Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
ich klage an |
| 2. Person Singular |
accusas
|
du klagst an |
| 3. Person Singular |
accusat
|
er/sie/es klagt an |
| 1. Person Plural |
accusamus
|
wir klagen an |
| 2. Person Plural |
accusatis
|
ihr klagt an |
| 3. Person Plural |
accusant
|
sie klagen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
ich werde angeklagt |
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
du wirst angeklagt |
| 3. Person Singular |
accusatur
|
er/sie/es wird angeklagt |
| 1. Person Plural |
accusamur
|
wir werden angeklagt |
| 2. Person Plural |
accusamini
|
ihr werdet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accusantur
|
sie werden angeklagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
ich klage an |
| 2. Person Singular |
accuses
|
du klagest an |
| 3. Person Singular |
accuset
|
er/sie/es klage an |
| 1. Person Plural |
accusemus
|
wir klagen an |
| 2. Person Plural |
accusetis
|
ihr klaget an |
| 3. Person Plural |
accusent
|
sie klagen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
ich werde angeklagt |
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
du werdest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accusetur
|
er/sie/es werde angeklagt |
| 1. Person Plural |
accusemur
|
wir werden angeklagt |
| 2. Person Plural |
accusemini
|
ihr werdet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accusentur
|
sie werden angeklagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
ich klagte an |
| 2. Person Singular |
accusabas
|
du klagtest an |
| 3. Person Singular |
accusabat
|
er/sie/es klagte an |
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
wir klagten an |
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
ihr klagtet an |
| 3. Person Plural |
accusabant
|
sie klagten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
ich wurde angeklagt |
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
du wurdest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
er/sie/es wurde angeklagt |
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
wir wurden angeklagt |
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
ihr wurdet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
sie wurden angeklagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
ich klagte an |
| 2. Person Singular |
accusares
|
du klagtest an |
| 3. Person Singular |
accusaret
|
er/sie/es klagte an |
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
wir klagten an |
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
ihr klagtet an |
| 3. Person Plural |
accusarent
|
sie klagten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
ich würde angeklagt |
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
du würdest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
er/sie/es würde angeklagt |
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
wir würden angeklagt |
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
ihr würdet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
sie würden angeklagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
ich werde anklagen |
| 2. Person Singular |
accusabis
|
du wirst anklagen |
| 3. Person Singular |
accusabit
|
er/sie/es wird anklagen |
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
wir werden anklagen |
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
ihr werdet anklagen |
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
sie werden anklagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
ich werde angeklagt werden |
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
du wirst angeklagt werden |
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
er/sie/es wird angeklagt werden |
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
wir werden angeklagt werden |
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
ihr werdet angeklagt werden |
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
sie werden angeklagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
ich habe angeklagt |
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
du hast angeklagt |
| 3. Person Singular |
accusavit
|
er/sie/es hat angeklagt |
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
wir haben angeklagt |
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
ihr habt angeklagt |
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
sie haben angeklagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
ich bin angeklagt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
du bist angeklagt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
er/sie/es ist angeklagt worden |
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
wir sind angeklagt worden |
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
ihr seid angeklagt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
sie sind angeklagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
ich habe angeklagt |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du habest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es habe angeklagt |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir haben angeklagt |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr habet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie haben angeklagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
ich sei angeklagt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
du seiest angeklagt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
er/sie/es sei angeklagt worden |
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
wir seien angeklagt worden |
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
ihr seiet angeklagt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
sie seien angeklagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
ich hatte angeklagt |
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
du hattest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
er/sie/es hatte angeklagt |
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
wir hatten angeklagt |
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
ihr hattet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
sie hatten angeklagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
ich war angeklagt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
du warst angeklagt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
er/sie/es war angeklagt worden |
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
wir waren angeklagt worden |
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
ihr wart angeklagt worden |
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
sie waren angeklagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
ich hätte angeklagt |
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
du hättest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
er/sie/es hätte angeklagt |
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
wir hätten angeklagt |
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
ihr hättet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
sie hätten angeklagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
ich wäre angeklagt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
du wärest angeklagt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
er/sie/es wäre angeklagt worden |
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
wir wären angeklagt worden |
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
ihr wäret angeklagt worden |
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
sie wären angeklagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
ich werde angeklagt haben |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du wirst angeklagt haben |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es wird angeklagt haben |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir werden angeklagt haben |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr werdet angeklagt haben |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie werden angeklagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
ich werde angeklagt worden sein |
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
du wirst angeklagt worden sein |
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
er/sie/es wird angeklagt worden sein |
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
wir werden angeklagt worden sein |
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
ihr werdet angeklagt worden sein |
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
sie werden angeklagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
anklagen |
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
angeklagt haben |
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
anklagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
angeklagt werden |
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
angeklagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
künftig angeklagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
klage an; klag an! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
klagt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
das Anklagen |
| Genitiv |
accusandi
|
des Anklagens |
| Dativ |
accusando
|
dem Anklagen |
| Akkusativ |
accusandum
|
das Anklagen |
| Ablativ |
accusando
|
durch das Anklagen |
| Vokativ |
accusande
|
Anklagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
accusas
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
accusat
|
er/sie/es tadelt |
| 1. Person Plural |
accusamus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
accusatis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
accusant
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
du wirst getadelt |
| 3. Person Singular |
accusatur
|
er/sie/es wird getadelt |
| 1. Person Plural |
accusamur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
accusamini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
accusantur
|
sie werden getadelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
accuses
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
accuset
|
er/sie/es tadle |
| 1. Person Plural |
accusemus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
accusetis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
accusent
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
du werdest getadelt |
| 3. Person Singular |
accusetur
|
er/sie/es werde getadelt |
| 1. Person Plural |
accusemur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
accusemini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
accusentur
|
sie werden getadelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
accusabas
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
accusabat
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
accusabant
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
ich wurde getadelt |
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
du wurdest getadelt |
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
er/sie/es wurde getadelt |
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
wir wurden getadelt |
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
ihr wurdet getadelt |
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
sie wurden getadelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
accusares
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
accusaret
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
accusarent
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
ich würde getadelt |
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
du würdest getadelt |
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
er/sie/es würde getadelt |
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
wir würden getadelt |
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
ihr würdet getadelt |
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
sie würden getadelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
ich werde tadeln |
