Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| admittere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | loslassen antreiben aufnehmen dahinsprengen lassen die Bewegung einlassen erlauben gewähren hinlaufen machen hinschießen lassen hinsenden hinzulassen im Galopp laufen lassen los (gehen) lassen zulassen |
| admittere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst losgelassen werden du wirst angetrieben werden du wirst aufgenommen werden du wirst eingelassen werden du wirst erlaubt werden du wirst gewährt werden du wirst hingesendet werden du wirst hinzugelassen werden du wirst zugelassen werden |
| admittere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst losgelassen du wirst angetrieben du wirst aufgenommen du wirst eingelassen du wirst erlaubt du wirst gewährt du wirst hingesendet du wirst hinzugelassen du wirst zugelassen |
| admittere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | lass los treibe an; treib an nimm auf lass ein lass dich ein erlaube; erlaub gewähre; gewähr sende hin lass hinzu lass zu |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich lasse los |
| 2. Person Singular | admittis |
du lässt los |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es lässt los |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir lassen los |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr lasst los |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie lassen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde losgelassen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst losgelassen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird losgelassen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden losgelassen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet losgelassen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden losgelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich lasse los |
| 2. Person Singular | admittas |
du lassest los |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es lasse los |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir lassen los |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr lasset los |
| 3. Person Plural | admittant |
sie lassen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde losgelassen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest losgelassen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde losgelassen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden losgelassen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet losgelassen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden losgelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich ließ los |
| 2. Person Singular | admittebas |
du ließest los |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es ließ los |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir ließen los |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr ließt los |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie ließen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde losgelassen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest losgelassen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde losgelassen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden losgelassen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet losgelassen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden losgelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich ließe los |
| 2. Person Singular | admitteres |
du ließest los |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es ließe los |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir ließen los |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr ließet los |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie ließen los |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde losgelassen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest losgelassen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde losgelassen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden losgelassen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet losgelassen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden losgelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde loslassen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst loslassen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird loslassen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden loslassen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet loslassen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden loslassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde losgelassen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst losgelassen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird losgelassen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden losgelassen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet losgelassen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden losgelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe losgelassen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast losgelassen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat losgelassen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben losgelassen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt losgelassen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin losgelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist losgelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist losgelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind losgelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid losgelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind losgelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe losgelassen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest losgelassen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe losgelassen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben losgelassen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet losgelassen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei losgelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest losgelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei losgelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien losgelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet losgelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien losgelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte losgelassen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest losgelassen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte losgelassen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten losgelassen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet losgelassen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war losgelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst losgelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war losgelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren losgelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart losgelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren losgelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte losgelassen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest losgelassen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte losgelassen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten losgelassen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet losgelassen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten losgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre losgelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest losgelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre losgelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären losgelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret losgelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären losgelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde losgelassen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst losgelassen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird losgelassen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden losgelassen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet losgelassen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden losgelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde losgelassen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst losgelassen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird losgelassen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden losgelassen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet losgelassen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden losgelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
loslassen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
losgelassen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
loslassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
losgelassen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
losgelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig losgelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
lass los! |
| 2. Person Plural | admittite |
lasst los! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Loslassen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Loslassens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Loslassen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Loslassen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Loslassen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Loslassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich treibe an |
| 2. Person Singular | admittis |
du treibst an |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es treibt an |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir treiben an |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr treibt an |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie treiben an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde angetrieben |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst angetrieben |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird angetrieben |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden angetrieben |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet angetrieben |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden angetrieben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich treibe an |
| 2. Person Singular | admittas |
