Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von admittere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort admissum auch noch Formen von: admittere (Verb) | admissum (Nomen) | admissus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| admittere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | loslassen antreiben aufnehmen dahinsprengen lassen die Bewegung einlassen erlauben gewähren hinlaufen machen hinschießen lassen hinsenden hinzulassen im Galopp laufen lassen los (gehen) lassen zulassen |
| admissum | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von loslassen |
| admissum | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Neutrum Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von loslassen |
| admissum | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Neutrum Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von loslassen |
| admissum | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Neutrum Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von loslassen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich lasse los |
| 2. Person Singular | admittis |
du lässt los |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es lässt los |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir lassen los |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr lasst los |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie lassen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde losgelassen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst losgelassen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird losgelassen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden losgelassen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet losgelassen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden losgelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich lasse los |
| 2. Person Singular | admittas |
du lassest los |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es lasse los |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir lassen los |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr lasset los |
| 3. Person Plural | admittant |
sie lassen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde losgelassen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest losgelassen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde losgelassen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden losgelassen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet losgelassen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden losgelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich ließ los |
| 2. Person Singular | admittebas |
du ließest los |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es ließ los |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir ließen los |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr ließt los |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie ließen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde losgelassen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest losgelassen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde losgelassen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden losgelassen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet losgelassen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden losgelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich ließe los |
| 2. Person Singular | admitteres |
du ließest los |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es ließe los |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir ließen los |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr ließet los |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie ließen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde losgelassen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest losgelassen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde losgelassen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden losgelassen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet losgelassen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden losgelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde loslassen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst loslassen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird loslassen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden loslassen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet loslassen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden loslassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde losgelassen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst losgelassen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird losgelassen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden losgelassen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet losgelassen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden losgelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe losgelassen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast losgelassen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat losgelassen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben losgelassen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt losgelassen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin losgelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist losgelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist losgelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind losgelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid losgelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind losgelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe losgelassen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest losgelassen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe losgelassen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben losgelassen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet losgelassen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei losgelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest losgelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei losgelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien losgelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet losgelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien losgelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte losgelassen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest losgelassen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte losgelassen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten losgelassen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet losgelassen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war losgelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst losgelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war losgelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren losgelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart losgelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren losgelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte losgelassen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest losgelassen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte losgelassen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten losgelassen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet losgelassen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre losgelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest losgelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre losgelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären losgelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret losgelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären losgelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde losgelassen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst losgelassen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird losgelassen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden losgelassen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet losgelassen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden losgelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde losgelassen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst losgelassen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird losgelassen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden losgelassen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet losgelassen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden losgelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
loslassen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
losgelassen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
loslassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
losgelassen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
losgelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig losgelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
lass los! |
| 2. Person Plural | admittite |
lasst los! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Loslassen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Loslassens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Loslassen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Loslassen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Loslassen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Loslassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich treibe an |
| 2. Person Singular | admittis |
du treibst an |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es treibt an |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir treiben an |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr treibt an |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie treiben an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde angetrieben |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst angetrieben |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird angetrieben |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden angetrieben |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet angetrieben |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden angetrieben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich treibe an |
| 2. Person Singular | admittas |
du treibest an |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es treibe an |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir treiben an |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr treibet an |
| 3. Person Plural | admittant |
sie treiben an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde angetrieben |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest angetrieben |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde angetrieben |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden angetrieben |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet angetrieben |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden angetrieben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich trieb an |
| 2. Person Singular | admittebas |
du triebst an |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es trieb an |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir trieben an |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr triebt an |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie trieben an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde angetrieben |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest angetrieben |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde angetrieben |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden angetrieben |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet angetrieben |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden angetrieben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich triebe an |
| 2. Person Singular | admitteres |
du triebest an |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es triebe an |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir trieben an |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr triebet an |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie trieben an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde angetrieben |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest angetrieben |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde angetrieben |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden angetrieben |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet angetrieben |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden angetrieben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde antreiben |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst antreiben |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird antreiben |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden antreiben |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet antreiben |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden antreiben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde angetrieben werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst angetrieben werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird angetrieben werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden angetrieben werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet angetrieben werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden angetrieben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe angetrieben |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast angetrieben |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat angetrieben |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben angetrieben |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt angetrieben |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben angetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin angetrieben worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist angetrieben worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist angetrieben worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind angetrieben worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid angetrieben worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind angetrieben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe angetrieben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest angetrieben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe angetrieben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben angetrieben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet angetrieben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben angetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei angetrieben worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest angetrieben worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei angetrieben worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien angetrieben worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet angetrieben worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien angetrieben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte angetrieben |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest angetrieben |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte angetrieben |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten angetrieben |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet angetrieben |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten angetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war angetrieben worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst angetrieben worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war angetrieben worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren angetrieben worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart angetrieben worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren angetrieben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte angetrieben |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest angetrieben |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte angetrieben |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten angetrieben |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet angetrieben |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten angetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre angetrieben worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest angetrieben worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre angetrieben worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären angetrieben worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret angetrieben worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären angetrieben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde angetrieben haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst angetrieben haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird angetrieben haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden angetrieben haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet angetrieben haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden angetrieben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde angetrieben worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst angetrieben worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird angetrieben worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden angetrieben worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet angetrieben worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden angetrieben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
antreiben |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
angetrieben haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
antreiben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
angetrieben werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
angetrieben worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig angetrieben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
treibe an; treib an! |
| 2. Person Plural | admittite |
treibt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Antreiben |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Antreibens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Antreiben |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Antreiben |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Antreiben |
| Vokativ | admittende admittunde |
Antreiben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich nehme auf |
| 2. Person Singular | admittis |
du nimmst auf |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es nimmt auf |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir nehmen auf |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr nehmt auf |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie nehmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde aufgenommen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst aufgenommen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird aufgenommen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden aufgenommen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden aufgenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich nehme auf |
| 2. Person Singular | admittas |
du nehmest auf |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es nehme auf |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir nehmen auf |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr nehmet auf |
| 3. Person Plural | admittant |
sie nehmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde aufgenommen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde aufgenommen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden aufgenommen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden aufgenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich nahm auf |
| 2. Person Singular | admittebas |
du nahmst auf |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es nahm auf |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir nahmen auf |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr nahmt auf |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie nahmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde aufgenommen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde aufgenommen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden aufgenommen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden aufgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich nähme auf |
| 2. Person Singular | admitteres |
du nähmest auf |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es nähme auf |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir nähmen auf |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr nähmet auf |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie nähmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde aufgenommen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde aufgenommen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden aufgenommen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden aufgenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde aufnehmen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst aufnehmen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird aufnehmen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden aufnehmen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet aufnehmen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden aufnehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde aufgenommen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst aufgenommen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird aufgenommen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden aufgenommen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet aufgenommen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden aufgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe aufgenommen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast aufgenommen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat aufgenommen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben aufgenommen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt aufgenommen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind aufgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe aufgenommen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe aufgenommen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben aufgenommen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien aufgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte aufgenommen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte aufgenommen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten aufgenommen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren aufgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte aufgenommen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte aufgenommen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten aufgenommen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären aufgenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde aufgenommen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst aufgenommen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird aufgenommen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden aufgenommen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet aufgenommen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden aufgenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde aufgenommen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst aufgenommen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird aufgenommen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden aufgenommen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet aufgenommen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden aufgenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
aufnehmen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
aufgenommen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
aufnehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
aufgenommen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
aufgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig aufgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
nimm auf! |
| 2. Person Plural | admittite |
nehmt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Aufnehmen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Aufnehmens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Aufnehmen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Aufnehmen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Aufnehmen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Aufnehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich lasse ein |
| 2. Person Singular | admittis |
du lässt ein |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es lässt ein |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir lassen ein |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr lasst ein |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie lassen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde eingelassen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst eingelassen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird eingelassen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden eingelassen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet eingelassen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden eingelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich lasse ein |
| 2. Person Singular | admittas |
du lassest ein |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es lasse ein |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir lassen ein |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr lasset ein |
| 3. Person Plural | admittant |
sie lassen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde eingelassen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest eingelassen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde eingelassen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden eingelassen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet eingelassen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden eingelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich ließ ein |
| 2. Person Singular | admittebas |
du ließest ein |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es ließ ein |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir ließen ein |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr ließt ein |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie ließen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde eingelassen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest eingelassen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde eingelassen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden eingelassen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet eingelassen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden eingelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich ließe ein |
| 2. Person Singular | admitteres |
