Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongero
|
ich gebäre |
| 2. Person Singular |
accongeras
|
du gebierst |
| 3. Person Singular |
accongerat
|
er/sie/es gebiert |
| 1. Person Plural |
accongeramus
|
wir gebären |
| 2. Person Plural |
accongeratis
|
ihr gebärt |
| 3. Person Plural |
accongerant
|
sie gebären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeror
|
ich werde geboren |
| 2. Person Singular |
accongeraris accongerare
|
du wirst geboren |
| 3. Person Singular |
accongeratur
|
er/sie/es wird geboren |
| 1. Person Plural |
accongeramur
|
wir werden geboren |
| 2. Person Plural |
accongeramini
|
ihr werdet geboren |
| 3. Person Plural |
accongerantur
|
sie werden geboren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerem
|
ich gebäre |
| 2. Person Singular |
accongeres
|
du gebärest |
| 3. Person Singular |
accongeret
|
er/sie/es gebäre |
| 1. Person Plural |
accongeremus
|
wir gebären |
| 2. Person Plural |
accongeretis
|
ihr gebäret |
| 3. Person Plural |
accongerent
|
sie gebären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerer
|
ich werde geboren |
| 2. Person Singular |
accongereris accongerere
|
du werdest geboren |
| 3. Person Singular |
accongeretur
|
er/sie/es werde geboren |
| 1. Person Plural |
accongeremur
|
wir werden geboren |
| 2. Person Plural |
accongeremini
|
ihr werdet geboren |
| 3. Person Plural |
accongerentur
|
sie werden geboren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerabam
|
ich gebar |
| 2. Person Singular |
accongerabas
|
du gebarst |
| 3. Person Singular |
accongerabat
|
er/sie/es gebar |
| 1. Person Plural |
accongerabamus
|
wir gebaren |
| 2. Person Plural |
accongerabatis
|
ihr gebart |
| 3. Person Plural |
accongerabant
|
sie gebaren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerabar
|
ich wurde geboren |
| 2. Person Singular |
accongerabaris accongerabare
|
du wurdest geboren |
| 3. Person Singular |
accongerabatur
|
er/sie/es wurde geboren |
| 1. Person Plural |
accongerabamur
|
wir wurden geboren |
| 2. Person Plural |
accongerabamini
|
ihr wurdet geboren |
| 3. Person Plural |
accongerabantur
|
sie wurden geboren |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerarem
|
ich gebäre |
| 2. Person Singular |
accongerares
|
du gebärest |
| 3. Person Singular |
accongeraret
|
er/sie/es gebäre |
| 1. Person Plural |
accongeraremus
|
wir gebären |
| 2. Person Plural |
accongeraretis
|
ihr gebäret |
| 3. Person Plural |
accongerarent
|
sie gebären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerarer
|
ich würde geboren |
| 2. Person Singular |
accongerareris accongerarere
|
du würdest geboren |
| 3. Person Singular |
accongeraretur
|
er/sie/es würde geboren |
| 1. Person Plural |
accongeraremur
|
wir würden geboren |
| 2. Person Plural |
accongeraremini
|
ihr würdet geboren |
| 3. Person Plural |
accongerarentur
|
sie würden geboren |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerabo
|
ich werde gebären |
| 2. Person Singular |
accongerabis
|
du wirst gebären |
| 3. Person Singular |
accongerabit
|
er/sie/es wird gebären |
| 1. Person Plural |
accongerabimus
|
wir werden gebären |
| 2. Person Plural |
accongerabitis
|
ihr werdet gebären |
| 3. Person Plural |
accongerabunt
|
sie werden gebären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerabor
|
ich werde geboren werden |
| 2. Person Singular |
accongeraberis accongerabere
|
du wirst geboren werden |
| 3. Person Singular |
accongerabitur
|
er/sie/es wird geboren werden |
| 1. Person Plural |
accongerabimur
|
wir werden geboren werden |
| 2. Person Plural |
accongerabimini
|
ihr werdet geboren werden |
| 3. Person Plural |
accongerabuntur
|
sie werden geboren werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeravi
|
ich habe geboren |
| 2. Person Singular |
accongeravisti
|
du hast geboren |
| 3. Person Singular |
accongeravit
|
er/sie/es hat geboren |
| 1. Person Plural |
accongeravimus
|
wir haben geboren |
| 2. Person Plural |
accongeravistis
|
ihr habt geboren |
| 3. Person Plural |
accongeraverunt accongeravere
|
sie haben geboren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus sum
|
ich bin geboren worden |
| 2. Person Singular |
accongeratus es
|
du bist geboren worden |
| 3. Person Singular |
accongeratus est