du treibest an |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es treibe an |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir treiben an |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr treibet an |
| 3. Person Plural | admittant |
sie treiben an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde angetrieben |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest angetrieben |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde angetrieben |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden angetrieben |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet angetrieben |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden angetrieben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich trieb an |
| 2. Person Singular | admittebas |
du triebst an |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es trieb an |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir trieben an |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr triebt an |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie trieben an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde angetrieben |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest angetrieben |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde angetrieben |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden angetrieben |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet angetrieben |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden angetrieben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich triebe an |
| 2. Person Singular | admitteres |
du triebest an |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es triebe an |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir trieben an |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr triebet an |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie trieben an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde angetrieben |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest angetrieben |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde angetrieben |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden angetrieben |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet angetrieben |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden angetrieben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde antreiben |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst antreiben |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird antreiben |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden antreiben |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet antreiben |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden antreiben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde angetrieben werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst angetrieben werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird angetrieben werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden angetrieben werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet angetrieben werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden angetrieben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe angetrieben |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast angetrieben |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat angetrieben |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben angetrieben |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt angetrieben |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben angetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin angetrieben worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist angetrieben worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist angetrieben worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind angetrieben worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid angetrieben worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind angetrieben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe angetrieben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest angetrieben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe angetrieben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben angetrieben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet angetrieben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben angetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei angetrieben worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest angetrieben worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei angetrieben worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien angetrieben worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet angetrieben worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien angetrieben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte angetrieben |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest angetrieben |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte angetrieben |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten angetrieben |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet angetrieben |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten angetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war angetrieben worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst angetrieben worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war angetrieben worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren angetrieben worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart angetrieben worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren angetrieben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte angetrieben |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest angetrieben |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte angetrieben |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten angetrieben |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet angetrieben |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten angetrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre angetrieben worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest angetrieben worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre angetrieben worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären angetrieben worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret angetrieben worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären angetrieben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde angetrieben haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst angetrieben haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird angetrieben haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden angetrieben haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet angetrieben haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden angetrieben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde angetrieben worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst angetrieben worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird angetrieben worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden angetrieben worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet angetrieben worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden angetrieben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
antreiben |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
angetrieben haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
antreiben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
angetrieben werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
angetrieben worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig angetrieben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
treibe an; treib an! |
| 2. Person Plural | admittite |
treibt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Antreiben |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Antreibens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Antreiben |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Antreiben |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Antreiben |
| Vokativ | admittende admittunde |
Antreiben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich nehme auf |
| 2. Person Singular | admittis |
du nimmst auf |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es nimmt auf |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir nehmen auf |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr nehmt auf |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie nehmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde aufgenommen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst aufgenommen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird aufgenommen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden aufgenommen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden aufgenommen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich nehme auf |
| 2. Person Singular | admittas |
du nehmest auf |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es nehme auf |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir nehmen auf |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr nehmet auf |
| 3. Person Plural | admittant |
sie nehmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde aufgenommen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde aufgenommen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden aufgenommen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden aufgenommen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich nahm auf |
| 2. Person Singular | admittebas |
du nahmst auf |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es nahm auf |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir nahmen auf |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr nahmt auf |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie nahmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde aufgenommen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde aufgenommen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden aufgenommen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden aufgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich nähme auf |
| 2. Person Singular | admitteres |
du nähmest auf |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es nähme auf |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir nähmen auf |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr nähmet auf |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie nähmen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde aufgenommen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde aufgenommen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden aufgenommen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden aufgenommen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde aufnehmen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst aufnehmen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird aufnehmen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden aufnehmen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet aufnehmen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden aufnehmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde aufgenommen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst aufgenommen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird aufgenommen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden aufgenommen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet aufgenommen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden aufgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe aufgenommen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast aufgenommen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat aufgenommen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben aufgenommen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt aufgenommen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind aufgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe aufgenommen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe aufgenommen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben aufgenommen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien aufgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte aufgenommen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte aufgenommen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten aufgenommen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren aufgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte aufgenommen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest aufgenommen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte aufgenommen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten aufgenommen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet aufgenommen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten aufgenommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre aufgenommen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest aufgenommen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre aufgenommen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären aufgenommen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret aufgenommen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären aufgenommen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde aufgenommen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst aufgenommen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird aufgenommen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden aufgenommen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet aufgenommen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden aufgenommen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde aufgenommen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst aufgenommen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird aufgenommen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden aufgenommen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet aufgenommen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden aufgenommen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
aufnehmen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
aufgenommen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
aufnehmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
aufgenommen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
aufgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig aufgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
nimm auf! |
| 2. Person Plural | admittite |
nehmt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Aufnehmen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Aufnehmens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Aufnehmen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Aufnehmen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Aufnehmen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Aufnehmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich lasse ein |
| 2. Person Singular | admittis |
du lässt ein |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es lässt ein |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir lassen ein |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr lasst ein |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie lassen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde eingelassen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst eingelassen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird eingelassen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden eingelassen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet eingelassen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden eingelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich lasse ein |
| 2. Person Singular | admittas |
du lassest ein |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es lasse ein |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir lassen ein |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr lasset ein |
| 3. Person Plural | admittant |
sie lassen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde eingelassen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest eingelassen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde eingelassen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden eingelassen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet eingelassen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden eingelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich ließ ein |
| 2. Person Singular | admittebas |
du ließest ein |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es ließ ein |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir ließen ein |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr ließt ein |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie ließen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde eingelassen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest eingelassen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde eingelassen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden eingelassen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet eingelassen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden eingelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich ließe ein |
| 2. Person Singular | admitteres |
du ließest ein |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es ließe ein |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir ließen ein |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr ließet ein |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie ließen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde eingelassen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest eingelassen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde eingelassen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden eingelassen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet eingelassen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden eingelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde einlassen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst einlassen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird einlassen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden einlassen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet einlassen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden einlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde eingelassen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst eingelassen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird eingelassen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden eingelassen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet eingelassen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden eingelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe eingelassen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast eingelassen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat eingelassen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben eingelassen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt eingelassen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben eingelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin eingelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist eingelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist eingelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind eingelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid eingelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind eingelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe eingelassen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest eingelassen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe eingelassen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben eingelassen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet eingelassen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben eingelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei eingelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest eingelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei eingelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien eingelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet eingelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien eingelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte eingelassen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest eingelassen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte eingelassen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten eingelassen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet eingelassen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten eingelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war eingelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst eingelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war eingelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren eingelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart eingelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren eingelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte eingelassen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest eingelassen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte eingelassen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten eingelassen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet eingelassen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten eingelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre eingelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest eingelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre eingelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären eingelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret eingelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären eingelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde eingelassen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst eingelassen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird eingelassen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden eingelassen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet eingelassen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden eingelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde eingelassen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst eingelassen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird eingelassen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden eingelassen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet eingelassen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden eingelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
einlassen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
eingelassen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
einlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
eingelassen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
eingelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig eingelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
lass ein! |
| 2. Person Plural | admittite |
lasst ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Einlassen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Einlassens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Einlassen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Einlassen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Einlassen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Einlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich erlaube |
| 2. Person Singular | admittis |
du erlaubst |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es erlaubt |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir erlauben |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr erlaubt |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde erlaubt |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst erlaubt |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird erlaubt |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden erlaubt |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet erlaubt |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden erlaubt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich erlaube |
| 2. Person Singular | admittas |
du erlaubest |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es erlaube |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir erlauben |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr erlaubet |
| 3. Person Plural | admittant |
sie erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde erlaubt |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest erlaubt |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde erlaubt |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden erlaubt |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet erlaubt |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden erlaubt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich erlaubte |
| 2. Person Singular | admittebas |
du erlaubtest |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es erlaubte |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir erlaubten |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr erlaubtet |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie erlaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde erlaubt |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest erlaubt |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde erlaubt |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden erlaubt |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet erlaubt |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden erlaubt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich erlaubte |
| 2. Person Singular | admitteres |
du erlaubtest |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es erlaubte |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir erlaubten |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr erlaubtet |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie erlaubten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde erlaubt |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest erlaubt |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde erlaubt |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden erlaubt |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet erlaubt |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden erlaubt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde erlauben |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst erlauben |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird erlauben |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden erlauben |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet erlauben |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden erlauben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde erlaubt werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst erlaubt werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird erlaubt werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden erlaubt werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet erlaubt werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden erlaubt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe erlaubt |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast erlaubt |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat erlaubt |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben erlaubt |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt erlaubt |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin erlaubt worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist erlaubt worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist erlaubt worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind erlaubt worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid erlaubt worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind erlaubt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe erlaubt |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest erlaubt |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe erlaubt |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben erlaubt |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet erlaubt |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei erlaubt worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest erlaubt worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei erlaubt worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien erlaubt worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet erlaubt worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien erlaubt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte erlaubt |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest erlaubt |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte erlaubt |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten erlaubt |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet erlaubt |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war erlaubt worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst erlaubt worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war erlaubt worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren erlaubt worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart erlaubt worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren erlaubt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte erlaubt |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest erlaubt |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte erlaubt |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten erlaubt |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet erlaubt |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten erlaubt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre erlaubt worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest erlaubt worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre erlaubt worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären erlaubt worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret erlaubt worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären erlaubt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde erlaubt haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst erlaubt haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird erlaubt haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden erlaubt haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet erlaubt haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden erlaubt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde erlaubt worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst erlaubt worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird erlaubt worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden erlaubt worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet erlaubt worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden erlaubt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
erlauben |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