| 2. Person Singular |
accusabis
|
du wirst tadeln |
| 3. Person Singular |
accusabit
|
er/sie/es wird tadeln |
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
wir werden tadeln |
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
ihr werdet tadeln |
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
sie werden tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
ich werde getadelt werden |
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
du wirst getadelt werden |
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
er/sie/es wird getadelt werden |
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
wir werden getadelt werden |
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
ihr werdet getadelt werden |
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
sie werden getadelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
du hast getadelt |
| 3. Person Singular |
accusavit
|
er/sie/es hat getadelt |
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
ihr habt getadelt |
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
ich bin getadelt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
du bist getadelt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
er/sie/es ist getadelt worden |
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
wir sind getadelt worden |
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
ihr seid getadelt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
sie sind getadelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du habest getadelt |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es habe getadelt |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr habet getadelt |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
ich sei getadelt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
du seiest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
er/sie/es sei getadelt worden |
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
wir seien getadelt worden |
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
ihr seiet getadelt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
sie seien getadelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
ich hatte getadelt |
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
du hattest getadelt |
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
er/sie/es hatte getadelt |
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
wir hatten getadelt |
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
ihr hattet getadelt |
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
sie hatten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
ich war getadelt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
du warst getadelt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
er/sie/es war getadelt worden |
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
wir waren getadelt worden |
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
ihr wart getadelt worden |
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
sie waren getadelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
ich hätte getadelt |
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
du hättest getadelt |
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
er/sie/es hätte getadelt |
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
wir hätten getadelt |
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
ihr hättet getadelt |
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
sie hätten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
ich wäre getadelt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
du wärest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
er/sie/es wäre getadelt worden |
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
wir wären getadelt worden |
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
ihr wäret getadelt worden |
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
sie wären getadelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
ich werde getadelt haben |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du wirst getadelt haben |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es wird getadelt haben |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir werden getadelt haben |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr werdet getadelt haben |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie werden getadelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
ich werde getadelt worden sein |
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
du wirst getadelt worden sein |
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
er/sie/es wird getadelt worden sein |
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
wir werden getadelt worden sein |
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
ihr werdet getadelt worden sein |
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
sie werden getadelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
tadeln |
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
getadelt haben |
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
tadeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
getadelt werden |
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
getadelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
künftig getadelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
tadle! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
tadelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
das Tadeln |
| Genitiv |
accusandi
|
des Tadelnes |
| Dativ |
accusando
|
dem Tadeln |
| Akkusativ |
accusandum
|
das Tadeln |
| Ablativ |
accusando
|
durch das Tadeln |
| Vokativ |
accusande
|
Tadeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
ich bringe an |
| 2. Person Singular |
accusas
|
du bringst an |
| 3. Person Singular |
accusat
|
er/sie/es bringt an |
| 1. Person Plural |
accusamus
|
wir bringen an |
| 2. Person Plural |
accusatis
|
ihr bringt an |
| 3. Person Plural |
accusant
|
sie bringen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
ich werde angebracht |
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
du wirst angebracht |
| 3. Person Singular |
accusatur
|
er/sie/es wird angebracht |
| 1. Person Plural |
accusamur
|
wir werden angebracht |
| 2. Person Plural |
accusamini
|
ihr werdet angebracht |
| 3. Person Plural |
accusantur
|
sie werden angebracht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
ich bringe an |
| 2. Person Singular |
accuses
|
du bringest an |
| 3. Person Singular |
accuset
|
er/sie/es bringe an |
| 1. Person Plural |
accusemus
|
wir bringen an |
| 2. Person Plural |
accusetis
|
ihr bringet an |
| 3. Person Plural |
accusent
|
sie bringen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
ich werde angebracht |
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
du werdest angebracht |
| 3. Person Singular |
accusetur
|
er/sie/es werde angebracht |
| 1. Person Plural |
accusemur
|
wir werden angebracht |
| 2. Person Plural |
accusemini
|
ihr werdet angebracht |
| 3. Person Plural |
accusentur
|
sie werden angebracht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
ich brachte an |
| 2. Person Singular |
accusabas
|
du brachtest an |
| 3. Person Singular |
accusabat
|
er/sie/es brachte an |
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
wir brachten an |
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
ihr brachtet an |
| 3. Person Plural |
accusabant
|
sie brachten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
ich wurde angebracht |
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
du wurdest angebracht |
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
er/sie/es wurde angebracht |
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
wir wurden angebracht |
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
ihr wurdet angebracht |
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
sie wurden angebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
ich brächte an |
| 2. Person Singular |
accusares
|
du brächtest an |
| 3. Person Singular |
accusaret
|
er/sie/es brächte an |
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
wir brächten an |
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
ihr brächtet an |
| 3. Person Plural |
accusarent
|
sie brächten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
ich würde angebracht |
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
du würdest angebracht |
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
er/sie/es würde angebracht |
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
wir würden angebracht |
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
ihr würdet angebracht |
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
sie würden angebracht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
ich werde anbringen |
| 2. Person Singular |
accusabis
|
du wirst anbringen |
| 3. Person Singular |
accusabit
|
er/sie/es wird anbringen |
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
wir werden anbringen |
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
ihr werdet anbringen |
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
sie werden anbringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
ich werde angebracht werden |
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
du wirst angebracht werden |
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
er/sie/es wird angebracht werden |
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
wir werden angebracht werden |
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
ihr werdet angebracht werden |
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
sie werden angebracht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
ich habe angebracht |
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
du hast angebracht |
| 3. Person Singular |
accusavit
|
er/sie/es hat angebracht |
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
wir haben angebracht |
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
ihr habt angebracht |
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
sie haben angebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
ich bin angebracht worden |
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
du bist angebracht worden |
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
er/sie/es ist angebracht worden |
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
wir sind angebracht worden |
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
ihr seid angebracht worden |
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
sie sind angebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
ich habe angebracht |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du habest angebracht |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es habe angebracht |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir haben angebracht |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr habet angebracht |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie haben angebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
ich sei angebracht worden |
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
du seiest angebracht worden |
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
er/sie/es sei angebracht worden |
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
wir seien angebracht worden |
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
ihr seiet angebracht worden |
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
sie seien angebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
ich hatte angebracht |
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
du hattest angebracht |
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
er/sie/es hatte angebracht |
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
wir hatten angebracht |
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