du ließest ein |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es ließe ein |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir ließen ein |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr ließet ein |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie ließen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde eingelassen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest eingelassen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde eingelassen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden eingelassen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet eingelassen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden eingelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde einlassen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst einlassen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird einlassen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden einlassen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet einlassen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden einlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde eingelassen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst eingelassen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird eingelassen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden eingelassen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet eingelassen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden eingelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe eingelassen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast eingelassen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat eingelassen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben eingelassen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt eingelassen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben eingelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin eingelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist eingelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist eingelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind eingelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid eingelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind eingelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe eingelassen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest eingelassen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe eingelassen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben eingelassen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet eingelassen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben eingelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei eingelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest eingelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei eingelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien eingelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet eingelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien eingelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte eingelassen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest eingelassen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte eingelassen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten eingelassen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet eingelassen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten eingelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war eingelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst eingelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war eingelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren eingelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart eingelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren eingelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte eingelassen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest eingelassen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte eingelassen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten eingelassen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet eingelassen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten eingelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre eingelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest eingelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre eingelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären eingelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret eingelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären eingelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde eingelassen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst eingelassen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird eingelassen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden eingelassen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet eingelassen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden eingelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde eingelassen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst eingelassen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird eingelassen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden eingelassen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet eingelassen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden eingelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
einlassen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
eingelassen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
einlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
eingelassen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
eingelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig eingelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
lass ein! |
| 2. Person Plural | admittite |
lasst ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Einlassen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Einlassens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Einlassen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Einlassen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Einlassen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Einlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich erlaube |
| 2. Person Singular | admittis |
du erlaubst |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es erlaubt |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir erlauben |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr erlaubt |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde erlaubt |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst erlaubt |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird erlaubt |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden erlaubt |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet erlaubt |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden erlaubt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich erlaube |
| 2. Person Singular | admittas |
du erlaubest |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es erlaube |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir erlauben |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr erlaubet |
| 3. Person Plural | admittant |
sie erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde erlaubt |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest erlaubt |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde erlaubt |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden erlaubt |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet erlaubt |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden erlaubt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich erlaubte |
| 2. Person Singular | admittebas |
du erlaubtest |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es erlaubte |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir erlaubten |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr erlaubtet |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie erlaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde erlaubt |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest erlaubt |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde erlaubt |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden erlaubt |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet erlaubt |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden erlaubt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich erlaubte |
| 2. Person Singular | admitteres |
du erlaubtest |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es erlaubte |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir erlaubten |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr erlaubtet |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie erlaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde erlaubt |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest erlaubt |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde erlaubt |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden erlaubt |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet erlaubt |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden erlaubt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde erlauben |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst erlauben |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird erlauben |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden erlauben |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet erlauben |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde erlaubt werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst erlaubt werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird erlaubt werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden erlaubt werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet erlaubt werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden erlaubt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe erlaubt |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast erlaubt |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat erlaubt |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben erlaubt |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt erlaubt |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin erlaubt worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist erlaubt worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist erlaubt worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind erlaubt worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid erlaubt worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind erlaubt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe erlaubt |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest erlaubt |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe erlaubt |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben erlaubt |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet erlaubt |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei erlaubt worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest erlaubt worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei erlaubt worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien erlaubt worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet erlaubt worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien erlaubt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte erlaubt |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest erlaubt |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte erlaubt |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten erlaubt |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet erlaubt |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war erlaubt worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst erlaubt worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war erlaubt worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren erlaubt worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart erlaubt worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren erlaubt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte erlaubt |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest erlaubt |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte erlaubt |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten erlaubt |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet erlaubt |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre erlaubt worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest erlaubt worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre erlaubt worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären erlaubt worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret erlaubt worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären erlaubt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde erlaubt haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst erlaubt haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird erlaubt haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden erlaubt haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet erlaubt haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden erlaubt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde erlaubt worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst erlaubt worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird erlaubt worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden erlaubt worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet erlaubt worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden erlaubt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
erlauben |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
erlaubt haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
erlauben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
erlaubt werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
erlaubt worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig erlaubt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
erlaube; erlaub! |
| 2. Person Plural | admittite |
erlaubt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Erlauben |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Erlaubens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Erlauben |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Erlauben |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Erlauben |
| Vokativ | admittende admittunde |
Erlauben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich gewähre |
| 2. Person Singular | admittis |
du gewährst |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es gewährt |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir gewähren |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr gewährt |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde gewährt |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst gewährt |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird gewährt |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden gewährt |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet gewährt |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden gewährt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich gewähre |
| 2. Person Singular | admittas |
du gewährest |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es gewähre |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir gewähren |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr gewähret |
| 3. Person Plural | admittant |
sie gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde gewährt |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest gewährt |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde gewährt |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden gewährt |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet gewährt |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden gewährt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich gewährte |
| 2. Person Singular | admittebas |
du gewährtest |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es gewährte |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir gewährten |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr gewährtet |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie gewährten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde gewährt |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest gewährt |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde gewährt |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden gewährt |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet gewährt |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden gewährt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich gewährte |
