Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicto
|
ich beschädige |
| 2. Person Singular |
adflictas
|
du beschädigst |
| 3. Person Singular |
adflictat
|
er/sie/es beschädigt |
| 1. Person Plural |
adflictamus
|
wir beschädigen |
| 2. Person Plural |
adflictatis
|
ihr beschädigt |
| 3. Person Plural |
adflictant
|
sie beschädigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictor
|
ich werde beschädigt |
| 2. Person Singular |
adflictaris adflictare
|
du wirst beschädigt |
| 3. Person Singular |
adflictatur
|
er/sie/es wird beschädigt |
| 1. Person Plural |
adflictamur
|
wir werden beschädigt |
| 2. Person Plural |
adflictamini
|
ihr werdet beschädigt |
| 3. Person Plural |
adflictantur
|
sie werden beschädigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictem
|
ich beschädige |
| 2. Person Singular |
adflictes
|
du beschädigest |
| 3. Person Singular |
adflictet
|
er/sie/es beschädige |
| 1. Person Plural |
adflictemus
|
wir beschädigen |
| 2. Person Plural |
adflictetis
|
ihr beschädiget |
| 3. Person Plural |
adflictent
|
sie beschädigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicter
|
ich werde beschädigt |
| 2. Person Singular |
adflicteris adflictere
|
du werdest beschädigt |
| 3. Person Singular |
adflictetur
|
er/sie/es werde beschädigt |
| 1. Person Plural |
adflictemur
|
wir werden beschädigt |
| 2. Person Plural |
adflictemini
|
ihr werdet beschädigt |
| 3. Person Plural |
adflictentur
|
sie werden beschädigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabam
|
ich beschädigte |
| 2. Person Singular |
adflictabas
|
du beschädigtest |
| 3. Person Singular |
adflictabat
|
er/sie/es beschädigte |
| 1. Person Plural |
adflictabamus
|
wir beschädigten |
| 2. Person Plural |
adflictabatis
|
ihr beschädigtet |
| 3. Person Plural |
adflictabant
|
sie beschädigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabar
|
ich wurde beschädigt |
| 2. Person Singular |
adflictabaris adflictabare
|
du wurdest beschädigt |
| 3. Person Singular |
adflictabatur
|
er/sie/es wurde beschädigt |
| 1. Person Plural |
adflictabamur
|
wir wurden beschädigt |
| 2. Person Plural |
adflictabamini
|
ihr wurdet beschädigt |
| 3. Person Plural |
adflictabantur
|
sie wurden beschädigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarem
|
ich beschädigte |
| 2. Person Singular |
adflictares
|
du beschädigtest |
| 3. Person Singular |
adflictaret
|
er/sie/es beschädigte |
| 1. Person Plural |
adflictaremus
|
wir beschädigten |
| 2. Person Plural |
adflictaretis
|
ihr beschädigtet |
| 3. Person Plural |
adflictarent
|
sie beschädigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarer
|
ich würde beschädigt |
| 2. Person Singular |
adflictareris adflictarere
|
du würdest beschädigt |
| 3. Person Singular |
adflictaretur
|
er/sie/es würde beschädigt |
| 1. Person Plural |
adflictaremur
|
wir würden beschädigt |
| 2. Person Plural |
adflictaremini
|
ihr würdet beschädigt |
| 3. Person Plural |
adflictarentur
|
sie würden beschädigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabo
|
ich werde beschädigen |
| 2. Person Singular |
adflictabis
|
du wirst beschädigen |
| 3. Person Singular |
adflictabit
|
er/sie/es wird beschädigen |
| 1. Person Plural |
adflictabimus
|
wir werden beschädigen |
| 2. Person Plural |
adflictabitis
|
ihr werdet beschädigen |
| 3. Person Plural |
adflictabunt
|
sie werden beschädigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabor
|
ich werde beschädigt werden |
| 2. Person Singular |
adflictaberis adflictabere
|
du wirst beschädigt werden |
| 3. Person Singular |
adflictabitur
|
er/sie/es wird beschädigt werden |
| 1. Person Plural |
adflictabimur
|
wir werden beschädigt werden |
| 2. Person Plural |
adflictabimini
|
ihr werdet beschädigt werden |
| 3. Person Plural |
adflictabuntur
|
sie werden beschädigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavi
|
ich habe beschädigt |
| 2. Person Singular |
adflictavisti
|
du hast beschädigt |
| 3. Person Singular |
adflictavit
|
er/sie/es hat beschädigt |
| 1. Person Plural |
adflictavimus
|
wir haben beschädigt |
| 2. Person Plural |
adflictavistis
|
ihr habt beschädigt |
| 3. Person Plural |
adflictaverunt adflictavere
|
sie haben beschädigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sum
|
ich bin beschädigt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus es
|
du bist beschädigt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus est
|
er/sie/es ist beschädigt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati sumus
|
wir sind beschädigt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati estis
|
ihr seid beschädigt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sunt
|
sie sind beschädigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaverim
|
ich habe beschädigt |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du habest beschädigt |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es habe beschädigt |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir haben beschädigt |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr habet beschädigt |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie haben beschädigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sim
|
ich sei beschädigt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus sis
|
du seiest beschädigt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus sit
|
er/sie/es sei beschädigt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati simus
|
wir seien beschädigt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati sitis
|
ihr seiet beschädigt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sint
|
sie seien beschädigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaveram
|
ich hatte beschädigt |
| 2. Person Singular |
adflictaveras
|
du hattest beschädigt |
| 3. Person Singular |
adflictaverat
|
er/sie/es hatte beschädigt |
| 1. Person Plural |
adflictaveramus
|
wir hatten beschädigt |
| 2. Person Plural |
adflictaveratis
|
ihr hattet beschädigt |
| 3. Person Plural |
adflictaverant
|
sie hatten beschädigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus eram
|
ich war beschädigt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus eras
|
du warst beschädigt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus erat
|
er/sie/es war beschädigt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati eramus
|
wir waren beschädigt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati eratis
|
ihr wart beschädigt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati erant
|
sie waren beschädigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavissem
|
ich hätte beschädigt |
| 2. Person Singular |
adflictavisses
|
du hättest beschädigt |
| 3. Person Singular |
adflictavisset
|
er/sie/es hätte beschädigt |
| 1. Person Plural |
adflictavissemus
|
wir hätten beschädigt |
| 2. Person Plural |
adflictavissetis
|
ihr hättet beschädigt |
| 3. Person Plural |
adflictavissent
|
sie hätten beschädigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus essem
|
ich wäre beschädigt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus esses
|
du wärest beschädigt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus esset
|
er/sie/es wäre beschädigt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati essemus
|
wir wären beschädigt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati essetis
|
ihr wäret beschädigt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati essent
|
sie wären beschädigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavero
|
ich werde beschädigt haben |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du wirst beschädigt haben |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es wird beschädigt haben |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir werden beschädigt haben |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr werdet beschädigt haben |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie werden beschädigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus ero
|
ich werde beschädigt worden sein |
| 2. Person Singular |
adflictatus eris
|
du wirst beschädigt worden sein |
| 3. Person Singular |
adflictatus erit
|
er/sie/es wird beschädigt worden sein |
| 1. Person Plural |
adflictati erimus
|
wir werden beschädigt worden sein |
| 2. Person Plural |
adflictati eritis
|
ihr werdet beschädigt worden sein |
| 3. Person Plural |
adflictati erunt
|
sie werden beschädigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictare
|
beschädigen |
| Vorzeitigkeit |
adflictavisse
|
beschädigt haben |
| Nachzeitigkeit |
adflictaturum esse
|
beschädigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictari adflictarier
|
beschädigt werden |
| Vorzeitigkeit |
adflictatum esse
|
beschädigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adflictatum iri
|
künftig beschädigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adflicta
|
beschädige; beschädig! |
| 2. Person Plural |
adflictate
|
beschädigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adflictato
|
| 3. Person Singular |
adflictato
|
| 2. Person Plural |
adflictatote
|
| 3. Person Plural |
adflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adflictare
|
das Beschädigen |
| Genitiv |
adflictandi
|
des Beschädigens |
| Dativ |
adflictando
|
dem Beschädigen |
| Akkusativ |
adflictandum
|
das Beschädigen |
| Ablativ |
adflictando
|
durch das Beschädigen |
| Vokativ |
adflictande
|
Beschädigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictandus
|
adflictanda
|
adflictandum
|
| Genitiv |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictandi
|
| Dativ |
adflictando
|
adflictandae
|
adflictando
|
| Akkusativ |
adflictandum
|
adflictandam
|
adflictandum
|
| Ablativ |
adflictando
|
adflictanda
|
adflictando
|
| Vokativ |
adflictande
|
adflictanda
|
adflictandum
|
Plural
| Nominativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
| Genitiv |
adflictandorum
|
adflictandarum
|
adflictandorum
|
| Dativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Akkusativ |
adflictandos
|
adflictandas
|
adflictanda
|
| Ablativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Vokativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
| Genitiv |
adflictantis
|
adflictantis
|
adflictantis
|
| Dativ |
adflictanti
|
adflictanti
|
adflictanti
|
| Akkusativ |
adflictantem
|
adflictantem
|
adflictans
|
| Ablativ |
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
| Vokativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
Plural
| Nominativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Genitiv |
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
| Dativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Akkusativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Ablativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Vokativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictatus
|
adflictata
|
adflictatum
|
| Genitiv |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictati
|
| Dativ |
adflictato
|
adflictatae
|
adflictato
|
| Akkusativ |
adflictatum
|
adflictatam
|
adflictatum
|
| Ablativ |
adflictato
|
adflictata
|
adflictato
|
| Vokativ |
adflictate
|
adflictata
|
adflictatum
|
Plural
| Nominativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
| Genitiv |
adflictatorum
|
adflictatarum
|
adflictatorum
|
| Dativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Akkusativ |
adflictatos
|
adflictatas
|
adflictata
|
| Ablativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Vokativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictaturus
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
| Genitiv |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictaturi
|
| Dativ |
adflictaturo
|
adflictaturae
|
adflictaturo
|
| Akkusativ |
adflictaturum
|
adflictaturam
|
adflictaturum
|
| Ablativ |
adflictaturo
|
adflictatura
|
adflictaturo
|
| Vokativ |
adflictature
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
| Genitiv |
adflictaturorum
|
adflictaturarum
|
adflictaturorum
|
| Dativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Akkusativ |
adflictaturos
|
adflictaturas
|
adflictatura
|
| Ablativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Vokativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adflictatum
|
adflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicto
|
ich durchrüttle |
| 2. Person Singular |
adflictas
|
du durchrüttelst |
| 3. Person Singular |
adflictat
|
er/sie/es durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
adflictamus
|
wir durchrütteln |
| 2. Person Plural |
adflictatis
|
ihr durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictant
|
sie durchrütteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictor
|
ich werde durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
adflictaris adflictare
|
du wirst durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
adflictatur
|
er/sie/es wird durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
adflictamur
|
wir werden durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
adflictamini
|
ihr werdet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictantur
|
sie werden durchrüttelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictem
|
ich durchrüttle |
| 2. Person Singular |
adflictes
|
du durchrüttelst |
| 3. Person Singular |
adflictet
|
er/sie/es durchrüttle |
| 1. Person Plural |
adflictemus
|
wir durchrütteln |
| 2. Person Plural |
adflictetis
|
ihr durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictent
|
sie durchrütteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicter
|
ich werde durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
adflicteris adflictere
|
du werdest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
adflictetur
|
er/sie/es werde durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
adflictemur
|
wir werden durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
adflictemini
|
ihr werdet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictentur
|
sie werden durchrüttelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabam
|
ich durchrüttelte |
| 2. Person Singular |
adflictabas
|
du durchrütteltest |
| 3. Person Singular |
adflictabat
|
er/sie/es durchrüttelte |
| 1. Person Plural |
adflictabamus
|
wir durchrüttelten |
| 2. Person Plural |
adflictabatis
|
ihr durchrütteltet |
| 3. Person Plural |
adflictabant
|
sie durchrüttelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabar
|
ich wurde durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
adflictabaris adflictabare
|
du wurdest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
adflictabatur
|
er/sie/es wurde durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
adflictabamur
|
wir wurden durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
adflictabamini
|
ihr wurdet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictabantur
|
sie wurden durchrüttelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarem
|
ich durchrüttelte |
| 2. Person Singular |
adflictares
|
du durchrütteltest |
| 3. Person Singular |
adflictaret
|
er/sie/es durchrüttelte |
| 1. Person Plural |
adflictaremus
|
wir durchrüttelten |
| 2. Person Plural |
adflictaretis
|
ihr durchrütteltet |
| 3. Person Plural |
adflictarent
|
sie durchrüttelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarer
|
ich würde durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
adflictareris adflictarere
|
du würdest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
adflictaretur
|
er/sie/es würde durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
adflictaremur
|
wir würden durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
adflictaremini
|
ihr würdet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictarentur
|
sie würden durchrüttelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabo
|
ich werde durchrütteln |
| 2. Person Singular |
adflictabis
|
du wirst durchrütteln |
| 3. Person Singular |
adflictabit
|
er/sie/es wird durchrütteln |
| 1. Person Plural |
adflictabimus
|
wir werden durchrütteln |
| 2. Person Plural |
adflictabitis
|
ihr werdet durchrütteln |
| 3. Person Plural |
adflictabunt
|
sie werden durchrütteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabor
|
ich werde durchrüttelt werden |
| 2. Person Singular |
adflictaberis adflictabere
|
du wirst durchrüttelt werden |
| 3. Person Singular |
adflictabitur
|
er/sie/es wird durchrüttelt werden |
| 1. Person Plural |
adflictabimur
|
wir werden durchrüttelt werden |
| 2. Person Plural |
adflictabimini
|
ihr werdet durchrüttelt werden |
| 3. Person Plural |
adflictabuntur
|
sie werden durchrüttelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavi
|
ich habe durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
adflictavisti
|
du hast durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
adflictavit
|
er/sie/es hat durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
adflictavimus
|
wir haben durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
adflictavistis
|
ihr habt durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictaverunt adflictavere
|
sie haben durchrüttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sum
|
ich bin durchrüttelt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus es
|
du bist durchrüttelt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus est
|
er/sie/es ist durchrüttelt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati sumus
|
wir sind durchrüttelt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati estis
|
ihr seid durchrüttelt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sunt
|
sie sind durchrüttelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaverim
|
ich habe durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du habest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es habe durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir haben durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr habet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie haben durchrüttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sim
|
ich sei durchrüttelt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus sis
|
du seiest durchrüttelt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus sit
|
er/sie/es sei durchrüttelt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati simus
|
wir seien durchrüttelt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati sitis
|
ihr seiet durchrüttelt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sint
|
sie seien durchrüttelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaveram
|
ich hatte durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
adflictaveras
|
du hattest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
adflictaverat
|
er/sie/es hatte durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
adflictaveramus
|
wir hatten durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
adflictaveratis
|
ihr hattet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictaverant
|
sie hatten durchrüttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus eram
|
ich war durchrüttelt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus eras
|
du warst durchrüttelt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus erat
|
er/sie/es war durchrüttelt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati eramus
|
wir waren durchrüttelt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati eratis
|
ihr wart durchrüttelt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati erant
|
sie waren durchrüttelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavissem
|
ich hätte durchrüttelt |
| 2. Person Singular |
adflictavisses
|
du hättest durchrüttelt |
| 3. Person Singular |
adflictavisset
|
er/sie/es hätte durchrüttelt |
| 1. Person Plural |
adflictavissemus
|
wir hätten durchrüttelt |
| 2. Person Plural |
adflictavissetis
|
ihr hättet durchrüttelt |
| 3. Person Plural |
adflictavissent
|
sie hätten durchrüttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus essem
|
ich wäre durchrüttelt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus esses
|
du wärest durchrüttelt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus esset
|
er/sie/es wäre durchrüttelt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati essemus
|
wir wären durchrüttelt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati essetis
|
ihr wäret durchrüttelt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati essent
|
sie wären durchrüttelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavero
|
ich werde durchrüttelt haben |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du wirst durchrüttelt haben |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es wird durchrüttelt haben |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir werden durchrüttelt haben |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr werdet durchrüttelt haben |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie werden durchrüttelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus ero
|
ich werde durchrüttelt worden sein |
| 2. Person Singular |
adflictatus eris
|
du wirst durchrüttelt worden sein |
| 3. Person Singular |
adflictatus erit
|
er/sie/es wird durchrüttelt worden sein |
| 1. Person Plural |
adflictati erimus
|
wir werden durchrüttelt worden sein |
| 2. Person Plural |
adflictati eritis
|
ihr werdet durchrüttelt worden sein |
| 3. Person Plural |
adflictati erunt
|
sie werden durchrüttelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictare
|
durchrütteln |
| Vorzeitigkeit |
adflictavisse
|
durchrüttelt haben |
| Nachzeitigkeit |
adflictaturum esse
|
durchrütteln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictari adflictarier
|
durchrüttelt werden |
| Vorzeitigkeit |
adflictatum esse
|
durchrüttelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adflictatum iri
|
künftig durchrüttelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adflicta
|
durchrüttle! |
| 2. Person Plural |
adflictate
|
durchrüttelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adflictato
|
| 3. Person Singular |
adflictato
|
| 2. Person Plural |
adflictatote
|
| 3. Person Plural |
adflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adflictare
|
das Durchrütteln |
| Genitiv |
adflictandi
|
des Durchrüttelnes |
| Dativ |
adflictando
|
dem Durchrütteln |
| Akkusativ |
adflictandum
|
das Durchrütteln |
| Ablativ |
adflictando
|
durch das Durchrütteln |
| Vokativ |
adflictande
|
Durchrütteln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictandus
|
adflictanda
|
adflictandum
|
| Genitiv |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictandi
|
| Dativ |
adflictando
|
adflictandae
|
adflictando
|
| Akkusativ |
adflictandum
|
adflictandam
|
adflictandum
|
| Ablativ |
adflictando
|
adflictanda
|
adflictando
|
| Vokativ |
adflictande
|
adflictanda
|
adflictandum
|
Plural
| Nominativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
| Genitiv |
adflictandorum
|
adflictandarum
|
adflictandorum
|
| Dativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Akkusativ |
adflictandos
|
adflictandas
|
adflictanda
|
| Ablativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Vokativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
| Genitiv |
adflictantis
|
adflictantis
|
adflictantis
|
| Dativ |
adflictanti
|
adflictanti
|
adflictanti
|
| Akkusativ |
adflictantem
|
adflictantem
|
adflictans
|
| Ablativ |
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
| Vokativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
Plural
| Nominativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Genitiv |
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
| Dativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Akkusativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Ablativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Vokativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictatus
|
adflictata
|
adflictatum
|
| Genitiv |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictati
|
| Dativ |
adflictato
|
adflictatae
|
adflictato
|
| Akkusativ |
adflictatum
|
adflictatam
|
adflictatum
|
| Ablativ |
adflictato
|
adflictata
|
adflictato
|
| Vokativ |
adflictate
|
adflictata
|
adflictatum
|
Plural
| Nominativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
| Genitiv |
adflictatorum
|
adflictatarum
|
adflictatorum
|
| Dativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Akkusativ |
adflictatos
|
adflictatas
|
adflictata
|
| Ablativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Vokativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictaturus
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
| Genitiv |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictaturi
|
| Dativ |
adflictaturo
|
adflictaturae
|
adflictaturo
|
| Akkusativ |
adflictaturum
|
adflictaturam
|
adflictaturum
|
| Ablativ |
adflictaturo
|
adflictatura
|
adflictaturo
|
| Vokativ |
adflictature
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
| Genitiv |
adflictaturorum
|
adflictaturarum
|
adflictaturorum
|
| Dativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Akkusativ |
adflictaturos
|
adflictaturas
|
adflictatura
|
| Ablativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Vokativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adflictatum
|
adflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicto
|
ich plage |
| 2. Person Singular |
adflictas
|
du plagst |
| 3. Person Singular |
adflictat
|
er/sie/es plagt |
| 1. Person Plural |
adflictamus
|
wir plagen |
| 2. Person Plural |
adflictatis
|
ihr plagt |
| 3. Person Plural |
adflictant
|
sie plagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictor
|
ich werde geplagt |
| 2. Person Singular |
adflictaris adflictare
|
du wirst geplagt |
| 3. Person Singular |
adflictatur
|
er/sie/es wird geplagt |
| 1. Person Plural |
adflictamur
|
wir werden geplagt |
| 2. Person Plural |
adflictamini
|
ihr werdet geplagt |
| 3. Person Plural |
adflictantur
|
sie werden geplagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictem
|
ich plage |
| 2. Person Singular |
adflictes
|
du plagest |
| 3. Person Singular |
adflictet
|
er/sie/es plage |
| 1. Person Plural |
adflictemus
|
wir plagen |
| 2. Person Plural |
adflictetis
|
ihr plaget |
| 3. Person Plural |
adflictent
|
sie plagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicter
|
ich werde geplagt |
| 2. Person Singular |
adflicteris adflictere
|
du werdest geplagt |
| 3. Person Singular |
adflictetur
|
er/sie/es werde geplagt |
| 1. Person Plural |
adflictemur
|
wir werden geplagt |
| 2. Person Plural |
adflictemini
|
ihr werdet geplagt |
| 3. Person Plural |
adflictentur
|
sie werden geplagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabam
|
ich plagte |
| 2. Person Singular |
adflictabas
|
du plagtest |
| 3. Person Singular |
adflictabat
|
er/sie/es plagte |
| 1. Person Plural |
adflictabamus
|
wir plagten |
| 2. Person Plural |
adflictabatis
|
ihr plagtet |
| 3. Person Plural |
adflictabant
|
sie plagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabar
|
ich wurde geplagt |
| 2. Person Singular |
adflictabaris adflictabare
|
du wurdest geplagt |
| 3. Person Singular |
adflictabatur
|
er/sie/es wurde geplagt |
| 1. Person Plural |
adflictabamur
|
wir wurden geplagt |
| 2. Person Plural |
adflictabamini
|
ihr wurdet geplagt |
| 3. Person Plural |
adflictabantur
|
sie wurden geplagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarem
|
ich plagte |
| 2. Person Singular |
adflictares
|
du plagtest |
| 3. Person Singular |
adflictaret
|
er/sie/es plagte |
| 1. Person Plural |
adflictaremus
|
wir plagten |
| 2. Person Plural |
adflictaretis
|
ihr plagtet |
| 3. Person Plural |
adflictarent
|
sie plagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarer
|
ich würde geplagt |
| 2. Person Singular |
adflictareris adflictarere
|
du würdest geplagt |
| 3. Person Singular |
adflictaretur
|
er/sie/es würde geplagt |
| 1. Person Plural |
adflictaremur
|
wir würden geplagt |
| 2. Person Plural |
adflictaremini
|
ihr würdet geplagt |
| 3. Person Plural |
adflictarentur
|
sie würden geplagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabo
|
ich werde plagen |
| 2. Person Singular |
adflictabis
|
du wirst plagen |
| 3. Person Singular |
adflictabit
|
er/sie/es wird plagen |
| 1. Person Plural |
adflictabimus
|
wir werden plagen |
| 2. Person Plural |
adflictabitis
|
ihr werdet plagen |
| 3. Person Plural |
adflictabunt
|
sie werden plagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabor
|
ich werde geplagt werden |
| 2. Person Singular |
adflictaberis adflictabere
|
du wirst geplagt werden |
| 3. Person Singular |
adflictabitur
|
er/sie/es wird geplagt werden |
| 1. Person Plural |
adflictabimur
|
wir werden geplagt werden |
| 2. Person Plural |
adflictabimini
|
ihr werdet geplagt werden |
| 3. Person Plural |
adflictabuntur
|
sie werden geplagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavi
|
ich habe geplagt |
| 2. Person Singular |
adflictavisti
|
du hast geplagt |
| 3. Person Singular |
adflictavit
|
er/sie/es hat geplagt |
| 1. Person Plural |
adflictavimus
|
wir haben geplagt |
| 2. Person Plural |
adflictavistis
|
ihr habt geplagt |
| 3. Person Plural |
adflictaverunt adflictavere
|
sie haben geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sum
|
ich bin geplagt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus es
|
du bist geplagt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus est
|
er/sie/es ist geplagt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati sumus
|
wir sind geplagt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati estis
|
ihr seid geplagt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sunt
|
sie sind geplagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaverim
|
ich habe geplagt |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du habest geplagt |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es habe geplagt |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir haben geplagt |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr habet geplagt |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie haben geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sim
|
ich sei geplagt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus sis
|
du seiest geplagt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus sit
|
er/sie/es sei geplagt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati simus
|
wir seien geplagt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati sitis
|
ihr seiet geplagt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sint
|
sie seien geplagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaveram
|
ich hatte geplagt |
| 2. Person Singular |
adflictaveras
|
du hattest geplagt |
| 3. Person Singular |
adflictaverat
|
er/sie/es hatte geplagt |
| 1. Person Plural |
adflictaveramus
|
wir hatten geplagt |
| 2. Person Plural |
adflictaveratis
|
ihr hattet geplagt |
| 3. Person Plural |
adflictaverant
|
sie hatten geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus eram
|
ich war geplagt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus eras
|
du warst geplagt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus erat
|
er/sie/es war geplagt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati eramus
|
wir waren geplagt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati eratis
|
ihr wart geplagt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati erant
|
sie waren geplagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavissem
|
ich hätte geplagt |
| 2. Person Singular |
adflictavisses
|
du hättest geplagt |
| 3. Person Singular |
adflictavisset
|
er/sie/es hätte geplagt |
| 1. Person Plural |
adflictavissemus
|
wir hätten geplagt |
| 2. Person Plural |
adflictavissetis
|
ihr hättet geplagt |
| 3. Person Plural |
adflictavissent
|
sie hätten geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus essem
|
ich wäre geplagt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus esses
|
du wärest geplagt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus esset
|
er/sie/es wäre geplagt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati essemus
|
wir wären geplagt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati essetis
|
ihr wäret geplagt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati essent
|
sie wären geplagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavero
|
ich werde geplagt haben |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du wirst geplagt haben |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es wird geplagt haben |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir werden geplagt haben |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr werdet geplagt haben |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie werden geplagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus ero
|
ich werde geplagt worden sein |
| 2. Person Singular |
adflictatus eris
|
du wirst geplagt worden sein |
| 3. Person Singular |
adflictatus erit
|
er/sie/es wird geplagt worden sein |
| 1. Person Plural |
adflictati erimus
|
wir werden geplagt worden sein |
| 2. Person Plural |
adflictati eritis
|
ihr werdet geplagt worden sein |
| 3. Person Plural |
adflictati erunt
|
sie werden geplagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictare
|
plagen |
| Vorzeitigkeit |
adflictavisse
|
geplagt haben |
| Nachzeitigkeit |
adflictaturum esse
|
plagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictari adflictarier
|
geplagt werden |
| Vorzeitigkeit |
adflictatum esse
|
geplagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adflictatum iri
|
künftig geplagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adflicta
|
plage; plag! |
| 2. Person Plural |
adflictate
|
plagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adflictato
|
| 3. Person Singular |
adflictato
|
| 2. Person Plural |
adflictatote
|
| 3. Person Plural |
adflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adflictare
|
das Plagen |
| Genitiv |
adflictandi
|
des Plagens |
| Dativ |
adflictando
|
dem Plagen |
| Akkusativ |
adflictandum
|
das Plagen |
| Ablativ |
adflictando
|
durch das Plagen |
| Vokativ |
adflictande
|
Plagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictandus
|
adflictanda
|
adflictandum
|
| Genitiv |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictandi
|
| Dativ |
adflictando
|
adflictandae
|
adflictando
|
| Akkusativ |
adflictandum
|
adflictandam
|
adflictandum
|
| Ablativ |
adflictando
|
adflictanda
|
adflictando
|
| Vokativ |
adflictande
|
adflictanda
|
adflictandum
|
Plural
| Nominativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
| Genitiv |
adflictandorum
|
adflictandarum
|
adflictandorum
|
| Dativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Akkusativ |
adflictandos
|
adflictandas
|
adflictanda
|
| Ablativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Vokativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
| Genitiv |
adflictantis
|
adflictantis
|
adflictantis
|
| Dativ |
adflictanti
|
adflictanti
|
adflictanti
|
| Akkusativ |
adflictantem
|
adflictantem
|
adflictans
|
| Ablativ |
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
| Vokativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
Plural
| Nominativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Genitiv |
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
| Dativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Akkusativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Ablativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Vokativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictatus
|
adflictata
|
adflictatum
|
| Genitiv |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictati
|
| Dativ |
adflictato
|
adflictatae
|
adflictato
|
| Akkusativ |
adflictatum
|
adflictatam
|
adflictatum
|
| Ablativ |
adflictato
|
adflictata
|
adflictato
|
| Vokativ |
adflictate
|
adflictata
|
adflictatum
|
Plural
| Nominativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
| Genitiv |
adflictatorum
|
adflictatarum
|
adflictatorum
|
| Dativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Akkusativ |
adflictatos
|
adflictatas
|
adflictata
|
| Ablativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Vokativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictaturus
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
| Genitiv |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictaturi
|
| Dativ |
adflictaturo
|
adflictaturae
|
adflictaturo
|
| Akkusativ |
adflictaturum
|
adflictaturam
|
adflictaturum
|
| Ablativ |
adflictaturo
|
adflictatura
|
adflictaturo
|
| Vokativ |
adflictature
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
| Genitiv |
adflictaturorum
|
adflictaturarum
|
adflictaturorum
|
| Dativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Akkusativ |
adflictaturos
|
adflictaturas
|
adflictatura
|
| Ablativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Vokativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adflictatum
|
adflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicto
|
ich quäle |
| 2. Person Singular |
adflictas
|
du quälst |
| 3. Person Singular |
adflictat
|
er/sie/es quält |
| 1. Person Plural |
adflictamus
|
wir quälen |
| 2. Person Plural |
adflictatis
|
ihr quält |
| 3. Person Plural |
adflictant
|
sie quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictor
|
ich werde gequält |
| 2. Person Singular |
adflictaris adflictare
|
du wirst gequält |
| 3. Person Singular |
adflictatur
|
er/sie/es wird gequält |
| 1. Person Plural |
adflictamur
|
wir werden gequält |
| 2. Person Plural |
adflictamini
|
ihr werdet gequält |
| 3. Person Plural |
adflictantur
|
sie werden gequält |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictem
|
ich quäle |
| 2. Person Singular |
adflictes
|
du quälest |
| 3. Person Singular |
adflictet
|
er/sie/es quäle |
| 1. Person Plural |
adflictemus
|
wir quälen |
| 2. Person Plural |
adflictetis
|
ihr quälet |
| 3. Person Plural |
adflictent
|
sie quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicter
|
ich werde gequält |
| 2. Person Singular |
adflicteris adflictere
|
du werdest gequält |
| 3. Person Singular |
adflictetur
|
er/sie/es werde gequält |
| 1. Person Plural |
adflictemur
|
wir werden gequält |
| 2. Person Plural |
adflictemini
|
ihr werdet gequält |
| 3. Person Plural |
adflictentur
|
sie werden gequält |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabam
|
ich quälte |
| 2. Person Singular |
adflictabas
|
du quältest |
| 3. Person Singular |
adflictabat
|
er/sie/es quälte |
| 1. Person Plural |
adflictabamus
|
wir quälten |
| 2. Person Plural |
adflictabatis
|
ihr quältet |
| 3. Person Plural |
adflictabant
|
sie quälten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabar
|
ich wurde gequält |
| 2. Person Singular |
adflictabaris adflictabare
|
du wurdest gequält |
| 3. Person Singular |
adflictabatur
|
er/sie/es wurde gequält |
| 1. Person Plural |
adflictabamur
|
wir wurden gequält |
| 2. Person Plural |
adflictabamini
|
ihr wurdet gequält |
| 3. Person Plural |
adflictabantur
|
sie wurden gequält |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarem
|
ich quälte |
| 2. Person Singular |
adflictares
|
du quältest |
| 3. Person Singular |
adflictaret
|
er/sie/es quälte |
| 1. Person Plural |
adflictaremus
|
wir quälten |
| 2. Person Plural |
adflictaretis
|
ihr quältet |
| 3. Person Plural |
adflictarent
|
sie quälten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarer
|
ich würde gequält |
| 2. Person Singular |
adflictareris adflictarere
|
du würdest gequält |
| 3. Person Singular |
adflictaretur
|
er/sie/es würde gequält |
| 1. Person Plural |
adflictaremur
|
wir würden gequält |
| 2. Person Plural |
adflictaremini
|
ihr würdet gequält |
| 3. Person Plural |
adflictarentur
|
sie würden gequält |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabo
|
ich werde quälen |
| 2. Person Singular |
adflictabis
|
du wirst quälen |
| 3. Person Singular |
adflictabit
|
er/sie/es wird quälen |
| 1. Person Plural |
adflictabimus
|
wir werden quälen |
| 2. Person Plural |
adflictabitis
|
ihr werdet quälen |
| 3. Person Plural |
adflictabunt
|
sie werden quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabor
|
ich werde gequält werden |
| 2. Person Singular |
adflictaberis adflictabere
|
du wirst gequält werden |
| 3. Person Singular |
adflictabitur
|
er/sie/es wird gequält werden |
| 1. Person Plural |
adflictabimur
|
wir werden gequält werden |
| 2. Person Plural |
adflictabimini
|
ihr werdet gequält werden |
| 3. Person Plural |
adflictabuntur
|
sie werden gequält werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavi
|
ich habe gequält |
| 2. Person Singular |
adflictavisti
|
du hast gequält |
| 3. Person Singular |
adflictavit
|
er/sie/es hat gequält |
| 1. Person Plural |
adflictavimus
|
wir haben gequält |
| 2. Person Plural |
adflictavistis
|
ihr habt gequält |
| 3. Person Plural |
adflictaverunt adflictavere
|
sie haben gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sum
|
ich bin gequält worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus es
|
du bist gequält worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus est
|
er/sie/es ist gequält worden |
| 1. Person Plural |
adflictati sumus
|
wir sind gequält worden |
| 2. Person Plural |
adflictati estis
|
ihr seid gequält worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sunt
|
sie sind gequält worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaverim
|
ich habe gequält |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du habest gequält |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es habe gequält |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir haben gequält |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr habet gequält |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie haben gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sim
|
ich sei gequält worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus sis
|
du seiest gequält worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus sit
|
er/sie/es sei gequält worden |
| 1. Person Plural |
adflictati simus
|
wir seien gequält worden |
| 2. Person Plural |
adflictati sitis
|
ihr seiet gequält worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sint
|
sie seien gequält worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaveram
|
ich hatte gequält |
| 2. Person Singular |
adflictaveras
|
du hattest gequält |
| 3. Person Singular |
adflictaverat
|
er/sie/es hatte gequält |
| 1. Person Plural |
adflictaveramus
|
wir hatten gequält |
| 2. Person Plural |
adflictaveratis
|
ihr hattet gequält |
| 3. Person Plural |
adflictaverant
|
sie hatten gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus eram
|
ich war gequält worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus eras
|
du warst gequält worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus erat
|
er/sie/es war gequält worden |
| 1. Person Plural |
adflictati eramus
|
wir waren gequält worden |
| 2. Person Plural |
adflictati eratis
|
ihr wart gequält worden |
| 3. Person Plural |
adflictati erant
|
sie waren gequält worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavissem
|
ich hätte gequält |
| 2. Person Singular |
adflictavisses
|
du hättest gequält |
| 3. Person Singular |
adflictavisset
|
er/sie/es hätte gequält |
| 1. Person Plural |
adflictavissemus
|
wir hätten gequält |
| 2. Person Plural |
adflictavissetis
|
ihr hättet gequält |
| 3. Person Plural |
adflictavissent
|
sie hätten gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus essem
|
ich wäre gequält worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus esses
|
du wärest gequält worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus esset
|
er/sie/es wäre gequält worden |
| 1. Person Plural |
adflictati essemus
|
wir wären gequält worden |
| 2. Person Plural |
adflictati essetis
|
ihr wäret gequält worden |
| 3. Person Plural |
adflictati essent
|
sie wären gequält worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavero
|
ich werde gequält haben |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du wirst gequält haben |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es wird gequält haben |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir werden gequält haben |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr werdet gequält haben |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie werden gequält haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus ero
|
ich werde gequält worden sein |
| 2. Person Singular |
adflictatus eris
|
du wirst gequält worden sein |
| 3. Person Singular |
adflictatus erit
|
er/sie/es wird gequält worden sein |
| 1. Person Plural |
adflictati erimus
|
wir werden gequält worden sein |
| 2. Person Plural |
adflictati eritis
|
ihr werdet gequält worden sein |
| 3. Person Plural |
adflictati erunt
|
sie werden gequält worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictare
|
quälen |
| Vorzeitigkeit |
adflictavisse
|
gequält haben |
| Nachzeitigkeit |
adflictaturum esse
|
quälen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictari adflictarier
|
gequält werden |
| Vorzeitigkeit |
adflictatum esse
|
gequält worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adflictatum iri
|
künftig gequält werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adflicta
|
quäle; quäl! |
| 2. Person Plural |
adflictate
|
quält! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adflictato
|
| 3. Person Singular |
adflictato
|
| 2. Person Plural |
adflictatote
|
| 3. Person Plural |
adflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adflictare
|
das Quälen |
| Genitiv |
adflictandi
|
des Quälens |
| Dativ |
adflictando
|
dem Quälen |
| Akkusativ |
adflictandum
|
das Quälen |
| Ablativ |
adflictando
|
durch das Quälen |
| Vokativ |
adflictande
|
Quälen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictandus
|
adflictanda
|
adflictandum
|
| Genitiv |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictandi
|
| Dativ |
adflictando
|
adflictandae
|
adflictando
|
| Akkusativ |
adflictandum
|
adflictandam
|
adflictandum
|
| Ablativ |
adflictando
|
adflictanda
|
adflictando
|
| Vokativ |
adflictande
|
adflictanda
|
adflictandum
|
Plural
| Nominativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
| Genitiv |
adflictandorum
|
adflictandarum
|
adflictandorum
|
| Dativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Akkusativ |
adflictandos
|
adflictandas
|
adflictanda
|
| Ablativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Vokativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
| Genitiv |
adflictantis
|
adflictantis
|
adflictantis
|
| Dativ |
adflictanti
|
adflictanti
|
adflictanti
|
| Akkusativ |
adflictantem
|
adflictantem
|
adflictans
|
| Ablativ |
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
| Vokativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
Plural
| Nominativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Genitiv |
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
| Dativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Akkusativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Ablativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Vokativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictatus
|
adflictata
|
adflictatum
|
| Genitiv |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictati
|
| Dativ |
adflictato
|
adflictatae
|
adflictato
|
| Akkusativ |
adflictatum
|
adflictatam
|
adflictatum
|
| Ablativ |
adflictato
|
adflictata
|
adflictato
|
| Vokativ |
adflictate
|
adflictata
|
adflictatum
|
Plural
| Nominativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
| Genitiv |
adflictatorum
|
adflictatarum
|
adflictatorum
|
| Dativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Akkusativ |
adflictatos
|
adflictatas
|
adflictata
|
| Ablativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Vokativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictaturus
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
| Genitiv |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictaturi
|
| Dativ |
adflictaturo
|
adflictaturae
|
adflictaturo
|
| Akkusativ |
adflictaturum
|
adflictaturam
|
adflictaturum
|
| Ablativ |
adflictaturo
|
adflictatura
|
adflictaturo
|
| Vokativ |
adflictature
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
| Genitiv |
adflictaturorum
|
adflictaturarum
|
adflictaturorum
|
| Dativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Akkusativ |
adflictaturos
|
adflictaturas
|
adflictatura
|
| Ablativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Vokativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adflictatum
|
adflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicto
|
ich unterdrücke |
| 2. Person Singular |
adflictas
|
du unterdrückst |
| 3. Person Singular |
adflictat
|
er/sie/es unterdrückt |
| 1. Person Plural |
adflictamus
|
wir unterdrücken |
| 2. Person Plural |
adflictatis
|
ihr unterdrückt |
| 3. Person Plural |
adflictant
|
sie unterdrücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictor
|
ich werde unterdrückt |
| 2. Person Singular |
adflictaris adflictare
|
du wirst unterdrückt |
| 3. Person Singular |
adflictatur
|
er/sie/es wird unterdrückt |
| 1. Person Plural |
adflictamur
|
wir werden unterdrückt |
| 2. Person Plural |
adflictamini
|
ihr werdet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
adflictantur
|
sie werden unterdrückt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictem
|
ich unterdrücke |
| 2. Person Singular |
adflictes
|
du unterdrückest |
| 3. Person Singular |
adflictet
|
er/sie/es unterdrücke |
| 1. Person Plural |
adflictemus
|
wir unterdrücken |
| 2. Person Plural |
adflictetis
|
ihr unterdrücket |
| 3. Person Plural |
adflictent
|
sie unterdrücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicter
|
ich werde unterdrückt |
| 2. Person Singular |
adflicteris adflictere
|
du werdest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
adflictetur
|
er/sie/es werde unterdrückt |
| 1. Person Plural |
adflictemur
|
wir werden unterdrückt |
| 2. Person Plural |
adflictemini
|
ihr werdet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
adflictentur
|
sie werden unterdrückt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabam
|
ich unterdrückte |
| 2. Person Singular |
adflictabas
|
du unterdrücktest |
| 3. Person Singular |
adflictabat
|
er/sie/es unterdrückte |
| 1. Person Plural |
adflictabamus
|
wir unterdrückten |
| 2. Person Plural |
adflictabatis
|
ihr unterdrücktet |
| 3. Person Plural |
adflictabant
|
sie unterdrückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabar
|
ich wurde unterdrückt |
| 2. Person Singular |
adflictabaris adflictabare
|
du wurdest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
adflictabatur
|
er/sie/es wurde unterdrückt |
| 1. Person Plural |
adflictabamur
|
wir wurden unterdrückt |
| 2. Person Plural |
adflictabamini
|
ihr wurdet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
adflictabantur
|
sie wurden unterdrückt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarem
|
ich unterdrückte |
| 2. Person Singular |
adflictares
|
du unterdrücktest |
| 3. Person Singular |
adflictaret
|
er/sie/es unterdrückte |
| 1. Person Plural |
adflictaremus
|
wir unterdrückten |
| 2. Person Plural |
adflictaretis
|
ihr unterdrücktet |
| 3. Person Plural |
adflictarent
|
sie unterdrückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarer
|
ich würde unterdrückt |
| 2. Person Singular |
adflictareris adflictarere
|
du würdest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
adflictaretur
|
er/sie/es würde unterdrückt |
| 1. Person Plural |
adflictaremur
|
wir würden unterdrückt |
| 2. Person Plural |
adflictaremini
|
ihr würdet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
adflictarentur
|
sie würden unterdrückt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabo
|
ich werde unterdrücken |
| 2. Person Singular |
adflictabis
|
du wirst unterdrücken |
| 3. Person Singular |
adflictabit
|
er/sie/es wird unterdrücken |
| 1. Person Plural |
adflictabimus
|
wir werden unterdrücken |
| 2. Person Plural |
adflictabitis
|
ihr werdet unterdrücken |
| 3. Person Plural |
adflictabunt
|
sie werden unterdrücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabor
|
ich werde unterdrückt werden |
| 2. Person Singular |
adflictaberis adflictabere
|
du wirst unterdrückt werden |
| 3. Person Singular |
adflictabitur
|
er/sie/es wird unterdrückt werden |
| 1. Person Plural |
adflictabimur
|
wir werden unterdrückt werden |
| 2. Person Plural |
adflictabimini
|
ihr werdet unterdrückt werden |
| 3. Person Plural |
adflictabuntur
|
sie werden unterdrückt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavi
|
ich habe unterdrückt |
| 2. Person Singular |
adflictavisti
|
du hast unterdrückt |
| 3. Person Singular |
adflictavit
|
er/sie/es hat unterdrückt |
| 1. Person Plural |
adflictavimus
|
wir haben unterdrückt |
| 2. Person Plural |
adflictavistis
|
ihr habt unterdrückt |
| 3. Person Plural |
adflictaverunt adflictavere
|
sie haben unterdrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sum
|
ich bin unterdrückt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus es
|
du bist unterdrückt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus est
|
er/sie/es ist unterdrückt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati sumus
|
wir sind unterdrückt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati estis
|
ihr seid unterdrückt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sunt
|
sie sind unterdrückt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaverim
|
ich habe unterdrückt |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du habest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es habe unterdrückt |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir haben unterdrückt |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr habet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie haben unterdrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sim
|
ich sei unterdrückt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus sis
|
du seiest unterdrückt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus sit
|
er/sie/es sei unterdrückt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati simus
|
wir seien unterdrückt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati sitis
|
ihr seiet unterdrückt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sint
|
sie seien unterdrückt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaveram
|
ich hatte unterdrückt |
| 2. Person Singular |
adflictaveras
|
du hattest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
adflictaverat
|
er/sie/es hatte unterdrückt |
| 1. Person Plural |
adflictaveramus
|
wir hatten unterdrückt |
| 2. Person Plural |
adflictaveratis
|
ihr hattet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
adflictaverant
|
sie hatten unterdrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus eram
|
ich war unterdrückt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus eras
|
du warst unterdrückt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus erat
|
er/sie/es war unterdrückt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati eramus
|
wir waren unterdrückt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati eratis
|
ihr wart unterdrückt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati erant
|
sie waren unterdrückt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavissem
|
ich hätte unterdrückt |
| 2. Person Singular |
adflictavisses
|
du hättest unterdrückt |
| 3. Person Singular |
adflictavisset
|
er/sie/es hätte unterdrückt |
| 1. Person Plural |
adflictavissemus
|
wir hätten unterdrückt |
| 2. Person Plural |
adflictavissetis
|
ihr hättet unterdrückt |
| 3. Person Plural |
adflictavissent
|
sie hätten unterdrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus essem
|
ich wäre unterdrückt worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus esses
|
du wärest unterdrückt worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus esset
|
er/sie/es wäre unterdrückt worden |
| 1. Person Plural |
adflictati essemus
|
wir wären unterdrückt worden |
| 2. Person Plural |
adflictati essetis
|
ihr wäret unterdrückt worden |
| 3. Person Plural |
adflictati essent
|
sie wären unterdrückt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavero
|
ich werde unterdrückt haben |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du wirst unterdrückt haben |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es wird unterdrückt haben |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir werden unterdrückt haben |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr werdet unterdrückt haben |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie werden unterdrückt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus ero
|
ich werde unterdrückt worden sein |
| 2. Person Singular |
adflictatus eris
|
du wirst unterdrückt worden sein |
| 3. Person Singular |
adflictatus erit
|
er/sie/es wird unterdrückt worden sein |
| 1. Person Plural |
adflictati erimus
|
wir werden unterdrückt worden sein |
| 2. Person Plural |
adflictati eritis
|
ihr werdet unterdrückt worden sein |
| 3. Person Plural |
adflictati erunt
|
sie werden unterdrückt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictare
|
unterdrücken |
| Vorzeitigkeit |
adflictavisse
|
unterdrückt haben |
| Nachzeitigkeit |
adflictaturum esse
|
unterdrücken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictari adflictarier
|
unterdrückt werden |
| Vorzeitigkeit |
adflictatum esse
|
unterdrückt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adflictatum iri
|
künftig unterdrückt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adflicta
|
unterdrücke; unterdrück! |
| 2. Person Plural |
adflictate
|
unterdrückt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adflictato
|
| 3. Person Singular |
adflictato
|
| 2. Person Plural |
adflictatote
|
| 3. Person Plural |
adflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adflictare
|
das Unterdrücken |
| Genitiv |
adflictandi
|
des Unterdrückens |
| Dativ |
adflictando
|
dem Unterdrücken |
| Akkusativ |
adflictandum
|
das Unterdrücken |
| Ablativ |
adflictando
|
durch das Unterdrücken |
| Vokativ |
adflictande
|
Unterdrücken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictandus
|
adflictanda
|
adflictandum
|
| Genitiv |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictandi
|
| Dativ |
adflictando
|
adflictandae
|
adflictando
|
| Akkusativ |
adflictandum
|
adflictandam
|
adflictandum
|
| Ablativ |
adflictando
|
adflictanda
|
adflictando
|
| Vokativ |
adflictande
|
adflictanda
|
adflictandum
|
Plural
| Nominativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
| Genitiv |
adflictandorum
|
adflictandarum
|
adflictandorum
|
| Dativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Akkusativ |
adflictandos
|
adflictandas
|
adflictanda
|
| Ablativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Vokativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
| Genitiv |
adflictantis
|
adflictantis
|
adflictantis
|
| Dativ |
adflictanti
|
adflictanti
|
adflictanti
|
| Akkusativ |
adflictantem
|
adflictantem
|
adflictans
|
| Ablativ |
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
| Vokativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
Plural
| Nominativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Genitiv |
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
| Dativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Akkusativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Ablativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Vokativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictatus
|
adflictata
|
adflictatum
|
| Genitiv |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictati
|
| Dativ |
adflictato
|
adflictatae
|
adflictato
|
| Akkusativ |
adflictatum
|
adflictatam
|
adflictatum
|
| Ablativ |
adflictato
|
adflictata
|
adflictato
|
| Vokativ |
adflictate
|
adflictata
|
adflictatum
|
Plural
| Nominativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
| Genitiv |
adflictatorum
|
adflictatarum
|
adflictatorum
|
| Dativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Akkusativ |
adflictatos
|
adflictatas
|
adflictata
|
| Ablativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Vokativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictaturus
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
| Genitiv |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictaturi
|
| Dativ |
adflictaturo
|
adflictaturae
|
adflictaturo
|
| Akkusativ |
adflictaturum
|
adflictaturam
|
adflictaturum
|
| Ablativ |
adflictaturo
|
adflictatura
|
adflictaturo
|
| Vokativ |
adflictature
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
| Genitiv |
adflictaturorum
|
adflictaturarum
|
adflictaturorum
|
| Dativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Akkusativ |
adflictaturos
|
adflictaturas
|
adflictatura
|
| Ablativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Vokativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adflictatum
|
adflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicto
|
|
| 2. Person Singular |
adflictas
|
|
| 3. Person Singular |
adflictat
|
|
| 1. Person Plural |
adflictamus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictatis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictor
|
|
| 2. Person Singular |
adflictaris adflictare
|
|
| 3. Person Singular |
adflictatur
|
|
| 1. Person Plural |
adflictamur
|
|
| 2. Person Plural |
adflictamini
|
|
| 3. Person Plural |
adflictantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictem
|
|
| 2. Person Singular |
adflictes
|
|
| 3. Person Singular |
adflictet
|
|
| 1. Person Plural |
adflictemus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictetis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicter
|
|
| 2. Person Singular |
adflicteris adflictere
|
|
| 3. Person Singular |
adflictetur
|
|
| 1. Person Plural |
adflictemur
|
|
| 2. Person Plural |
adflictemini
|
|
| 3. Person Plural |
adflictentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabam
|
|
| 2. Person Singular |
adflictabas
|
|
| 3. Person Singular |
adflictabat
|
|
| 1. Person Plural |
adflictabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabar
|
|
| 2. Person Singular |
adflictabaris adflictabare
|
|
| 3. Person Singular |
adflictabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adflictabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adflictabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adflictabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarem
|
|
| 2. Person Singular |
adflictares
|
|
| 3. Person Singular |
adflictaret
|
|
| 1. Person Plural |
adflictaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarer
|
|
| 2. Person Singular |
adflictareris adflictarere
|
|
| 3. Person Singular |
adflictaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adflictaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adflictaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adflictarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabo
|
|
| 2. Person Singular |
adflictabis
|
|
| 3. Person Singular |
adflictabit
|
|
| 1. Person Plural |
adflictabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabor
|
|
| 2. Person Singular |
adflictaberis adflictabere
|
|
| 3. Person Singular |
adflictabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adflictabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adflictabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adflictabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavi
|
|
| 2. Person Singular |
adflictavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adflictavit
|
|
| 1. Person Plural |
adflictavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictaverunt adflictavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adflictatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adflictatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adflictati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adflictatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adflictatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adflictati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adflictaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adflictaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adflictaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adflictatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adflictatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adflictati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adflictavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adflictavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adflictavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adflictatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adflictatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adflictati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavero
|
|
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adflictatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adflictatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adflictati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adflictati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adflictati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adflictavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adflictaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictari adflictarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adflictatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adflictatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adflicta
|
! |
| 2. Person Plural |
adflictate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adflictato
|
| 3. Person Singular |
adflictato
|
| 2. Person Plural |
adflictatote
|
| 3. Person Plural |
adflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adflictare
|
|
| Genitiv |
adflictandi
|
|
| Dativ |
adflictando
|
|
| Akkusativ |
adflictandum
|
|
| Ablativ |
adflictando
|
|
| Vokativ |
adflictande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictandus
|
adflictanda
|
adflictandum
|
| Genitiv |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictandi
|
| Dativ |
adflictando
|
adflictandae
|
adflictando
|
| Akkusativ |
adflictandum
|
adflictandam
|
adflictandum
|
| Ablativ |
adflictando
|
adflictanda
|
adflictando
|
| Vokativ |
adflictande
|
adflictanda
|
adflictandum
|
Plural
| Nominativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
| Genitiv |
adflictandorum
|
adflictandarum
|
adflictandorum
|
| Dativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Akkusativ |
adflictandos
|
adflictandas
|
adflictanda
|
| Ablativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Vokativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
| Genitiv |
adflictantis
|
adflictantis
|
adflictantis
|
| Dativ |
adflictanti
|
adflictanti
|
adflictanti
|
| Akkusativ |
adflictantem
|
adflictantem
|
adflictans
|
| Ablativ |
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
| Vokativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
Plural
| Nominativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Genitiv |
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
| Dativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Akkusativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Ablativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Vokativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictatus
|
adflictata
|
adflictatum
|
| Genitiv |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictati
|
| Dativ |
adflictato
|
adflictatae
|
adflictato
|
| Akkusativ |
adflictatum
|
adflictatam
|
adflictatum
|
| Ablativ |
adflictato
|
adflictata
|
adflictato
|
| Vokativ |
adflictate
|
adflictata
|
adflictatum
|
Plural
| Nominativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
| Genitiv |
adflictatorum
|
adflictatarum
|
adflictatorum
|
| Dativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Akkusativ |
adflictatos
|
adflictatas
|
adflictata
|
| Ablativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Vokativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictaturus
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
| Genitiv |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictaturi
|
| Dativ |
adflictaturo
|
adflictaturae
|
adflictaturo
|
| Akkusativ |
adflictaturum
|
adflictaturam
|
adflictaturum
|
| Ablativ |
adflictaturo
|
adflictatura
|
adflictaturo
|
| Vokativ |
adflictature
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
| Genitiv |
adflictaturorum
|
adflictaturarum
|
adflictaturorum
|
| Dativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Akkusativ |
adflictaturos
|
adflictaturas
|
adflictatura
|
| Ablativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Vokativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adflictatum
|
adflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicto
|
ich zerschmettere |
| 2. Person Singular |
adflictas
|
du zerschmetterst |
| 3. Person Singular |
adflictat
|
er/sie/es zerschmettert |
| 1. Person Plural |
adflictamus
|
wir zerschmettern |
| 2. Person Plural |
adflictatis
|
ihr zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictant
|
sie zerschmettern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictor
|
ich werde zerschmettert |
| 2. Person Singular |
adflictaris adflictare
|
du wirst zerschmettert |
| 3. Person Singular |
adflictatur
|
er/sie/es wird zerschmettert |
| 1. Person Plural |
adflictamur
|
wir werden zerschmettert |
| 2. Person Plural |
adflictamini
|
ihr werdet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictantur
|
sie werden zerschmettert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictem
|
ich zerschmettere |
| 2. Person Singular |
adflictes
|
du zerschmetterst |
| 3. Person Singular |
adflictet
|
er/sie/es zerschmettere |
| 1. Person Plural |
adflictemus
|
wir zerschmettern |
| 2. Person Plural |
adflictetis
|
ihr zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictent
|
sie zerschmettern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicter
|
ich werde zerschmettert |
| 2. Person Singular |
adflicteris adflictere
|
du werdest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
adflictetur
|
er/sie/es werde zerschmettert |
| 1. Person Plural |
adflictemur
|
wir werden zerschmettert |
| 2. Person Plural |
adflictemini
|
ihr werdet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictentur
|
sie werden zerschmettert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabam
|
ich zerschmetterte |
| 2. Person Singular |
adflictabas
|
du zerschmettertest |
| 3. Person Singular |
adflictabat
|
er/sie/es zerschmetterte |
| 1. Person Plural |
adflictabamus
|
wir zerschmetterten |
| 2. Person Plural |
adflictabatis
|
ihr zerschmettertet |
| 3. Person Plural |
adflictabant
|
sie zerschmetterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabar
|
ich wurde zerschmettert |
| 2. Person Singular |
adflictabaris adflictabare
|
du wurdest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
adflictabatur
|
er/sie/es wurde zerschmettert |
| 1. Person Plural |
adflictabamur
|
wir wurden zerschmettert |
| 2. Person Plural |
adflictabamini
|
ihr wurdet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictabantur
|
sie wurden zerschmettert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarem
|
ich zerschmetterte |
| 2. Person Singular |
adflictares
|
du zerschmettertest |
| 3. Person Singular |
adflictaret
|
er/sie/es zerschmetterte |
| 1. Person Plural |
adflictaremus
|
wir zerschmetterten |
| 2. Person Plural |
adflictaretis
|
ihr zerschmettertet |
| 3. Person Plural |
adflictarent
|
sie zerschmetterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarer
|
ich würde zerschmettert |
| 2. Person Singular |
adflictareris adflictarere
|
du würdest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
adflictaretur
|
er/sie/es würde zerschmettert |
| 1. Person Plural |
adflictaremur
|
wir würden zerschmettert |
| 2. Person Plural |
adflictaremini
|
ihr würdet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictarentur
|
sie würden zerschmettert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabo
|
ich werde zerschmettern |
| 2. Person Singular |
adflictabis
|
du wirst zerschmettern |
| 3. Person Singular |
adflictabit
|
er/sie/es wird zerschmettern |
| 1. Person Plural |
adflictabimus
|
wir werden zerschmettern |
| 2. Person Plural |
adflictabitis
|
ihr werdet zerschmettern |
| 3. Person Plural |
adflictabunt
|
sie werden zerschmettern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabor
|
ich werde zerschmettert werden |
| 2. Person Singular |
adflictaberis adflictabere
|
du wirst zerschmettert werden |
| 3. Person Singular |
adflictabitur
|
er/sie/es wird zerschmettert werden |
| 1. Person Plural |
adflictabimur
|
wir werden zerschmettert werden |
| 2. Person Plural |
adflictabimini
|
ihr werdet zerschmettert werden |
| 3. Person Plural |
adflictabuntur
|
sie werden zerschmettert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavi
|
ich habe zerschmettert |
| 2. Person Singular |
adflictavisti
|
du hast zerschmettert |
| 3. Person Singular |
adflictavit
|
er/sie/es hat zerschmettert |
| 1. Person Plural |
adflictavimus
|
wir haben zerschmettert |
| 2. Person Plural |
adflictavistis
|
ihr habt zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictaverunt adflictavere
|
sie haben zerschmettert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sum
|
ich bin zerschmettert worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus es
|
du bist zerschmettert worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus est
|
er/sie/es ist zerschmettert worden |
| 1. Person Plural |
adflictati sumus
|
wir sind zerschmettert worden |
| 2. Person Plural |
adflictati estis
|
ihr seid zerschmettert worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sunt
|
sie sind zerschmettert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaverim
|
ich habe zerschmettert |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du habest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es habe zerschmettert |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir haben zerschmettert |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr habet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie haben zerschmettert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sim
|
ich sei zerschmettert worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus sis
|
du seiest zerschmettert worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus sit
|
er/sie/es sei zerschmettert worden |
| 1. Person Plural |
adflictati simus
|
wir seien zerschmettert worden |
| 2. Person Plural |
adflictati sitis
|
ihr seiet zerschmettert worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sint
|
sie seien zerschmettert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaveram
|
ich hatte zerschmettert |
| 2. Person Singular |
adflictaveras
|
du hattest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
adflictaverat
|
er/sie/es hatte zerschmettert |
| 1. Person Plural |
adflictaveramus
|
wir hatten zerschmettert |
| 2. Person Plural |
adflictaveratis
|
ihr hattet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictaverant
|
sie hatten zerschmettert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus eram
|
ich war zerschmettert worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus eras
|
du warst zerschmettert worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus erat
|
er/sie/es war zerschmettert worden |
| 1. Person Plural |
adflictati eramus
|
wir waren zerschmettert worden |
| 2. Person Plural |
adflictati eratis
|
ihr wart zerschmettert worden |
| 3. Person Plural |
adflictati erant
|
sie waren zerschmettert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavissem
|
ich hätte zerschmettert |
| 2. Person Singular |
adflictavisses
|
du hättest zerschmettert |
| 3. Person Singular |
adflictavisset
|
er/sie/es hätte zerschmettert |
| 1. Person Plural |
adflictavissemus
|
wir hätten zerschmettert |
| 2. Person Plural |
adflictavissetis
|
ihr hättet zerschmettert |
| 3. Person Plural |
adflictavissent
|
sie hätten zerschmettert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus essem
|
ich wäre zerschmettert worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus esses
|
du wärest zerschmettert worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus esset
|
er/sie/es wäre zerschmettert worden |
| 1. Person Plural |
adflictati essemus
|
wir wären zerschmettert worden |
| 2. Person Plural |
adflictati essetis
|
ihr wäret zerschmettert worden |
| 3. Person Plural |
adflictati essent
|
sie wären zerschmettert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavero
|
ich werde zerschmettert haben |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du wirst zerschmettert haben |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es wird zerschmettert haben |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir werden zerschmettert haben |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr werdet zerschmettert haben |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie werden zerschmettert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus ero
|
ich werde zerschmettert worden sein |
| 2. Person Singular |
adflictatus eris
|
du wirst zerschmettert worden sein |
| 3. Person Singular |
adflictatus erit
|
er/sie/es wird zerschmettert worden sein |
| 1. Person Plural |
adflictati erimus
|
wir werden zerschmettert worden sein |
| 2. Person Plural |
adflictati eritis
|
ihr werdet zerschmettert worden sein |
| 3. Person Plural |
adflictati erunt
|
sie werden zerschmettert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictare
|
zerschmettern |
| Vorzeitigkeit |
adflictavisse
|
zerschmettert haben |
| Nachzeitigkeit |
adflictaturum esse
|
zerschmettern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictari adflictarier
|
zerschmettert werden |
| Vorzeitigkeit |
adflictatum esse
|
zerschmettert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adflictatum iri
|
künftig zerschmettert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adflicta
|
zerschmettere! |
| 2. Person Plural |
adflictate
|
zerschmettert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adflictato
|
| 3. Person Singular |
adflictato
|
| 2. Person Plural |
adflictatote
|
| 3. Person Plural |
adflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adflictare
|
das Zerschmettern |
| Genitiv |
adflictandi
|
des Zerschmetternes |
| Dativ |
adflictando
|
dem Zerschmettern |
| Akkusativ |
adflictandum
|
das Zerschmettern |
| Ablativ |
adflictando
|
durch das Zerschmettern |
| Vokativ |
adflictande
|
Zerschmettern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictandus
|
adflictanda
|
adflictandum
|
| Genitiv |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictandi
|
| Dativ |
adflictando
|
adflictandae
|
adflictando
|
| Akkusativ |
adflictandum
|
adflictandam
|
adflictandum
|
| Ablativ |
adflictando
|
adflictanda
|
adflictando
|
| Vokativ |
adflictande
|
adflictanda
|
adflictandum
|
Plural
| Nominativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
| Genitiv |
adflictandorum
|
adflictandarum
|
adflictandorum
|
| Dativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Akkusativ |
adflictandos
|
adflictandas
|
adflictanda
|
| Ablativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Vokativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
| Genitiv |
adflictantis
|
adflictantis
|
adflictantis
|
| Dativ |
adflictanti
|
adflictanti
|
adflictanti
|
| Akkusativ |
adflictantem
|
adflictantem
|
adflictans
|
| Ablativ |
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
| Vokativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
Plural
| Nominativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Genitiv |
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
| Dativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Akkusativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Ablativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Vokativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictatus
|
adflictata
|
adflictatum
|
| Genitiv |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictati
|
| Dativ |
adflictato
|
adflictatae
|
adflictato
|
| Akkusativ |
adflictatum
|
adflictatam
|
adflictatum
|
| Ablativ |
adflictato
|
adflictata
|
adflictato
|
| Vokativ |
adflictate
|
adflictata
|
adflictatum
|
Plural
| Nominativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
| Genitiv |
adflictatorum
|
adflictatarum
|
adflictatorum
|
| Dativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Akkusativ |
adflictatos
|
adflictatas
|
adflictata
|
| Ablativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Vokativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictaturus
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
| Genitiv |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictaturi
|
| Dativ |
adflictaturo
|
adflictaturae
|
adflictaturo
|
| Akkusativ |
adflictaturum
|
adflictaturam
|
adflictaturum
|
| Ablativ |
adflictaturo
|
adflictatura
|
adflictaturo
|
| Vokativ |
adflictature
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
| Genitiv |
adflictaturorum
|
adflictaturarum
|
adflictaturorum
|
| Dativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Akkusativ |
adflictaturos
|
adflictaturas
|
adflictatura
|
| Ablativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Vokativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adflictatum
|
adflictatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicto
|
ich zertrümmere |
| 2. Person Singular |
adflictas
|
du zertrümmerst |
| 3. Person Singular |
adflictat
|
er/sie/es zertrümmert |
| 1. Person Plural |
adflictamus
|
wir zertrümmern |
| 2. Person Plural |
adflictatis
|
ihr zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictant
|
sie zertrümmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictor
|
ich werde zertrümmert |
| 2. Person Singular |
adflictaris adflictare
|
du wirst zertrümmert |
| 3. Person Singular |
adflictatur
|
er/sie/es wird zertrümmert |
| 1. Person Plural |
adflictamur
|
wir werden zertrümmert |
| 2. Person Plural |
adflictamini
|
ihr werdet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictantur
|
sie werden zertrümmert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictem
|
ich zertrümmere |
| 2. Person Singular |
adflictes
|
du zertrümmerst |
| 3. Person Singular |
adflictet
|
er/sie/es zertrümmere |
| 1. Person Plural |
adflictemus
|
wir zertrümmern |
| 2. Person Plural |
adflictetis
|
ihr zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictent
|
sie zertrümmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflicter
|
ich werde zertrümmert |
| 2. Person Singular |
adflicteris adflictere
|
du werdest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
adflictetur
|
er/sie/es werde zertrümmert |
| 1. Person Plural |
adflictemur
|
wir werden zertrümmert |
| 2. Person Plural |
adflictemini
|
ihr werdet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictentur
|
sie werden zertrümmert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabam
|
ich zertrümmerte |
| 2. Person Singular |
adflictabas
|
du zertrümmertest |
| 3. Person Singular |
adflictabat
|
er/sie/es zertrümmerte |
| 1. Person Plural |
adflictabamus
|
wir zertrümmerten |
| 2. Person Plural |
adflictabatis
|
ihr zertrümmertet |
| 3. Person Plural |
adflictabant
|
sie zertrümmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabar
|
ich wurde zertrümmert |
| 2. Person Singular |
adflictabaris adflictabare
|
du wurdest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
adflictabatur
|
er/sie/es wurde zertrümmert |
| 1. Person Plural |
adflictabamur
|
wir wurden zertrümmert |
| 2. Person Plural |
adflictabamini
|
ihr wurdet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictabantur
|
sie wurden zertrümmert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarem
|
ich zertrümmerte |
| 2. Person Singular |
adflictares
|
du zertrümmertest |
| 3. Person Singular |
adflictaret
|
er/sie/es zertrümmerte |
| 1. Person Plural |
adflictaremus
|
wir zertrümmerten |
| 2. Person Plural |
adflictaretis
|
ihr zertrümmertet |
| 3. Person Plural |
adflictarent
|
sie zertrümmerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictarer
|
ich würde zertrümmert |
| 2. Person Singular |
adflictareris adflictarere
|
du würdest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
adflictaretur
|
er/sie/es würde zertrümmert |
| 1. Person Plural |
adflictaremur
|
wir würden zertrümmert |
| 2. Person Plural |
adflictaremini
|
ihr würdet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictarentur
|
sie würden zertrümmert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabo
|
ich werde zertrümmern |
| 2. Person Singular |
adflictabis
|
du wirst zertrümmern |
| 3. Person Singular |
adflictabit
|
er/sie/es wird zertrümmern |
| 1. Person Plural |
adflictabimus
|
wir werden zertrümmern |
| 2. Person Plural |
adflictabitis
|
ihr werdet zertrümmern |
| 3. Person Plural |
adflictabunt
|
sie werden zertrümmern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictabor
|
ich werde zertrümmert werden |
| 2. Person Singular |
adflictaberis adflictabere
|
du wirst zertrümmert werden |
| 3. Person Singular |
adflictabitur
|
er/sie/es wird zertrümmert werden |
| 1. Person Plural |
adflictabimur
|
wir werden zertrümmert werden |
| 2. Person Plural |
adflictabimini
|
ihr werdet zertrümmert werden |
| 3. Person Plural |
adflictabuntur
|
sie werden zertrümmert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavi
|
ich habe zertrümmert |
| 2. Person Singular |
adflictavisti
|
du hast zertrümmert |
| 3. Person Singular |
adflictavit
|
er/sie/es hat zertrümmert |
| 1. Person Plural |
adflictavimus
|
wir haben zertrümmert |
| 2. Person Plural |
adflictavistis
|
ihr habt zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictaverunt adflictavere
|
sie haben zertrümmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sum
|
ich bin zertrümmert worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus es
|
du bist zertrümmert worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus est
|
er/sie/es ist zertrümmert worden |
| 1. Person Plural |
adflictati sumus
|
wir sind zertrümmert worden |
| 2. Person Plural |
adflictati estis
|
ihr seid zertrümmert worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sunt
|
sie sind zertrümmert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaverim
|
ich habe zertrümmert |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du habest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es habe zertrümmert |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir haben zertrümmert |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr habet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie haben zertrümmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus sim
|
ich sei zertrümmert worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus sis
|
du seiest zertrümmert worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus sit
|
er/sie/es sei zertrümmert worden |
| 1. Person Plural |
adflictati simus
|
wir seien zertrümmert worden |
| 2. Person Plural |
adflictati sitis
|
ihr seiet zertrümmert worden |
| 3. Person Plural |
adflictati sint
|
sie seien zertrümmert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictaveram
|
ich hatte zertrümmert |
| 2. Person Singular |
adflictaveras
|
du hattest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
adflictaverat
|
er/sie/es hatte zertrümmert |
| 1. Person Plural |
adflictaveramus
|
wir hatten zertrümmert |
| 2. Person Plural |
adflictaveratis
|
ihr hattet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictaverant
|
sie hatten zertrümmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus eram
|
ich war zertrümmert worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus eras
|
du warst zertrümmert worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus erat
|
er/sie/es war zertrümmert worden |
| 1. Person Plural |
adflictati eramus
|
wir waren zertrümmert worden |
| 2. Person Plural |
adflictati eratis
|
ihr wart zertrümmert worden |
| 3. Person Plural |
adflictati erant
|
sie waren zertrümmert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavissem
|
ich hätte zertrümmert |
| 2. Person Singular |
adflictavisses
|
du hättest zertrümmert |
| 3. Person Singular |
adflictavisset
|
er/sie/es hätte zertrümmert |
| 1. Person Plural |
adflictavissemus
|
wir hätten zertrümmert |
| 2. Person Plural |
adflictavissetis
|
ihr hättet zertrümmert |
| 3. Person Plural |
adflictavissent
|
sie hätten zertrümmert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus essem
|
ich wäre zertrümmert worden |
| 2. Person Singular |
adflictatus esses
|
du wärest zertrümmert worden |
| 3. Person Singular |
adflictatus esset
|
er/sie/es wäre zertrümmert worden |
| 1. Person Plural |
adflictati essemus
|
wir wären zertrümmert worden |
| 2. Person Plural |
adflictati essetis
|
ihr wäret zertrümmert worden |
| 3. Person Plural |
adflictati essent
|
sie wären zertrümmert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictavero
|
ich werde zertrümmert haben |
| 2. Person Singular |
adflictaveris
|
du wirst zertrümmert haben |
| 3. Person Singular |
adflictaverit
|
er/sie/es wird zertrümmert haben |
| 1. Person Plural |
adflictaverimus
|
wir werden zertrümmert haben |
| 2. Person Plural |
adflictaveritis
|
ihr werdet zertrümmert haben |
| 3. Person Plural |
adflictaverint
|
sie werden zertrümmert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adflictatus ero
|
ich werde zertrümmert worden sein |
| 2. Person Singular |
adflictatus eris
|
du wirst zertrümmert worden sein |
| 3. Person Singular |
adflictatus erit
|
er/sie/es wird zertrümmert worden sein |
| 1. Person Plural |
adflictati erimus
|
wir werden zertrümmert worden sein |
| 2. Person Plural |
adflictati eritis
|
ihr werdet zertrümmert worden sein |
| 3. Person Plural |
adflictati erunt
|
sie werden zertrümmert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictare
|
zertrümmern |
| Vorzeitigkeit |
adflictavisse
|
zertrümmert haben |
| Nachzeitigkeit |
adflictaturum esse
|
zertrümmern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adflictari adflictarier
|
zertrümmert werden |
| Vorzeitigkeit |
adflictatum esse
|
zertrümmert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adflictatum iri
|
künftig zertrümmert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adflicta
|
zertrümmere! |
| 2. Person Plural |
adflictate
|
zertrümmert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adflictato
|
| 3. Person Singular |
adflictato
|
| 2. Person Plural |
adflictatote
|
| 3. Person Plural |
adflictanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adflictare
|
das Zertrümmern |
| Genitiv |
adflictandi
|
des Zertrümmernes |
| Dativ |
adflictando
|
dem Zertrümmern |
| Akkusativ |
adflictandum
|
das Zertrümmern |
| Ablativ |
adflictando
|
durch das Zertrümmern |
| Vokativ |
adflictande
|
Zertrümmern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictandus
|
adflictanda
|
adflictandum
|
| Genitiv |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictandi
|
| Dativ |
adflictando
|
adflictandae
|
adflictando
|
| Akkusativ |
adflictandum
|
adflictandam
|
adflictandum
|
| Ablativ |
adflictando
|
adflictanda
|
adflictando
|
| Vokativ |
adflictande
|
adflictanda
|
adflictandum
|
Plural
| Nominativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
| Genitiv |
adflictandorum
|
adflictandarum
|
adflictandorum
|
| Dativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Akkusativ |
adflictandos
|
adflictandas
|
adflictanda
|
| Ablativ |
adflictandis
|
adflictandis
|
adflictandis
|
| Vokativ |
adflictandi
|
adflictandae
|
adflictanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
| Genitiv |
adflictantis
|
adflictantis
|
adflictantis
|
| Dativ |
adflictanti
|
adflictanti
|
adflictanti
|
| Akkusativ |
adflictantem
|
adflictantem
|
adflictans
|
| Ablativ |
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
adflictanti adflictante
|
| Vokativ |
adflictans
|
adflictans
|
adflictans
|
Plural
| Nominativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Genitiv |
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
adflictantium adflictantum
|
| Dativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Akkusativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
| Ablativ |
adflictantibus
|
adflictantibus
|
adflictantibus
|
| Vokativ |
adflictantes
|
adflictantes
|
adflictantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictatus
|
adflictata
|
adflictatum
|
| Genitiv |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictati
|
| Dativ |
adflictato
|
adflictatae
|
adflictato
|
| Akkusativ |
adflictatum
|
adflictatam
|
adflictatum
|
| Ablativ |
adflictato
|
adflictata
|
adflictato
|
| Vokativ |
adflictate
|
adflictata
|
adflictatum
|
Plural
| Nominativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
| Genitiv |
adflictatorum
|
adflictatarum
|
adflictatorum
|
| Dativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Akkusativ |
adflictatos
|
adflictatas
|
adflictata
|
| Ablativ |
adflictatis
|
adflictatis
|
adflictatis
|
| Vokativ |
adflictati
|
adflictatae
|
adflictata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adflictaturus
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
| Genitiv |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictaturi
|
| Dativ |
adflictaturo
|
adflictaturae
|
adflictaturo
|
| Akkusativ |
adflictaturum
|
adflictaturam
|
adflictaturum
|
| Ablativ |
adflictaturo
|
adflictatura
|
adflictaturo
|
| Vokativ |
adflictature
|
adflictatura
|
adflictaturum
|
Plural
| Nominativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
| Genitiv |
adflictaturorum
|
adflictaturarum
|
adflictaturorum
|
| Dativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Akkusativ |
adflictaturos
|
adflictaturas
|
adflictatura
|
| Ablativ |
adflictaturis
|
adflictaturis
|
adflictaturis
|
| Vokativ |
adflictaturi
|
adflictaturae
|
adflictatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adflictatum
|
adflictatu
|