ihr hattet angebracht |
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
sie hatten angebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
ich war angebracht worden |
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
du warst angebracht worden |
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
er/sie/es war angebracht worden |
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
wir waren angebracht worden |
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
ihr wart angebracht worden |
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
sie waren angebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
ich hätte angebracht |
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
du hättest angebracht |
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
er/sie/es hätte angebracht |
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
wir hätten angebracht |
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
ihr hättet angebracht |
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
sie hätten angebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
ich wäre angebracht worden |
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
du wärest angebracht worden |
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
er/sie/es wäre angebracht worden |
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
wir wären angebracht worden |
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
ihr wäret angebracht worden |
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
sie wären angebracht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
ich werde angebracht haben |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du wirst angebracht haben |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es wird angebracht haben |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir werden angebracht haben |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr werdet angebracht haben |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie werden angebracht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
ich werde angebracht worden sein |
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
du wirst angebracht worden sein |
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
er/sie/es wird angebracht worden sein |
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
wir werden angebracht worden sein |
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
ihr werdet angebracht worden sein |
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
sie werden angebracht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
anbringen |
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
angebracht haben |
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
anbringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
angebracht werden |
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
angebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
künftig angebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
bringe an; bring an! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
bringt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
das Anbringen |
| Genitiv |
accusandi
|
des Anbringens |
| Dativ |
accusando
|
dem Anbringen |
| Akkusativ |
accusandum
|
das Anbringen |
| Ablativ |
accusando
|
durch das Anbringen |
| Vokativ |
accusande
|
Anbringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
ich schuldige an |
| 2. Person Singular |
accusas
|
du schuldigst an |
| 3. Person Singular |
accusat
|
er/sie/es schuldigt an |
| 1. Person Plural |
accusamus
|
wir schuldigen an |
| 2. Person Plural |
accusatis
|
ihr schuldigt an |
| 3. Person Plural |
accusant
|
sie schuldigen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
ich werde angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
du wirst angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusatur
|
er/sie/es wird angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusamur
|
wir werden angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusamini
|
ihr werdet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusantur
|
sie werden angeschuldigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
ich schuldige an |
| 2. Person Singular |
accuses
|
du schuldigest an |
| 3. Person Singular |
accuset
|
er/sie/es schuldige an |
| 1. Person Plural |
accusemus
|
wir schuldigen an |
| 2. Person Plural |
accusetis
|
ihr schuldiget an |
| 3. Person Plural |
accusent
|
sie schuldigen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
ich werde angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
du werdest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusetur
|
er/sie/es werde angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusemur
|
wir werden angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusemini
|
ihr werdet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusentur
|
sie werden angeschuldigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
ich schuldigte an |
| 2. Person Singular |
accusabas
|
du schuldigtest an |
| 3. Person Singular |
accusabat
|
er/sie/es schuldigte an |
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
wir schuldigten an |
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
ihr schuldigtet an |
| 3. Person Plural |
accusabant
|
sie schuldigten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
ich wurde angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
du wurdest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
er/sie/es wurde angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
wir wurden angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
ihr wurdet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
sie wurden angeschuldigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
ich schuldigte an |
| 2. Person Singular |
accusares
|
du schuldigtest an |
| 3. Person Singular |
accusaret
|
er/sie/es schuldigte an |
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
wir schuldigten an |
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
ihr schuldigtet an |
| 3. Person Plural |
accusarent
|
sie schuldigten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
ich würde angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
du würdest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
er/sie/es würde angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
wir würden angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
ihr würdet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
sie würden angeschuldigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
ich werde anschuldigen |
| 2. Person Singular |
accusabis
|
du wirst anschuldigen |
| 3. Person Singular |
accusabit
|
er/sie/es wird anschuldigen |
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
wir werden anschuldigen |
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
ihr werdet anschuldigen |
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
sie werden anschuldigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
ich werde angeschuldigt werden |
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
du wirst angeschuldigt werden |
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
er/sie/es wird angeschuldigt werden |
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
wir werden angeschuldigt werden |
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
ihr werdet angeschuldigt werden |
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
sie werden angeschuldigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
ich habe angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
du hast angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusavit
|
er/sie/es hat angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
wir haben angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
ihr habt angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
sie haben angeschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
ich bin angeschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
du bist angeschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
er/sie/es ist angeschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
wir sind angeschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
ihr seid angeschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
sie sind angeschuldigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
ich habe angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du habest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es habe angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir haben angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr habet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie haben angeschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
ich sei angeschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
du seiest angeschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
er/sie/es sei angeschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
wir seien angeschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
ihr seiet angeschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
sie seien angeschuldigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
ich hatte angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
du hattest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
er/sie/es hatte angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
wir hatten angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
ihr hattet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
sie hatten angeschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
ich war angeschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
du warst angeschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
er/sie/es war angeschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
wir waren angeschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
ihr wart angeschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
sie waren angeschuldigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
ich hätte angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
du hättest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
er/sie/es hätte angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
wir hätten angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
ihr hättet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
sie hätten angeschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
ich wäre angeschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
du wärest angeschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
er/sie/es wäre angeschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
wir wären angeschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
ihr wäret angeschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
sie wären angeschuldigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
ich werde angeschuldigt haben |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du wirst angeschuldigt haben |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es wird angeschuldigt haben |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir werden angeschuldigt haben |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr werdet angeschuldigt haben |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie werden angeschuldigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
ich werde angeschuldigt worden sein |
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
du wirst angeschuldigt worden sein |
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
er/sie/es wird angeschuldigt worden sein |
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
wir werden angeschuldigt worden sein |
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
ihr werdet angeschuldigt worden sein |
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
sie werden angeschuldigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
anschuldigen |
