Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| adferre | Verb | Infinitiv | behaupten berichten herbeibringen hervorbringen melden tragen überbringen verkünden verursachen |
|
| adferre | Verb | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | behaupte behaupte dich berichte bringe herbei; bring herbei bringe hervor; bring hervor melde trag überbringe; überbring verkünde verursache; verursach |
|
| adferre | Verb | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst behauptet du wirst berichtet du wirst herbeigebracht du wirst hervorgebracht du wirst gemeldet du wirst getragen du wirst überbracht du wirst verkündet du wirst verursacht |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich behaupte |
| 2. Person Singular | adfers |
du behauptest |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es behauptet |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir behaupten |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr behauptet |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie behaupten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst behauptet |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird behauptet |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden behauptet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich behaupte |
| 2. Person Singular | adferas |
du behauptest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es behaupte |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir behaupten |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr behauptet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie behaupten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde behauptet |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest behauptet |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde behauptet |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden behauptet |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet behauptet |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden behauptet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich behauptete |
| 2. Person Singular | adferebas |
du behauptetest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir behaupteten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie behaupteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde behauptet |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest behauptet |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde behauptet |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden behauptet |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet behauptet |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden behauptet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich behauptete |
| 2. Person Singular | adferres |
du behauptetest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es behauptete |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir behaupteten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr behauptetet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie behaupteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde behauptet |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest behauptet |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde behauptet |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden behauptet |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet behauptet |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden behauptet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde behaupten |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst behaupten |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird behaupten |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden behaupten |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet behaupten |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden behaupten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde behauptet werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst behauptet werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird behauptet werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden behauptet werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet behauptet werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden behauptet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast behauptet |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat behauptet |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt behauptet |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben behauptet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin behauptet worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist behauptet worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist behauptet worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind behauptet worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid behauptet worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind behauptet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe behauptet |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest behauptet |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe behauptet |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben behauptet |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet behauptet |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben behauptet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei behauptet worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest behauptet worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei behauptet worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien behauptet worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet behauptet worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien behauptet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte behauptet |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest behauptet |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte behauptet |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten behauptet |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet behauptet |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten behauptet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war behauptet worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst behauptet worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war behauptet worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren behauptet worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart behauptet worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren behauptet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte behauptet |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest behauptet |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte behauptet |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten behauptet |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet behauptet |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten behauptet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre behauptet worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest behauptet worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre behauptet worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären behauptet worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret behauptet worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären behauptet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde behauptet haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst behauptet haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird behauptet haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden behauptet haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet behauptet haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden behauptet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde behauptet worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst behauptet worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird behauptet worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden behauptet worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet behauptet worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden behauptet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
behaupten |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
behauptet haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
behaupten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
behauptet werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
behauptet worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig behauptet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
behaupte! |
| 2. Person Plural | adferte |
behauptet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Behaupten |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Behauptens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Behaupten |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Behaupten |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Behaupten |
| Vokativ | adferende adferunde |
Behaupten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich berichte |
| 2. Person Singular | adfers |
du berichtest |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es berichtet |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir berichten |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr berichtet |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie berichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde berichtet |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst berichtet |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird berichtet |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden berichtet |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet berichtet |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden berichtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich berichte |
| 2. Person Singular | adferas |
du berichtest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es berichte |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir berichten |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr berichtet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie berichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde berichtet |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest berichtet |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde berichtet |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden berichtet |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet berichtet |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden berichtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich berichtete |
| 2. Person Singular | adferebas |
du berichtetest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es berichtete |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir berichteten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr berichtetet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie berichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde berichtet |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest berichtet |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde berichtet |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden berichtet |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet berichtet |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden berichtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich berichtete |
| 2. Person Singular | adferres |
du berichtetest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es berichtete |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir berichteten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr berichtetet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie berichteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde berichtet |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest berichtet |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde berichtet |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden berichtet |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet berichtet |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden berichtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde berichten |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst berichten |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird berichten |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden berichten |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet berichten |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden berichten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde berichtet werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst berichtet werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird berichtet werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden berichtet werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet berichtet werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden berichtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe berichtet |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast berichtet |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat berichtet |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben berichtet |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt berichtet |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben berichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin berichtet worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist berichtet worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist berichtet worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind berichtet worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid berichtet worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind berichtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe berichtet |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest berichtet |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe berichtet |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben berichtet |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet berichtet |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben berichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei berichtet worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest berichtet worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei berichtet worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien berichtet worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet berichtet worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien berichtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte berichtet |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest berichtet |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte berichtet |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten berichtet |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet berichtet |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten berichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war berichtet worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst berichtet worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war berichtet worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren berichtet worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart berichtet worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren berichtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte berichtet |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest berichtet |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte berichtet |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten berichtet |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet berichtet |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten berichtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre berichtet worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest berichtet worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre berichtet worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären berichtet worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret berichtet worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären berichtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde berichtet haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst berichtet haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird berichtet haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden berichtet haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet berichtet haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden berichtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde berichtet worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst berichtet worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird berichtet worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden berichtet worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet berichtet worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden berichtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
berichten |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
berichtet haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
berichten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
berichtet werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
berichtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig berichtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
berichte! |
| 2. Person Plural | adferte |
berichtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Berichten |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Berichtens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Berichten |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Berichten |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Berichten |
| Vokativ | adferende adferunde |
Berichten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich bringe herbei |
| 2. Person Singular | adfers |
du bringst herbei |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es bringt herbei |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir bringen herbei |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr bringt herbei |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie bringen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden herbeigebracht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich bringe herbei |
| 2. Person Singular | adferas |
du bringest herbei |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es bringe herbei |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir bringen herbei |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr bringet herbei |
| 3. Person Plural | adferant |
sie bringen herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden herbeigebracht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich brachte herbei |
| 2. Person Singular | adferebas |
du brachtest herbei |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es brachte herbei |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir brachten herbei |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr brachtet herbei |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie brachten herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden herbeigebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich brächte herbei |
| 2. Person Singular | adferres |
du brächtest herbei |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es brächte herbei |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir brächten herbei |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr brächtet herbei |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie brächten herbei |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden herbeigebracht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde herbeibringen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst herbeibringen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird herbeibringen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden herbeibringen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet herbeibringen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden herbeibringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde herbeigebracht werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst herbeigebracht werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird herbeigebracht werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden herbeigebracht werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet herbeigebracht werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden herbeigebracht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben herbeigebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin herbeigebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist herbeigebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist herbeigebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind herbeigebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid herbeigebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind herbeigebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben herbeigebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei herbeigebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest herbeigebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei herbeigebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien herbeigebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet herbeigebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien herbeigebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten herbeigebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war herbeigebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst herbeigebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war herbeigebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren herbeigebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart herbeigebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren herbeigebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte herbeigebracht |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest herbeigebracht |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte herbeigebracht |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten herbeigebracht |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet herbeigebracht |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten herbeigebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre herbeigebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest herbeigebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre herbeigebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären herbeigebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret herbeigebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären herbeigebracht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde herbeigebracht haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst herbeigebracht haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird herbeigebracht haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden herbeigebracht haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet herbeigebracht haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden herbeigebracht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde herbeigebracht worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst herbeigebracht worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird herbeigebracht worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden herbeigebracht worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet herbeigebracht worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden herbeigebracht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
herbeibringen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
herbeigebracht haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
herbeibringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
herbeigebracht werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
herbeigebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig herbeigebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
bringe herbei; bring herbei! |
| 2. Person Plural | adferte |
bringt herbei! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Herbeibringen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Herbeibringens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Herbeibringen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Herbeibringen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Herbeibringen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Herbeibringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular | adfers |
du bringst hervor |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es bringt hervor |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr bringt hervor |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie bringen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden hervorgebracht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular | adferas |
du bringest hervor |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es bringe hervor |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr bringet hervor |
| 3. Person Plural | adferant |
sie bringen hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden hervorgebracht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich brachte hervor |
| 2. Person Singular | adferebas |
du brachtest hervor |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es brachte hervor |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir brachten hervor |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr brachtet hervor |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie brachten hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden hervorgebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich brächte hervor |
| 2. Person Singular | adferres |
du brächtest hervor |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es brächte hervor |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir brächten hervor |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr brächtet hervor |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie brächten hervor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden hervorgebracht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde hervorbringen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst hervorbringen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird hervorbringen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden hervorbringen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet hervorbringen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden hervorbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde hervorgebracht werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst hervorgebracht werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird hervorgebracht werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden hervorgebracht werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet hervorgebracht werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden hervorgebracht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben hervorgebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind hervorgebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben hervorgebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten hervorgebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte hervorgebracht |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest hervorgebracht |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte hervorgebracht |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten hervorgebracht |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet hervorgebracht |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten hervorgebracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären hervorgebracht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde hervorgebracht haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst hervorgebracht haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird hervorgebracht haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden hervorgebracht haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet hervorgebracht haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden hervorgebracht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird hervorgebracht worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden hervorgebracht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
hervorbringen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
hervorgebracht haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
hervorbringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
hervorgebracht werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
hervorgebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig hervorgebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
bringe hervor; bring hervor! |
| 2. Person Plural | adferte |
bringt hervor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Hervorbringen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Hervorbringens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Hervorbringen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Hervorbringen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Hervorbringen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Hervorbringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich melde |
| 2. Person Singular | adfers |
du meldest |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es meldet |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir melden |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr meldet |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie melden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde gemeldet |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst gemeldet |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird gemeldet |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden gemeldet |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet gemeldet |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden gemeldet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich melde |
| 2. Person Singular | adferas |
du meldest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es melde |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir melden |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr meldet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie melden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde gemeldet |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest gemeldet |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde gemeldet |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden gemeldet |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet gemeldet |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden gemeldet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich meldete |
| 2. Person Singular | adferebas |
du meldetest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es meldete |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir meldeten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr meldetet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie meldeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde gemeldet |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest gemeldet |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde gemeldet |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden gemeldet |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet gemeldet |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden gemeldet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich meldete |
| 2. Person Singular | adferres |
