Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| admoenire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | an die Mauern heranführen belagern (Belagerungsmaschine) in Betrieb setzen blockieren einschließen |
| admoenire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst belagert du wirst blockiert du wirst eingeschlossen |
| admoenire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | belagere blockiere; blockier schließe ein; schließ ein |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenio |
|
| 2. Person Singular | admoenis |
|
| 3. Person Singular | admoenit |
|
| 1. Person Plural | admoenimus |
|
| 2. Person Plural | admoenitis |
|
| 3. Person Plural | admoeniunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenior |
|
| 2. Person Singular | admoeniris admoenire |
|
| 3. Person Singular | admoenitur |
|
| 1. Person Plural | admoenimur |
|
| 2. Person Plural | admoenimini |
|
| 3. Person Plural | admoeniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam |
|
| 2. Person Singular | admoenias |
|
| 3. Person Singular | admoeniat |
|
| 1. Person Plural | admoeniamus |
|
| 2. Person Plural | admoeniatis |
|
| 3. Person Plural | admoeniant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar |
|
| 2. Person Singular | admoeniaris admoeniare |
|
| 3. Person Singular | admoeniatur |
|
| 1. Person Plural | admoeniamur |
|
| 2. Person Plural | admoeniamini |
|
| 3. Person Plural | admoeniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebam admoenbam |
|
| 2. Person Singular | admoeniebas admoenbas |
|
| 3. Person Singular | admoeniebat admoenbat |
|
| 1. Person Plural | admoeniebamus admoenbamus |
|
| 2. Person Plural | admoeniebatis admoenbatis |
|
| 3. Person Plural | admoeniebant admoenbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebar |
|
| 2. Person Singular | admoeniebaris admoeniebare |
|
| 3. Person Singular | admoeniebatur |
|
| 1. Person Plural | admoeniebamur |
|
| 2. Person Plural | admoeniebamini |
|
| 3. Person Plural | admoeniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirem |
|
| 2. Person Singular | admoenires |
|
| 3. Person Singular | admoeniret |
|
| 1. Person Plural | admoeniremus |
|
| 2. Person Plural | admoeniretis |
|
| 3. Person Plural | admoenirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirer |
|
| 2. Person Singular | admoenireris admoenirere |
|
| 3. Person Singular | admoeniretur |
|
| 1. Person Plural | admoeniremur |
|
| 2. Person Plural | admoeniremini |
|
| 3. Person Plural | admoenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam admoenibo |
|
| 2. Person Singular | admoenies admoenibis |
|
| 3. Person Singular | admoeniet admoenibit |
|
| 1. Person Plural | admoeniemus admoenibimus |
|
| 2. Person Plural | admoenietis admoenibitis |
|
| 3. Person Plural | admoenient admoenibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar admoenibor |
|
| 2. Person Singular | admoenieris admoeniere admoeniberis |
|
| 3. Person Singular | admoenietur admoeniberit |
|
| 1. Person Plural | admoeniemur admoenibimur |
|
| 2. Person Plural | admoeniemini admoenibimini |
|
| 3. Person Plural | admoenientur admoenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivi |
|
| 2. Person Singular | admoenivisti |
|
| 3. Person Singular | admoenivit |
|
| 1. Person Plural | admoenivimus |
|
| 2. Person Plural | admoenivistis |
|
| 3. Person Plural | admoeniverunt admoenivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sum |
|
| 2. Person Singular | admoenitus es |
|
| 3. Person Singular | admoenitus est |
|
| 1. Person Plural | admoeniti sumus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti estis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniverim |
|
| 2. Person Singular | admoeniveris |
|
| 3. Person Singular | admoeniverit |
|
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
|
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
|
| 3. Person Plural | admoeniverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sim |
|
| 2. Person Singular | admoenitus sis |
|
| 3. Person Singular | admoenitus sit |
|
| 1. Person Plural | admoeniti simus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti sitis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniveram |
|
| 2. Person Singular | admoeniveras |
|
| 3. Person Singular | admoeniverat |
|
| 1. Person Plural | admoeniveramus |
|
| 2. Person Plural | admoeniveratis |
|
| 3. Person Plural | admoeniverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus eram |
|
| 2. Person Singular | admoenitus eras |
|
| 3. Person Singular | admoenitus erat |
|
| 1. Person Plural | admoeniti eramus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti eratis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivissem |
|
| 2. Person Singular | admoenivisses |
|
| 3. Person Singular | admoenivisset |
|
| 1. Person Plural | admoenivissemus |
|
| 2. Person Plural | admoenivissetis |
|