erlaubt haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
erlauben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
erlaubt werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
erlaubt worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig erlaubt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
erlaube; erlaub! |
| 2. Person Plural | admittite |
erlaubt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Erlauben |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Erlaubens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Erlauben |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Erlauben |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Erlauben |
| Vokativ | admittende admittunde |
Erlauben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich gewähre |
| 2. Person Singular | admittis |
du gewährst |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es gewährt |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir gewähren |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr gewährt |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde gewährt |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst gewährt |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird gewährt |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden gewährt |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet gewährt |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden gewährt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich gewähre |
| 2. Person Singular | admittas |
du gewährest |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es gewähre |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir gewähren |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr gewähret |
| 3. Person Plural | admittant |
sie gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde gewährt |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest gewährt |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde gewährt |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden gewährt |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet gewährt |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden gewährt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich gewährte |
| 2. Person Singular | admittebas |
du gewährtest |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es gewährte |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir gewährten |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr gewährtet |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie gewährten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde gewährt |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest gewährt |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde gewährt |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden gewährt |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet gewährt |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden gewährt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich gewährte |
| 2. Person Singular | admitteres |
du gewährtest |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es gewährte |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir gewährten |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr gewährtet |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie gewährten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde gewährt |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest gewährt |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde gewährt |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden gewährt |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet gewährt |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden gewährt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde gewähren |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst gewähren |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird gewähren |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden gewähren |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet gewähren |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden gewähren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde gewährt werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst gewährt werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird gewährt werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden gewährt werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet gewährt werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden gewährt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe gewährt |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast gewährt |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat gewährt |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben gewährt |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt gewährt |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin gewährt worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist gewährt worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist gewährt worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind gewährt worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid gewährt worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind gewährt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe gewährt |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest gewährt |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe gewährt |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben gewährt |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet gewährt |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei gewährt worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest gewährt worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei gewährt worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien gewährt worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet gewährt worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien gewährt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte gewährt |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest gewährt |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte gewährt |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten gewährt |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet gewährt |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war gewährt worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst gewährt worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war gewährt worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren gewährt worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart gewährt worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren gewährt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte gewährt |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest gewährt |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte gewährt |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten gewährt |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet gewährt |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten gewährt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre gewährt worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest gewährt worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre gewährt worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären gewährt worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret gewährt worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären gewährt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde gewährt haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst gewährt haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird gewährt haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden gewährt haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet gewährt haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden gewährt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde gewährt worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst gewährt worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird gewährt worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden gewährt worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet gewährt worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden gewährt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
gewähren |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
gewährt haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
gewähren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
gewährt werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
gewährt worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig gewährt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
gewähre; gewähr! |
| 2. Person Plural | admittite |
gewährt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Gewähren |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Gewährens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Gewähren |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Gewähren |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Gewähren |
| Vokativ | admittende admittunde |
Gewähren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich sende hin |
| 2. Person Singular | admittis |
du sendest hin |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es sendet hin |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir senden hin |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr sendet hin |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie senden hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde hingesendet |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst hingesendet |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird hingesendet |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden hingesendet |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet hingesendet |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden hingesendet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich sende hin |
| 2. Person Singular | admittas |
du sendest hin |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es sende hin |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir senden hin |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr sendet hin |
| 3. Person Plural | admittant |
