Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| acquiescere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | beiliegen (mit cum) nachlassen ruhen sich entspannen sich fügen verscheiden zustimmen |
| acquiescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst entspannt werden du wirst gefügt werden |
| acquiescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst entspannt du wirst gefügt |
| acquiescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | lass nach ruhe; ruh entspanne; entspann entspanne dich; entspann dich füge dich; füg dich füge; füg verscheide stimme zu; stimm zu |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiesco |
|
| 2. Person Singular | acquiescis |
|
| 3. Person Singular | acquiescit |
|
| 1. Person Plural | acquiescimus |
|
| 2. Person Plural | acquiescitis |
|
| 3. Person Plural | acquiescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescor |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescitur |
|
| 1. Person Plural | acquiescimur |
|
| 2. Person Plural | acquiescimini |
|
| 3. Person Plural | acquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
|
| 2. Person Singular | acquiescas |
|
| 3. Person Singular | acquiescat |
|
| 1. Person Plural | acquiescamus |
|
| 2. Person Plural | acquiescatis |
|
| 3. Person Plural | acquiescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiescaris acquiescare |
|
| 3. Person Singular | acquiescatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebam |
|
| 2. Person Singular | acquiescebas |
|
| 3. Person Singular | acquiescebat |
|
| 1. Person Plural | acquiescebamus |
|
| 2. Person Plural | acquiescebatis |
|
| 3. Person Plural | acquiescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebar |
|
| 2. Person Singular | acquiescebaris acquiescebare |
|
| 3. Person Singular | acquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerem |
|
| 2. Person Singular | acquiesceres |
|
| 3. Person Singular | acquiesceret |
|
| 1. Person Plural | acquiesceremus |
|
| 2. Person Plural | acquiesceretis |
|
| 3. Person Plural | acquiescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerer |
|
| 2. Person Singular | acquiescereris acquiescerere |
|
| 3. Person Singular | acquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | acquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | acquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | acquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
|
| 2. Person Singular | acquiesces |
|
| 3. Person Singular | acquiescet |
|
| 1. Person Plural | acquiescemus |
|
| 2. Person Plural | acquiescetis |
|
| 3. Person Plural | acquiescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescetur |
|
| 1. Person Plural | acquiescemur |
|
| 2. Person Plural | acquiescemini |
|
| 3. Person Plural | acquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiei acquievi |
|
| 2. Person Singular | acquieisti acquievisti |
|
| 3. Person Singular | acquieit acquievit |
|
| 1. Person Plural | acquieimus acquievimus |
|
| 2. Person Plural | acquieistis acquievistis |
|
| 3. Person Plural | acquieerunt acquieere acquieverunt acquievere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sum |
|
| 2. Person Singular | acquietus es |
|
| 3. Person Singular | acquietus est |
|
| 1. Person Plural | acquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | acquieti estis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieerim acquieverim |
|
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
|
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
|
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
|
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
|
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sim |
|
| 2. Person Singular | acquietus sis |
|
| 3. Person Singular | acquietus sit |
|
| 1. Person Plural | acquieti simus |
|
| 2. Person Plural | acquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieeram acquieveram |
|
| 2. Person Singular | acquieeras acquieveras |
|
| 3. Person Singular | acquieerat acquieverat |
|
| 1. Person Plural | acquieeramus acquieveramus |
|
| 2. Person Plural | acquieeratis acquieveratis |
|
| 3. Person Plural | acquieerant acquieverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus eram |
|
| 2. Person Singular | acquietus eras |
|
| 3. Person Singular | acquietus erat |
|
| 1. Person Plural | acquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieissem acquievissem |
|
| 2. Person Singular | acquieisses acquievisses |
|
| 3. Person Singular | acquieisset acquievisset |
|
| 1. Person Plural | acquieissemus acquievissemus |
|
| 2. Person Plural | acquieissetis acquievissetis |
|
| 3. Person Plural | acquieissent acquievissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus essem |
|
| 2. Person Singular | acquietus esses |
|
| 3. Person Singular | acquietus esset |
|
| 1. Person Plural | acquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | acquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | acquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieero acquievero |
|
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
|
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
|
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
|
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
|
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus ero |
|
| 2. Person Singular | acquietus eris |
|
| 3. Person Singular | acquietus erit |
|
| 1. Person Plural | acquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiescere |
|
| Vorzeitigkeit | acquieisse acquievisse |
|
| Nachzeitigkeit | acquieturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiesci acquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | acquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | acquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acquiesce |
! |
| 2. Person Plural | acquiescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | acquiescito |
| 3. Person Singular | acquiescito |
| 2. Person Plural | acquiescitote |
| 3. Person Plural | acquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | acquiescere |
|
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
|
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
|
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
|
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
|
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescendus acquiescundus |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendi acquiescundi |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendo acquiescundo |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
acquiescendam acquiescundam |
acquiescendum acquiescundum |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendo acquiescundo |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
Plural
| Nominativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
| Genitiv | acquiescendorum acquiescundorum |
acquiescendarum acquiescundarum |
acquiescendorum acquiescundorum |
| Dativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Akkusativ | acquiescendos acquiescundos |
acquiescendas acquiescundas |
acquiescenda acquiescunda |
| Ablativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Vokativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
| Genitiv | acquiescentis |
acquiescentis |
acquiescentis |
| Dativ | acquiescenti |
acquiescenti |
acquiescenti |
| Akkusativ | acquiescentem |
acquiescentem |
acquiescens |
| Ablativ | acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
| Vokativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
Plural
| Nominativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Genitiv | acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
| Dativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Akkusativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Ablativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Vokativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquietus |
acquieta |
acquietum |
| Genitiv | acquieti |
acquietae |
acquieti |
| Dativ | acquieto |
acquietae |
acquieto |
| Akkusativ | acquietum |
acquietam |
acquietum |
| Ablativ | acquieto |
acquieta |
acquieto |
| Vokativ | acquiete |
acquieta |
acquietum |
Plural
| Nominativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
| Genitiv | acquietorum |
acquietarum |
acquietorum |
| Dativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Akkusativ | acquietos |
acquietas |
acquieta |
| Ablativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Vokativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquieturus |
acquietura |
acquieturum |
| Genitiv | acquieturi |
acquieturae |
acquieturi |
| Dativ | acquieturo |
acquieturae |
acquieturo |
| Akkusativ | acquieturum |
acquieturam |
acquieturum |
| Ablativ | acquieturo |
acquietura |
acquieturo |
| Vokativ | acquieture |
acquietura |
acquieturum |
Plural
| Nominativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
| Genitiv | acquieturorum |
acquieturarum |
acquieturorum |
| Dativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Akkusativ | acquieturos |
acquieturas |