| 3. Person Plural | admoenivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus essem |
|
| 2. Person Singular | admoenitus esses |
|
| 3. Person Singular | admoenitus esset |
|
| 1. Person Plural | admoeniti essemus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti essetis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivero |
|
| 2. Person Singular | admoeniveris |
|
| 3. Person Singular | admoeniverit |
|
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
|
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
|
| 3. Person Plural | admoeniverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus ero |
|
| 2. Person Singular | admoenitus eris |
|
| 3. Person Singular | admoenitus erit |
|
| 1. Person Plural | admoeniti erimus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti eritis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoenire |
|
| Vorzeitigkeit | admoenivisse |
|
| Nachzeitigkeit | admoeniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoeniri admoenirier |
|
| Vorzeitigkeit | admoenitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admoenitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admoeni |
! |
| 2. Person Plural | admoenite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admoenito |
| 3. Person Singular | admoenito |
| 2. Person Plural | admoenitote |
| 3. Person Plural | admoeniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admoenire |
|
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
|
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
|
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
|
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
|
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniendus admoeniundus |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendi admoeniundi |
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendo admoeniundo |
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
admoeniendam admoeniundam |
admoeniendum admoeniundum |
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendo admoeniundo |
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
Plural
| Nominativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
| Genitiv | admoeniendorum admoeniundorum |
admoeniendarum admoeniundarum |
admoeniendorum admoeniundorum |
| Dativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Akkusativ | admoeniendos admoeniundos |
admoeniendas admoeniundas |
admoenienda admoeniunda |
| Ablativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Vokativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
| Genitiv | admoenientis |
admoenientis |
admoenientis |
| Dativ | admoenienti |
admoenienti |
admoenienti |
| Akkusativ | admoenientem |
admoenientem |
admoeniens |
| Ablativ | admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
| Vokativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
Plural
| Nominativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Genitiv | admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
| Dativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Akkusativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Ablativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Vokativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoenitus |
admoenita |
admoenitum |
| Genitiv | admoeniti |
admoenitae |
admoeniti |
| Dativ | admoenito |
admoenitae |
admoenito |
| Akkusativ | admoenitum |
admoenitam |
admoenitum |
| Ablativ | admoenito |
admoenita |
admoenito |
| Vokativ | admoenite |
admoenita |
admoenitum |
Plural
| Nominativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
| Genitiv | admoenitorum |
admoenitarum |
admoenitorum |
| Dativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Akkusativ | admoenitos |
admoenitas |
admoenita |
| Ablativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Vokativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniturus |
admoenitura |
admoeniturum |
| Genitiv | admoenituri |
admoeniturae |
admoenituri |
| Dativ | admoenituro |
admoeniturae |
admoenituro |
| Akkusativ | admoeniturum |
admoenituram |
admoeniturum |
| Ablativ | admoenituro |
admoenitura |
admoenituro |
| Vokativ | admoeniture |
admoenitura |
admoeniturum |
Plural
| Nominativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
| Genitiv | admoeniturorum |
admoeniturarum |
admoeniturorum |
| Dativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Akkusativ | admoenituros |
admoenituras |
admoenitura |
| Ablativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Vokativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admoenitum |
admoenitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenio |
ich belagere |
| 2. Person Singular | admoenis |
du belagerst |
| 3. Person Singular | admoenit |
er/sie/es belagert |
| 1. Person Plural | admoenimus |
wir belagern |
| 2. Person Plural | admoenitis |
ihr belagert |
| 3. Person Plural | admoeniunt |
