anklagen
tadeln
anbringen
anschuldigen
ausschelten
bemängeln
beschuldigen
eine Klage
rügen
(Verbrechen) zur Last legen
verweisen
Vorwürfe machen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
ich klage an
2. Person Singular
accusas
du klagst an
3. Person Singular
accusat
er/sie/es klagt an
1. Person Plural
accusamus
wir klagen an
2. Person Plural
accusatis
ihr klagt an
3. Person Plural
accusant
sie klagen an
Passiv
1. Person Singular
accusor
ich werde angeklagt
2. Person Singular
accusaris accusare
du wirst angeklagt
3. Person Singular
accusatur
er/sie/es wird angeklagt
1. Person Plural
accusamur
wir werden angeklagt
2. Person Plural
accusamini
ihr werdet angeklagt
3. Person Plural
accusantur
sie werden angeklagt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
ich klage an
2. Person Singular
accuses
du klagest an
3. Person Singular
accuset
er/sie/es klage an
1. Person Plural
accusemus
wir klagen an
2. Person Plural
accusetis
ihr klaget an
3. Person Plural
accusent
sie klagen an
Passiv
1. Person Singular
accuser
ich werde angeklagt
2. Person Singular
accuseris accusere
du werdest angeklagt
3. Person Singular
accusetur
er/sie/es werde angeklagt
1. Person Plural
accusemur
wir werden angeklagt
2. Person Plural
accusemini
ihr werdet angeklagt
3. Person Plural
accusentur
sie werden angeklagt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
ich klagte an
2. Person Singular
accusabas
du klagtest an
3. Person Singular
accusabat
er/sie/es klagte an
1. Person Plural
accusabamus
wir klagten an
2. Person Plural
accusabatis
ihr klagtet an
3. Person Plural
accusabant
sie klagten an
Passiv
1. Person Singular
accusabar
ich wurde angeklagt
2. Person Singular
accusabaris accusabare
du wurdest angeklagt
3. Person Singular
accusabatur
er/sie/es wurde angeklagt
1. Person Plural
accusabamur
wir wurden angeklagt
2. Person Plural
accusabamini
ihr wurdet angeklagt
3. Person Plural
accusabantur
sie wurden angeklagt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
ich klagte an
2. Person Singular
accusares
du klagtest an
3. Person Singular
accusaret
er/sie/es klagte an
1. Person Plural
accusaremus
wir klagten an
2. Person Plural
accusaretis
ihr klagtet an
3. Person Plural
accusarent
sie klagten an
Passiv
1. Person Singular
accusarer
ich würde angeklagt
2. Person Singular
accusareris accusarere
du würdest angeklagt
3. Person Singular
accusaretur
er/sie/es würde angeklagt
1. Person Plural
accusaremur
wir würden angeklagt
2. Person Plural
accusaremini
ihr würdet angeklagt
3. Person Plural
accusarentur
sie würden angeklagt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
ich werde anklagen
2. Person Singular
accusabis
du wirst anklagen
3. Person Singular
accusabit
er/sie/es wird anklagen
1. Person Plural
accusabimus
wir werden anklagen
2. Person Plural
accusabitis
ihr werdet anklagen
3. Person Plural
accusabunt
sie werden anklagen
Passiv
1. Person Singular
accusabor
ich werde angeklagt werden
2. Person Singular
accusaberis accusabere
du wirst angeklagt werden
3. Person Singular
accusabitur
er/sie/es wird angeklagt werden
1. Person Plural
accusabimur
wir werden angeklagt werden
2. Person Plural
accusabimini
ihr werdet angeklagt werden
3. Person Plural
accusabuntur
sie werden angeklagt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
ich habe angeklagt
2. Person Singular
accusavisti
du hast angeklagt
3. Person Singular
accusavit
er/sie/es hat angeklagt
1. Person Plural
accusavimus
wir haben angeklagt
2. Person Plural
accusavistis
ihr habt angeklagt
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
sie haben angeklagt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
ich bin angeklagt worden
2. Person Singular
accusatus es
du bist angeklagt worden
3. Person Singular
accusatus est
er/sie/es ist angeklagt worden
1. Person Plural
accusati sumus
wir sind angeklagt worden
2. Person Plural
accusati estis
ihr seid angeklagt worden
3. Person Plural
accusati sunt
sie sind angeklagt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
ich habe angeklagt
2. Person Singular
accusaveris
du habest angeklagt
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es habe angeklagt
1. Person Plural
accusaverimus
wir haben angeklagt
2. Person Plural
accusaveritis
ihr habet angeklagt
3. Person Plural
accusaverint
sie haben angeklagt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
ich sei angeklagt worden
2. Person Singular
accusatus sis
du seiest angeklagt worden
3. Person Singular
accusatus sit
er/sie/es sei angeklagt worden
1. Person Plural
accusati simus
wir seien angeklagt worden
2. Person Plural
accusati sitis
ihr seiet angeklagt worden
3. Person Plural
accusati sint
sie seien angeklagt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
ich hatte angeklagt
2. Person Singular
accusaveras
du hattest angeklagt
3. Person Singular
accusaverat
er/sie/es hatte angeklagt
1. Person Plural
accusaveramus
wir hatten angeklagt
2. Person Plural
accusaveratis
ihr hattet angeklagt
3. Person Plural
accusaverant
sie hatten angeklagt
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
ich war angeklagt worden
2. Person Singular
accusatus eras
du warst angeklagt worden
3. Person Singular
accusatus erat
er/sie/es war angeklagt worden
1. Person Plural
accusati eramus
wir waren angeklagt worden
2. Person Plural
accusati eratis
ihr wart angeklagt worden
3. Person Plural
accusati erant
sie waren angeklagt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
ich hätte angeklagt
2. Person Singular
accusavisses
du hättest angeklagt
3. Person Singular
accusavisset
er/sie/es hätte angeklagt
1. Person Plural
accusavissemus
wir hätten angeklagt
2. Person Plural
accusavissetis
ihr hättet angeklagt
3. Person Plural
accusavissent
sie hätten angeklagt
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
ich wäre angeklagt worden
2. Person Singular
accusatus esses
du wärest angeklagt worden
3. Person Singular
accusatus esset
er/sie/es wäre angeklagt worden
1. Person Plural
accusati essemus
wir wären angeklagt worden
2. Person Plural
accusati essetis
ihr wäret angeklagt worden
3. Person Plural
accusati essent
sie wären angeklagt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
ich werde angeklagt haben
2. Person Singular
accusaveris
du wirst angeklagt haben
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es wird angeklagt haben
1. Person Plural
accusaverimus
wir werden angeklagt haben
2. Person Plural
accusaveritis
ihr werdet angeklagt haben
3. Person Plural
accusaverint
sie werden angeklagt haben
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
ich werde angeklagt worden sein
2. Person Singular
accusatus eris
du wirst angeklagt worden sein
3. Person Singular
accusatus erit
er/sie/es wird angeklagt worden sein
1. Person Plural
accusati erimus
wir werden angeklagt worden sein
2. Person Plural
accusati eritis
ihr werdet angeklagt worden sein
3. Person Plural
accusati erunt
sie werden angeklagt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
anklagen
Vorzeitigkeit
accusavisse
angeklagt haben
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
anklagen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
angeklagt werden
Vorzeitigkeit
accusatum esse
angeklagt worden sein
Nachzeitigkeit
accusatum iri
künftig angeklagt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
klage an; klag an!
