini |
ihr werdet anerkannt |
| 3. Person Plural | accognoscuntur |
sie werden anerkannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscam |
ich erkenne an |
| 2. Person Singular | accognoscas |
du erkennest an |
| 3. Person Singular | accognoscat |
er/sie/es erkenne an |
| 1. Person Plural | accognoscamus |
wir erkennen an |
| 2. Person Plural | accognoscatis |
ihr erkennet an |
| 3. Person Plural | accognoscant |
sie erkennen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscar |
ich werde anerkannt |
| 2. Person Singular | accognoscaris accognoscare |
du werdest anerkannt |
| 3. Person Singular | accognoscatur |
er/sie/es werde anerkannt |
| 1. Person Plural | accognoscamur |
wir werden anerkannt |
| 2. Person Plural | accognoscamini |
ihr werdet anerkannt |
| 3. Person Plural | accognoscantur |
sie werden anerkannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscebam |
ich erkannte an |
| 2. Person Singular | accognoscebas |
du erkanntest an |
| 3. Person Singular | accognoscebat |
er/sie/es erkannte an |
| 1. Person Plural | accognoscebamus |
wir erkannten an |
| 2. Person Plural | accognoscebatis |
ihr erkanntet an |
| 3. Person Plural | accognoscebant |
sie erkannten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscebar |
ich wurde anerkannt |
| 2. Person Singular | accognoscebaris accognoscebare |
du wurdest anerkannt |
| 3. Person Singular | accognoscebatur |
er/sie/es wurde anerkannt |
| 1. Person Plural | accognoscebamur |
wir wurden anerkannt |
| 2. Person Plural | accognoscebamini |
ihr wurdet anerkannt |
| 3. Person Plural | accognoscebantur |
sie wurden anerkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscerem |
ich erkennte an |
| 2. Person Singular | accognosceres |
du erkenntest an |
| 3. Person Singular | accognosceret |
er/sie/es erkennte an |
| 1. Person Plural | accognosceremus |
wir erkennten an |
| 2. Person Plural | accognosceretis |
ihr erkenntet an |
| 3. Person Plural | accognoscerent |
sie erkennten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscerer |
ich würde anerkannt |
| 2. Person Singular | accognoscereris accognoscerere |
du würdest anerkannt |
| 3. Person Singular | accognosceretur |
er/sie/es würde anerkannt |
| 1. Person Plural | accognosceremur |
wir würden anerkannt |
| 2. Person Plural | accognosceremini |
ihr würdet anerkannt |
| 3. Person Plural | accognoscerentur |
sie würden anerkannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscam |
ich werde anerkennen |
| 2. Person Singular | accognosces |
du wirst anerkennen |
| 3. Person Singular | accognoscet |
er/sie/es wird anerkennen |
| 1. Person Plural | accognoscemus |
wir werden anerkennen |
| 2. Person Plural | accognoscetis |
ihr werdet anerkennen |
| 3. Person Plural | accognoscent |
sie werden anerkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscar |
ich werde anerkannt werden |
| 2. Person Singular | accognosceris accognoscere |
du wirst anerkannt werden |
| 3. Person Singular | accognoscetur |
er/sie/es wird anerkannt werden |
| 1. Person Plural | accognoscemur |
wir werden anerkannt werden |
| 2. Person Plural | accognoscemini |
ihr werdet anerkannt werden |
| 3. Person Plural | accognoscentur |
sie werden anerkannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe anerkannt |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hast anerkannt |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hat anerkannt |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben anerkannt |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habt anerkannt |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin anerkannt worden | |
| 2. Person Singular | du bist anerkannt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist anerkannt worden | |
| 1. Person Plural | wir sind anerkannt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid anerkannt worden | |
| 3. Person Plural | sie sind anerkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe anerkannt |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du habest anerkannt |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es habe anerkannt |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben anerkannt |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habet anerkannt |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei anerkannt worden | |
| 2. Person Singular | du seiest anerkannt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei anerkannt worden | |
| 1. Person Plural | wir seien anerkannt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet anerkannt worden | |
| 3. Person Plural | sie seien anerkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hatte anerkannt |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hattest anerkannt |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hatte anerkannt |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hatten anerkannt |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hattet anerkannt |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hatten anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war anerkannt worden | |
| 2. Person Singular | du warst anerkannt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war anerkannt worden | |
| 1. Person Plural | wir waren anerkannt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart anerkannt worden | |
