Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| adcumbere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | daneben liegen liegen auf (Bett) Platz nehmen sich zu Tisch legen |
| adcumbere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| adcumbere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | noch nicht vorhanden |
| adcumbere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | noch nicht vorhanden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbo |
|
| 2. Person Singular | adcumbis |
|
| 3. Person Singular | adcumbit |
|
| 1. Person Plural | adcumbimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbitis |
|
| 3. Person Plural | adcumbunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbor |
|
| 2. Person Singular | adcumberis adcumbere |
|
| 3. Person Singular | adcumbitur |
|
| 1. Person Plural | adcumbimur |
|
| 2. Person Plural | adcumbimini |
|
| 3. Person Plural | adcumbuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbam |
|
| 2. Person Singular | adcumbas |
|
| 3. Person Singular | adcumbat |
|
| 1. Person Plural | adcumbamus |
|
| 2. Person Plural | adcumbatis |
|
| 3. Person Plural | adcumbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbar |
|
| 2. Person Singular | adcumbaris adcumbare |
|
| 3. Person Singular | adcumbatur |
|
| 1. Person Plural | adcumbamur |
|
| 2. Person Plural | adcumbamini |
|
| 3. Person Plural | adcumbantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbebam |
|
| 2. Person Singular | adcumbebas |
|
| 3. Person Singular | adcumbebat |
|
| 1. Person Plural | adcumbebamus |
|
| 2. Person Plural | adcumbebatis |
|
| 3. Person Plural | adcumbebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbebar |
|
| 2. Person Singular | adcumbebaris adcumbebare |
|
| 3. Person Singular | adcumbebatur |
|
| 1. Person Plural | adcumbebamur |
|
| 2. Person Plural | adcumbebamini |
|
| 3. Person Plural | adcumbebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumberem |
|
| 2. Person Singular | adcumberes |
|
| 3. Person Singular | adcumberet |
|
| 1. Person Plural | adcumberemus |
|
| 2. Person Plural | adcumberetis |
|
| 3. Person Plural | adcumberent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumberer |
|
| 2. Person Singular | adcumbereris adcumberere |
|
| 3. Person Singular | adcumberetur |
|
| 1. Person Plural | adcumberemur |
|
| 2. Person Plural | adcumberemini |
|
| 3. Person Plural | adcumberentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbam |
|
| 2. Person Singular | adcumbes |
|
| 3. Person Singular | adcumbet |
|
| 1. Person Plural | adcumbemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbar |
|
| 2. Person Singular | adcumberis adcumbere |
|
| 3. Person Singular | adcumbetur |
|
| 1. Person Plural | adcumbemur |
|
| 2. Person Plural | adcumbemini |
|
| 3. Person Plural | adcumbentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbui |
|
| 2. Person Singular | adcumbuisti |
|
| 3. Person Singular | adcumbuit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbuistis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerunt adcumbuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus sum |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus es |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus est |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti sumus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti estis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuerim |
|
| 2. Person Singular | adcumbueris |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuerimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus sim |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus sis |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus sit |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti simus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti sitis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbueram |
|
| 2. Person Singular | adcumbueras |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerat |
|
| 1. Person Plural | adcumbueramus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueratis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus eram |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus eras |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus erat |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti eramus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti eratis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuissem |
|
| 2. Person Singular | adcumbuisses |
|
| 3. Person Singular | adcumbuisset |
|
| 1. Person Plural | adcumbuissemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbuissetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus essem |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus esses |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus esset |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti essemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti essetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuero |
|
| 2. Person Singular | adcumbueris |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuerimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus ero |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus eris |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus erit |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti erimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti eritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adcumbere |
|
| Vorzeitigkeit | adcumbuisse |
|
| Nachzeitigkeit | adcumbiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adcumbi adcumbier |
|
| Vorzeitigkeit | adcumbitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adcumbitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adcumbe |
! |
| 2. Person Plural | adcumbite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adcumbito |
| 3. Person Singular | adcumbito |
| 2. Person Plural | adcumbitote |
| 3. Person Plural | adcumbunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adcumbere |
|
| Genitiv | adcumbendi adcumbundi |
|
| Dativ | adcumbendo adcumbundo |
|
| Akkusativ | adcumbendum adcumbundum |
|
| Ablativ | adcumbendo adcumbundo |
|
| Vokativ | adcumbende adcumbunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbendus adcumbundus |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendum adcumbundum |
| Genitiv | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbendi adcumbundi |
| Dativ | adcumbendo adcumbundo |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbendo adcumbundo |
| Akkusativ | adcumbendum adcumbundum |
adcumbendam adcumbundam |
adcumbendum adcumbundum |
| Ablativ | adcumbendo adcumbundo |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendo adcumbundo |
| Vokativ | adcumbende adcumbunde |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendum adcumbundum |
Plural
| Nominativ | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbenda adcumbunda |
| Genitiv | adcumbendorum adcumbundorum |
adcumbendarum adcumbundarum |
adcumbendorum adcumbundorum |
| Dativ | adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
| Akkusativ | adcumbendos adcumbundos |
adcumbendas adcumbundas |
adcumbenda adcumbunda |
| Ablativ | adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
| Vokativ | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbenda adcumbunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbens |
adcumbens |
adcumbens |
| Genitiv | adcumbentis |
adcumbentis |
adcumbentis |
| Dativ | adcumbenti |
adcumbenti |
adcumbenti |
| Akkusativ | adcumbentem |
adcumbentem |
adcumbens |
| Ablativ | adcumbenti adcumbente |
adcumbenti adcumbente |
adcumbenti adcumbente |
| Vokativ | adcumbens |
adcumbens |
adcumbens |
Plural
| Nominativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
| Genitiv | adcumbentium adcumbentum |
adcumbentium adcumbentum |
adcumbentium adcumbentum |
| Dativ | adcumbentibus |
adcumbentibus |
adcumbentibus |
| Akkusativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
| Ablativ | adcumbentibus |
adcumbentibus |
adcumbentibus |
| Vokativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbitus |
adcumbita |
adcumbitum |
| Genitiv | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbiti |
| Dativ | adcumbito |
adcumbitae |
adcumbito |
| Akkusativ | adcumbitum |
adcumbitam |
adcumbitum |
| Ablativ | adcumbito |
adcumbita |
adcumbito |
| Vokativ | adcumbite |
adcumbita |
adcumbitum |
Plural
| Nominativ | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbita |
| Genitiv | adcumbitorum |
adcumbitarum |
adcumbitorum |
| Dativ | adcumbitis |
adcumbitis |
adcumbitis |
| Akkusativ | adcumbitos |
adcumbitas |
adcumbita |
| Ablativ | adcumbitis |
adcumbitis |
adcumbitis |
| Vokativ | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbiturus |
adcumbitura |
adcumbiturum |
| Genitiv | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbituri |
| Dativ | adcumbituro |
adcumbiturae |
adcumbituro |
| Akkusativ | adcumbiturum |
adcumbituram |
adcumbiturum |
| Ablativ | adcumbituro |
adcumbitura |
adcumbituro |
| Vokativ | adcumbiture |
adcumbitura |
adcumbiturum |
Plural
| Nominativ | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbitura |
| Genitiv | adcumbiturorum |
adcumbiturarum |
adcumbiturorum |
| Dativ | adcumbituris |
adcumbituris |
adcumbituris |
| Akkusativ | adcumbituros |
adcumbituras |
adcumbitura |
| Ablativ | adcumbituris |
adcumbituris |
adcumbituris |
| Vokativ | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adcumbitum |
adcumbitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbo |
|
| 2. Person Singular | adcumbis |
|
| 3. Person Singular | adcumbit |
|
| 1. Person Plural | adcumbimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbitis |
|
| 3. Person Plural | adcumbunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbor |
|
| 2. Person Singular | adcumberis adcumbere |
|
| 3. Person Singular | adcumbitur |
|
| 1. Person Plural | adcumbimur |
|
| 2. Person Plural | adcumbimini |
|
| 3. Person Plural | adcumbuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbam |
|
| 2. Person Singular | adcumbas |
|
| 3. Person Singular | adcumbat |
|
| 1. Person Plural | adcumbamus |
|
| 2. Person Plural | adcumbatis |
|
| 3. Person Plural | adcumbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbar |
|
| 2. Person Singular | adcumbaris adcumbare |
|
| 3. Person Singular | adcumbatur |
|
| 1. Person Plural | adcumbamur |
|
| 2. Person Plural | adcumbamini |
|
| 3. Person Plural | adcumbantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbebam |
|
| 2. Person Singular | adcumbebas |
