Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusso
|
ich klage an |
| 2. Person Singular |
accussas
|
du klagst an |
| 3. Person Singular |
accussat
|
er/sie/es klagt an |
| 1. Person Plural |
accussamus
|
wir klagen an |
| 2. Person Plural |
accussatis
|
ihr klagt an |
| 3. Person Plural |
accussant
|
sie klagen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussor
|
ich werde angeklagt |
| 2. Person Singular |
accussaris accussare
|
du wirst angeklagt |
| 3. Person Singular |
accussatur
|
er/sie/es wird angeklagt |
| 1. Person Plural |
accussamur
|
wir werden angeklagt |
| 2. Person Plural |
accussamini
|
ihr werdet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accussantur
|
sie werden angeklagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussem
|
ich klage an |
| 2. Person Singular |
accusses
|
du klagest an |
| 3. Person Singular |
accusset
|
er/sie/es klage an |
| 1. Person Plural |
accussemus
|
wir klagen an |
| 2. Person Plural |
accussetis
|
ihr klaget an |
| 3. Person Plural |
accussent
|
sie klagen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusser
|
ich werde angeklagt |
| 2. Person Singular |
accusseris accussere
|
du werdest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accussetur
|
er/sie/es werde angeklagt |
| 1. Person Plural |
accussemur
|
wir werden angeklagt |
| 2. Person Plural |
accussemini
|
ihr werdet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accussentur
|
sie werden angeklagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabam
|
ich klagte an |
| 2. Person Singular |
accussabas
|
du klagtest an |
| 3. Person Singular |
accussabat
|
er/sie/es klagte an |
| 1. Person Plural |
accussabamus
|
wir klagten an |
| 2. Person Plural |
accussabatis
|
ihr klagtet an |
| 3. Person Plural |
accussabant
|
sie klagten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabar
|
ich wurde angeklagt |
| 2. Person Singular |
accussabaris accussabare
|
du wurdest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accussabatur
|
er/sie/es wurde angeklagt |
| 1. Person Plural |
accussabamur
|
wir wurden angeklagt |
| 2. Person Plural |
accussabamini
|
ihr wurdet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accussabantur
|
sie wurden angeklagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarem
|
ich klagte an |
| 2. Person Singular |
accussares
|
du klagtest an |
| 3. Person Singular |
accussaret
|
er/sie/es klagte an |
| 1. Person Plural |
accussaremus
|
wir klagten an |
| 2. Person Plural |
accussaretis
|
ihr klagtet an |
| 3. Person Plural |
accussarent
|
sie klagten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarer
|
ich würde angeklagt |
| 2. Person Singular |
accussareris accussarere
|
du würdest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accussaretur
|
er/sie/es würde angeklagt |
| 1. Person Plural |
accussaremur
|
wir würden angeklagt |
| 2. Person Plural |
accussaremini
|
ihr würdet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accussarentur
|
sie würden angeklagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabo
|
ich werde anklagen |
| 2. Person Singular |
accussabis
|
du wirst anklagen |
| 3. Person Singular |
accussabit
|
er/sie/es wird anklagen |
| 1. Person Plural |
accussabimus
|
wir werden anklagen |
| 2. Person Plural |
accussabitis
|
ihr werdet anklagen |
| 3. Person Plural |
accussabunt
|
sie werden anklagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabor
|
ich werde angeklagt werden |
| 2. Person Singular |
accussaberis accussabere
|
du wirst angeklagt werden |
| 3. Person Singular |
accussabitur
|
er/sie/es wird angeklagt werden |
| 1. Person Plural |
accussabimur
|
wir werden angeklagt werden |
| 2. Person Plural |
accussabimini
|
ihr werdet angeklagt werden |
| 3. Person Plural |
accussabuntur
|
sie werden angeklagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavi
|
ich habe angeklagt |
| 2. Person Singular |
accussavisti
|
du hast angeklagt |
| 3. Person Singular |
accussavit
|
er/sie/es hat angeklagt |
| 1. Person Plural |
accussavimus
|
wir haben angeklagt |
| 2. Person Plural |
accussavistis
|
ihr habt angeklagt |
| 3. Person Plural |
accussaverunt accussavere
|
sie haben angeklagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sum
|
ich bin angeklagt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus es
|
du bist angeklagt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus est
|
er/sie/es ist angeklagt worden |
| 1. Person Plural |
accussati sumus
|
wir sind angeklagt worden |
| 2. Person Plural |
accussati estis
|
ihr seid angeklagt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sunt
|
sie sind angeklagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaverim
|
ich habe angeklagt |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du habest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es habe angeklagt |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir haben angeklagt |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr habet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie haben angeklagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sim
|
ich sei angeklagt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus sis
|
du seiest angeklagt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus sit
|
er/sie/es sei angeklagt worden |
| 1. Person Plural |
accussati simus
|
wir seien angeklagt worden |
| 2. Person Plural |
accussati sitis
|
ihr seiet angeklagt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sint
|
sie seien angeklagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaveram
|
ich hatte angeklagt |
| 2. Person Singular |
accussaveras
|
du hattest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accussaverat
|
er/sie/es hatte angeklagt |
| 1. Person Plural |
accussaveramus
|
wir hatten angeklagt |
| 2. Person Plural |
accussaveratis
|
ihr hattet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accussaverant
|
sie hatten angeklagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus eram
|
ich war angeklagt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus eras
|
du warst angeklagt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus erat
|
er/sie/es war angeklagt worden |
| 1. Person Plural |
accussati eramus
|
wir waren angeklagt worden |
| 2. Person Plural |
accussati eratis
|
ihr wart angeklagt worden |
| 3. Person Plural |
accussati erant
|
sie waren angeklagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavissem
|
ich hätte angeklagt |
| 2. Person Singular |
accussavisses
|
du hättest angeklagt |
| 3. Person Singular |
accussavisset
|
er/sie/es hätte angeklagt |
| 1. Person Plural |
accussavissemus
|
wir hätten angeklagt |
| 2. Person Plural |
accussavissetis
|
ihr hättet angeklagt |
| 3. Person Plural |
accussavissent
|
sie hätten angeklagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus essem
|
ich wäre angeklagt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus esses
|
du wärest angeklagt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus esset
|
er/sie/es wäre angeklagt worden |
| 1. Person Plural |
accussati essemus
|
wir wären angeklagt worden |
| 2. Person Plural |
accussati essetis
|
ihr wäret angeklagt worden |
| 3. Person Plural |
accussati essent
|
sie wären angeklagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavero
|
ich werde angeklagt haben |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du wirst angeklagt haben |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es wird angeklagt haben |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir werden angeklagt haben |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr werdet angeklagt haben |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie werden angeklagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus ero
|
ich werde angeklagt worden sein |
| 2. Person Singular |
accussatus eris
|
du wirst angeklagt worden sein |
| 3. Person Singular |
accussatus erit
|
er/sie/es wird angeklagt worden sein |
| 1. Person Plural |
accussati erimus
|
wir werden angeklagt worden sein |
| 2. Person Plural |
accussati eritis
|
ihr werdet angeklagt worden sein |
| 3. Person Plural |
accussati erunt
|
sie werden angeklagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussare
|
anklagen |
| Vorzeitigkeit |
accussavisse
|
angeklagt haben |
| Nachzeitigkeit |
accussaturum esse
|
anklagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussari accussarier
|
angeklagt werden |
| Vorzeitigkeit |
accussatum esse
|
angeklagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accussatum iri
|
künftig angeklagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accussa
|
klage an; klag an! |
| 2. Person Plural |
accussate
|
klagt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accussato
|
| 3. Person Singular |
accussato
|
| 2. Person Plural |
accussatote
|
| 3. Person Plural |
accussanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accussare
|
das Anklagen |
| Genitiv |
accussandi
|
des Anklagens |
| Dativ |
accussando
|
dem Anklagen |
| Akkusativ |
accussandum
|
das Anklagen |
| Ablativ |
accussando
|
durch das Anklagen |
| Vokativ |
accussande
|
Anklagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussandus
|
accussanda
|
accussandum
|
| Genitiv |
accussandi
|
accussandae
|
accussandi
|
| Dativ |
accussando
|
accussandae
|
accussando
|
| Akkusativ |
accussandum
|
accussandam
|
accussandum
|
| Ablativ |
accussando
|
accussanda
|
accussando
|
| Vokativ |
accussande
|
accussanda
|
accussandum
|
Plural
| Nominativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
| Genitiv |
accussandorum
|
accussandarum
|
accussandorum
|
| Dativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Akkusativ |
accussandos
|
accussandas
|
accussanda
|
| Ablativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Vokativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
| Genitiv |
accussantis
|
accussantis
|
accussantis
|
| Dativ |
accussanti
|
accussanti
|
accussanti
|
| Akkusativ |
accussantem
|
accussantem
|
accussans
|
| Ablativ |