2. Person Plural
accusate
klagt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
das Anklagen
Genitiv
accusandi
des Anklagens
Dativ
accusando
dem Anklagen
Akkusativ
accusandum
das Anklagen
Ablativ
accusando
durch das Anklagen
Vokativ
accusande
Anklagen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
ich tadle
2. Person Singular
accusas
du tadelst
3. Person Singular
accusat
er/sie/es tadelt
1. Person Plural
accusamus
wir tadeln
2. Person Plural
accusatis
ihr tadelt
3. Person Plural
accusant
sie tadeln
Passiv
1. Person Singular
accusor
ich werde getadelt
2. Person Singular
accusaris accusare
du wirst getadelt
3. Person Singular
accusatur
er/sie/es wird getadelt
1. Person Plural
accusamur
wir werden getadelt
2. Person Plural
accusamini
ihr werdet getadelt
3. Person Plural
accusantur
sie werden getadelt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
ich tadle
2. Person Singular
accuses
du tadelst
3. Person Singular
accuset
er/sie/es tadle
1. Person Plural
accusemus
wir tadeln
2. Person Plural
accusetis
ihr tadelt
3. Person Plural
accusent
sie tadeln
Passiv
1. Person Singular
accuser
ich werde getadelt
2. Person Singular
accuseris accusere
du werdest getadelt
3. Person Singular
accusetur
er/sie/es werde getadelt
1. Person Plural
accusemur
wir werden getadelt
2. Person Plural
accusemini
ihr werdet getadelt
3. Person Plural
accusentur
sie werden getadelt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
ich tadelte
2. Person Singular
accusabas
du tadeltest
3. Person Singular
accusabat
er/sie/es tadelte
1. Person Plural
accusabamus
wir tadelten
2. Person Plural
accusabatis
ihr tadeltet
3. Person Plural
accusabant
sie tadelten
Passiv
1. Person Singular
accusabar
ich wurde getadelt
2. Person Singular
accusabaris accusabare
du wurdest getadelt
3. Person Singular
accusabatur
er/sie/es wurde getadelt
1. Person Plural
accusabamur
wir wurden getadelt
2. Person Plural
accusabamini
ihr wurdet getadelt
3. Person Plural
accusabantur
sie wurden getadelt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
ich tadelte
2. Person Singular
accusares
du tadeltest
3. Person Singular
accusaret
er/sie/es tadelte
1. Person Plural
accusaremus
wir tadelten
2. Person Plural
accusaretis
ihr tadeltet
3. Person Plural
accusarent
sie tadelten
Passiv
1. Person Singular
accusarer
ich würde getadelt
2. Person Singular
accusareris accusarere
du würdest getadelt
3. Person Singular
accusaretur
er/sie/es würde getadelt
1. Person Plural
accusaremur
wir würden getadelt
2. Person Plural
accusaremini
ihr würdet getadelt
3. Person Plural
accusarentur
sie würden getadelt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
ich werde tadeln
2. Person Singular
accusabis
du wirst tadeln
3. Person Singular
accusabit
er/sie/es wird tadeln
1. Person Plural
accusabimus
wir werden tadeln
2. Person Plural
accusabitis
ihr werdet tadeln
3. Person Plural
accusabunt
sie werden tadeln
Passiv
1. Person Singular
accusabor
ich werde getadelt werden
2. Person Singular
accusaberis accusabere
du wirst getadelt werden
3. Person Singular
accusabitur
er/sie/es wird getadelt werden
1. Person Plural
accusabimur
wir werden getadelt werden
2. Person Plural
accusabimini
ihr werdet getadelt werden
3. Person Plural
accusabuntur
sie werden getadelt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
ich habe getadelt
2. Person Singular
accusavisti
du hast getadelt
3. Person Singular
accusavit
er/sie/es hat getadelt
1. Person Plural
accusavimus
wir haben getadelt
2. Person Plural
accusavistis
ihr habt getadelt
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
sie haben getadelt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
ich bin getadelt worden
2. Person Singular
accusatus es
du bist getadelt worden
3. Person Singular
accusatus est
er/sie/es ist getadelt worden
1. Person Plural
accusati sumus
wir sind getadelt worden
2. Person Plural
accusati estis
ihr seid getadelt worden
3. Person Plural
accusati sunt
sie sind getadelt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
ich habe getadelt
2. Person Singular
accusaveris
du habest getadelt
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es habe getadelt
1. Person Plural
accusaverimus
wir haben getadelt
2. Person Plural
accusaveritis
ihr habet getadelt
3. Person Plural
accusaverint
sie haben getadelt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
ich sei getadelt worden
2. Person Singular
accusatus sis
du seiest getadelt worden
3. Person Singular
accusatus sit
er/sie/es sei getadelt worden
1. Person Plural
accusati simus
wir seien getadelt worden
2. Person Plural
accusati sitis
ihr seiet getadelt worden
3. Person Plural
accusati sint
sie seien getadelt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
ich hatte getadelt
2. Person Singular
accusaveras
du hattest getadelt
3. Person Singular
accusaverat
er/sie/es hatte getadelt
1. Person Plural
accusaveramus
wir hatten getadelt
2. Person Plural
accusaveratis
ihr hattet getadelt
3. Person Plural
accusaverant
sie hatten getadelt
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
ich war getadelt worden
2. Person Singular
accusatus eras
du warst getadelt worden
3. Person Singular
accusatus erat
er/sie/es war getadelt worden
1. Person Plural
accusati eramus
wir waren getadelt worden
2. Person Plural
accusati eratis
ihr wart getadelt worden
3. Person Plural
accusati erant
sie waren getadelt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
ich hätte getadelt
2. Person Singular
accusavisses
du hättest getadelt
3. Person Singular
accusavisset
er/sie/es hätte getadelt
1. Person Plural
accusavissemus
wir hätten getadelt
2. Person Plural
accusavissetis
ihr hättet getadelt
3. Person Plural
accusavissent
sie hätten getadelt
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
ich wäre getadelt worden
2. Person Singular
accusatus esses
du wärest getadelt worden
3. Person Singular
accusatus esset
er/sie/es wäre getadelt worden
1. Person Plural
accusati essemus
wir wären getadelt worden
2. Person Plural
accusati essetis
ihr wäret getadelt worden
3. Person Plural
accusati essent
sie wären getadelt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
ich werde getadelt haben
2. Person Singular
accusaveris
du wirst getadelt haben
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es wird getadelt haben
1. Person Plural
accusaverimus
wir werden getadelt haben
2. Person Plural
accusaveritis
ihr werdet getadelt haben
3. Person Plural
accusaverint
sie werden getadelt haben
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
ich werde getadelt worden sein
2. Person Singular
accusatus eris
du wirst getadelt worden sein
3. Person Singular
accusatus erit
er/sie/es wird getadelt worden sein
1. Person Plural
accusati erimus
wir werden getadelt worden sein
2. Person Plural
accusati eritis
ihr werdet getadelt worden sein
3. Person Plural
accusati erunt
sie werden getadelt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
tadeln
Vorzeitigkeit
accusavisse
getadelt haben
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
tadeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
getadelt werden
Vorzeitigkeit
accusatum esse
getadelt worden sein
Nachzeitigkeit
accusatum iri
künftig getadelt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
tadle!
2. Person Plural
accusate
tadelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
das Tadeln
Genitiv
accusandi
des Tadelnes
Dativ
accusando
dem Tadeln
Akkusativ
accusandum
das Tadeln
Ablativ
accusando
durch das Tadeln
Vokativ
accusande
Tadeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
ich bringe an
2. Person Singular
accusas
du bringst an
3. Person Singular
accusat
er/sie/es bringt an
1. Person Plural
accusamus
wir bringen an
2. Person Plural
accusatis
ihr bringt an
3. Person Plural
accusant
sie bringen an
Passiv
1. Person Singular
accusor
ich werde angebracht
2. Person Singular
accusaris accusare
du wirst angebracht
3. Person Singular
accusatur
er/sie/es wird angebracht
1. Person Plural
accusamur
wir werden angebracht
2. Person Plural
accusamini
ihr werdet angebracht
3. Person Plural
accusantur
sie werden angebracht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
ich bringe an
2. Person Singular
accuses
du bringest an
3. Person Singular
accuset
er/sie/es bringe an
1. Person Plural
accusemus
wir bringen an
2. Person Plural
accusetis
ihr bringet an
3. Person Plural
accusent
sie bringen an
Passiv
1. Person Singular
accuser
ich werde angebracht
2. Person Singular
accuseris accusere
du werdest angebracht
3. Person Singular
accusetur
er/sie/es werde angebracht
1. Person Plural
accusemur
wir werden angebracht
2. Person Plural
accusemini
ihr werdet angebracht
3. Person Plural
accusentur
sie werden angebracht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
ich brachte an
2. Person Singular
accusabas
du brachtest an
3. Person Singular
accusabat
er/sie/es brachte an
1. Person Plural
accusabamus
wir brachten an
2. Person Plural
accusabatis
ihr brachtet an
3. Person Plural
accusabant
sie brachten an
Passiv
1. Person Singular
accusabar
ich wurde angebracht
2. Person Singular
accusabaris accusabare
du wurdest angebracht
3. Person Singular
accusabatur
er/sie/es wurde angebracht
1. Person Plural
accusabamur
wir wurden angebracht
2. Person Plural
accusabamini
ihr wurdet angebracht
3. Person Plural
accusabantur
sie wurden angebracht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
ich brächte an
2. Person Singular
accusares
du brächtest an
3. Person Singular
accusaret
er/sie/es brächte an
1. Person Plural
accusaremus
wir brächten an
2. Person Plural
accusaretis
ihr brächtet an
3. Person Plural
accusarent
sie brächten an
Passiv
1. Person Singular
accusarer
ich würde angebracht
2. Person Singular
accusareris accusarere
du würdest angebracht
3. Person Singular
accusaretur
er/sie/es würde angebracht
1. Person Plural
accusaremur
wir würden angebracht
2. Person Plural
accusaremini
ihr würdet angebracht
3. Person Plural
accusarentur
sie würden angebracht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
ich werde anbringen
2. Person Singular
accusabis
du wirst anbringen
3. Person Singular
accusabit
er/sie/es wird anbringen
1. Person Plural
accusabimus
wir werden anbringen
2. Person Plural
accusabitis
ihr werdet anbringen
3. Person Plural
accusabunt
sie werden anbringen
Passiv
1. Person Singular
accusabor
ich werde angebracht werden
2. Person Singular
accusaberis accusabere
du wirst angebracht werden
3. Person Singular
accusabitur
er/sie/es wird angebracht werden
1. Person Plural
accusabimur
wir werden angebracht werden
2. Person Plural
accusabimini
ihr werdet angebracht werden
3. Person Plural
accusabuntur
sie werden angebracht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
ich habe angebracht
2. Person Singular
accusavisti
du hast angebracht
3. Person Singular
accusavit
er/sie/es hat angebracht
1. Person Plural
accusavimus
wir haben angebracht
2. Person Plural
accusavistis
ihr habt angebracht
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
sie haben angebracht
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
ich bin angebracht worden
2. Person Singular
accusatus es
du bist angebracht worden
3. Person Singular
accusatus est
er/sie/es ist angebracht worden
1. Person Plural
accusati sumus
wir sind angebracht worden
2. Person Plural
accusati estis
ihr seid angebracht worden
3. Person Plural
accusati sunt
sie sind angebracht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
ich habe angebracht
2. Person Singular
accusaveris
du habest angebracht
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es habe angebracht
1. Person Plural
accusaverimus
wir haben angebracht
2. Person Plural
accusaveritis
ihr habet angebracht
3. Person Plural
accusaverint
sie haben angebracht
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
ich sei angebracht worden
2. Person Singular
accusatus sis
du seiest angebracht worden
3. Person Singular
accusatus sit
er/sie/es sei angebracht worden
1. Person Plural
accusati simus
wir seien angebracht worden
2. Person Plural
accusati sitis
ihr seiet angebracht worden
3. Person Plural
accusati sint
sie seien angebracht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
ich hatte angebracht
2. Person Singular
accusaveras
du hattest angebracht
3. Person Singular
accusaverat
er/sie/es hatte angebracht
1. Person Plural
accusaveramus
wir hatten angebracht
2. Person Plural
accusaveratis
ihr hattet angebracht
3. Person Plural
accusaverant
sie hatten angebracht
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
ich war angebracht worden
2. Person Singular
accusatus eras
du warst angebracht worden
3. Person Singular
accusatus erat
er/sie/es war angebracht worden
1. Person Plural
accusati eramus
wir waren angebracht worden
2. Person Plural
accusati eratis
ihr wart angebracht worden
3. Person Plural
accusati erant
sie waren angebracht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
ich hätte angebracht
2. Person Singular
accusavisses
du hättest angebracht
3. Person Singular
accusavisset
er/sie/es hätte angebracht
1. Person Plural
accusavissemus
wir hätten angebracht
2. Person Plural
accusavissetis
ihr hättet angebracht
3. Person Plural
accusavissent
sie hätten angebracht
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
ich wäre angebracht worden
2. Person Singular
accusatus esses
du wärest angebracht worden
3. Person Singular
accusatus esset
er/sie/es wäre angebracht worden
1. Person Plural
accusati essemus
wir wären angebracht worden
2. Person Plural
accusati essetis
ihr wäret angebracht worden
3. Person Plural
accusati essent
sie wären angebracht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
ich werde angebracht haben
2. Person Singular
accusaveris
du wirst angebracht haben
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es wird angebracht haben
1. Person Plural
accusaverimus
wir werden angebracht haben
2. Person Plural
accusaveritis
ihr werdet angebracht haben
3. Person Plural
accusaverint
sie werden angebracht haben
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
ich werde angebracht worden sein
2. Person Singular
accusatus eris
du wirst angebracht worden sein
3. Person Singular
accusatus erit
er/sie/es wird angebracht worden sein
1. Person Plural
accusati erimus
wir werden angebracht worden sein
2. Person Plural
accusati eritis
ihr werdet angebracht worden sein
3. Person Plural
accusati erunt
sie werden angebracht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
anbringen
Vorzeitigkeit
accusavisse
angebracht haben
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
anbringen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
angebracht werden
Vorzeitigkeit
accusatum esse
angebracht worden sein
Nachzeitigkeit
accusatum iri
künftig angebracht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
bringe an; bring an!