| 3. Person Plural | sie waren anerkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hätte anerkannt |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hättest anerkannt |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hätte anerkannt |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hätten anerkannt |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hättet anerkannt |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hätten anerkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre anerkannt worden | |
| 2. Person Singular | du wärest anerkannt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre anerkannt worden | |
| 1. Person Plural | wir wären anerkannt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret anerkannt worden | |
| 3. Person Plural | sie wären anerkannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich werde anerkannt haben |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du wirst anerkannt haben |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es wird anerkannt haben |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir werden anerkannt haben |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr werdet anerkannt haben |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie werden anerkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde anerkannt worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst anerkannt worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird anerkannt worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden anerkannt worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet anerkannt worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden anerkannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accognoscere |
anerkennen |
| Vorzeitigkeit | existiert nicht | anerkannt haben |
| Nachzeitigkeit | anerkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accognosci accognoscier |
anerkannt werden |
| Vorzeitigkeit | anerkannt worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig anerkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accognosce |
erkenne an; erkenn an! |
| 2. Person Plural | accognoscite |
erkennt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accognoscito |
| 3. Person Singular | accognoscito |
| 2. Person Plural | accognoscitote |
| 3. Person Plural | accognoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accognoscere |
das Anerkennen |
| Genitiv | accognoscendi accognoscundi |
des Anerkennens |
| Dativ | accognoscendo accognoscundo |
dem Anerkennen |
| Akkusativ | accognoscendum accognoscundum |
das Anerkennen |
| Ablativ | accognoscendo accognoscundo |
durch das Anerkennen |
| Vokativ | accognoscende accognoscunde |
Anerkennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accognoscendus accognoscundus |
accognoscenda accognoscunda |
accognoscendum accognoscundum |
| Genitiv | accognoscendi accognoscundi |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscendi accognoscundi |
| Dativ | accognoscendo accognoscundo |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscendo accognoscundo |
| Akkusativ | accognoscendum accognoscundum |
accognoscendam accognoscundam |
accognoscendum accognoscundum |
| Ablativ | accognoscendo accognoscundo |
accognoscenda accognoscunda |
accognoscendo accognoscundo |
| Vokativ | accognoscende accognoscunde |
accognoscenda accognoscunda |
accognoscendum accognoscundum |
Plural
| Nominativ | accognoscendi accognoscundi |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscenda accognoscunda |
| Genitiv | accognoscendorum accognoscundorum |
accognoscendarum accognoscundarum |
accognoscendorum accognoscundorum |
| Dativ | accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
| Akkusativ | accognoscendos accognoscundos |
accognoscendas accognoscundas |
accognoscenda accognoscunda |
| Ablativ | accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
| Vokativ | accognoscendi accognoscundi |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscenda accognoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accognoscens |
accognoscens |
accognoscens |
| Genitiv | accognoscentis |
accognoscentis |
accognoscentis |
| Dativ | accognoscenti |
accognoscenti |
accognoscenti |
| Akkusativ | accognoscentem |
accognoscentem |
accognoscens |
| Ablativ | accognoscenti accognoscente |
accognoscenti accognoscente |
accognoscenti accognoscente |
| Vokativ | accognoscens |
accognoscens |
accognoscens |
Plural
| Nominativ | accognoscentes |
accognoscentes |
accognoscentia |
| Genitiv | accognoscentium accognoscentum |
accognoscentium accognoscentum |
accognoscentium accognoscentum |
| Dativ | accognoscentibus |
accognoscentibus |
accognoscentibus |
| Akkusativ | accognoscentes |
accognoscentes |
accognoscentia |
| Ablativ | accognoscentibus |
accognoscentibus |
accognoscentibus |
| Vokativ | accognoscentes |
accognoscentes |
accognoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognosco |
|
| 2. Person Singular | accognoscis |
|
| 3. Person Singular | accognoscit |
|
| 1. Person Plural | accognoscimus |
|
| 2. Person Plural | accognoscitis |
|
| 3. Person Plural | accognoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscor |
|
| 2. Person Singular | accognosceris accognoscere |
|
| 3. Person Singular | accognoscitur |
|
| 1. Person Plural | accognoscimur |
|
| 2. Person Plural | accognoscimini |
|
| 3. Person Plural | accognoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscam |
|
| 2. Person Singular | accognoscas |
|
| 3. Person Singular | accognoscat |
|
| 1. Person Plural | accognoscamus |
|
| 2. Person Plural | accognoscatis |
|
| 3. Person Plural | accognoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscar |
|
| 2. Person Singular | accognoscaris accognoscare |
|
| 3. Person Singular | accognoscatur |
|
| 1. Person Plural | accognoscamur |
|
| 2. Person Plural | accognoscamini |
|
| 3. Person Plural | accognoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscebam |
|
| 2. Person Singular | accognoscebas |
|
| 3. Person Singular | accognoscebat |
|
| 1. Person Plural | accognoscebamus |
|
| 2. Person Plural | accognoscebatis |
|
| 3. Person Plural | accognoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscebar |
|
| 2. Person Singular | accognoscebaris accognoscebare |
|
| 3. Person Singular | accognoscebatur |
|
| 1. Person Plural | accognoscebamur |
|
| 2. Person Plural | accognoscebamini |
|
| 3. Person Plural | accognoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscerem |
|
| 2. Person Singular | accognosceres |
|
| 3. Person Singular | accognosceret |
|
| 1. Person Plural | accognosceremus |
|
| 2. Person Plural | accognosceretis |
|
| 3. Person Plural | accognoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscerer |
|
| 2. Person Singular | accognoscereris accognoscerere |
|
| 3. Person Singular | accognosceretur |
|
| 1. Person Plural | accognosceremur |
|
| 2. Person Plural | accognosceremini |
|
| 3. Person Plural | accognoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscam |
|
| 2. Person Singular | accognosces |
|
| 3. Person Singular | accognoscet |
|
| 1. Person Plural | accognoscemus |
|
| 2. Person Plural | accognoscetis |
|
| 3. Person Plural | accognoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscar |
|
| 2. Person Singular | accognosceris accognoscere |
|
| 3. Person Singular | accognoscetur |
|
| 1. Person Plural | accognoscemur |
|
| 2. Person Plural | accognoscemini |
|
| 3. Person Plural | accognoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | |
| 2. Person Singular | existiert nicht | |
| 3. Person Singular | existiert nicht | |
| 1. Person Plural | existiert nicht | |
| 2. Person Plural | existiert nicht | |
| 3. Person Plural | existiert nicht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accognoscere |
|
| Vorzeitigkeit | existiert nicht | |
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accognosci accognoscier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accognosce |
! |
| 2. Person Plural | accognoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accognoscito |
| 3. Person Singular | accognoscito |
| 2. Person Plural | accognoscitote |
| 3. Person Plural | accognoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accognoscere |
|
| Genitiv | accognoscendi accognoscundi |
|
| Dativ | accognoscendo accognoscundo |
|
| Akkusativ | accognoscendum accognoscundum |
|
| Ablativ | accognoscendo accognoscundo |
|
| Vokativ | accognoscende accognoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accognoscendus accognoscundus |
accognoscenda accognoscunda |
accognoscendum accognoscundum |
| Genitiv | accognoscendi accognoscundi |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscendi accognoscundi |
| Dativ | accognoscendo accognoscundo |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscendo accognoscundo |
| Akkusativ | accognoscendum accognoscundum |
accognoscendam accognoscundam |
accognoscendum accognoscundum |
| Ablativ | accognoscendo accognoscundo |
accognoscenda accognoscunda |
accognoscendo accognoscundo |
| Vokativ | accognoscende accognoscunde |
accognoscenda accognoscunda |
accognoscendum accognoscundum |
Plural
| Nominativ | accognoscendi accognoscundi |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscenda accognoscunda |
| Genitiv | accognoscendorum accognoscundorum |
accognoscendarum accognoscundarum |
accognoscendorum accognoscundorum |
| Dativ | accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
| Akkusativ | accognoscendos accognoscundos |
accognoscendas accognoscundas |
accognoscenda accognoscunda |
| Ablativ | accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
| Vokativ | accognoscendi accognoscundi |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscenda accognoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accognoscens |
accognoscens |
accognoscens |
| Genitiv | accognoscentis |
accognoscentis |
accognoscentis |
| Dativ | accognoscenti |
accognoscenti |
accognoscenti |
| Akkusativ | accognoscentem |
accognoscentem |
accognoscens |
| Ablativ | accognoscenti accognoscente |
accognoscenti accognoscente |
accognoscenti accognoscente |
| Vokativ | accognoscens |
accognoscens |
accognoscens |
Plural
| Nominativ | accognoscentes |
accognoscentes |
accognoscentia |
| Genitiv | accognoscentium accognoscentum |
accognoscentium accognoscentum |
accognoscentium accognoscentum |
| Dativ | accognoscentibus |
accognoscentibus |
accognoscentibus |
| Akkusativ | accognoscentes |
accognoscentes |
accognoscentia |
| Ablativ | accognoscentibus |
accognoscentibus |
accognoscentibus |
| Vokativ | accognoscentes |
accognoscentes |
accognoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognosco |
ich erkenne |
| 2. Person Singular | accognoscis |
du erkennst |
| 3. Person Singular | accognoscit |
er/sie/es erkennt |
| 1. Person Plural | accognoscimus |
wir erkennen |
| 2. Person Plural | accognoscitis |
ihr erkennt |
| 3. Person Plural | accognoscunt |
sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscor |
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | accognosceris accognoscere |
du wirst erkannt |
| 3. Person Singular | accognoscitur |
er/sie/es wird erkannt |
| 1. Person Plural | accognoscimur |
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | accognoscimini |
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | accognoscuntur |
sie werden erkannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscam |
ich erkenne |
| 2. Person Singular | accognoscas |
du erkennest |
| 3. Person Singular | accognoscat |
er/sie/es erkenne |
| 1. Person Plural | accognoscamus |
wir erkennen |
| 2. Person Plural | accognoscatis |
ihr erkennet |
| 3. Person Plural | accognoscant |
sie erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscar |
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular | accognoscaris accognoscare |
du werdest erkannt |
| 3. Person Singular | accognoscatur |
er/sie/es werde erkannt |
| 1. Person Plural | accognoscamur |
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural | accognoscamini |
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural | accognoscantur |
sie werden erkannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscebam |
ich erkannte |
| 2. Person Singular | accognoscebas |
du erkanntest |
| 3. Person Singular | accognoscebat |
er/sie/es erkannte |
| 1. Person Plural | accognoscebamus |
wir erkannten |
| 2. Person Plural | accognoscebatis |
ihr erkanntet |
| 3. Person Plural | accognoscebant |
sie erkannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscebar |
ich wurde erkannt |
| 2. Person Singular | accognoscebaris accognoscebare |
du wurdest erkannt |
| 3. Person Singular | accognoscebatur |
er/sie/es wurde erkannt |
| 1. Person Plural | accognoscebamur |
wir wurden erkannt |
| 2. Person Plural | accognoscebamini |
ihr wurdet erkannt |
| 3. Person Plural | accognoscebantur |
sie wurden erkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscerem |
ich erkennte |
| 2. Person Singular | accognosceres |
du erkenntest |
| 3. Person Singular | accognosceret |
er/sie/es erkennte |
| 1. Person Plural | accognosceremus |
wir erkennten |
| 2. Person Plural | accognosceretis |
ihr erkenntet |
| 3. Person Plural | accognoscerent |
sie erkennten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscerer |
ich würde erkannt |
| 2. Person Singular | accognoscereris accognoscerere |
du würdest erkannt |
| 3. Person Singular | accognosceretur |
er/sie/es würde erkannt |
| 1. Person Plural | accognosceremur |
wir würden erkannt |
| 2. Person Plural | accognosceremini |
ihr würdet erkannt |
| 3. Person Plural | accognoscerentur |
sie würden erkannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscam |
ich werde erkennen |
| 2. Person Singular | accognosces |
du wirst erkennen |
| 3. Person Singular | accognoscet |
er/sie/es wird erkennen |
| 1. Person Plural | accognoscemus |
wir werden erkennen |
| 2. Person Plural | accognoscetis |
ihr werdet erkennen |
| 3. Person Plural | accognoscent |
sie werden erkennen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accognoscar |
ich werde erkannt werden |
| 2. Person Singular | accognosceris accognoscere |
du wirst erkannt werden |
| 3. Person Singular | accognoscetur |
er/sie/es wird erkannt werden |
| 1. Person Plural | accognoscemur |
wir werden erkannt werden |
| 2. Person Plural | accognoscemini |
ihr werdet erkannt werden |
| 3. Person Plural | accognoscentur |
sie werden erkannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hast erkannt |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hat erkannt |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habt erkannt |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich bin erkannt worden | |
| 2. Person Singular | du bist erkannt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es ist erkannt worden | |
| 1. Person Plural | wir sind erkannt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seid erkannt worden | |
| 3. Person Plural | sie sind erkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich habe erkannt |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du habest erkannt |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es habe erkannt |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir haben erkannt |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr habet erkannt |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie haben erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich sei erkannt worden | |
| 2. Person Singular | du seiest erkannt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es sei erkannt worden | |
| 1. Person Plural | wir seien erkannt worden | |
| 2. Person Plural | ihr seiet erkannt worden | |