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
| Vokativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
Plural
| Nominativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Genitiv |
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
| Dativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Akkusativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Ablativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Vokativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussatus
|
accussata
|
accussatum
|
| Genitiv |
accussati
|
accussatae
|
accussati
|
| Dativ |
accussato
|
accussatae
|
accussato
|
| Akkusativ |
accussatum
|
accussatam
|
accussatum
|
| Ablativ |
accussato
|
accussata
|
accussato
|
| Vokativ |
accussate
|
accussata
|
accussatum
|
Plural
| Nominativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
| Genitiv |
accussatorum
|
accussatarum
|
accussatorum
|
| Dativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Akkusativ |
accussatos
|
accussatas
|
accussata
|
| Ablativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Vokativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussaturus
|
accussatura
|
accussaturum
|
| Genitiv |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussaturi
|
| Dativ |
accussaturo
|
accussaturae
|
accussaturo
|
| Akkusativ |
accussaturum
|
accussaturam
|
accussaturum
|
| Ablativ |
accussaturo
|
accussatura
|
accussaturo
|
| Vokativ |
accussature
|
accussatura
|
accussaturum
|
Plural
| Nominativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
| Genitiv |
accussaturorum
|
accussaturarum
|
accussaturorum
|
| Dativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Akkusativ |
accussaturos
|
accussaturas
|
accussatura
|
| Ablativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Vokativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accussatum
|
accussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusso
|
ich bemängle |
| 2. Person Singular |
accussas
|
du bemängelst |
| 3. Person Singular |
accussat
|
er/sie/es bemängelt |
| 1. Person Plural |
accussamus
|
wir bemängeln |
| 2. Person Plural |
accussatis
|
ihr bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussant
|
sie bemängeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussor
|
ich werde bemängelt |
| 2. Person Singular |
accussaris accussare
|
du wirst bemängelt |
| 3. Person Singular |
accussatur
|
er/sie/es wird bemängelt |
| 1. Person Plural |
accussamur
|
wir werden bemängelt |
| 2. Person Plural |
accussamini
|
ihr werdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussantur
|
sie werden bemängelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussem
|
ich bemängle |
| 2. Person Singular |
accusses
|
du bemängelst |
| 3. Person Singular |
accusset
|
er/sie/es bemängle |
| 1. Person Plural |
accussemus
|
wir bemängeln |
| 2. Person Plural |
accussetis
|
ihr bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussent
|
sie bemängeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusser
|
ich werde bemängelt |
| 2. Person Singular |
accusseris accussere
|
du werdest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accussetur
|
er/sie/es werde bemängelt |
| 1. Person Plural |
accussemur
|
wir werden bemängelt |
| 2. Person Plural |
accussemini
|
ihr werdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussentur
|
sie werden bemängelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabam
|
ich bemängelte |
| 2. Person Singular |
accussabas
|
du bemängeltest |
| 3. Person Singular |
accussabat
|
er/sie/es bemängelte |
| 1. Person Plural |
accussabamus
|
wir bemängelten |
| 2. Person Plural |
accussabatis
|
ihr bemängeltet |
| 3. Person Plural |
accussabant
|
sie bemängelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabar
|
ich wurde bemängelt |
| 2. Person Singular |
accussabaris accussabare
|
du wurdest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accussabatur
|
er/sie/es wurde bemängelt |
| 1. Person Plural |
accussabamur
|
wir wurden bemängelt |
| 2. Person Plural |
accussabamini
|
ihr wurdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussabantur
|
sie wurden bemängelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarem
|
ich bemängelte |
| 2. Person Singular |
accussares
|
du bemängeltest |
| 3. Person Singular |
accussaret
|
er/sie/es bemängelte |
| 1. Person Plural |
accussaremus
|
wir bemängelten |
| 2. Person Plural |
accussaretis
|
ihr bemängeltet |
| 3. Person Plural |
accussarent
|
sie bemängelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarer
|
ich würde bemängelt |
| 2. Person Singular |
accussareris accussarere
|
du würdest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accussaretur
|
er/sie/es würde bemängelt |
| 1. Person Plural |
accussaremur
|
wir würden bemängelt |
| 2. Person Plural |
accussaremini
|
ihr würdet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussarentur
|
sie würden bemängelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabo
|
ich werde bemängeln |
| 2. Person Singular |
accussabis
|
du wirst bemängeln |
| 3. Person Singular |
accussabit
|
er/sie/es wird bemängeln |
| 1. Person Plural |
accussabimus
|
wir werden bemängeln |
| 2. Person Plural |
accussabitis
|
ihr werdet bemängeln |
| 3. Person Plural |
accussabunt
|
sie werden bemängeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabor
|
ich werde bemängelt werden |
| 2. Person Singular |
accussaberis accussabere
|
du wirst bemängelt werden |
| 3. Person Singular |
accussabitur
|
er/sie/es wird bemängelt werden |
| 1. Person Plural |
accussabimur
|
wir werden bemängelt werden |
| 2. Person Plural |
accussabimini
|
ihr werdet bemängelt werden |
| 3. Person Plural |
accussabuntur
|
sie werden bemängelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavi
|
ich habe bemängelt |
| 2. Person Singular |
accussavisti
|
du hast bemängelt |
| 3. Person Singular |
accussavit
|
er/sie/es hat bemängelt |
| 1. Person Plural |
accussavimus
|
wir haben bemängelt |
| 2. Person Plural |
accussavistis
|
ihr habt bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussaverunt accussavere
|
sie haben bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sum
|
ich bin bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus es
|
du bist bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus est
|
er/sie/es ist bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
accussati sumus
|
wir sind bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
accussati estis
|
ihr seid bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sunt
|
sie sind bemängelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaverim
|
ich habe bemängelt |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du habest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es habe bemängelt |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir haben bemängelt |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr habet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie haben bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sim
|
ich sei bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus sis
|
du seiest bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus sit
|
er/sie/es sei bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
accussati simus
|
wir seien bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
accussati sitis
|
ihr seiet bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sint
|
sie seien bemängelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaveram
|
ich hatte bemängelt |
| 2. Person Singular |
accussaveras
|
du hattest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accussaverat
|
er/sie/es hatte bemängelt |
| 1. Person Plural |
accussaveramus
|
wir hatten bemängelt |
| 2. Person Plural |
accussaveratis
|
ihr hattet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussaverant
|
sie hatten bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus eram
|
ich war bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus eras
|
du warst bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus erat
|
er/sie/es war bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
accussati eramus
|
wir waren bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
accussati eratis
|
ihr wart bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
accussati erant
|
sie waren bemängelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavissem
|
ich hätte bemängelt |
| 2. Person Singular |
accussavisses
|
du hättest bemängelt |
| 3. Person Singular |
accussavisset
|
er/sie/es hätte bemängelt |
| 1. Person Plural |
accussavissemus
|
wir hätten bemängelt |
| 2. Person Plural |
accussavissetis
|
ihr hättet bemängelt |
| 3. Person Plural |
accussavissent
|
sie hätten bemängelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus essem
|
ich wäre bemängelt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus esses
|
du wärest bemängelt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus esset
|
er/sie/es wäre bemängelt worden |
| 1. Person Plural |
accussati essemus
|
wir wären bemängelt worden |
| 2. Person Plural |
accussati essetis
|
ihr wäret bemängelt worden |
| 3. Person Plural |
accussati essent
|
sie wären bemängelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavero
|
ich werde bemängelt haben |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du wirst bemängelt haben |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es wird bemängelt haben |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir werden bemängelt haben |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr werdet bemängelt haben |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie werden bemängelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus ero
|
ich werde bemängelt worden sein |
| 2. Person Singular |
accussatus eris
|
du wirst bemängelt worden sein |
| 3. Person Singular |
accussatus erit
|
er/sie/es wird bemängelt worden sein |
| 1. Person Plural |
accussati erimus
|
wir werden bemängelt worden sein |
| 2. Person Plural |
accussati eritis
|
ihr werdet bemängelt worden sein |
| 3. Person Plural |
accussati erunt
|
sie werden bemängelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussare
|
bemängeln |
| Vorzeitigkeit |
accussavisse
|
bemängelt haben |
| Nachzeitigkeit |
accussaturum esse
|
bemängeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussari accussarier
|
bemängelt werden |
| Vorzeitigkeit |
accussatum esse
|
bemängelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accussatum iri
|
künftig bemängelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accussa
|
bemängle! |
| 2. Person Plural |
accussate
|
bemängelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accussato
|
| 3. Person Singular |
accussato
|
| 2. Person Plural |
accussatote
|
| 3. Person Plural |
accussanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accussare
|
das Bemängeln |
| Genitiv |
accussandi
|
des Bemängelnes |
| Dativ |
accussando
|
dem Bemängeln |
| Akkusativ |
accussandum
|
das Bemängeln |
| Ablativ |
accussando
|
durch das Bemängeln |
| Vokativ |
accussande
|
Bemängeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussandus
|
accussanda
|
accussandum
|
| Genitiv |
accussandi
|
accussandae
|
accussandi
|
| Dativ |
accussando
|
accussandae
|
accussando
|
| Akkusativ |
accussandum
|
accussandam
|
accussandum
|
| Ablativ |
accussando
|
accussanda
|
accussando
|
| Vokativ |
accussande
|
accussanda
|
accussandum
|
Plural
| Nominativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
| Genitiv |
accussandorum
|
accussandarum
|
accussandorum
|
| Dativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Akkusativ |
accussandos
|
accussandas
|
accussanda
|
| Ablativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Vokativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
| Genitiv |
accussantis
|
accussantis
|
accussantis
|
| Dativ |
accussanti
|
accussanti
|
accussanti
|
| Akkusativ |
accussantem
|
accussantem
|
accussans
|
| Ablativ |
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
| Vokativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
Plural
| Nominativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Genitiv |
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
| Dativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Akkusativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Ablativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Vokativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussatus
|
accussata
|
accussatum
|
| Genitiv |
accussati
|
accussatae
|
accussati
|
| Dativ |
accussato
|
accussatae
|
accussato
|
| Akkusativ |
accussatum
|
accussatam
|
accussatum
|
| Ablativ |
accussato
|
accussata
|
accussato
|
| Vokativ |
accussate
|
accussata
|
accussatum
|
Plural
| Nominativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
| Genitiv |
accussatorum
|
accussatarum
|
accussatorum
|
| Dativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Akkusativ |
accussatos
|
accussatas
|
accussata
|
| Ablativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Vokativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussaturus
|
accussatura
|
accussaturum
|
| Genitiv |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussaturi
|
| Dativ |
accussaturo
|
accussaturae
|
accussaturo
|
| Akkusativ |
accussaturum
|
accussaturam
|
accussaturum
|
| Ablativ |
accussaturo
|
accussatura
|
accussaturo
|
| Vokativ |
accussature
|
accussatura
|
accussaturum
|
Plural
| Nominativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
| Genitiv |
accussaturorum
|
accussaturarum
|
accussaturorum
|
| Dativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Akkusativ |
accussaturos
|
accussaturas
|
accussatura
|
| Ablativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Vokativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accussatum
|
accussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusso
|
ich beschuldige |
| 2. Person Singular |
accussas
|
du beschuldigst |
| 3. Person Singular |
accussat
|
er/sie/es beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accussamus
|
wir beschuldigen |
| 2. Person Plural |
accussatis
|
ihr beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accussant
|
sie beschuldigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussor
|
ich werde beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accussaris accussare
|
du wirst beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accussatur
|
er/sie/es wird beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accussamur
|
wir werden beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accussamini
|
ihr werdet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accussantur
|
sie werden beschuldigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussem
|
ich beschuldige |
| 2. Person Singular |
accusses
|
du beschuldigest |
| 3. Person Singular |
accusset
|
er/sie/es beschuldige |
| 1. Person Plural |
accussemus
|
wir beschuldigen |
| 2. Person Plural |
accussetis
|
ihr beschuldiget |
| 3. Person Plural |
accussent
|
sie beschuldigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusser
|
ich werde beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accusseris accussere
|
du werdest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accussetur
|
er/sie/es werde beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accussemur
|
wir werden beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accussemini
|
ihr werdet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accussentur
|
sie werden beschuldigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabam
|
ich beschuldigte |
| 2. Person Singular |
accussabas
|
du beschuldigtest |
| 3. Person Singular |
accussabat
|
er/sie/es beschuldigte |
| 1. Person Plural |
accussabamus
|
wir beschuldigten |
| 2. Person Plural |
accussabatis
|
ihr beschuldigtet |
| 3. Person Plural |
accussabant
|
sie beschuldigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabar
|
ich wurde beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accussabaris accussabare
|
du wurdest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accussabatur
|
er/sie/es wurde beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accussabamur
|
wir wurden beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accussabamini
|
ihr wurdet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accussabantur
|
sie wurden beschuldigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarem
|
ich beschuldigte |
| 2. Person Singular |
accussares
|
du beschuldigtest |
| 3. Person Singular |
accussaret
|
er/sie/es beschuldigte |
| 1. Person Plural |
accussaremus
|
wir beschuldigten |
| 2. Person Plural |
accussaretis
|
ihr beschuldigtet |
| 3. Person Plural |
accussarent
|
sie beschuldigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarer
|
ich würde beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accussareris accussarere
|
du würdest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accussaretur
|
er/sie/es würde beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accussaremur
|
wir würden beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accussaremini
|
ihr würdet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accussarentur
|
sie würden beschuldigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabo
|
ich werde beschuldigen |
| 2. Person Singular |
accussabis
|
du wirst beschuldigen |
| 3. Person Singular |
accussabit
|
er/sie/es wird beschuldigen |
| 1. Person Plural |
accussabimus
|
wir werden beschuldigen |
| 2. Person Plural |
accussabitis
|
ihr werdet beschuldigen |
| 3. Person Plural |
accussabunt
|
sie werden beschuldigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabor
|
ich werde beschuldigt werden |
| 2. Person Singular |
accussaberis accussabere
|
du wirst beschuldigt werden |
| 3. Person Singular |
accussabitur
|
er/sie/es wird beschuldigt werden |
| 1. Person Plural |
accussabimur
|
wir werden beschuldigt werden |
| 2. Person Plural |
accussabimini
|
ihr werdet beschuldigt werden |
| 3. Person Plural |
accussabuntur
|
sie werden beschuldigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavi
|
ich habe beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accussavisti
|
du hast beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accussavit
|
er/sie/es hat beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accussavimus
|
wir haben beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accussavistis
|
ihr habt beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accussaverunt accussavere
|
sie haben beschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sum
|
ich bin beschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus es
|
du bist beschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus est
|
er/sie/es ist beschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accussati sumus
|
wir sind beschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accussati estis
|
ihr seid beschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sunt
|
sie sind beschuldigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaverim
|
ich habe beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du habest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es habe beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir haben beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr habet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie haben beschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sim
|
ich sei beschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus sis
|
du seiest beschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus sit
|
er/sie/es sei beschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accussati simus
|
wir seien beschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accussati sitis
|
ihr seiet beschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sint
|
sie seien beschuldigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaveram
|
ich hatte beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accussaveras
|
du hattest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accussaverat
|
er/sie/es hatte beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accussaveramus
|
wir hatten beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accussaveratis
|
ihr hattet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accussaverant
|
sie hatten beschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus eram
|
ich war beschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus eras
|
du warst beschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus erat
|
er/sie/es war beschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accussati eramus
|
wir waren beschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accussati eratis
|
ihr wart beschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accussati erant
|
sie waren beschuldigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavissem
|
ich hätte beschuldigt |
| 2. Person Singular |
accussavisses
|
du hättest beschuldigt |
| 3. Person Singular |
accussavisset
|
er/sie/es hätte beschuldigt |
| 1. Person Plural |
accussavissemus
|
wir hätten beschuldigt |
| 2. Person Plural |
accussavissetis
|
ihr hättet beschuldigt |
| 3. Person Plural |
accussavissent
|
sie hätten beschuldigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus essem
|
ich wäre beschuldigt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus esses
|
du wärest beschuldigt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus esset
|
er/sie/es wäre beschuldigt worden |
| 1. Person Plural |
accussati essemus
|
wir wären beschuldigt worden |
| 2. Person Plural |
accussati essetis
|
ihr wäret beschuldigt worden |
| 3. Person Plural |
accussati essent
|
sie wären beschuldigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavero
|
ich werde beschuldigt haben |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du wirst beschuldigt haben |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es wird beschuldigt haben |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir werden beschuldigt haben |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr werdet beschuldigt haben |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie werden beschuldigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus ero
|
ich werde beschuldigt worden sein |
| 2. Person Singular |
accussatus eris
|
du wirst beschuldigt worden sein |
| 3. Person Singular |
accussatus erit
|
er/sie/es wird beschuldigt worden sein |
| 1. Person Plural |
accussati erimus
|
wir werden beschuldigt worden sein |
| 2. Person Plural |
accussati eritis
|
ihr werdet beschuldigt worden sein |
| 3. Person Plural |
accussati erunt
|
sie werden beschuldigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussare
|
beschuldigen |
| Vorzeitigkeit |
accussavisse
|
beschuldigt haben |
| Nachzeitigkeit |
accussaturum esse
|
beschuldigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussari accussarier
|
beschuldigt werden |
| Vorzeitigkeit |
accussatum esse
|
beschuldigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accussatum iri
|
künftig beschuldigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accussa
|
beschuldige; beschuldig! |
| 2. Person Plural |
accussate
|
beschuldigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accussato
|
| 3. Person Singular |
accussato
|
| 2. Person Plural |
accussatote
|
| 3. Person Plural |
accussanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accussare
|
das Beschuldigen |
| Genitiv |
accussandi
|
des Beschuldigens |
| Dativ |
accussando
|
dem Beschuldigen |
| Akkusativ |
accussandum
|
das Beschuldigen |
| Ablativ |
accussando
|
durch das Beschuldigen |
| Vokativ |
accussande
|
Beschuldigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussandus
|
accussanda
|
accussandum
|
| Genitiv |
accussandi
|
accussandae
|
accussandi
|
| Dativ |
accussando
|
accussandae
|
accussando
|
| Akkusativ |
accussandum
|
accussandam
|
accussandum
|
| Ablativ |
accussando
|
accussanda
|
accussando
|
| Vokativ |
accussande
|
accussanda
|
accussandum
|
Plural
| Nominativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
| Genitiv |
accussandorum
|
accussandarum
|
accussandorum
|
| Dativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Akkusativ |
accussandos
|
accussandas
|
accussanda
|
| Ablativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Vokativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
| Genitiv |
accussantis
|
accussantis
|
accussantis
|
| Dativ |
accussanti
|
accussanti
|
accussanti
|
| Akkusativ |
accussantem
|
accussantem
|
accussans
|
| Ablativ |
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
| Vokativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
Plural
| Nominativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Genitiv |
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
| Dativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Akkusativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Ablativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Vokativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussatus
|
accussata
|
accussatum
|
| Genitiv |
accussati
|
accussatae
|
accussati
|
| Dativ |
accussato
|
accussatae
|
accussato
|
| Akkusativ |
accussatum
|
accussatam
|
accussatum
|
| Ablativ |
accussato
|
accussata
|
accussato
|
| Vokativ |
accussate
|
accussata
|
accussatum
|
Plural
| Nominativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
| Genitiv |
accussatorum
|
accussatarum
|
accussatorum
|
| Dativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Akkusativ |
accussatos
|
accussatas
|
accussata
|
| Ablativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Vokativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussaturus
|
accussatura
|
accussaturum
|
| Genitiv |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussaturi
|
| Dativ |
accussaturo
|
accussaturae
|
accussaturo
|
| Akkusativ |
accussaturum
|
accussaturam
|
accussaturum
|
| Ablativ |
accussaturo
|
accussatura
|
accussaturo
|
| Vokativ |
accussature
|
accussatura
|
accussaturum
|
Plural
| Nominativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
| Genitiv |
accussaturorum
|
accussaturarum
|
accussaturorum
|
| Dativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Akkusativ |
accussaturos
|
accussaturas
|
accussatura
|
| Ablativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Vokativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accussatum
|
accussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusso
|
ich rüge |
| 2. Person Singular |
accussas
|
du rügst |
| 3. Person Singular |
accussat
|
er/sie/es rügt |
| 1. Person Plural |
accussamus
|
wir rügen |
| 2. Person Plural |
accussatis
|
ihr rügt |
| 3. Person Plural |
accussant
|
sie rügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussor
|
ich werde gerügt |
| 2. Person Singular |
accussaris accussare
|
du wirst gerügt |
| 3. Person Singular |
accussatur
|
er/sie/es wird gerügt |
| 1. Person Plural |
accussamur
|
wir werden gerügt |
| 2. Person Plural |
accussamini
|
ihr werdet gerügt |
| 3. Person Plural |
accussantur
|
sie werden gerügt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussem
|
ich rüge |
| 2. Person Singular |
accusses
|
du rügest |
| 3. Person Singular |
accusset
|
er/sie/es rüge |
| 1. Person Plural |
accussemus
|
wir rügen |
| 2. Person Plural |
accussetis
|
ihr rüget |
| 3. Person Plural |
accussent
|
sie rügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusser
|
ich werde gerügt |
| 2. Person Singular |
accusseris accussere
|
du werdest gerügt |
| 3. Person Singular |
accussetur
|
er/sie/es werde gerügt |
| 1. Person Plural |
accussemur
|
wir werden gerügt |
| 2. Person Plural |
accussemini
|
ihr werdet gerügt |
| 3. Person Plural |
accussentur
|
sie werden gerügt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabam
|
ich rügte |
| 2. Person Singular |
accussabas
|
du rügtest |
| 3. Person Singular |
accussabat
|
er/sie/es rügte |
| 1. Person Plural |
accussabamus
|
wir rügten |
| 2. Person Plural |
accussabatis
|
ihr rügtet |
| 3. Person Plural |
accussabant
|
sie rügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabar
|
ich wurde gerügt |
| 2. Person Singular |
accussabaris accussabare
|
du wurdest gerügt |
| 3. Person Singular |
accussabatur
|
er/sie/es wurde gerügt |
| 1. Person Plural |
accussabamur
|
wir wurden gerügt |
| 2. Person Plural |
accussabamini
|
ihr wurdet gerügt |
| 3. Person Plural |
accussabantur
|
sie wurden gerügt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarem
|
ich rügte |
| 2. Person Singular |
accussares
|
du rügtest |
| 3. Person Singular |
accussaret
|
er/sie/es rügte |
| 1. Person Plural |
accussaremus
|
wir rügten |
| 2. Person Plural |
accussaretis
|
ihr rügtet |
| 3. Person Plural |
accussarent
|
sie rügten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarer
|
ich würde gerügt |
| 2. Person Singular |
accussareris accussarere
|
du würdest gerügt |
| 3. Person Singular |
accussaretur
|
er/sie/es würde gerügt |
| 1. Person Plural |
accussaremur
|
wir würden gerügt |
| 2. Person Plural |
accussaremini
|
ihr würdet gerügt |
| 3. Person Plural |
accussarentur
|
sie würden gerügt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabo
|
ich werde rügen |
| 2. Person Singular |
accussabis
|
du wirst rügen |
| 3. Person Singular |
accussabit
|
er/sie/es wird rügen |
| 1. Person Plural |
accussabimus
|
wir werden rügen |
| 2. Person Plural |
accussabitis
|
ihr werdet rügen |
| 3. Person Plural |
accussabunt
|
sie werden rügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabor
|
ich werde gerügt werden |
| 2. Person Singular |
accussaberis accussabere
|
du wirst gerügt werden |
| 3. Person Singular |
accussabitur
|
er/sie/es wird gerügt werden |
| 1. Person Plural |
accussabimur
|
wir werden gerügt werden |
| 2. Person Plural |
accussabimini
|
ihr werdet gerügt werden |
| 3. Person Plural |
accussabuntur
|
sie werden gerügt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavi
|
ich habe gerügt |
| 2. Person Singular |
accussavisti
|
du hast gerügt |
| 3. Person Singular |
accussavit
|
er/sie/es hat gerügt |
| 1. Person Plural |
accussavimus
|
wir haben gerügt |
| 2. Person Plural |
accussavistis
|
ihr habt gerügt |
| 3. Person Plural |
accussaverunt accussavere
|
sie haben gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sum
|
ich bin gerügt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus es
|
du bist gerügt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus est
|
er/sie/es ist gerügt worden |
| 1. Person Plural |
accussati sumus
|
wir sind gerügt worden |
| 2. Person Plural |
accussati estis
|
ihr seid gerügt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sunt
|
sie sind gerügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaverim
|
ich habe gerügt |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du habest gerügt |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es habe gerügt |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir haben gerügt |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr habet gerügt |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie haben gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sim
|
ich sei gerügt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus sis
|
du seiest gerügt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus sit
|
er/sie/es sei gerügt worden |
| 1. Person Plural |
accussati simus
|
wir seien gerügt worden |
| 2. Person Plural |
accussati sitis
|
ihr seiet gerügt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sint
|
sie seien gerügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaveram
|
ich hatte gerügt |
| 2. Person Singular |
accussaveras
|
du hattest gerügt |
| 3. Person Singular |
accussaverat
|
er/sie/es hatte gerügt |
| 1. Person Plural |
accussaveramus
|
wir hatten gerügt |
| 2. Person Plural |
accussaveratis
|
ihr hattet gerügt |
| 3. Person Plural |
accussaverant
|
sie hatten gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus eram
|
ich war gerügt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus eras
|
du warst gerügt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus erat
|
er/sie/es war gerügt worden |
| 1. Person Plural |
accussati eramus
|
wir waren gerügt worden |
| 2. Person Plural |
accussati eratis
|
ihr wart gerügt worden |
| 3. Person Plural |
accussati erant
|
sie waren gerügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavissem
|
ich hätte gerügt |
| 2. Person Singular |
accussavisses
|
du hättest gerügt |
| 3. Person Singular |
accussavisset
|
er/sie/es hätte gerügt |
| 1. Person Plural |
accussavissemus
|
wir hätten gerügt |
| 2. Person Plural |
accussavissetis
|
ihr hättet gerügt |
| 3. Person Plural |
accussavissent
|
sie hätten gerügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus essem
|
ich wäre gerügt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus esses
|
du wärest gerügt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus esset
|
er/sie/es wäre gerügt worden |
| 1. Person Plural |
accussati essemus
|
wir wären gerügt worden |
| 2. Person Plural |
accussati essetis
|
ihr wäret gerügt worden |
| 3. Person Plural |
accussati essent
|
sie wären gerügt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavero
|
ich werde gerügt haben |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du wirst gerügt haben |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es wird gerügt haben |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir werden gerügt haben |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr werdet gerügt haben |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie werden gerügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus ero
|
ich werde gerügt worden sein |
| 2. Person Singular |
accussatus eris
|
du wirst gerügt worden sein |
| 3. Person Singular |
accussatus erit
|
er/sie/es wird gerügt worden sein |
| 1. Person Plural |
accussati erimus
|
wir werden gerügt worden sein |
| 2. Person Plural |
accussati eritis
|
ihr werdet gerügt worden sein |
| 3. Person Plural |
accussati erunt
|
sie werden gerügt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussare
|
rügen |
| Vorzeitigkeit |
accussavisse
|
gerügt haben |
| Nachzeitigkeit |
accussaturum esse
|
rügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussari accussarier
|
gerügt werden |
| Vorzeitigkeit |
accussatum esse
|
gerügt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accussatum iri
|
künftig gerügt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accussa
|
rüge; rüg! |
| 2. Person Plural |
accussate
|
rügt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accussato
|
| 3. Person Singular |
accussato
|
| 2. Person Plural |
accussatote
|
| 3. Person Plural |
accussanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accussare
|
das Rügen |
| Genitiv |
accussandi
|
des Rügens |
| Dativ |
accussando
|
dem Rügen |
| Akkusativ |
accussandum
|
das Rügen |
| Ablativ |
accussando
|
durch das Rügen |
| Vokativ |
accussande
|
Rügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussandus
|
accussanda
|
accussandum
|
| Genitiv |
accussandi
|
accussandae
|
accussandi
|
| Dativ |
accussando
|
accussandae
|
accussando
|
| Akkusativ |
accussandum
|
accussandam
|
accussandum
|
| Ablativ |
accussando
|
accussanda
|
accussando
|
| Vokativ |
accussande
|
accussanda
|
accussandum
|
Plural
| Nominativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
| Genitiv |
accussandorum
|
accussandarum
|
accussandorum
|
| Dativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Akkusativ |
accussandos
|
accussandas
|
accussanda
|
| Ablativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Vokativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
| Genitiv |
accussantis
|
accussantis
|
accussantis
|
| Dativ |
accussanti
|
accussanti
|
accussanti
|
| Akkusativ |
accussantem
|
accussantem
|
accussans
|
| Ablativ |
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
| Vokativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
Plural
| Nominativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Genitiv |
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
| Dativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Akkusativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Ablativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Vokativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussatus
|
accussata
|
accussatum
|
| Genitiv |
accussati
|
accussatae
|
accussati
|
| Dativ |
accussato
|
accussatae
|
accussato
|
| Akkusativ |
accussatum
|
accussatam
|
accussatum
|
| Ablativ |
accussato
|
accussata
|
accussato
|
| Vokativ |
accussate
|
accussata
|
accussatum
|
Plural
| Nominativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
| Genitiv |
accussatorum
|
accussatarum
|
accussatorum
|
| Dativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Akkusativ |
accussatos
|
accussatas
|
accussata
|
| Ablativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Vokativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussaturus
|
accussatura
|
accussaturum
|
| Genitiv |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussaturi
|
| Dativ |
accussaturo
|
accussaturae
|
accussaturo
|
| Akkusativ |
accussaturum
|
accussaturam
|
accussaturum
|
| Ablativ |
accussaturo
|
accussatura
|
accussaturo
|
| Vokativ |
accussature
|
accussatura
|
accussaturum
|
Plural
| Nominativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
| Genitiv |
accussaturorum
|
accussaturarum
|
accussaturorum
|
| Dativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Akkusativ |
accussaturos
|
accussaturas
|
accussatura
|
| Ablativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Vokativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accussatum
|
accussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusso
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
accussas
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
accussat
|
er/sie/es tadelt |
| 1. Person Plural |
accussamus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
accussatis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
accussant
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussor
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
accussaris accussare
|
du wirst getadelt |
| 3. Person Singular |
accussatur
|
er/sie/es wird getadelt |
| 1. Person Plural |
accussamur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
accussamini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
accussantur
|
sie werden getadelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussem
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
accusses
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
accusset
|
er/sie/es tadle |
| 1. Person Plural |
accussemus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
accussetis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
accussent
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusser
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
accusseris accussere
|
du werdest getadelt |
| 3. Person Singular |
accussetur
|
er/sie/es werde getadelt |
| 1. Person Plural |
accussemur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
accussemini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
accussentur
|
sie werden getadelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabam
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
accussabas
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
accussabat
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
accussabamus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
accussabatis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
accussabant
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabar
|
ich wurde getadelt |
| 2. Person Singular |
accussabaris accussabare
|
du wurdest getadelt |
| 3. Person Singular |
accussabatur
|
er/sie/es wurde getadelt |
| 1. Person Plural |
accussabamur
|
wir wurden getadelt |
| 2. Person Plural |
accussabamini
|
ihr wurdet getadelt |
| 3. Person Plural |
accussabantur
|
sie wurden getadelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarem
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
accussares
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
accussaret
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
accussaremus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
accussaretis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
accussarent
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarer
|
ich würde getadelt |
| 2. Person Singular |
accussareris accussarere
|
du würdest getadelt |
| 3. Person Singular |
accussaretur
|
er/sie/es würde getadelt |
| 1. Person Plural |
accussaremur
|
wir würden getadelt |
| 2. Person Plural |
accussaremini
|
ihr würdet getadelt |
| 3. Person Plural |
accussarentur
|
sie würden getadelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabo
|
ich werde tadeln |
| 2. Person Singular |
accussabis
|
du wirst tadeln |
| 3. Person Singular |
accussabit
|
er/sie/es wird tadeln |
| 1. Person Plural |
accussabimus
|
wir werden tadeln |
| 2. Person Plural |
accussabitis
|
ihr werdet tadeln |
| 3. Person Plural |
accussabunt
|
sie werden tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabor
|
ich werde getadelt werden |
| 2. Person Singular |
accussaberis accussabere
|
du wirst getadelt werden |
| 3. Person Singular |
accussabitur
|
er/sie/es wird getadelt werden |
| 1. Person Plural |
accussabimur
|
wir werden getadelt werden |
| 2. Person Plural |
accussabimini
|
ihr werdet getadelt werden |
| 3. Person Plural |
accussabuntur
|
sie werden getadelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavi
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
accussavisti
|
du hast getadelt |
| 3. Person Singular |
accussavit
|
er/sie/es hat getadelt |
| 1. Person Plural |
accussavimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
accussavistis
|
ihr habt getadelt |
| 3. Person Plural |
accussaverunt accussavere
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sum
|
ich bin getadelt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus es
|
du bist getadelt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus est
|
er/sie/es ist getadelt worden |
| 1. Person Plural |
accussati sumus
|
wir sind getadelt worden |
| 2. Person Plural |
accussati estis
|
ihr seid getadelt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sunt
|
sie sind getadelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaverim
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du habest getadelt |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es habe getadelt |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr habet getadelt |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sim
|
ich sei getadelt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus sis
|
du seiest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus sit
|
er/sie/es sei getadelt worden |
| 1. Person Plural |
accussati simus
|
wir seien getadelt worden |
| 2. Person Plural |
accussati sitis
|
ihr seiet getadelt worden |
| 3. Person Plural |
accussati sint
|
sie seien getadelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaveram
|
ich hatte getadelt |
| 2. Person Singular |
accussaveras
|
du hattest getadelt |
| 3. Person Singular |
accussaverat
|
er/sie/es hatte getadelt |
| 1. Person Plural |
accussaveramus
|
wir hatten getadelt |
| 2. Person Plural |
accussaveratis
|
ihr hattet getadelt |
| 3. Person Plural |
accussaverant
|
sie hatten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus eram
|
ich war getadelt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus eras
|
du warst getadelt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus erat
|
er/sie/es war getadelt worden |
| 1. Person Plural |
accussati eramus
|
wir waren getadelt worden |
| 2. Person Plural |
accussati eratis
|
ihr wart getadelt worden |
| 3. Person Plural |
accussati erant
|
sie waren getadelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavissem
|
ich hätte getadelt |
| 2. Person Singular |
accussavisses
|
du hättest getadelt |
| 3. Person Singular |
accussavisset
|
er/sie/es hätte getadelt |
| 1. Person Plural |
accussavissemus
|
wir hätten getadelt |
| 2. Person Plural |
accussavissetis
|
ihr hättet getadelt |
| 3. Person Plural |
accussavissent
|
sie hätten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus essem
|
ich wäre getadelt worden |
| 2. Person Singular |
accussatus esses
|
du wärest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
accussatus esset
|
er/sie/es wäre getadelt worden |
| 1. Person Plural |
accussati essemus
|
wir wären getadelt worden |
| 2. Person Plural |
accussati essetis
|
ihr wäret getadelt worden |
| 3. Person Plural |
accussati essent
|
sie wären getadelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavero
|
ich werde getadelt haben |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du wirst getadelt haben |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es wird getadelt haben |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir werden getadelt haben |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr werdet getadelt haben |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie werden getadelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus ero
|
ich werde getadelt worden sein |
| 2. Person Singular |
accussatus eris
|
du wirst getadelt worden sein |
| 3. Person Singular |
accussatus erit
|
er/sie/es wird getadelt worden sein |
| 1. Person Plural |
accussati erimus
|
wir werden getadelt worden sein |
| 2. Person Plural |
accussati eritis
|
ihr werdet getadelt worden sein |
| 3. Person Plural |
accussati erunt
|
sie werden getadelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussare
|
tadeln |
| Vorzeitigkeit |
accussavisse
|
getadelt haben |
| Nachzeitigkeit |
accussaturum esse
|
tadeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussari accussarier
|
getadelt werden |
| Vorzeitigkeit |
accussatum esse
|
getadelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accussatum iri
|
künftig getadelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accussa
|
tadle! |
| 2. Person Plural |
accussate
|
tadelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accussato
|
| 3. Person Singular |
accussato
|
| 2. Person Plural |
accussatote
|
| 3. Person Plural |
accussanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accussare
|
das Tadeln |
| Genitiv |
accussandi
|
des Tadelnes |
| Dativ |
accussando
|
dem Tadeln |
| Akkusativ |
accussandum
|
das Tadeln |
| Ablativ |
accussando
|
durch das Tadeln |
| Vokativ |
accussande
|
Tadeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussandus
|
accussanda
|
accussandum
|
| Genitiv |
accussandi
|
accussandae
|
accussandi
|
| Dativ |
accussando
|
accussandae
|
accussando
|
| Akkusativ |
accussandum
|
accussandam
|
accussandum
|
| Ablativ |
accussando
|
accussanda
|
accussando
|
| Vokativ |
accussande
|
accussanda
|
accussandum
|
Plural
| Nominativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
| Genitiv |
accussandorum
|
accussandarum
|
accussandorum
|
| Dativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Akkusativ |
accussandos
|
accussandas
|
accussanda
|
| Ablativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Vokativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
| Genitiv |
accussantis
|
accussantis
|
accussantis
|
| Dativ |
accussanti
|
accussanti
|
accussanti
|
| Akkusativ |
accussantem
|
accussantem
|
accussans
|
| Ablativ |
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
| Vokativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
Plural
| Nominativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Genitiv |
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
| Dativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Akkusativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Ablativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Vokativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussatus
|
accussata
|
accussatum
|
| Genitiv |
accussati
|
accussatae
|
accussati
|
| Dativ |
accussato
|
accussatae
|
accussato
|
| Akkusativ |
accussatum
|
accussatam
|
accussatum
|
| Ablativ |
accussato
|
accussata
|
accussato
|
| Vokativ |
accussate
|
accussata
|
accussatum
|
Plural
| Nominativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
| Genitiv |
accussatorum
|
accussatarum
|
accussatorum
|
| Dativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Akkusativ |
accussatos
|
accussatas
|
accussata
|
| Ablativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Vokativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussaturus
|
accussatura
|
accussaturum
|
| Genitiv |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussaturi
|
| Dativ |
accussaturo
|
accussaturae
|
accussaturo
|
| Akkusativ |
accussaturum
|
accussaturam
|
accussaturum
|
| Ablativ |
accussaturo
|
accussatura
|
accussaturo
|
| Vokativ |
accussature
|
accussatura
|
accussaturum
|
Plural
| Nominativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
| Genitiv |
accussaturorum
|
accussaturarum
|
accussaturorum
|
| Dativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Akkusativ |
accussaturos
|
accussaturas
|
accussatura
|
| Ablativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Vokativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accussatum
|
accussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusso
|
|
| 2. Person Singular |
accussas
|
|
| 3. Person Singular |
accussat
|
|
| 1. Person Plural |
accussamus
|
|
| 2. Person Plural |
accussatis
|
|
| 3. Person Plural |
accussant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussor
|
|
| 2. Person Singular |
accussaris accussare
|
|
| 3. Person Singular |
accussatur
|
|
| 1. Person Plural |
accussamur
|
|
| 2. Person Plural |
accussamini
|
|
| 3. Person Plural |
accussantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussem
|
|
| 2. Person Singular |
accusses
|
|
| 3. Person Singular |
accusset
|
|
| 1. Person Plural |
accussemus
|
|
| 2. Person Plural |
accussetis
|
|
| 3. Person Plural |
accussent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusser
|
|
| 2. Person Singular |
accusseris accussere
|
|
| 3. Person Singular |
accussetur
|
|
| 1. Person Plural |
accussemur
|
|
| 2. Person Plural |
accussemini
|
|
| 3. Person Plural |
accussentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabam
|
|
| 2. Person Singular |
accussabas
|
|
| 3. Person Singular |
accussabat
|
|
| 1. Person Plural |
accussabamus
|
|
| 2. Person Plural |
accussabatis
|
|
| 3. Person Plural |
accussabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabar
|
|
| 2. Person Singular |
accussabaris accussabare
|
|
| 3. Person Singular |
accussabatur
|
|
| 1. Person Plural |
accussabamur
|
|
| 2. Person Plural |
accussabamini
|
|
| 3. Person Plural |
accussabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarem
|
|
| 2. Person Singular |
accussares
|
|
| 3. Person Singular |
accussaret
|
|
| 1. Person Plural |
accussaremus
|
|
| 2. Person Plural |
accussaretis
|
|
| 3. Person Plural |
accussarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarer
|
|
| 2. Person Singular |
accussareris accussarere
|
|
| 3. Person Singular |
accussaretur
|
|
| 1. Person Plural |
accussaremur
|
|
| 2. Person Plural |
accussaremini
|
|
| 3. Person Plural |
accussarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabo
|
|
| 2. Person Singular |
accussabis
|
|
| 3. Person Singular |
accussabit
|
|
| 1. Person Plural |
accussabimus
|
|
| 2. Person Plural |
accussabitis
|
|
| 3. Person Plural |
accussabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabor
|
|
| 2. Person Singular |
accussaberis accussabere
|
|
| 3. Person Singular |
accussabitur
|
|
| 1. Person Plural |
accussabimur
|
|
| 2. Person Plural |
accussabimini
|
|
| 3. Person Plural |
accussabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavi
|
|
| 2. Person Singular |
accussavisti
|
|
| 3. Person Singular |
accussavit
|
|
| 1. Person Plural |
accussavimus
|
|
| 2. Person Plural |
accussavistis
|
|
| 3. Person Plural |
accussaverunt accussavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
accussatus es
|
|
| 3. Person Singular |
accussatus est
|
|
| 1. Person Plural |
accussati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
accussati estis
|
|
| 3. Person Plural |
accussati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaverim
|
|
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
accussatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
accussatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
accussati simus
|
|
| 2. Person Plural |
accussati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
accussati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaveram
|
|
| 2. Person Singular |
accussaveras
|
|
| 3. Person Singular |
accussaverat
|
|
| 1. Person Plural |
accussaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
accussaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
accussaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
accussatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
accussatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
accussati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
accussati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
accussati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavissem
|
|
| 2. Person Singular |
accussavisses
|
|
| 3. Person Singular |
accussavisset
|
|
| 1. Person Plural |
accussavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
accussavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
accussavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
accussatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
accussatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
accussati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
accussati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
accussati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavero
|
|
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
|
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
|
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
accussatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
accussatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
accussati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
accussati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
accussati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussare
|
|
| Vorzeitigkeit |
accussavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accussaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussari accussarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
accussatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
accussatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accussa
|
! |
| 2. Person Plural |
accussate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accussato
|
| 3. Person Singular |
accussato
|
| 2. Person Plural |
accussatote
|
| 3. Person Plural |
accussanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accussare
|
|
| Genitiv |
accussandi
|
|
| Dativ |
accussando
|
|
| Akkusativ |
accussandum
|
|
| Ablativ |
accussando
|
|
| Vokativ |
accussande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussandus
|
accussanda
|
accussandum
|
| Genitiv |
accussandi
|
accussandae
|
accussandi
|
| Dativ |
accussando
|
accussandae
|
accussando
|
| Akkusativ |
accussandum
|
accussandam
|
accussandum
|
| Ablativ |
accussando
|
accussanda
|
accussando
|
| Vokativ |
accussande
|
accussanda
|
accussandum
|
Plural
| Nominativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
| Genitiv |
accussandorum
|
accussandarum
|
accussandorum
|
| Dativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Akkusativ |
accussandos
|
accussandas
|
accussanda
|
| Ablativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Vokativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
| Genitiv |
accussantis
|
accussantis
|
accussantis
|
| Dativ |
accussanti
|
accussanti
|
accussanti
|
| Akkusativ |
accussantem
|
accussantem
|
accussans
|
| Ablativ |
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
| Vokativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
Plural
| Nominativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Genitiv |
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
| Dativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Akkusativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Ablativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Vokativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussatus
|
accussata
|
accussatum
|
| Genitiv |
accussati
|
accussatae
|
accussati
|
| Dativ |
accussato
|
accussatae
|
accussato
|
| Akkusativ |
accussatum
|
accussatam
|
accussatum
|
| Ablativ |
accussato
|
accussata
|
accussato
|
| Vokativ |
accussate
|
accussata
|
accussatum
|
Plural
| Nominativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
| Genitiv |
accussatorum
|
accussatarum
|
accussatorum
|
| Dativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Akkusativ |
accussatos
|
accussatas
|
accussata
|
| Ablativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Vokativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussaturus
|
accussatura
|
accussaturum
|
| Genitiv |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussaturi
|
| Dativ |
accussaturo
|
accussaturae
|
accussaturo
|
| Akkusativ |
accussaturum
|
accussaturam
|
accussaturum
|
| Ablativ |
accussaturo
|
accussatura
|
accussaturo
|
| Vokativ |
accussature
|
accussatura
|
accussaturum
|
Plural
| Nominativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
| Genitiv |
accussaturorum
|
accussaturarum
|
accussaturorum
|
| Dativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Akkusativ |
accussaturos
|
accussaturas
|
accussatura
|
| Ablativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Vokativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accussatum
|
accussatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accusso
|
ich verweise |
| 2. Person Singular |
accussas
|
du verweist |
| 3. Person Singular |
accussat
|
er/sie/es verweist |
| 1. Person Plural |
accussamus
|
wir verweisen |
| 2. Person Plural |
accussatis
|
ihr verweist |
| 3. Person Plural |
accussant
|
sie verweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussor
|
ich werde verwiesen |
| 2. Person Singular |
accussaris accussare
|
du wirst verwiesen |
| 3. Person Singular |
accussatur
|
er/sie/es wird verwiesen |
| 1. Person Plural |
accussamur
|
wir werden verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussamini
|
ihr werdet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accussantur
|
sie werden verwiesen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussem
|
ich verweise |
| 2. Person Singular |
accusses
|
du verweisest |
| 3. Person Singular |
accusset
|
er/sie/es verweise |
| 1. Person Plural |
accussemus
|
wir verweisen |
| 2. Person Plural |
accussetis
|
ihr verweiset |
| 3. Person Plural |
accussent
|
sie verweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accusser
|
ich werde verwiesen |
| 2. Person Singular |
accusseris accussere
|
du werdest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accussetur
|
er/sie/es werde verwiesen |
| 1. Person Plural |
accussemur
|
wir werden verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussemini
|
ihr werdet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accussentur
|
sie werden verwiesen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabam
|
ich verwies |
| 2. Person Singular |
accussabas
|
du verwiesest |
| 3. Person Singular |
accussabat
|
er/sie/es verwies |
| 1. Person Plural |
accussabamus
|
wir verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussabatis
|
ihr verwiest |
| 3. Person Plural |
accussabant
|
sie verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabar
|
ich wurde verwiesen |
| 2. Person Singular |
accussabaris accussabare
|
du wurdest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accussabatur