2. Person Plural
accusate
bringt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
das Anbringen
Genitiv
accusandi
des Anbringens
Dativ
accusando
dem Anbringen
Akkusativ
accusandum
das Anbringen
Ablativ
accusando
durch das Anbringen
Vokativ
accusande
Anbringen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
ich schuldige an
2. Person Singular
accusas
du schuldigst an
3. Person Singular
accusat
er/sie/es schuldigt an
1. Person Plural
accusamus
wir schuldigen an
2. Person Plural
accusatis
ihr schuldigt an
3. Person Plural
accusant
sie schuldigen an
Passiv
1. Person Singular
accusor
ich werde angeschuldigt
2. Person Singular
accusaris accusare
du wirst angeschuldigt
3. Person Singular
accusatur
er/sie/es wird angeschuldigt
1. Person Plural
accusamur
wir werden angeschuldigt
2. Person Plural
accusamini
ihr werdet angeschuldigt
3. Person Plural
accusantur
sie werden angeschuldigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
ich schuldige an
2. Person Singular
accuses
du schuldigest an
3. Person Singular
accuset
er/sie/es schuldige an
1. Person Plural
accusemus
wir schuldigen an
2. Person Plural
accusetis
ihr schuldiget an
3. Person Plural
accusent
sie schuldigen an
Passiv
1. Person Singular
accuser
ich werde angeschuldigt
2. Person Singular
accuseris accusere
du werdest angeschuldigt
3. Person Singular
accusetur
er/sie/es werde angeschuldigt
1. Person Plural
accusemur
wir werden angeschuldigt
2. Person Plural
accusemini
ihr werdet angeschuldigt
3. Person Plural
accusentur
sie werden angeschuldigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
ich schuldigte an
2. Person Singular
accusabas
du schuldigtest an
3. Person Singular
accusabat
er/sie/es schuldigte an
1. Person Plural
accusabamus
wir schuldigten an
2. Person Plural
accusabatis
ihr schuldigtet an
3. Person Plural
accusabant
sie schuldigten an
Passiv
1. Person Singular
accusabar
ich wurde angeschuldigt
2. Person Singular
accusabaris accusabare
du wurdest angeschuldigt
3. Person Singular
accusabatur
er/sie/es wurde angeschuldigt
1. Person Plural
accusabamur
wir wurden angeschuldigt
2. Person Plural
accusabamini
ihr wurdet angeschuldigt
3. Person Plural
accusabantur
sie wurden angeschuldigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
ich schuldigte an
2. Person Singular
accusares
du schuldigtest an
3. Person Singular
accusaret
er/sie/es schuldigte an
1. Person Plural
accusaremus
wir schuldigten an
2. Person Plural
accusaretis
ihr schuldigtet an
3. Person Plural
accusarent
sie schuldigten an
Passiv
1. Person Singular
accusarer
ich würde angeschuldigt
2. Person Singular
accusareris accusarere
du würdest angeschuldigt
3. Person Singular
accusaretur
er/sie/es würde angeschuldigt
1. Person Plural
accusaremur
wir würden angeschuldigt
2. Person Plural
accusaremini
ihr würdet angeschuldigt
3. Person Plural
accusarentur
sie würden angeschuldigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
ich werde anschuldigen
2. Person Singular
accusabis
du wirst anschuldigen
3. Person Singular
accusabit
er/sie/es wird anschuldigen
1. Person Plural
accusabimus
wir werden anschuldigen
2. Person Plural
accusabitis
ihr werdet anschuldigen
3. Person Plural
accusabunt
sie werden anschuldigen
Passiv
1. Person Singular
accusabor
ich werde angeschuldigt werden
2. Person Singular
accusaberis accusabere
du wirst angeschuldigt werden
3. Person Singular
accusabitur
er/sie/es wird angeschuldigt werden
1. Person Plural
accusabimur
wir werden angeschuldigt werden
2. Person Plural
accusabimini
ihr werdet angeschuldigt werden
3. Person Plural
accusabuntur
sie werden angeschuldigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
ich habe angeschuldigt
2. Person Singular
accusavisti
du hast angeschuldigt
3. Person Singular
accusavit
er/sie/es hat angeschuldigt
1. Person Plural
accusavimus
wir haben angeschuldigt
2. Person Plural
accusavistis
ihr habt angeschuldigt
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
sie haben angeschuldigt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
ich bin angeschuldigt worden
2. Person Singular
accusatus es
du bist angeschuldigt worden
3. Person Singular
accusatus est
er/sie/es ist angeschuldigt worden
1. Person Plural
accusati sumus
wir sind angeschuldigt worden
2. Person Plural
accusati estis
ihr seid angeschuldigt worden
3. Person Plural
accusati sunt
sie sind angeschuldigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
ich habe angeschuldigt
2. Person Singular
accusaveris
du habest angeschuldigt
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es habe angeschuldigt
1. Person Plural
accusaverimus
wir haben angeschuldigt
2. Person Plural
accusaveritis
ihr habet angeschuldigt
3. Person Plural
accusaverint
sie haben angeschuldigt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
ich sei angeschuldigt worden
2. Person Singular
accusatus sis
du seiest angeschuldigt worden
3. Person Singular
accusatus sit
er/sie/es sei angeschuldigt worden
1. Person Plural
accusati simus
wir seien angeschuldigt worden
2. Person Plural
accusati sitis
ihr seiet angeschuldigt worden
3. Person Plural
accusati sint
sie seien angeschuldigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
ich hatte angeschuldigt
2. Person Singular
accusaveras
du hattest angeschuldigt
3. Person Singular
accusaverat
er/sie/es hatte angeschuldigt
1. Person Plural
accusaveramus
wir hatten angeschuldigt
2. Person Plural
accusaveratis
ihr hattet angeschuldigt
3. Person Plural
accusaverant
sie hatten angeschuldigt
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
ich war angeschuldigt worden
2. Person Singular
accusatus eras
du warst angeschuldigt worden
3. Person Singular
accusatus erat
er/sie/es war angeschuldigt worden
1. Person Plural
accusati eramus
wir waren angeschuldigt worden
2. Person Plural
accusati eratis
ihr wart angeschuldigt worden
3. Person Plural
accusati erant
sie waren angeschuldigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
ich hätte angeschuldigt
2. Person Singular
accusavisses
du hättest angeschuldigt
3. Person Singular
accusavisset
er/sie/es hätte angeschuldigt
1. Person Plural
accusavissemus
wir hätten angeschuldigt
2. Person Plural
accusavissetis
ihr hättet angeschuldigt
3. Person Plural
accusavissent
sie hätten angeschuldigt
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
ich wäre angeschuldigt worden
2. Person Singular
accusatus esses
du wärest angeschuldigt worden
3. Person Singular
accusatus esset
er/sie/es wäre angeschuldigt worden
1. Person Plural
accusati essemus
wir wären angeschuldigt worden
2. Person Plural
accusati essetis
ihr wäret angeschuldigt worden
3. Person Plural
accusati essent
sie wären angeschuldigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
ich werde angeschuldigt haben
2. Person Singular
accusaveris
du wirst angeschuldigt haben
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es wird angeschuldigt haben
1. Person Plural
accusaverimus
wir werden angeschuldigt haben
2. Person Plural
accusaveritis
ihr werdet angeschuldigt haben
3. Person Plural
accusaverint
sie werden angeschuldigt haben
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
ich werde angeschuldigt worden sein
2. Person Singular
accusatus eris
du wirst angeschuldigt worden sein
3. Person Singular
accusatus erit
er/sie/es wird angeschuldigt worden sein
1. Person Plural
accusati erimus
wir werden angeschuldigt worden sein
2. Person Plural
accusati eritis
ihr werdet angeschuldigt worden sein
3. Person Plural
accusati erunt
sie werden angeschuldigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
anschuldigen
Vorzeitigkeit
accusavisse
angeschuldigt haben
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
anschuldigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
angeschuldigt werden
Vorzeitigkeit
accusatum esse
angeschuldigt worden sein
Nachzeitigkeit
accusatum iri
künftig angeschuldigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
schuldige an; schuldig an!
