Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von accurrere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort accursus auch noch Formen von: accursus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| accurrere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | angreifen heranstürmen herbeilaufen zu Hilfe eilen zum Angriff stürmen |
| accursus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von angreifen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurro |
ich greife an |
| 2. Person Singular | accurris |
du greifst an |
| 3. Person Singular | accurrit |
er/sie/es greift an |
| 1. Person Plural | accurrimus |
wir greifen an |
| 2. Person Plural | accurritis |
ihr greift an |
| 3. Person Plural | accurrunt |
sie greifen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurror |
ich werde angegriffen |
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
du wirst angegriffen |
| 3. Person Singular | accurritur |
er/sie/es wird angegriffen |
| 1. Person Plural | accurrimur |
wir werden angegriffen |
| 2. Person Plural | accurrimini |
ihr werdet angegriffen |
| 3. Person Plural | accurruntur |
sie werden angegriffen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
ich greife an |
| 2. Person Singular | accurras |
du greifest an |
| 3. Person Singular | accurrat |
er/sie/es greife an |
| 1. Person Plural | accurramus |
wir greifen an |
| 2. Person Plural | accurratis |
ihr greifet an |
| 3. Person Plural | accurrant |
sie greifen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
ich werde angegriffen |
| 2. Person Singular | accurraris accurrare |
du werdest angegriffen |
| 3. Person Singular | accurratur |
er/sie/es werde angegriffen |
| 1. Person Plural | accurramur |
wir werden angegriffen |
| 2. Person Plural | accurramini |
ihr werdet angegriffen |
| 3. Person Plural | accurrantur |
sie werden angegriffen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebam |
ich griff an |
| 2. Person Singular | accurrebas |
du griffst an |
| 3. Person Singular | accurrebat |
er/sie/es griff an |
| 1. Person Plural | accurrebamus |
wir griffen an |
| 2. Person Plural | accurrebatis |
ihr grifft an |
| 3. Person Plural | accurrebant |
sie griffen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebar |
ich wurde angegriffen |
| 2. Person Singular | accurrebaris accurrebare |
du wurdest angegriffen |
| 3. Person Singular | accurrebatur |
er/sie/es wurde angegriffen |
| 1. Person Plural | accurrebamur |
wir wurden angegriffen |
| 2. Person Plural | accurrebamini |
ihr wurdet angegriffen |
| 3. Person Plural | accurrebantur |
sie wurden angegriffen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerem |
ich griffe an |
| 2. Person Singular | accurreres |
du griffest an |
| 3. Person Singular | accurreret |
er/sie/es griffe an |
| 1. Person Plural | accurreremus |
wir griffen an |
| 2. Person Plural | accurreretis |
ihr griffet an |
| 3. Person Plural | accurrerent |
sie griffen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerer |
ich würde angegriffen |
| 2. Person Singular | accurrereris accurrerere |
du würdest angegriffen |
| 3. Person Singular | accurreretur |
er/sie/es würde angegriffen |
| 1. Person Plural | accurreremur |
wir würden angegriffen |
| 2. Person Plural | accurreremini |
ihr würdet angegriffen |
| 3. Person Plural | accurrerentur |
sie würden angegriffen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
ich werde angreifen |
| 2. Person Singular | accurres |
du wirst angreifen |
| 3. Person Singular | accurret |
er/sie/es wird angreifen |
| 1. Person Plural | accurremus |
wir werden angreifen |
| 2. Person Plural | accurretis |
ihr werdet angreifen |
| 3. Person Plural | accurrent |
sie werden angreifen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
ich werde angegriffen werden |
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
du wirst angegriffen werden |
| 3. Person Singular | accurretur |
er/sie/es wird angegriffen werden |
| 1. Person Plural | accurremur |
wir werden angegriffen werden |
| 2. Person Plural | accurremini |
ihr werdet angegriffen werden |
| 3. Person Plural | accurrentur |
sie werden angegriffen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurri accurri |
ich habe angegriffen |
| 2. Person Singular | accucurristi accurristi |
du hast angegriffen |
| 3. Person Singular | accucurrit accurrit |
er/sie/es hat angegriffen |
| 1. Person Plural | accucurrimus accurrimus |
wir haben angegriffen |
| 2. Person Plural | accucurristis accurristis |
ihr habt angegriffen |
| 3. Person Plural | accucurrerunt accucurrere accurrerunt accurrere |
sie haben angegriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sum |
ich bin angegriffen worden |
| 2. Person Singular | accursus es |
du bist angegriffen worden |
| 3. Person Singular | accursus est |
er/sie/es ist angegriffen worden |
| 1. Person Plural | accursi sumus |
wir sind angegriffen worden |
| 2. Person Plural | accursi estis |
ihr seid angegriffen worden |
| 3. Person Plural | accursi sunt |
sie sind angegriffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrerim accurrerim |
ich habe angegriffen |
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
du habest angegriffen |
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
er/sie/es habe angegriffen |
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
wir haben angegriffen |
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
ihr habet angegriffen |
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
sie haben angegriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sim |
ich sei angegriffen worden |
| 2. Person Singular | accursus sis |
du seiest angegriffen worden |
| 3. Person Singular | accursus sit |
er/sie/es sei angegriffen worden |
| 1. Person Plural | accursi simus |
wir seien angegriffen worden |
| 2. Person Plural | accursi sitis |
ihr seiet angegriffen worden |
| 3. Person Plural | accursi sint |
sie seien angegriffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurreram accurreram |
ich hatte angegriffen |
| 2. Person Singular | accucurreras accurreras |
du hattest angegriffen |
| 3. Person Singular | accucurrerat accurrerat |
er/sie/es hatte angegriffen |
| 1. Person Plural | accucurreramus accurreramus |
wir hatten angegriffen |
| 2. Person Plural | accucurreratis accurreratis |
ihr hattet angegriffen |
| 3. Person Plural | accucurrerant accurrerant |
sie hatten angegriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus eram |
ich war angegriffen worden |
| 2. Person Singular | accursus eras |
du warst angegriffen worden |