| 2. Person Singular | admitteres |
du gewährtest |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es gewährte |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir gewährten |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr gewährtet |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie gewährten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde gewährt |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest gewährt |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde gewährt |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden gewährt |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet gewährt |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden gewährt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde gewähren |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst gewähren |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird gewähren |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden gewähren |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet gewähren |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde gewährt werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst gewährt werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird gewährt werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden gewährt werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet gewährt werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden gewährt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe gewährt |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast gewährt |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat gewährt |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben gewährt |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt gewährt |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin gewährt worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist gewährt worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist gewährt worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind gewährt worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid gewährt worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind gewährt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe gewährt |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest gewährt |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe gewährt |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben gewährt |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet gewährt |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei gewährt worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest gewährt worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei gewährt worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien gewährt worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet gewährt worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien gewährt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte gewährt |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest gewährt |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte gewährt |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten gewährt |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet gewährt |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war gewährt worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst gewährt worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war gewährt worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren gewährt worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart gewährt worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren gewährt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte gewährt |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest gewährt |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte gewährt |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten gewährt |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet gewährt |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre gewährt worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest gewährt worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre gewährt worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären gewährt worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret gewährt worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären gewährt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde gewährt haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst gewährt haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird gewährt haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden gewährt haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet gewährt haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden gewährt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde gewährt worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst gewährt worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird gewährt worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden gewährt worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet gewährt worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden gewährt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
gewähren |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
gewährt haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
gewähren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
gewährt werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
gewährt worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig gewährt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
gewähre; gewähr! |
| 2. Person Plural | admittite |
gewährt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Gewähren |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Gewährens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Gewähren |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Gewähren |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Gewähren |
| Vokativ | admittende admittunde |
Gewähren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich sende hin |
| 2. Person Singular | admittis |
du sendest hin |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es sendet hin |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir senden hin |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr sendet hin |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie senden hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde hingesendet |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst hingesendet |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird hingesendet |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden hingesendet |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet hingesendet |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden hingesendet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich sende hin |
| 2. Person Singular | admittas |
du sendest hin |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es sende hin |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir senden hin |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr sendet hin |
| 3. Person Plural | admittant |
sie senden hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde hingesendet |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest hingesendet |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde hingesendet |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden hingesendet |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet hingesendet |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden hingesendet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich sendete hin |
| 2. Person Singular | admittebas |
du sendetest hin |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es sendete hin |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir sendeten hin |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr sendetet hin |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie sendeten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde hingesendet |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest hingesendet |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde hingesendet |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden hingesendet |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet hingesendet |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden hingesendet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich sendete hin |
| 2. Person Singular | admitteres |
du sendetest hin |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es sendete hin |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir sendeten hin |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr sendetet hin |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie sendeten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde hingesendet |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest hingesendet |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde hingesendet |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden hingesendet |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet hingesendet |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden hingesendet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde hinsenden |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst hinsenden |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird hinsenden |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden hinsenden |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet hinsenden |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden hinsenden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde hingesendet werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst hingesendet werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird hingesendet werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden hingesendet werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet hingesendet werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden hingesendet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe hingesendet |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast hingesendet |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat hingesendet |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben hingesendet |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt hingesendet |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben hingesendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin hingesendet worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist hingesendet worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist hingesendet worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind hingesendet worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid hingesendet worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind hingesendet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe hingesendet |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest hingesendet |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe hingesendet |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben hingesendet |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet hingesendet |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben hingesendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei hingesendet worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest hingesendet worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei hingesendet worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien hingesendet worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet hingesendet worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien hingesendet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte hingesendet |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest hingesendet |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte hingesendet |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten hingesendet |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet hingesendet |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten hingesendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war hingesendet worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst hingesendet worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war hingesendet worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren hingesendet worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart hingesendet worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren hingesendet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte hingesendet |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest hingesendet |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte hingesendet |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten hingesendet |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet hingesendet |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten hingesendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre hingesendet worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest hingesendet worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre hingesendet worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären hingesendet worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret hingesendet worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären hingesendet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde hingesendet haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst hingesendet haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird hingesendet haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden hingesendet haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet hingesendet haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden hingesendet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde hingesendet worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst hingesendet worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird hingesendet worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden hingesendet worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet hingesendet worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden hingesendet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