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
angeschuldigt haben |
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
anschuldigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
angeschuldigt werden |
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
angeschuldigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
künftig angeschuldigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
schuldige an; schuldig an! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
schuldigt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
das Anschuldigen |
| Genitiv |
accusandi
|
des Anschuldigens |
| Dativ |
accusando
|
dem Anschuldigen |
| Akkusativ |
accusandum
|
das Anschuldigen |
| Ablativ |
accusando
|
durch das Anschuldigen |
| Vokativ |
accusande
|
Anschuldigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
ich schelte aus |
| 2. Person Singular |
accusas
|
du schiltst aus |
| 3. Person Singular |
accusat
|
er/sie/es schilt aus |
| 1. Person Plural |
accusamus
|
wir schelten aus |
| 2. Person Plural |
accusatis
|
ihr scheltet aus |
| 3. Person Plural |
accusant
|
sie schelten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
ich werde ausgescholten |
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
du wirst ausgescholten |
| 3. Person Singular |
accusatur
|
er/sie/es wird ausgescholten |
| 1. Person Plural |
accusamur
|
wir werden ausgescholten |
| 2. Person Plural |
accusamini
|
ihr werdet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
accusantur
|
sie werden ausgescholten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
ich schelte aus |
| 2. Person Singular |
accuses
|
du scheltest aus |
| 3. Person Singular |
accuset
|
er/sie/es schelte aus |
| 1. Person Plural |
accusemus
|
wir schelten aus |
| 2. Person Plural |
accusetis
|
ihr scheltet aus |
| 3. Person Plural |
accusent
|
sie schelten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
ich werde ausgescholten |
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
du werdest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
accusetur
|
er/sie/es werde ausgescholten |
| 1. Person Plural |
accusemur
|
wir werden ausgescholten |
| 2. Person Plural |
accusemini
|
ihr werdet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
accusentur
|
sie werden ausgescholten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
ich schalt aus |
| 2. Person Singular |
accusabas
|
du schaltest aus |
| 3. Person Singular |
accusabat
|
er/sie/es schalt aus |
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
wir schalten aus |
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
ihr schaltet aus |
| 3. Person Plural |
accusabant
|
sie schalten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
ich wurde ausgescholten |
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
du wurdest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
er/sie/es wurde ausgescholten |
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
wir wurden ausgescholten |
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
ihr wurdet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
sie wurden ausgescholten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
ich schölte aus |
| 2. Person Singular |
accusares
|
du schöltest aus |
| 3. Person Singular |
accusaret
|
er/sie/es schölte aus |
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
wir schölten aus |
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
ihr schöltet aus |
| 3. Person Plural |
accusarent
|
sie schölten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
ich würde ausgescholten |
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
du würdest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
er/sie/es würde ausgescholten |
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
wir würden ausgescholten |
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
ihr würdet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
sie würden ausgescholten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
ich werde ausschelten |
| 2. Person Singular |
accusabis
|
du wirst ausschelten |
| 3. Person Singular |
accusabit
|
er/sie/es wird ausschelten |
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
wir werden ausschelten |
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
ihr werdet ausschelten |
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
sie werden ausschelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
ich werde ausgescholten werden |
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
du wirst ausgescholten werden |
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
er/sie/es wird ausgescholten werden |
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
wir werden ausgescholten werden |
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
ihr werdet ausgescholten werden |
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
sie werden ausgescholten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
ich habe ausgescholten |
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
du hast ausgescholten |
| 3. Person Singular |
accusavit
|
er/sie/es hat ausgescholten |
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
wir haben ausgescholten |
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
ihr habt ausgescholten |
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
sie haben ausgescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
ich bin ausgescholten worden |
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
du bist ausgescholten worden |
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
er/sie/es ist ausgescholten worden |
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
wir sind ausgescholten worden |
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
ihr seid ausgescholten worden |
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
sie sind ausgescholten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
ich habe ausgescholten |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du habest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es habe ausgescholten |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir haben ausgescholten |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr habet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie haben ausgescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
ich sei ausgescholten worden |
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
du seiest ausgescholten worden |
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
er/sie/es sei ausgescholten worden |
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
wir seien ausgescholten worden |
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
ihr seiet ausgescholten worden |
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
sie seien ausgescholten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
ich hatte ausgescholten |
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
du hattest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
er/sie/es hatte ausgescholten |
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
wir hatten ausgescholten |
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
ihr hattet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
sie hatten ausgescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
ich war ausgescholten worden |
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
du warst ausgescholten worden |
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
er/sie/es war ausgescholten worden |
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
wir waren ausgescholten worden |
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
ihr wart ausgescholten worden |
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
sie waren ausgescholten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
ich hätte ausgescholten |
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
du hättest ausgescholten |
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
er/sie/es hätte ausgescholten |
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
wir hätten ausgescholten |
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
ihr hättet ausgescholten |
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
sie hätten ausgescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
ich wäre ausgescholten worden |
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
du wärest ausgescholten worden |
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
er/sie/es wäre ausgescholten worden |
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
wir wären ausgescholten worden |
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
ihr wäret ausgescholten worden |
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
sie wären ausgescholten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
ich werde ausgescholten haben |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du wirst ausgescholten haben |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es wird ausgescholten haben |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir werden ausgescholten haben |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr werdet ausgescholten haben |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie werden ausgescholten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
ich werde ausgescholten worden sein |
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
du wirst ausgescholten worden sein |
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
er/sie/es wird ausgescholten worden sein |
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
wir werden ausgescholten worden sein |
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
ihr werdet ausgescholten worden sein |
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
sie werden ausgescholten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
ausschelten |
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
ausgescholten haben |
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
ausschelten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
ausgescholten werden |
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
ausgescholten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
künftig ausgescholten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
schilt aus! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
scheltet aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
das Ausschelten |
| Genitiv |
accusandi
|
des Ausscheltens |
| Dativ |
accusando
|
dem Ausschelten |
| Akkusativ |
accusandum
|
das Ausschelten |
| Ablativ |
accusando
|
durch das Ausschelten |
| Vokativ |
accusande
|
Ausschelten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
ich bemängle |
| 2. Person Singular |
accusas
|
du bemängelst |
| 3. Person Singular |
accusat
|
er/sie/es bemängelt |
| 1. Person Plural |
accusamus
|
wir bemängeln |
| 2. Person Plural |
accusatis
|
ihr bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusant
|
sie bemängeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
ich werde bemängelt |
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
du wirst bemängelt |
| 3. Person Singular |
accusatur
|
er/sie/es wird bemängelt |
| 1. Person Plural |
accusamur
|
wir werden bemängelt |
| 2. Person Plural |
accusamini
|
ihr werdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusantur
|
sie werden bemängelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
ich bemängle |
| 2. Person Singular |
accuses
|
du bemängelst |
| 3. Person Singular |
accuset
|
er/sie/es bemängle |
| 1. Person Plural |
accusemus
|
wir bemängeln |
| 2. Person Plural |
accusetis
|
ihr bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusent
|
sie bemängeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
ich werde bemängelt |
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
du werdest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accusetur
|