| 3. Person Singular | accursus erat |
er/sie/es war angegriffen worden |
| 1. Person Plural | accursi eramus |
wir waren angegriffen worden |
| 2. Person Plural | accursi eratis |
ihr wart angegriffen worden |
| 3. Person Plural | accursi erant |
sie waren angegriffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrissem accurrissem |
ich hätte angegriffen |
| 2. Person Singular | accucurrisses accurrisses |
du hättest angegriffen |
| 3. Person Singular | accucurrisset accurrisset |
er/sie/es hätte angegriffen |
| 1. Person Plural | accucurrissemus accurrissemus |
wir hätten angegriffen |
| 2. Person Plural | accucurrissetis accurrissetis |
ihr hättet angegriffen |
| 3. Person Plural | accucurrissent accurrissent |
sie hätten angegriffen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus essem |
ich wäre angegriffen worden |
| 2. Person Singular | accursus esses |
du wärest angegriffen worden |
| 3. Person Singular | accursus esset |
er/sie/es wäre angegriffen worden |
| 1. Person Plural | accursi essemus |
wir wären angegriffen worden |
| 2. Person Plural | accursi essetis |
ihr wäret angegriffen worden |
| 3. Person Plural | accursi essent |
sie wären angegriffen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrero accurrero |
ich werde angegriffen haben |
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
du wirst angegriffen haben |
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
er/sie/es wird angegriffen haben |
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
wir werden angegriffen haben |
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
ihr werdet angegriffen haben |
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
sie werden angegriffen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus ero |
ich werde angegriffen worden sein |
| 2. Person Singular | accursus eris |
du wirst angegriffen worden sein |
| 3. Person Singular | accursus erit |
er/sie/es wird angegriffen worden sein |
| 1. Person Plural | accursi erimus |
wir werden angegriffen worden sein |
| 2. Person Plural | accursi eritis |
ihr werdet angegriffen worden sein |
| 3. Person Plural | accursi erunt |
sie werden angegriffen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurrere |
angreifen |
| Vorzeitigkeit | accucurrisse accurrisse |
angegriffen haben |
| Nachzeitigkeit | accursurum esse |
angreifen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurri accurrier |
angegriffen werden |
| Vorzeitigkeit | accursum esse |
angegriffen worden sein |
| Nachzeitigkeit | accursum iri |
künftig angegriffen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accurre |
greife an; greif an! |
| 2. Person Plural | accurrite |
greift an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accurrito |
| 3. Person Singular | accurrito |
| 2. Person Plural | accurritote |
| 3. Person Plural | accurrunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accurrere |
das Angreifen |
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
des Angreifens |
| Dativ | accurrendo accurrundo |
dem Angreifen |
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
das Angreifen |
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
durch das Angreifen |
| Vokativ | accurrende accurrunde |
Angreifen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrendus accurrundus |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrendi accurrundi |
| Dativ | accurrendo accurrundo |
accurrendae accurrundae |
accurrendo accurrundo |
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
accurrendam accurrundam |
accurrendum accurrundum |
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
accurrenda accurrunda |
accurrendo accurrundo |
| Vokativ | accurrende accurrunde |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
Plural
| Nominativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
| Genitiv | accurrendorum accurrundorum |
accurrendarum accurrundarum |
accurrendorum accurrundorum |
| Dativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Akkusativ | accurrendos accurrundos |
accurrendas accurrundas |
accurrenda accurrunda |
| Ablativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Vokativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
| Genitiv | accurrentis |
accurrentis |
accurrentis |
| Dativ | accurrenti |
accurrenti |
accurrenti |
| Akkusativ | accurrentem |
accurrentem |
accurrens |
| Ablativ | accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
| Vokativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
Plural
| Nominativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Genitiv | accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
| Dativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Akkusativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Ablativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Vokativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursus |
accursa |
accursum |
| Genitiv | accursi |
accursae |
accursi |
| Dativ | accurso |
accursae |
accurso |
| Akkusativ | accursum |
accursam |
accursum |
| Ablativ | accurso |
accursa |
accurso |
| Vokativ | accurse |
accursa |
accursum |
Plural
| Nominativ | accursi |
accursae |
accursa |
| Genitiv | accursorum |
accursarum |
accursorum |
| Dativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Akkusativ | accursos |
accursas |
accursa |
| Ablativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Vokativ | accursi |
accursae |
accursa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursurus |
accursura |
accursurum |
| Genitiv | accursuri |
accursurae |
accursuri |
| Dativ | accursuro |
accursurae |
accursuro |
| Akkusativ | accursurum |
accursuram |
accursurum |
| Ablativ | accursuro |
accursura |
accursuro |
| Vokativ | accursure |
accursura |
accursurum |
Plural
| Nominativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
| Genitiv | accursurorum |
accursurarum |
accursurorum |
| Dativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Akkusativ | accursuros |
accursuras |
accursura |
| Ablativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Vokativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accursum |
accursu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurro |
ich stürme heran |
| 2. Person Singular | accurris |
du stürmst heran |
| 3. Person Singular | accurrit |
er/sie/es stürmt heran |
| 1. Person Plural | accurrimus |
wir stürmen heran |
| 2. Person Plural | accurritis |
ihr stürmt heran |
| 3. Person Plural | accurrunt |
sie stürmen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurror |
|
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
