Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequito
|
ich sprenge an |
| 2. Person Singular |
adequitas
|
du sprengst an |
| 3. Person Singular |
adequitat
|
er/sie/es sprengt an |
| 1. Person Plural |
adequitamus
|
wir sprengen an |
| 2. Person Plural |
adequitatis
|
ihr sprengt an |
| 3. Person Plural |
adequitant
|
sie sprengen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitor
|
ich werde angesprengt |
| 2. Person Singular |
adequitaris adequitare
|
du wirst angesprengt |
| 3. Person Singular |
adequitatur
|
er/sie/es wird angesprengt |
| 1. Person Plural |
adequitamur
|
wir werden angesprengt |
| 2. Person Plural |
adequitamini
|
ihr werdet angesprengt |
| 3. Person Plural |
adequitantur
|
sie werden angesprengt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitem
|
ich sprenge an |
| 2. Person Singular |
adequites
|
du sprengest an |
| 3. Person Singular |
adequitet
|
er/sie/es sprenge an |
| 1. Person Plural |
adequitemus
|
wir sprengen an |
| 2. Person Plural |
adequitetis
|
ihr sprenget an |
| 3. Person Plural |
adequitent
|
sie sprengen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequiter
|
ich werde angesprengt |
| 2. Person Singular |
adequiteris adequitere
|
du werdest angesprengt |
| 3. Person Singular |
adequitetur
|
er/sie/es werde angesprengt |
| 1. Person Plural |
adequitemur
|
wir werden angesprengt |
| 2. Person Plural |
adequitemini
|
ihr werdet angesprengt |
| 3. Person Plural |
adequitentur
|
sie werden angesprengt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabam
|
ich sprengte an |
| 2. Person Singular |
adequitabas
|
du sprengtest an |
| 3. Person Singular |
adequitabat
|
er/sie/es sprengte an |
| 1. Person Plural |
adequitabamus
|
wir sprengten an |
| 2. Person Plural |
adequitabatis
|
ihr sprengtet an |
| 3. Person Plural |
adequitabant
|
sie sprengten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabar
|
ich wurde angesprengt |
| 2. Person Singular |
adequitabaris adequitabare
|
du wurdest angesprengt |
| 3. Person Singular |
adequitabatur
|
er/sie/es wurde angesprengt |
| 1. Person Plural |
adequitabamur
|
wir wurden angesprengt |
| 2. Person Plural |
adequitabamini
|
ihr wurdet angesprengt |
| 3. Person Plural |
adequitabantur
|
sie wurden angesprengt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitarem
|
ich sprengte an |
| 2. Person Singular |
adequitares
|
du sprengtest an |
| 3. Person Singular |
adequitaret
|
er/sie/es sprengte an |
| 1. Person Plural |
adequitaremus
|
wir sprengten an |
| 2. Person Plural |
adequitaretis
|
ihr sprengtet an |
| 3. Person Plural |
adequitarent
|
sie sprengten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitarer
|
ich würde angesprengt |
| 2. Person Singular |
adequitareris adequitarere
|
du würdest angesprengt |
| 3. Person Singular |
adequitaretur
|
er/sie/es würde angesprengt |
| 1. Person Plural |
adequitaremur
|
wir würden angesprengt |
| 2. Person Plural |
adequitaremini
|
ihr würdet angesprengt |
| 3. Person Plural |
adequitarentur
|
sie würden angesprengt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabo
|
ich werde ansprengen |
| 2. Person Singular |
adequitabis
|
du wirst ansprengen |
| 3. Person Singular |
adequitabit
|
er/sie/es wird ansprengen |
| 1. Person Plural |
adequitabimus
|
wir werden ansprengen |
| 2. Person Plural |
adequitabitis
|
ihr werdet ansprengen |
| 3. Person Plural |
adequitabunt
|
sie werden ansprengen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabor
|
ich werde angesprengt werden |
| 2. Person Singular |
adequitaberis adequitabere
|
du wirst angesprengt werden |
| 3. Person Singular |
adequitabitur
|
er/sie/es wird angesprengt werden |
| 1. Person Plural |
adequitabimur
|
wir werden angesprengt werden |
| 2. Person Plural |
adequitabimini
|
ihr werdet angesprengt werden |
| 3. Person Plural |
adequitabuntur
|
sie werden angesprengt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavi
|
ich habe angesprengt |
| 2. Person Singular |
adequitavisti
|
du hast angesprengt |
| 3. Person Singular |
adequitavit
|
er/sie/es hat angesprengt |
| 1. Person Plural |
adequitavimus
|
wir haben angesprengt |
| 2. Person Plural |
adequitavistis
|
ihr habt angesprengt |
| 3. Person Plural |
adequitaverunt adequitavere
|
sie haben angesprengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus sum
|
ich bin angesprengt worden |
| 2. Person Singular |
adequitatus es
|
du bist angesprengt worden |
| 3. Person Singular |
adequitatus est
|
er/sie/es ist angesprengt worden |
| 1. Person Plural |
adequitati sumus
|
wir sind angesprengt worden |
| 2. Person Plural |
adequitati estis
|
ihr seid angesprengt worden |
| 3. Person Plural |
adequitati sunt
|
sie sind angesprengt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitaverim
|
ich habe angesprengt |
| 2. Person Singular |
adequitaveris
|
du habest angesprengt |
| 3. Person Singular |
adequitaverit
|
er/sie/es habe angesprengt |
| 1. Person Plural |
adequitaverimus
|
wir haben angesprengt |
| 2. Person Plural |
adequitaveritis
|
ihr habet angesprengt |
| 3. Person Plural |
adequitaverint
|
sie haben angesprengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus sim
|
ich sei angesprengt worden |
| 2. Person Singular |
adequitatus sis
|
du seiest angesprengt worden |
| 3. Person Singular |
adequitatus sit
|
er/sie/es sei angesprengt worden |
| 1. Person Plural |
adequitati simus
|
wir seien angesprengt worden |
| 2. Person Plural |
adequitati sitis
|
ihr seiet angesprengt worden |
| 3. Person Plural |
adequitati sint
|
sie seien angesprengt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitaveram
|
ich hatte angesprengt |
| 2. Person Singular |
adequitaveras
|
du hattest angesprengt |
| 3. Person Singular |
adequitaverat
|
er/sie/es hatte angesprengt |
| 1. Person Plural |
adequitaveramus
|
wir hatten angesprengt |
| 2. Person Plural |
adequitaveratis
|
ihr hattet angesprengt |
| 3. Person Plural |
adequitaverant
|
sie hatten angesprengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus eram
|
ich war angesprengt worden |
| 2. Person Singular |
adequitatus eras
|
du warst angesprengt worden |
| 3. Person Singular |
adequitatus erat
|
er/sie/es war angesprengt worden |
| 1. Person Plural |
adequitati eramus
|
wir waren angesprengt worden |
| 2. Person Plural |
adequitati eratis
|
ihr wart angesprengt worden |
| 3. Person Plural |
adequitati erant
|
sie waren angesprengt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavissem
|
ich hätte angesprengt |
| 2. Person Singular |
adequitavisses
|
du hättest angesprengt |
| 3. Person Singular |
adequitavisset
|
er/sie/es hätte angesprengt |
| 1. Person Plural |
adequitavissemus
|
wir hätten angesprengt |
| 2. Person Plural |
adequitavissetis
|
ihr hättet angesprengt |
| 3. Person Plural |
adequitavissent
|
sie hätten angesprengt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus essem
|
ich wäre angesprengt worden |
| 2. Person Singular |
adequitatus esses
|
du wärest angesprengt worden |
| 3. Person Singular |
adequitatus esset
|
er/sie/es wäre angesprengt worden |
| 1. Person Plural |
adequitati essemus
|
wir wären angesprengt worden |
| 2. Person Plural |
adequitati essetis
|
ihr wäret angesprengt worden |
| 3. Person Plural |
adequitati essent
|
sie wären angesprengt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavero
|
ich werde angesprengt haben |
| 2. Person Singular |
adequitaveris
|
du wirst angesprengt haben |
| 3. Person Singular |
adequitaverit
|
er/sie/es wird angesprengt haben |
| 1. Person Plural |
adequitaverimus
|
wir werden angesprengt haben |
| 2. Person Plural |
adequitaveritis
|
ihr werdet angesprengt haben |
| 3. Person Plural |
adequitaverint
|
sie werden angesprengt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus ero
|
ich werde angesprengt worden sein |
| 2. Person Singular |
adequitatus eris
|
du wirst angesprengt worden sein |
| 3. Person Singular |
adequitatus erit
|
er/sie/es wird angesprengt worden sein |
| 1. Person Plural |
adequitati erimus
|
wir werden angesprengt worden sein |
| 2. Person Plural |
adequitati eritis
|
ihr werdet angesprengt worden sein |
| 3. Person Plural |
adequitati erunt
|
sie werden angesprengt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adequitare
|
ansprengen |
| Vorzeitigkeit |
adequitavisse
|
angesprengt haben |
| Nachzeitigkeit |
adequitaturum esse
|
ansprengen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adequitari adequitarier
|
angesprengt werden |
| Vorzeitigkeit |
adequitatum esse
|
angesprengt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adequitatum iri
|
künftig angesprengt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adequita
|
sprenge an; spreng an! |
| 2. Person Plural |
adequitate
|
sprengt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adequitato
|
| 3. Person Singular |
adequitato
|
| 2. Person Plural |
adequitatote
|
| 3. Person Plural |
adequitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adequitare
|
das Ansprengen |
| Genitiv |
adequitandi
|
des Ansprengens |
| Dativ |
adequitando
|
dem Ansprengen |
| Akkusativ |
adequitandum
|
das Ansprengen |
| Ablativ |
adequitando
|
durch das Ansprengen |
| Vokativ |
adequitande
|
Ansprengen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitandus
|
adequitanda
|
adequitandum
|
| Genitiv |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitandi
|
| Dativ |
adequitando
|
adequitandae
|
adequitando
|
| Akkusativ |
adequitandum
|
adequitandam
|
adequitandum
|
| Ablativ |
adequitando
|
adequitanda
|