|
er/sie/es ist geboren worden |
| 1. Person Plural |
accongerati sumus
|
wir sind geboren worden |
| 2. Person Plural |
accongerati estis
|
ihr seid geboren worden |
| 3. Person Plural |
accongerati sunt
|
sie sind geboren worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeraverim
|
ich habe geboren |
| 2. Person Singular |
accongeraveris
|
du habest geboren |
| 3. Person Singular |
accongeraverit
|
er/sie/es habe geboren |
| 1. Person Plural |
accongeraverimus
|
wir haben geboren |
| 2. Person Plural |
accongeraveritis
|
ihr habet geboren |
| 3. Person Plural |
accongeraverint
|
sie haben geboren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus sim
|
ich sei geboren worden |
| 2. Person Singular |
accongeratus sis
|
du seiest geboren worden |
| 3. Person Singular |
accongeratus sit
|
er/sie/es sei geboren worden |
| 1. Person Plural |
accongerati simus
|
wir seien geboren worden |
| 2. Person Plural |
accongerati sitis
|
ihr seiet geboren worden |
| 3. Person Plural |
accongerati sint
|
sie seien geboren worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeraveram
|
ich hatte geboren |
| 2. Person Singular |
accongeraveras
|
du hattest geboren |
| 3. Person Singular |
accongeraverat
|
er/sie/es hatte geboren |
| 1. Person Plural |
accongeraveramus
|
wir hatten geboren |
| 2. Person Plural |
accongeraveratis
|
ihr hattet geboren |
| 3. Person Plural |
accongeraverant
|
sie hatten geboren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus eram
|
ich war geboren worden |
| 2. Person Singular |
accongeratus eras
|
du warst geboren worden |
| 3. Person Singular |
accongeratus erat
|
er/sie/es war geboren worden |
| 1. Person Plural |
accongerati eramus
|
wir waren geboren worden |
| 2. Person Plural |
accongerati eratis
|
ihr wart geboren worden |
| 3. Person Plural |
accongerati erant
|
sie waren geboren worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeravissem
|
ich hätte geboren |
| 2. Person Singular |
accongeravisses
|
du hättest geboren |
| 3. Person Singular |
accongeravisset
|
er/sie/es hätte geboren |
| 1. Person Plural |
accongeravissemus
|
wir hätten geboren |
| 2. Person Plural |
accongeravissetis
|
ihr hättet geboren |
| 3. Person Plural |
accongeravissent
|
sie hätten geboren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus essem
|
ich wäre geboren worden |
| 2. Person Singular |
accongeratus esses
|
du wärest geboren worden |
| 3. Person Singular |
accongeratus esset
|
er/sie/es wäre geboren worden |
| 1. Person Plural |
accongerati essemus
|
wir wären geboren worden |
| 2. Person Plural |
accongerati essetis
|
ihr wäret geboren worden |
| 3. Person Plural |
accongerati essent
|
sie wären geboren worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeravero
|
ich werde geboren haben |
| 2. Person Singular |
accongeraveris
|
du wirst geboren haben |
| 3. Person Singular |
accongeraverit
|
er/sie/es wird geboren haben |
| 1. Person Plural |
accongeraverimus
|
wir werden geboren haben |
| 2. Person Plural |
accongeraveritis
|
ihr werdet geboren haben |
| 3. Person Plural |
accongeraverint
|
sie werden geboren haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus ero
|
ich werde geboren worden sein |
| 2. Person Singular |
accongeratus eris
|
du wirst geboren worden sein |
| 3. Person Singular |
accongeratus erit
|
er/sie/es wird geboren worden sein |
| 1. Person Plural |
accongerati erimus
|
wir werden geboren worden sein |
| 2. Person Plural |
accongerati eritis
|
ihr werdet geboren worden sein |
| 3. Person Plural |
accongerati erunt
|
sie werden geboren worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accongerare
|
gebären |
| Vorzeitigkeit |
accongeravisse
|
geboren haben |
| Nachzeitigkeit |
accongeraturum esse
|
gebären werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accongerari accongerarier
|
geboren werden |
| Vorzeitigkeit |
accongeratum esse
|
geboren worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accongeratum iri
|
künftig geboren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accongera
|
gebäre; gebär! |
| 2. Person Plural |
accongerate
|
gebärt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accongerato
|
| 3. Person Singular |
accongerato
|
| 2. Person Plural |
accongeratote
|
| 3. Person Plural |
accongeranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accongerare
|
das Gebären |
| Genitiv |
accongerandi
|
des Gebärens |
| Dativ |
accongerando
|
dem Gebären |
| Akkusativ |
accongerandum
|
das Gebären |
| Ablativ |
accongerando
|
durch das Gebären |
| Vokativ |
accongerande
|
Gebären! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accongerandus
|
accongeranda
|
accongerandum
|
| Genitiv |
accongerandi
|
accongerandae
|
accongerandi
|
| Dativ |
accongerando
|
accongerandae
|
accongerando
|
| Akkusativ |
accongerandum
|
accongerandam
|
accongerandum
|
| Ablativ |
accongerando
|
accongeranda
|
accongerando
|
| Vokativ |
accongerande
|
accongeranda
|
accongerandum
|
Plural
| Nominativ |
accongerandi
|
accongerandae
|
accongeranda
|
| Genitiv |
accongerandorum
|
accongerandarum
|
accongerandorum
|
| Dativ |
accongerandis
|
accongerandis
|
accongerandis
|
| Akkusativ |
accongerandos
|
accongerandas
|
accongeranda
|
| Ablativ |
accongerandis
|
accongerandis
|
accongerandis
|
| Vokativ |
accongerandi
|
accongerandae
|
accongeranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accongerans
|
accongerans
|
accongerans
|
| Genitiv |
accongerantis
|
accongerantis
|
accongerantis
|
| Dativ |
accongeranti
|
accongeranti
|
accongeranti
|
| Akkusativ |
accongerantem
|
accongerantem
|
accongerans
|
| Ablativ |
accongeranti accongerante
|
accongeranti accongerante
|
accongeranti accongerante
|
| Vokativ |
accongerans
|
accongerans
|
accongerans
|
Plural
| Nominativ |
accongerantes
|
accongerantes
|
accongerantia
|
| Genitiv |
accongerantium accongerantum
|
accongerantium accongerantum
|
accongerantium accongerantum
|
| Dativ |
accongerantibus
|
accongerantibus
|
accongerantibus
|
| Akkusativ |
accongerantes
|
accongerantes
|
accongerantia
|
| Ablativ |
accongerantibus
|
accongerantibus
|
accongerantibus
|
| Vokativ |
accongerantes
|
accongerantes
|
accongerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accongeratus
|
accongerata
|
accongeratum
|
| Genitiv |
accongerati
|
accongeratae
|
accongerati
|
| Dativ |
accongerato
|
accongeratae
|
accongerato
|
| Akkusativ |
accongeratum
|
accongeratam
|
accongeratum
|
| Ablativ |
accongerato
|
accongerata
|
accongerato
|
| Vokativ |
accongerate
|
accongerata
|
accongeratum
|
Plural
| Nominativ |
accongerati
|
accongeratae
|
accongerata
|
| Genitiv |
accongeratorum
|
accongeratarum
|
accongeratorum
|
| Dativ |
accongeratis
|
accongeratis
|
accongeratis
|
| Akkusativ |
accongeratos
|
accongeratas
|
accongerata
|
| Ablativ |
accongeratis
|
accongeratis
|
accongeratis
|
| Vokativ |
accongerati
|
accongeratae
|
accongerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accongeraturus
|
accongeratura
|
accongeraturum
|
| Genitiv |
accongeraturi
|
accongeraturae
|
accongeraturi
|
| Dativ |
accongeraturo
|
accongeraturae
|
accongeraturo
|
| Akkusativ |
accongeraturum
|
accongeraturam
|
accongeraturum
|
| Ablativ |
accongeraturo
|
accongeratura
|
accongeraturo
|
| Vokativ |
accongerature
|
accongeratura
|
accongeraturum
|
Plural
| Nominativ |
accongeraturi
|
accongeraturae
|
accongeratura
|
| Genitiv |
accongeraturorum
|
accongeraturarum
|
accongeraturorum
|
| Dativ |
accongeraturis
|
accongeraturis
|
accongeraturis
|
| Akkusativ |
accongeraturos
|
accongeraturas
|
accongeratura
|
| Ablativ |
accongeraturis
|
accongeraturis
|
accongeraturis
|
| Vokativ |
accongeraturi
|
accongeraturae
|
accongeratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accongeratum
|
accongeratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongero
|
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular |
accongeras
|
du bringst hervor |
| 3. Person Singular |
accongerat
|
er/sie/es bringt hervor |
| 1. Person Plural |
accongeramus
|
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural |
accongeratis
|
ihr bringt hervor |
| 3. Person Plural |
accongerant
|
sie bringen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeror
|
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
accongeraris accongerare
|
du wirst hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
accongeratur
|
er/sie/es wird hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
accongeramur
|
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
accongeramini
|
