Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctor
|
ich ringe |
| 2. Person Singular |
adluctaris adluctare
|
du ringst |
| 3. Person Singular |
adluctatur
|
er/sie/es ringt |
| 1. Person Plural |
adluctamur
|
wir ringen |
| 2. Person Plural |
adluctamini
|
ihr ringt |
| 3. Person Plural |
adluctantur
|
sie ringen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adlucter
|
ich ringe |
| 2. Person Singular |
adlucteris adluctere
|
du ringest |
| 3. Person Singular |
adluctetur
|
er/sie/es ringe |
| 1. Person Plural |
adluctemur
|
wir ringen |
| 2. Person Plural |
adluctemini
|
ihr ringet |
| 3. Person Plural |
adluctentur
|
sie ringen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctabar
|
ich rang |
| 2. Person Singular |
adluctabaris adluctabare
|
du rangst |
| 3. Person Singular |
adluctabatur
|
er/sie/es rang |
| 1. Person Plural |
adluctabamur
|
wir rangen |
| 2. Person Plural |
adluctabamini
|
ihr rangt |
| 3. Person Plural |
adluctabantur
|
sie rangen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctarer
|
ich ränge |
| 2. Person Singular |
adluctareris adluctarere
|
du rängest |
| 3. Person Singular |
adluctaretur
|
er/sie/es ränge |
| 1. Person Plural |
adluctaremur
|
wir rängen |
| 2. Person Plural |
adluctaremini
|
ihr ränget |
| 3. Person Plural |
adluctarentur
|
sie rängen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctabor
|
ich werde ringen |
| 2. Person Singular |
adluctaberis adluctabere
|
du wirst ringen |
| 3. Person Singular |
adluctabitur
|
er/sie/es wird ringen |
| 1. Person Plural |
adluctabimur
|
wir werden ringen |
| 2. Person Plural |
adluctabimini
|
ihr werdet ringen |
| 3. Person Plural |
adluctabuntur
|
sie werden ringen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus sum
|
ich habe gerungen |
| 2. Person Singular |
adluctatus es
|
du hast gerungen |
| 3. Person Singular |
adluctatus est
|
er/sie/es hat gerungen |
| 1. Person Plural |
adluctati sumus
|
wir haben gerungen |
| 2. Person Plural |
adluctati estis
|
ihr habt gerungen |
| 3. Person Plural |
adluctati sunt
|
sie haben gerungen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus sim
|
ich habe gerungen |
| 2. Person Singular |
adluctatus sis
|
du habest gerungen |
| 3. Person Singular |
adluctatus sit
|
er/sie/es habe gerungen |
| 1. Person Plural |
adluctati simus
|
wir haben gerungen |
| 2. Person Plural |
adluctati sitis
|
ihr habet gerungen |
| 3. Person Plural |
adluctati sint
|
sie haben gerungen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus eram
|
ich hatte gerungen |
| 2. Person Singular |
adluctatus eras
|
du hattest gerungen |
| 3. Person Singular |
adluctatus erat
|
er/sie/es hatte gerungen |
| 1. Person Plural |
adluctati eramus
|
wir hatten gerungen |
| 2. Person Plural |
adluctati eratis
|
ihr hattet gerungen |
| 3. Person Plural |
adluctati erant
|
sie hatten gerungen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus essem
|
ich hätte gerungen |
| 2. Person Singular |
adluctatus esses
|
du hättest gerungen |
| 3. Person Singular |
adluctatus esset
|
er/sie/es hätte gerungen |
| 1. Person Plural |
adluctati essemus
|
wir hätten gerungen |
| 2. Person Plural |
adluctati essetis
|
ihr hättet gerungen |
| 3. Person Plural |
adluctati essent
|
sie hätten gerungen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus ero
|
ich werde gerungen haben |
| 2. Person Singular |
adluctatus eris
|
du wirst gerungen haben |
| 3. Person Singular |
adluctatus erit
|
er/sie/es wird gerungen haben |
| 1. Person Plural |
adluctati erimus
|
wir werden gerungen haben |
| 2. Person Plural |
adluctati eritis
|
ihr werdet gerungen haben |
| 3. Person Plural |
adluctati erunt
|
sie werden gerungen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adluctari adluctarier
|
ringen |
| Vorzeitigkeit |
adluctatus esse
|
gerungen haben |
| Nachzeitigkeit |
adluctaturum esse
|
ringen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adluctare
|
ringe; ring! |
| 2. Person Plural |
adluctamini
|
ringt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adluctator
|
| 3. Person Singular |
adluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adluctari adluctarier
|
das Ringen |
| Genitiv |
adluctandi
|
des Ringens |
| Dativ |
adluctando
|
dem Ringen |
| Akkusativ |
adluctandum
|
das Ringen |
| Ablativ |
adluctando
|
durch das Ringen |
| Vokativ |
adluctande
|
Ringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adluctandus
|
adluctanda
|
adluctandum
|
| Genitiv |
adluctandi
|
adluctandae
|
adluctandi
|
| Dativ |
adluctando
|
adluctandae
|
adluctando
|
| Akkusativ |
adluctandum
|
adluctandam
|
adluctandum
|
| Ablativ |
adluctando
|
adluctanda
|
adluctando
|
| Vokativ |
adluctande
|
adluctanda
|
adluctandum
|
Plural
| Nominativ |
adluctandi
|
adluctandae
|
adluctanda
|
| Genitiv |
adluctandorum
|
adluctandarum
|
adluctandorum
|
| Dativ |
adluctandis
|
adluctandis
|
adluctandis
|
| Akkusativ |
adluctandos
|
adluctandas
|
adluctanda
|
| Ablativ |
adluctandis
|
adluctandis
|
adluctandis
|
| Vokativ |
adluctandi
|
adluctandae
|
adluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adluctans
|
adluctans
|
adluctans
|
| Genitiv |
adluctantis
|
adluctantis
|
adluctantis
|
| Dativ |
adluctanti
|
adluctanti
|
adluctanti
|
| Akkusativ |
adluctantem
|
adluctantem
|
adluctans
|
| Ablativ |
adluctanti adluctante
|
adluctanti adluctante
|
adluctanti adluctante
|
| Vokativ |
adluctans
|
adluctans
|
adluctans
|
Plural
| Nominativ |
adluctantes
|
adluctantes
|
adluctantia
|
| Genitiv |
adluctantium adluctantum
|
adluctantium adluctantum
|
adluctantium adluctantum
|
| Dativ |
adluctantibus
|
adluctantibus
|
adluctantibus
|
| Akkusativ |
adluctantes
|
adluctantes
|
adluctantia
|
| Ablativ |
adluctantibus
|
adluctantibus
|
adluctantibus
|
| Vokativ |
adluctantes
|
adluctantes
|
adluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adluctatus
|
adluctata
|
adluctatum
|
| Genitiv |
adluctati
|
adluctatae
|
adluctati
|
| Dativ |
adluctato
|
adluctatae
|
adluctato
|
| Akkusativ |
adluctatum
|
adluctatam
|
adluctatum
|
| Ablativ |
adluctato
|
adluctata
|
adluctato
|
| Vokativ |
adluctate
|
adluctata
|
adluctatum
|
Plural
| Nominativ |
adluctati
|
adluctatae
|
adluctata
|
| Genitiv |
adluctatorum
|
adluctatarum
|
adluctatorum
|
| Dativ |
adluctatis
|
adluctatis
|
adluctatis
|
| Akkusativ |
adluctatos
|
adluctatas
|
adluctata
|
| Ablativ |
adluctatis
|
adluctatis
|
adluctatis
|
| Vokativ |
adluctati
|
adluctatae
|
adluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adluctaturus
|
adluctatura
|
adluctaturum
|
| Genitiv |
adluctaturi
|
adluctaturae
|
adluctaturi
|
| Dativ |
adluctaturo
|
adluctaturae
|
adluctaturo
|
| Akkusativ |
adluctaturum
|
adluctaturam
|
adluctaturum
|
| Ablativ |
adluctaturo
|
adluctatura
|
adluctaturo
|
| Vokativ |
adluctature
|
adluctatura
|
adluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
adluctaturi
|
adluctaturae
|
adluctatura
|
| Genitiv |
adluctaturorum
|
adluctaturarum
|
adluctaturorum
|
| Dativ |
adluctaturis
|
adluctaturis
|
adluctaturis
|
| Akkusativ |
adluctaturos
|
adluctaturas
|
adluctatura
|
| Ablativ |
adluctaturis
|
adluctaturis
|
adluctaturis
|
| Vokativ |
adluctaturi
|
adluctaturae
|
adluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adluctatum
|
adluctatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctor
|
|
| 2. Person Singular |
adluctaris adluctare
|
|
| 3. Person Singular |
adluctatur
|
|
| 1. Person Plural |
adluctamur
|
|
| 2. Person Plural |
adluctamini
|
|
| 3. Person Plural |
adluctantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adlucter
|
|
| 2. Person Singular |
adlucteris adluctere
|
|
| 3. Person Singular |
adluctetur
|
|
| 1. Person Plural |
adluctemur
|
|
| 2. Person Plural |
adluctemini
|
|
| 3. Person Plural |
adluctentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctabar
|
|
| 2. Person Singular |
adluctabaris adluctabare
|
|
| 3. Person Singular |
adluctabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adluctabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adluctabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adluctabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctarer
|
|
| 2. Person Singular |
adluctareris adluctarere
|
|
| 3. Person Singular |
adluctaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adluctaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adluctaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adluctarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctabor
|
|
| 2. Person Singular |
adluctaberis adluctabere
|
|
| 3. Person Singular |
adluctabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adluctabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adluctabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adluctabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adluctatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adluctatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adluctati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adluctati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adluctati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adluctatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adluctatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adluctati