|
er/sie/es wurde verwiesen |
| 1. Person Plural |
accussabamur
|
wir wurden verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussabamini
|
ihr wurdet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accussabantur
|
sie wurden verwiesen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarem
|
ich verwiese |
| 2. Person Singular |
accussares
|
du verwiesest |
| 3. Person Singular |
accussaret
|
er/sie/es verwiese |
| 1. Person Plural |
accussaremus
|
wir verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussaretis
|
ihr verwieset |
| 3. Person Plural |
accussarent
|
sie verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussarer
|
ich würde verwiesen |
| 2. Person Singular |
accussareris accussarere
|
du würdest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accussaretur
|
er/sie/es würde verwiesen |
| 1. Person Plural |
accussaremur
|
wir würden verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussaremini
|
ihr würdet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accussarentur
|
sie würden verwiesen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabo
|
ich werde verweisen |
| 2. Person Singular |
accussabis
|
du wirst verweisen |
| 3. Person Singular |
accussabit
|
er/sie/es wird verweisen |
| 1. Person Plural |
accussabimus
|
wir werden verweisen |
| 2. Person Plural |
accussabitis
|
ihr werdet verweisen |
| 3. Person Plural |
accussabunt
|
sie werden verweisen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussabor
|
ich werde verwiesen werden |
| 2. Person Singular |
accussaberis accussabere
|
du wirst verwiesen werden |
| 3. Person Singular |
accussabitur
|
er/sie/es wird verwiesen werden |
| 1. Person Plural |
accussabimur
|
wir werden verwiesen werden |
| 2. Person Plural |
accussabimini
|
ihr werdet verwiesen werden |
| 3. Person Plural |
accussabuntur
|
sie werden verwiesen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavi
|
ich habe verwiesen |
| 2. Person Singular |
accussavisti
|
du hast verwiesen |
| 3. Person Singular |
accussavit
|
er/sie/es hat verwiesen |
| 1. Person Plural |
accussavimus
|
wir haben verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussavistis
|
ihr habt verwiesen |
| 3. Person Plural |
accussaverunt accussavere
|
sie haben verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sum
|
ich bin verwiesen worden |
| 2. Person Singular |
accussatus es
|
du bist verwiesen worden |
| 3. Person Singular |
accussatus est
|
er/sie/es ist verwiesen worden |
| 1. Person Plural |
accussati sumus
|
wir sind verwiesen worden |
| 2. Person Plural |
accussati estis
|
ihr seid verwiesen worden |
| 3. Person Plural |
accussati sunt
|
sie sind verwiesen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaverim
|
ich habe verwiesen |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du habest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es habe verwiesen |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir haben verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr habet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie haben verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus sim
|
ich sei verwiesen worden |
| 2. Person Singular |
accussatus sis
|
du seiest verwiesen worden |
| 3. Person Singular |
accussatus sit
|
er/sie/es sei verwiesen worden |
| 1. Person Plural |
accussati simus
|
wir seien verwiesen worden |
| 2. Person Plural |
accussati sitis
|
ihr seiet verwiesen worden |
| 3. Person Plural |
accussati sint
|
sie seien verwiesen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussaveram
|
ich hatte verwiesen |
| 2. Person Singular |
accussaveras
|
du hattest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accussaverat
|
er/sie/es hatte verwiesen |
| 1. Person Plural |
accussaveramus
|
wir hatten verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussaveratis
|
ihr hattet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accussaverant
|
sie hatten verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus eram
|
ich war verwiesen worden |
| 2. Person Singular |
accussatus eras
|
du warst verwiesen worden |
| 3. Person Singular |
accussatus erat
|
er/sie/es war verwiesen worden |
| 1. Person Plural |
accussati eramus
|
wir waren verwiesen worden |
| 2. Person Plural |
accussati eratis
|
ihr wart verwiesen worden |
| 3. Person Plural |
accussati erant
|
sie waren verwiesen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavissem
|
ich hätte verwiesen |
| 2. Person Singular |
accussavisses
|
du hättest verwiesen |
| 3. Person Singular |
accussavisset
|
er/sie/es hätte verwiesen |
| 1. Person Plural |
accussavissemus
|
wir hätten verwiesen |
| 2. Person Plural |
accussavissetis
|
ihr hättet verwiesen |
| 3. Person Plural |
accussavissent
|
sie hätten verwiesen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus essem
|
ich wäre verwiesen worden |
| 2. Person Singular |
accussatus esses
|
du wärest verwiesen worden |
| 3. Person Singular |
accussatus esset
|
er/sie/es wäre verwiesen worden |
| 1. Person Plural |
accussati essemus
|
wir wären verwiesen worden |
| 2. Person Plural |
accussati essetis
|
ihr wäret verwiesen worden |
| 3. Person Plural |
accussati essent
|
sie wären verwiesen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
accussavero
|
ich werde verwiesen haben |
| 2. Person Singular |
accussaveris
|
du wirst verwiesen haben |
| 3. Person Singular |
accussaverit
|
er/sie/es wird verwiesen haben |
| 1. Person Plural |
accussaverimus
|
wir werden verwiesen haben |
| 2. Person Plural |
accussaveritis
|
ihr werdet verwiesen haben |
| 3. Person Plural |
accussaverint
|
sie werden verwiesen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
accussatus ero
|
ich werde verwiesen worden sein |
| 2. Person Singular |
accussatus eris
|
du wirst verwiesen worden sein |
| 3. Person Singular |
accussatus erit
|
er/sie/es wird verwiesen worden sein |
| 1. Person Plural |
accussati erimus
|
wir werden verwiesen worden sein |
| 2. Person Plural |
accussati eritis
|
ihr werdet verwiesen worden sein |
| 3. Person Plural |
accussati erunt
|
sie werden verwiesen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussare
|
verweisen |
| Vorzeitigkeit |
accussavisse
|
verwiesen haben |
| Nachzeitigkeit |
accussaturum esse
|
verweisen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
accussari accussarier
|
verwiesen werden |
| Vorzeitigkeit |
accussatum esse
|
verwiesen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
accussatum iri
|
künftig verwiesen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
accussa
|
verweise; verweis! |
| 2. Person Plural |
accussate
|
verweist! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
accussato
|
| 3. Person Singular |
accussato
|
| 2. Person Plural |
accussatote
|
| 3. Person Plural |
accussanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
accussare
|
das Verweisen |
| Genitiv |
accussandi
|
des Verweisens |
| Dativ |
accussando
|
dem Verweisen |
| Akkusativ |
accussandum
|
das Verweisen |
| Ablativ |
accussando
|
durch das Verweisen |
| Vokativ |
accussande
|
Verweisen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussandus
|
accussanda
|
accussandum
|
| Genitiv |
accussandi
|
accussandae
|
accussandi
|
| Dativ |
accussando
|
accussandae
|
accussando
|
| Akkusativ |
accussandum
|
accussandam
|
accussandum
|
| Ablativ |
accussando
|
accussanda
|
accussando
|
| Vokativ |
accussande
|
accussanda
|
accussandum
|
Plural
| Nominativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
| Genitiv |
accussandorum
|
accussandarum
|
accussandorum
|
| Dativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Akkusativ |
accussandos
|
accussandas
|
accussanda
|
| Ablativ |
accussandis
|
accussandis
|
accussandis
|
| Vokativ |
accussandi
|
accussandae
|
accussanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
| Genitiv |
accussantis
|
accussantis
|
accussantis
|
| Dativ |
accussanti
|
accussanti
|
accussanti
|
| Akkusativ |
accussantem
|
accussantem
|
accussans
|
| Ablativ |
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
accussanti accussante
|
| Vokativ |
accussans
|
accussans
|
accussans
|
Plural
| Nominativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Genitiv |
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
accussantium accussantum
|
| Dativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Akkusativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
| Ablativ |
accussantibus
|
accussantibus
|
accussantibus
|
| Vokativ |
accussantes
|
accussantes
|
accussantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussatus
|
accussata
|
accussatum
|
| Genitiv |
accussati
|
accussatae
|
accussati
|
| Dativ |
accussato
|
accussatae
|
accussato
|
| Akkusativ |
accussatum
|
accussatam
|
accussatum
|
| Ablativ |
accussato
|
accussata
|
accussato
|
| Vokativ |
accussate
|
accussata
|
accussatum
|
Plural
| Nominativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
| Genitiv |
accussatorum
|
accussatarum
|
accussatorum
|
| Dativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Akkusativ |
accussatos
|
accussatas
|
accussata
|
| Ablativ |
accussatis
|
accussatis
|
accussatis
|
| Vokativ |
accussati
|
accussatae
|
accussata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
accussaturus
|
accussatura
|
accussaturum
|
| Genitiv |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussaturi
|
| Dativ |
accussaturo
|
accussaturae
|
accussaturo
|
| Akkusativ |
accussaturum
|
accussaturam
|
accussaturum
|
| Ablativ |
accussaturo
|
accussatura
|
accussaturo
|
| Vokativ |
accussature
|
accussatura
|
accussaturum
|
Plural
| Nominativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
| Genitiv |
accussaturorum
|
accussaturarum
|
accussaturorum
|
| Dativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Akkusativ |
accussaturos
|
accussaturas
|
accussatura
|
| Ablativ |
accussaturis
|
accussaturis
|
accussaturis
|
| Vokativ |
accussaturi
|
accussaturae
|
accussatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
accussatum
|
accussatu
|