2. Person Plural
accusate
schuldigt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
das Anschuldigen
Genitiv
accusandi
des Anschuldigens
Dativ
accusando
dem Anschuldigen
Akkusativ
accusandum
das Anschuldigen
Ablativ
accusando
durch das Anschuldigen
Vokativ
accusande
Anschuldigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
ich schelte aus
2. Person Singular
accusas
du schiltst aus
3. Person Singular
accusat
er/sie/es schilt aus
1. Person Plural
accusamus
wir schelten aus
2. Person Plural
accusatis
ihr scheltet aus
3. Person Plural
accusant
sie schelten aus
Passiv
1. Person Singular
accusor
ich werde ausgescholten
2. Person Singular
accusaris accusare
du wirst ausgescholten
3. Person Singular
accusatur
er/sie/es wird ausgescholten
1. Person Plural
accusamur
wir werden ausgescholten
2. Person Plural
accusamini
ihr werdet ausgescholten
3. Person Plural
accusantur
sie werden ausgescholten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
ich schelte aus
2. Person Singular
accuses
du scheltest aus
3. Person Singular
accuset
er/sie/es schelte aus
1. Person Plural
accusemus
wir schelten aus
2. Person Plural
accusetis
ihr scheltet aus
3. Person Plural
accusent
sie schelten aus
Passiv
1. Person Singular
accuser
ich werde ausgescholten
2. Person Singular
accuseris accusere
du werdest ausgescholten
3. Person Singular
accusetur
er/sie/es werde ausgescholten
1. Person Plural
accusemur
wir werden ausgescholten
2. Person Plural
accusemini
ihr werdet ausgescholten
3. Person Plural
accusentur
sie werden ausgescholten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
ich schalt aus
2. Person Singular
accusabas
du schaltest aus
3. Person Singular
accusabat
er/sie/es schalt aus
1. Person Plural
accusabamus
wir schalten aus
2. Person Plural
accusabatis
ihr schaltet aus
3. Person Plural
accusabant
sie schalten aus
Passiv
1. Person Singular
accusabar
ich wurde ausgescholten
2. Person Singular
accusabaris accusabare
du wurdest ausgescholten
3. Person Singular
accusabatur
er/sie/es wurde ausgescholten
1. Person Plural
accusabamur
wir wurden ausgescholten
2. Person Plural
accusabamini
ihr wurdet ausgescholten
3. Person Plural
accusabantur
sie wurden ausgescholten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
ich schölte aus
2. Person Singular
accusares
du schöltest aus
3. Person Singular
accusaret
er/sie/es schölte aus
1. Person Plural
accusaremus
wir schölten aus
2. Person Plural
accusaretis
ihr schöltet aus
3. Person Plural
accusarent
sie schölten aus
Passiv
1. Person Singular
accusarer
ich würde ausgescholten
2. Person Singular
accusareris accusarere
du würdest ausgescholten
3. Person Singular
accusaretur
er/sie/es würde ausgescholten
1. Person Plural
accusaremur
wir würden ausgescholten
2. Person Plural
accusaremini
ihr würdet ausgescholten
3. Person Plural
accusarentur
sie würden ausgescholten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
ich werde ausschelten
2. Person Singular
accusabis
du wirst ausschelten
3. Person Singular
accusabit
er/sie/es wird ausschelten
1. Person Plural
accusabimus
wir werden ausschelten
2. Person Plural
accusabitis
ihr werdet ausschelten
3. Person Plural
accusabunt
sie werden ausschelten
Passiv
1. Person Singular
accusabor
ich werde ausgescholten werden
2. Person Singular
accusaberis accusabere
du wirst ausgescholten werden
3. Person Singular
accusabitur
er/sie/es wird ausgescholten werden
1. Person Plural
accusabimur
wir werden ausgescholten werden
2. Person Plural
accusabimini
ihr werdet ausgescholten werden
3. Person Plural
accusabuntur
sie werden ausgescholten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
ich habe ausgescholten
2. Person Singular
accusavisti
du hast ausgescholten
3. Person Singular
accusavit
er/sie/es hat ausgescholten
1. Person Plural
accusavimus
wir haben ausgescholten
2. Person Plural
accusavistis
ihr habt ausgescholten
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
sie haben ausgescholten
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
ich bin ausgescholten worden
2. Person Singular
accusatus es
du bist ausgescholten worden
3. Person Singular
accusatus est
er/sie/es ist ausgescholten worden
1. Person Plural
accusati sumus
wir sind ausgescholten worden
2. Person Plural
accusati estis
ihr seid ausgescholten worden
3. Person Plural
accusati sunt
sie sind ausgescholten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
ich habe ausgescholten
2. Person Singular
accusaveris
du habest ausgescholten
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es habe ausgescholten
1. Person Plural
accusaverimus
wir haben ausgescholten
2. Person Plural
accusaveritis
ihr habet ausgescholten
3. Person Plural
accusaverint
sie haben ausgescholten
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
ich sei ausgescholten worden
2. Person Singular
accusatus sis
du seiest ausgescholten worden
3. Person Singular
accusatus sit
er/sie/es sei ausgescholten worden
1. Person Plural
accusati simus
wir seien ausgescholten worden
2. Person Plural
accusati sitis
ihr seiet ausgescholten worden
3. Person Plural
accusati sint
sie seien ausgescholten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
ich hatte ausgescholten
2. Person Singular
accusaveras
du hattest ausgescholten
3. Person Singular
accusaverat
er/sie/es hatte ausgescholten
1. Person Plural
accusaveramus
wir hatten ausgescholten
2. Person Plural
accusaveratis
ihr hattet ausgescholten
3. Person Plural
accusaverant
sie hatten ausgescholten
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
ich war ausgescholten worden
2. Person Singular
accusatus eras
du warst ausgescholten worden
3. Person Singular
accusatus erat
er/sie/es war ausgescholten worden
1. Person Plural
accusati eramus
wir waren ausgescholten worden
2. Person Plural
accusati eratis
ihr wart ausgescholten worden
3. Person Plural
accusati erant
sie waren ausgescholten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
ich hätte ausgescholten
2. Person Singular
accusavisses
du hättest ausgescholten
3. Person Singular
accusavisset
er/sie/es hätte ausgescholten
1. Person Plural
accusavissemus
wir hätten ausgescholten
2. Person Plural
accusavissetis
ihr hättet ausgescholten
3. Person Plural
accusavissent
sie hätten ausgescholten
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
ich wäre ausgescholten worden
2. Person Singular
accusatus esses
du wärest ausgescholten worden
3. Person Singular
accusatus esset
er/sie/es wäre ausgescholten worden
1. Person Plural
accusati essemus
wir wären ausgescholten worden
2. Person Plural
accusati essetis
ihr wäret ausgescholten worden
3. Person Plural
accusati essent
sie wären ausgescholten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
ich werde ausgescholten haben
2. Person Singular
accusaveris
du wirst ausgescholten haben
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es wird ausgescholten haben
1. Person Plural
accusaverimus
wir werden ausgescholten haben
2. Person Plural
accusaveritis
ihr werdet ausgescholten haben
3. Person Plural
accusaverint
sie werden ausgescholten haben
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
ich werde ausgescholten worden sein
2. Person Singular
accusatus eris
du wirst ausgescholten worden sein
3. Person Singular
accusatus erit
er/sie/es wird ausgescholten worden sein
1. Person Plural
accusati erimus
wir werden ausgescholten worden sein
2. Person Plural
accusati eritis
ihr werdet ausgescholten worden sein
3. Person Plural
accusati erunt
sie werden ausgescholten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
ausschelten
Vorzeitigkeit
accusavisse
ausgescholten haben
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
ausschelten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
ausgescholten werden
Vorzeitigkeit
accusatum esse
ausgescholten worden sein
Nachzeitigkeit
accusatum iri
künftig ausgescholten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
schilt aus!
2. Person Plural
accusate
scheltet aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
das Ausschelten
Genitiv
accusandi
des Ausscheltens
Dativ
accusando
dem Ausschelten
Akkusativ
accusandum
das Ausschelten
Ablativ
accusando
durch das Ausschelten
Vokativ
accusande
Ausschelten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
ich bemängle
2. Person Singular
accusas
du bemängelst
3. Person Singular
accusat
er/sie/es bemängelt
1. Person Plural
accusamus
wir bemängeln
2. Person Plural
accusatis
ihr bemängelt
3. Person Plural
accusant
sie bemängeln
Passiv
1. Person Singular
accusor
ich werde bemängelt
2. Person Singular
accusaris accusare
du wirst bemängelt
3. Person Singular
accusatur
er/sie/es wird bemängelt
1. Person Plural
accusamur
wir werden bemängelt
2. Person Plural
accusamini
ihr werdet bemängelt
3. Person Plural
accusantur
sie werden bemängelt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
ich bemängle
2. Person Singular
accuses
du bemängelst
3. Person Singular
accuset
er/sie/es bemängle
1. Person Plural
accusemus
wir bemängeln
2. Person Plural
accusetis
ihr bemängelt
3. Person Plural
accusent
sie bemängeln
Passiv
1. Person Singular
accuser
ich werde bemängelt
2. Person Singular
accuseris accusere
du werdest bemängelt
3. Person Singular
accusetur
er/sie/es werde bemängelt
1. Person Plural
accusemur
wir werden bemängelt
2. Person Plural
accusemini
ihr werdet bemängelt
3. Person Plural
accusentur
sie werden bemängelt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
ich bemängelte
2. Person Singular
accusabas
du bemängeltest
3. Person Singular
accusabat
er/sie/es bemängelte
1. Person Plural
accusabamus
wir bemängelten
2. Person Plural
accusabatis
ihr bemängeltet
3. Person Plural
accusabant
sie bemängelten
Passiv
1. Person Singular
accusabar
ich wurde bemängelt
2. Person Singular
accusabaris accusabare
du wurdest bemängelt
3. Person Singular
accusabatur
er/sie/es wurde bemängelt
1. Person Plural
accusabamur
wir wurden bemängelt
2. Person Plural
accusabamini
ihr wurdet bemängelt
3. Person Plural
accusabantur
sie wurden bemängelt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
ich bemängelte
2. Person Singular
accusares
du bemängeltest
3. Person Singular
accusaret
er/sie/es bemängelte
1. Person Plural
accusaremus
wir bemängelten
2. Person Plural
accusaretis
ihr bemängeltet
3. Person Plural
accusarent
sie bemängelten
Passiv
1. Person Singular
accusarer
ich würde bemängelt
2. Person Singular
accusareris accusarere
du würdest bemängelt
3. Person Singular
accusaretur
er/sie/es würde bemängelt
1. Person Plural
accusaremur
wir würden bemängelt
2. Person Plural
accusaremini
ihr würdet bemängelt
3. Person Plural
accusarentur
sie würden bemängelt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
ich werde bemängeln
2. Person Singular
accusabis
du wirst bemängeln
3. Person Singular
accusabit
er/sie/es wird bemängeln
1. Person Plural
accusabimus
wir werden bemängeln
2. Person Plural
accusabitis
ihr werdet bemängeln
3. Person Plural
accusabunt
sie werden bemängeln
Passiv
1. Person Singular
accusabor
ich werde bemängelt werden
2. Person Singular
accusaberis accusabere
du wirst bemängelt werden
3. Person Singular
accusabitur
er/sie/es wird bemängelt werden
1. Person Plural
accusabimur
wir werden bemängelt werden
2. Person Plural
accusabimini
ihr werdet bemängelt werden
3. Person Plural
accusabuntur
sie werden bemängelt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
ich habe bemängelt
2. Person Singular
accusavisti
du hast bemängelt
3. Person Singular
accusavit
er/sie/es hat bemängelt
1. Person Plural
accusavimus
wir haben bemängelt
2. Person Plural
