Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusito
|
ich schuldige an |
| 2. Person Singular |
accusitas
|
du schuldigst an |
| 3. Person Singular |
accusitat
|
er/sie/es schuldigt an |
| 1. Person Plural |
accusitamus
|
wir schuldigen an |
| 2. Person Plural |
accusitatis
|
ihr schuldigt an |
| 3. Person Plural |
accusitant
|
sie schuldigen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitor
|
ich werde angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusitaris accusitare
|
du wirst angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusitatur
|
er/sie/es wird angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusitamur
|
wir werden angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusitamini
|
ihr werdet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusitantur
|
sie werden angeschuldigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitem
|
ich schuldige an |
| 2. Person Singular |
accusites
|
du schuldigest an |
| 3. Person Singular |
accusitet
|
er/sie/es schuldige an |
| 1. Person Plural |
accusitemus
|
wir schuldigen an |
| 2. Person Plural |
accusitetis
|
ihr schuldiget an |
| 3. Person Plural |
accusitent
|
sie schuldigen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusiter
|
ich werde angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusiteris accusitere
|
du werdest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusitetur
|
er/sie/es werde angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusitemur
|
wir werden angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusitemini
|
ihr werdet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusitentur
|
sie werden angeschuldigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabam
|
ich schuldigte an |
| 2. Person Singular |
accusitabas
|
du schuldigtest an |
| 3. Person Singular |
accusitabat
|
er/sie/es schuldigte an |
| 1. Person Plural |
accusitabamus
|
wir schuldigten an |
| 2. Person Plural |
accusitabatis
|
ihr schuldigtet an |
| 3. Person Plural |
accusitabant
|
sie schuldigten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabar
|
ich wurde angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusitabaris accusitabare
|
du wurdest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusitabatur
|
er/sie/es wurde angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusitabamur
|
wir wurden angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusitabamini
|
ihr wurdet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusitabantur
|
sie wurden angeschuldigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitarem
|
ich schuldigte an |
| 2. Person Singular |
accusitares
|
du schuldigtest an |
| 3. Person Singular |
accusitaret
|
er/sie/es schuldigte an |
| 1. Person Plural |
accusitaremus
|
wir schuldigten an |
| 2. Person Plural |
accusitaretis
|
ihr schuldigtet an |
| 3. Person Plural |
accusitarent
|
sie schuldigten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitarer
|
ich würde angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusitareris accusitarere
|
du würdest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusitaretur
|
er/sie/es würde angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusitaremur
|
wir würden angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusitaremini
|
ihr würdet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusitarentur
|
sie würden angeschuldigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabo
|
ich werde anschuldigen |
| 2. Person Singular |
accusitabis
|
du wirst anschuldigen |
| 3. Person Singular |
accusitabit
|
er/sie/es wird anschuldigen |
| 1. Person Plural |
accusitabimus
|
wir werden anschuldigen |
| 2. Person Plural |
accusitabitis
|
ihr werdet anschuldigen |
| 3. Person Plural |
accusitabunt
|
sie werden anschuldigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabor
|
ich werde angeschuldigt werden |
| 2. Person Singular |
accusitaberis accusitabere
|
du wirst angeschuldigt werden |
| 3. Person Singular |
accusitabitur
|
er/sie/es wird angeschuldigt werden |
| 1. Person Plural |
accusitabimur
|
wir werden angeschuldigt werden |
| 2. Person Plural |
accusitabimini
|
ihr werdet angeschuldigt werden |
| 3. Person Plural |
accusitabuntur
|
sie werden angeschuldigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitavi
|
ich habe angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusitavisti
|
du hast angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusitavit
|
er/sie/es hat angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusitavimus
|
wir haben angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusitavistis
|
ihr habt angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusitaverunt accusitavere
|
sie haben angeschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus sum
|
ich bin angeschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusitatus es
|
du bist angeschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusitatus est
|
er/sie/es ist angeschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusitati sumus