|
| 3. Person Singular | accurritur |
|
| 1. Person Plural | accurrimur |
|
| 2. Person Plural | accurrimini |
|
| 3. Person Plural | accurruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
ich stürme heran |
| 2. Person Singular | accurras |
du stürmest heran |
| 3. Person Singular | accurrat |
er/sie/es stürme heran |
| 1. Person Plural | accurramus |
wir stürmen heran |
| 2. Person Plural | accurratis |
ihr stürmet heran |
| 3. Person Plural | accurrant |
sie stürmen heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
|
| 2. Person Singular | accurraris accurrare |
|
| 3. Person Singular | accurratur |
|
| 1. Person Plural | accurramur |
|
| 2. Person Plural | accurramini |
|
| 3. Person Plural | accurrantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebam |
ich stürmte heran |
| 2. Person Singular | accurrebas |
du stürmtest heran |
| 3. Person Singular | accurrebat |
er/sie/es stürmte heran |
| 1. Person Plural | accurrebamus |
wir stürmten heran |
| 2. Person Plural | accurrebatis |
ihr stürmtet heran |
| 3. Person Plural | accurrebant |
sie stürmten heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebar |
|
| 2. Person Singular | accurrebaris accurrebare |
|
| 3. Person Singular | accurrebatur |
|
| 1. Person Plural | accurrebamur |
|
| 2. Person Plural | accurrebamini |
|
| 3. Person Plural | accurrebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerem |
ich stürmte heran |
| 2. Person Singular | accurreres |
du stürmtest heran |
| 3. Person Singular | accurreret |
er/sie/es stürmte heran |
| 1. Person Plural | accurreremus |
wir stürmten heran |
| 2. Person Plural | accurreretis |
ihr stürmtet heran |
| 3. Person Plural | accurrerent |
sie stürmten heran |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerer |
|
| 2. Person Singular | accurrereris accurrerere |
|
| 3. Person Singular | accurreretur |
|
| 1. Person Plural | accurreremur |
|
| 2. Person Plural | accurreremini |
|
| 3. Person Plural | accurrerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
ich werde heranstürmen |
| 2. Person Singular | accurres |
du wirst heranstürmen |
| 3. Person Singular | accurret |
er/sie/es wird heranstürmen |
| 1. Person Plural | accurremus |
wir werden heranstürmen |
| 2. Person Plural | accurretis |
ihr werdet heranstürmen |
| 3. Person Plural | accurrent |
sie werden heranstürmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
|
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
|
| 3. Person Singular | accurretur |
|
| 1. Person Plural | accurremur |
|
| 2. Person Plural | accurremini |
|
| 3. Person Plural | accurrentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurri accurri |
ich bin herangestürmt |
| 2. Person Singular | accucurristi accurristi |
du bist herangestürmt |
| 3. Person Singular | accucurrit accurrit |
er/sie/es ist herangestürmt |
| 1. Person Plural | accucurrimus accurrimus |
wir sind herangestürmt |
| 2. Person Plural | accucurristis accurristis |
ihr seid herangestürmt |
| 3. Person Plural | accucurrerunt accucurrere accurrerunt accurrere |
sie sind herangestürmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sum |
|
| 2. Person Singular | accursus es |
|
| 3. Person Singular | accursus est |
|
| 1. Person Plural | accursi sumus |
|
| 2. Person Plural | accursi estis |
|
| 3. Person Plural | accursi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrerim accurrerim |
ich sei herangestürmt |
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
du seiest herangestürmt |
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
er/sie/es sei herangestürmt |
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
wir seien herangestürmt |
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
ihr seiet herangestürmt |
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
sie seien herangestürmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sim |
|
| 2. Person Singular | accursus sis |
|
| 3. Person Singular | accursus sit |
|
| 1. Person Plural | accursi simus |
|
| 2. Person Plural | accursi sitis |
|
| 3. Person Plural | accursi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurreram accurreram |
ich war herangestürmt |
| 2. Person Singular | accucurreras accurreras |
du warst herangestürmt |
| 3. Person Singular | accucurrerat accurrerat |
er/sie/es war herangestürmt |
| 1. Person Plural | accucurreramus accurreramus |
wir waren herangestürmt |
| 2. Person Plural | accucurreratis accurreratis |
ihr wart herangestürmt |
| 3. Person Plural | accucurrerant accurrerant |
sie waren herangestürmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus eram |
|
| 2. Person Singular | accursus eras |
|
| 3. Person Singular | accursus erat |
|
| 1. Person Plural | accursi eramus |
|
| 2. Person Plural | accursi eratis |
|
| 3. Person Plural | accursi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrissem accurrissem |
ich wäre herangestürmt |
| 2. Person Singular | accucurrisses accurrisses |
du wärest herangestürmt |
| 3. Person Singular | accucurrisset accurrisset |
er/sie/es wäre herangestürmt |
| 1. Person Plural | accucurrissemus accurrissemus |
wir wären herangestürmt |
| 2. Person Plural | accucurrissetis accurrissetis |
ihr wäret herangestürmt |
| 3. Person Plural | accucurrissent accurrissent |
sie wären herangestürmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus essem |
|
| 2. Person Singular | accursus esses |
|
| 3. Person Singular | accursus esset |
|
| 1. Person Plural | accursi essemus |
|
| 2. Person Plural | accursi essetis |
|
| 3. Person Plural | accursi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrero accurrero |
ich werde herangestürmt sein |
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
du wirst herangestürmt sein |
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
er/sie/es wird herangestürmt sein |
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
wir werden herangestürmt sein |
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
ihr werdet herangestürmt sein |
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
sie werden herangestürmt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus ero |
|
| 2. Person Singular | accursus eris |
|
| 3. Person Singular | accursus erit |
|
| 1. Person Plural | accursi erimus |
|
| 2. Person Plural | accursi eritis |
|
| 3. Person Plural | accursi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurrere |
heranstürmen |
| Vorzeitigkeit | accucurrisse accurrisse |
herangestürmt sein |
| Nachzeitigkeit | accursurum esse |
heranstürmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurri accurrier |
|
| Vorzeitigkeit | accursum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accursum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accurre |
stürme heran; stürm heran! |
| 2. Person Plural | accurrite |
stürmt heran! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accurrito |
| 3. Person Singular | accurrito |
| 2. Person Plural | accurritote |
| 3. Person Plural | accurrunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accurrere |
das Heranstürmen |
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
des Heranstürmens |
| Dativ | accurrendo accurrundo |
dem Heranstürmen |
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
das Heranstürmen |
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
durch das Heranstürmen |
| Vokativ | accurrende accurrunde |
Heranstürmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrendus accurrundus |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrendi accurrundi |
| Dativ | accurrendo accurrundo |
accurrendae accurrundae |
accurrendo accurrundo |
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
accurrendam accurrundam |
accurrendum accurrundum |
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
accurrenda accurrunda |
accurrendo accurrundo |
| Vokativ | accurrende accurrunde |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
Plural
| Nominativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
| Genitiv | accurrendorum accurrundorum |
accurrendarum accurrundarum |
accurrendorum accurrundorum |
| Dativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Akkusativ | accurrendos accurrundos |
accurrendas accurrundas |
accurrenda accurrunda |
| Ablativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Vokativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
| Genitiv | accurrentis |
accurrentis |
accurrentis |
| Dativ | accurrenti |
accurrenti |
accurrenti |
| Akkusativ | accurrentem |
accurrentem |
accurrens |
| Ablativ | accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
| Vokativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
Plural
| Nominativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Genitiv | accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
| Dativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Akkusativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Ablativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Vokativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursus |
accursa |
accursum |
| Genitiv | accursi |
accursae |
accursi |
| Dativ | accurso |
accursae |
accurso |
| Akkusativ | accursum |
accursam |
accursum |
| Ablativ | accurso |
accursa |
accurso |
| Vokativ | accurse |
accursa |
accursum |
Plural
| Nominativ | accursi |
accursae |
accursa |
| Genitiv | accursorum |
accursarum |
accursorum |
| Dativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Akkusativ | accursos |
accursas |
accursa |
| Ablativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Vokativ | accursi |
accursae |
accursa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursurus |
accursura |
accursurum |
| Genitiv | accursuri |
accursurae |
accursuri |
| Dativ | accursuro |
accursurae |
accursuro |
| Akkusativ | accursurum |
accursuram |
accursurum |
| Ablativ | accursuro |
accursura |
accursuro |
| Vokativ | accursure |
accursura |
accursurum |
Plural
| Nominativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
| Genitiv | accursurorum |
accursurarum |
accursurorum |
| Dativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Akkusativ | accursuros |
accursuras |
accursura |
| Ablativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Vokativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accursum |
accursu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurro |
ich laufe herbei |
| 2. Person Singular | accurris |
du läufst herbei |
| 3. Person Singular | accurrit |
er/sie/es läuft herbei |
| 1. Person Plural | accurrimus |
wir laufen herbei |
| 2. Person Plural | accurritis |
ihr lauft herbei |
| 3. Person Plural | accurrunt |
sie laufen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurror |
|
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
|
| 3. Person Singular | accurritur |
|
| 1. Person Plural | accurrimur |
|
| 2. Person Plural | accurrimini |
|
| 3. Person Plural | accurruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
ich laufe herbei |
| 2. Person Singular | accurras |
du laufest herbei |
| 3. Person Singular | accurrat |
er/sie/es laufe herbei |
| 1. Person Plural | accurramus |
wir laufen herbei |
| 2. Person Plural | accurratis |
ihr laufet herbei |
| 3. Person Plural | accurrant |
sie laufen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
|
| 2. Person Singular | accurraris accurrare |
|
| 3. Person Singular | accurratur |
|
| 1. Person Plural | accurramur |
|
| 2. Person Plural | accurramini |
|
| 3. Person Plural | accurrantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebam |
ich lief herbei |
| 2. Person Singular | accurrebas |
du liefst herbei |
| 3. Person Singular | accurrebat |
er/sie/es lief herbei |
| 1. Person Plural | accurrebamus |
wir liefen herbei |
| 2. Person Plural | accurrebatis |
ihr lieft herbei |
| 3. Person Plural | accurrebant |
sie liefen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebar |
|
| 2. Person Singular | accurrebaris accurrebare |
|
| 3. Person Singular | accurrebatur |
|
| 1. Person Plural | accurrebamur |
|
| 2. Person Plural | accurrebamini |
|
| 3. Person Plural | accurrebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerem |
ich liefe herbei |
| 2. Person Singular | accurreres |
du liefest herbei |
| 3. Person Singular | accurreret |
er/sie/es liefe herbei |
| 1. Person Plural | accurreremus |
wir liefen herbei |
| 2. Person Plural | accurreretis |
ihr liefet herbei |
| 3. Person Plural | accurrerent |
sie liefen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerer |
|
| 2. Person Singular | accurrereris accurrerere |
|
| 3. Person Singular | accurreretur |
|
| 1. Person Plural | accurreremur |
|
| 2. Person Plural | accurreremini |
|
| 3. Person Plural | accurrerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
ich werde herbeilaufen |
| 2. Person Singular | accurres |
du wirst herbeilaufen |
| 3. Person Singular | accurret |
er/sie/es wird herbeilaufen |
| 1. Person Plural | accurremus |
wir werden herbeilaufen |
| 2. Person Plural | accurretis |
ihr werdet herbeilaufen |
| 3. Person Plural | accurrent |
sie werden herbeilaufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
|
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
|
| 3. Person Singular | accurretur |
|
| 1. Person Plural | accurremur |
|
| 2. Person Plural | accurremini |
|
| 3. Person Plural | accurrentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurri accurri |
ich bin herbeigelaufen |
| 2. Person Singular | accucurristi accurristi |
du bist herbeigelaufen |
| 3. Person Singular | accucurrit accurrit |
er/sie/es ist herbeigelaufen |
| 1. Person Plural | accucurrimus accurrimus |
wir sind herbeigelaufen |
| 2. Person Plural | accucurristis accurristis |
ihr seid herbeigelaufen |
| 3. Person Plural | accucurrerunt accucurrere accurrerunt accurrere |
sie sind herbeigelaufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sum |
|
| 2. Person Singular | accursus es |
|
| 3. Person Singular | accursus est |
|
| 1. Person Plural | accursi sumus |
|
| 2. Person Plural | accursi estis |
|
| 3. Person Plural | accursi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrerim accurrerim |
ich sei herbeigelaufen |
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
du seiest herbeigelaufen |
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
er/sie/es sei herbeigelaufen |
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
wir seien herbeigelaufen |
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
ihr seiet herbeigelaufen |
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
sie seien herbeigelaufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sim |
|
| 2. Person Singular | accursus sis |
|
| 3. Person Singular | accursus sit |
|
| 1. Person Plural | accursi simus |
|
| 2. Person Plural | accursi sitis |
|
| 3. Person Plural | accursi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurreram accurreram |
ich war herbeigelaufen |
| 2. Person Singular | accucurreras accurreras |
du warst herbeigelaufen |
| 3. Person Singular | accucurrerat accurrerat |
er/sie/es war herbeigelaufen |
| 1. Person Plural | accucurreramus accurreramus |
wir waren herbeigelaufen |
| 2. Person Plural | accucurreratis accurreratis |
ihr wart herbeigelaufen |
| 3. Person Plural | accucurrerant accurrerant |
sie waren herbeigelaufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus eram |
|
| 2. Person Singular | accursus eras |
|
| 3. Person Singular | accursus erat |
|
| 1. Person Plural | accursi eramus |
|
| 2. Person Plural | accursi eratis |
|
| 3. Person Plural | accursi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrissem accurrissem |
ich wäre herbeigelaufen |
| 2. Person Singular | accucurrisses accurrisses |
du wärest herbeigelaufen |
| 3. Person Singular | accucurrisset accurrisset |
er/sie/es wäre herbeigelaufen |
| 1. Person Plural | accucurrissemus accurrissemus |
wir wären herbeigelaufen |
| 2. Person Plural | accucurrissetis accurrissetis |
ihr wäret herbeigelaufen |
| 3. Person Plural | accucurrissent accurrissent |
sie wären herbeigelaufen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus essem |
|
| 2. Person Singular | accursus esses |
|
| 3. Person Singular | accursus esset |
|
| 1. Person Plural | accursi essemus |
|
| 2. Person Plural | accursi essetis |
|
| 3. Person Plural | accursi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrero accurrero |
ich werde herbeigelaufen sein |
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
du wirst herbeigelaufen sein |
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
er/sie/es wird herbeigelaufen sein |
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
wir werden herbeigelaufen sein |
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
ihr werdet herbeigelaufen sein |
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
sie werden herbeigelaufen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus ero |
|
| 2. Person Singular | accursus eris |
|
| 3. Person Singular | accursus erit |
|
| 1. Person Plural | accursi erimus |
|
| 2. Person Plural | accursi eritis |
|
| 3. Person Plural | accursi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurrere |
herbeilaufen |
| Vorzeitigkeit | accucurrisse accurrisse |
herbeigelaufen sein |
| Nachzeitigkeit | accursurum esse |
herbeilaufen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurri accurrier |
|
| Vorzeitigkeit | accursum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accursum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accurre |
laufe herbei; lauf herbei! |
| 2. Person Plural | accurrite |
lauft herbei! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accurrito |
| 3. Person Singular | accurrito |
| 2. Person Plural | accurritote |
| 3. Person Plural | accurrunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accurrere |
das Herbeilaufen |
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
des Herbeilaufens |
| Dativ | accurrendo accurrundo |
dem Herbeilaufen |
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
das Herbeilaufen |
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
durch das Herbeilaufen |
| Vokativ | accurrende accurrunde |
Herbeilaufen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrendus accurrundus |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrendi accurrundi |
| Dativ | accurrendo accurrundo |
accurrendae accurrundae |
accurrendo accurrundo |
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
accurrendam accurrundam |
accurrendum accurrundum |
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
accurrenda accurrunda |
accurrendo accurrundo |
| Vokativ | accurrende accurrunde |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
Plural
| Nominativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
| Genitiv | accurrendorum accurrundorum |
accurrendarum accurrundarum |
accurrendorum accurrundorum |
| Dativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Akkusativ | accurrendos accurrundos |
accurrendas accurrundas |
accurrenda accurrunda |
| Ablativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Vokativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
| Genitiv | accurrentis |
accurrentis |
accurrentis |
| Dativ | accurrenti |
accurrenti |
accurrenti |
| Akkusativ | accurrentem |
accurrentem |
accurrens |
| Ablativ | accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
| Vokativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
Plural
| Nominativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Genitiv | accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
| Dativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Akkusativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Ablativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Vokativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursus |
accursa |
accursum |
| Genitiv | accursi |
accursae |
accursi |
| Dativ | accurso |
accursae |
accurso |
| Akkusativ | accursum |
accursam |
accursum |
| Ablativ | accurso |
accursa |
accurso |
| Vokativ | accurse |
accursa |
accursum |
Plural
| Nominativ | accursi |
accursae |
accursa |
| Genitiv | accursorum |
accursarum |
accursorum |
| Dativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Akkusativ | accursos |
accursas |
accursa |
| Ablativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Vokativ | accursi |
accursae |
accursa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursurus |
accursura |
accursurum |
| Genitiv | accursuri |
accursurae |
accursuri |
| Dativ | accursuro |
accursurae |
accursuro |
| Akkusativ | accursurum |
accursuram |
accursurum |
| Ablativ | accursuro |
accursura |
accursuro |
| Vokativ | accursure |
accursura |
accursurum |
Plural
| Nominativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
| Genitiv | accursurorum |
accursurarum |
accursurorum |
| Dativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Akkusativ | accursuros |
accursuras |
accursura |
| Ablativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Vokativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accursum |
accursu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurro |
|
| 2. Person Singular | accurris |
|
| 3. Person Singular | accurrit |
|
| 1. Person Plural | accurrimus |
|
| 2. Person Plural | accurritis |
|
| 3. Person Plural | accurrunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurror |
|
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
|
| 3. Person Singular | accurritur |
|
| 1. Person Plural | accurrimur |
|
| 2. Person Plural | accurrimini |
|
| 3. Person Plural | accurruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
|
| 2. Person Singular | accurras |
|
| 3. Person Singular | accurrat |
|
| 1. Person Plural | accurramus |
|
| 2. Person Plural | accurratis |
|
| 3. Person Plural | accurrant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
|
| 2. Person Singular | accurraris accurrare |
|
| 3. Person Singular | accurratur |
|
| 1. Person Plural | accurramur |
|
| 2. Person Plural | accurramini |
|
| 3. Person Plural | accurrantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebam |
|
| 2. Person Singular | accurrebas |
|
| 3. Person Singular | accurrebat |
|
| 1. Person Plural | accurrebamus |
|
| 2. Person Plural | accurrebatis |
|
| 3. Person Plural | accurrebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebar |
|
| 2. Person Singular | accurrebaris accurrebare |
|
| 3. Person Singular | accurrebatur |
|
| 1. Person Plural | accurrebamur |
|
| 2. Person Plural | accurrebamini |
|
| 3. Person Plural | accurrebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerem |
|
| 2. Person Singular | accurreres |
|
| 3. Person Singular | accurreret |
|
| 1. Person Plural | accurreremus |
|
| 2. Person Plural | accurreretis |
|
| 3. Person Plural | accurrerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerer |
|
| 2. Person Singular | accurrereris accurrerere |
|
| 3. Person Singular | accurreretur |
|
| 1. Person Plural | accurreremur |
|
| 2. Person Plural | accurreremini |
|
| 3. Person Plural | accurrerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
|
| 2. Person Singular | accurres |
|
| 3. Person Singular | accurret |
|
| 1. Person Plural | accurremus |
|
| 2. Person Plural | accurretis |
|
| 3. Person Plural | accurrent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
|
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
|
| 3. Person Singular | accurretur |
|
| 1. Person Plural | accurremur |
|
| 2. Person Plural | accurremini |
|
| 3. Person Plural | accurrentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurri accurri |
|
| 2. Person Singular | accucurristi accurristi |
|
| 3. Person Singular | accucurrit accurrit |
|
| 1. Person Plural | accucurrimus accurrimus |
|
| 2. Person Plural | accucurristis accurristis |
|
| 3. Person Plural | accucurrerunt accucurrere accurrerunt accurrere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sum |
|
| 2. Person Singular | accursus es |
|
| 3. Person Singular | accursus est |
|
| 1. Person Plural | accursi sumus |
|
| 2. Person Plural | accursi estis |
|
| 3. Person Plural | accursi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrerim accurrerim |
|
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
|
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
|
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
|
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
|
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sim |
|
| 2. Person Singular | accursus sis |
|
| 3. Person Singular | accursus sit |
|
| 1. Person Plural | accursi simus |
|
| 2. Person Plural | accursi sitis |
|
| 3. Person Plural | accursi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurreram accurreram |
|
| 2. Person Singular | accucurreras accurreras |
|
| 3. Person Singular | accucurrerat accurrerat |
|
| 1. Person Plural | accucurreramus accurreramus |
|
| 2. Person Plural | accucurreratis accurreratis |
|
| 3. Person Plural | accucurrerant accurrerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus eram |
|
| 2. Person Singular | accursus eras |
|
| 3. Person Singular | accursus erat |
|
| 1. Person Plural | accursi eramus |
|
| 2. Person Plural | accursi eratis |
|
| 3. Person Plural | accursi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrissem accurrissem |
|
| 2. Person Singular | accucurrisses accurrisses |
|
| 3. Person Singular | accucurrisset accurrisset |
|
| 1. Person Plural | accucurrissemus accurrissemus |
|
| 2. Person Plural | accucurrissetis accurrissetis |
|
| 3. Person Plural | accucurrissent accurrissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus essem |
|
| 2. Person Singular | accursus esses |
|
| 3. Person Singular | accursus esset |
|
| 1. Person Plural | accursi essemus |
|
| 2. Person Plural | accursi essetis |
|
| 3. Person Plural | accursi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrero accurrero |
|
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
|
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
|
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
|
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
|
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus ero |
|
| 2. Person Singular | accursus eris |
|
| 3. Person Singular | accursus erit |
|
| 1. Person Plural | accursi erimus |
|
| 2. Person Plural | accursi eritis |
|
| 3. Person Plural | accursi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurrere |
|
| Vorzeitigkeit | accucurrisse accurrisse |
|
| Nachzeitigkeit | accursurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurri accurrier |
|
| Vorzeitigkeit | accursum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accursum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accurre |
! |
| 2. Person Plural | accurrite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accurrito |
| 3. Person Singular | accurrito |
| 2. Person Plural | accurritote |
| 3. Person Plural | accurrunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accurrere |
|
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
|
| Dativ | accurrendo accurrundo |
|
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
|
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
|
| Vokativ | accurrende accurrunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrendus accurrundus |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrendi accurrundi |
| Dativ | accurrendo accurrundo |
accurrendae accurrundae |
accurrendo accurrundo |
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
accurrendam accurrundam |
accurrendum accurrundum |
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
accurrenda accurrunda |
accurrendo accurrundo |
| Vokativ | accurrende accurrunde |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
Plural
| Nominativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
| Genitiv | accurrendorum accurrundorum |
accurrendarum accurrundarum |
accurrendorum accurrundorum |
| Dativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Akkusativ | accurrendos accurrundos |
accurrendas accurrundas |
accurrenda accurrunda |
| Ablativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Vokativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
| Genitiv | accurrentis |
accurrentis |
accurrentis |
| Dativ | accurrenti |
accurrenti |
accurrenti |
| Akkusativ | accurrentem |
accurrentem |
accurrens |
| Ablativ | accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
| Vokativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
Plural
| Nominativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Genitiv | accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
| Dativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Akkusativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Ablativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Vokativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursus |
accursa |
accursum |
| Genitiv | accursi |
accursae |
accursi |
| Dativ | accurso |
accursae |
accurso |
| Akkusativ | accursum |
accursam |
accursum |
| Ablativ | accurso |
accursa |
accurso |
| Vokativ | accurse |
accursa |
accursum |
Plural
| Nominativ | accursi |
accursae |
accursa |
| Genitiv | accursorum |
accursarum |
accursorum |
| Dativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Akkusativ | accursos |
accursas |
accursa |
| Ablativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Vokativ | accursi |
accursae |
accursa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursurus |
accursura |
accursurum |
| Genitiv | accursuri |
accursurae |
accursuri |
| Dativ | accursuro |
accursurae |
accursuro |
| Akkusativ | accursurum |
accursuram |
accursurum |
| Ablativ | accursuro |
accursura |
accursuro |
| Vokativ | accursure |
accursura |
accursurum |
Plural
| Nominativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
| Genitiv | accursurorum |
accursurarum |
accursurorum |
| Dativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Akkusativ | accursuros |
accursuras |
accursura |
| Ablativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Vokativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accursum |
accursu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurro |
|
| 2. Person Singular | accurris |
|
| 3. Person Singular | accurrit |
|
| 1. Person Plural | accurrimus |
|
| 2. Person Plural | accurritis |
|
| 3. Person Plural | accurrunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurror |
|
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
|
| 3. Person Singular | accurritur |
|
| 1. Person Plural | accurrimur |
|
| 2. Person Plural | accurrimini |
|
| 3. Person Plural | accurruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
|
| 2. Person Singular | accurras |
|
| 3. Person Singular | accurrat |
|
| 1. Person Plural | accurramus |
|
| 2. Person Plural | accurratis |
|
| 3. Person Plural | accurrant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
|
| 2. Person Singular | accurraris accurrare |
|
| 3. Person Singular | accurratur |
|
| 1. Person Plural | accurramur |
|
| 2. Person Plural | accurramini |
|
| 3. Person Plural | accurrantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebam |
|
| 2. Person Singular | accurrebas |
|
| 3. Person Singular | accurrebat |
|
| 1. Person Plural | accurrebamus |
|
| 2. Person Plural | accurrebatis |
|
| 3. Person Plural | accurrebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrebar |
|
| 2. Person Singular | accurrebaris accurrebare |
|
| 3. Person Singular | accurrebatur |
|
| 1. Person Plural | accurrebamur |
|
| 2. Person Plural | accurrebamini |
|
| 3. Person Plural | accurrebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerem |
|
| 2. Person Singular | accurreres |
|
| 3. Person Singular | accurreret |
|
| 1. Person Plural | accurreremus |
|
| 2. Person Plural | accurreretis |
|
| 3. Person Plural | accurrerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrerer |
|
| 2. Person Singular | accurrereris accurrerere |
|
| 3. Person Singular | accurreretur |
|
| 1. Person Plural | accurreremur |
|
| 2. Person Plural | accurreremini |
|
| 3. Person Plural | accurrerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accurram |
|
| 2. Person Singular | accurres |
|
| 3. Person Singular | accurret |
|
| 1. Person Plural | accurremus |
|
| 2. Person Plural | accurretis |
|
| 3. Person Plural | accurrent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accurrar |
|
| 2. Person Singular | accurreris accurrere |
|
| 3. Person Singular | accurretur |
|
| 1. Person Plural | accurremur |
|
| 2. Person Plural | accurremini |
|
| 3. Person Plural | accurrentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurri accurri |
|
| 2. Person Singular | accucurristi accurristi |
|
| 3. Person Singular | accucurrit accurrit |
|
| 1. Person Plural | accucurrimus accurrimus |
|
| 2. Person Plural | accucurristis accurristis |
|
| 3. Person Plural | accucurrerunt accucurrere accurrerunt accurrere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sum |
|
| 2. Person Singular | accursus es |
|
| 3. Person Singular | accursus est |
|
| 1. Person Plural | accursi sumus |
|
| 2. Person Plural | accursi estis |
|
| 3. Person Plural | accursi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrerim accurrerim |
|
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
|
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
|
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
|
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
|
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus sim |
|
| 2. Person Singular | accursus sis |
|
| 3. Person Singular | accursus sit |
|
| 1. Person Plural | accursi simus |
|
| 2. Person Plural | accursi sitis |
|
| 3. Person Plural | accursi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurreram accurreram |
|
| 2. Person Singular | accucurreras accurreras |
|
| 3. Person Singular | accucurrerat accurrerat |
|
| 1. Person Plural | accucurreramus accurreramus |
|
| 2. Person Plural | accucurreratis accurreratis |
|
| 3. Person Plural | accucurrerant accurrerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus eram |
|
| 2. Person Singular | accursus eras |
|
| 3. Person Singular | accursus erat |
|
| 1. Person Plural | accursi eramus |
|
| 2. Person Plural | accursi eratis |
|
| 3. Person Plural | accursi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrissem accurrissem |
|
| 2. Person Singular | accucurrisses accurrisses |
|
| 3. Person Singular | accucurrisset accurrisset |
|
| 1. Person Plural | accucurrissemus accurrissemus |
|
| 2. Person Plural | accucurrissetis accurrissetis |
|
| 3. Person Plural | accucurrissent accurrissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus essem |
|
| 2. Person Singular | accursus esses |
|
| 3. Person Singular | accursus esset |
|
| 1. Person Plural | accursi essemus |
|
| 2. Person Plural | accursi essetis |
|
| 3. Person Plural | accursi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | accucurrero accurrero |
|
| 2. Person Singular | accucurreris accurreris |
|
| 3. Person Singular | accucurrerit accurrerit |
|
| 1. Person Plural | accucurrerimus accurrerimus |
|
| 2. Person Plural | accucurreritis accurreritis |
|
| 3. Person Plural | accucurrerint accurrerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | accursus ero |
|
| 2. Person Singular | accursus eris |
|
| 3. Person Singular | accursus erit |
|
| 1. Person Plural | accursi erimus |
|
| 2. Person Plural | accursi eritis |
|
| 3. Person Plural | accursi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurrere |
|
| Vorzeitigkeit | accucurrisse accurrisse |
|
| Nachzeitigkeit | accursurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | accurri accurrier |
|
| Vorzeitigkeit | accursum esse |
|
| Nachzeitigkeit | accursum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | accurre |
! |
| 2. Person Plural | accurrite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | accurrito |
| 3. Person Singular | accurrito |
| 2. Person Plural | accurritote |
| 3. Person Plural | accurrunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | accurrere |
|
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
|
| Dativ | accurrendo accurrundo |
|
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
|
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
|
| Vokativ | accurrende accurrunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrendus accurrundus |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
| Genitiv | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrendi accurrundi |
| Dativ | accurrendo accurrundo |
accurrendae accurrundae |
accurrendo accurrundo |
| Akkusativ | accurrendum accurrundum |
accurrendam accurrundam |
accurrendum accurrundum |
| Ablativ | accurrendo accurrundo |
accurrenda accurrunda |
accurrendo accurrundo |
| Vokativ | accurrende accurrunde |
accurrenda accurrunda |
accurrendum accurrundum |
Plural
| Nominativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
| Genitiv | accurrendorum accurrundorum |
accurrendarum accurrundarum |
accurrendorum accurrundorum |
| Dativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Akkusativ | accurrendos accurrundos |
accurrendas accurrundas |
accurrenda accurrunda |
| Ablativ | accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
accurrendis accurrundis |
| Vokativ | accurrendi accurrundi |
accurrendae accurrundae |
accurrenda accurrunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
| Genitiv | accurrentis |
accurrentis |
accurrentis |
| Dativ | accurrenti |
accurrenti |
accurrenti |
| Akkusativ | accurrentem |
accurrentem |
accurrens |
| Ablativ | accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
accurrenti accurrente |
| Vokativ | accurrens |
accurrens |
accurrens |
Plural
| Nominativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Genitiv | accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
accurrentium accurrentum |
| Dativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Akkusativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
| Ablativ | accurrentibus |
accurrentibus |
accurrentibus |
| Vokativ | accurrentes |
accurrentes |
accurrentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursus |
accursa |
accursum |
| Genitiv | accursi |
accursae |
accursi |
| Dativ | accurso |
accursae |
accurso |
| Akkusativ | accursum |
accursam |
accursum |
| Ablativ | accurso |
accursa |
accurso |
| Vokativ | accurse |
accursa |
accursum |
Plural
| Nominativ | accursi |
accursae |
accursa |
| Genitiv | accursorum |
accursarum |
accursorum |
| Dativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Akkusativ | accursos |
accursas |
accursa |
| Ablativ | accursis |
accursis |
accursis |
| Vokativ | accursi |
accursae |
accursa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | accursurus |
accursura |
accursurum |
| Genitiv | accursuri |
accursurae |
accursuri |
| Dativ | accursuro |
accursurae |
accursuro |
| Akkusativ | accursurum |
accursuram |
accursurum |
| Ablativ | accursuro |
accursura |
accursuro |
| Vokativ | accursure |
accursura |
accursurum |
Plural
| Nominativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
| Genitiv | accursurorum |
accursurarum |
accursurorum |
| Dativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Akkusativ | accursuros |
accursuras |
accursura |
| Ablativ | accursuris |
accursuris |
accursuris |
| Vokativ | accursuri |
accursurae |
accursura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| accursum |
accursu |