accusavistis
ihr habt bemängelt
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
sie haben bemängelt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
ich bin bemängelt worden
2. Person Singular
accusatus es
du bist bemängelt worden
3. Person Singular
accusatus est
er/sie/es ist bemängelt worden
1. Person Plural
accusati sumus
wir sind bemängelt worden
2. Person Plural
accusati estis
ihr seid bemängelt worden
3. Person Plural
accusati sunt
sie sind bemängelt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
ich habe bemängelt
2. Person Singular
accusaveris
du habest bemängelt
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es habe bemängelt
1. Person Plural
accusaverimus
wir haben bemängelt
2. Person Plural
accusaveritis
ihr habet bemängelt
3. Person Plural
accusaverint
sie haben bemängelt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
ich sei bemängelt worden
2. Person Singular
accusatus sis
du seiest bemängelt worden
3. Person Singular
accusatus sit
er/sie/es sei bemängelt worden
1. Person Plural
accusati simus
wir seien bemängelt worden
2. Person Plural
accusati sitis
ihr seiet bemängelt worden
3. Person Plural
accusati sint
sie seien bemängelt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
ich hatte bemängelt
2. Person Singular
accusaveras
du hattest bemängelt
3. Person Singular
accusaverat
er/sie/es hatte bemängelt
1. Person Plural
accusaveramus
wir hatten bemängelt
2. Person Plural
accusaveratis
ihr hattet bemängelt
3. Person Plural
accusaverant
sie hatten bemängelt
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
ich war bemängelt worden
2. Person Singular
accusatus eras
du warst bemängelt worden
3. Person Singular
accusatus erat
er/sie/es war bemängelt worden
1. Person Plural
accusati eramus
wir waren bemängelt worden
2. Person Plural
accusati eratis
ihr wart bemängelt worden
3. Person Plural
accusati erant
sie waren bemängelt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
ich hätte bemängelt
2. Person Singular
accusavisses
du hättest bemängelt
3. Person Singular
accusavisset
er/sie/es hätte bemängelt
1. Person Plural
accusavissemus
wir hätten bemängelt
2. Person Plural
accusavissetis
ihr hättet bemängelt
3. Person Plural
accusavissent
sie hätten bemängelt
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
ich wäre bemängelt worden
2. Person Singular
accusatus esses
du wärest bemängelt worden
3. Person Singular
accusatus esset
er/sie/es wäre bemängelt worden
1. Person Plural
accusati essemus
wir wären bemängelt worden
2. Person Plural
accusati essetis
ihr wäret bemängelt worden
3. Person Plural
accusati essent
sie wären bemängelt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
ich werde bemängelt haben
2. Person Singular
accusaveris
du wirst bemängelt haben
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es wird bemängelt haben
1. Person Plural
accusaverimus
wir werden bemängelt haben
2. Person Plural
accusaveritis
ihr werdet bemängelt haben
3. Person Plural
accusaverint
sie werden bemängelt haben
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
ich werde bemängelt worden sein
2. Person Singular
accusatus eris
du wirst bemängelt worden sein
3. Person Singular
accusatus erit
er/sie/es wird bemängelt worden sein
1. Person Plural
accusati erimus
wir werden bemängelt worden sein
2. Person Plural
accusati eritis
ihr werdet bemängelt worden sein
3. Person Plural
accusati erunt
sie werden bemängelt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
bemängeln
Vorzeitigkeit
accusavisse
bemängelt haben
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
bemängeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
bemängelt werden
Vorzeitigkeit
accusatum esse
bemängelt worden sein
Nachzeitigkeit
accusatum iri
künftig bemängelt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
bemängle!
2. Person Plural
accusate
bemängelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
das Bemängeln
Genitiv
accusandi
des Bemängelnes
Dativ
accusando
dem Bemängeln
Akkusativ
accusandum
das Bemängeln
Ablativ
accusando
durch das Bemängeln
Vokativ
accusande
Bemängeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
ich beschuldige
2. Person Singular
accusas
du beschuldigst
3. Person Singular
accusat
er/sie/es beschuldigt
1. Person Plural
accusamus
wir beschuldigen
2. Person Plural
accusatis
ihr beschuldigt
3. Person Plural
accusant
sie beschuldigen
Passiv
1. Person Singular
accusor
ich werde beschuldigt
2. Person Singular
accusaris accusare
du wirst beschuldigt
3. Person Singular
accusatur
er/sie/es wird beschuldigt
1. Person Plural
accusamur
wir werden beschuldigt
2. Person Plural
accusamini
ihr werdet beschuldigt
3. Person Plural
accusantur
sie werden beschuldigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
ich beschuldige
2. Person Singular
accuses
du beschuldigest
3. Person Singular
accuset
er/sie/es beschuldige
1. Person Plural
accusemus
wir beschuldigen
2. Person Plural
accusetis
ihr beschuldiget
3. Person Plural
accusent
sie beschuldigen
Passiv
1. Person Singular
accuser
ich werde beschuldigt
2. Person Singular
accuseris accusere
du werdest beschuldigt
3. Person Singular
accusetur
er/sie/es werde beschuldigt
1. Person Plural
accusemur
wir werden beschuldigt
2. Person Plural
accusemini
ihr werdet beschuldigt
3. Person Plural
accusentur
sie werden beschuldigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
ich beschuldigte
2. Person Singular
accusabas
du beschuldigtest
3. Person Singular
accusabat
er/sie/es beschuldigte
1. Person Plural
accusabamus
wir beschuldigten
2. Person Plural
accusabatis
ihr beschuldigtet
3. Person Plural
accusabant
sie beschuldigten
Passiv
1. Person Singular
accusabar
ich wurde beschuldigt
2. Person Singular
accusabaris accusabare
du wurdest beschuldigt
3. Person Singular
accusabatur
er/sie/es wurde beschuldigt
1. Person Plural
accusabamur
wir wurden beschuldigt
2. Person Plural
accusabamini
ihr wurdet beschuldigt
3. Person Plural
accusabantur
sie wurden beschuldigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
ich beschuldigte
2. Person Singular
accusares
du beschuldigtest
3. Person Singular
accusaret
er/sie/es beschuldigte
1. Person Plural
accusaremus
wir beschuldigten
2. Person Plural
accusaretis
ihr beschuldigtet
3. Person Plural
accusarent
sie beschuldigten
Passiv
1. Person Singular
accusarer
ich würde beschuldigt
2. Person Singular
accusareris accusarere
du würdest beschuldigt
3. Person Singular
accusaretur
er/sie/es würde beschuldigt
1. Person Plural
accusaremur
wir würden beschuldigt
2. Person Plural
accusaremini
ihr würdet beschuldigt
3. Person Plural
accusarentur
sie würden beschuldigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
ich werde beschuldigen
2. Person Singular
accusabis
du wirst beschuldigen
3. Person Singular
accusabit
er/sie/es wird beschuldigen
1. Person Plural
accusabimus
wir werden beschuldigen
2. Person Plural
accusabitis
ihr werdet beschuldigen
3. Person Plural
accusabunt
sie werden beschuldigen
Passiv
1. Person Singular
accusabor
ich werde beschuldigt werden
2. Person Singular
accusaberis accusabere
du wirst beschuldigt werden
3. Person Singular
accusabitur
er/sie/es wird beschuldigt werden
1. Person Plural
accusabimur
wir werden beschuldigt werden
2. Person Plural
accusabimini
ihr werdet beschuldigt werden
3. Person Plural
accusabuntur
sie werden beschuldigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
ich habe beschuldigt
2. Person Singular
accusavisti
du hast beschuldigt
3. Person Singular
accusavit
er/sie/es hat beschuldigt
1. Person Plural
accusavimus
wir haben beschuldigt
2. Person Plural
accusavistis
ihr habt beschuldigt
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
sie haben beschuldigt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
ich bin beschuldigt worden
2. Person Singular
accusatus es
du bist beschuldigt worden
3. Person Singular
accusatus est
er/sie/es ist beschuldigt worden
1. Person Plural
accusati sumus
wir sind beschuldigt worden
2. Person Plural
accusati estis
ihr seid beschuldigt worden
3. Person Plural
accusati sunt
sie sind beschuldigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
ich habe beschuldigt
2. Person Singular
accusaveris
du habest beschuldigt
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es habe beschuldigt
1. Person Plural
accusaverimus
wir haben beschuldigt
2. Person Plural
accusaveritis
ihr habet beschuldigt
3. Person Plural
accusaverint
sie haben beschuldigt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
ich sei beschuldigt worden
2. Person Singular
accusatus sis
du seiest beschuldigt worden
3. Person Singular
accusatus sit
er/sie/es sei beschuldigt worden
1. Person Plural
accusati simus
wir seien beschuldigt worden
2. Person Plural
accusati sitis
ihr seiet beschuldigt worden
3. Person Plural
accusati sint
sie seien beschuldigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
ich hatte beschuldigt
2. Person Singular
accusaveras
du hattest beschuldigt
3. Person Singular
accusaverat
er/sie/es hatte beschuldigt
1. Person Plural
accusaveramus
wir hatten beschuldigt
2. Person Plural
accusaveratis
ihr hattet beschuldigt
3. Person Plural
accusaverant
sie hatten beschuldigt
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
ich war beschuldigt worden
2. Person Singular
accusatus eras
du warst beschuldigt worden
3. Person Singular
accusatus erat
er/sie/es war beschuldigt worden
1. Person Plural
accusati eramus
wir waren beschuldigt worden
2. Person Plural
accusati eratis
ihr wart beschuldigt worden
3. Person Plural
accusati erant
sie waren beschuldigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
ich hätte beschuldigt
2. Person Singular
accusavisses
du hättest beschuldigt
3. Person Singular
accusavisset
er/sie/es hätte beschuldigt
1. Person Plural
accusavissemus
wir hätten beschuldigt
2. Person Plural
accusavissetis
ihr hättet beschuldigt
3. Person Plural
accusavissent
sie hätten beschuldigt
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
ich wäre beschuldigt worden
2. Person Singular
accusatus esses
du wärest beschuldigt worden
3. Person Singular
accusatus esset
er/sie/es wäre beschuldigt worden
1. Person Plural
accusati essemus
wir wären beschuldigt worden
2. Person Plural
accusati essetis
ihr wäret beschuldigt worden
3. Person Plural
accusati essent
sie wären beschuldigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
ich werde beschuldigt haben
2. Person Singular
accusaveris
du wirst beschuldigt haben
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es wird beschuldigt haben
1. Person Plural
accusaverimus
wir werden beschuldigt haben
2. Person Plural
accusaveritis
ihr werdet beschuldigt haben
3. Person Plural
accusaverint
sie werden beschuldigt haben
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
ich werde beschuldigt worden sein
2. Person Singular
accusatus eris
du wirst beschuldigt worden sein
3. Person Singular
accusatus erit
er/sie/es wird beschuldigt worden sein
1. Person Plural
accusati erimus
wir werden beschuldigt worden sein
2. Person Plural
accusati eritis
ihr werdet beschuldigt worden sein
3. Person Plural
accusati erunt
sie werden beschuldigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
beschuldigen
Vorzeitigkeit
accusavisse
beschuldigt haben
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
beschuldigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
beschuldigt werden
Vorzeitigkeit
accusatum esse
beschuldigt worden sein
Nachzeitigkeit
accusatum iri
künftig beschuldigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
beschuldige; beschuldig!