|
| 3. Person Singular | adcumbebat |
|
| 1. Person Plural | adcumbebamus |
|
| 2. Person Plural | adcumbebatis |
|
| 3. Person Plural | adcumbebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbebar |
|
| 2. Person Singular | adcumbebaris adcumbebare |
|
| 3. Person Singular | adcumbebatur |
|
| 1. Person Plural | adcumbebamur |
|
| 2. Person Plural | adcumbebamini |
|
| 3. Person Plural | adcumbebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumberem |
|
| 2. Person Singular | adcumberes |
|
| 3. Person Singular | adcumberet |
|
| 1. Person Plural | adcumberemus |
|
| 2. Person Plural | adcumberetis |
|
| 3. Person Plural | adcumberent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumberer |
|
| 2. Person Singular | adcumbereris adcumberere |
|
| 3. Person Singular | adcumberetur |
|
| 1. Person Plural | adcumberemur |
|
| 2. Person Plural | adcumberemini |
|
| 3. Person Plural | adcumberentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbam |
|
| 2. Person Singular | adcumbes |
|
| 3. Person Singular | adcumbet |
|
| 1. Person Plural | adcumbemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbar |
|
| 2. Person Singular | adcumberis adcumbere |
|
| 3. Person Singular | adcumbetur |
|
| 1. Person Plural | adcumbemur |
|
| 2. Person Plural | adcumbemini |
|
| 3. Person Plural | adcumbentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbui |
|
| 2. Person Singular | adcumbuisti |
|
| 3. Person Singular | adcumbuit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbuistis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerunt adcumbuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus sum |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus es |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus est |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti sumus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti estis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuerim |
|
| 2. Person Singular | adcumbueris |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuerimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus sim |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus sis |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus sit |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti simus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti sitis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbueram |
|
| 2. Person Singular | adcumbueras |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerat |
|
| 1. Person Plural | adcumbueramus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueratis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus eram |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus eras |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus erat |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti eramus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti eratis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuissem |
|
| 2. Person Singular | adcumbuisses |
|
| 3. Person Singular | adcumbuisset |
|
| 1. Person Plural | adcumbuissemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbuissetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus essem |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus esses |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus esset |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti essemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti essetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuero |
|
| 2. Person Singular | adcumbueris |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuerimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus ero |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus eris |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus erit |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti erimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti eritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adcumbere |
|
| Vorzeitigkeit | adcumbuisse |
|
| Nachzeitigkeit | adcumbiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adcumbi adcumbier |
|
| Vorzeitigkeit | adcumbitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adcumbitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adcumbe |
! |
| 2. Person Plural | adcumbite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adcumbito |
| 3. Person Singular | adcumbito |
| 2. Person Plural | adcumbitote |
| 3. Person Plural | adcumbunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adcumbere |
|
| Genitiv | adcumbendi adcumbundi |
|
| Dativ | adcumbendo adcumbundo |
|
| Akkusativ | adcumbendum adcumbundum |
|
| Ablativ | adcumbendo adcumbundo |
|
| Vokativ | adcumbende adcumbunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbendus adcumbundus |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendum adcumbundum |
| Genitiv | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbendi adcumbundi |
| Dativ | adcumbendo adcumbundo |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbendo adcumbundo |
| Akkusativ | adcumbendum adcumbundum |
adcumbendam adcumbundam |
adcumbendum adcumbundum |
| Ablativ | adcumbendo adcumbundo |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendo adcumbundo |
| Vokativ | adcumbende adcumbunde |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendum adcumbundum |
Plural
| Nominativ | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbenda adcumbunda |
| Genitiv | adcumbendorum adcumbundorum |
adcumbendarum adcumbundarum |
adcumbendorum adcumbundorum |
| Dativ | adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
| Akkusativ | adcumbendos adcumbundos |
adcumbendas adcumbundas |
adcumbenda adcumbunda |
| Ablativ | adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
| Vokativ | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbenda adcumbunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbens |
adcumbens |
adcumbens |
| Genitiv | adcumbentis |
adcumbentis |
adcumbentis |
| Dativ | adcumbenti |
adcumbenti |
adcumbenti |
| Akkusativ | adcumbentem |
adcumbentem |
adcumbens |
| Ablativ | adcumbenti adcumbente |
adcumbenti adcumbente |
adcumbenti adcumbente |
| Vokativ | adcumbens |
adcumbens |
adcumbens |
Plural
| Nominativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
| Genitiv | adcumbentium adcumbentum |
adcumbentium adcumbentum |
adcumbentium adcumbentum |
| Dativ | adcumbentibus |
adcumbentibus |
adcumbentibus |
| Akkusativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
| Ablativ | adcumbentibus |
adcumbentibus |
adcumbentibus |
| Vokativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbitus |
adcumbita |
adcumbitum |
| Genitiv | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbiti |
| Dativ | adcumbito |
adcumbitae |
adcumbito |
| Akkusativ | adcumbitum |
adcumbitam |
adcumbitum |
| Ablativ | adcumbito |
adcumbita |
adcumbito |
| Vokativ | adcumbite |
adcumbita |
adcumbitum |
Plural
| Nominativ | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbita |
| Genitiv | adcumbitorum |
adcumbitarum |
adcumbitorum |
| Dativ | adcumbitis |
adcumbitis |
adcumbitis |
| Akkusativ | adcumbitos |
adcumbitas |
adcumbita |
| Ablativ | adcumbitis |
adcumbitis |
adcumbitis |
| Vokativ | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbiturus |
adcumbitura |
adcumbiturum |
| Genitiv | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbituri |
| Dativ | adcumbituro |
adcumbiturae |
adcumbituro |
| Akkusativ | adcumbiturum |
adcumbituram |
adcumbiturum |
| Ablativ | adcumbituro |
adcumbitura |
adcumbituro |
| Vokativ | adcumbiture |
adcumbitura |
adcumbiturum |
Plural
| Nominativ | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbitura |
| Genitiv | adcumbiturorum |
adcumbiturarum |
adcumbiturorum |
| Dativ | adcumbituris |
adcumbituris |
adcumbituris |
| Akkusativ | adcumbituros |
adcumbituras |
adcumbitura |
| Ablativ | adcumbituris |
adcumbituris |
adcumbituris |
| Vokativ | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adcumbitum |
adcumbitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbo |
|
| 2. Person Singular | adcumbis |
|
| 3. Person Singular | adcumbit |
|
| 1. Person Plural | adcumbimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbitis |
|
| 3. Person Plural | adcumbunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbor |
|
| 2. Person Singular | adcumberis adcumbere |
|
| 3. Person Singular | adcumbitur |
|
| 1. Person Plural | adcumbimur |
|
| 2. Person Plural | adcumbimini |
|
| 3. Person Plural | adcumbuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbam |
|
| 2. Person Singular | adcumbas |
|
| 3. Person Singular | adcumbat |
|
| 1. Person Plural | adcumbamus |
|
| 2. Person Plural | adcumbatis |
|
| 3. Person Plural | adcumbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbar |
|
| 2. Person Singular | adcumbaris adcumbare |
|
| 3. Person Singular | adcumbatur |
|
| 1. Person Plural | adcumbamur |
|
| 2. Person Plural | adcumbamini |
|
| 3. Person Plural | adcumbantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbebam |
|
| 2. Person Singular | adcumbebas |
|
| 3. Person Singular | adcumbebat |
|
| 1. Person Plural | adcumbebamus |
|
| 2. Person Plural | adcumbebatis |
|
| 3. Person Plural | adcumbebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbebar |
|
| 2. Person Singular | adcumbebaris adcumbebare |
|
| 3. Person Singular | adcumbebatur |
|
| 1. Person Plural | adcumbebamur |
|
| 2. Person Plural | adcumbebamini |
|
| 3. Person Plural | adcumbebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumberem |
|
| 2. Person Singular | adcumberes |
|
| 3. Person Singular | adcumberet |
|
| 1. Person Plural | adcumberemus |
|
| 2. Person Plural | adcumberetis |
|
| 3. Person Plural | adcumberent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumberer |
|
| 2. Person Singular | adcumbereris adcumberere |
|
| 3. Person Singular | adcumberetur |
|
| 1. Person Plural | adcumberemur |
|
| 2. Person Plural | adcumberemini |
|
| 3. Person Plural | adcumberentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbam |
|
| 2. Person Singular | adcumbes |
|
| 3. Person Singular | adcumbet |
|
| 1. Person Plural | adcumbemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbar |
|
| 2. Person Singular | adcumberis adcumbere |
|
| 3. Person Singular | adcumbetur |
|
| 1. Person Plural | adcumbemur |
|
| 2. Person Plural | adcumbemini |
|
| 3. Person Plural | adcumbentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbui |
|
| 2. Person Singular | adcumbuisti |
|
| 3. Person Singular | adcumbuit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbuistis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerunt adcumbuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus sum |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus es |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus est |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti sumus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti estis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuerim |
|
| 2. Person Singular | adcumbueris |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuerimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus sim |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus sis |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus sit |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti simus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti sitis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbueram |
|
| 2. Person Singular | adcumbueras |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerat |
|
| 1. Person Plural | adcumbueramus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueratis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus eram |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus eras |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus erat |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti eramus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti eratis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuissem |
|
| 2. Person Singular | adcumbuisses |
|
| 3. Person Singular | adcumbuisset |
|
| 1. Person Plural | adcumbuissemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbuissetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus essem |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus esses |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus esset |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti essemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti essetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuero |
|
| 2. Person Singular | adcumbueris |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuerimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus ero |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus eris |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus erit |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti erimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti eritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adcumbere |
|
| Vorzeitigkeit | adcumbuisse |
|
| Nachzeitigkeit | adcumbiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adcumbi adcumbier |
|
| Vorzeitigkeit | adcumbitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adcumbitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adcumbe |
! |
| 2. Person Plural | adcumbite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adcumbito |
| 3. Person Singular | adcumbito |
| 2. Person Plural | adcumbitote |
| 3. Person Plural | adcumbunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adcumbere |
|
| Genitiv | adcumbendi adcumbundi |
|
| Dativ | adcumbendo adcumbundo |
|
| Akkusativ | adcumbendum adcumbundum |
|
| Ablativ | adcumbendo adcumbundo |
|
| Vokativ | adcumbende adcumbunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbendus adcumbundus |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendum adcumbundum |
| Genitiv | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbendi adcumbundi |
| Dativ | adcumbendo adcumbundo |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbendo adcumbundo |
| Akkusativ | adcumbendum adcumbundum |
adcumbendam adcumbundam |
adcumbendum adcumbundum |
| Ablativ | adcumbendo adcumbundo |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendo adcumbundo |
| Vokativ | adcumbende adcumbunde |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendum adcumbundum |
Plural
| Nominativ | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbenda adcumbunda |
| Genitiv | adcumbendorum adcumbundorum |
adcumbendarum adcumbundarum |
adcumbendorum adcumbundorum |
| Dativ | adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
| Akkusativ | adcumbendos adcumbundos |
adcumbendas adcumbundas |
adcumbenda adcumbunda |
| Ablativ | adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
| Vokativ | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbenda adcumbunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbens |
adcumbens |
adcumbens |
| Genitiv | adcumbentis |
adcumbentis |
adcumbentis |
| Dativ | adcumbenti |
adcumbenti |
adcumbenti |
| Akkusativ | adcumbentem |
adcumbentem |
adcumbens |
| Ablativ | adcumbenti adcumbente |
adcumbenti adcumbente |
adcumbenti adcumbente |
| Vokativ | adcumbens |
adcumbens |
adcumbens |
Plural
| Nominativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
| Genitiv | adcumbentium adcumbentum |
adcumbentium adcumbentum |
adcumbentium adcumbentum |
| Dativ | adcumbentibus |
adcumbentibus |
adcumbentibus |
| Akkusativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
| Ablativ | adcumbentibus |
adcumbentibus |
adcumbentibus |
| Vokativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbitus |
adcumbita |
adcumbitum |
| Genitiv | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbiti |
| Dativ | adcumbito |
adcumbitae |
adcumbito |
| Akkusativ | adcumbitum |
adcumbitam |
adcumbitum |
| Ablativ | adcumbito |
adcumbita |
adcumbito |
| Vokativ | adcumbite |
adcumbita |
adcumbitum |
Plural
| Nominativ | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbita |
| Genitiv | adcumbitorum |
adcumbitarum |
adcumbitorum |
| Dativ | adcumbitis |
adcumbitis |
adcumbitis |
| Akkusativ | adcumbitos |
adcumbitas |
adcumbita |
| Ablativ | adcumbitis |
adcumbitis |
adcumbitis |
| Vokativ | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbiturus |
adcumbitura |
adcumbiturum |
| Genitiv | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbituri |
| Dativ | adcumbituro |
adcumbiturae |
adcumbituro |
| Akkusativ | adcumbiturum |
adcumbituram |
adcumbiturum |
| Ablativ | adcumbituro |
adcumbitura |
adcumbituro |
| Vokativ | adcumbiture |
adcumbitura |
adcumbiturum |
Plural
| Nominativ | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbitura |
| Genitiv | adcumbiturorum |
adcumbiturarum |
adcumbiturorum |
| Dativ | adcumbituris |
adcumbituris |
adcumbituris |
| Akkusativ | adcumbituros |
adcumbituras |
adcumbitura |
| Ablativ | adcumbituris |
adcumbituris |
adcumbituris |
| Vokativ | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adcumbitum |
adcumbitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbo |
|
| 2. Person Singular | adcumbis |
|
| 3. Person Singular | adcumbit |
|
| 1. Person Plural | adcumbimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbitis |
|
| 3. Person Plural | adcumbunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbor |
|
| 2. Person Singular | adcumberis adcumbere |
|
| 3. Person Singular | adcumbitur |
|
| 1. Person Plural | adcumbimur |
|
| 2. Person Plural | adcumbimini |
|
| 3. Person Plural | adcumbuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbam |
|
| 2. Person Singular | adcumbas |
|
| 3. Person Singular | adcumbat |
|
| 1. Person Plural | adcumbamus |
|
| 2. Person Plural | adcumbatis |
|
| 3. Person Plural | adcumbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbar |
|
| 2. Person Singular | adcumbaris adcumbare |
|
| 3. Person Singular | adcumbatur |
|
| 1. Person Plural | adcumbamur |
|
| 2. Person Plural | adcumbamini |
|
| 3. Person Plural | adcumbantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbebam |
|
| 2. Person Singular | adcumbebas |
|
| 3. Person Singular | adcumbebat |
|
| 1. Person Plural | adcumbebamus |
|
| 2. Person Plural | adcumbebatis |
|
| 3. Person Plural | adcumbebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbebar |
|
| 2. Person Singular | adcumbebaris adcumbebare |
|
| 3. Person Singular | adcumbebatur |
|
| 1. Person Plural | adcumbebamur |
|
| 2. Person Plural | adcumbebamini |
|
| 3. Person Plural | adcumbebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumberem |
|
| 2. Person Singular | adcumberes |
|
| 3. Person Singular | adcumberet |
|
| 1. Person Plural | adcumberemus |
|
| 2. Person Plural | adcumberetis |
|
| 3. Person Plural | adcumberent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumberer |
|
| 2. Person Singular | adcumbereris adcumberere |
|
| 3. Person Singular | adcumberetur |
|
| 1. Person Plural | adcumberemur |
|
| 2. Person Plural | adcumberemini |
|
| 3. Person Plural | adcumberentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbam |
|
| 2. Person Singular | adcumbes |
|
| 3. Person Singular | adcumbet |
|
| 1. Person Plural | adcumbemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbar |
|
| 2. Person Singular | adcumberis adcumbere |
|
| 3. Person Singular | adcumbetur |
|
| 1. Person Plural | adcumbemur |
|
| 2. Person Plural | adcumbemini |
|
| 3. Person Plural | adcumbentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbui |
|
| 2. Person Singular | adcumbuisti |
|
| 3. Person Singular | adcumbuit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbuistis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerunt adcumbuere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus sum |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus es |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus est |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti sumus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti estis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuerim |
|
| 2. Person Singular | adcumbueris |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuerimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus sim |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus sis |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus sit |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti simus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti sitis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbueram |
|
| 2. Person Singular | adcumbueras |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerat |
|
| 1. Person Plural | adcumbueramus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueratis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus eram |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus eras |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus erat |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti eramus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti eratis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuissem |
|
| 2. Person Singular | adcumbuisses |
|
| 3. Person Singular | adcumbuisset |
|
| 1. Person Plural | adcumbuissemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbuissetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus essem |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus esses |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus esset |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti essemus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti essetis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbuero |
|
| 2. Person Singular | adcumbueris |
|
| 3. Person Singular | adcumbuerit |
|
| 1. Person Plural | adcumbuerimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbueritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbuerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adcumbitus ero |
|
| 2. Person Singular | adcumbitus eris |
|
| 3. Person Singular | adcumbitus erit |
|
| 1. Person Plural | adcumbiti erimus |
|
| 2. Person Plural | adcumbiti eritis |
|
| 3. Person Plural | adcumbiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adcumbere |
|
| Vorzeitigkeit | adcumbuisse |
|
| Nachzeitigkeit | adcumbiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adcumbi adcumbier |
|
| Vorzeitigkeit | adcumbitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adcumbitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adcumbe |
! |
| 2. Person Plural | adcumbite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adcumbito |
| 3. Person Singular | adcumbito |
| 2. Person Plural | adcumbitote |
| 3. Person Plural | adcumbunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adcumbere |
|
| Genitiv | adcumbendi adcumbundi |
|
| Dativ | adcumbendo adcumbundo |
|
| Akkusativ | adcumbendum adcumbundum |
|
| Ablativ | adcumbendo adcumbundo |
|
| Vokativ | adcumbende adcumbunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbendus adcumbundus |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendum adcumbundum |
| Genitiv | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbendi adcumbundi |
| Dativ | adcumbendo adcumbundo |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbendo adcumbundo |
| Akkusativ | adcumbendum adcumbundum |
adcumbendam adcumbundam |
adcumbendum adcumbundum |
| Ablativ | adcumbendo adcumbundo |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendo adcumbundo |
| Vokativ | adcumbende adcumbunde |
adcumbenda adcumbunda |
adcumbendum adcumbundum |
Plural
| Nominativ | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbenda adcumbunda |
| Genitiv | adcumbendorum adcumbundorum |
adcumbendarum adcumbundarum |
adcumbendorum adcumbundorum |
| Dativ | adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
| Akkusativ | adcumbendos adcumbundos |
adcumbendas adcumbundas |
adcumbenda adcumbunda |
| Ablativ | adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
adcumbendis adcumbundis |
| Vokativ | adcumbendi adcumbundi |
adcumbendae adcumbundae |
adcumbenda adcumbunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbens |
adcumbens |
adcumbens |
| Genitiv | adcumbentis |
adcumbentis |
adcumbentis |
| Dativ | adcumbenti |
adcumbenti |
adcumbenti |
| Akkusativ | adcumbentem |
adcumbentem |
adcumbens |
| Ablativ | adcumbenti adcumbente |
adcumbenti adcumbente |
adcumbenti adcumbente |
| Vokativ | adcumbens |
adcumbens |
adcumbens |
Plural
| Nominativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
| Genitiv | adcumbentium adcumbentum |
adcumbentium adcumbentum |
adcumbentium adcumbentum |
| Dativ | adcumbentibus |
adcumbentibus |
adcumbentibus |
| Akkusativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
| Ablativ | adcumbentibus |
adcumbentibus |
adcumbentibus |
| Vokativ | adcumbentes |
adcumbentes |
adcumbentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbitus |
adcumbita |
adcumbitum |
| Genitiv | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbiti |
| Dativ | adcumbito |
adcumbitae |
adcumbito |
| Akkusativ | adcumbitum |
adcumbitam |
adcumbitum |
| Ablativ | adcumbito |
adcumbita |
adcumbito |
| Vokativ | adcumbite |
adcumbita |
adcumbitum |
Plural
| Nominativ | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbita |
| Genitiv | adcumbitorum |
adcumbitarum |
adcumbitorum |
| Dativ | adcumbitis |
adcumbitis |
adcumbitis |
| Akkusativ | adcumbitos |
adcumbitas |
adcumbita |
| Ablativ | adcumbitis |
adcumbitis |
adcumbitis |
| Vokativ | adcumbiti |
adcumbitae |
adcumbita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adcumbiturus |
adcumbitura |
adcumbiturum |
| Genitiv | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbituri |
| Dativ | adcumbituro |
adcumbiturae |
adcumbituro |
| Akkusativ | adcumbiturum |
adcumbituram |
adcumbiturum |
| Ablativ | adcumbituro |
adcumbitura |
adcumbituro |
| Vokativ | adcumbiture |
adcumbitura |
adcumbiturum |
Plural
| Nominativ | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbitura |
| Genitiv | adcumbiturorum |
adcumbiturarum |
adcumbiturorum |
| Dativ | adcumbituris |
adcumbituris |
adcumbituris |
| Akkusativ | adcumbituros |
adcumbituras |
adcumbitura |
| Ablativ | adcumbituris |
adcumbituris |
adcumbituris |
| Vokativ | adcumbituri |
adcumbiturae |
adcumbitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adcumbitum |
adcumbitu |