er/sie/es werde bemängelt |
| 1. Person Plural |
accusemur
|
wir werden bemängelt |
| 2. Person Plural |
accusemini
|
ihr werdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusentur
|
sie werden bemängelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
ich bemängelte |
| 2. Person Singular |
accusabas
|
du bemängeltest |
| 3. Person Singular |
accusabat
|
er/sie/es bemängelte |
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
wir bemängelten |
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
ihr bemängeltet |
| 3. Person Plural |
accusabant
|
sie bemängelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
ich wurde bemängelt |
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
du wurdest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
er/sie/es wurde bemängelt |
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
wir wurden bemängelt |
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
ihr wurdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
sie wurden bemängelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
ich bemängelte |
| 2. Person Singular |
accusares
|
du bemängeltest |
| 3. Person Singular |
accusaret
|
er/sie/es bemängelte |
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
wir bemängelten |
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
ihr bemängeltet |
| 3. Person Plural |
accusarent
|
sie bemängelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
ich würde bemängelt |
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
du würdest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
er/sie/es würde bemängelt |
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
wir würden bemängelt |
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
ihr würdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
sie würden bemängelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
ich werde bemängeln |
| 2. Person Singular |
accusabis
|
du wirst bemängeln |
| 3. Person Singular |
accusabit
|
er/sie/es wird bemängeln |
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
wir werden bemängeln |
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
ihr werdet bemängeln |
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
sie werden bemängeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
ich werde bemängelt werden |
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
du wirst bemängelt werden |
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
er/sie/es wird bemängelt werden |
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
wir werden bemängelt werden |
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
ihr werdet bemängelt werden |
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
sie werden bemängelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
ich habe bemängelt |
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
du hast bemängelt |
| 3. Person Singular |
accusavit
|
er/sie/es hat bemängelt |
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
wir haben bemängelt |
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
ihr habt bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
sie haben bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
ich bin bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
du bist bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
er/sie/es ist bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
wir sind bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
ihr seid bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
sie sind bemängelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
ich habe bemängelt |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du habest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es habe bemängelt |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir haben bemängelt |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr habet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie haben bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
ich sei bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
du seiest bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
er/sie/es sei bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
wir seien bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
ihr seiet bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
sie seien bemängelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
ich hatte bemängelt |
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
du hattest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
er/sie/es hatte bemängelt |
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
wir hatten bemängelt |
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
ihr hattet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
sie hatten bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
ich war bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
du warst bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
er/sie/es war bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
wir waren bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
ihr wart bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
sie waren bemängelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
ich hätte bemängelt |
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
du hättest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
er/sie/es hätte bemängelt |
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
wir hätten bemängelt |
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
ihr hättet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
sie hätten bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
ich wäre bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
du wärest bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
er/sie/es wäre bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
wir wären bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
ihr wäret bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
sie wären bemängelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
ich werde bemängelt haben |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du wirst bemängelt haben |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es wird bemängelt haben |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir werden bemängelt haben |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr werdet bemängelt haben |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie werden bemängelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
ich werde bemängelt worden sein |
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
du wirst bemängelt worden sein |
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
er/sie/es wird bemängelt worden sein |
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
wir werden bemängelt worden sein |
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
ihr werdet bemängelt worden sein |
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
sie werden bemängelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
bemängeln |
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
bemängelt haben |
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
bemängeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
bemängelt werden |
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
bemängelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
künftig bemängelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
bemängle! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
bemängelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
das Bemängeln |
| Genitiv |
accusandi
|
des Bemängelnes |
| Dativ |
accusando
|
dem Bemängeln |
| Akkusativ |
accusandum
|
das Bemängeln |
| Ablativ |
accusando
|
durch das Bemängeln |
| Vokativ |
accusande
|
Bemängeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
ich beschuldige |
| 2. Person Singular |
accusas
|
du beschuldigst |
| 3. Person Singular |
accusat
|
er/sie/es beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusamus
|
wir beschuldigen |
| 2. Person Plural |
accusatis
|
ihr beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusant
|
sie beschuldigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
ich werde beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
du wirst beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusatur
|
er/sie/es wird beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusamur
|
wir werden beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusamini
|
ihr werdet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusantur
|
sie werden beschuldigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
ich beschuldige |
| 2. Person Singular |
accuses
|
du beschuldigest |
| 3. Person Singular |
accuset
|
er/sie/es beschuldige |
| 1. Person Plural |
accusemus
|
wir beschuldigen |
| 2. Person Plural |
accusetis
|
ihr beschuldiget |
| 3. Person Plural |
accusent
|
sie beschuldigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
ich werde beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
du werdest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusetur
|
er/sie/es werde beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusemur
|
wir werden beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusemini
|
ihr werdet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusentur
|
sie werden beschuldigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
ich beschuldigte |
| 2. Person Singular |
accusabas
|
du beschuldigtest |
| 3. Person Singular |
accusabat
|
er/sie/es beschuldigte |
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
wir beschuldigten |
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
ihr beschuldigtet |
| 3. Person Plural |
accusabant
|
sie beschuldigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
ich wurde beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
du wurdest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
er/sie/es wurde beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
wir wurden beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
ihr wurdet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
sie wurden beschuldigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
ich beschuldigte |
| 2. Person Singular |
accusares
|
du beschuldigtest |
| 3. Person Singular |
accusaret
|
er/sie/es beschuldigte |
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
wir beschuldigten |
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
ihr beschuldigtet |
| 3. Person Plural |
accusarent
|
sie beschuldigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
ich würde beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
du würdest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
er/sie/es würde beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
wir würden beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
ihr würdet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
sie würden beschuldigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
ich werde beschuldigen |
| 2. Person Singular |
accusabis
|
du wirst beschuldigen |
| 3. Person Singular |
accusabit
|
er/sie/es wird beschuldigen |
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
wir werden beschuldigen |
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
ihr werdet beschuldigen |
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
sie werden beschuldigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
ich werde beschuldigt werden |
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
du wirst beschuldigt werden |
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
er/sie/es wird beschuldigt werden |
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
wir werden beschuldigt werden |
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
ihr werdet beschuldigt werden |
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
sie werden beschuldigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
ich habe beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
du hast beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusavit
|
er/sie/es hat beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
wir haben beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
ihr habt beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
sie haben beschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
ich bin beschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
du bist beschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
er/sie/es ist beschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
wir sind beschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
ihr seid beschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
sie sind beschuldigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
ich habe beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du habest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es habe beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir haben beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr habet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie haben beschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
ich sei beschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
du seiest beschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
er/sie/es sei beschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
wir seien beschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
ihr seiet beschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
sie seien beschuldigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
ich hatte beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
du hattest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
er/sie/es hatte beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
wir hatten beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
ihr hattet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
sie hatten beschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
ich war beschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
du warst beschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
er/sie/es war beschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
wir waren beschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
ihr wart beschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
sie waren beschuldigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
ich hätte beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
du hättest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
er/sie/es hätte beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
wir hätten beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
ihr hättet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
sie hätten beschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
ich wäre beschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
du wärest beschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
er/sie/es wäre beschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
wir wären beschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
ihr wäret beschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
sie wären beschuldigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
ich werde beschuldigt haben |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du wirst beschuldigt haben |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es wird beschuldigt haben |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir werden beschuldigt haben |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr werdet beschuldigt haben |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie werden beschuldigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
ich werde beschuldigt worden sein |
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
du wirst beschuldigt worden sein |
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
er/sie/es wird beschuldigt worden sein |
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
wir werden beschuldigt worden sein |
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
ihr werdet beschuldigt worden sein |
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
sie werden beschuldigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
beschuldigen |
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
beschuldigt haben |
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
beschuldigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
beschuldigt werden |
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
beschuldigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
künftig beschuldigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
beschuldige; beschuldig! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
beschuldigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
das Beschuldigen |
| Genitiv |
accusandi
|
des Beschuldigens |
| Dativ |
accusando
|
dem Beschuldigen |
| Akkusativ |
accusandum
|
das Beschuldigen |
| Ablativ |
accusando
|
durch das Beschuldigen |
| Vokativ |
accusande
|
Beschuldigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
|
| 2. Person Singular |
accusas
|
|
| 3. Person Singular |
accusat
|
|
| 1. Person Plural |
accusamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
|
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
|
| 3. Person Singular |
accusatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
|
| 2. Person Singular |
accuses
|
|
| 3. Person Singular |
accuset
|
|
| 1. Person Plural |
accusemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
|
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
|
| 3. Person Singular |
accusetur
|
|
| 1. Person Plural |
accusemur
|
|
| 2. Person Plural |
accusemini
|
|
| 3. Person Plural |
accusentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
|
| 2. Person Singular |
accusabas
|
|
| 3. Person Singular |
accusabat
|
|
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
|
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
|
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
|
| 2. Person Singular |
accusares
|
|
| 3. Person Singular |
accusaret
|
|
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
|
| 3. Person Plural |
accusarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
|
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
|
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
|
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
|
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
|
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
|
| 2. Person Singular |
accusabis
|
|
| 3. Person Singular |
accusabit
|
|
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
|
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
|
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
|
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
|
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
|
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
|
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
|
| 3. Person Singular |
accusavit
|
|
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
|
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
|
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
|
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
|
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
|
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
|
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
|
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
|
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
|
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
|
| Genitiv |
accusandi
|
|
| Dativ |
accusando
|
|
| Akkusativ |
accusandum
|
|
| Ablativ |
accusando
|
|
| Vokativ |
accusande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
ich rüge |
| 2. Person Singular |
accusas
|
du rügst |
| 3. Person Singular |
accusat
|
er/sie/es rügt |
| 1. Person Plural |
accusamus
|
wir rügen |
| 2. Person Plural |
accusatis
|
ihr rügt |
| 3. Person Plural |
accusant
|
sie rügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
ich werde gerügt |
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
du wirst gerügt |
| 3. Person Singular |
accusatur
|
er/sie/es wird gerügt |
| 1. Person Plural |
accusamur
|
wir werden gerügt |
| 2. Person Plural |
accusamini
|
ihr werdet gerügt |
| 3. Person Plural |
accusantur
|
sie werden gerügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
ich rüge |
| 2. Person Singular |
accuses
|
du rügest |
| 3. Person Singular |
accuset
|
er/sie/es rüge |
| 1. Person Plural |
accusemus
|
wir rügen |
| 2. Person Plural |
accusetis
|
ihr rüget |
| 3. Person Plural |
accusent
|
sie rügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
ich werde gerügt |
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
du werdest gerügt |
| 3. Person Singular |
accusetur
|
er/sie/es werde gerügt |
| 1. Person Plural |
accusemur
|
wir werden gerügt |
| 2. Person Plural |
accusemini
|
ihr werdet gerügt |
| 3. Person Plural |
accusentur
|
sie werden gerügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
ich rügte |
| 2. Person Singular |
accusabas
|
du rügtest |
| 3. Person Singular |
accusabat
|
er/sie/es rügte |
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
wir rügten |
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
ihr rügtet |
| 3. Person Plural |
accusabant
|
sie rügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
ich wurde gerügt |
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
du wurdest gerügt |
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
er/sie/es wurde gerügt |
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
wir wurden gerügt |
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
ihr wurdet gerügt |
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
sie wurden gerügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
ich rügte |
| 2. Person Singular |
accusares
|
du rügtest |
| 3. Person Singular |
accusaret
|
er/sie/es rügte |
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
wir rügten |
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
ihr rügtet |
| 3. Person Plural |
accusarent
|
sie rügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
ich würde gerügt |
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
du würdest gerügt |
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
er/sie/es würde gerügt |
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
wir würden gerügt |
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
ihr würdet gerügt |
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
sie würden gerügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
ich werde rügen |
| 2. Person Singular |
accusabis
|
du wirst rügen |
| 3. Person Singular |
accusabit
|
er/sie/es wird rügen |
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
wir werden rügen |
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
ihr werdet rügen |
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
sie werden rügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
ich werde gerügt werden |
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
du wirst gerügt werden |
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
er/sie/es wird gerügt werden |
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
wir werden gerügt werden |
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
ihr werdet gerügt werden |
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
sie werden gerügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
ich habe gerügt |
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
du hast gerügt |
| 3. Person Singular |
accusavit
|
er/sie/es hat gerügt |
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
wir haben gerügt |
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
ihr habt gerügt |
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