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
accongerantur
|
sie werden hervorgebracht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerem
|
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular |
accongeres
|
du bringest hervor |
| 3. Person Singular |
accongeret
|
er/sie/es bringe hervor |
| 1. Person Plural |
accongeremus
|
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural |
accongeretis
|
ihr bringet hervor |
| 3. Person Plural |
accongerent
|
sie bringen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerer
|
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
accongereris accongerere
|
du werdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
accongeretur
|
er/sie/es werde hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
accongeremur
|
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
accongeremini
|
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
accongerentur
|
sie werden hervorgebracht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerabam
|
ich brachte hervor |
| 2. Person Singular |
accongerabas
|
du brachtest hervor |
| 3. Person Singular |
accongerabat
|
er/sie/es brachte hervor |
| 1. Person Plural |
accongerabamus
|
wir brachten hervor |
| 2. Person Plural |
accongerabatis
|
ihr brachtet hervor |
| 3. Person Plural |
accongerabant
|
sie brachten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerabar
|
ich wurde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
accongerabaris accongerabare
|
du wurdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
accongerabatur
|
er/sie/es wurde hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
accongerabamur
|
wir wurden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
accongerabamini
|
ihr wurdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
accongerabantur
|
sie wurden hervorgebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerarem
|
ich brächte hervor |
| 2. Person Singular |
accongerares
|
du brächtest hervor |
| 3. Person Singular |
accongeraret
|
er/sie/es brächte hervor |
| 1. Person Plural |
accongeraremus
|
wir brächten hervor |
| 2. Person Plural |
accongeraretis
|
ihr brächtet hervor |
| 3. Person Plural |
accongerarent
|
sie brächten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerarer
|
ich würde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
accongerareris accongerarere
|
du würdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
accongeraretur
|
er/sie/es würde hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
accongeraremur
|
wir würden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
accongeraremini
|
ihr würdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
accongerarentur
|
sie würden hervorgebracht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerabo
|
ich werde hervorbringen |
| 2. Person Singular |
accongerabis
|
du wirst hervorbringen |
| 3. Person Singular |
accongerabit
|
er/sie/es wird hervorbringen |
| 1. Person Plural |
accongerabimus
|
wir werden hervorbringen |
| 2. Person Plural |
accongerabitis
|
ihr werdet hervorbringen |
| 3. Person Plural |
accongerabunt
|
sie werden hervorbringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongerabor
|
ich werde hervorgebracht werden |
| 2. Person Singular |
accongeraberis accongerabere
|
du wirst hervorgebracht werden |
| 3. Person Singular |
accongerabitur
|
er/sie/es wird hervorgebracht werden |
| 1. Person Plural |
accongerabimur
|
wir werden hervorgebracht werden |
| 2. Person Plural |
accongerabimini
|
ihr werdet hervorgebracht werden |
| 3. Person Plural |
accongerabuntur
|
sie werden hervorgebracht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeravi
|
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
accongeravisti
|
du hast hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
accongeravit
|
er/sie/es hat hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
accongeravimus
|
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
accongeravistis
|
ihr habt hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
accongeraverunt accongeravere
|
sie haben hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus sum
|
ich bin hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
accongeratus es
|
du bist hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