adequitando
|
| Vokativ |
adequitande
|
adequitanda
|
adequitandum
|
Plural
| Nominativ |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitanda
|
| Genitiv |
adequitandorum
|
adequitandarum
|
adequitandorum
|
| Dativ |
adequitandis
|
adequitandis
|
adequitandis
|
| Akkusativ |
adequitandos
|
adequitandas
|
adequitanda
|
| Ablativ |
adequitandis
|
adequitandis
|
adequitandis
|
| Vokativ |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitans
|
adequitans
|
adequitans
|
| Genitiv |
adequitantis
|
adequitantis
|
adequitantis
|
| Dativ |
adequitanti
|
adequitanti
|
adequitanti
|
| Akkusativ |
adequitantem
|
adequitantem
|
adequitans
|
| Ablativ |
adequitanti adequitante
|
adequitanti adequitante
|
adequitanti adequitante
|
| Vokativ |
adequitans
|
adequitans
|
adequitans
|
Plural
| Nominativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
| Genitiv |
adequitantium adequitantum
|
adequitantium adequitantum
|
adequitantium adequitantum
|
| Dativ |
adequitantibus
|
adequitantibus
|
adequitantibus
|
| Akkusativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
| Ablativ |
adequitantibus
|
adequitantibus
|
adequitantibus
|
| Vokativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitatus
|
adequitata
|
adequitatum
|
| Genitiv |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitati
|
| Dativ |
adequitato
|
adequitatae
|
adequitato
|
| Akkusativ |
adequitatum
|
adequitatam
|
adequitatum
|
| Ablativ |
adequitato
|
adequitata
|
adequitato
|
| Vokativ |
adequitate
|
adequitata
|
adequitatum
|
Plural
| Nominativ |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitata
|
| Genitiv |
adequitatorum
|
adequitatarum
|
adequitatorum
|
| Dativ |
adequitatis
|
adequitatis
|
adequitatis
|
| Akkusativ |
adequitatos
|
adequitatas
|
adequitata
|
| Ablativ |
adequitatis
|
adequitatis
|
adequitatis
|
| Vokativ |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitaturus
|
adequitatura
|
adequitaturum
|
| Genitiv |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitaturi
|
| Dativ |
adequitaturo
|
adequitaturae
|
adequitaturo
|
| Akkusativ |
adequitaturum
|
adequitaturam
|
adequitaturum
|
| Ablativ |
adequitaturo
|
adequitatura
|
adequitaturo
|
| Vokativ |
adequitature
|
adequitatura
|
adequitaturum
|
Plural
| Nominativ |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitatura
|
| Genitiv |
adequitaturorum
|
adequitaturarum
|
adequitaturorum
|
| Dativ |
adequitaturis
|
adequitaturis
|
adequitaturis
|
| Akkusativ |
adequitaturos
|
adequitaturas
|
adequitatura
|
| Ablativ |
adequitaturis
|
adequitaturis
|
adequitaturis
|
| Vokativ |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adequitatum
|
adequitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequito
|
|
| 2. Person Singular |
adequitas
|
|
| 3. Person Singular |
adequitat
|
|
| 1. Person Plural |
adequitamus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitatis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitor
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaris adequitare
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitamur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitamini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitem
|
|
| 2. Person Singular |
adequites
|
|
| 3. Person Singular |
adequitet
|
|
| 1. Person Plural |
adequitemus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitetis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequiter
|
|
| 2. Person Singular |
adequiteris adequitere
|
|
| 3. Person Singular |
adequitetur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitemur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitemini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabam
|
|
| 2. Person Singular |
adequitabas
|
|
| 3. Person Singular |
adequitabat
|
|
| 1. Person Plural |
adequitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabar
|
|
| 2. Person Singular |
adequitabaris adequitabare
|
|
| 3. Person Singular |
adequitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitarem
|
|
| 2. Person Singular |
adequitares
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaret
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitarer
|
|
| 2. Person Singular |
adequitareris adequitarere
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabo
|
|
| 2. Person Singular |
adequitabis
|
|
| 3. Person Singular |
adequitabit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabor
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaberis adequitabere
|
|
| 3. Person Singular |
adequitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavi
|
|
| 2. Person Singular |
adequitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adequitavit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitaverunt adequitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adequitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adequitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adequitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavero
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adequitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adequitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adequitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adequitari adequitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adequitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adequitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adequita
|
! |
| 2. Person Plural |
adequitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adequitato
|
| 3. Person Singular |
adequitato
|
| 2. Person Plural |
adequitatote
|
| 3. Person Plural |
adequitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adequitare
|
|
| Genitiv |
adequitandi
|
|
| Dativ |
adequitando
|
|
| Akkusativ |
adequitandum
|
|
| Ablativ |
adequitando
|
|
| Vokativ |
adequitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitandus
|
adequitanda
|
adequitandum
|
| Genitiv |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitandi
|
| Dativ |
adequitando
|
adequitandae
|
adequitando
|
| Akkusativ |
adequitandum
|
adequitandam
|
adequitandum
|
| Ablativ |
adequitando
|
adequitanda
|
adequitando
|
| Vokativ |
adequitande
|
adequitanda
|
adequitandum
|
Plural
| Nominativ |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitanda
|
| Genitiv |
adequitandorum
|
adequitandarum
|
adequitandorum
|
| Dativ |
adequitandis
|
adequitandis
|
adequitandis
|
| Akkusativ |
adequitandos
|
adequitandas
|
adequitanda
|
| Ablativ |
adequitandis
|
adequitandis
|
adequitandis
|
| Vokativ |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitans
|
adequitans
|
adequitans
|
| Genitiv |
adequitantis
|
adequitantis
|
adequitantis
|
| Dativ |
adequitanti
|
adequitanti
|
adequitanti
|
| Akkusativ |
adequitantem
|
adequitantem
|
adequitans
|
| Ablativ |
adequitanti adequitante
|
adequitanti adequitante
|
adequitanti adequitante
|
| Vokativ |
adequitans
|
adequitans
|
adequitans
|
Plural
| Nominativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
| Genitiv |
adequitantium adequitantum
|
adequitantium adequitantum
|
adequitantium adequitantum
|
| Dativ |
adequitantibus
|
adequitantibus
|
adequitantibus
|
| Akkusativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
| Ablativ |
adequitantibus
|
adequitantibus
|
adequitantibus
|
| Vokativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitatus
|
adequitata
|
adequitatum
|
| Genitiv |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitati
|
| Dativ |
adequitato
|
adequitatae
|
adequitato
|
| Akkusativ |
adequitatum
|
adequitatam
|
adequitatum
|
| Ablativ |
adequitato
|
adequitata
|
adequitato
|
| Vokativ |
adequitate
|
adequitata
|
adequitatum
|
Plural
| Nominativ |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitata
|
| Genitiv |
adequitatorum
|
adequitatarum
|
adequitatorum
|
| Dativ |
adequitatis
|
adequitatis
|
adequitatis
|
| Akkusativ |
adequitatos
|
adequitatas
|
adequitata
|
| Ablativ |
adequitatis
|
adequitatis
|
adequitatis
|
| Vokativ |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitaturus
|
adequitatura
|
adequitaturum
|
| Genitiv |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitaturi
|
| Dativ |
adequitaturo
|
adequitaturae
|
adequitaturo
|
| Akkusativ |
adequitaturum
|
adequitaturam
|
adequitaturum
|
| Ablativ |
adequitaturo
|
adequitatura
|
adequitaturo
|
| Vokativ |
adequitature
|
adequitatura
|
adequitaturum
|
Plural
| Nominativ |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitatura
|
| Genitiv |
adequitaturorum
|
adequitaturarum
|
adequitaturorum
|
| Dativ |
adequitaturis
|
adequitaturis
|
adequitaturis
|
| Akkusativ |
adequitaturos
|
adequitaturas
|
adequitatura
|
| Ablativ |
adequitaturis
|
adequitaturis
|
adequitaturis
|
| Vokativ |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adequitatum
|
adequitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequito
|
|
| 2. Person Singular |
adequitas
|
|
| 3. Person Singular |
adequitat
|
|
| 1. Person Plural |
adequitamus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitatis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitor
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaris adequitare
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitamur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitamini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitem
|
|
| 2. Person Singular |
adequites
|
|
| 3. Person Singular |
adequitet
|
|
| 1. Person Plural |
adequitemus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitetis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequiter
|
|
| 2. Person Singular |
adequiteris adequitere
|
|
| 3. Person Singular |
adequitetur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitemur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitemini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabam
|
|
| 2. Person Singular |
adequitabas
|
|
| 3. Person Singular |
adequitabat
|
|
| 1. Person Plural |
adequitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabar
|
|
| 2. Person Singular |
adequitabaris adequitabare
|
|
| 3. Person Singular |
adequitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitarem
|
|
| 2. Person Singular |
adequitares
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaret
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitarer
|
|
| 2. Person Singular |
adequitareris adequitarere
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabo
|
|
| 2. Person Singular |
adequitabis
|
|
| 3. Person Singular |
adequitabit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabor
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaberis adequitabere
|
|
| 3. Person Singular |
adequitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adequitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adequitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adequitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavi
|
|
| 2. Person Singular |
adequitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adequitavit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitaverunt adequitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adequitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adequitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adequitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavero
|
|
| 2. Person Singular |
adequitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adequitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adequitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adequitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adequitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adequitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adequitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adequitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adequitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adequitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adequitari adequitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adequitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adequitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adequita
|
! |
| 2. Person Plural |
adequitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adequitato
|
| 3. Person Singular |
adequitato
|
| 2. Person Plural |
adequitatote
|
| 3. Person Plural |
adequitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adequitare
|
|
| Genitiv |
adequitandi
|
|
| Dativ |
adequitando
|
|
| Akkusativ |
adequitandum
|
|
| Ablativ |
adequitando
|
|
| Vokativ |
adequitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitandus
|
adequitanda
|
adequitandum
|
| Genitiv |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitandi
|
| Dativ |
adequitando
|
adequitandae
|
adequitando
|
| Akkusativ |
adequitandum
|
adequitandam
|
adequitandum
|
| Ablativ |
adequitando
|
adequitanda
|
adequitando
|
| Vokativ |
adequitande
|
adequitanda
|
adequitandum
|
Plural
| Nominativ |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitanda
|
| Genitiv |
adequitandorum
|
adequitandarum
|
adequitandorum
|
| Dativ |
adequitandis
|
adequitandis
|
adequitandis
|
| Akkusativ |
adequitandos
|
adequitandas
|
adequitanda
|
| Ablativ |
adequitandis
|
adequitandis
|
adequitandis
|
| Vokativ |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitans
|
adequitans
|
adequitans
|
| Genitiv |
adequitantis
|
adequitantis
|
adequitantis
|
| Dativ |
adequitanti
|
adequitanti
|
adequitanti
|
| Akkusativ |
adequitantem
|
adequitantem
|
adequitans
|
| Ablativ |
adequitanti adequitante
|
adequitanti adequitante
|
adequitanti adequitante
|
| Vokativ |
adequitans
|
adequitans
|
adequitans
|
Plural
| Nominativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
| Genitiv |
adequitantium adequitantum
|
adequitantium adequitantum
|
adequitantium adequitantum
|
| Dativ |
adequitantibus
|
adequitantibus
|
adequitantibus
|
| Akkusativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
| Ablativ |
adequitantibus
|
adequitantibus
|
adequitantibus
|
| Vokativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitatus
|
adequitata
|
adequitatum
|
| Genitiv |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitati
|
| Dativ |
adequitato
|
adequitatae
|
adequitato
|
| Akkusativ |
adequitatum
|
adequitatam
|
adequitatum
|
| Ablativ |
adequitato