|
wir sind angeschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusitati estis
|
ihr seid angeschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusitati sunt
|
sie sind angeschuldigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitaverim
|
ich habe angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusitaveris
|
du habest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusitaverit
|
er/sie/es habe angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusitaverimus
|
wir haben angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusitaveritis
|
ihr habet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusitaverint
|
sie haben angeschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus sim
|
ich sei angeschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusitatus sis
|
du seiest angeschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusitatus sit
|
er/sie/es sei angeschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusitati simus
|
wir seien angeschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusitati sitis
|
ihr seiet angeschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusitati sint
|
sie seien angeschuldigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitaveram
|
ich hatte angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusitaveras
|
du hattest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusitaverat
|
er/sie/es hatte angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusitaveramus
|
wir hatten angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusitaveratis
|
ihr hattet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusitaverant
|
sie hatten angeschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus eram
|
ich war angeschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusitatus eras
|
du warst angeschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusitatus erat
|
er/sie/es war angeschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusitati eramus
|
wir waren angeschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusitati eratis
|
ihr wart angeschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusitati erant
|
sie waren angeschuldigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitavissem
|
ich hätte angeschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusitavisses
|
du hättest angeschuldigt |
| 3. Person Singular |
accusitavisset
|
er/sie/es hätte angeschuldigt |
| 1. Person Plural |
accusitavissemus
|
wir hätten angeschuldigt |
| 2. Person Plural |
accusitavissetis
|
ihr hättet angeschuldigt |
| 3. Person Plural |
accusitavissent
|
sie hätten angeschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus essem
|
ich wäre angeschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accusitatus esses
|
du wärest angeschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accusitatus esset
|
er/sie/es wäre angeschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accusitati essemus
|
wir wären angeschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accusitati essetis
|
ihr wäret angeschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accusitati essent
|
sie wären angeschuldigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitavero
|
ich werde angeschuldigt haben |
| 2. Person Singular |
accusitaveris
|
du wirst angeschuldigt haben |
| 3. Person Singular |
accusitaverit
|
er/sie/es wird angeschuldigt haben |
| 1. Person Plural |
accusitaverimus
|
wir werden angeschuldigt haben |
| 2. Person Plural |
accusitaveritis
|
ihr werdet angeschuldigt haben |
| 3. Person Plural |
accusitaverint
|
sie werden angeschuldigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus ero
|
ich werde angeschuldigt worden sein |
| 2. Person Singular |
accusitatus eris
|
du wirst angeschuldigt worden sein |
| 3. Person Singular |
accusitatus erit
|
er/sie/es wird angeschuldigt worden sein |
| 1. Person Plural |
accusitati erimus
|
wir werden angeschuldigt worden sein |
| 2. Person Plural |
accusitati eritis
|
ihr werdet angeschuldigt worden sein |
| 3. Person Plural |
accusitati erunt
|
sie werden angeschuldigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusitare
|
anschuldigen |
| Vorzeitigkeit |
accusitavisse
|
angeschuldigt haben |
| Nachzeitigkeit |
accusitaturum esse
|
anschuldigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusitari accusitarier
|
angeschuldigt werden |
| Vorzeitigkeit |
accusitatum esse
|
angeschuldigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accusitatum iri
|
künftig angeschuldigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusita
|
schuldige an; schuldig an! |
| 2. Person Plural |
accusitate
|
schuldigt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusitato
|
| 3. Person Singular |
accusitato
|
| 2. Person Plural |
accusitatote
|
| 3. Person Plural |
accusitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusitare
|
das Anschuldigen |
| Genitiv |
accusitandi
|
des Anschuldigens |
| Dativ |
accusitando
|
dem Anschuldigen |
| Akkusativ |
accusitandum