2. Person Plural
accusate
beschuldigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
das Beschuldigen
Genitiv
accusandi
des Beschuldigens
Dativ
accusando
dem Beschuldigen
Akkusativ
accusandum
das Beschuldigen
Ablativ
accusando
durch das Beschuldigen
Vokativ
accusande
Beschuldigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
2. Person Singular
accusas
3. Person Singular
accusat
1. Person Plural
accusamus
2. Person Plural
accusatis
3. Person Plural
accusant
Passiv
1. Person Singular
accusor
2. Person Singular
accusaris accusare
3. Person Singular
accusatur
1. Person Plural
accusamur
2. Person Plural
accusamini
3. Person Plural
accusantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
2. Person Singular
accuses
3. Person Singular
accuset
1. Person Plural
accusemus
2. Person Plural
accusetis
3. Person Plural
accusent
Passiv
1. Person Singular
accuser
2. Person Singular
accuseris accusere
3. Person Singular
accusetur
1. Person Plural
accusemur
2. Person Plural
accusemini
3. Person Plural
accusentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
2. Person Singular
accusabas
3. Person Singular
accusabat
1. Person Plural
accusabamus
2. Person Plural
accusabatis
3. Person Plural
accusabant
Passiv
1. Person Singular
accusabar
2. Person Singular
accusabaris accusabare
3. Person Singular
accusabatur
1. Person Plural
accusabamur
2. Person Plural
accusabamini
3. Person Plural
accusabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
2. Person Singular
accusares
3. Person Singular
accusaret
1. Person Plural
accusaremus
2. Person Plural
accusaretis
3. Person Plural
accusarent
Passiv
1. Person Singular
accusarer
2. Person Singular
accusareris accusarere
3. Person Singular
accusaretur
1. Person Plural
accusaremur
2. Person Plural
accusaremini
3. Person Plural
accusarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
2. Person Singular
accusabis
3. Person Singular
accusabit
1. Person Plural
accusabimus
2. Person Plural
accusabitis
3. Person Plural
accusabunt
Passiv
1. Person Singular
accusabor
2. Person Singular
accusaberis accusabere
3. Person Singular
accusabitur
1. Person Plural
accusabimur
2. Person Plural
accusabimini
3. Person Plural
accusabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
2. Person Singular
accusavisti
3. Person Singular
accusavit
1. Person Plural
accusavimus
2. Person Plural
accusavistis
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
2. Person Singular
accusatus es
3. Person Singular
accusatus est
1. Person Plural
accusati sumus
2. Person Plural
accusati estis
3. Person Plural
accusati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
2. Person Singular
accusaveris
3. Person Singular
accusaverit
1. Person Plural
accusaverimus
2. Person Plural
accusaveritis
3. Person Plural
accusaverint
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
2. Person Singular
accusatus sis
3. Person Singular
accusatus sit
1. Person Plural
accusati simus
2. Person Plural
accusati sitis
3. Person Plural
accusati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
2. Person Singular
accusaveras
3. Person Singular
accusaverat
1. Person Plural
accusaveramus
2. Person Plural
accusaveratis
3. Person Plural
accusaverant
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
2. Person Singular
accusatus eras
3. Person Singular
accusatus erat
1. Person Plural
accusati eramus
2. Person Plural
accusati eratis
3. Person Plural
accusati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
2. Person Singular
accusavisses
3. Person Singular
accusavisset
1. Person Plural
accusavissemus
2. Person Plural
accusavissetis
3. Person Plural
accusavissent
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
2. Person Singular
accusatus esses
3. Person Singular
accusatus esset
1. Person Plural
accusati essemus
2. Person Plural
accusati essetis
3. Person Plural
accusati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
2. Person Singular
accusaveris
3. Person Singular
accusaverit
1. Person Plural
accusaverimus
2. Person Plural
accusaveritis
3. Person Plural
accusaverint
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
2. Person Singular
accusatus eris
3. Person Singular
accusatus erit
1. Person Plural
accusati erimus
2. Person Plural
accusati eritis
3. Person Plural
accusati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
Vorzeitigkeit
accusavisse
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
Vorzeitigkeit
accusatum esse
Nachzeitigkeit
accusatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
!
2. Person Plural
accusate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
Genitiv
accusandi
Dativ
accusando
Akkusativ
accusandum
Ablativ
accusando
Vokativ
accusande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
ich rüge
2. Person Singular
accusas
du rügst
3. Person Singular
accusat
er/sie/es rügt
1. Person Plural
accusamus
wir rügen
2. Person Plural
accusatis
ihr rügt
3. Person Plural
accusant
sie rügen
Passiv
1. Person Singular
accusor
ich werde gerügt
2. Person Singular
accusaris accusare
du wirst gerügt
3. Person Singular
accusatur
er/sie/es wird gerügt
1. Person Plural
accusamur
wir werden gerügt
2. Person Plural
accusamini
ihr werdet gerügt
3. Person Plural
accusantur
sie werden gerügt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
ich rüge
2. Person Singular
accuses
du rügest
3. Person Singular
accuset
er/sie/es rüge
1. Person Plural
accusemus
wir rügen
2. Person Plural
accusetis
ihr rüget
3. Person Plural
accusent
sie rügen
Passiv
1. Person Singular
accuser
ich werde gerügt
2. Person Singular
accuseris accusere
du werdest gerügt
3. Person Singular
accusetur
er/sie/es werde gerügt
1. Person Plural
accusemur
wir werden gerügt
2. Person Plural
accusemini
ihr werdet gerügt
3. Person Plural
accusentur
sie werden gerügt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
ich rügte
2. Person Singular
accusabas
du rügtest
3. Person Singular
accusabat
er/sie/es rügte
1. Person Plural
accusabamus
wir rügten
2. Person Plural
accusabatis
ihr rügtet
3. Person Plural
accusabant
sie rügten
Passiv
1. Person Singular
accusabar
ich wurde gerügt
2. Person Singular
accusabaris accusabare
du wurdest gerügt
3. Person Singular
accusabatur
er/sie/es wurde gerügt
1. Person Plural
accusabamur
wir wurden gerügt
2. Person Plural
accusabamini
ihr wurdet gerügt
3. Person Plural
accusabantur
sie wurden gerügt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
ich rügte
2. Person Singular
accusares
du rügtest
3. Person Singular
accusaret
er/sie/es rügte
1. Person Plural
accusaremus
wir rügten
2. Person Plural
accusaretis
ihr rügtet
3. Person Plural
accusarent
sie rügten
Passiv
1. Person Singular
accusarer
ich würde gerügt
2. Person Singular
accusareris accusarere
du würdest gerügt
3. Person Singular
accusaretur
er/sie/es würde gerügt
1. Person Plural
accusaremur
wir würden gerügt
2. Person Plural
accusaremini
ihr würdet gerügt
3. Person Plural
accusarentur
sie würden gerügt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
ich werde rügen
2. Person Singular
accusabis
du wirst rügen
3. Person Singular
accusabit
er/sie/es wird rügen
1. Person Plural
accusabimus
wir werden rügen
2. Person Plural
accusabitis
ihr werdet rügen
3. Person Plural
accusabunt
sie werden rügen
Passiv
1. Person Singular
accusabor
ich werde gerügt werden
2. Person Singular
accusaberis accusabere
du wirst gerügt werden
3. Person Singular
accusabitur
er/sie/es wird gerügt werden
1. Person Plural
accusabimur
wir werden gerügt werden
2. Person Plural
accusabimini
ihr werdet gerügt werden
3. Person Plural
accusabuntur
sie werden gerügt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
ich habe gerügt
2. Person Singular
accusavisti
du hast gerügt
3. Person Singular
accusavit
er/sie/es hat gerügt
1. Person Plural
accusavimus
wir haben gerügt
2. Person Plural
accusavistis
ihr habt gerügt
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
sie haben gerügt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
ich bin gerügt worden
2. Person Singular
accusatus es
du bist gerügt worden
3. Person Singular
accusatus est
er/sie/es ist gerügt worden
1. Person Plural
accusati sumus
wir sind gerügt worden
2. Person Plural
accusati estis
ihr seid gerügt worden
3. Person Plural
accusati sunt
sie sind gerügt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
ich habe gerügt
2. Person Singular
accusaveris
du habest gerügt
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es habe gerügt
1. Person Plural
accusaverimus
wir haben gerügt
2. Person Plural
accusaveritis
ihr habet gerügt
3. Person Plural
accusaverint
sie haben gerügt
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
ich sei gerügt worden
2. Person Singular
accusatus sis
du seiest gerügt worden
3. Person Singular
accusatus sit
er/sie/es sei gerügt worden
1. Person Plural
accusati simus
wir seien gerügt worden
2. Person Plural
accusati sitis
ihr seiet gerügt worden
3. Person Plural
accusati sint
sie seien gerügt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
ich hatte gerügt
2. Person Singular
accusaveras
du hattest gerügt
3. Person Singular
accusaverat
er/sie/es hatte gerügt
1. Person Plural
accusaveramus
wir hatten gerügt
2. Person Plural
accusaveratis
ihr hattet gerügt
3. Person Plural
accusaverant
sie hatten gerügt
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
ich war gerügt worden
2. Person Singular
accusatus eras
du warst gerügt worden
3. Person Singular
accusatus erat
er/sie/es war gerügt worden
1. Person Plural
accusati eramus
wir waren gerügt worden
2. Person Plural
accusati eratis
ihr wart gerügt worden
3. Person Plural
accusati erant
sie waren gerügt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
ich hätte gerügt
2. Person Singular
accusavisses
du hättest gerügt
3. Person Singular
accusavisset
er/sie/es hätte gerügt
1. Person Plural
accusavissemus
wir hätten gerügt
2. Person Plural
accusavissetis
ihr hättet gerügt
3. Person Plural
accusavissent
sie hätten gerügt
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
ich wäre gerügt worden
2. Person Singular
accusatus esses
du wärest gerügt worden
3. Person Singular
accusatus esset
er/sie/es wäre gerügt worden
1. Person Plural
accusati essemus
wir wären gerügt worden
2. Person Plural
accusati essetis
ihr wäret gerügt worden
3. Person Plural
accusati essent
sie wären gerügt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
ich werde gerügt haben
2. Person Singular
accusaveris
du wirst gerügt haben
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es wird gerügt haben
1. Person Plural
accusaverimus
wir werden gerügt haben
2. Person Plural
accusaveritis
ihr werdet gerügt haben
3. Person Plural
accusaverint
sie werden gerügt haben
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
ich werde gerügt worden sein
2. Person Singular
accusatus eris
du wirst gerügt worden sein
3. Person Singular
accusatus erit
er/sie/es wird gerügt worden sein
1. Person Plural
accusati erimus
wir werden gerügt worden sein
2. Person Plural
accusati eritis
ihr werdet gerügt worden sein
3. Person Plural
accusati erunt
sie werden gerügt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
rügen
Vorzeitigkeit
accusavisse
gerügt haben
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
rügen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
gerügt werden
Vorzeitigkeit
accusatum esse
gerügt worden sein
Nachzeitigkeit
accusatum iri
künftig gerügt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
rüge; rüg!
2. Person Plural
accusate
rügt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
das Rügen
Genitiv
accusandi
des Rügens
Dativ
accusando
dem Rügen
Akkusativ
accusandum
das Rügen
Ablativ
accusando
durch das Rügen
Vokativ
accusande
Rügen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
2. Person Singular
accusas
3. Person Singular
accusat
1. Person Plural
accusamus
2. Person Plural
accusatis
3. Person Plural
accusant
Passiv
1. Person Singular
accusor
2. Person Singular
accusaris accusare
3. Person Singular
accusatur
1. Person Plural
accusamur
2. Person Plural
accusamini
3. Person Plural
accusantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
2. Person Singular
accuses
3. Person Singular
accuset
1. Person Plural
accusemus
2. Person Plural
accusetis
3. Person Plural
accusent
Passiv
1. Person Singular
accuser
2. Person Singular
accuseris accusere
3. Person Singular
accusetur
1. Person Plural
accusemur
2. Person Plural
accusemini
3. Person Plural
accusentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
2. Person Singular
accusabas
3. Person Singular
accusabat
1. Person Plural
accusabamus
2. Person Plural
accusabatis
3. Person Plural
accusabant
Passiv
1. Person Singular
accusabar
2. Person Singular
accusabaris accusabare
3. Person Singular
accusabatur
1. Person Plural
accusabamur
2. Person Plural
accusabamini
3. Person Plural
accusabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
2. Person Singular
accusares
3. Person Singular
accusaret
1. Person Plural
accusaremus
2. Person Plural
accusaretis
3. Person Plural
accusarent
Passiv
1. Person Singular
accusarer
2. Person Singular
accusareris accusarere
3. Person Singular
accusaretur
1. Person Plural
accusaremur
2. Person Plural
accusaremini
3. Person Plural
accusarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
2. Person Singular
accusabis
3. Person Singular
accusabit
1. Person Plural
accusabimus
2. Person Plural
accusabitis
3. Person Plural
accusabunt
Passiv
1. Person Singular
accusabor
2. Person Singular
accusaberis accusabere
3. Person Singular
accusabitur
1. Person Plural
accusabimur
2. Person Plural
accusabimini
3. Person Plural
accusabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
2. Person Singular
accusavisti
3. Person Singular
accusavit
1. Person Plural
accusavimus
2. Person Plural
accusavistis
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
2. Person Singular
accusatus es
3. Person Singular
accusatus est
1. Person Plural
accusati sumus
2. Person Plural
accusati estis
3. Person Plural
accusati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
2. Person Singular
accusaveris
3. Person Singular
accusaverit
1. Person Plural
accusaverimus
2. Person Plural
accusaveritis
3. Person Plural
accusaverint
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
2. Person Singular
accusatus sis
3. Person Singular
accusatus sit
1. Person Plural
accusati simus
2. Person Plural
accusati sitis
3. Person Plural
accusati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
2. Person Singular
accusaveras
3. Person Singular
accusaverat
1. Person Plural
accusaveramus
2. Person Plural
accusaveratis
3. Person Plural
accusaverant
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
2. Person Singular
accusatus eras
3. Person Singular
accusatus erat
1. Person Plural
accusati eramus
2. Person Plural
accusati eratis
3. Person Plural
accusati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
2. Person Singular
accusavisses
3. Person Singular
accusavisset
1. Person Plural
accusavissemus
2. Person Plural
accusavissetis
3. Person Plural
accusavissent
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
2. Person Singular
accusatus esses
3. Person Singular
accusatus esset
1. Person Plural
accusati essemus
2. Person Plural
accusati essetis
3. Person Plural
accusati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
2. Person Singular
accusaveris
3. Person Singular
accusaverit
1. Person Plural
accusaverimus
2. Person Plural
accusaveritis
3. Person Plural
accusaverint
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
2. Person Singular
accusatus eris
3. Person Singular
accusatus erit
1. Person Plural
accusati erimus
2. Person Plural
accusati eritis
3. Person Plural
accusati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
Vorzeitigkeit
accusavisse
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
Vorzeitigkeit
accusatum esse
Nachzeitigkeit
accusatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
!
2. Person Plural
accusate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
Genitiv
accusandi
Dativ
accusando
Akkusativ
accusandum
Ablativ
accusando
Vokativ
accusande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
ich verweise
2. Person Singular
accusas
du verweist
3. Person Singular
accusat
er/sie/es verweist
1. Person Plural
accusamus
wir verweisen
2. Person Plural
accusatis
ihr verweist
3. Person Plural
accusant
sie verweisen
Passiv
1. Person Singular
accusor
ich werde verwiesen
2. Person Singular
accusaris accusare
du wirst verwiesen
3. Person Singular
accusatur
er/sie/es wird verwiesen
1. Person Plural
accusamur
wir werden verwiesen
2. Person Plural
accusamini
ihr werdet verwiesen
3. Person Plural
accusantur
sie werden verwiesen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
ich verweise
2. Person Singular
accuses
du verweisest
3. Person Singular
accuset
er/sie/es verweise
1. Person Plural
accusemus
wir verweisen
2. Person Plural
accusetis
ihr verweiset
3. Person Plural
accusent
sie verweisen
Passiv
1. Person Singular
accuser
ich werde verwiesen
2. Person Singular
accuseris accusere
du werdest verwiesen
3. Person Singular
accusetur
er/sie/es werde verwiesen
1. Person Plural
accusemur
wir werden verwiesen
2. Person Plural
accusemini
ihr werdet verwiesen
3. Person Plural
accusentur
sie werden verwiesen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
ich verwies
2. Person Singular
accusabas
du verwiesest
3. Person Singular
accusabat
er/sie/es verwies
1. Person Plural
accusabamus
wir verwiesen
2. Person Plural
accusabatis
ihr verwiest
3. Person Plural
accusabant
sie verwiesen
Passiv
1. Person Singular
accusabar
ich wurde verwiesen
2. Person Singular
accusabaris accusabare
du wurdest verwiesen
3. Person Singular
accusabatur
er/sie/es wurde verwiesen
1. Person Plural
accusabamur
wir wurden verwiesen
2. Person Plural
accusabamini
ihr wurdet verwiesen
3. Person Plural
accusabantur
sie wurden verwiesen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
ich verwiese
2. Person Singular
accusares
du verwiesest
3. Person Singular
accusaret
er/sie/es verwiese
1. Person Plural
accusaremus
wir verwiesen
2. Person Plural
accusaretis
ihr verwieset
3. Person Plural
accusarent
sie verwiesen
Passiv
1. Person Singular
accusarer
ich würde verwiesen
2. Person Singular
accusareris accusarere
du würdest verwiesen
3. Person Singular
accusaretur
er/sie/es würde verwiesen
1. Person Plural
accusaremur
wir würden verwiesen
2. Person Plural
accusaremini
ihr würdet verwiesen
3. Person Plural
accusarentur
sie würden verwiesen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
ich werde verweisen
2. Person Singular
accusabis
du wirst verweisen
3. Person Singular
accusabit
er/sie/es wird verweisen
1. Person Plural
accusabimus
wir werden verweisen
2. Person Plural
accusabitis
ihr werdet verweisen
3. Person Plural
accusabunt
sie werden verweisen
Passiv
1. Person Singular
accusabor
ich werde verwiesen werden
2. Person Singular
accusaberis accusabere
du wirst verwiesen werden
3. Person Singular
accusabitur
er/sie/es wird verwiesen werden
1. Person Plural
accusabimur
wir werden verwiesen werden
2. Person Plural
accusabimini
ihr werdet verwiesen werden
3. Person Plural
accusabuntur
sie werden verwiesen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
ich habe verwiesen
2. Person Singular
accusavisti
du hast verwiesen
3. Person Singular
accusavit
er/sie/es hat verwiesen
1. Person Plural
accusavimus
wir haben verwiesen
2. Person Plural
accusavistis
ihr habt verwiesen
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
sie haben verwiesen
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
ich bin verwiesen worden
2. Person Singular
accusatus es
du bist verwiesen worden
3. Person Singular
accusatus est
er/sie/es ist verwiesen worden
1. Person Plural
accusati sumus
wir sind verwiesen worden
2. Person Plural
accusati estis
ihr seid verwiesen worden
3. Person Plural
accusati sunt
sie sind verwiesen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
ich habe verwiesen
2. Person Singular
accusaveris
du habest verwiesen
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es habe verwiesen
1. Person Plural
accusaverimus
wir haben verwiesen
2. Person Plural
accusaveritis
ihr habet verwiesen
3. Person Plural
accusaverint
sie haben verwiesen
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
ich sei verwiesen worden
2. Person Singular
accusatus sis
du seiest verwiesen worden
3. Person Singular
accusatus sit
er/sie/es sei verwiesen worden
1. Person Plural
accusati simus
wir seien verwiesen worden
2. Person Plural
accusati sitis
ihr seiet verwiesen worden
3. Person Plural
accusati sint
sie seien verwiesen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
ich hatte verwiesen
2. Person Singular
accusaveras
du hattest verwiesen
3. Person Singular
accusaverat
er/sie/es hatte verwiesen
1. Person Plural
accusaveramus
wir hatten verwiesen
2. Person Plural
accusaveratis
ihr hattet verwiesen
3. Person Plural
accusaverant
sie hatten verwiesen
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
ich war verwiesen worden
2. Person Singular
accusatus eras
du warst verwiesen worden
3. Person Singular
accusatus erat
er/sie/es war verwiesen worden
1. Person Plural
accusati eramus
wir waren verwiesen worden
2. Person Plural
accusati eratis
ihr wart verwiesen worden
3. Person Plural
accusati erant
sie waren verwiesen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
ich hätte verwiesen
2. Person Singular
accusavisses
du hättest verwiesen
3. Person Singular
accusavisset
er/sie/es hätte verwiesen
1. Person Plural
accusavissemus
wir hätten verwiesen
2. Person Plural
accusavissetis
ihr hättet verwiesen
3. Person Plural
accusavissent
sie hätten verwiesen
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
ich wäre verwiesen worden
2. Person Singular
accusatus esses
du wärest verwiesen worden
3. Person Singular
accusatus esset
er/sie/es wäre verwiesen worden
1. Person Plural
accusati essemus
wir wären verwiesen worden
2. Person Plural
accusati essetis
ihr wäret verwiesen worden
3. Person Plural
accusati essent
sie wären verwiesen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
ich werde verwiesen haben
2. Person Singular
accusaveris
du wirst verwiesen haben
3. Person Singular
accusaverit
er/sie/es wird verwiesen haben
1. Person Plural
accusaverimus
wir werden verwiesen haben
2. Person Plural
accusaveritis
ihr werdet verwiesen haben
3. Person Plural
accusaverint
sie werden verwiesen haben
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
ich werde verwiesen worden sein
2. Person Singular
accusatus eris
du wirst verwiesen worden sein
3. Person Singular
accusatus erit
er/sie/es wird verwiesen worden sein
1. Person Plural
accusati erimus
wir werden verwiesen worden sein
2. Person Plural
accusati eritis
ihr werdet verwiesen worden sein
3. Person Plural
accusati erunt
sie werden verwiesen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
verweisen
Vorzeitigkeit
accusavisse
verwiesen haben
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
verweisen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
verwiesen werden
Vorzeitigkeit
accusatum esse
verwiesen worden sein
Nachzeitigkeit
accusatum iri
künftig verwiesen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
verweise; verweis!