|
adequitata
|
adequitato
|
| Vokativ |
adequitate
|
adequitata
|
adequitatum
|
Plural
| Nominativ |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitata
|
| Genitiv |
adequitatorum
|
adequitatarum
|
adequitatorum
|
| Dativ |
adequitatis
|
adequitatis
|
adequitatis
|
| Akkusativ |
adequitatos
|
adequitatas
|
adequitata
|
| Ablativ |
adequitatis
|
adequitatis
|
adequitatis
|
| Vokativ |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitaturus
|
adequitatura
|
adequitaturum
|
| Genitiv |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitaturi
|
| Dativ |
adequitaturo
|
adequitaturae
|
adequitaturo
|
| Akkusativ |
adequitaturum
|
adequitaturam
|
adequitaturum
|
| Ablativ |
adequitaturo
|
adequitatura
|
adequitaturo
|
| Vokativ |
adequitature
|
adequitatura
|
adequitaturum
|
Plural
| Nominativ |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitatura
|
| Genitiv |
adequitaturorum
|
adequitaturarum
|
adequitaturorum
|
| Dativ |
adequitaturis
|
adequitaturis
|
adequitaturis
|
| Akkusativ |
adequitaturos
|
adequitaturas
|
adequitatura
|
| Ablativ |
adequitaturis
|
adequitaturis
|
adequitaturis
|
| Vokativ |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adequitatum
|
adequitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequito
|
ich nebenherreite |
| 2. Person Singular |
adequitas
|
du nebenherreitest |
| 3. Person Singular |
adequitat
|
er/sie/es nebenherreitet |
| 1. Person Plural |
adequitamus
|
wir nebenherreiten |
| 2. Person Plural |
adequitatis
|
ihr nebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitant
|
sie nebenherreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitor
|
ich werde genebenherreitet |
| 2. Person Singular |
adequitaris adequitare
|
du wirst genebenherreitet |
| 3. Person Singular |
adequitatur
|
er/sie/es wird genebenherreitet |
| 1. Person Plural |
adequitamur
|
wir werden genebenherreitet |
| 2. Person Plural |
adequitamini
|
ihr werdet genebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitantur
|
sie werden genebenherreitet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitem
|
ich nebenherreite |
| 2. Person Singular |
adequites
|
du nebenherreitest |
| 3. Person Singular |
adequitet
|
er/sie/es nebenherreite |
| 1. Person Plural |
adequitemus
|
wir nebenherreiten |
| 2. Person Plural |
adequitetis
|
ihr nebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitent
|
sie nebenherreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequiter
|
ich werde genebenherreitet |
| 2. Person Singular |
adequiteris adequitere
|
du werdest genebenherreitet |
| 3. Person Singular |
adequitetur
|
er/sie/es werde genebenherreitet |
| 1. Person Plural |
adequitemur
|
wir werden genebenherreitet |
| 2. Person Plural |
adequitemini
|
ihr werdet genebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitentur
|
sie werden genebenherreitet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabam
|
ich nebenherreitete |
| 2. Person Singular |
adequitabas
|
du nebenherreitetest |
| 3. Person Singular |
adequitabat
|
er/sie/es nebenherreitete |
| 1. Person Plural |
adequitabamus
|
wir nebenherreiteten |
| 2. Person Plural |
adequitabatis
|
ihr nebenherreitetet |
| 3. Person Plural |
adequitabant
|
sie nebenherreiteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabar
|
ich wurde genebenherreitet |
| 2. Person Singular |
adequitabaris adequitabare
|
du wurdest genebenherreitet |
| 3. Person Singular |
adequitabatur
|
er/sie/es wurde genebenherreitet |
| 1. Person Plural |
adequitabamur
|
wir wurden genebenherreitet |
| 2. Person Plural |
adequitabamini
|
ihr wurdet genebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitabantur
|
sie wurden genebenherreitet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitarem
|
ich nebenherreitete |
| 2. Person Singular |
adequitares
|
du nebenherreitetest |
| 3. Person Singular |
adequitaret
|
er/sie/es nebenherreitete |
| 1. Person Plural |
adequitaremus
|
wir nebenherreiteten |
| 2. Person Plural |
adequitaretis
|
ihr nebenherreitetet |
| 3. Person Plural |
adequitarent
|
sie nebenherreiteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitarer
|
ich würde genebenherreitet |
| 2. Person Singular |
adequitareris adequitarere
|
du würdest genebenherreitet |
| 3. Person Singular |
adequitaretur
|
er/sie/es würde genebenherreitet |
| 1. Person Plural |
adequitaremur
|
wir würden genebenherreitet |
| 2. Person Plural |
adequitaremini
|
ihr würdet genebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitarentur
|
sie würden genebenherreitet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabo
|
ich werde nebenherreiten |
| 2. Person Singular |
adequitabis
|
du wirst nebenherreiten |
| 3. Person Singular |
adequitabit
|
er/sie/es wird nebenherreiten |
| 1. Person Plural |
adequitabimus
|
wir werden nebenherreiten |
| 2. Person Plural |
adequitabitis
|
ihr werdet nebenherreiten |
| 3. Person Plural |
adequitabunt
|
sie werden nebenherreiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitabor
|
ich werde genebenherreitet werden |
| 2. Person Singular |
adequitaberis adequitabere
|
du wirst genebenherreitet werden |
| 3. Person Singular |
adequitabitur
|
er/sie/es wird genebenherreitet werden |
| 1. Person Plural |
adequitabimur
|
wir werden genebenherreitet werden |
| 2. Person Plural |
adequitabimini
|
ihr werdet genebenherreitet werden |
| 3. Person Plural |
adequitabuntur
|
sie werden genebenherreitet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavi
|
ich habe genebenherreitet |
| 2. Person Singular |
adequitavisti
|
du hast genebenherreitet |
| 3. Person Singular |
adequitavit
|
er/sie/es hat genebenherreitet |
| 1. Person Plural |
adequitavimus
|
wir haben genebenherreitet |
| 2. Person Plural |
adequitavistis
|
ihr habt genebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitaverunt adequitavere
|
sie haben genebenherreitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus sum
|
ich bin genebenherreitet worden |
| 2. Person Singular |
adequitatus es
|
du bist genebenherreitet worden |
| 3. Person Singular |
adequitatus est
|
er/sie/es ist genebenherreitet worden |
| 1. Person Plural |
adequitati sumus
|
wir sind genebenherreitet worden |
| 2. Person Plural |
adequitati estis
|
ihr seid genebenherreitet worden |
| 3. Person Plural |
adequitati sunt
|
sie sind genebenherreitet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitaverim
|
ich habe genebenherreitet |
| 2. Person Singular |
adequitaveris
|
du habest genebenherreitet |
| 3. Person Singular |
adequitaverit
|
er/sie/es habe genebenherreitet |
| 1. Person Plural |
adequitaverimus
|
wir haben genebenherreitet |
| 2. Person Plural |
adequitaveritis
|
ihr habet genebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitaverint
|
sie haben genebenherreitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus sim
|
ich sei genebenherreitet worden |
| 2. Person Singular |
adequitatus sis
|
du seiest genebenherreitet worden |
| 3. Person Singular |
adequitatus sit
|
er/sie/es sei genebenherreitet worden |
| 1. Person Plural |
adequitati simus
|
wir seien genebenherreitet worden |
| 2. Person Plural |
adequitati sitis
|
ihr seiet genebenherreitet worden |
| 3. Person Plural |
adequitati sint
|
sie seien genebenherreitet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitaveram
|
ich hatte genebenherreitet |
| 2. Person Singular |
adequitaveras
|
du hattest genebenherreitet |
| 3. Person Singular |
adequitaverat
|
er/sie/es hatte genebenherreitet |
| 1. Person Plural |
adequitaveramus
|
wir hatten genebenherreitet |
| 2. Person Plural |
adequitaveratis
|
ihr hattet genebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitaverant
|
sie hatten genebenherreitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus eram
|
ich war genebenherreitet worden |
| 2. Person Singular |
adequitatus eras
|
du warst genebenherreitet worden |
| 3. Person Singular |
adequitatus erat
|
er/sie/es war genebenherreitet worden |
| 1. Person Plural |
adequitati eramus
|
wir waren genebenherreitet worden |
| 2. Person Plural |
adequitati eratis
|
ihr wart genebenherreitet worden |
| 3. Person Plural |
adequitati erant
|
sie waren genebenherreitet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavissem
|
ich hätte genebenherreitet |
| 2. Person Singular |
adequitavisses
|
du hättest genebenherreitet |
| 3. Person Singular |
adequitavisset
|
er/sie/es hätte genebenherreitet |
| 1. Person Plural |
adequitavissemus
|
wir hätten genebenherreitet |
| 2. Person Plural |
adequitavissetis
|
ihr hättet genebenherreitet |
| 3. Person Plural |
adequitavissent
|
sie hätten genebenherreitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus essem
|
ich wäre genebenherreitet worden |
| 2. Person Singular |
adequitatus esses
|
du wärest genebenherreitet worden |
| 3. Person Singular |
adequitatus esset
|
er/sie/es wäre genebenherreitet worden |
| 1. Person Plural |
adequitati essemus
|
wir wären genebenherreitet worden |
| 2. Person Plural |
adequitati essetis
|
ihr wäret genebenherreitet worden |
| 3. Person Plural |
adequitati essent
|
sie wären genebenherreitet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitavero
|
ich werde genebenherreitet haben |
| 2. Person Singular |
adequitaveris
|
du wirst genebenherreitet haben |
| 3. Person Singular |
adequitaverit
|
er/sie/es wird genebenherreitet haben |
| 1. Person Plural |
adequitaverimus
|
wir werden genebenherreitet haben |
| 2. Person Plural |
adequitaveritis
|
ihr werdet genebenherreitet haben |
| 3. Person Plural |