sie haben gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
ich bin gerügt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
du bist gerügt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
er/sie/es ist gerügt worden |
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
wir sind gerügt worden |
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
ihr seid gerügt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
sie sind gerügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
ich habe gerügt |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du habest gerügt |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es habe gerügt |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir haben gerügt |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr habet gerügt |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie haben gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
ich sei gerügt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
du seiest gerügt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
er/sie/es sei gerügt worden |
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
wir seien gerügt worden |
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
ihr seiet gerügt worden |
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
sie seien gerügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
ich hatte gerügt |
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
du hattest gerügt |
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
er/sie/es hatte gerügt |
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
wir hatten gerügt |
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
ihr hattet gerügt |
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
sie hatten gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
ich war gerügt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
du warst gerügt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
er/sie/es war gerügt worden |
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
wir waren gerügt worden |
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
ihr wart gerügt worden |
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
sie waren gerügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
ich hätte gerügt |
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
du hättest gerügt |
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
er/sie/es hätte gerügt |
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
wir hätten gerügt |
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
ihr hättet gerügt |
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
sie hätten gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
ich wäre gerügt worden |
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
du wärest gerügt worden |
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
er/sie/es wäre gerügt worden |
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
wir wären gerügt worden |
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
ihr wäret gerügt worden |
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
sie wären gerügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
ich werde gerügt haben |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du wirst gerügt haben |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es wird gerügt haben |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir werden gerügt haben |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr werdet gerügt haben |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie werden gerügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
ich werde gerügt worden sein |
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
du wirst gerügt worden sein |
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
er/sie/es wird gerügt worden sein |
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
wir werden gerügt worden sein |
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
ihr werdet gerügt worden sein |
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
sie werden gerügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
rügen |
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
gerügt haben |
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
rügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
gerügt werden |
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
gerügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
künftig gerügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
rüge; rüg! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
rügt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
das Rügen |
| Genitiv |
accusandi
|
des Rügens |
| Dativ |
accusando
|
dem Rügen |
| Akkusativ |
accusandum
|
das Rügen |
| Ablativ |
accusando
|
durch das Rügen |
| Vokativ |
accusande
|
Rügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
|
| 2. Person Singular |
accusas
|
|
| 3. Person Singular |
accusat
|
|
| 1. Person Plural |
accusamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
|
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
|
| 3. Person Singular |
accusatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
|
| 2. Person Singular |
accuses
|
|
| 3. Person Singular |
accuset
|
|
| 1. Person Plural |
accusemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
|
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
|
| 3. Person Singular |
accusetur
|
|
| 1. Person Plural |
accusemur
|
|
| 2. Person Plural |
accusemini
|
|
| 3. Person Plural |
accusentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
|
| 2. Person Singular |
accusabas
|
|
| 3. Person Singular |
accusabat
|
|
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
|
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
|
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
|
| 2. Person Singular |
accusares
|
|
| 3. Person Singular |
accusaret
|
|
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
|
| 3. Person Plural |
accusarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
|
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
|
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
|
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
|
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
|
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
|
| 2. Person Singular |
accusabis
|
|
| 3. Person Singular |
accusabit
|
|
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
|
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
|
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
|
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
|
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
|
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
|
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
|
| 3. Person Singular |
accusavit
|
|
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
|
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
|
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
|
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
|
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
|
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
|
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
|
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
|
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
|
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
|
| Genitiv |
accusandi
|
|
| Dativ |
accusando
|
|
| Akkusativ |
accusandum
|
|
| Ablativ |
accusando
|
|
| Vokativ |
accusande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
ich verweise |
| 2. Person Singular |
accusas
|
du verweist |
| 3. Person Singular |
accusat
|
er/sie/es verweist |
| 1. Person Plural |
accusamus
|
wir verweisen |
| 2. Person Plural |
accusatis
|
ihr verweist |
| 3. Person Plural |
accusant
|
sie verweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
ich werde verwiesen |
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
du wirst verwiesen |
| 3. Person Singular |
accusatur
|
er/sie/es wird verwiesen |
| 1. Person Plural |
accusamur
|
wir werden verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusamini
|
ihr werdet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accusantur
|
sie werden verwiesen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
ich verweise |
| 2. Person Singular |
accuses
|
du verweisest |
| 3. Person Singular |
accuset
|
er/sie/es verweise |
| 1. Person Plural |
accusemus
|
wir verweisen |
| 2. Person Plural |
accusetis
|
ihr verweiset |
| 3. Person Plural |
accusent
|
sie verweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
ich werde verwiesen |
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
du werdest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accusetur
|
er/sie/es werde verwiesen |
| 1. Person Plural |
accusemur
|
wir werden verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusemini
|
ihr werdet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accusentur
|
sie werden verwiesen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
ich verwies |
| 2. Person Singular |
accusabas
|
du verwiesest |
| 3. Person Singular |
accusabat
|
er/sie/es verwies |
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
wir verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
ihr verwiest |
| 3. Person Plural |
accusabant
|
sie verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
ich wurde verwiesen |
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
du wurdest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
er/sie/es wurde verwiesen |
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
wir wurden verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
ihr wurdet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
sie wurden verwiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
ich verwiese |
| 2. Person Singular |
accusares
|
du verwiesest |
| 3. Person Singular |
accusaret
|
er/sie/es verwiese |
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
wir verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
ihr verwieset |
| 3. Person Plural |
accusarent
|
sie verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
ich würde verwiesen |
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
du würdest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
er/sie/es würde verwiesen |
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
wir würden verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
ihr würdet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
sie würden verwiesen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
ich werde verweisen |
| 2. Person Singular |
accusabis
|
du wirst verweisen |
| 3. Person Singular |
accusabit
|
er/sie/es wird verweisen |
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
wir werden verweisen |
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
ihr werdet verweisen |
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
sie werden verweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
ich werde verwiesen werden |
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
du wirst verwiesen werden |
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
er/sie/es wird verwiesen werden |
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
wir werden verwiesen werden |
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
ihr werdet verwiesen werden |
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
sie werden verwiesen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
ich habe verwiesen |
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
du hast verwiesen |
| 3. Person Singular |
accusavit
|
er/sie/es hat verwiesen |
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
wir haben verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
ihr habt verwiesen |
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
sie haben verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
ich bin verwiesen worden |
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
du bist verwiesen worden |
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
er/sie/es ist verwiesen worden |
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
wir sind verwiesen worden |
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
ihr seid verwiesen worden |
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
sie sind verwiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
ich habe verwiesen |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du habest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es habe verwiesen |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir haben verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr habet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie haben verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
ich sei verwiesen worden |
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
du seiest verwiesen worden |
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
er/sie/es sei verwiesen worden |
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
wir seien verwiesen worden |
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
ihr seiet verwiesen worden |
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
sie seien verwiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
ich hatte verwiesen |
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
du hattest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
er/sie/es hatte verwiesen |
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
wir hatten verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
ihr hattet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
sie hatten verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
ich war verwiesen worden |
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
du warst verwiesen worden |
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
er/sie/es war verwiesen worden |
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
wir waren verwiesen worden |
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
ihr wart verwiesen worden |
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
sie waren verwiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
ich hätte verwiesen |
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
du hättest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
er/sie/es hätte verwiesen |
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
wir hätten verwiesen |
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
ihr hättet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
sie hätten verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
ich wäre verwiesen worden |
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
du wärest verwiesen worden |
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
er/sie/es wäre verwiesen worden |
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
wir wären verwiesen worden |
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
ihr wäret verwiesen worden |
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
sie wären verwiesen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
ich werde verwiesen haben |
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
du wirst verwiesen haben |
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
er/sie/es wird verwiesen haben |
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
wir werden verwiesen haben |
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
ihr werdet verwiesen haben |
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
sie werden verwiesen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
ich werde verwiesen worden sein |
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
du wirst verwiesen worden sein |
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
er/sie/es wird verwiesen worden sein |
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
wir werden verwiesen worden sein |
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
ihr werdet verwiesen worden sein |
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
sie werden verwiesen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
verweisen |
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
verwiesen haben |
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
verweisen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
verwiesen werden |
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
verwiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
künftig verwiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
verweise; verweis! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
verweist! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
das Verweisen |
| Genitiv |
accusandi
|
des Verweisens |
| Dativ |
accusando
|
dem Verweisen |
| Akkusativ |
accusandum
|
das Verweisen |
| Ablativ |
accusando
|
durch das Verweisen |
| Vokativ |
accusande
|
Verweisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accuso
|
|
| 2. Person Singular |
accusas
|
|
| 3. Person Singular |
accusat
|
|
| 1. Person Plural |
accusamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusor
|
|
| 2. Person Singular |
accusaris accusare
|
|
| 3. Person Singular |
accusatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusem
|
|
| 2. Person Singular |
accuses
|
|
| 3. Person Singular |
accuset
|
|
| 1. Person Plural |
accusemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accuser
|
|
| 2. Person Singular |
accuseris accusere
|
|
| 3. Person Singular |
accusetur
|
|
| 1. Person Plural |
accusemur
|
|
| 2. Person Plural |
accusemini
|
|
| 3. Person Plural |
accusentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabam
|
|
| 2. Person Singular |
accusabas
|
|
| 3. Person Singular |
accusabat
|
|
| 1. Person Plural |
accusabamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusabatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabar
|
|
| 2. Person Singular |
accusabaris accusabare
|
|
| 3. Person Singular |
accusabatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusabamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusabamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarem
|
|
| 2. Person Singular |
accusares
|
|
| 3. Person Singular |
accusaret
|
|
| 1. Person Plural |
accusaremus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaretis
|
|
| 3. Person Plural |
accusarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusarer
|
|
| 2. Person Singular |
accusareris accusarere
|
|
| 3. Person Singular |
accusaretur
|
|
| 1. Person Plural |
accusaremur
|
|
| 2. Person Plural |
accusaremini
|
|
| 3. Person Plural |
accusarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabo
|
|
| 2. Person Singular |
accusabis
|
|
| 3. Person Singular |
accusabit
|
|
| 1. Person Plural |
accusabimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusabitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusabor
|
|
| 2. Person Singular |
accusaberis accusabere
|
|
| 3. Person Singular |
accusabitur
|
|
| 1. Person Plural |
accusabimur
|
|
| 2. Person Plural |
accusabimini
|
|
| 3. Person Plural |
accusabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavi
|
|
| 2. Person Singular |
accusavisti
|
|
| 3. Person Singular |
accusavit
|
|
| 1. Person Plural |
accusavimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusavistis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverunt accusavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus es
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus est
|
|
| 1. Person Plural |
accusati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati estis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaverim
|
|
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
accusati simus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusaveram
|
|
| 2. Person Singular |
accusaveras
|
|
| 3. Person Singular |
accusaverat
|
|
| 1. Person Plural |
accusaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
accusati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavissem
|
|
| 2. Person Singular |
accusavisses
|
|
| 3. Person Singular |
accusavisset
|
|
| 1. Person Plural |
accusavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
accusati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusavero
|
|
| 2. Person Singular |
accusaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
accusatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
accusatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
accusati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusare
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusari accusarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusa
|
! |
| 2. Person Plural |
accusate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusato
|
| 3. Person Singular |
accusato
|
| 2. Person Plural |
accusatote
|
| 3. Person Plural |
accusanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusare
|
|
| Genitiv |
accusandi
|
|
| Dativ |
accusando
|
|
| Akkusativ |
accusandum
|
|
| Ablativ |
accusando
|
|
| Vokativ |
accusande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusandus
|
accusanda
|
accusandum
|
| Genitiv |
accusandi
|
accusandae
|
accusandi
|
| Dativ |
accusando
|
accusandae
|
accusando
|
| Akkusativ |
accusandum
|
accusandam
|
accusandum
|
| Ablativ |
accusando
|
accusanda
|
accusando
|
| Vokativ |
accusande
|
accusanda
|
accusandum
|
Plural
| Nominativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
| Genitiv |
accusandorum
|
accusandarum
|
accusandorum
|
| Dativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Akkusativ |
accusandos
|
accusandas
|
accusanda
|
| Ablativ |
accusandis
|
accusandis
|
accusandis
|
| Vokativ |
accusandi
|
accusandae
|
accusanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
| Genitiv |
accusantis
|
accusantis
|
accusantis
|
| Dativ |
accusanti
|
accusanti
|
accusanti
|
| Akkusativ |
accusantem
|
accusantem
|
accusans
|
| Ablativ |
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
accusanti accusante
|
| Vokativ |
accusans
|
accusans
|
accusans
|
Plural
| Nominativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Genitiv |
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
accusantium accusantum
|
| Dativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Akkusativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
| Ablativ |
accusantibus
|
accusantibus
|
accusantibus
|
| Vokativ |
accusantes
|
accusantes
|
accusantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusatus
|
accusata
|
accusatum
|
| Genitiv |
accusati
|
accusatae
|
accusati
|
| Dativ |
accusato
|
accusatae
|
accusato
|
| Akkusativ |
accusatum
|
accusatam
|
accusatum
|
| Ablativ |
accusato
|
accusata
|
accusato
|
| Vokativ |
accusate
|
accusata
|
accusatum
|
Plural
| Nominativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
| Genitiv |
accusatorum
|
accusatarum
|
accusatorum
|
| Dativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Akkusativ |
accusatos
|
accusatas
|
accusata
|
| Ablativ |
accusatis
|
accusatis
|
accusatis
|
| Vokativ |
accusati
|
accusatae
|
accusata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusaturus
|
accusatura
|
accusaturum
|
| Genitiv |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusaturi
|
| Dativ |
accusaturo
|
accusaturae
|
accusaturo
|
| Akkusativ |
accusaturum
|
accusaturam
|
accusaturum
|
| Ablativ |
accusaturo
|
accusatura
|
accusaturo
|
| Vokativ |
accusature
|
accusatura
|
accusaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
| Genitiv |
accusaturorum
|
accusaturarum
|
accusaturorum
|
| Dativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Akkusativ |
accusaturos
|
accusaturas
|
accusatura
|
| Ablativ |
accusaturis
|
accusaturis
|
accusaturis
|
| Vokativ |
accusaturi
|
accusaturae
|
accusatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusatum
|
accusatu
|