|
das Anschuldigen |
| Ablativ |
accusitando
|
durch das Anschuldigen |
| Vokativ |
accusitande
|
Anschuldigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitandus
|
accusitanda
|
accusitandum
|
| Genitiv |
accusitandi
|
accusitandae
|
accusitandi
|
| Dativ |
accusitando
|
accusitandae
|
accusitando
|
| Akkusativ |
accusitandum
|
accusitandam
|
accusitandum
|
| Ablativ |
accusitando
|
accusitanda
|
accusitando
|
| Vokativ |
accusitande
|
accusitanda
|
accusitandum
|
Plural
| Nominativ |
accusitandi
|
accusitandae
|
accusitanda
|
| Genitiv |
accusitandorum
|
accusitandarum
|
accusitandorum
|
| Dativ |
accusitandis
|
accusitandis
|
accusitandis
|
| Akkusativ |
accusitandos
|
accusitandas
|
accusitanda
|
| Ablativ |
accusitandis
|
accusitandis
|
accusitandis
|
| Vokativ |
accusitandi
|
accusitandae
|
accusitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitans
|
accusitans
|
accusitans
|
| Genitiv |
accusitantis
|
accusitantis
|
accusitantis
|
| Dativ |
accusitanti
|
accusitanti
|
accusitanti
|
| Akkusativ |
accusitantem
|
accusitantem
|
accusitans
|
| Ablativ |
accusitanti accusitante
|
accusitanti accusitante
|
accusitanti accusitante
|
| Vokativ |
accusitans
|
accusitans
|
accusitans
|
Plural
| Nominativ |
accusitantes
|
accusitantes
|
accusitantia
|
| Genitiv |
accusitantium accusitantum
|
accusitantium accusitantum
|
accusitantium accusitantum
|
| Dativ |
accusitantibus
|
accusitantibus
|
accusitantibus
|
| Akkusativ |
accusitantes
|
accusitantes
|
accusitantia
|
| Ablativ |
accusitantibus
|
accusitantibus
|
accusitantibus
|
| Vokativ |
accusitantes
|
accusitantes
|
accusitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitatus
|
accusitata
|
accusitatum
|
| Genitiv |
accusitati
|
accusitatae
|
accusitati
|
| Dativ |
accusitato
|
accusitatae
|
accusitato
|
| Akkusativ |
accusitatum
|
accusitatam
|
accusitatum
|
| Ablativ |
accusitato
|
accusitata
|
accusitato
|
| Vokativ |
accusitate
|
accusitata
|
accusitatum
|
Plural
| Nominativ |
accusitati
|
accusitatae
|
accusitata
|
| Genitiv |
accusitatorum
|
accusitatarum
|
accusitatorum
|
| Dativ |
accusitatis
|
accusitatis
|
accusitatis
|
| Akkusativ |
accusitatos
|
accusitatas
|
accusitata
|
| Ablativ |
accusitatis
|
accusitatis
|
accusitatis
|
| Vokativ |
accusitati
|
accusitatae
|
accusitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitaturus
|
accusitatura
|
accusitaturum
|
| Genitiv |
accusitaturi
|
accusitaturae
|
accusitaturi
|
| Dativ |
accusitaturo
|
accusitaturae
|
accusitaturo
|
| Akkusativ |
accusitaturum
|
accusitaturam
|
accusitaturum
|
| Ablativ |
accusitaturo
|
accusitatura
|
accusitaturo
|
| Vokativ |
accusitature
|
accusitatura
|
accusitaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusitaturi
|
accusitaturae
|
accusitatura
|
| Genitiv |
accusitaturorum
|
accusitaturarum
|
accusitaturorum
|
| Dativ |
accusitaturis
|
accusitaturis
|
accusitaturis
|
| Akkusativ |
accusitaturos
|
accusitaturas
|
accusitatura
|
| Ablativ |
accusitaturis
|
accusitaturis
|
accusitaturis
|
| Vokativ |
accusitaturi
|
accusitaturae
|
accusitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusitatum
|
accusitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusito
|
|
| 2. Person Singular |
accusitas
|
|
| 3. Person Singular |
accusitat
|
|
| 1. Person Plural |
accusitamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitor
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaris accusitare
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitem
|
|
| 2. Person Singular |
accusites
|
|
| 3. Person Singular |
accusitet
|
|
| 1. Person Plural |
accusitemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusiter
|
|
| 2. Person Singular |
accusiteris accusitere
|
|
| 3. Person Singular |
accusitetur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitemur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitemini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabam
|
|
| 2. Person Singular |
accusitabas
|
|
| 3. Person Singular |
accusitabat
|
|
| 1. Person Plural |
accusitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabar
|
|
| 2. Person Singular |
accusitabaris accusitabare
|
|
| 3. Person Singular |
accusitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitarem
|
|
| 2. Person Singular |
accusitares
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaret
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitarer
|
|
| 2. Person Singular |
accusitareris accusitarere
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabo
|
|
| 2. Person Singular |
accusitabis
|
|
| 3. Person Singular |
accusitabit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabor
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaberis accusitabere
|
|
| 3. Person Singular |
accusitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitavi
|
|
| 2. Person Singular |
accusitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
accusitavit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitaverunt accusitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
accusitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
accusitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
accusitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitavero
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusitari accusitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusita
|
! |
| 2. Person Plural |
accusitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusitato
|
| 3. Person Singular |
accusitato
|
| 2. Person Plural |
accusitatote
|
| 3. Person Plural |
accusitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusitare
|
|
| Genitiv |
accusitandi
|
|
| Dativ |
accusitando
|
|
| Akkusativ |
accusitandum
|
|
| Ablativ |
accusitando
|
|
| Vokativ |
accusitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitandus
|
accusitanda
|
accusitandum
|
| Genitiv |
accusitandi
|
accusitandae
|
accusitandi
|
| Dativ |
accusitando
|
accusitandae
|
accusitando
|
| Akkusativ |
accusitandum
|
accusitandam
|
accusitandum
|
| Ablativ |
accusitando
|
accusitanda
|
accusitando
|
| Vokativ |
accusitande
|
accusitanda
|
accusitandum
|
Plural
| Nominativ |
accusitandi
|
accusitandae
|
accusitanda
|
| Genitiv |
accusitandorum
|
accusitandarum
|
accusitandorum
|
| Dativ |
accusitandis
|
accusitandis
|
accusitandis
|
| Akkusativ |
accusitandos
|
accusitandas
|
accusitanda
|
| Ablativ |
accusitandis
|
accusitandis
|
accusitandis
|
| Vokativ |
accusitandi
|
accusitandae
|
accusitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitans
|
accusitans
|
accusitans
|
| Genitiv |
accusitantis
|
accusitantis
|
accusitantis
|
| Dativ |
accusitanti
|
accusitanti
|
accusitanti
|
| Akkusativ |
accusitantem
|
accusitantem
|
accusitans
|
| Ablativ |
accusitanti accusitante
|
accusitanti accusitante
|
accusitanti accusitante
|
| Vokativ |
accusitans
|
accusitans
|
accusitans
|
Plural
| Nominativ |
accusitantes
|
accusitantes
|
accusitantia
|
| Genitiv |
accusitantium accusitantum
|
accusitantium accusitantum
|
accusitantium accusitantum
|
| Dativ |
accusitantibus
|
accusitantibus
|
accusitantibus
|
| Akkusativ |
accusitantes
|
accusitantes
|
accusitantia
|
| Ablativ |
accusitantibus
|
accusitantibus
|
accusitantibus
|
| Vokativ |
accusitantes
|
accusitantes
|
accusitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitatus
|
accusitata
|
accusitatum
|
| Genitiv |
accusitati
|
accusitatae
|
accusitati
|
| Dativ |
accusitato
|
accusitatae
|
accusitato
|
| Akkusativ |
accusitatum
|
accusitatam
|
accusitatum
|
| Ablativ |
accusitato
|
accusitata
|
accusitato
|
| Vokativ |
accusitate
|
accusitata
|
accusitatum
|
Plural
| Nominativ |
accusitati
|
accusitatae
|
accusitata
|
| Genitiv |
accusitatorum
|
accusitatarum
|
accusitatorum
|
| Dativ |
accusitatis
|
accusitatis
|
accusitatis
|
| Akkusativ |
accusitatos
|
accusitatas
|
accusitata
|
| Ablativ |
accusitatis
|
accusitatis
|
accusitatis
|
| Vokativ |
accusitati
|
accusitatae
|
accusitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitaturus
|
accusitatura
|
accusitaturum
|
| Genitiv |
accusitaturi
|
accusitaturae
|
accusitaturi
|
| Dativ |
accusitaturo
|
accusitaturae
|
accusitaturo
|
| Akkusativ |
accusitaturum
|
accusitaturam
|
accusitaturum
|
| Ablativ |
accusitaturo
|
accusitatura
|
accusitaturo
|
| Vokativ |
accusitature
|
accusitatura
|
accusitaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusitaturi
|
accusitaturae
|
accusitatura
|
| Genitiv |
accusitaturorum
|
accusitaturarum
|
accusitaturorum
|
| Dativ |
accusitaturis
|
accusitaturis
|
accusitaturis
|
| Akkusativ |
accusitaturos
|
accusitaturas
|
accusitatura
|
| Ablativ |
accusitaturis
|
accusitaturis
|
accusitaturis
|
| Vokativ |
accusitaturi
|
accusitaturae
|
accusitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusitatum
|
accusitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusito
|
|
| 2. Person Singular |
accusitas
|
|
| 3. Person Singular |
accusitat
|
|
| 1. Person Plural |
accusitamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitor
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaris accusitare
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitem
|
|
| 2. Person Singular |
accusites
|
|
| 3. Person Singular |
accusitet
|
|
| 1. Person Plural |
accusitemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusiter
|
|
| 2. Person Singular |
accusiteris accusitere
|
|
| 3. Person Singular |
accusitetur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitemur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitemini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabam
|
|
| 2. Person Singular |
accusitabas
|
|
| 3. Person Singular |
accusitabat
|
|
| 1. Person Plural |
accusitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabar
|
|
| 2. Person Singular |
accusitabaris accusitabare
|
|
| 3. Person Singular |
accusitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitarem
|
|
| 2. Person Singular |
accusitares
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaret
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitarer
|
|
| 2. Person Singular |
accusitareris accusitarere