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adluctati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adluctati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adluctatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adluctatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adluctati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adluctati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adluctati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adluctatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adluctatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adluctati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adluctati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adluctati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adluctatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adluctatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adluctatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adluctati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adluctati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adluctati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adluctari adluctarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adluctatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adluctaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adluctare
|
! |
| 2. Person Plural |
adluctamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adluctator
|
| 3. Person Singular |
adluctator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adluctantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adluctari adluctarier
|
|
| Genitiv |
adluctandi
|
|
| Dativ |
adluctando
|
|
| Akkusativ |
adluctandum
|
|
| Ablativ |
adluctando
|
|
| Vokativ |
adluctande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adluctandus
|
adluctanda
|
adluctandum
|
| Genitiv |
adluctandi
|
adluctandae
|
adluctandi
|
| Dativ |
adluctando
|
adluctandae
|
adluctando
|
| Akkusativ |
adluctandum
|
adluctandam
|
adluctandum
|
| Ablativ |
adluctando
|
adluctanda
|
adluctando
|
| Vokativ |
adluctande
|
adluctanda
|
adluctandum
|
Plural
| Nominativ |
adluctandi
|
adluctandae
|
adluctanda
|
| Genitiv |
adluctandorum
|
adluctandarum
|
adluctandorum
|
| Dativ |
adluctandis
|
adluctandis
|
adluctandis
|
| Akkusativ |
adluctandos
|
adluctandas
|
adluctanda
|
| Ablativ |
adluctandis
|
adluctandis
|
adluctandis
|
| Vokativ |
adluctandi
|
adluctandae
|
adluctanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adluctans
|
adluctans
|
adluctans
|
| Genitiv |
adluctantis
|
adluctantis
|
adluctantis
|
| Dativ |
adluctanti
|
adluctanti
|
adluctanti
|
| Akkusativ |
adluctantem
|
adluctantem
|
adluctans
|
| Ablativ |
adluctanti adluctante
|
adluctanti adluctante
|
adluctanti adluctante
|
| Vokativ |
adluctans
|
adluctans
|
adluctans
|
Plural
| Nominativ |
adluctantes
|
adluctantes
|
adluctantia
|
| Genitiv |
adluctantium adluctantum
|
adluctantium adluctantum
|
adluctantium adluctantum
|
| Dativ |
adluctantibus
|
adluctantibus
|
adluctantibus
|
| Akkusativ |
adluctantes
|
adluctantes
|
adluctantia
|
| Ablativ |
adluctantibus
|
adluctantibus
|
adluctantibus
|
| Vokativ |
adluctantes
|
adluctantes
|
adluctantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adluctatus
|
adluctata
|
adluctatum
|
| Genitiv |
adluctati
|
adluctatae
|
adluctati
|
| Dativ |
adluctato
|
adluctatae
|
adluctato
|
| Akkusativ |
adluctatum
|
adluctatam
|
adluctatum
|
| Ablativ |
adluctato
|
adluctata
|
adluctato
|
| Vokativ |
adluctate
|
adluctata
|
adluctatum
|
Plural
| Nominativ |
adluctati
|
adluctatae
|
adluctata
|
| Genitiv |
adluctatorum
|
adluctatarum
|
adluctatorum
|
| Dativ |
adluctatis
|
adluctatis
|
adluctatis
|
| Akkusativ |
adluctatos
|
adluctatas
|
adluctata
|
| Ablativ |
adluctatis
|
adluctatis
|
adluctatis
|
| Vokativ |
adluctati
|
adluctatae
|
adluctata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adluctaturus
|
adluctatura
|
adluctaturum
|
| Genitiv |
adluctaturi
|
adluctaturae
|
adluctaturi
|
| Dativ |
adluctaturo
|
adluctaturae
|
adluctaturo
|
| Akkusativ |
adluctaturum
|
adluctaturam
|
adluctaturum
|
| Ablativ |
adluctaturo
|
adluctatura
|
adluctaturo
|
| Vokativ |
adluctature
|
adluctatura
|
adluctaturum
|
Plural
| Nominativ |
adluctaturi
|
adluctaturae
|
adluctatura
|
| Genitiv |
adluctaturorum
|
adluctaturarum
|
adluctaturorum
|
| Dativ |
adluctaturis
|
adluctaturis
|
adluctaturis
|
| Akkusativ |
adluctaturos
|
adluctaturas
|
adluctatura
|
| Ablativ |
adluctaturis
|
adluctaturis
|
adluctaturis
|
| Vokativ |
adluctaturi
|
adluctaturae
|
adluctatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adluctatum
|
adluctatu
|