adequitaverint
|
sie werden genebenherreitet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adequitatus ero
|
ich werde genebenherreitet worden sein |
| 2. Person Singular |
adequitatus eris
|
du wirst genebenherreitet worden sein |
| 3. Person Singular |
adequitatus erit
|
er/sie/es wird genebenherreitet worden sein |
| 1. Person Plural |
adequitati erimus
|
wir werden genebenherreitet worden sein |
| 2. Person Plural |
adequitati eritis
|
ihr werdet genebenherreitet worden sein |
| 3. Person Plural |
adequitati erunt
|
sie werden genebenherreitet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adequitare
|
nebenherreiten |
| Vorzeitigkeit |
adequitavisse
|
genebenherreitet haben |
| Nachzeitigkeit |
adequitaturum esse
|
nebenherreiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adequitari adequitarier
|
genebenherreitet werden |
| Vorzeitigkeit |
adequitatum esse
|
genebenherreitet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adequitatum iri
|
künftig genebenherreitet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adequita
|
nebenherreite! |
| 2. Person Plural |
adequitate
|
nebenherreitet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adequitato
|
| 3. Person Singular |
adequitato
|
| 2. Person Plural |
adequitatote
|
| 3. Person Plural |
adequitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adequitare
|
das Nebenherreiten |
| Genitiv |
adequitandi
|
des Nebenherreitens |
| Dativ |
adequitando
|
dem Nebenherreiten |
| Akkusativ |
adequitandum
|
das Nebenherreiten |
| Ablativ |
adequitando
|
durch das Nebenherreiten |
| Vokativ |
adequitande
|
Nebenherreiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitandus
|
adequitanda
|
adequitandum
|
| Genitiv |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitandi
|
| Dativ |
adequitando
|
adequitandae
|
adequitando
|
| Akkusativ |
adequitandum
|
adequitandam
|
adequitandum
|
| Ablativ |
adequitando
|
adequitanda
|
adequitando
|
| Vokativ |
adequitande
|
adequitanda
|
adequitandum
|
Plural
| Nominativ |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitanda
|
| Genitiv |
adequitandorum
|
adequitandarum
|
adequitandorum
|
| Dativ |
adequitandis
|
adequitandis
|
adequitandis
|
| Akkusativ |
adequitandos
|
adequitandas
|
adequitanda
|
| Ablativ |
adequitandis
|
adequitandis
|
adequitandis
|
| Vokativ |
adequitandi
|
adequitandae
|
adequitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitans
|
adequitans
|
adequitans
|
| Genitiv |
adequitantis
|
adequitantis
|
adequitantis
|
| Dativ |
adequitanti
|
adequitanti
|
adequitanti
|
| Akkusativ |
adequitantem
|
adequitantem
|
adequitans
|
| Ablativ |
adequitanti adequitante
|
adequitanti adequitante
|
adequitanti adequitante
|
| Vokativ |
adequitans
|
adequitans
|
adequitans
|
Plural
| Nominativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
| Genitiv |
adequitantium adequitantum
|
adequitantium adequitantum
|
adequitantium adequitantum
|
| Dativ |
adequitantibus
|
adequitantibus
|
adequitantibus
|
| Akkusativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
| Ablativ |
adequitantibus
|
adequitantibus
|
adequitantibus
|
| Vokativ |
adequitantes
|
adequitantes
|
adequitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitatus
|
adequitata
|
adequitatum
|
| Genitiv |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitati
|
| Dativ |
adequitato
|
adequitatae
|
adequitato
|
| Akkusativ |
adequitatum
|
adequitatam
|
adequitatum
|
| Ablativ |
adequitato
|
adequitata
|
adequitato
|
| Vokativ |
adequitate
|
adequitata
|
adequitatum
|
Plural
| Nominativ |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitata
|
| Genitiv |
adequitatorum
|
adequitatarum
|
adequitatorum
|
| Dativ |
adequitatis
|
adequitatis
|
adequitatis
|
| Akkusativ |
adequitatos
|
adequitatas
|
adequitata
|
| Ablativ |
adequitatis
|
adequitatis
|
adequitatis
|
| Vokativ |
adequitati
|
adequitatae
|
adequitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adequitaturus
|
adequitatura
|
adequitaturum
|
| Genitiv |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitaturi
|
| Dativ |
adequitaturo
|
adequitaturae
|
adequitaturo
|
| Akkusativ |
adequitaturum
|
adequitaturam
|
adequitaturum
|
| Ablativ |
adequitaturo
|
adequitatura
|
adequitaturo
|
| Vokativ |
adequitature
|
adequitatura
|
adequitaturum
|
Plural
| Nominativ |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitatura
|
| Genitiv |
adequitaturorum
|
adequitaturarum
|
adequitaturorum
|
| Dativ |
adequitaturis
|
adequitaturis
|
adequitaturis
|
| Akkusativ |
adequitaturos
|
adequitaturas
|
adequitatura
|
| Ablativ |
adequitaturis
|
adequitaturis
|
adequitaturis
|
| Vokativ |
adequitaturi
|
adequitaturae
|
adequitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adequitatum
|
adequitatu
|