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabo
|
|
| 2. Person Singular |
accusitabis
|
|
| 3. Person Singular |
accusitabit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitabor
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaberis accusitabere
|
|
| 3. Person Singular |
accusitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
accusitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
accusitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
accusitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitavi
|
|
| 2. Person Singular |
accusitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
accusitavit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitaverunt accusitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
accusitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
accusitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
accusitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitavero
|
|
| 2. Person Singular |
accusitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accusitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
accusitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
accusitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
accusitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
accusitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
accusitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accusitari accusitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
accusitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accusitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accusita
|
! |
| 2. Person Plural |
accusitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accusitato
|
| 3. Person Singular |
accusitato
|
| 2. Person Plural |
accusitatote
|
| 3. Person Plural |
accusitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accusitare
|
|
| Genitiv |
accusitandi
|
|
| Dativ |
accusitando
|
|
| Akkusativ |
accusitandum
|
|
| Ablativ |
accusitando
|
|
| Vokativ |
accusitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitandus
|
accusitanda
|
accusitandum
|
| Genitiv |
accusitandi
|
accusitandae
|
accusitandi
|
| Dativ |
accusitando
|
accusitandae
|
accusitando
|
| Akkusativ |
accusitandum
|
accusitandam
|
accusitandum
|
| Ablativ |
accusitando
|
accusitanda
|
accusitando
|
| Vokativ |
accusitande
|
accusitanda
|
accusitandum
|
Plural
| Nominativ |
accusitandi
|
accusitandae
|
accusitanda
|
| Genitiv |
accusitandorum
|
accusitandarum
|
accusitandorum
|
| Dativ |
accusitandis
|
accusitandis
|
accusitandis
|
| Akkusativ |
accusitandos
|
accusitandas
|
accusitanda
|
| Ablativ |
accusitandis
|
accusitandis
|
accusitandis
|
| Vokativ |
accusitandi
|
accusitandae
|
accusitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitans
|
accusitans
|
accusitans
|
| Genitiv |
accusitantis
|
accusitantis
|
accusitantis
|
| Dativ |
accusitanti
|
accusitanti
|
accusitanti
|
| Akkusativ |
accusitantem
|
accusitantem
|
accusitans
|
| Ablativ |
accusitanti accusitante
|
accusitanti accusitante
|
accusitanti accusitante
|
| Vokativ |
accusitans
|
accusitans
|
accusitans
|
Plural
| Nominativ |
accusitantes
|
accusitantes
|
accusitantia
|
| Genitiv |
accusitantium accusitantum
|
accusitantium accusitantum
|
accusitantium accusitantum
|
| Dativ |
accusitantibus
|
accusitantibus
|
accusitantibus
|
| Akkusativ |
accusitantes
|
accusitantes
|
accusitantia
|
| Ablativ |
accusitantibus
|
accusitantibus
|
accusitantibus
|
| Vokativ |
accusitantes
|
accusitantes
|
accusitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitatus
|
accusitata
|
accusitatum
|
| Genitiv |
accusitati
|
accusitatae
|
accusitati
|
| Dativ |
accusitato
|
accusitatae
|
accusitato
|
| Akkusativ |
accusitatum
|
accusitatam
|
accusitatum
|
| Ablativ |
accusitato
|
accusitata
|
accusitato
|
| Vokativ |
accusitate
|
accusitata
|
accusitatum
|
Plural
| Nominativ |
accusitati
|
accusitatae
|
accusitata
|
| Genitiv |
accusitatorum
|
accusitatarum
|
accusitatorum
|
| Dativ |
accusitatis
|
accusitatis
|
accusitatis
|
| Akkusativ |
accusitatos
|
accusitatas
|
accusitata
|
| Ablativ |
accusitatis
|
accusitatis
|
accusitatis
|
| Vokativ |
accusitati
|
accusitatae
|
accusitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accusitaturus
|
accusitatura
|
accusitaturum
|
| Genitiv |
accusitaturi
|
accusitaturae
|
accusitaturi
|
| Dativ |
accusitaturo
|
accusitaturae
|
accusitaturo
|
| Akkusativ |
accusitaturum
|
accusitaturam
|
accusitaturum
|
| Ablativ |
accusitaturo
|
accusitatura
|
accusitaturo
|
| Vokativ |
accusitature
|
accusitatura
|
accusitaturum
|
Plural
| Nominativ |
accusitaturi
|
accusitaturae
|
accusitatura
|
| Genitiv |
accusitaturorum
|
accusitaturarum
|
accusitaturorum
|
| Dativ |
accusitaturis
|
accusitaturis
|
accusitaturis
|
| Akkusativ |
accusitaturos
|
accusitaturas
|
accusitatura
|
| Ablativ |
accusitaturis
|
accusitaturis
|
accusitaturis
|
| Vokativ |
accusitaturi
|
accusitaturae
|
accusitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accusitatum
|
accusitatu
|