hinsenden |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
hingesendet haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
hinsenden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
hingesendet werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
hingesendet worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig hingesendet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
sende hin! |
| 2. Person Plural | admittite |
sendet hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Hinsenden |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Hinsendens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Hinsenden |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Hinsenden |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Hinsenden |
| Vokativ | admittende admittunde |
Hinsenden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich lasse hinzu |
| 2. Person Singular | admittis |
du lässt hinzu |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es lässt hinzu |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir lassen hinzu |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr lasst hinzu |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie lassen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden hinzugelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich lasse hinzu |
| 2. Person Singular | admittas |
du lassest hinzu |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es lasse hinzu |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir lassen hinzu |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr lasset hinzu |
| 3. Person Plural | admittant |
sie lassen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden hinzugelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich ließ hinzu |
| 2. Person Singular | admittebas |
du ließest hinzu |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es ließ hinzu |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir ließen hinzu |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr ließt hinzu |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie ließen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden hinzugelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich ließe hinzu |
| 2. Person Singular | admitteres |
du ließest hinzu |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es ließe hinzu |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir ließen hinzu |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr ließet hinzu |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie ließen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden hinzugelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde hinzulassen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst hinzulassen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird hinzulassen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden hinzulassen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet hinzulassen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden hinzulassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde hinzugelassen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst hinzugelassen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird hinzugelassen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden hinzugelassen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet hinzugelassen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden hinzugelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben hinzugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin hinzugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist hinzugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist hinzugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind hinzugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid hinzugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind hinzugelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben hinzugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei hinzugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest hinzugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei hinzugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien hinzugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet hinzugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien hinzugelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten hinzugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war hinzugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst hinzugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war hinzugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren hinzugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart hinzugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren hinzugelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten hinzugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre hinzugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest hinzugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre hinzugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären hinzugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret hinzugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären hinzugelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde hinzugelassen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst hinzugelassen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird hinzugelassen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden hinzugelassen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet hinzugelassen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden hinzugelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde hinzugelassen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst hinzugelassen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird hinzugelassen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden hinzugelassen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet hinzugelassen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden hinzugelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
hinzulassen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
hinzugelassen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
hinzulassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
hinzugelassen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
hinzugelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig hinzugelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
lass hinzu! |
| 2. Person Plural | admittite |
lasst hinzu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Hinzulassen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Hinzulassens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Hinzulassen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Hinzulassen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Hinzulassen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Hinzulassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich lasse zu |
| 2. Person Singular | admittis |
du lässt zu |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es lässt zu |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir lassen zu |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr lasst zu |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie lassen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst zugelassen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird zugelassen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden zugelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich lasse zu |
| 2. Person Singular | admittas |
du lassest zu |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es lasse zu |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir lassen zu |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr lasset zu |
| 3. Person Plural | admittant |
sie lassen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest zugelassen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde zugelassen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden zugelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich ließ zu |
| 2. Person Singular | admittebas |
du ließest zu |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es ließ zu |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir ließen zu |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr ließt zu |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie ließen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde zugelassen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest zugelassen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde zugelassen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden zugelassen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet zugelassen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden zugelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich ließe zu |
| 2. Person Singular | admitteres |
du ließest zu |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es ließe zu |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir ließen zu |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr ließet zu |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie ließen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde zugelassen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest zugelassen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde zugelassen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden zugelassen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet zugelassen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden zugelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde zulassen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst zulassen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird zulassen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden zulassen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet zulassen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden zulassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde zugelassen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst zugelassen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird zugelassen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden zugelassen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet zugelassen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden zugelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast zugelassen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat zugelassen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt zugelassen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin zugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist zugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist zugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind zugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid zugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind zugelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest zugelassen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe zugelassen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet zugelassen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei zugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest zugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei zugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien zugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet zugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien zugelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte zugelassen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest zugelassen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte zugelassen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten zugelassen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet zugelassen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war zugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst zugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war zugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren zugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart zugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren zugelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte zugelassen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest zugelassen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte zugelassen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten zugelassen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet zugelassen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre zugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest zugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre zugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären zugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret zugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären zugelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde zugelassen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst zugelassen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird zugelassen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden zugelassen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet zugelassen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden zugelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde zugelassen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst zugelassen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird zugelassen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden zugelassen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet zugelassen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden zugelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
zulassen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
zugelassen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
zulassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
zugelassen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
zugelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig zugelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
lass zu! |
| 2. Person Plural | admittite |
lasst zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Zulassen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Zulassens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Zulassen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Zulassen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Zulassen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Zulassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |