Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilo
|
ich juble zu |
| 2. Person Singular |
adiubilas
|
du jubelst zu |
| 3. Person Singular |
adiubilat
|
er/sie/es jubelt zu |
| 1. Person Plural |
adiubilamus
|
wir jubeln zu |
| 2. Person Plural |
adiubilatis
|
ihr jubelt zu |
| 3. Person Plural |
adiubilant
|
sie jubeln zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilor
|
ich werde zugejubelt |
| 2. Person Singular |
adiubilaris adiubilare
|
du wirst zugejubelt |
| 3. Person Singular |
adiubilatur
|
er/sie/es wird zugejubelt |
| 1. Person Plural |
adiubilamur
|
wir werden zugejubelt |
| 2. Person Plural |
adiubilamini
|
ihr werdet zugejubelt |
| 3. Person Plural |
adiubilantur
|
sie werden zugejubelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilem
|
ich juble zu |
| 2. Person Singular |
adiubiles
|
du jubelst zu |
| 3. Person Singular |
adiubilet
|
er/sie/es juble zu |
| 1. Person Plural |
adiubilemus
|
wir jubeln zu |
| 2. Person Plural |
adiubiletis
|
ihr jubelt zu |
| 3. Person Plural |
adiubilent
|
sie jubeln zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubiler
|
ich werde zugejubelt |
| 2. Person Singular |
adiubileris adiubilere
|
du werdest zugejubelt |
| 3. Person Singular |
adiubiletur
|
er/sie/es werde zugejubelt |
| 1. Person Plural |
adiubilemur
|
wir werden zugejubelt |
| 2. Person Plural |
adiubilemini
|
ihr werdet zugejubelt |
| 3. Person Plural |
adiubilentur
|
sie werden zugejubelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilabam
|
ich jubelte zu |
| 2. Person Singular |
adiubilabas
|
du jubeltest zu |
| 3. Person Singular |
adiubilabat
|
er/sie/es jubelte zu |
| 1. Person Plural |
adiubilabamus
|
wir jubelten zu |
| 2. Person Plural |
adiubilabatis
|
ihr jubeltet zu |
| 3. Person Plural |
adiubilabant
|
sie jubelten zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilabar
|
ich wurde zugejubelt |
| 2. Person Singular |
adiubilabaris adiubilabare
|
du wurdest zugejubelt |
| 3. Person Singular |
adiubilabatur
|
er/sie/es wurde zugejubelt |
| 1. Person Plural |
adiubilabamur
|
wir wurden zugejubelt |
| 2. Person Plural |
adiubilabamini
|
ihr wurdet zugejubelt |
| 3. Person Plural |
adiubilabantur
|
sie wurden zugejubelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilarem
|
ich jubelte zu |
| 2. Person Singular |
adiubilares
|
du jubeltest zu |
| 3. Person Singular |
adiubilaret
|
er/sie/es jubelte zu |
| 1. Person Plural |
adiubilaremus
|
wir jubelten zu |
| 2. Person Plural |
adiubilaretis
|
ihr jubeltet zu |
| 3. Person Plural |
adiubilarent
|
sie jubelten zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilarer
|
ich würde zugejubelt |
| 2. Person Singular |
adiubilareris adiubilarere
|
du würdest zugejubelt |
| 3. Person Singular |
adiubilaretur
|
er/sie/es würde zugejubelt |
| 1. Person Plural |
adiubilaremur
|
wir würden zugejubelt |
| 2. Person Plural |
adiubilaremini
|
ihr würdet zugejubelt |
| 3. Person Plural |
adiubilarentur
|
sie würden zugejubelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilabo
|
ich werde zujubeln |
| 2. Person Singular |
adiubilabis
|
du wirst zujubeln |
| 3. Person Singular |
adiubilabit
|
er/sie/es wird zujubeln |
| 1. Person Plural |
adiubilabimus
|
wir werden zujubeln |
| 2. Person Plural |
adiubilabitis
|
ihr werdet zujubeln |
| 3. Person Plural |
adiubilabunt
|
sie werden zujubeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilabor
|
ich werde zugejubelt werden |
| 2. Person Singular |
adiubilaberis adiubilabere
|
du wirst zugejubelt werden |
| 3. Person Singular |
adiubilabitur
|
er/sie/es wird zugejubelt werden |
| 1. Person Plural |
adiubilabimur
|
wir werden zugejubelt werden |
| 2. Person Plural |
adiubilabimini
|
ihr werdet zugejubelt werden |
| 3. Person Plural |
adiubilabuntur
|
sie werden zugejubelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilavi
|
ich habe zugejubelt |
| 2. Person Singular |
adiubilavisti
|
du hast zugejubelt |
| 3. Person Singular |
adiubilavit
|
er/sie/es hat zugejubelt |
| 1. Person Plural |
adiubilavimus
|
wir haben zugejubelt |
| 2. Person Plural |
adiubilavistis
|
ihr habt zugejubelt |
| 3. Person Plural |
adiubilaverunt adiubilavere
|
sie haben zugejubelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilatus sum
|
ich bin zugejubelt worden |
| 2. Person Singular |
adiubilatus es
|
du bist zugejubelt worden |
| 3. Person Singular |
adiubilatus est
|
er/sie/es ist zugejubelt worden |
| 1. Person Plural |
adiubilati sumus
|
wir sind zugejubelt worden |
| 2. Person Plural |
adiubilati estis
|
ihr seid zugejubelt worden |
| 3. Person Plural |
adiubilati sunt
|
sie sind zugejubelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilaverim
|
ich habe zugejubelt |
| 2. Person Singular |
adiubilaveris
|
du habest zugejubelt |
| 3. Person Singular |
adiubilaverit
|
er/sie/es habe zugejubelt |
| 1. Person Plural |
adiubilaverimus
|
wir haben zugejubelt |
| 2. Person Plural |
adiubilaveritis
|
ihr habet zugejubelt |
| 3. Person Plural |
adiubilaverint
|
sie haben zugejubelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilatus sim
|
ich sei zugejubelt worden |
| 2. Person Singular |
adiubilatus sis
|
du seiest zugejubelt worden |
| 3. Person Singular |
adiubilatus sit
|
er/sie/es sei zugejubelt worden |
| 1. Person Plural |
adiubilati simus
|
wir seien zugejubelt worden |
| 2. Person Plural |
adiubilati sitis
|
ihr seiet zugejubelt worden |
| 3. Person Plural |
adiubilati sint
|
sie seien zugejubelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilaveram
|
ich hatte zugejubelt |
| 2. Person Singular |
adiubilaveras
|
du hattest zugejubelt |
| 3. Person Singular |
adiubilaverat
|
er/sie/es hatte zugejubelt |
| 1. Person Plural |
adiubilaveramus
|
wir hatten zugejubelt |
| 2. Person Plural |
adiubilaveratis
|
ihr hattet zugejubelt |
| 3. Person Plural |
adiubilaverant
|
sie hatten zugejubelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilatus eram
|
ich war zugejubelt worden |
| 2. Person Singular |
adiubilatus eras
|
du warst zugejubelt worden |
| 3. Person Singular |
adiubilatus erat
|
er/sie/es war zugejubelt worden |
| 1. Person Plural |
adiubilati eramus
|
wir waren zugejubelt worden |
| 2. Person Plural |
adiubilati eratis
|
ihr wart zugejubelt worden |
| 3. Person Plural |
adiubilati erant
|
sie waren zugejubelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilavissem
|
ich hätte zugejubelt |
| 2. Person Singular |
adiubilavisses
|
du hättest zugejubelt |
| 3. Person Singular |
adiubilavisset
|
er/sie/es hätte zugejubelt |
| 1. Person Plural |
adiubilavissemus
|
wir hätten zugejubelt |
| 2. Person Plural |
adiubilavissetis
|
ihr hättet zugejubelt |
| 3. Person Plural |
adiubilavissent
|
sie hätten zugejubelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilatus essem
|
ich wäre zugejubelt worden |
| 2. Person Singular |
adiubilatus esses
|
du wärest zugejubelt worden |
| 3. Person Singular |
adiubilatus esset
|
er/sie/es wäre zugejubelt worden |
| 1. Person Plural |
adiubilati essemus
|
wir wären zugejubelt worden |
| 2. Person Plural |
adiubilati essetis
|
ihr wäret zugejubelt worden |
| 3. Person Plural |
adiubilati essent
|
sie wären zugejubelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilavero
|
ich werde zugejubelt haben |
| 2. Person Singular |
adiubilaveris
|
du wirst zugejubelt haben |
| 3. Person Singular |
adiubilaverit
|
er/sie/es wird zugejubelt haben |
| 1. Person Plural |
adiubilaverimus
|
wir werden zugejubelt haben |
| 2. Person Plural |
adiubilaveritis
|
ihr werdet zugejubelt haben |
| 3. Person Plural |
adiubilaverint
|
sie werden zugejubelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adiubilatus ero
|
ich werde zugejubelt worden sein |
| 2. Person Singular |
adiubilatus eris
|
du wirst zugejubelt worden sein |
| 3. Person Singular |
adiubilatus erit
|
er/sie/es wird zugejubelt worden sein |
| 1. Person Plural |
adiubilati erimus
|
wir werden zugejubelt worden sein |
| 2. Person Plural |
adiubilati eritis
|
ihr werdet zugejubelt worden sein |
| 3. Person Plural |
adiubilati erunt
|
sie werden zugejubelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adiubilare
|
zujubeln |
| Vorzeitigkeit |
adiubilavisse
|
zugejubelt haben |
| Nachzeitigkeit |
adiubilaturum esse
|
zujubeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adiubilari adiubilarier
|
zugejubelt werden |
| Vorzeitigkeit |
adiubilatum esse
|
zugejubelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adiubilatum iri
|
künftig zugejubelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adiubila
|
juble zu! |
| 2. Person Plural |
adiubilate
|
jubelt zu! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adiubilato
|
| 3. Person Singular |
adiubilato
|
| 2. Person Plural |
adiubilatote
|
| 3. Person Plural |
adiubilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adiubilare
|
das Zujubeln |
| Genitiv |
adiubilandi
|
des Zujubelnes |
| Dativ |
adiubilando
|
dem Zujubeln |
| Akkusativ |
adiubilandum
|
das Zujubeln |
| Ablativ |
adiubilando
|
durch das Zujubeln |
| Vokativ |
adiubilande
|
Zujubeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adiubilandus
|
adiubilanda
|
adiubilandum
|
| Genitiv |
adiubilandi
|
adiubilandae
|
adiubilandi
|
| Dativ |
adiubilando
|
adiubilandae
|
adiubilando
|
| Akkusativ |
adiubilandum
|
adiubilandam
|
adiubilandum
|
| Ablativ |
adiubilando
|
adiubilanda
|
adiubilando
|
| Vokativ |
adiubilande
|
adiubilanda
|
adiubilandum
|
Plural
| Nominativ |
adiubilandi
|
adiubilandae
|
adiubilanda
|
| Genitiv |
adiubilandorum
|
adiubilandarum
|
adiubilandorum
|
| Dativ |
adiubilandis
|
adiubilandis
|
adiubilandis
|
| Akkusativ |
adiubilandos
|
adiubilandas
|
adiubilanda
|
| Ablativ |
adiubilandis
|
adiubilandis
|
adiubilandis
|
| Vokativ |
adiubilandi
|
adiubilandae
|
adiubilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adiubilans
|
adiubilans
|
adiubilans
|
| Genitiv |
adiubilantis
|
adiubilantis
|
adiubilantis
|
| Dativ |
adiubilanti
|
adiubilanti
|
adiubilanti
|
| Akkusativ |
adiubilantem
|
adiubilantem
|
adiubilans
|
| Ablativ |
adiubilanti adiubilante
|
adiubilanti adiubilante
|
adiubilanti adiubilante
|
| Vokativ |
adiubilans
|
adiubilans
|
adiubilans
|
Plural
| Nominativ |
adiubilantes
|
adiubilantes
|
adiubilantia
|
| Genitiv |
adiubilantium adiubilantum
|
adiubilantium adiubilantum
|
adiubilantium adiubilantum
|
| Dativ |
adiubilantibus
|
adiubilantibus
|
adiubilantibus
|
| Akkusativ |
adiubilantes
|
adiubilantes
|
adiubilantia
|
| Ablativ |
adiubilantibus
|
adiubilantibus
|
adiubilantibus
|
| Vokativ |
adiubilantes
|
adiubilantes
|
adiubilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adiubilatus
|
adiubilata
|
adiubilatum
|
| Genitiv |
adiubilati
|
adiubilatae
|
adiubilati
|
| Dativ |
adiubilato
|
adiubilatae
|
adiubilato
|
| Akkusativ |
adiubilatum
|
adiubilatam
|
adiubilatum
|
| Ablativ |
adiubilato
|
adiubilata
|
adiubilato
|
| Vokativ |
adiubilate
|
adiubilata
|
adiubilatum
|
Plural
| Nominativ |
adiubilati
|
adiubilatae
|
adiubilata
|
| Genitiv |
adiubilatorum
|
adiubilatarum
|
adiubilatorum
|
| Dativ |
adiubilatis
|
adiubilatis
|
adiubilatis
|
| Akkusativ |
adiubilatos
|
adiubilatas
|
adiubilata
|
| Ablativ |
adiubilatis
|
adiubilatis
|
adiubilatis
|
| Vokativ |
adiubilati
|
adiubilatae
|
adiubilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adiubilaturus
|
adiubilatura
|
adiubilaturum
|
| Genitiv |
adiubilaturi
|
adiubilaturae
|
adiubilaturi
|
| Dativ |
adiubilaturo
|
adiubilaturae
|
adiubilaturo
|
| Akkusativ |
adiubilaturum
|
adiubilaturam
|
adiubilaturum
|
| Ablativ |
adiubilaturo
|
adiubilatura
|
adiubilaturo
|
| Vokativ |
adiubilature
|
adiubilatura
|
adiubilaturum
|
Plural
| Nominativ |
adiubilaturi
|
adiubilaturae
|
adiubilatura
|
| Genitiv |
adiubilaturorum
|
adiubilaturarum
|
adiubilaturorum
|
| Dativ |
adiubilaturis
|
adiubilaturis
|
adiubilaturis
|
| Akkusativ |
adiubilaturos
|
adiubilaturas
|
adiubilatura
|
| Ablativ |
adiubilaturis
|
adiubilaturis
|
adiubilaturis
|
| Vokativ |
adiubilaturi
|
adiubilaturae
|
adiubilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adiubilatum
|
adiubilatu
|