2. Person Plural
accusate
verweist!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
das Verweisen
Genitiv
accusandi
des Verweisens
Dativ
accusando
dem Verweisen
Akkusativ
accusandum
das Verweisen
Ablativ
accusando
durch das Verweisen
Vokativ
accusande
Verweisen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accuso
2. Person Singular
accusas
3. Person Singular
accusat
1. Person Plural
accusamus
2. Person Plural
accusatis
3. Person Plural
accusant
Passiv
1. Person Singular
accusor
2. Person Singular
accusaris accusare
3. Person Singular
accusatur
1. Person Plural
accusamur
2. Person Plural
accusamini
3. Person Plural
accusantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusem
2. Person Singular
accuses
3. Person Singular
accuset
1. Person Plural
accusemus
2. Person Plural
accusetis
3. Person Plural
accusent
Passiv
1. Person Singular
accuser
2. Person Singular
accuseris accusere
3. Person Singular
accusetur
1. Person Plural
accusemur
2. Person Plural
accusemini
3. Person Plural
accusentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusabam
2. Person Singular
accusabas
3. Person Singular
accusabat
1. Person Plural
accusabamus
2. Person Plural
accusabatis
3. Person Plural
accusabant
Passiv
1. Person Singular
accusabar
2. Person Singular
accusabaris accusabare
3. Person Singular
accusabatur
1. Person Plural
accusabamur
2. Person Plural
accusabamini
3. Person Plural
accusabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusarem
2. Person Singular
accusares
3. Person Singular
accusaret
1. Person Plural
accusaremus
2. Person Plural
accusaretis
3. Person Plural
accusarent
Passiv
1. Person Singular
accusarer
2. Person Singular
accusareris accusarere
3. Person Singular
accusaretur
1. Person Plural
accusaremur
2. Person Plural
accusaremini
3. Person Plural
accusarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
accusabo
2. Person Singular
accusabis
3. Person Singular
accusabit
1. Person Plural
accusabimus
2. Person Plural
accusabitis
3. Person Plural
accusabunt
Passiv
1. Person Singular
accusabor
2. Person Singular
accusaberis accusabere
3. Person Singular
accusabitur
1. Person Plural
accusabimur
2. Person Plural
accusabimini
3. Person Plural
accusabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusavi
2. Person Singular
accusavisti
3. Person Singular
accusavit
1. Person Plural
accusavimus
2. Person Plural
accusavistis
3. Person Plural
accusaverunt accusavere
Passiv
1. Person Singular
accusatus sum
2. Person Singular
accusatus es
3. Person Singular
accusatus est
1. Person Plural
accusati sumus
2. Person Plural
accusati estis
3. Person Plural
accusati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusaverim
2. Person Singular
accusaveris
3. Person Singular
accusaverit
1. Person Plural
accusaverimus
2. Person Plural
accusaveritis
3. Person Plural
accusaverint
Passiv
1. Person Singular
accusatus sim
2. Person Singular
accusatus sis
3. Person Singular
accusatus sit
1. Person Plural
accusati simus
2. Person Plural
accusati sitis
3. Person Plural
accusati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
accusaveram
2. Person Singular
accusaveras
3. Person Singular
accusaverat
1. Person Plural
accusaveramus
2. Person Plural
accusaveratis
3. Person Plural
accusaverant
Passiv
1. Person Singular
accusatus eram
2. Person Singular
accusatus eras
3. Person Singular
accusatus erat
1. Person Plural
accusati eramus
2. Person Plural
accusati eratis
3. Person Plural
accusati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
accusavissem
2. Person Singular
accusavisses
3. Person Singular
accusavisset
1. Person Plural
accusavissemus
2. Person Plural
accusavissetis
3. Person Plural
accusavissent
Passiv
1. Person Singular
accusatus essem
2. Person Singular
accusatus esses
3. Person Singular
accusatus esset
1. Person Plural
accusati essemus
2. Person Plural
accusati essetis
3. Person Plural
accusati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
accusavero
2. Person Singular
accusaveris
3. Person Singular
accusaverit
1. Person Plural
accusaverimus
2. Person Plural
accusaveritis
3. Person Plural
accusaverint
Passiv
1. Person Singular
accusatus ero
2. Person Singular
accusatus eris
3. Person Singular
accusatus erit
1. Person Plural
accusati erimus
2. Person Plural
accusati eritis
3. Person Plural
accusati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
accusare
Vorzeitigkeit
accusavisse
Nachzeitigkeit
accusaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
accusari accusarier
Vorzeitigkeit
accusatum esse
Nachzeitigkeit
accusatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
accusa
!
2. Person Plural
accusate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
accusato
3. Person Singular
accusato
2. Person Plural
accusatote
3. Person Plural
accusanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
accusare
Genitiv
accusandi
Dativ
accusando
Akkusativ
accusandum
Ablativ
accusando
Vokativ
accusande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusandus
accusanda
accusandum
Genitiv
accusandi
accusandae
accusandi
Dativ
accusando
accusandae
accusando
Akkusativ
accusandum
accusandam
accusandum
Ablativ
accusando
accusanda
accusando
Vokativ
accusande
accusanda
accusandum
Plural
Nominativ
accusandi
accusandae
accusanda
Genitiv
accusandorum
accusandarum
accusandorum
Dativ
accusandis
accusandis
accusandis
Akkusativ
accusandos
accusandas
accusanda
Ablativ
accusandis
accusandis
accusandis
Vokativ
accusandi
accusandae
accusanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusans
accusans
accusans
Genitiv
accusantis
accusantis
accusantis
Dativ
accusanti
accusanti
accusanti
Akkusativ
accusantem
accusantem
accusans
Ablativ
accusanti accusante
accusanti accusante
accusanti accusante
Vokativ
accusans
accusans
accusans
Plural
Nominativ
accusantes
accusantes
accusantia
Genitiv
accusantium accusantum
accusantium accusantum
accusantium accusantum
Dativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Akkusativ
accusantes
accusantes
accusantia
Ablativ
accusantibus
accusantibus
accusantibus
Vokativ
accusantes
accusantes
accusantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusatus
accusata
accusatum
Genitiv
accusati
accusatae
accusati
Dativ
accusato
accusatae
accusato
Akkusativ
accusatum
accusatam
accusatum
Ablativ
accusato
accusata
accusato
Vokativ
accusate
accusata
accusatum
Plural
Nominativ
accusati
accusatae
accusata
Genitiv
accusatorum
accusatarum
accusatorum
Dativ
accusatis
accusatis
accusatis
Akkusativ
accusatos
accusatas
accusata
Ablativ
accusatis
accusatis
accusatis
Vokativ
accusati
accusatae
accusata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
accusaturus
accusatura
accusaturum
Genitiv
accusaturi
accusaturae
accusaturi
Dativ
accusaturo
accusaturae
accusaturo
Akkusativ
accusaturum
accusaturam
accusaturum
Ablativ
accusaturo
accusatura
accusaturo
Vokativ
accusature
accusatura
accusaturum
Plural
Nominativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Genitiv
accusaturorum
accusaturarum
accusaturorum
Dativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Akkusativ
accusaturos
accusaturas
accusatura
Ablativ
accusaturis
accusaturis
accusaturis
Vokativ
accusaturi
accusaturae
accusatura
Supina
Supin I
Supin II
accusatum
accusatu