du meldetest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es meldete |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir meldeten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr meldetet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie meldeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde gemeldet |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest gemeldet |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde gemeldet |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden gemeldet |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet gemeldet |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden gemeldet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde melden |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst melden |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird melden |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden melden |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet melden |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden melden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde gemeldet werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst gemeldet werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird gemeldet werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden gemeldet werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet gemeldet werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden gemeldet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe gemeldet |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast gemeldet |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat gemeldet |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben gemeldet |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt gemeldet |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben gemeldet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin gemeldet worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist gemeldet worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist gemeldet worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind gemeldet worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid gemeldet worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind gemeldet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe gemeldet |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest gemeldet |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe gemeldet |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben gemeldet |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet gemeldet |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben gemeldet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei gemeldet worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest gemeldet worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei gemeldet worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien gemeldet worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet gemeldet worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien gemeldet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte gemeldet |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest gemeldet |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte gemeldet |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten gemeldet |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet gemeldet |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten gemeldet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war gemeldet worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst gemeldet worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war gemeldet worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren gemeldet worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart gemeldet worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren gemeldet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte gemeldet |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest gemeldet |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte gemeldet |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten gemeldet |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet gemeldet |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten gemeldet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre gemeldet worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest gemeldet worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre gemeldet worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären gemeldet worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret gemeldet worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären gemeldet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde gemeldet haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst gemeldet haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird gemeldet haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden gemeldet haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet gemeldet haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden gemeldet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde gemeldet worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst gemeldet worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird gemeldet worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden gemeldet worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet gemeldet worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden gemeldet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
melden |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
gemeldet haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
melden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
gemeldet werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
gemeldet worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig gemeldet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
melde! |
| 2. Person Plural | adferte |
meldet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Melden |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Meldens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Melden |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Melden |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Melden |
| Vokativ | adferende adferunde |
Melden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich trage |
| 2. Person Singular | adfers |
du trägst |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es trägt |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir tragen |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr tragt |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie tragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde getragen |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst getragen |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird getragen |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden getragen |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet getragen |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden getragen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich trage |
| 2. Person Singular | adferas |
du tragest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es trage |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir tragen |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr traget |
| 3. Person Plural | adferant |
sie tragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde getragen |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest getragen |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde getragen |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden getragen |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet getragen |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden getragen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich trug |
| 2. Person Singular | adferebas |
du trugst |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es trug |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir trugen |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr trugt |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie trugen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde getragen |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest getragen |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde getragen |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden getragen |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet getragen |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden getragen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich trüge |
| 2. Person Singular | adferres |
du trügest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es trüge |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir trügen |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr trüget |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie trügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde getragen |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest getragen |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde getragen |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden getragen |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet getragen |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden getragen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde tragen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst tragen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird tragen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden tragen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet tragen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden tragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde getragen werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst getragen werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird getragen werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden getragen werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet getragen werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden getragen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe getragen |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast getragen |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat getragen |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben getragen |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt getragen |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin getragen worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist getragen worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist getragen worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind getragen worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid getragen worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind getragen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe getragen |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest getragen |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe getragen |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben getragen |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet getragen |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei getragen worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest getragen worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei getragen worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien getragen worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet getragen worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien getragen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte getragen |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest getragen |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte getragen |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten getragen |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet getragen |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war getragen worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst getragen worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war getragen worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren getragen worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart getragen worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren getragen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte getragen |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest getragen |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte getragen |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten getragen |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet getragen |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten getragen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre getragen worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest getragen worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre getragen worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären getragen worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret getragen worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären getragen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde getragen haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst getragen haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird getragen haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden getragen haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet getragen haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden getragen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde getragen worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst getragen worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird getragen worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden getragen worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet getragen worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden getragen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
tragen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
getragen haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
tragen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
getragen werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
getragen worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig getragen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
trag! |
| 2. Person Plural | adferte |
tragt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Tragen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Tragens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Tragen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Tragen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Tragen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Tragen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich überbringe |
| 2. Person Singular | adfers |
du überbringst |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es überbringt |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir überbringen |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr überbringt |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie überbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde überbracht |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst überbracht |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird überbracht |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden überbracht |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet überbracht |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden überbracht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich überbringe |
| 2. Person Singular | adferas |
du überbringest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es überbringe |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir überbringen |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr überbringet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie überbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde überbracht |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest überbracht |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde überbracht |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden überbracht |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet überbracht |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden überbracht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich überbrachte |
| 2. Person Singular | adferebas |
du überbrachtest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es überbrachte |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir überbrachten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr überbrachtet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie überbrachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde überbracht |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest überbracht |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde überbracht |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden überbracht |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet überbracht |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden überbracht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich überbrächte |
| 2. Person Singular | adferres |
du überbrächtest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es überbrächte |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir überbrächten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr überbrächtet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie überbrächten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde überbracht |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest überbracht |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde überbracht |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden überbracht |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet überbracht |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden überbracht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde überbringen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst überbringen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird überbringen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden überbringen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet überbringen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden überbringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde überbracht werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst überbracht werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird überbracht werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden überbracht werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet überbracht werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden überbracht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe überbracht |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast überbracht |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat überbracht |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben überbracht |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt überbracht |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben überbracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin überbracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist überbracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist überbracht worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind überbracht worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid überbracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind überbracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe überbracht |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest überbracht |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe überbracht |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben überbracht |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet überbracht |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben überbracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei überbracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest überbracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei überbracht worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien überbracht worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet überbracht worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien überbracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte überbracht |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest überbracht |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte überbracht |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten überbracht |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet überbracht |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten überbracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war überbracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst überbracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war überbracht worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren überbracht worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart überbracht worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren überbracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte überbracht |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest überbracht |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte überbracht |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten überbracht |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet überbracht |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten überbracht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre überbracht worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest überbracht worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre überbracht worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären überbracht worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret überbracht worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären überbracht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde überbracht haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst überbracht haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird überbracht haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden überbracht haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet überbracht haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden überbracht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde überbracht worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst überbracht worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird überbracht worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden überbracht worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet überbracht worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden überbracht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
überbringen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
überbracht haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
überbringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
überbracht werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
überbracht worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig überbracht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
überbringe; überbring! |
| 2. Person Plural | adferte |
überbringt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Überbringen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Überbringens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Überbringen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Überbringen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Überbringen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Überbringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich verkünde |
| 2. Person Singular | adfers |
du verkündest |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es verkündet |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir verkünden |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr verkündet |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie verkünden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde verkündet |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst verkündet |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird verkündet |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden verkündet |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet verkündet |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden verkündet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich verkünde |
| 2. Person Singular | adferas |
du verkündest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es verkünde |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir verkünden |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr verkündet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie verkünden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde verkündet |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest verkündet |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde verkündet |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden verkündet |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet verkündet |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden verkündet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich verkündete |
| 2. Person Singular | adferebas |
du verkündetest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir verkündeten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie verkündeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde verkündet |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest verkündet |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde verkündet |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden verkündet |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet verkündet |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden verkündet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich verkündete |
| 2. Person Singular | adferres |
du verkündetest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es verkündete |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir verkündeten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr verkündetet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie verkündeten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde verkündet |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest verkündet |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde verkündet |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden verkündet |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet verkündet |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden verkündet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde verkünden |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst verkünden |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird verkünden |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden verkünden |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet verkünden |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden verkünden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde verkündet werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst verkündet werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird verkündet werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden verkündet werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet verkündet werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden verkündet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast verkündet |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat verkündet |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt verkündet |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben verkündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin verkündet worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist verkündet worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist verkündet worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind verkündet worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid verkündet worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind verkündet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe verkündet |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest verkündet |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe verkündet |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben verkündet |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet verkündet |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben verkündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei verkündet worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest verkündet worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei verkündet worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien verkündet worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet verkündet worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien verkündet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte verkündet |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest verkündet |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte verkündet |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten verkündet |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet verkündet |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten verkündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war verkündet worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst verkündet worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war verkündet worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren verkündet worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart verkündet worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren verkündet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte verkündet |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest verkündet |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte verkündet |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten verkündet |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet verkündet |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten verkündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre verkündet worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest verkündet worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre verkündet worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären verkündet worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret verkündet worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären verkündet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde verkündet haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst verkündet haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird verkündet haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden verkündet haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet verkündet haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden verkündet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde verkündet worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst verkündet worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird verkündet worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden verkündet worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet verkündet worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden verkündet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
verkünden |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
verkündet haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
verkünden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
verkündet werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
verkündet worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig verkündet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
verkünde! |
| 2. Person Plural | adferte |
verkündet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Verkünden |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Verkündens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Verkünden |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Verkünden |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Verkünden |
| Vokativ | adferende adferunde |
Verkünden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adfero |
ich verursache |
| 2. Person Singular | adfers |
du verursachst |
| 3. Person Singular | adfert |
er/sie/es verursacht |
| 1. Person Plural | adferimus |
wir verursachen |
| 2. Person Plural | adfertis |
ihr verursacht |
| 3. Person Plural | adferunt |
sie verursachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferor |
ich werde verursacht |
| 2. Person Singular | adferris adferre |
du wirst verursacht |
| 3. Person Singular | adfertur |
er/sie/es wird verursacht |
| 1. Person Plural | adferimur |
wir werden verursacht |
| 2. Person Plural | adferimini |
ihr werdet verursacht |
| 3. Person Plural | adferuntur |
sie werden verursacht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich verursache |
| 2. Person Singular | adferas |
du verursachest |
| 3. Person Singular | adferat |
er/sie/es verursache |
| 1. Person Plural | adferamus |
wir verursachen |
| 2. Person Plural | adferatis |
ihr verursachet |
| 3. Person Plural | adferant |
sie verursachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde verursacht |
| 2. Person Singular | adferaris adferare |
du werdest verursacht |
| 3. Person Singular | adferatur |
er/sie/es werde verursacht |
| 1. Person Plural | adferamur |
wir werden verursacht |
| 2. Person Plural | adferamini |
ihr werdet verursacht |
| 3. Person Plural | adferantur |
sie werden verursacht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferebam |
ich verursachte |
| 2. Person Singular | adferebas |
du verursachtest |
| 3. Person Singular | adferebat |
er/sie/es verursachte |
| 1. Person Plural | adferebamus |
wir verursachten |
| 2. Person Plural | adferebatis |
ihr verursachtet |
| 3. Person Plural | adferebant |
sie verursachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferebar |
ich wurde verursacht |
| 2. Person Singular | adferebaris adferebare |
du wurdest verursacht |
| 3. Person Singular | adferebatur |
er/sie/es wurde verursacht |
| 1. Person Plural | adferebamur |
wir wurden verursacht |
| 2. Person Plural | adferebamini |
ihr wurdet verursacht |
| 3. Person Plural | adferebantur |
sie wurden verursacht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferrem |
ich verursachte |
| 2. Person Singular | adferres |
du verursachtest |
| 3. Person Singular | adferret |
er/sie/es verursachte |
| 1. Person Plural | adferremus |
wir verursachten |
| 2. Person Plural | adferretis |
ihr verursachtet |
| 3. Person Plural | adferrent |
sie verursachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferrer |
ich würde verursacht |
| 2. Person Singular | adferreris adferrere |
du würdest verursacht |
| 3. Person Singular | adferretur |
er/sie/es würde verursacht |
| 1. Person Plural | adferremur |
wir würden verursacht |
| 2. Person Plural | adferremini |
ihr würdet verursacht |
| 3. Person Plural | adferrentur |
sie würden verursacht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adferam |
ich werde verursachen |
| 2. Person Singular | adferes |
du wirst verursachen |
| 3. Person Singular | adferet |
er/sie/es wird verursachen |
| 1. Person Plural | adferemus |
wir werden verursachen |
| 2. Person Plural | adferetis |
ihr werdet verursachen |
| 3. Person Plural | adferent |
sie werden verursachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adferar |
ich werde verursacht werden |
| 2. Person Singular | adfereris adferere |
du wirst verursacht werden |
| 3. Person Singular | adferetur |
er/sie/es wird verursacht werden |
| 1. Person Plural | adferemur |
wir werden verursacht werden |
| 2. Person Plural | adferemini |
ihr werdet verursacht werden |
| 3. Person Plural | adferentur |
sie werden verursacht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuli |
ich habe verursacht |
| 2. Person Singular | adtulisti |
du hast verursacht |
| 3. Person Singular | adtulit |
er/sie/es hat verursacht |
| 1. Person Plural | adtulimus |
wir haben verursacht |
| 2. Person Plural | adtulistis |
ihr habt verursacht |
| 3. Person Plural | adtulerunt adtulere |
sie haben verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sum |
ich bin verursacht worden |
| 2. Person Singular | adlatus es |
du bist verursacht worden |
| 3. Person Singular | adlatus est |
er/sie/es ist verursacht worden |
| 1. Person Plural | adlati sumus |
wir sind verursacht worden |
| 2. Person Plural | adlati estis |
ihr seid verursacht worden |
| 3. Person Plural | adlati sunt |
sie sind verursacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulerim |
ich habe verursacht |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du habest verursacht |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es habe verursacht |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir haben verursacht |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr habet verursacht |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie haben verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus sim |
ich sei verursacht worden |
| 2. Person Singular | adlatus sis |
du seiest verursacht worden |
| 3. Person Singular | adlatus sit |
er/sie/es sei verursacht worden |
| 1. Person Plural | adlati simus |
wir seien verursacht worden |
| 2. Person Plural | adlati sitis |
ihr seiet verursacht worden |
| 3. Person Plural | adlati sint |
sie seien verursacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtuleram |
ich hatte verursacht |
| 2. Person Singular | adtuleras |
du hattest verursacht |
| 3. Person Singular | adtulerat |
er/sie/es hatte verursacht |
| 1. Person Plural | adtuleramus |
wir hatten verursacht |
| 2. Person Plural | adtuleratis |
ihr hattet verursacht |
| 3. Person Plural | adtulerant |
sie hatten verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus eram |
ich war verursacht worden |
| 2. Person Singular | adlatus eras |
du warst verursacht worden |
| 3. Person Singular | adlatus erat |
er/sie/es war verursacht worden |
| 1. Person Plural | adlati eramus |
wir waren verursacht worden |
| 2. Person Plural | adlati eratis |
ihr wart verursacht worden |
| 3. Person Plural | adlati erant |
sie waren verursacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulissem |
ich hätte verursacht |
| 2. Person Singular | adtulisses |
du hättest verursacht |
| 3. Person Singular | adtulisset |
er/sie/es hätte verursacht |
| 1. Person Plural | adtulissemus |
wir hätten verursacht |
| 2. Person Plural | adtulissetis |
ihr hättet verursacht |
| 3. Person Plural | adtulissent |
sie hätten verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus essem |
ich wäre verursacht worden |
| 2. Person Singular | adlatus esses |
du wärest verursacht worden |
| 3. Person Singular | adlatus esset |
er/sie/es wäre verursacht worden |
| 1. Person Plural | adlati essemus |
wir wären verursacht worden |
| 2. Person Plural | adlati essetis |
ihr wäret verursacht worden |
| 3. Person Plural | adlati essent |
sie wären verursacht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adtulero |
ich werde verursacht haben |
| 2. Person Singular | adtuleris |
du wirst verursacht haben |
| 3. Person Singular | adtulerit |
er/sie/es wird verursacht haben |
| 1. Person Plural | adtulerimus |
wir werden verursacht haben |
| 2. Person Plural | adtuleritis |
ihr werdet verursacht haben |
| 3. Person Plural | adtulerint |
sie werden verursacht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adlatus ero |
ich werde verursacht worden sein |
| 2. Person Singular | adlatus eris |
du wirst verursacht worden sein |
| 3. Person Singular | adlatus erit |
er/sie/es wird verursacht worden sein |
| 1. Person Plural | adlati erimus |
wir werden verursacht worden sein |
| 2. Person Plural | adlati eritis |
ihr werdet verursacht worden sein |
| 3. Person Plural | adlati erunt |
sie werden verursacht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferre |
verursachen |
| Vorzeitigkeit | adtulisse |
verursacht haben |
| Nachzeitigkeit | adlaturum esse |
verursachen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adferri adferrier |
verursacht werden |
| Vorzeitigkeit | adlatum esse |
verursacht worden sein |
| Nachzeitigkeit | adlatum iri |
künftig verursacht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adfer |
verursache; verursach! |
| 2. Person Plural | adferte |
verursacht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adferto |
| 3. Person Singular | adferto |
| 2. Person Plural | adfertote |
| 3. Person Plural | adferunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adferre |
das Verursachen |
| Genitiv | adferendi adferundi |
des Verursachens |
| Dativ | adferendo adferundo |
dem Verursachen |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
das Verursachen |
| Ablativ | adferendo adferundo |
durch das Verursachen |
| Vokativ | adferende adferunde |
Verursachen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferendus adferundus |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
| Genitiv | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferendi adferundi |
| Dativ | adferendo adferundo |
adferendae adferundae |
adferendo adferundo |
| Akkusativ | adferendum adferundum |
adferendam adferundam |
adferendum adferundum |
| Ablativ | adferendo adferundo |
adferenda adferunda |
adferendo adferundo |
| Vokativ | adferende adferunde |
adferenda adferunda |
adferendum adferundum |
Plural
| Nominativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
| Genitiv | adferendorum adferundorum |
adferendarum adferundarum |
adferendorum adferundorum |
| Dativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Akkusativ | adferendos adferundos |
adferendas adferundas |
adferenda adferunda |
| Ablativ | adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
adferendis adferundis |
| Vokativ | adferendi adferundi |
adferendae adferundae |
adferenda adferunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adferens |
adferens |
adferens |
| Genitiv | adferentis |
adferentis |
adferentis |
| Dativ | adferenti |
adferenti |
adferenti |
| Akkusativ | adferentem |
adferentem |
adferens |
| Ablativ | adferenti adferente |
adferenti adferente |
adferenti adferente |
| Vokativ | adferens |
adferens |
adferens |
Plural
| Nominativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Genitiv | adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
adferentium adferentum |
| Dativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Akkusativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
| Ablativ | adferentibus |
adferentibus |
adferentibus |
| Vokativ | adferentes |
adferentes |
adferentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlatus |
adlata |
adlatum |
| Genitiv | adlati |
adlatae |
adlati |
| Dativ | adlato |
adlatae |
adlato |
| Akkusativ | adlatum |
adlatam |
adlatum |
| Ablativ | adlato |
adlata |
adlato |
| Vokativ | adlate |
adlata |
adlatum |
Plural
| Nominativ | adlati |
adlatae |
adlata |
| Genitiv | adlatorum |
adlatarum |
adlatorum |
| Dativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Akkusativ | adlatos |
adlatas |
adlata |
| Ablativ | adlatis |
adlatis |
adlatis |
| Vokativ | adlati |
adlatae |
adlata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adlaturus |
adlatura |
adlaturum |
| Genitiv | adlaturi |
adlaturae |
adlaturi |
| Dativ | adlaturo |
adlaturae |
adlaturo |
| Akkusativ | adlaturum |
adlaturam |
adlaturum |
| Ablativ | adlaturo |
adlatura |
adlaturo |
| Vokativ | adlature |
adlatura |
adlaturum |
Plural
| Nominativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
| Genitiv | adlaturorum |
adlaturarum |
adlaturorum |
| Dativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Akkusativ | adlaturos |
adlaturas |
adlatura |
| Ablativ | adlaturis |
adlaturis |
adlaturis |
| Vokativ | adlaturi |
adlaturae |
adlatura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adlatum |
adlatu |