| 3. Person Plural | sie seien erkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hatte erkannt |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hattest erkannt |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hatte erkannt |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hatten erkannt |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hattet erkannt |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hatten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich war erkannt worden | |
| 2. Person Singular | du warst erkannt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es war erkannt worden | |
| 1. Person Plural | wir waren erkannt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wart erkannt worden | |
| 3. Person Plural | sie waren erkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich hätte erkannt |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du hättest erkannt |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es hätte erkannt |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir hätten erkannt |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr hättet erkannt |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie hätten erkannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich wäre erkannt worden | |
| 2. Person Singular | du wärest erkannt worden | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wäre erkannt worden | |
| 1. Person Plural | wir wären erkannt worden | |
| 2. Person Plural | ihr wäret erkannt worden | |
| 3. Person Plural | sie wären erkannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | existiert nicht | ich werde erkannt haben |
| 2. Person Singular | existiert nicht | du wirst erkannt haben |
| 3. Person Singular | existiert nicht | er/sie/es wird erkannt haben |
| 1. Person Plural | existiert nicht | wir werden erkannt haben |
| 2. Person Plural | existiert nicht | ihr werdet erkannt haben |
| 3. Person Plural | existiert nicht | sie werden erkannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ich werde erkannt worden sein | |
| 2. Person Singular | du wirst erkannt worden sein | |
| 3. Person Singular | er/sie/es wird erkannt worden sein | |
| 1. Person Plural | wir werden erkannt worden sein | |
| 2. Person Plural | ihr werdet erkannt worden sein | |
| 3. Person Plural | sie werden erkannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accognoscere |
erkennen |
| Vorzeitigkeit | existiert nicht | erkannt haben |
| Nachzeitigkeit | erkennen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accognosci accognoscier |
erkannt werden |
| Vorzeitigkeit | erkannt worden sein | |
| Nachzeitigkeit | künftig erkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accognosce |
erkenne; erkenn! |
| 2. Person Plural | accognoscite |
erkennt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accognoscito |
| 3. Person Singular | accognoscito |
| 2. Person Plural | accognoscitote |
| 3. Person Plural | accognoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accognoscere |
das Erkennen |
| Genitiv | accognoscendi accognoscundi |
des Erkennens |
| Dativ | accognoscendo accognoscundo |
dem Erkennen |
| Akkusativ | accognoscendum accognoscundum |
das Erkennen |
| Ablativ | accognoscendo accognoscundo |
durch das Erkennen |
| Vokativ | accognoscende accognoscunde |
Erkennen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accognoscendus accognoscundus |
accognoscenda accognoscunda |
accognoscendum accognoscundum |
| Genitiv | accognoscendi accognoscundi |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscendi accognoscundi |
| Dativ | accognoscendo accognoscundo |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscendo accognoscundo |
| Akkusativ | accognoscendum accognoscundum |
accognoscendam accognoscundam |
accognoscendum accognoscundum |
| Ablativ | accognoscendo accognoscundo |
accognoscenda accognoscunda |
accognoscendo accognoscundo |
| Vokativ | accognoscende accognoscunde |
accognoscenda accognoscunda |
accognoscendum accognoscundum |
Plural
| Nominativ | accognoscendi accognoscundi |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscenda accognoscunda |
| Genitiv | accognoscendorum accognoscundorum |
accognoscendarum accognoscundarum |
accognoscendorum accognoscundorum |
| Dativ | accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
| Akkusativ | accognoscendos accognoscundos |
accognoscendas accognoscundas |
accognoscenda accognoscunda |
| Ablativ | accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
accognoscendis accognoscundis |
| Vokativ | accognoscendi accognoscundi |
accognoscendae accognoscundae |
accognoscenda accognoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accognoscens |
accognoscens |
accognoscens |
| Genitiv | accognoscentis |
accognoscentis |
accognoscentis |
| Dativ | accognoscenti |
accognoscenti |
accognoscenti |
| Akkusativ | accognoscentem |
accognoscentem |
accognoscens |
| Ablativ | accognoscenti accognoscente |
accognoscenti accognoscente |
accognoscenti accognoscente |
| Vokativ | accognoscens |
accognoscens |
accognoscens |
Plural
| Nominativ | accognoscentes |
accognoscentes |
accognoscentia |
| Genitiv | accognoscentium accognoscentum |
accognoscentium accognoscentum |
accognoscentium accognoscentum |
| Dativ | accognoscentibus |
accognoscentibus |
accognoscentibus |
| Akkusativ | accognoscentes |
accognoscentes |
accognoscentia |
| Ablativ | accognoscentibus |
accognoscentibus |
accognoscentibus |
| Vokativ | accognoscentes |
accognoscentes |
accognoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |