Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortor
|
ich sporne an |
| 2. Person Singular |
adhortaris adhortare
|
du spornst an |
| 3. Person Singular |
adhortatur
|
er/sie/es spornt an |
| 1. Person Plural |
adhortamur
|
wir spornen an |
| 2. Person Plural |
adhortamini
|
ihr spornt an |
| 3. Person Plural |
adhortantur
|
sie spornen an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhorter
|
ich sporne an |
| 2. Person Singular |
adhorteris adhortere
|
du spornest an |
| 3. Person Singular |
adhortetur
|
er/sie/es sporne an |
| 1. Person Plural |
adhortemur
|
wir spornen an |
| 2. Person Plural |
adhortemini
|
ihr spornet an |
| 3. Person Plural |
adhortentur
|
sie spornen an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortabar
|
ich spornte an |
| 2. Person Singular |
adhortabaris adhortabare
|
du sporntest an |
| 3. Person Singular |
adhortabatur
|
er/sie/es spornte an |
| 1. Person Plural |
adhortabamur
|
wir spornten an |
| 2. Person Plural |
adhortabamini
|
ihr sporntet an |
| 3. Person Plural |
adhortabantur
|
sie spornten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortarer
|
ich spornte an |
| 2. Person Singular |
adhortareris adhortarere
|
du sporntest an |
| 3. Person Singular |
adhortaretur
|
er/sie/es spornte an |
| 1. Person Plural |
adhortaremur
|
wir spornten an |
| 2. Person Plural |
adhortaremini
|
ihr sporntet an |
| 3. Person Plural |
adhortarentur
|
sie spornten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortabor
|
ich werde anspornen |
| 2. Person Singular |
adhortaberis adhortabere
|
du wirst anspornen |
| 3. Person Singular |
adhortabitur
|
er/sie/es wird anspornen |
| 1. Person Plural |
adhortabimur
|
wir werden anspornen |
| 2. Person Plural |
adhortabimini
|
ihr werdet anspornen |
| 3. Person Plural |
adhortabuntur
|
sie werden anspornen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus sum
|
ich habe angespornt |
| 2. Person Singular |
adhortatus es
|
du hast angespornt |
| 3. Person Singular |
adhortatus est
|
er/sie/es hat angespornt |
| 1. Person Plural |
adhortati sumus
|
wir haben angespornt |
| 2. Person Plural |
adhortati estis
|
ihr habt angespornt |
| 3. Person Plural |
adhortati sunt
|
sie haben angespornt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus sim
|
ich habe angespornt |
| 2. Person Singular |
adhortatus sis
|
du habest angespornt |
| 3. Person Singular |
adhortatus sit
|
er/sie/es habe angespornt |
| 1. Person Plural |
adhortati simus
|
wir haben angespornt |
| 2. Person Plural |
adhortati sitis
|
ihr habet angespornt |
| 3. Person Plural |
adhortati sint
|
sie haben angespornt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus eram
|
ich hatte angespornt |
| 2. Person Singular |
adhortatus eras
|
du hattest angespornt |
| 3. Person Singular |
adhortatus erat
|
er/sie/es hatte angespornt |
| 1. Person Plural |
adhortati eramus
|
wir hatten angespornt |
| 2. Person Plural |
adhortati eratis
|
ihr hattet angespornt |
| 3. Person Plural |
adhortati erant
|
sie hatten angespornt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus essem
|
ich hätte angespornt |
| 2. Person Singular |
adhortatus esses
|
du hättest angespornt |
| 3. Person Singular |
adhortatus esset
|
er/sie/es hätte angespornt |
| 1. Person Plural |
adhortati essemus
|
wir hätten angespornt |
| 2. Person Plural |
adhortati essetis
|
ihr hättet angespornt |
| 3. Person Plural |
adhortati essent
|
sie hätten angespornt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus ero
|
ich werde angespornt haben |
| 2. Person Singular |
adhortatus eris
|
du wirst angespornt haben |
| 3. Person Singular |
adhortatus erit
|
er/sie/es wird angespornt haben |
| 1. Person Plural |
adhortati erimus
|
wir werden angespornt haben |
| 2. Person Plural |
adhortati eritis
|
ihr werdet angespornt haben |
| 3. Person Plural |
adhortati erunt
|
sie werden angespornt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adhortari adhortarier
|
anspornen |
| Vorzeitigkeit |
adhortatus esse
|
angespornt haben |
| Nachzeitigkeit |
adhortaturum esse
|
anspornen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adhortare
|
sporne an; sporn an! |
| 2. Person Plural |
adhortamini
|
spornt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adhortator
|
| 3. Person Singular |
adhortator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adhortantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adhortari adhortarier
|
das Anspornen |
| Genitiv |
adhortandi
|
des Anspornens |
| Dativ |
adhortando
|
dem Anspornen |
| Akkusativ |
adhortandum
|
das Anspornen |
| Ablativ |
adhortando
|
durch das Anspornen |
| Vokativ |
adhortande
|
Anspornen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortandus
|
adhortanda
|
adhortandum
|
| Genitiv |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortandi
|
| Dativ |
adhortando
|
adhortandae
|
adhortando
|
| Akkusativ |
adhortandum
|
adhortandam
|
adhortandum
|
| Ablativ |
adhortando
|
adhortanda
|
adhortando
|
| Vokativ |
adhortande
|
adhortanda
|
adhortandum
|
Plural
| Nominativ |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortanda
|
| Genitiv |
adhortandorum
|
adhortandarum
|
adhortandorum
|
| Dativ |
adhortandis
|
adhortandis
|
adhortandis
|
| Akkusativ |
adhortandos
|
adhortandas
|
adhortanda
|
| Ablativ |
adhortandis
|
adhortandis
|
adhortandis
|
| Vokativ |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortans
|
adhortans
|
adhortans
|
| Genitiv |
adhortantis
|
adhortantis
|
adhortantis
|
| Dativ |
adhortanti
|
adhortanti
|
adhortanti
|
| Akkusativ |
adhortantem
|
adhortantem
|
adhortans
|
| Ablativ |
adhortanti adhortante
|
adhortanti adhortante
|
adhortanti adhortante
|
| Vokativ |
adhortans
|
adhortans
|
adhortans
|
Plural
| Nominativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
| Genitiv |
adhortantium adhortantum
|
adhortantium adhortantum
|
adhortantium adhortantum
|
| Dativ |
adhortantibus
|
adhortantibus
|
adhortantibus
|
| Akkusativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
| Ablativ |
adhortantibus
|
adhortantibus
|
adhortantibus
|
| Vokativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortatus
|
adhortata
|
adhortatum
|
| Genitiv |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortati
|
| Dativ |
adhortato
|
adhortatae
|
adhortato
|
| Akkusativ |
adhortatum
|
adhortatam
|
adhortatum
|
| Ablativ |
adhortato
|
adhortata
|
adhortato
|
| Vokativ |
adhortate
|
adhortata
|
adhortatum
|
Plural
| Nominativ |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortata
|
| Genitiv |
adhortatorum
|
adhortatarum
|
adhortatorum
|
| Dativ |
adhortatis
|
adhortatis
|
adhortatis
|
| Akkusativ |
adhortatos
|
adhortatas
|
adhortata
|
| Ablativ |
adhortatis
|
adhortatis
|
adhortatis
|
| Vokativ |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortaturus
|
adhortatura
|
adhortaturum
|
| Genitiv |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortaturi
|
| Dativ |
adhortaturo
|
adhortaturae
|
adhortaturo
|
| Akkusativ |
adhortaturum
|
adhortaturam
|
adhortaturum
|
| Ablativ |
adhortaturo
|
adhortatura
|
adhortaturo
|
| Vokativ |
adhortature
|
adhortatura
|
adhortaturum
|
Plural
| Nominativ |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortatura
|
| Genitiv |
adhortaturorum
|
adhortaturarum
|
adhortaturorum
|
| Dativ |
adhortaturis
|
adhortaturis
|
adhortaturis
|
| Akkusativ |
adhortaturos
|
adhortaturas
|
adhortatura
|
| Ablativ |
adhortaturis
|
adhortaturis
|
adhortaturis
|
| Vokativ |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adhortatum
|
adhortatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortor
|
ich ermahne |
| 2. Person Singular |
adhortaris adhortare
|
du ermahnst |
| 3. Person Singular |
adhortatur
|
er/sie/es ermahnt |
| 1. Person Plural |
adhortamur
|
wir ermahnen |
| 2. Person Plural |
adhortamini
|
ihr ermahnt |
| 3. Person Plural |
adhortantur
|
sie ermahnen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhorter
|
ich ermahne |
| 2. Person Singular |
adhorteris adhortere
|
du ermahnest |
| 3. Person Singular |
adhortetur
|
er/sie/es ermahne |
| 1. Person Plural |
adhortemur
|
wir ermahnen |
| 2. Person Plural |
adhortemini
|
ihr ermahnet |
| 3. Person Plural |
adhortentur
|
sie ermahnen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortabar
|
ich ermahnte |
| 2. Person Singular |
adhortabaris adhortabare
|
du ermahntest |
| 3. Person Singular |
adhortabatur
|
er/sie/es ermahnte |
| 1. Person Plural |
adhortabamur
|
wir ermahnten |
| 2. Person Plural |
adhortabamini
|
ihr ermahntet |
| 3. Person Plural |
adhortabantur
|
sie ermahnten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortarer
|
ich ermahnte |
| 2. Person Singular |
adhortareris adhortarere
|
du ermahntest |
| 3. Person Singular |
adhortaretur
|
er/sie/es ermahnte |
| 1. Person Plural |
adhortaremur
|
wir ermahnten |
| 2. Person Plural |
adhortaremini
|
ihr ermahntet |
| 3. Person Plural |
adhortarentur
|
sie ermahnten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortabor
|
ich werde ermahnen |
| 2. Person Singular |
adhortaberis adhortabere
|
du wirst ermahnen |
| 3. Person Singular |
adhortabitur
|
er/sie/es wird ermahnen |
| 1. Person Plural |
adhortabimur
|
wir werden ermahnen |
| 2. Person Plural |
adhortabimini
|
ihr werdet ermahnen |
| 3. Person Plural |
adhortabuntur
|
sie werden ermahnen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus sum
|
ich habe ermahnt |
| 2. Person Singular |
adhortatus es
|
du hast ermahnt |
| 3. Person Singular |
adhortatus est
|
er/sie/es hat ermahnt |
| 1. Person Plural |
adhortati sumus
|
wir haben ermahnt |
| 2. Person Plural |
adhortati estis
|
ihr habt ermahnt |
| 3. Person Plural |
adhortati sunt
|
sie haben ermahnt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus sim
|
ich habe ermahnt |
| 2. Person Singular |
adhortatus sis
|
du habest ermahnt |
| 3. Person Singular |
adhortatus sit
|
er/sie/es habe ermahnt |
| 1. Person Plural |
adhortati simus
|
wir haben ermahnt |
| 2. Person Plural |
adhortati sitis
|
ihr habet ermahnt |
| 3. Person Plural |
adhortati sint
|
sie haben ermahnt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus eram
|
ich hatte ermahnt |
| 2. Person Singular |
adhortatus eras
|
du hattest ermahnt |
| 3. Person Singular |
adhortatus erat
|
er/sie/es hatte ermahnt |
| 1. Person Plural |
adhortati eramus
|
wir hatten ermahnt |
| 2. Person Plural |
adhortati eratis
|
ihr hattet ermahnt |
| 3. Person Plural |
adhortati erant
|
sie hatten ermahnt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus essem
|
ich hätte ermahnt |
| 2. Person Singular |
adhortatus esses
|
du hättest ermahnt |
| 3. Person Singular |
adhortatus esset
|
er/sie/es hätte ermahnt |
| 1. Person Plural |
adhortati essemus
|
wir hätten ermahnt |
| 2. Person Plural |
adhortati essetis
|
ihr hättet ermahnt |
| 3. Person Plural |
adhortati essent
|
sie hätten ermahnt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus ero
|
ich werde ermahnt haben |
| 2. Person Singular |
adhortatus eris
|
du wirst ermahnt haben |
| 3. Person Singular |
adhortatus erit
|
er/sie/es wird ermahnt haben |
| 1. Person Plural |
adhortati erimus
|
wir werden ermahnt haben |
| 2. Person Plural |
adhortati eritis
|
ihr werdet ermahnt haben |
| 3. Person Plural |
adhortati erunt
|
sie werden ermahnt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adhortari adhortarier
|
ermahnen |
| Vorzeitigkeit |
adhortatus esse
|
ermahnt haben |
| Nachzeitigkeit |
adhortaturum esse
|
ermahnen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adhortare
|
ermahne; ermahn! |
| 2. Person Plural |
adhortamini
|
ermahnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adhortator
|
| 3. Person Singular |
adhortator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adhortantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adhortari adhortarier
|
das Ermahnen |
| Genitiv |
adhortandi
|
des Ermahnens |
| Dativ |
adhortando
|
dem Ermahnen |
| Akkusativ |
adhortandum
|
das Ermahnen |
| Ablativ |
adhortando
|
durch das Ermahnen |
| Vokativ |
adhortande
|
Ermahnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortandus
|
adhortanda
|
adhortandum
|
| Genitiv |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortandi
|
| Dativ |
adhortando
|
adhortandae
|
adhortando
|
| Akkusativ |
adhortandum
|
adhortandam
|
adhortandum
|
| Ablativ |
adhortando
|
adhortanda
|
adhortando
|
| Vokativ |
adhortande
|
adhortanda
|
adhortandum
|
Plural
| Nominativ |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortanda
|
| Genitiv |
adhortandorum
|
adhortandarum
|
adhortandorum
|
| Dativ |
adhortandis
|
adhortandis
|
adhortandis
|
| Akkusativ |
adhortandos
|
adhortandas
|
adhortanda
|
| Ablativ |
adhortandis
|
adhortandis
|
adhortandis
|
| Vokativ |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortans
|
adhortans
|
adhortans
|
| Genitiv |
adhortantis
|
adhortantis
|
adhortantis
|
| Dativ |
adhortanti
|
adhortanti
|
adhortanti
|
| Akkusativ |
adhortantem
|
adhortantem
|
adhortans
|
| Ablativ |
adhortanti adhortante
|
adhortanti adhortante
|
adhortanti adhortante
|
| Vokativ |
adhortans
|
adhortans
|
adhortans
|
Plural
| Nominativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
| Genitiv |
adhortantium adhortantum
|
adhortantium adhortantum
|
adhortantium adhortantum
|
| Dativ |
adhortantibus
|
adhortantibus
|
adhortantibus
|
| Akkusativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
| Ablativ |
adhortantibus
|
adhortantibus
|
adhortantibus
|
| Vokativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortatus
|
adhortata
|
adhortatum
|
| Genitiv |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortati
|
| Dativ |
adhortato
|
adhortatae
|
adhortato
|
| Akkusativ |
adhortatum
|
adhortatam
|
adhortatum
|
| Ablativ |
adhortato
|
adhortata
|
adhortato
|
| Vokativ |
adhortate
|
adhortata
|
adhortatum
|
Plural
| Nominativ |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortata
|
| Genitiv |
adhortatorum
|
adhortatarum
|
adhortatorum
|
| Dativ |
adhortatis
|
adhortatis
|
adhortatis
|
| Akkusativ |
adhortatos
|
adhortatas
|
adhortata
|
| Ablativ |
adhortatis
|
adhortatis
|
adhortatis
|
| Vokativ |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortaturus
|
adhortatura
|
adhortaturum
|
| Genitiv |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortaturi
|
| Dativ |
adhortaturo
|
adhortaturae
|
adhortaturo
|
| Akkusativ |
adhortaturum
|
adhortaturam
|
adhortaturum
|
| Ablativ |
adhortaturo
|
adhortatura
|
adhortaturo
|
| Vokativ |
adhortature
|
adhortatura
|
adhortaturum
|
Plural
| Nominativ |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortatura
|
| Genitiv |
adhortaturorum
|
adhortaturarum
|
adhortaturorum
|
| Dativ |
adhortaturis
|
adhortaturis
|
adhortaturis
|
| Akkusativ |
adhortaturos
|
adhortaturas
|
adhortatura
|
| Ablativ |
adhortaturis
|
adhortaturis
|
adhortaturis
|
| Vokativ |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adhortatum
|
adhortatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortor
|
ich ermutige |
| 2. Person Singular |
adhortaris adhortare
|
du ermutigst |
| 3. Person Singular |
adhortatur
|
er/sie/es ermutigt |
| 1. Person Plural |
adhortamur
|
wir ermutigen |
| 2. Person Plural |
adhortamini
|
ihr ermutigt |
| 3. Person Plural |
adhortantur
|
sie ermutigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhorter
|
ich ermutige |
| 2. Person Singular |
adhorteris adhortere
|
du ermutigest |
| 3. Person Singular |
adhortetur
|
er/sie/es ermutige |
| 1. Person Plural |
adhortemur
|
wir ermutigen |
| 2. Person Plural |
adhortemini
|
ihr ermutiget |
| 3. Person Plural |
adhortentur
|
sie ermutigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortabar
|
ich ermutigte |
| 2. Person Singular |
adhortabaris adhortabare
|
du ermutigtest |
| 3. Person Singular |
adhortabatur
|
er/sie/es ermutigte |
| 1. Person Plural |
adhortabamur
|
wir ermutigten |
| 2. Person Plural |
adhortabamini
|
ihr ermutigtet |
| 3. Person Plural |
adhortabantur
|
sie ermutigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortarer
|
ich ermutigte |
| 2. Person Singular |
adhortareris adhortarere
|
du ermutigtest |
| 3. Person Singular |
adhortaretur
|
er/sie/es ermutigte |
| 1. Person Plural |
adhortaremur
|
wir ermutigten |
| 2. Person Plural |
adhortaremini
|
ihr ermutigtet |
| 3. Person Plural |
adhortarentur
|
sie ermutigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortabor
|
ich werde ermutigen |
| 2. Person Singular |
adhortaberis adhortabere
|
du wirst ermutigen |
| 3. Person Singular |
adhortabitur
|
er/sie/es wird ermutigen |
| 1. Person Plural |
adhortabimur
|
wir werden ermutigen |
| 2. Person Plural |
adhortabimini
|
ihr werdet ermutigen |
| 3. Person Plural |
adhortabuntur
|
sie werden ermutigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus sum
|
ich habe ermutigt |
| 2. Person Singular |
adhortatus es
|
du hast ermutigt |
| 3. Person Singular |
adhortatus est
|
er/sie/es hat ermutigt |
| 1. Person Plural |
adhortati sumus
|
wir haben ermutigt |
| 2. Person Plural |
adhortati estis
|
ihr habt ermutigt |
| 3. Person Plural |
adhortati sunt
|
sie haben ermutigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus sim
|
ich habe ermutigt |
| 2. Person Singular |
adhortatus sis
|
du habest ermutigt |
| 3. Person Singular |
adhortatus sit
|
er/sie/es habe ermutigt |
| 1. Person Plural |
adhortati simus
|
wir haben ermutigt |
| 2. Person Plural |
adhortati sitis
|
ihr habet ermutigt |
| 3. Person Plural |
adhortati sint
|
sie haben ermutigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus eram
|
ich hatte ermutigt |
| 2. Person Singular |
adhortatus eras
|
du hattest ermutigt |
| 3. Person Singular |
adhortatus erat
|
er/sie/es hatte ermutigt |
| 1. Person Plural |
adhortati eramus
|
wir hatten ermutigt |
| 2. Person Plural |
adhortati eratis
|
ihr hattet ermutigt |
| 3. Person Plural |
adhortati erant
|
sie hatten ermutigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus essem
|
ich hätte ermutigt |
| 2. Person Singular |
adhortatus esses
|
du hättest ermutigt |
| 3. Person Singular |
adhortatus esset
|
er/sie/es hätte ermutigt |
| 1. Person Plural |
adhortati essemus
|
wir hätten ermutigt |
| 2. Person Plural |
adhortati essetis
|
ihr hättet ermutigt |
| 3. Person Plural |
adhortati essent
|
sie hätten ermutigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus ero
|
ich werde ermutigt haben |
| 2. Person Singular |
adhortatus eris
|
du wirst ermutigt haben |
| 3. Person Singular |
adhortatus erit
|
er/sie/es wird ermutigt haben |
| 1. Person Plural |
adhortati erimus
|
wir werden ermutigt haben |
| 2. Person Plural |
adhortati eritis
|
ihr werdet ermutigt haben |
| 3. Person Plural |
adhortati erunt
|
sie werden ermutigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adhortari adhortarier
|
ermutigen |
| Vorzeitigkeit |
adhortatus esse
|
ermutigt haben |
| Nachzeitigkeit |
adhortaturum esse
|
ermutigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adhortare
|
ermutige; ermutig! |
| 2. Person Plural |
adhortamini
|
ermutigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adhortator
|
| 3. Person Singular |
adhortator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adhortantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adhortari adhortarier
|
das Ermutigen |
| Genitiv |
adhortandi
|
des Ermutigens |
| Dativ |
adhortando
|
dem Ermutigen |
| Akkusativ |
adhortandum
|
das Ermutigen |
| Ablativ |
adhortando
|
durch das Ermutigen |
| Vokativ |
adhortande
|
Ermutigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortandus
|
adhortanda
|
adhortandum
|
| Genitiv |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortandi
|
| Dativ |
adhortando
|
adhortandae
|
adhortando
|
| Akkusativ |
adhortandum
|
adhortandam
|
adhortandum
|
| Ablativ |
adhortando
|
adhortanda
|
adhortando
|
| Vokativ |
adhortande
|
adhortanda
|
adhortandum
|
Plural
| Nominativ |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortanda
|
| Genitiv |
adhortandorum
|
adhortandarum
|
adhortandorum
|
| Dativ |
adhortandis
|
adhortandis
|
adhortandis
|
| Akkusativ |
adhortandos
|
adhortandas
|
adhortanda
|
| Ablativ |
adhortandis
|
adhortandis
|
adhortandis
|
| Vokativ |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortans
|
adhortans
|
adhortans
|
| Genitiv |
adhortantis
|
adhortantis
|
adhortantis
|
| Dativ |
adhortanti
|
adhortanti
|
adhortanti
|
| Akkusativ |
adhortantem
|
adhortantem
|
adhortans
|
| Ablativ |
adhortanti adhortante
|
adhortanti adhortante
|
adhortanti adhortante
|
| Vokativ |
adhortans
|
adhortans
|
adhortans
|
Plural
| Nominativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
| Genitiv |
adhortantium adhortantum
|
adhortantium adhortantum
|
adhortantium adhortantum
|
| Dativ |
adhortantibus
|
adhortantibus
|
adhortantibus
|
| Akkusativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
| Ablativ |
adhortantibus
|
adhortantibus
|
adhortantibus
|
| Vokativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortatus
|
adhortata
|
adhortatum
|
| Genitiv |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortati
|
| Dativ |
adhortato
|
adhortatae
|
adhortato
|
| Akkusativ |
adhortatum
|
adhortatam
|
adhortatum
|
| Ablativ |
adhortato
|
adhortata
|
adhortato
|
| Vokativ |
adhortate
|
adhortata
|
adhortatum
|
Plural
| Nominativ |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortata
|
| Genitiv |
adhortatorum
|
adhortatarum
|
adhortatorum
|
| Dativ |
adhortatis
|
adhortatis
|
adhortatis
|
| Akkusativ |
adhortatos
|
adhortatas
|
adhortata
|
| Ablativ |
adhortatis
|
adhortatis
|
adhortatis
|
| Vokativ |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortaturus
|
adhortatura
|
adhortaturum
|
| Genitiv |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortaturi
|
| Dativ |
adhortaturo
|
adhortaturae
|
adhortaturo
|
| Akkusativ |
adhortaturum
|
adhortaturam
|
adhortaturum
|
| Ablativ |
adhortaturo
|
adhortatura
|
adhortaturo
|
| Vokativ |
adhortature
|
adhortatura
|
adhortaturum
|
Plural
| Nominativ |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortatura
|
| Genitiv |
adhortaturorum
|
adhortaturarum
|
adhortaturorum
|
| Dativ |
adhortaturis
|
adhortaturis
|
adhortaturis
|
| Akkusativ |
adhortaturos
|
adhortaturas
|
adhortatura
|
| Ablativ |
adhortaturis
|
adhortaturis
|
adhortaturis
|
| Vokativ |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adhortatum
|
adhortatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortor
|
ich versammle mich |
| 2. Person Singular |
adhortaris adhortare
|
du versammelst dich |
| 3. Person Singular |
adhortatur
|
er/sie/es versammelt sich |
| 1. Person Plural |
adhortamur
|
wir versammeln uns |
| 2. Person Plural |
adhortamini
|
ihr versammelt euch |
| 3. Person Plural |
adhortantur
|
sie versammeln sich |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhorter
|
ich versammle mich |