sie senden hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde hingesendet |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest hingesendet |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde hingesendet |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden hingesendet |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet hingesendet |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden hingesendet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich sendete hin |
| 2. Person Singular | admittebas |
du sendetest hin |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es sendete hin |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir sendeten hin |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr sendetet hin |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie sendeten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde hingesendet |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest hingesendet |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde hingesendet |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden hingesendet |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet hingesendet |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden hingesendet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich sendete hin |
| 2. Person Singular | admitteres |
du sendetest hin |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es sendete hin |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir sendeten hin |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr sendetet hin |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie sendeten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde hingesendet |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest hingesendet |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde hingesendet |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden hingesendet |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet hingesendet |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden hingesendet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde hinsenden |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst hinsenden |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird hinsenden |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden hinsenden |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet hinsenden |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden hinsenden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde hingesendet werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst hingesendet werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird hingesendet werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden hingesendet werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet hingesendet werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden hingesendet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe hingesendet |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast hingesendet |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat hingesendet |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben hingesendet |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt hingesendet |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben hingesendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin hingesendet worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist hingesendet worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist hingesendet worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind hingesendet worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid hingesendet worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind hingesendet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe hingesendet |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest hingesendet |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe hingesendet |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben hingesendet |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet hingesendet |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben hingesendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei hingesendet worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest hingesendet worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei hingesendet worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien hingesendet worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet hingesendet worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien hingesendet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte hingesendet |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest hingesendet |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte hingesendet |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten hingesendet |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet hingesendet |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten hingesendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war hingesendet worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst hingesendet worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war hingesendet worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren hingesendet worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart hingesendet worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren hingesendet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte hingesendet |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest hingesendet |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte hingesendet |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten hingesendet |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet hingesendet |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten hingesendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre hingesendet worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest hingesendet worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre hingesendet worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären hingesendet worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret hingesendet worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären hingesendet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde hingesendet haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst hingesendet haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird hingesendet haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden hingesendet haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet hingesendet haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden hingesendet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde hingesendet worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst hingesendet worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird hingesendet worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden hingesendet worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet hingesendet worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden hingesendet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
hinsenden |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
hingesendet haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
hinsenden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
hingesendet werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
hingesendet worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig hingesendet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
sende hin! |
| 2. Person Plural | admittite |
sendet hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Hinsenden |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Hinsendens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Hinsenden |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Hinsenden |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Hinsenden |
| Vokativ | admittende admittunde |
Hinsenden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich lasse hinzu |
| 2. Person Singular | admittis |
du lässt hinzu |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es lässt hinzu |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir lassen hinzu |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr lasst hinzu |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie lassen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden hinzugelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich lasse hinzu |
| 2. Person Singular | admittas |
du lassest hinzu |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es lasse hinzu |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir lassen hinzu |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr lasset hinzu |
| 3. Person Plural | admittant |
sie lassen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden hinzugelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich ließ hinzu |
| 2. Person Singular | admittebas |
du ließest hinzu |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es ließ hinzu |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir ließen hinzu |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr ließt hinzu |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie ließen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden hinzugelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich ließe hinzu |
| 2. Person Singular | admitteres |
du ließest hinzu |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es ließe hinzu |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir ließen hinzu |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr ließet hinzu |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie ließen hinzu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden hinzugelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde hinzulassen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst hinzulassen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird hinzulassen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden hinzulassen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet hinzulassen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden hinzulassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde hinzugelassen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst hinzugelassen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird hinzugelassen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden hinzugelassen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet hinzugelassen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden hinzugelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben hinzugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin hinzugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist hinzugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist hinzugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind hinzugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid hinzugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind hinzugelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben hinzugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei hinzugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest hinzugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei hinzugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien hinzugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet hinzugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien hinzugelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten hinzugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war hinzugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst hinzugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war hinzugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren hinzugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart hinzugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren hinzugelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte hinzugelassen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest hinzugelassen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte hinzugelassen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten hinzugelassen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet hinzugelassen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten hinzugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre hinzugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest hinzugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre hinzugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären hinzugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret hinzugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären hinzugelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde hinzugelassen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst hinzugelassen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird hinzugelassen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden hinzugelassen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet hinzugelassen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden hinzugelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde hinzugelassen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst hinzugelassen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird hinzugelassen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden hinzugelassen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet hinzugelassen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden hinzugelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
hinzulassen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
hinzugelassen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
hinzulassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
hinzugelassen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
hinzugelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig hinzugelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
lass hinzu! |
| 2. Person Plural | admittite |
lasst hinzu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Hinzulassen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Hinzulassens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Hinzulassen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Hinzulassen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Hinzulassen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Hinzulassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
|
| 2. Person Singular | admittis |
|
| 3. Person Singular | admittit |
|
| 1. Person Plural | admittimus |
|
| 2. Person Plural | admittitis |
|
| 3. Person Plural | admittunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittitur |
|
| 1. Person Plural | admittimur |
|
| 2. Person Plural | admittimini |
|
| 3. Person Plural | admittuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittas |
|
| 3. Person Singular | admittat |
|
| 1. Person Plural | admittamus |
|
| 2. Person Plural | admittatis |
|
| 3. Person Plural | admittant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
|
| 3. Person Singular | admittatur |
|
| 1. Person Plural | admittamur |
|
| 2. Person Plural | admittamini |
|
| 3. Person Plural | admittantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
|
| 2. Person Singular | admittebas |
|
| 3. Person Singular | admittebat |
|
| 1. Person Plural | admittebamus |
|
| 2. Person Plural | admittebatis |
|
| 3. Person Plural | admittebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
|
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
|
| 3. Person Singular | admittebatur |
|
| 1. Person Plural | admittebamur |
|
| 2. Person Plural | admittebamini |
|
| 3. Person Plural | admittebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
|
| 2. Person Singular | admitteres |
|
| 3. Person Singular | admitteret |
|
| 1. Person Plural | admitteremus |
|
| 2. Person Plural | admitteretis |
|
| 3. Person Plural | admitterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
|
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
|
| 3. Person Singular | admitteretur |
|
| 1. Person Plural | admitteremur |
|
| 2. Person Plural | admitteremini |
|
| 3. Person Plural | admitterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
|
| 2. Person Singular | admittes |
|
| 3. Person Singular | admittet |
|
| 1. Person Plural | admittemus |
|
| 2. Person Plural | admittetis |
|
| 3. Person Plural | admittent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
|
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
|
| 3. Person Singular | admittetur |
|
| 1. Person Plural | admittemur |
|
| 2. Person Plural | admittemini |
|
| 3. Person Plural | admittentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
|
| 2. Person Singular | admisisti |
|
| 3. Person Singular | admisit |
|
| 1. Person Plural | admisimus |
|
| 2. Person Plural | admisistis |
|
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
|
| 2. Person Singular | admissus es |
|
| 3. Person Singular | admissus est |
|
| 1. Person Plural | admissi sumus |
|
| 2. Person Plural | admissi estis |
|
| 3. Person Plural | admissi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
|
| 2. Person Singular | admissus sis |
|
| 3. Person Singular | admissus sit |
|
| 1. Person Plural | admissi simus |
|
| 2. Person Plural | admissi sitis |
|
| 3. Person Plural | admissi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
|
| 2. Person Singular | admiseras |
|
| 3. Person Singular | admiserat |
|
| 1. Person Plural | admiseramus |
|
| 2. Person Plural | admiseratis |
|
| 3. Person Plural | admiserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
|
| 2. Person Singular | admissus eras |
|
| 3. Person Singular | admissus erat |
|
| 1. Person Plural | admissi eramus |
|
| 2. Person Plural | admissi eratis |
|
| 3. Person Plural | admissi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
|
| 2. Person Singular | admisisses |
|
| 3. Person Singular | admisisset |
|
| 1. Person Plural | admisissemus |
|
| 2. Person Plural | admisissetis |
|
| 3. Person Plural | admisissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
|
| 2. Person Singular | admissus esses |
|
| 3. Person Singular | admissus esset |
|
| 1. Person Plural | admissi essemus |
|
| 2. Person Plural | admissi essetis |
|
| 3. Person Plural | admissi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
|
| 2. Person Singular | admiseris |
|
| 3. Person Singular | admiserit |
|
| 1. Person Plural | admiserimus |
|
| 2. Person Plural | admiseritis |
|
| 3. Person Plural | admiserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
|
| 2. Person Singular | admissus eris |
|
| 3. Person Singular | admissus erit |
|
| 1. Person Plural | admissi erimus |
|
| 2. Person Plural | admissi eritis |
|
| 3. Person Plural | admissi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
|
| Vorzeitigkeit | admisisse |
|
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
|
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
! |
| 2. Person Plural | admittite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
|
| Genitiv | admittendi admittundi |
|
| Dativ | admittendo admittundo |
|
| Akkusativ | admittendum admittundum |
|
| Ablativ | admittendo admittundo |
|
| Vokativ | admittende admittunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitto |
ich lasse zu |
| 2. Person Singular | admittis |
du lässt zu |
| 3. Person Singular | admittit |
er/sie/es lässt zu |
| 1. Person Plural | admittimus |
wir lassen zu |
| 2. Person Plural | admittitis |
ihr lasst zu |
| 3. Person Plural | admittunt |
sie lassen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittor |
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst zugelassen |
| 3. Person Singular | admittitur |
er/sie/es wird zugelassen |
| 1. Person Plural | admittimur |
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural | admittimini |
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural | admittuntur |
sie werden zugelassen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich lasse zu |
| 2. Person Singular | admittas |
du lassest zu |
| 3. Person Singular | admittat |
er/sie/es lasse zu |
| 1. Person Plural | admittamus |
wir lassen zu |
| 2. Person Plural | admittatis |
ihr lasset zu |
| 3. Person Plural | admittant |
sie lassen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde zugelassen |
| 2. Person Singular | admittaris admittare |
du werdest zugelassen |
| 3. Person Singular | admittatur |
er/sie/es werde zugelassen |
| 1. Person Plural | admittamur |
wir werden zugelassen |
| 2. Person Plural | admittamini |
ihr werdet zugelassen |
| 3. Person Plural | admittantur |
sie werden zugelassen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittebam |
ich ließ zu |
| 2. Person Singular | admittebas |
du ließest zu |
| 3. Person Singular | admittebat |
er/sie/es ließ zu |
| 1. Person Plural | admittebamus |
wir ließen zu |
| 2. Person Plural | admittebatis |
ihr ließt zu |
| 3. Person Plural | admittebant |
sie ließen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittebar |
ich wurde zugelassen |
| 2. Person Singular | admittebaris admittebare |
du wurdest zugelassen |
| 3. Person Singular | admittebatur |
er/sie/es wurde zugelassen |
| 1. Person Plural | admittebamur |
wir wurden zugelassen |
| 2. Person Plural | admittebamini |
ihr wurdet zugelassen |
| 3. Person Plural | admittebantur |
sie wurden zugelassen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admitterem |
ich ließe zu |
| 2. Person Singular | admitteres |
du ließest zu |
| 3. Person Singular | admitteret |
er/sie/es ließe zu |
| 1. Person Plural | admitteremus |
wir ließen zu |
| 2. Person Plural | admitteretis |
ihr ließet zu |
| 3. Person Plural | admitterent |
sie ließen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admitterer |
ich würde zugelassen |
| 2. Person Singular | admittereris admitterere |
du würdest zugelassen |
| 3. Person Singular | admitteretur |
er/sie/es würde zugelassen |
| 1. Person Plural | admitteremur |
wir würden zugelassen |
| 2. Person Plural | admitteremini |
ihr würdet zugelassen |
| 3. Person Plural | admitterentur |
sie würden zugelassen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admittam |
ich werde zulassen |
| 2. Person Singular | admittes |
du wirst zulassen |
| 3. Person Singular | admittet |
er/sie/es wird zulassen |
| 1. Person Plural | admittemus |
wir werden zulassen |
| 2. Person Plural | admittetis |
ihr werdet zulassen |
| 3. Person Plural | admittent |
sie werden zulassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admittar |
ich werde zugelassen werden |
| 2. Person Singular | admitteris admittere |
du wirst zugelassen werden |
| 3. Person Singular | admittetur |
er/sie/es wird zugelassen werden |
| 1. Person Plural | admittemur |
wir werden zugelassen werden |
| 2. Person Plural | admittemini |
ihr werdet zugelassen werden |
| 3. Person Plural | admittentur |
sie werden zugelassen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisi |
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular | admisisti |
du hast zugelassen |
| 3. Person Singular | admisit |
er/sie/es hat zugelassen |
| 1. Person Plural | admisimus |
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural | admisistis |
ihr habt zugelassen |
| 3. Person Plural | admiserunt admisere |
sie haben zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sum |
ich bin zugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus es |
du bist zugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus est |
er/sie/es ist zugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi sumus |
wir sind zugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi estis |
ihr seid zugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sunt |
sie sind zugelassen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiserim |
ich habe zugelassen |
| 2. Person Singular | admiseris |
du habest zugelassen |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es habe zugelassen |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir haben zugelassen |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr habet zugelassen |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie haben zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus sim |
ich sei zugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus sis |
du seiest zugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus sit |
er/sie/es sei zugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi simus |
wir seien zugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi sitis |
ihr seiet zugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi sint |
sie seien zugelassen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admiseram |
ich hatte zugelassen |
| 2. Person Singular | admiseras |
du hattest zugelassen |
| 3. Person Singular | admiserat |
er/sie/es hatte zugelassen |
| 1. Person Plural | admiseramus |
wir hatten zugelassen |
| 2. Person Plural | admiseratis |
ihr hattet zugelassen |
| 3. Person Plural | admiserant |
sie hatten zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus eram |
ich war zugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus eras |
du warst zugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus erat |
er/sie/es war zugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi eramus |
wir waren zugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi eratis |
ihr wart zugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi erant |
sie waren zugelassen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisissem |
ich hätte zugelassen |
| 2. Person Singular | admisisses |
du hättest zugelassen |
| 3. Person Singular | admisisset |
er/sie/es hätte zugelassen |
| 1. Person Plural | admisissemus |
wir hätten zugelassen |
| 2. Person Plural | admisissetis |
ihr hättet zugelassen |
| 3. Person Plural | admisissent |
sie hätten zugelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus essem |
ich wäre zugelassen worden |
| 2. Person Singular | admissus esses |
du wärest zugelassen worden |
| 3. Person Singular | admissus esset |
er/sie/es wäre zugelassen worden |
| 1. Person Plural | admissi essemus |
wir wären zugelassen worden |
| 2. Person Plural | admissi essetis |
ihr wäret zugelassen worden |
| 3. Person Plural | admissi essent |
sie wären zugelassen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admisero |
ich werde zugelassen haben |
| 2. Person Singular | admiseris |
du wirst zugelassen haben |
| 3. Person Singular | admiserit |
er/sie/es wird zugelassen haben |
| 1. Person Plural | admiserimus |
wir werden zugelassen haben |
| 2. Person Plural | admiseritis |
ihr werdet zugelassen haben |
| 3. Person Plural | admiserint |
sie werden zugelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admissus ero |
ich werde zugelassen worden sein |
| 2. Person Singular | admissus eris |
du wirst zugelassen worden sein |
| 3. Person Singular | admissus erit |
er/sie/es wird zugelassen worden sein |
| 1. Person Plural | admissi erimus |
wir werden zugelassen worden sein |
| 2. Person Plural | admissi eritis |
ihr werdet zugelassen worden sein |
| 3. Person Plural | admissi erunt |
sie werden zugelassen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admittere |
zulassen |
| Vorzeitigkeit | admisisse |
zugelassen haben |
| Nachzeitigkeit | admissurum esse |
zulassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admitti admittier |
zugelassen werden |
| Vorzeitigkeit | admissum esse |
zugelassen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admissum iri |
künftig zugelassen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admitte |
lass zu! |
| 2. Person Plural | admittite |
lasst zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admittito |
| 3. Person Singular | admittito |
| 2. Person Plural | admittitote |
| 3. Person Plural | admittunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admittere |
das Zulassen |
| Genitiv | admittendi admittundi |
des Zulassens |
| Dativ | admittendo admittundo |
dem Zulassen |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
das Zulassen |
| Ablativ | admittendo admittundo |
durch das Zulassen |
| Vokativ | admittende admittunde |
Zulassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittendus admittundus |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
| Genitiv | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittendi admittundi |
| Dativ | admittendo admittundo |
admittendae admittundae |
admittendo admittundo |
| Akkusativ | admittendum admittundum |
admittendam admittundam |
admittendum admittundum |
| Ablativ | admittendo admittundo |
admittenda admittunda |
admittendo admittundo |
| Vokativ | admittende admittunde |
admittenda admittunda |
admittendum admittundum |
Plural
| Nominativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
| Genitiv | admittendorum admittundorum |
admittendarum admittundarum |
admittendorum admittundorum |
| Dativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Akkusativ | admittendos admittundos |
admittendas admittundas |
admittenda admittunda |
| Ablativ | admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
admittendis admittundis |
| Vokativ | admittendi admittundi |
admittendae admittundae |
admittenda admittunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admittens |
admittens |
admittens |
| Genitiv | admittentis |
admittentis |
admittentis |
| Dativ | admittenti |
admittenti |
admittenti |
| Akkusativ | admittentem |
admittentem |
admittens |
| Ablativ | admittenti admittente |
admittenti admittente |
admittenti admittente |
| Vokativ | admittens |
admittens |
admittens |
Plural
| Nominativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Genitiv | admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
admittentium admittentum |
| Dativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Akkusativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
| Ablativ | admittentibus |
admittentibus |
admittentibus |
| Vokativ | admittentes |
admittentes |
admittentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissus |
admissa |
admissum |
| Genitiv | admissi |
admissae |
admissi |
| Dativ | admisso |
admissae |
admisso |
| Akkusativ | admissum |
admissam |
admissum |
| Ablativ | admisso |
admissa |
admisso |
| Vokativ | admisse |
admissa |
admissum |
Plural
| Nominativ | admissi |
admissae |
admissa |
| Genitiv | admissorum |
admissarum |
admissorum |
| Dativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Akkusativ | admissos |
admissas |
admissa |
| Ablativ | admissis |
admissis |
admissis |
| Vokativ | admissi |
admissae |
admissa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admissurus |
admissura |
admissurum |
| Genitiv | admissuri |
admissurae |
admissuri |
| Dativ | admissuro |
admissurae |
admissuro |
| Akkusativ | admissurum |
admissuram |
admissurum |
| Ablativ | admissuro |
admissura |
admissuro |
| Vokativ | admissure |
admissura |
admissurum |
Plural
| Nominativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
| Genitiv | admissurorum |
admissurarum |
admissurorum |
| Dativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Akkusativ | admissuros |
admissuras |
admissura |
| Ablativ | admissuris |
admissuris |
admissuris |
| Vokativ | admissuri |
admissurae |
admissura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admissum |
admissu |