acquietura |
| Ablativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Vokativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| acquietum |
acquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiesco |
ich lasse nach |
| 2. Person Singular | acquiescis |
du lässt nach |
| 3. Person Singular | acquiescit |
er/sie/es lässt nach |
| 1. Person Plural | acquiescimus |
wir lassen nach |
| 2. Person Plural | acquiescitis |
ihr lasst nach |
| 3. Person Plural | acquiescunt |
sie lassen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescor |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescitur |
|
| 1. Person Plural | acquiescimur |
|
| 2. Person Plural | acquiescimini |
|
| 3. Person Plural | acquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich lasse nach |
| 2. Person Singular | acquiescas |
du lassest nach |
| 3. Person Singular | acquiescat |
er/sie/es lasse nach |
| 1. Person Plural | acquiescamus |
wir lassen nach |
| 2. Person Plural | acquiescatis |
ihr lasset nach |
| 3. Person Plural | acquiescant |
sie lassen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiescaris acquiescare |
|
| 3. Person Singular | acquiescatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebam |
ich ließ nach |
| 2. Person Singular | acquiescebas |
du ließest nach |
| 3. Person Singular | acquiescebat |
er/sie/es ließ nach |
| 1. Person Plural | acquiescebamus |
wir ließen nach |
| 2. Person Plural | acquiescebatis |
ihr ließt nach |
| 3. Person Plural | acquiescebant |
sie ließen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebar |
|
| 2. Person Singular | acquiescebaris acquiescebare |
|
| 3. Person Singular | acquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerem |
ich ließe nach |
| 2. Person Singular | acquiesceres |
du ließest nach |
| 3. Person Singular | acquiesceret |
er/sie/es ließe nach |
| 1. Person Plural | acquiesceremus |
wir ließen nach |
| 2. Person Plural | acquiesceretis |
ihr ließet nach |
| 3. Person Plural | acquiescerent |
sie ließen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerer |
|
| 2. Person Singular | acquiescereris acquiescerere |
|
| 3. Person Singular | acquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | acquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | acquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | acquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich werde nachlassen |
| 2. Person Singular | acquiesces |
du wirst nachlassen |
| 3. Person Singular | acquiescet |
er/sie/es wird nachlassen |
| 1. Person Plural | acquiescemus |
wir werden nachlassen |
| 2. Person Plural | acquiescetis |
ihr werdet nachlassen |
| 3. Person Plural | acquiescent |
sie werden nachlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescetur |
|
| 1. Person Plural | acquiescemur |
|
| 2. Person Plural | acquiescemini |
|
| 3. Person Plural | acquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiei acquievi |
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular | acquieisti acquievisti |
du hast nachgelassen |
| 3. Person Singular | acquieit acquievit |
er/sie/es hat nachgelassen |
| 1. Person Plural | acquieimus acquievimus |
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural | acquieistis acquievistis |
ihr habt nachgelassen |
| 3. Person Plural | acquieerunt acquieere acquieverunt acquievere |
sie haben nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sum |
|
| 2. Person Singular | acquietus es |
|
| 3. Person Singular | acquietus est |
|
| 1. Person Plural | acquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | acquieti estis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieerim acquieverim |
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du habest nachgelassen |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es habe nachgelassen |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr habet nachgelassen |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie haben nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sim |
|
| 2. Person Singular | acquietus sis |
|
| 3. Person Singular | acquietus sit |
|
| 1. Person Plural | acquieti simus |
|
| 2. Person Plural | acquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieeram acquieveram |
ich hatte nachgelassen |
| 2. Person Singular | acquieeras acquieveras |
du hattest nachgelassen |
| 3. Person Singular | acquieerat acquieverat |
er/sie/es hatte nachgelassen |
| 1. Person Plural | acquieeramus acquieveramus |
wir hatten nachgelassen |
| 2. Person Plural | acquieeratis acquieveratis |
ihr hattet nachgelassen |
| 3. Person Plural | acquieerant acquieverant |
sie hatten nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus eram |
|
| 2. Person Singular | acquietus eras |
|
| 3. Person Singular | acquietus erat |
|
| 1. Person Plural | acquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieissem acquievissem |
ich hätte nachgelassen |
| 2. Person Singular | acquieisses acquievisses |
du hättest nachgelassen |
| 3. Person Singular | acquieisset acquievisset |
er/sie/es hätte nachgelassen |
| 1. Person Plural | acquieissemus acquievissemus |
wir hätten nachgelassen |
| 2. Person Plural | acquieissetis acquievissetis |
ihr hättet nachgelassen |
| 3. Person Plural | acquieissent acquievissent |
sie hätten nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus essem |
|
| 2. Person Singular | acquietus esses |
|
| 3. Person Singular | acquietus esset |
|
| 1. Person Plural | acquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | acquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | acquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieero acquievero |
ich werde nachgelassen haben |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du wirst nachgelassen haben |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es wird nachgelassen haben |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir werden nachgelassen haben |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr werdet nachgelassen haben |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie werden nachgelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus ero |
|
| 2. Person Singular | acquietus eris |
|
| 3. Person Singular | acquietus erit |
|
| 1. Person Plural | acquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiescere |
nachlassen |
| Vorzeitigkeit | acquieisse acquievisse |
nachgelassen haben |
| Nachzeitigkeit | acquieturum esse |
nachlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiesci acquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | acquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | acquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acquiesce |
lass nach! |
| 2. Person Plural | acquiescite |
lasst nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | acquiescito |
| 3. Person Singular | acquiescito |
| 2. Person Plural | acquiescitote |
| 3. Person Plural | acquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | acquiescere |
das Nachlassen |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
des Nachlassens |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
dem Nachlassen |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
das Nachlassen |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
durch das Nachlassen |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
Nachlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescendus acquiescundus |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendi acquiescundi |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendo acquiescundo |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
acquiescendam acquiescundam |
acquiescendum acquiescundum |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendo acquiescundo |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
Plural
| Nominativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
| Genitiv | acquiescendorum acquiescundorum |
acquiescendarum acquiescundarum |
acquiescendorum acquiescundorum |
| Dativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Akkusativ | acquiescendos acquiescundos |
acquiescendas acquiescundas |
acquiescenda acquiescunda |
| Ablativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Vokativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
| Genitiv | acquiescentis |
acquiescentis |
acquiescentis |
| Dativ | acquiescenti |
acquiescenti |
acquiescenti |
| Akkusativ | acquiescentem |
acquiescentem |
acquiescens |
| Ablativ | acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
| Vokativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
Plural
| Nominativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Genitiv | acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
| Dativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Akkusativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Ablativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Vokativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquietus |
acquieta |
acquietum |
| Genitiv | acquieti |
acquietae |
acquieti |
| Dativ | acquieto |
acquietae |
acquieto |
| Akkusativ | acquietum |
acquietam |
acquietum |
| Ablativ | acquieto |
acquieta |
acquieto |
| Vokativ | acquiete |
acquieta |
acquietum |
Plural
| Nominativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
| Genitiv | acquietorum |
acquietarum |
acquietorum |
| Dativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Akkusativ | acquietos |
acquietas |
acquieta |
| Ablativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Vokativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquieturus |
acquietura |
acquieturum |
| Genitiv | acquieturi |
acquieturae |
acquieturi |
| Dativ | acquieturo |
acquieturae |
acquieturo |
| Akkusativ | acquieturum |
acquieturam |
acquieturum |
| Ablativ | acquieturo |
acquietura |
acquieturo |
| Vokativ | acquieture |
acquietura |
acquieturum |
Plural
| Nominativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
| Genitiv | acquieturorum |
acquieturarum |
acquieturorum |
| Dativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Akkusativ | acquieturos |
acquieturas |
acquietura |
| Ablativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Vokativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| acquietum |
acquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiesco |
ich ruhe |
| 2. Person Singular | acquiescis |
du ruhst |
| 3. Person Singular | acquiescit |
er/sie/es ruht |
| 1. Person Plural | acquiescimus |
wir ruhen |
| 2. Person Plural | acquiescitis |
ihr ruht |
| 3. Person Plural | acquiescunt |
sie ruhen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescor |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescitur |
|
| 1. Person Plural | acquiescimur |
|
| 2. Person Plural | acquiescimini |
|
| 3. Person Plural | acquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich ruhe |
| 2. Person Singular | acquiescas |
du ruhest |
| 3. Person Singular | acquiescat |
er/sie/es ruhe |
| 1. Person Plural | acquiescamus |
wir ruhen |
| 2. Person Plural | acquiescatis |
ihr ruhet |
| 3. Person Plural | acquiescant |
sie ruhen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiescaris acquiescare |
|
| 3. Person Singular | acquiescatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebam |
ich ruhte |
| 2. Person Singular | acquiescebas |
du ruhtest |
| 3. Person Singular | acquiescebat |
er/sie/es ruhte |
| 1. Person Plural | acquiescebamus |
wir ruhten |
| 2. Person Plural | acquiescebatis |
ihr ruhtet |
| 3. Person Plural | acquiescebant |
sie ruhten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebar |
|
| 2. Person Singular | acquiescebaris acquiescebare |
|
| 3. Person Singular | acquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerem |
ich ruhte |
| 2. Person Singular | acquiesceres |
du ruhtest |
| 3. Person Singular | acquiesceret |
er/sie/es ruhte |
| 1. Person Plural | acquiesceremus |
wir ruhten |
| 2. Person Plural | acquiesceretis |
ihr ruhtet |
| 3. Person Plural | acquiescerent |
sie ruhten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerer |
|
| 2. Person Singular | acquiescereris acquiescerere |
|
| 3. Person Singular | acquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | acquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | acquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | acquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich werde ruhen |
| 2. Person Singular | acquiesces |
du wirst ruhen |
| 3. Person Singular | acquiescet |
er/sie/es wird ruhen |
| 1. Person Plural | acquiescemus |
wir werden ruhen |
| 2. Person Plural | acquiescetis |
ihr werdet ruhen |
| 3. Person Plural | acquiescent |
sie werden ruhen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescetur |
|
| 1. Person Plural | acquiescemur |
|
| 2. Person Plural | acquiescemini |
|
| 3. Person Plural | acquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiei acquievi |
ich habe geruht |
| 2. Person Singular | acquieisti acquievisti |
du hast geruht |
| 3. Person Singular | acquieit acquievit |
er/sie/es hat geruht |
| 1. Person Plural | acquieimus acquievimus |
wir haben geruht |
| 2. Person Plural | acquieistis acquievistis |
ihr habt geruht |
| 3. Person Plural | acquieerunt acquieere acquieverunt acquievere |
sie haben geruht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sum |
|
| 2. Person Singular | acquietus es |
|
| 3. Person Singular | acquietus est |
|
| 1. Person Plural | acquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | acquieti estis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieerim acquieverim |
ich habe geruht |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du habest geruht |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es habe geruht |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir haben geruht |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr habet geruht |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie haben geruht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sim |
|
| 2. Person Singular | acquietus sis |
|
| 3. Person Singular | acquietus sit |
|
| 1. Person Plural | acquieti simus |
|
| 2. Person Plural | acquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieeram acquieveram |
ich hatte geruht |
| 2. Person Singular | acquieeras acquieveras |
du hattest geruht |
| 3. Person Singular | acquieerat acquieverat |
er/sie/es hatte geruht |
| 1. Person Plural | acquieeramus acquieveramus |
wir hatten geruht |
| 2. Person Plural | acquieeratis acquieveratis |
ihr hattet geruht |
| 3. Person Plural | acquieerant acquieverant |
sie hatten geruht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus eram |
|
| 2. Person Singular | acquietus eras |
|
| 3. Person Singular | acquietus erat |
|
| 1. Person Plural | acquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieissem acquievissem |
ich hätte geruht |
| 2. Person Singular | acquieisses acquievisses |
du hättest geruht |
| 3. Person Singular | acquieisset acquievisset |
er/sie/es hätte geruht |
| 1. Person Plural | acquieissemus acquievissemus |
wir hätten geruht |
| 2. Person Plural | acquieissetis acquievissetis |
ihr hättet geruht |
| 3. Person Plural | acquieissent acquievissent |
sie hätten geruht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus essem |
|
| 2. Person Singular | acquietus esses |
|
| 3. Person Singular | acquietus esset |
|
| 1. Person Plural | acquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | acquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | acquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieero acquievero |
ich werde geruht haben |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du wirst geruht haben |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es wird geruht haben |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir werden geruht haben |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr werdet geruht haben |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie werden geruht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus ero |
|
| 2. Person Singular | acquietus eris |
|
| 3. Person Singular | acquietus erit |
|
| 1. Person Plural | acquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiescere |
ruhen |
| Vorzeitigkeit | acquieisse acquievisse |
geruht haben |
| Nachzeitigkeit | acquieturum esse |
ruhen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiesci acquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | acquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | acquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acquiesce |
ruhe; ruh! |
| 2. Person Plural | acquiescite |
ruht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | acquiescito |
| 3. Person Singular | acquiescito |
| 2. Person Plural | acquiescitote |
| 3. Person Plural | acquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | acquiescere |
das Ruhen |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
des Ruhens |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
dem Ruhen |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
das Ruhen |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
durch das Ruhen |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
Ruhen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescendus acquiescundus |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendi acquiescundi |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendo acquiescundo |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
acquiescendam acquiescundam |
acquiescendum acquiescundum |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendo acquiescundo |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
Plural
| Nominativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
| Genitiv | acquiescendorum acquiescundorum |
acquiescendarum acquiescundarum |
acquiescendorum acquiescundorum |
| Dativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Akkusativ | acquiescendos acquiescundos |
acquiescendas acquiescundas |
acquiescenda acquiescunda |
| Ablativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Vokativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
| Genitiv | acquiescentis |
acquiescentis |
acquiescentis |
| Dativ | acquiescenti |
acquiescenti |
acquiescenti |
| Akkusativ | acquiescentem |
acquiescentem |
acquiescens |
| Ablativ | acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
| Vokativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
Plural
| Nominativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Genitiv | acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
| Dativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Akkusativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Ablativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Vokativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquietus |
acquieta |
acquietum |
| Genitiv | acquieti |
acquietae |
acquieti |
| Dativ | acquieto |
acquietae |
acquieto |
| Akkusativ | acquietum |
acquietam |
acquietum |
| Ablativ | acquieto |
acquieta |
acquieto |
| Vokativ | acquiete |
acquieta |
acquietum |
Plural
| Nominativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
| Genitiv | acquietorum |
acquietarum |
acquietorum |
| Dativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Akkusativ | acquietos |
acquietas |
acquieta |
| Ablativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Vokativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquieturus |
acquietura |
acquieturum |
| Genitiv | acquieturi |
acquieturae |
acquieturi |
| Dativ | acquieturo |
acquieturae |
acquieturo |
| Akkusativ | acquieturum |
acquieturam |
acquieturum |
| Ablativ | acquieturo |
acquietura |
acquieturo |
| Vokativ | acquieture |
acquietura |
acquieturum |
Plural
| Nominativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
| Genitiv | acquieturorum |
acquieturarum |
acquieturorum |
| Dativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Akkusativ | acquieturos |
acquieturas |
acquietura |
| Ablativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Vokativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| acquietum |
acquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiesco |
ich entspanne |
| 2. Person Singular | acquiescis |
du entspannst |
| 3. Person Singular | acquiescit |
er/sie/es entspannt |
| 1. Person Plural | acquiescimus |
wir entspannen |
| 2. Person Plural | acquiescitis |
ihr entspannt |
| 3. Person Plural | acquiescunt |
sie entspannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescor |
ich werde entspannt |
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
du wirst entspannt |
| 3. Person Singular | acquiescitur |
er/sie/es wird entspannt |
| 1. Person Plural | acquiescimur |
wir werden entspannt |
| 2. Person Plural | acquiescimini |
ihr werdet entspannt |
| 3. Person Plural | acquiescuntur |
sie werden entspannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich entspanne |
| 2. Person Singular | acquiescas |
du entspannest |
| 3. Person Singular | acquiescat |
er/sie/es entspanne |
| 1. Person Plural | acquiescamus |
wir entspannen |
| 2. Person Plural | acquiescatis |
ihr entspannet |
| 3. Person Plural | acquiescant |
sie entspannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
ich werde entspannt |
| 2. Person Singular | acquiescaris acquiescare |
du werdest entspannt |
| 3. Person Singular | acquiescatur |
er/sie/es werde entspannt |
| 1. Person Plural | acquiescamur |
wir werden entspannt |
| 2. Person Plural | acquiescamini |
ihr werdet entspannt |
| 3. Person Plural | acquiescantur |
sie werden entspannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebam |
ich entspannte |
| 2. Person Singular | acquiescebas |
du entspanntest |
| 3. Person Singular | acquiescebat |
er/sie/es entspannte |
| 1. Person Plural | acquiescebamus |
wir entspannten |
| 2. Person Plural | acquiescebatis |
ihr entspanntet |
| 3. Person Plural | acquiescebant |
sie entspannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebar |
ich wurde entspannt |
| 2. Person Singular | acquiescebaris acquiescebare |
du wurdest entspannt |
| 3. Person Singular | acquiescebatur |
er/sie/es wurde entspannt |
| 1. Person Plural | acquiescebamur |
wir wurden entspannt |
| 2. Person Plural | acquiescebamini |
ihr wurdet entspannt |
| 3. Person Plural | acquiescebantur |
sie wurden entspannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerem |
ich entspannte |
| 2. Person Singular | acquiesceres |
du entspanntest |
| 3. Person Singular | acquiesceret |
er/sie/es entspannte |
| 1. Person Plural | acquiesceremus |
wir entspannten |
| 2. Person Plural | acquiesceretis |
ihr entspanntet |
| 3. Person Plural | acquiescerent |
sie entspannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerer |
ich würde entspannt |
| 2. Person Singular | acquiescereris acquiescerere |
du würdest entspannt |
| 3. Person Singular | acquiesceretur |
er/sie/es würde entspannt |
| 1. Person Plural | acquiesceremur |
wir würden entspannt |
| 2. Person Plural | acquiesceremini |
ihr würdet entspannt |
| 3. Person Plural | acquiescerentur |
sie würden entspannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich werde entspannen |
| 2. Person Singular | acquiesces |
du wirst entspannen |
| 3. Person Singular | acquiescet |
er/sie/es wird entspannen |
| 1. Person Plural | acquiescemus |
wir werden entspannen |
| 2. Person Plural | acquiescetis |
ihr werdet entspannen |
| 3. Person Plural | acquiescent |
sie werden entspannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
ich werde entspannt werden |
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
du wirst entspannt werden |
| 3. Person Singular | acquiescetur |
er/sie/es wird entspannt werden |
| 1. Person Plural | acquiescemur |
wir werden entspannt werden |
| 2. Person Plural | acquiescemini |
ihr werdet entspannt werden |
| 3. Person Plural | acquiescentur |
sie werden entspannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiei acquievi |
ich habe entspannt |
| 2. Person Singular | acquieisti acquievisti |
du hast entspannt |
| 3. Person Singular | acquieit acquievit |
er/sie/es hat entspannt |
| 1. Person Plural | acquieimus acquievimus |
wir haben entspannt |
| 2. Person Plural | acquieistis acquievistis |
ihr habt entspannt |
| 3. Person Plural | acquieerunt acquieere acquieverunt acquievere |
sie haben entspannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sum |
ich bin entspannt worden |
| 2. Person Singular | acquietus es |
du bist entspannt worden |
| 3. Person Singular | acquietus est |
er/sie/es ist entspannt worden |
| 1. Person Plural | acquieti sumus |
wir sind entspannt worden |
| 2. Person Plural | acquieti estis |
ihr seid entspannt worden |
| 3. Person Plural | acquieti sunt |
sie sind entspannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieerim acquieverim |
ich habe entspannt |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du habest entspannt |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es habe entspannt |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir haben entspannt |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr habet entspannt |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie haben entspannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sim |
ich sei entspannt worden |
| 2. Person Singular | acquietus sis |
du seiest entspannt worden |
| 3. Person Singular | acquietus sit |
er/sie/es sei entspannt worden |
| 1. Person Plural | acquieti simus |
wir seien entspannt worden |
| 2. Person Plural | acquieti sitis |
ihr seiet entspannt worden |
| 3. Person Plural | acquieti sint |
sie seien entspannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieeram acquieveram |
ich hatte entspannt |
| 2. Person Singular | acquieeras acquieveras |
du hattest entspannt |
| 3. Person Singular | acquieerat acquieverat |
er/sie/es hatte entspannt |
| 1. Person Plural | acquieeramus acquieveramus |
wir hatten entspannt |
| 2. Person Plural | acquieeratis acquieveratis |
ihr hattet entspannt |
| 3. Person Plural | acquieerant acquieverant |
sie hatten entspannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus eram |
ich war entspannt worden |
| 2. Person Singular | acquietus eras |
du warst entspannt worden |
| 3. Person Singular | acquietus erat |
er/sie/es war entspannt worden |
| 1. Person Plural | acquieti eramus |
wir waren entspannt worden |
| 2. Person Plural | acquieti eratis |
ihr wart entspannt worden |
| 3. Person Plural | acquieti erant |
sie waren entspannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieissem acquievissem |
ich hätte entspannt |
| 2. Person Singular | acquieisses acquievisses |
du hättest entspannt |
| 3. Person Singular | acquieisset acquievisset |
er/sie/es hätte entspannt |
| 1. Person Plural | acquieissemus acquievissemus |
wir hätten entspannt |
| 2. Person Plural | acquieissetis acquievissetis |
ihr hättet entspannt |
| 3. Person Plural | acquieissent acquievissent |
sie hätten entspannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus essem |
ich wäre entspannt worden |
| 2. Person Singular | acquietus esses |
du wärest entspannt worden |
| 3. Person Singular | acquietus esset |
er/sie/es wäre entspannt worden |
| 1. Person Plural | acquieti essemus |
wir wären entspannt worden |
| 2. Person Plural | acquieti essetis |
ihr wäret entspannt worden |
| 3. Person Plural | acquieti essent |
sie wären entspannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieero acquievero |
ich werde entspannt haben |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du wirst entspannt haben |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es wird entspannt haben |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir werden entspannt haben |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr werdet entspannt haben |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie werden entspannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus ero |
ich werde entspannt worden sein |
| 2. Person Singular | acquietus eris |
du wirst entspannt worden sein |
| 3. Person Singular | acquietus erit |
er/sie/es wird entspannt worden sein |
| 1. Person Plural | acquieti erimus |
wir werden entspannt worden sein |
| 2. Person Plural | acquieti eritis |
ihr werdet entspannt worden sein |
| 3. Person Plural | acquieti erunt |
sie werden entspannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiescere |
entspannen |
| Vorzeitigkeit | acquieisse acquievisse |
entspannt haben |
| Nachzeitigkeit | acquieturum esse |
entspannen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiesci acquiescier |
entspannt werden |
| Vorzeitigkeit | acquietum esse |
entspannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | acquietum iri |
künftig entspannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acquiesce |
entspanne; entspann! |
| 2. Person Plural | acquiescite |
entspannt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | acquiescito |
| 3. Person Singular | acquiescito |
| 2. Person Plural | acquiescitote |
| 3. Person Plural | acquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | acquiescere |
das Entspannen |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
des Entspannens |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
dem Entspannen |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
das Entspannen |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
durch das Entspannen |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
Entspannen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescendus acquiescundus |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendi acquiescundi |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendo acquiescundo |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
acquiescendam acquiescundam |
acquiescendum acquiescundum |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendo acquiescundo |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
Plural
| Nominativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
| Genitiv | acquiescendorum acquiescundorum |
acquiescendarum acquiescundarum |
acquiescendorum acquiescundorum |
| Dativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Akkusativ | acquiescendos acquiescundos |
acquiescendas acquiescundas |
acquiescenda acquiescunda |
| Ablativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Vokativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
| Genitiv | acquiescentis |
acquiescentis |
acquiescentis |
| Dativ | acquiescenti |
acquiescenti |
acquiescenti |
| Akkusativ | acquiescentem |
acquiescentem |
acquiescens |
| Ablativ | acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
| Vokativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
Plural
| Nominativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Genitiv | acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
| Dativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Akkusativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Ablativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Vokativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquietus |
acquieta |
acquietum |
| Genitiv | acquieti |
acquietae |
acquieti |
| Dativ | acquieto |
acquietae |
acquieto |
| Akkusativ | acquietum |
acquietam |
acquietum |
| Ablativ | acquieto |
acquieta |
acquieto |
| Vokativ | acquiete |
acquieta |
acquietum |
Plural
| Nominativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
| Genitiv | acquietorum |
acquietarum |
acquietorum |
| Dativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Akkusativ | acquietos |
acquietas |
acquieta |
| Ablativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Vokativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquieturus |
acquietura |
acquieturum |
| Genitiv | acquieturi |
acquieturae |
acquieturi |
| Dativ | acquieturo |
acquieturae |
acquieturo |
| Akkusativ | acquieturum |
acquieturam |
acquieturum |
| Ablativ | acquieturo |
acquietura |
acquieturo |
| Vokativ | acquieture |
acquietura |
acquieturum |
Plural
| Nominativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
| Genitiv | acquieturorum |
acquieturarum |
acquieturorum |
| Dativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Akkusativ | acquieturos |
acquieturas |
acquietura |
| Ablativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Vokativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| acquietum |
acquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiesco |
ich füge mich |
| 2. Person Singular | acquiescis |
du fügst dich |
| 3. Person Singular | acquiescit |
er/sie/es fügt sich |
| 1. Person Plural | acquiescimus |
wir fügen uns |
| 2. Person Plural | acquiescitis |
ihr fügt euch |
| 3. Person Plural | acquiescunt |
sie fügen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescor |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescitur |
|
| 1. Person Plural | acquiescimur |
|
| 2. Person Plural | acquiescimini |
|
| 3. Person Plural | acquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich füge mich |
| 2. Person Singular | acquiescas |
du fügest dich |
| 3. Person Singular | acquiescat |
er/sie/es füge sich |
| 1. Person Plural | acquiescamus |
wir fügen uns |
| 2. Person Plural | acquiescatis |
ihr füget euch |
| 3. Person Plural | acquiescant |
sie fügen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiescaris acquiescare |
|
| 3. Person Singular | acquiescatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebam |
ich fügte mich |
| 2. Person Singular | acquiescebas |
du fügtest dich |
| 3. Person Singular | acquiescebat |
er/sie/es fügte sich |
| 1. Person Plural | acquiescebamus |
wir fügten uns |
| 2. Person Plural | acquiescebatis |
ihr fügtet euch |
| 3. Person Plural | acquiescebant |
sie fügten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebar |
|
| 2. Person Singular | acquiescebaris acquiescebare |
|
| 3. Person Singular | acquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerem |
ich fügte mich |
| 2. Person Singular | acquiesceres |
du fügtest dich |
| 3. Person Singular | acquiesceret |
er/sie/es fügte sich |
| 1. Person Plural | acquiesceremus |
wir fügten uns |
| 2. Person Plural | acquiesceretis |
ihr fügtet euch |
| 3. Person Plural | acquiescerent |
sie fügten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerer |
|
| 2. Person Singular | acquiescereris acquiescerere |
|
| 3. Person Singular | acquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | acquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | acquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | acquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich werde mich fügen |
| 2. Person Singular | acquiesces |
du wirst dich fügen |
| 3. Person Singular | acquiescet |
er/sie/es wird sich fügen |
| 1. Person Plural | acquiescemus |
wir werden uns fügen |
| 2. Person Plural | acquiescetis |
ihr werdet euch fügen |
| 3. Person Plural | acquiescent |
sie werden sich fügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescetur |
|
| 1. Person Plural | acquiescemur |
|
| 2. Person Plural | acquiescemini |
|
| 3. Person Plural | acquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiei acquievi |
ich habe mich gefügt |
| 2. Person Singular | acquieisti acquievisti |
du hast dich gefügt |
| 3. Person Singular | acquieit acquievit |
er/sie/es hat sich gefügt |
| 1. Person Plural | acquieimus acquievimus |
wir haben uns gefügt |
| 2. Person Plural | acquieistis acquievistis |
ihr habt euch gefügt |
| 3. Person Plural | acquieerunt acquieere acquieverunt acquievere |
sie haben sich gefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sum |
|
| 2. Person Singular | acquietus es |
|
| 3. Person Singular | acquietus est |
|
| 1. Person Plural | acquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | acquieti estis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieerim acquieverim |
ich habe mich gefügt |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du habest dich gefügt |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es habe sich gefügt |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir haben uns gefügt |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr habet euch gefügt |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie haben sich gefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sim |
|
| 2. Person Singular | acquietus sis |
|
| 3. Person Singular | acquietus sit |
|
| 1. Person Plural | acquieti simus |
|
| 2. Person Plural | acquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieeram acquieveram |
ich hatte mich gefügt |
| 2. Person Singular | acquieeras acquieveras |
du hattest dich gefügt |
| 3. Person Singular | acquieerat acquieverat |
er/sie/es hatte sich gefügt |
| 1. Person Plural | acquieeramus acquieveramus |
wir hatten uns gefügt |
| 2. Person Plural | acquieeratis acquieveratis |
ihr hattet euch gefügt |
| 3. Person Plural | acquieerant acquieverant |
sie hatten sich gefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus eram |
|
| 2. Person Singular | acquietus eras |
|
| 3. Person Singular | acquietus erat |
|
| 1. Person Plural | acquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieissem acquievissem |
ich hätte mich gefügt |
| 2. Person Singular | acquieisses acquievisses |
du hättest dich gefügt |
| 3. Person Singular | acquieisset acquievisset |
er/sie/es hätte sich gefügt |
| 1. Person Plural | acquieissemus acquievissemus |
wir hätten uns gefügt |
| 2. Person Plural | acquieissetis acquievissetis |
ihr hättet euch gefügt |
| 3. Person Plural | acquieissent acquievissent |
sie hätten sich gefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus essem |
|
| 2. Person Singular | acquietus esses |
|
| 3. Person Singular | acquietus esset |
|
| 1. Person Plural | acquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | acquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | acquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieero acquievero |
ich werde mich gefügt haben |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du wirst dich gefügt haben |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es wird sich gefügt haben |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir werden uns gefügt haben |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr werdet euch gefügt haben |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie werden sich gefügt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus ero |
|
| 2. Person Singular | acquietus eris |
|
| 3. Person Singular | acquietus erit |
|
| 1. Person Plural | acquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiescere |
sich fügen |
| Vorzeitigkeit | acquieisse acquievisse |
sich gefügt haben |
| Nachzeitigkeit | acquieturum esse |
sich fügen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiesci acquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | acquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | acquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acquiesce |
füge dich; füg dich! |
| 2. Person Plural | acquiescite |
fügt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | acquiescito |
| 3. Person Singular | acquiescito |
| 2. Person Plural | acquiescitote |
| 3. Person Plural | acquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | acquiescere |
das Sich fügen |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
des Sich fügens |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
dem Sich fügen |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
das Sich fügen |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
durch das Sich fügen |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
Sich fügen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescendus acquiescundus |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendi acquiescundi |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendo acquiescundo |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
acquiescendam acquiescundam |
acquiescendum acquiescundum |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendo acquiescundo |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
Plural
| Nominativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
| Genitiv | acquiescendorum acquiescundorum |
acquiescendarum acquiescundarum |
acquiescendorum acquiescundorum |
| Dativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Akkusativ | acquiescendos acquiescundos |
acquiescendas acquiescundas |
acquiescenda acquiescunda |
| Ablativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Vokativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
| Genitiv | acquiescentis |
acquiescentis |
acquiescentis |
| Dativ | acquiescenti |
acquiescenti |
acquiescenti |
| Akkusativ | acquiescentem |
acquiescentem |
acquiescens |
| Ablativ | acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
| Vokativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
Plural
| Nominativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Genitiv | acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
| Dativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Akkusativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Ablativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Vokativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquietus |
acquieta |
acquietum |
| Genitiv | acquieti |
acquietae |
acquieti |
| Dativ | acquieto |
acquietae |
acquieto |
| Akkusativ | acquietum |
acquietam |
acquietum |
| Ablativ | acquieto |
acquieta |
acquieto |
| Vokativ | acquiete |
acquieta |
acquietum |
Plural
| Nominativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
| Genitiv | acquietorum |
acquietarum |
acquietorum |
| Dativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Akkusativ | acquietos |
acquietas |
acquieta |
| Ablativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Vokativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquieturus |
acquietura |
acquieturum |
| Genitiv | acquieturi |
acquieturae |
acquieturi |
| Dativ | acquieturo |
acquieturae |
acquieturo |
| Akkusativ | acquieturum |
acquieturam |
acquieturum |
| Ablativ | acquieturo |
acquietura |
acquieturo |
| Vokativ | acquieture |
acquietura |
acquieturum |
Plural
| Nominativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
| Genitiv | acquieturorum |
acquieturarum |
acquieturorum |
| Dativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Akkusativ | acquieturos |
acquieturas |
acquietura |
| Ablativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Vokativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| acquietum |
acquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiesco |
ich verscheide |
| 2. Person Singular | acquiescis |
du verscheidest |
| 3. Person Singular | acquiescit |
er/sie/es verscheidet |
| 1. Person Plural | acquiescimus |
wir verscheiden |
| 2. Person Plural | acquiescitis |
ihr verscheidet |
| 3. Person Plural | acquiescunt |
sie verscheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescor |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescitur |
|
| 1. Person Plural | acquiescimur |
|
| 2. Person Plural | acquiescimini |
|
| 3. Person Plural | acquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich verscheide |
| 2. Person Singular | acquiescas |
du verscheidest |
| 3. Person Singular | acquiescat |
er/sie/es verscheide |
| 1. Person Plural | acquiescamus |
wir verscheiden |
| 2. Person Plural | acquiescatis |
ihr verscheidet |
| 3. Person Plural | acquiescant |
sie verscheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiescaris acquiescare |
|
| 3. Person Singular | acquiescatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebam |
ich verschied |
| 2. Person Singular | acquiescebas |
du verschiedest |
| 3. Person Singular | acquiescebat |
er/sie/es verschied |
| 1. Person Plural | acquiescebamus |
wir verschieden |
| 2. Person Plural | acquiescebatis |
ihr verschiedet |
| 3. Person Plural | acquiescebant |
sie verschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebar |
|
| 2. Person Singular | acquiescebaris acquiescebare |
|
| 3. Person Singular | acquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerem |
ich verschiede |
| 2. Person Singular | acquiesceres |
du verschiedest |
| 3. Person Singular | acquiesceret |
er/sie/es verschiede |
| 1. Person Plural | acquiesceremus |
wir verschieden |
| 2. Person Plural | acquiesceretis |
ihr verschiedet |
| 3. Person Plural | acquiescerent |
sie verschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerer |
|
| 2. Person Singular | acquiescereris acquiescerere |
|
| 3. Person Singular | acquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | acquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | acquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | acquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich werde verscheiden |
| 2. Person Singular | acquiesces |
du wirst verscheiden |
| 3. Person Singular | acquiescet |
er/sie/es wird verscheiden |
| 1. Person Plural | acquiescemus |
wir werden verscheiden |
| 2. Person Plural | acquiescetis |
ihr werdet verscheiden |
| 3. Person Plural | acquiescent |
sie werden verscheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescetur |
|
| 1. Person Plural | acquiescemur |
|
| 2. Person Plural | acquiescemini |
|
| 3. Person Plural | acquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiei acquievi |
ich bin verschieden |
| 2. Person Singular | acquieisti acquievisti |
du bist verschieden |
| 3. Person Singular | acquieit acquievit |
er/sie/es ist verschieden |
| 1. Person Plural | acquieimus acquievimus |
wir sind verschieden |
| 2. Person Plural | acquieistis acquievistis |
ihr seid verschieden |
| 3. Person Plural | acquieerunt acquieere acquieverunt acquievere |
sie sind verschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sum |
|
| 2. Person Singular | acquietus es |
|
| 3. Person Singular | acquietus est |
|
| 1. Person Plural | acquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | acquieti estis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieerim acquieverim |
ich sei verschieden |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du seiest verschieden |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es sei verschieden |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir seien verschieden |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr seiet verschieden |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie seien verschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sim |
|
| 2. Person Singular | acquietus sis |
|
| 3. Person Singular | acquietus sit |
|
| 1. Person Plural | acquieti simus |
|
| 2. Person Plural | acquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieeram acquieveram |
ich war verschieden |
| 2. Person Singular | acquieeras acquieveras |
du warst verschieden |
| 3. Person Singular | acquieerat acquieverat |
er/sie/es war verschieden |
| 1. Person Plural | acquieeramus acquieveramus |
wir waren verschieden |
| 2. Person Plural | acquieeratis acquieveratis |
ihr wart verschieden |
| 3. Person Plural | acquieerant acquieverant |
sie waren verschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus eram |
|
| 2. Person Singular | acquietus eras |
|
| 3. Person Singular | acquietus erat |
|
| 1. Person Plural | acquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieissem acquievissem |
ich wäre verschieden |
| 2. Person Singular | acquieisses acquievisses |
du wärest verschieden |
| 3. Person Singular | acquieisset acquievisset |
er/sie/es wäre verschieden |
| 1. Person Plural | acquieissemus acquievissemus |
wir wären verschieden |
| 2. Person Plural | acquieissetis acquievissetis |
ihr wäret verschieden |
| 3. Person Plural | acquieissent acquievissent |
sie wären verschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus essem |
|
| 2. Person Singular | acquietus esses |
|
| 3. Person Singular | acquietus esset |
|
| 1. Person Plural | acquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | acquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | acquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieero acquievero |
ich werde verschieden sein |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du wirst verschieden sein |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es wird verschieden sein |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir werden verschieden sein |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr werdet verschieden sein |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie werden verschieden sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus ero |
|
| 2. Person Singular | acquietus eris |
|
| 3. Person Singular | acquietus erit |
|
| 1. Person Plural | acquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiescere |
verscheiden |
| Vorzeitigkeit | acquieisse acquievisse |
verschieden sein |
| Nachzeitigkeit | acquieturum esse |
verscheiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiesci acquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | acquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | acquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acquiesce |
verscheide! |
| 2. Person Plural | acquiescite |
verscheidet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | acquiescito |
| 3. Person Singular | acquiescito |
| 2. Person Plural | acquiescitote |
| 3. Person Plural | acquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | acquiescere |
das Verscheiden |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
des Verscheidens |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
dem Verscheiden |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
das Verscheiden |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
durch das Verscheiden |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
Verscheiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescendus acquiescundus |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendi acquiescundi |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendo acquiescundo |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
acquiescendam acquiescundam |
acquiescendum acquiescundum |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendo acquiescundo |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
Plural
| Nominativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
| Genitiv | acquiescendorum acquiescundorum |
acquiescendarum acquiescundarum |
acquiescendorum acquiescundorum |
| Dativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Akkusativ | acquiescendos acquiescundos |
acquiescendas acquiescundas |
acquiescenda acquiescunda |
| Ablativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Vokativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
| Genitiv | acquiescentis |
acquiescentis |
acquiescentis |
| Dativ | acquiescenti |
acquiescenti |
acquiescenti |
| Akkusativ | acquiescentem |
acquiescentem |
acquiescens |
| Ablativ | acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
| Vokativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
Plural
| Nominativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Genitiv | acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
| Dativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Akkusativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Ablativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Vokativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquietus |
acquieta |
acquietum |
| Genitiv | acquieti |
acquietae |
acquieti |
| Dativ | acquieto |
acquietae |
acquieto |
| Akkusativ | acquietum |
acquietam |
acquietum |
| Ablativ | acquieto |
acquieta |
acquieto |
| Vokativ | acquiete |
acquieta |
acquietum |
Plural
| Nominativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
| Genitiv | acquietorum |
acquietarum |
acquietorum |
| Dativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Akkusativ | acquietos |
acquietas |
acquieta |
| Ablativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Vokativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquieturus |
acquietura |
acquieturum |
| Genitiv | acquieturi |
acquieturae |
acquieturi |
| Dativ | acquieturo |
acquieturae |
acquieturo |
| Akkusativ | acquieturum |
acquieturam |
acquieturum |
| Ablativ | acquieturo |
acquietura |
acquieturo |
| Vokativ | acquieture |
acquietura |
acquieturum |
Plural
| Nominativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
| Genitiv | acquieturorum |
acquieturarum |
acquieturorum |
| Dativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Akkusativ | acquieturos |
acquieturas |
acquietura |
| Ablativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Vokativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| acquietum |
acquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiesco |
ich stimme zu |
| 2. Person Singular | acquiescis |
du stimmst zu |
| 3. Person Singular | acquiescit |
er/sie/es stimmt zu |
| 1. Person Plural | acquiescimus |
wir stimmen zu |
| 2. Person Plural | acquiescitis |
ihr stimmt zu |
| 3. Person Plural | acquiescunt |
sie stimmen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescor |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescitur |
|
| 1. Person Plural | acquiescimur |
|
| 2. Person Plural | acquiescimini |
|
| 3. Person Plural | acquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich stimme zu |
| 2. Person Singular | acquiescas |
du stimmest zu |
| 3. Person Singular | acquiescat |
er/sie/es stimme zu |
| 1. Person Plural | acquiescamus |
wir stimmen zu |
| 2. Person Plural | acquiescatis |
ihr stimmet zu |
| 3. Person Plural | acquiescant |
sie stimmen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiescaris acquiescare |
|
| 3. Person Singular | acquiescatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebam |
ich stimmte zu |
| 2. Person Singular | acquiescebas |
du stimmtest zu |
| 3. Person Singular | acquiescebat |
er/sie/es stimmte zu |
| 1. Person Plural | acquiescebamus |
wir stimmten zu |
| 2. Person Plural | acquiescebatis |
ihr stimmtet zu |
| 3. Person Plural | acquiescebant |
sie stimmten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescebar |
|
| 2. Person Singular | acquiescebaris acquiescebare |
|
| 3. Person Singular | acquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | acquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | acquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | acquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerem |
ich stimmte zu |
| 2. Person Singular | acquiesceres |
du stimmtest zu |
| 3. Person Singular | acquiesceret |
er/sie/es stimmte zu |
| 1. Person Plural | acquiesceremus |
wir stimmten zu |
| 2. Person Plural | acquiesceretis |
ihr stimmtet zu |
| 3. Person Plural | acquiescerent |
sie stimmten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescerer |
|
| 2. Person Singular | acquiescereris acquiescerere |
|
| 3. Person Singular | acquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | acquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | acquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | acquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescam |
ich werde zustimmen |
| 2. Person Singular | acquiesces |
du wirst zustimmen |
| 3. Person Singular | acquiescet |
er/sie/es wird zustimmen |
| 1. Person Plural | acquiescemus |
wir werden zustimmen |
| 2. Person Plural | acquiescetis |
ihr werdet zustimmen |
| 3. Person Plural | acquiescent |
sie werden zustimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquiescar |
|
| 2. Person Singular | acquiesceris acquiescere |
|
| 3. Person Singular | acquiescetur |
|
| 1. Person Plural | acquiescemur |
|
| 2. Person Plural | acquiescemini |
|
| 3. Person Plural | acquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquiei acquievi |
ich habe zugestimmt |
| 2. Person Singular | acquieisti acquievisti |
du hast zugestimmt |
| 3. Person Singular | acquieit acquievit |
er/sie/es hat zugestimmt |
| 1. Person Plural | acquieimus acquievimus |
wir haben zugestimmt |
| 2. Person Plural | acquieistis acquievistis |
ihr habt zugestimmt |
| 3. Person Plural | acquieerunt acquieere acquieverunt acquievere |
sie haben zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sum |
|
| 2. Person Singular | acquietus es |
|
| 3. Person Singular | acquietus est |
|
| 1. Person Plural | acquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | acquieti estis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieerim acquieverim |
ich habe zugestimmt |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du habest zugestimmt |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es habe zugestimmt |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir haben zugestimmt |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr habet zugestimmt |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie haben zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus sim |
|
| 2. Person Singular | acquietus sis |
|
| 3. Person Singular | acquietus sit |
|
| 1. Person Plural | acquieti simus |
|
| 2. Person Plural | acquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | acquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieeram acquieveram |
ich hatte zugestimmt |
| 2. Person Singular | acquieeras acquieveras |
du hattest zugestimmt |
| 3. Person Singular | acquieerat acquieverat |
er/sie/es hatte zugestimmt |
| 1. Person Plural | acquieeramus acquieveramus |
wir hatten zugestimmt |
| 2. Person Plural | acquieeratis acquieveratis |
ihr hattet zugestimmt |
| 3. Person Plural | acquieerant acquieverant |
sie hatten zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus eram |
|
| 2. Person Singular | acquietus eras |
|
| 3. Person Singular | acquietus erat |
|
| 1. Person Plural | acquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieissem acquievissem |
ich hätte zugestimmt |
| 2. Person Singular | acquieisses acquievisses |
du hättest zugestimmt |
| 3. Person Singular | acquieisset acquievisset |
er/sie/es hätte zugestimmt |
| 1. Person Plural | acquieissemus acquievissemus |
wir hätten zugestimmt |
| 2. Person Plural | acquieissetis acquievissetis |
ihr hättet zugestimmt |
| 3. Person Plural | acquieissent acquievissent |
sie hätten zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus essem |
|
| 2. Person Singular | acquietus esses |
|
| 3. Person Singular | acquietus esset |
|
| 1. Person Plural | acquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | acquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | acquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | acquieero acquievero |
ich werde zugestimmt haben |
| 2. Person Singular | acquieeris acquieveris |
du wirst zugestimmt haben |
| 3. Person Singular | acquieerit acquieverit |
er/sie/es wird zugestimmt haben |
| 1. Person Plural | acquieerimus acquieverimus |
wir werden zugestimmt haben |
| 2. Person Plural | acquieeritis acquieveritis |
ihr werdet zugestimmt haben |
| 3. Person Plural | acquieerint acquieverint |
sie werden zugestimmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | acquietus ero |
|
| 2. Person Singular | acquietus eris |
|
| 3. Person Singular | acquietus erit |
|
| 1. Person Plural | acquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | acquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | acquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiescere |
zustimmen |
| Vorzeitigkeit | acquieisse acquievisse |
zugestimmt haben |
| Nachzeitigkeit | acquieturum esse |
zustimmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | acquiesci acquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | acquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | acquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | acquiesce |
stimme zu; stimm zu! |
| 2. Person Plural | acquiescite |
stimmt zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | acquiescito |
| 3. Person Singular | acquiescito |
| 2. Person Plural | acquiescitote |
| 3. Person Plural | acquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | acquiescere |
das Zustimmen |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
des Zustimmens |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
dem Zustimmen |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
das Zustimmen |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
durch das Zustimmen |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
Zustimmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescendus acquiescundus |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
| Genitiv | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendi acquiescundi |
| Dativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescendo acquiescundo |
| Akkusativ | acquiescendum acquiescundum |
acquiescendam acquiescundam |
acquiescendum acquiescundum |
| Ablativ | acquiescendo acquiescundo |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendo acquiescundo |
| Vokativ | acquiescende acquiescunde |
acquiescenda acquiescunda |
acquiescendum acquiescundum |
Plural
| Nominativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
| Genitiv | acquiescendorum acquiescundorum |
acquiescendarum acquiescundarum |
acquiescendorum acquiescundorum |
| Dativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Akkusativ | acquiescendos acquiescundos |
acquiescendas acquiescundas |
acquiescenda acquiescunda |
| Ablativ | acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
acquiescendis acquiescundis |
| Vokativ | acquiescendi acquiescundi |
acquiescendae acquiescundae |
acquiescenda acquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
| Genitiv | acquiescentis |
acquiescentis |
acquiescentis |
| Dativ | acquiescenti |
acquiescenti |
acquiescenti |
| Akkusativ | acquiescentem |
acquiescentem |
acquiescens |
| Ablativ | acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
acquiescenti acquiescente |
| Vokativ | acquiescens |
acquiescens |
acquiescens |
Plural
| Nominativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Genitiv | acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
acquiescentium acquiescentum |
| Dativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Akkusativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
| Ablativ | acquiescentibus |
acquiescentibus |
acquiescentibus |
| Vokativ | acquiescentes |
acquiescentes |
acquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquietus |
acquieta |
acquietum |
| Genitiv | acquieti |
acquietae |
acquieti |
| Dativ | acquieto |
acquietae |
acquieto |
| Akkusativ | acquietum |
acquietam |
acquietum |
| Ablativ | acquieto |
acquieta |
acquieto |
| Vokativ | acquiete |
acquieta |
acquietum |
Plural
| Nominativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
| Genitiv | acquietorum |
acquietarum |
acquietorum |
| Dativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Akkusativ | acquietos |
acquietas |
acquieta |
| Ablativ | acquietis |
acquietis |
acquietis |
| Vokativ | acquieti |
acquietae |
acquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | acquieturus |
acquietura |
acquieturum |
| Genitiv | acquieturi |
acquieturae |
acquieturi |
| Dativ | acquieturo |
acquieturae |
acquieturo |
| Akkusativ | acquieturum |
acquieturam |
acquieturum |
| Ablativ | acquieturo |
acquietura |
acquieturo |
| Vokativ | acquieture |
acquietura |
acquieturum |
Plural
| Nominativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
| Genitiv | acquieturorum |
acquieturarum |
acquieturorum |
| Dativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Akkusativ | acquieturos |
acquieturas |
acquietura |
| Ablativ | acquieturis |
acquieturis |
acquieturis |
| Vokativ | acquieturi |
acquieturae |
acquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| acquietum |
acquietu |