| 2. Person Singular |
adhorteris adhortere
|
du versammelst dich |
| 3. Person Singular |
adhortetur
|
er/sie/es versammle sich |
| 1. Person Plural |
adhortemur
|
wir versammeln uns |
| 2. Person Plural |
adhortemini
|
ihr versammelt euch |
| 3. Person Plural |
adhortentur
|
sie versammeln sich |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortabar
|
ich versammelte mich |
| 2. Person Singular |
adhortabaris adhortabare
|
du versammeltest dich |
| 3. Person Singular |
adhortabatur
|
er/sie/es versammelte sich |
| 1. Person Plural |
adhortabamur
|
wir versammelten uns |
| 2. Person Plural |
adhortabamini
|
ihr versammeltet euch |
| 3. Person Plural |
adhortabantur
|
sie versammelten sich |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortarer
|
ich versammelte mich |
| 2. Person Singular |
adhortareris adhortarere
|
du versammeltest dich |
| 3. Person Singular |
adhortaretur
|
er/sie/es versammelte sich |
| 1. Person Plural |
adhortaremur
|
wir versammelten uns |
| 2. Person Plural |
adhortaremini
|
ihr versammeltet euch |
| 3. Person Plural |
adhortarentur
|
sie versammelten sich |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortabor
|
ich werde mich versammeln |
| 2. Person Singular |
adhortaberis adhortabere
|
du wirst dich versammeln |
| 3. Person Singular |
adhortabitur
|
er/sie/es wird sich versammeln |
| 1. Person Plural |
adhortabimur
|
wir werden uns versammeln |
| 2. Person Plural |
adhortabimini
|
ihr werdet euch versammeln |
| 3. Person Plural |
adhortabuntur
|
sie werden sich versammeln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus sum
|
ich habe mich versammelt |
| 2. Person Singular |
adhortatus es
|
du hast dich versammelt |
| 3. Person Singular |
adhortatus est
|
er/sie/es hat sich versammelt |
| 1. Person Plural |
adhortati sumus
|
wir haben uns versammelt |
| 2. Person Plural |
adhortati estis
|
ihr habt euch versammelt |
| 3. Person Plural |
adhortati sunt
|
sie haben sich versammelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus sim
|
ich habe mich versammelt |
| 2. Person Singular |
adhortatus sis
|
du habest dich versammelt |
| 3. Person Singular |
adhortatus sit
|
er/sie/es habe sich versammelt |
| 1. Person Plural |
adhortati simus
|
wir haben uns versammelt |
| 2. Person Plural |
adhortati sitis
|
ihr habet euch versammelt |
| 3. Person Plural |
adhortati sint
|
sie haben sich versammelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus eram
|
ich hatte mich versammelt |
| 2. Person Singular |
adhortatus eras
|
du hattest dich versammelt |
| 3. Person Singular |
adhortatus erat
|
er/sie/es hatte sich versammelt |
| 1. Person Plural |
adhortati eramus
|
wir hatten uns versammelt |
| 2. Person Plural |
adhortati eratis
|
ihr hattet euch versammelt |
| 3. Person Plural |
adhortati erant
|
sie hatten sich versammelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus essem
|
ich hätte mich versammelt |
| 2. Person Singular |
adhortatus esses
|
du hättest dich versammelt |
| 3. Person Singular |
adhortatus esset
|
er/sie/es hätte sich versammelt |
| 1. Person Plural |
adhortati essemus
|
wir hätten uns versammelt |
| 2. Person Plural |
adhortati essetis
|
ihr hättet euch versammelt |
| 3. Person Plural |
adhortati essent
|
sie hätten sich versammelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adhortatus ero
|
ich werde mich versammelt haben |
| 2. Person Singular |
adhortatus eris
|
du wirst dich versammelt haben |
| 3. Person Singular |
adhortatus erit
|
er/sie/es wird sich versammelt haben |
| 1. Person Plural |
adhortati erimus
|
wir werden uns versammelt haben |
| 2. Person Plural |
adhortati eritis
|
ihr werdet euch versammelt haben |
| 3. Person Plural |
adhortati erunt
|
sie werden sich versammelt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adhortari adhortarier
|
sich versammeln |
| Vorzeitigkeit |
adhortatus esse
|
sich versammelt haben |
| Nachzeitigkeit |
adhortaturum esse
|
sich versammeln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adhortare
|
versammle dich! |
| 2. Person Plural |
adhortamini
|
versammelt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adhortator
|
| 3. Person Singular |
adhortator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adhortantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adhortari adhortarier
|
das Sich versammeln |
| Genitiv |
adhortandi
|
des Sich versammelnes |
| Dativ |
adhortando
|
dem Sich versammeln |
| Akkusativ |
adhortandum
|
das Sich versammeln |
| Ablativ |
adhortando
|
durch das Sich versammeln |
| Vokativ |
adhortande
|
Sich versammeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortandus
|
adhortanda
|
adhortandum
|
| Genitiv |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortandi
|
| Dativ |
adhortando
|
adhortandae
|
adhortando
|
| Akkusativ |
adhortandum
|
adhortandam
|
adhortandum
|
| Ablativ |
adhortando
|
adhortanda
|
adhortando
|
| Vokativ |
adhortande
|
adhortanda
|
adhortandum
|
Plural
| Nominativ |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortanda
|
| Genitiv |
adhortandorum
|
adhortandarum
|
adhortandorum
|
| Dativ |
adhortandis
|
adhortandis
|
adhortandis
|
| Akkusativ |
adhortandos
|
adhortandas
|
adhortanda
|
| Ablativ |
adhortandis
|
adhortandis
|
adhortandis
|
| Vokativ |
adhortandi
|
adhortandae
|
adhortanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortans
|
adhortans
|
adhortans
|
| Genitiv |
adhortantis
|
adhortantis
|
adhortantis
|
| Dativ |
adhortanti
|
adhortanti
|
adhortanti
|
| Akkusativ |
adhortantem
|
adhortantem
|
adhortans
|
| Ablativ |
adhortanti adhortante
|
adhortanti adhortante
|
adhortanti adhortante
|
| Vokativ |
adhortans
|
adhortans
|
adhortans
|
Plural
| Nominativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
| Genitiv |
adhortantium adhortantum
|
adhortantium adhortantum
|
adhortantium adhortantum
|
| Dativ |
adhortantibus
|
adhortantibus
|
adhortantibus
|
| Akkusativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
| Ablativ |
adhortantibus
|
adhortantibus
|
adhortantibus
|
| Vokativ |
adhortantes
|
adhortantes
|
adhortantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortatus
|
adhortata
|
adhortatum
|
| Genitiv |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortati
|
| Dativ |
adhortato
|
adhortatae
|
adhortato
|
| Akkusativ |
adhortatum
|
adhortatam
|
adhortatum
|
| Ablativ |
adhortato
|
adhortata
|
adhortato
|
| Vokativ |
adhortate
|
adhortata
|
adhortatum
|
Plural
| Nominativ |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortata
|
| Genitiv |
adhortatorum
|
adhortatarum
|
adhortatorum
|
| Dativ |
adhortatis
|
adhortatis
|
adhortatis
|
| Akkusativ |
adhortatos
|
adhortatas
|
adhortata
|
| Ablativ |
adhortatis
|
adhortatis
|
adhortatis
|
| Vokativ |
adhortati
|
adhortatae
|
adhortata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adhortaturus
|
adhortatura
|
adhortaturum
|
| Genitiv |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortaturi
|
| Dativ |
adhortaturo
|
adhortaturae
|
adhortaturo
|
| Akkusativ |
adhortaturum
|
adhortaturam
|
adhortaturum
|
| Ablativ |
adhortaturo
|
adhortatura
|
adhortaturo
|
| Vokativ |
adhortature
|
adhortatura
|
adhortaturum
|
Plural
| Nominativ |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortatura
|
| Genitiv |
adhortaturorum
|
adhortaturarum
|
adhortaturorum
|
| Dativ |
adhortaturis
|
adhortaturis
|
adhortaturis
|
| Akkusativ |
adhortaturos
|
adhortaturas
|
adhortatura
|
| Ablativ |
adhortaturis
|
adhortaturis
|
adhortaturis
|
| Vokativ |
adhortaturi
|
adhortaturae
|
adhortatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adhortatum
|
adhortatu
|