accongeratus est
|
er/sie/es ist hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
accongerati sumus
|
wir sind hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
accongerati estis
|
ihr seid hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
accongerati sunt
|
sie sind hervorgebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeraverim
|
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
accongeraveris
|
du habest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
accongeraverit
|
er/sie/es habe hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
accongeraverimus
|
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
accongeraveritis
|
ihr habet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
accongeraverint
|
sie haben hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus sim
|
ich sei hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
accongeratus sis
|
du seiest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
accongeratus sit
|
er/sie/es sei hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
accongerati simus
|
wir seien hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
accongerati sitis
|
ihr seiet hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
accongerati sint
|
sie seien hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeraveram
|
ich hatte hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
accongeraveras
|
du hattest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
accongeraverat
|
er/sie/es hatte hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
accongeraveramus
|
wir hatten hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
accongeraveratis
|
ihr hattet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
accongeraverant
|
sie hatten hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus eram
|
ich war hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
accongeratus eras
|
du warst hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
accongeratus erat
|
er/sie/es war hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
accongerati eramus
|
wir waren hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
accongerati eratis
|
ihr wart hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
accongerati erant
|
sie waren hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeravissem
|
ich hätte hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
accongeravisses
|
du hättest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
accongeravisset
|
er/sie/es hätte hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
accongeravissemus
|
wir hätten hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
accongeravissetis
|
ihr hättet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
accongeravissent
|
sie hätten hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus essem
|
ich wäre hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
accongeratus esses
|
du wärest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
accongeratus esset
|
er/sie/es wäre hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
accongerati essemus
|
wir wären hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
accongerati essetis
|
ihr wäret hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
accongerati essent
|
sie wären hervorgebracht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeravero
|
ich werde hervorgebracht haben |
| 2. Person Singular |
accongeraveris
|
du wirst hervorgebracht haben |
| 3. Person Singular |
accongeraverit
|
er/sie/es wird hervorgebracht haben |
| 1. Person Plural |
accongeraverimus
|
wir werden hervorgebracht haben |
| 2. Person Plural |
accongeraveritis
|
ihr werdet hervorgebracht haben |
| 3. Person Plural |
accongeraverint
|
sie werden hervorgebracht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accongeratus ero
|
ich werde hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Singular |
accongeratus eris
|
du wirst hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Singular |
accongeratus erit
|
er/sie/es wird hervorgebracht worden sein |
| 1. Person Plural |
accongerati erimus
|
wir werden hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Plural |
accongerati eritis
|
ihr werdet hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Plural |
accongerati erunt
|
sie werden hervorgebracht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accongerare
|
hervorbringen |
| Vorzeitigkeit |
accongeravisse
|
hervorgebracht haben |
| Nachzeitigkeit |
accongeraturum esse
|
hervorbringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accongerari accongerarier
|
hervorgebracht werden |
| Vorzeitigkeit |
accongeratum esse
|
hervorgebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accongeratum iri
|
künftig hervorgebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accongera
|
bringe hervor; bring hervor! |
| 2. Person Plural |
accongerate
|
bringt hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accongerato
|
| 3. Person Singular |
accongerato
|
| 2. Person Plural |
accongeratote
|
| 3. Person Plural |
accongeranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accongerare
|
das Hervorbringen |
| Genitiv |
accongerandi
|
des Hervorbringens |
| Dativ |
accongerando
|
dem Hervorbringen |
| Akkusativ |
accongerandum
|
das Hervorbringen |
| Ablativ |
accongerando
|
durch das Hervorbringen |
| Vokativ |
accongerande
|
Hervorbringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accongerandus
|
accongeranda
|
accongerandum
|
| Genitiv |
accongerandi
|
accongerandae
|
accongerandi
|
| Dativ |
accongerando
|
accongerandae
|
accongerando
|
| Akkusativ |
accongerandum
|
accongerandam
|
accongerandum
|
| Ablativ |
accongerando
|
accongeranda
|
accongerando
|
| Vokativ |
accongerande
|
accongeranda
|
accongerandum
|
Plural
| Nominativ |
accongerandi
|
accongerandae
|
accongeranda
|
| Genitiv |
accongerandorum
|
accongerandarum
|
accongerandorum
|
| Dativ |
accongerandis
|
accongerandis
|
accongerandis
|
| Akkusativ |
accongerandos
|
accongerandas
|
accongeranda
|
| Ablativ |
accongerandis
|
accongerandis
|
accongerandis
|
| Vokativ |
accongerandi
|
accongerandae
|
accongeranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accongerans
|
accongerans
|
accongerans
|
| Genitiv |
accongerantis
|
accongerantis
|
accongerantis
|
| Dativ |
accongeranti
|
accongeranti
|
accongeranti
|
| Akkusativ |
accongerantem
|
accongerantem
|
accongerans
|
| Ablativ |
accongeranti accongerante
|
accongeranti accongerante
|
accongeranti accongerante
|
| Vokativ |
accongerans
|
accongerans
|
accongerans
|
Plural
| Nominativ |
accongerantes
|
accongerantes
|
accongerantia
|
| Genitiv |
accongerantium accongerantum
|
accongerantium accongerantum
|
accongerantium accongerantum
|
| Dativ |
accongerantibus
|
accongerantibus
|
accongerantibus
|
| Akkusativ |
accongerantes
|
accongerantes
|
accongerantia
|
| Ablativ |
accongerantibus
|
accongerantibus
|
accongerantibus
|
| Vokativ |
accongerantes
|
accongerantes
|
accongerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accongeratus
|
accongerata
|
accongeratum
|
| Genitiv |
accongerati
|
accongeratae
|
accongerati
|
| Dativ |
accongerato
|
accongeratae
|
accongerato
|
| Akkusativ |
accongeratum
|
accongeratam
|
accongeratum
|
| Ablativ |
accongerato
|
accongerata
|
accongerato
|
| Vokativ |
accongerate
|
accongerata
|
accongeratum
|
Plural
| Nominativ |
accongerati
|
accongeratae
|
accongerata
|
| Genitiv |
accongeratorum
|
accongeratarum
|
accongeratorum
|
| Dativ |
accongeratis
|
accongeratis
|
accongeratis
|
| Akkusativ |
accongeratos
|
accongeratas
|
accongerata
|
| Ablativ |
accongeratis
|
accongeratis
|
accongeratis
|
| Vokativ |
accongerati
|
accongeratae
|
accongerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accongeraturus
|
accongeratura
|
accongeraturum
|
| Genitiv |
accongeraturi
|
accongeraturae
|
accongeraturi
|
| Dativ |
accongeraturo
|
accongeraturae
|
accongeraturo
|
| Akkusativ |
accongeraturum
|
accongeraturam
|
accongeraturum
|
| Ablativ |
accongeraturo
|
accongeratura
|
accongeraturo
|
| Vokativ |
accongerature
|
accongeratura
|
accongeraturum
|
Plural
| Nominativ |
accongeraturi
|
accongeraturae
|
accongeratura
|
| Genitiv |
accongeraturorum
|
accongeraturarum
|
accongeraturorum
|
| Dativ |
accongeraturis
|
accongeraturis
|
accongeraturis
|
| Akkusativ |
accongeraturos
|
accongeraturas
|
accongeratura
|
| Ablativ |
accongeraturis
|
accongeraturis
|
accongeraturis
|
| Vokativ |
accongeraturi
|
accongeraturae
|
accongeratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accongeratum
|
accongeratu
|