sie belagern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenior |
ich werde belagert |
| 2. Person Singular | admoeniris admoenire |
du wirst belagert |
| 3. Person Singular | admoenitur |
er/sie/es wird belagert |
| 1. Person Plural | admoenimur |
wir werden belagert |
| 2. Person Plural | admoenimini |
ihr werdet belagert |
| 3. Person Plural | admoeniuntur |
sie werden belagert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam |
ich belagere |
| 2. Person Singular | admoenias |
du belagerst |
| 3. Person Singular | admoeniat |
er/sie/es belagere |
| 1. Person Plural | admoeniamus |
wir belagern |
| 2. Person Plural | admoeniatis |
ihr belagert |
| 3. Person Plural | admoeniant |
sie belagern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar |
ich werde belagert |
| 2. Person Singular | admoeniaris admoeniare |
du werdest belagert |
| 3. Person Singular | admoeniatur |
er/sie/es werde belagert |
| 1. Person Plural | admoeniamur |
wir werden belagert |
| 2. Person Plural | admoeniamini |
ihr werdet belagert |
| 3. Person Plural | admoeniantur |
sie werden belagert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebam admoenbam |
ich belagerte |
| 2. Person Singular | admoeniebas admoenbas |
du belagertest |
| 3. Person Singular | admoeniebat admoenbat |
er/sie/es belagerte |
| 1. Person Plural | admoeniebamus admoenbamus |
wir belagerten |
| 2. Person Plural | admoeniebatis admoenbatis |
ihr belagertet |
| 3. Person Plural | admoeniebant admoenbant |
sie belagerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebar |
ich wurde belagert |
| 2. Person Singular | admoeniebaris admoeniebare |
du wurdest belagert |
| 3. Person Singular | admoeniebatur |
er/sie/es wurde belagert |
| 1. Person Plural | admoeniebamur |
wir wurden belagert |
| 2. Person Plural | admoeniebamini |
ihr wurdet belagert |
| 3. Person Plural | admoeniebantur |
sie wurden belagert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirem |
ich belagerte |
| 2. Person Singular | admoenires |
du belagertest |
| 3. Person Singular | admoeniret |
er/sie/es belagerte |
| 1. Person Plural | admoeniremus |
wir belagerten |
| 2. Person Plural | admoeniretis |
ihr belagertet |
| 3. Person Plural | admoenirent |
sie belagerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirer |
ich würde belagert |
| 2. Person Singular | admoenireris admoenirere |
du würdest belagert |
| 3. Person Singular | admoeniretur |
er/sie/es würde belagert |
| 1. Person Plural | admoeniremur |
wir würden belagert |
| 2. Person Plural | admoeniremini |
ihr würdet belagert |
| 3. Person Plural | admoenirentur |
sie würden belagert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam admoenibo |
ich werde belagern |
| 2. Person Singular | admoenies admoenibis |
du wirst belagern |
| 3. Person Singular | admoeniet admoenibit |
er/sie/es wird belagern |
| 1. Person Plural | admoeniemus admoenibimus |
wir werden belagern |
| 2. Person Plural | admoenietis admoenibitis |
ihr werdet belagern |
| 3. Person Plural | admoenient admoenibunt |
sie werden belagern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar admoenibor |
ich werde belagert werden |
| 2. Person Singular | admoenieris admoeniere admoeniberis |
du wirst belagert werden |
| 3. Person Singular | admoenietur admoeniberit |
er/sie/es wird belagert werden |
| 1. Person Plural | admoeniemur admoenibimur |
wir werden belagert werden |
| 2. Person Plural | admoeniemini admoenibimini |
ihr werdet belagert werden |
| 3. Person Plural | admoenientur admoenibuntur |
sie werden belagert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivi |
ich habe belagert |
| 2. Person Singular | admoenivisti |
du hast belagert |
| 3. Person Singular | admoenivit |
er/sie/es hat belagert |
| 1. Person Plural | admoenivimus |
wir haben belagert |
| 2. Person Plural | admoenivistis |
ihr habt belagert |
| 3. Person Plural | admoeniverunt admoenivere |
sie haben belagert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sum |
ich bin belagert worden |
| 2. Person Singular | admoenitus es |
du bist belagert worden |
| 3. Person Singular | admoenitus est |
er/sie/es ist belagert worden |
| 1. Person Plural | admoeniti sumus |
wir sind belagert worden |
| 2. Person Plural | admoeniti estis |
ihr seid belagert worden |
| 3. Person Plural | admoeniti sunt |
sie sind belagert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniverim |
ich habe belagert |
| 2. Person Singular | admoeniveris |
du habest belagert |
| 3. Person Singular | admoeniverit |
er/sie/es habe belagert |
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
wir haben belagert |
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
ihr habet belagert |
| 3. Person Plural | admoeniverint |
sie haben belagert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sim |
ich sei belagert worden |
| 2. Person Singular | admoenitus sis |
du seiest belagert worden |
| 3. Person Singular | admoenitus sit |
er/sie/es sei belagert worden |
| 1. Person Plural | admoeniti simus |
wir seien belagert worden |
| 2. Person Plural | admoeniti sitis |
ihr seiet belagert worden |
| 3. Person Plural | admoeniti sint |
sie seien belagert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniveram |
ich hatte belagert |
| 2. Person Singular | admoeniveras |
du hattest belagert |
| 3. Person Singular | admoeniverat |
er/sie/es hatte belagert |
| 1. Person Plural | admoeniveramus |
wir hatten belagert |
| 2. Person Plural | admoeniveratis |
ihr hattet belagert |
| 3. Person Plural | admoeniverant |
sie hatten belagert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus eram |
ich war belagert worden |
| 2. Person Singular | admoenitus eras |
du warst belagert worden |
| 3. Person Singular | admoenitus erat |
er/sie/es war belagert worden |
| 1. Person Plural | admoeniti eramus |
wir waren belagert worden |
| 2. Person Plural | admoeniti eratis |
ihr wart belagert worden |
| 3. Person Plural | admoeniti erant |
sie waren belagert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivissem |
ich hätte belagert |
| 2. Person Singular | admoenivisses |
du hättest belagert |
| 3. Person Singular | admoenivisset |
er/sie/es hätte belagert |
| 1. Person Plural | admoenivissemus |
wir hätten belagert |
| 2. Person Plural | admoenivissetis |
ihr hättet belagert |
| 3. Person Plural | admoenivissent |
sie hätten belagert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus essem |
ich wäre belagert worden |
| 2. Person Singular | admoenitus esses |
du wärest belagert worden |
| 3. Person Singular | admoenitus esset |
er/sie/es wäre belagert worden |
| 1. Person Plural | admoeniti essemus |
wir wären belagert worden |
| 2. Person Plural | admoeniti essetis |
ihr wäret belagert worden |
| 3. Person Plural | admoeniti essent |
sie wären belagert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivero |
ich werde belagert haben |
| 2. Person Singular | admoeniveris |
du wirst belagert haben |
| 3. Person Singular | admoeniverit |
er/sie/es wird belagert haben |
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
wir werden belagert haben |
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
ihr werdet belagert haben |
| 3. Person Plural | admoeniverint |
sie werden belagert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus ero |
ich werde belagert worden sein |
| 2. Person Singular | admoenitus eris |
du wirst belagert worden sein |
| 3. Person Singular | admoenitus erit |
er/sie/es wird belagert worden sein |
| 1. Person Plural | admoeniti erimus |
wir werden belagert worden sein |
| 2. Person Plural | admoeniti eritis |
ihr werdet belagert worden sein |
| 3. Person Plural | admoeniti erunt |
sie werden belagert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoenire |
belagern |
| Vorzeitigkeit | admoenivisse |
belagert haben |
| Nachzeitigkeit | admoeniturum esse |
belagern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoeniri admoenirier |
belagert werden |
| Vorzeitigkeit | admoenitum esse |
belagert worden sein |
| Nachzeitigkeit | admoenitum iri |
künftig belagert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admoeni |
belagere! |
| 2. Person Plural | admoenite |
belagert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admoenito |
| 3. Person Singular | admoenito |
| 2. Person Plural | admoenitote |
| 3. Person Plural | admoeniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admoenire |
das Belagern |
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
des Belagernes |
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
dem Belagern |
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
das Belagern |
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
durch das Belagern |
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
Belagern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniendus admoeniundus |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendi admoeniundi |
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendo admoeniundo |
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
admoeniendam admoeniundam |
admoeniendum admoeniundum |
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendo admoeniundo |
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
Plural
| Nominativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
| Genitiv | admoeniendorum admoeniundorum |
admoeniendarum admoeniundarum |
admoeniendorum admoeniundorum |
| Dativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Akkusativ | admoeniendos admoeniundos |
admoeniendas admoeniundas |
admoenienda admoeniunda |
| Ablativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Vokativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
| Genitiv | admoenientis |
admoenientis |
admoenientis |
| Dativ | admoenienti |
admoenienti |
admoenienti |
| Akkusativ | admoenientem |
admoenientem |
admoeniens |
| Ablativ | admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
| Vokativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
Plural
| Nominativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Genitiv | admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
| Dativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Akkusativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Ablativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Vokativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoenitus |
admoenita |
admoenitum |
| Genitiv | admoeniti |
admoenitae |
admoeniti |
| Dativ | admoenito |
admoenitae |
admoenito |
| Akkusativ | admoenitum |
admoenitam |
admoenitum |
| Ablativ | admoenito |
admoenita |
admoenito |
| Vokativ | admoenite |
admoenita |
admoenitum |
Plural
| Nominativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
| Genitiv | admoenitorum |
admoenitarum |
admoenitorum |
| Dativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Akkusativ | admoenitos |
admoenitas |
admoenita |
| Ablativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Vokativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniturus |
admoenitura |
admoeniturum |
| Genitiv | admoenituri |
admoeniturae |
admoenituri |
| Dativ | admoenituro |
admoeniturae |
admoenituro |
| Akkusativ | admoeniturum |
admoenituram |
admoeniturum |
| Ablativ | admoenituro |
admoenitura |
admoenituro |
| Vokativ | admoeniture |
admoenitura |
admoeniturum |
Plural
| Nominativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
| Genitiv | admoeniturorum |
admoeniturarum |
admoeniturorum |
| Dativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Akkusativ | admoenituros |
admoenituras |
admoenitura |
| Ablativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Vokativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admoenitum |
admoenitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenio |
|
| 2. Person Singular | admoenis |
|
| 3. Person Singular | admoenit |
|
| 1. Person Plural | admoenimus |
|
| 2. Person Plural | admoenitis |
|
| 3. Person Plural | admoeniunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenior |
|
| 2. Person Singular | admoeniris admoenire |
|
| 3. Person Singular | admoenitur |
|
| 1. Person Plural | admoenimur |
|
| 2. Person Plural | admoenimini |
|
| 3. Person Plural | admoeniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam |
|
| 2. Person Singular | admoenias |
|
| 3. Person Singular | admoeniat |
|
| 1. Person Plural | admoeniamus |
|
| 2. Person Plural | admoeniatis |
|
| 3. Person Plural | admoeniant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar |
|
| 2. Person Singular | admoeniaris admoeniare |
|
| 3. Person Singular | admoeniatur |
|
| 1. Person Plural | admoeniamur |
|
| 2. Person Plural | admoeniamini |
|
| 3. Person Plural | admoeniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebam admoenbam |
|
| 2. Person Singular | admoeniebas admoenbas |
|
| 3. Person Singular | admoeniebat admoenbat |
|
| 1. Person Plural | admoeniebamus admoenbamus |
|
| 2. Person Plural | admoeniebatis admoenbatis |
|
| 3. Person Plural | admoeniebant admoenbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebar |
|
| 2. Person Singular | admoeniebaris admoeniebare |
|
| 3. Person Singular | admoeniebatur |
|
| 1. Person Plural | admoeniebamur |
|
| 2. Person Plural | admoeniebamini |
|
| 3. Person Plural | admoeniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirem |
|
| 2. Person Singular | admoenires |
|
| 3. Person Singular | admoeniret |
|
| 1. Person Plural | admoeniremus |
|
| 2. Person Plural | admoeniretis |
|
| 3. Person Plural | admoenirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirer |
|
| 2. Person Singular | admoenireris admoenirere |
|
| 3. Person Singular | admoeniretur |
|
| 1. Person Plural | admoeniremur |
|
| 2. Person Plural | admoeniremini |
|
| 3. Person Plural | admoenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam admoenibo |
|
| 2. Person Singular | admoenies admoenibis |
|
| 3. Person Singular | admoeniet admoenibit |
|
| 1. Person Plural | admoeniemus admoenibimus |
|
| 2. Person Plural | admoenietis admoenibitis |
|
| 3. Person Plural | admoenient admoenibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar admoenibor |
|
| 2. Person Singular | admoenieris admoeniere admoeniberis |
|
| 3. Person Singular | admoenietur admoeniberit |
|
| 1. Person Plural | admoeniemur admoenibimur |
|
| 2. Person Plural | admoeniemini admoenibimini |
|
| 3. Person Plural | admoenientur admoenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivi |
|
| 2. Person Singular | admoenivisti |
|
| 3. Person Singular | admoenivit |
|
| 1. Person Plural | admoenivimus |
|
| 2. Person Plural | admoenivistis |
|
| 3. Person Plural | admoeniverunt admoenivere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sum |
|
| 2. Person Singular | admoenitus es |
|
| 3. Person Singular | admoenitus est |
|
| 1. Person Plural | admoeniti sumus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti estis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniverim |
|
| 2. Person Singular | admoeniveris |
|
| 3. Person Singular | admoeniverit |
|
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
|
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
|
| 3. Person Plural | admoeniverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sim |
|
| 2. Person Singular | admoenitus sis |
|
| 3. Person Singular | admoenitus sit |
|
| 1. Person Plural | admoeniti simus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti sitis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniveram |
|
| 2. Person Singular | admoeniveras |
|
| 3. Person Singular | admoeniverat |
|
| 1. Person Plural | admoeniveramus |
|
| 2. Person Plural | admoeniveratis |
|
| 3. Person Plural | admoeniverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus eram |
|
| 2. Person Singular | admoenitus eras |
|
| 3. Person Singular | admoenitus erat |
|
| 1. Person Plural | admoeniti eramus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti eratis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivissem |
|
| 2. Person Singular | admoenivisses |
|
| 3. Person Singular | admoenivisset |
|
| 1. Person Plural | admoenivissemus |
|
| 2. Person Plural | admoenivissetis |
|
| 3. Person Plural | admoenivissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus essem |
|
| 2. Person Singular | admoenitus esses |
|
| 3. Person Singular | admoenitus esset |
|
| 1. Person Plural | admoeniti essemus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti essetis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivero |
|
| 2. Person Singular | admoeniveris |
|
| 3. Person Singular | admoeniverit |
|
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
|
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
|
| 3. Person Plural | admoeniverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus ero |
|
| 2. Person Singular | admoenitus eris |
|
| 3. Person Singular | admoenitus erit |
|
| 1. Person Plural | admoeniti erimus |
|
| 2. Person Plural | admoeniti eritis |
|
| 3. Person Plural | admoeniti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoenire |
|
| Vorzeitigkeit | admoenivisse |
|
| Nachzeitigkeit | admoeniturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoeniri admoenirier |
|
| Vorzeitigkeit | admoenitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | admoenitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admoeni |
! |
| 2. Person Plural | admoenite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admoenito |
| 3. Person Singular | admoenito |
| 2. Person Plural | admoenitote |
| 3. Person Plural | admoeniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admoenire |
|
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
|
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
|
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
|
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
|
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniendus admoeniundus |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendi admoeniundi |
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendo admoeniundo |
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
admoeniendam admoeniundam |
admoeniendum admoeniundum |
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendo admoeniundo |
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
Plural
| Nominativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
| Genitiv | admoeniendorum admoeniundorum |
admoeniendarum admoeniundarum |
admoeniendorum admoeniundorum |
| Dativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Akkusativ | admoeniendos admoeniundos |
admoeniendas admoeniundas |
admoenienda admoeniunda |
| Ablativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Vokativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
| Genitiv | admoenientis |
admoenientis |
admoenientis |
| Dativ | admoenienti |
admoenienti |
admoenienti |
| Akkusativ | admoenientem |
admoenientem |
admoeniens |
| Ablativ | admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
| Vokativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
Plural
| Nominativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Genitiv | admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
| Dativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Akkusativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Ablativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Vokativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoenitus |
admoenita |
admoenitum |
| Genitiv | admoeniti |
admoenitae |
admoeniti |
| Dativ | admoenito |
admoenitae |
admoenito |
| Akkusativ | admoenitum |
admoenitam |
admoenitum |
| Ablativ | admoenito |
admoenita |
admoenito |
| Vokativ | admoenite |
admoenita |
admoenitum |
Plural
| Nominativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
| Genitiv | admoenitorum |
admoenitarum |
admoenitorum |
| Dativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Akkusativ | admoenitos |
admoenitas |
admoenita |
| Ablativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Vokativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniturus |
admoenitura |
admoeniturum |
| Genitiv | admoenituri |
admoeniturae |
admoenituri |
| Dativ | admoenituro |
admoeniturae |
admoenituro |
| Akkusativ | admoeniturum |
admoenituram |
admoeniturum |
| Ablativ | admoenituro |
admoenitura |
admoenituro |
| Vokativ | admoeniture |
admoenitura |
admoeniturum |
Plural
| Nominativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
| Genitiv | admoeniturorum |
admoeniturarum |
admoeniturorum |
| Dativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Akkusativ | admoenituros |
admoenituras |
admoenitura |
| Ablativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Vokativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admoenitum |
admoenitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenio |
ich blockiere |
| 2. Person Singular | admoenis |
du blockierst |
| 3. Person Singular | admoenit |
er/sie/es blockiert |
| 1. Person Plural | admoenimus |
wir blockieren |
| 2. Person Plural | admoenitis |
ihr blockiert |
| 3. Person Plural | admoeniunt |
sie blockieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenior |
ich werde blockiert |
| 2. Person Singular | admoeniris admoenire |
du wirst blockiert |
| 3. Person Singular | admoenitur |
er/sie/es wird blockiert |
| 1. Person Plural | admoenimur |
wir werden blockiert |
| 2. Person Plural | admoenimini |
ihr werdet blockiert |
| 3. Person Plural | admoeniuntur |
sie werden blockiert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam |
ich blockiere |
| 2. Person Singular | admoenias |
du blockierest |
| 3. Person Singular | admoeniat |
er/sie/es blockiere |
| 1. Person Plural | admoeniamus |
wir blockieren |
| 2. Person Plural | admoeniatis |
ihr blockieret |
| 3. Person Plural | admoeniant |
sie blockieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar |
ich werde blockiert |
| 2. Person Singular | admoeniaris admoeniare |
du werdest blockiert |
| 3. Person Singular | admoeniatur |
er/sie/es werde blockiert |
| 1. Person Plural | admoeniamur |
wir werden blockiert |
| 2. Person Plural | admoeniamini |
ihr werdet blockiert |
| 3. Person Plural | admoeniantur |
sie werden blockiert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebam admoenbam |
ich blockierte |
| 2. Person Singular | admoeniebas admoenbas |
du blockiertest |
| 3. Person Singular | admoeniebat admoenbat |
er/sie/es blockierte |
| 1. Person Plural | admoeniebamus admoenbamus |
wir blockierten |
| 2. Person Plural | admoeniebatis admoenbatis |
ihr blockiertet |
| 3. Person Plural | admoeniebant admoenbant |
sie blockierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebar |
ich wurde blockiert |
| 2. Person Singular | admoeniebaris admoeniebare |
du wurdest blockiert |
| 3. Person Singular | admoeniebatur |
er/sie/es wurde blockiert |
| 1. Person Plural | admoeniebamur |
wir wurden blockiert |
| 2. Person Plural | admoeniebamini |
ihr wurdet blockiert |
| 3. Person Plural | admoeniebantur |
sie wurden blockiert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirem |
ich blockierte |
| 2. Person Singular | admoenires |
du blockiertest |
| 3. Person Singular | admoeniret |
er/sie/es blockierte |
| 1. Person Plural | admoeniremus |
wir blockierten |
| 2. Person Plural | admoeniretis |
ihr blockiertet |
| 3. Person Plural | admoenirent |
sie blockierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirer |
ich würde blockiert |
| 2. Person Singular | admoenireris admoenirere |
du würdest blockiert |
| 3. Person Singular | admoeniretur |
er/sie/es würde blockiert |
| 1. Person Plural | admoeniremur |
wir würden blockiert |
| 2. Person Plural | admoeniremini |
ihr würdet blockiert |
| 3. Person Plural | admoenirentur |
sie würden blockiert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam admoenibo |
ich werde blockieren |
| 2. Person Singular | admoenies admoenibis |
du wirst blockieren |
| 3. Person Singular | admoeniet admoenibit |
er/sie/es wird blockieren |
| 1. Person Plural | admoeniemus admoenibimus |
wir werden blockieren |
| 2. Person Plural | admoenietis admoenibitis |
ihr werdet blockieren |
| 3. Person Plural | admoenient admoenibunt |
sie werden blockieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar admoenibor |
ich werde blockiert werden |
| 2. Person Singular | admoenieris admoeniere admoeniberis |
du wirst blockiert werden |
| 3. Person Singular | admoenietur admoeniberit |
er/sie/es wird blockiert werden |
| 1. Person Plural | admoeniemur admoenibimur |
wir werden blockiert werden |
| 2. Person Plural | admoeniemini admoenibimini |
ihr werdet blockiert werden |
| 3. Person Plural | admoenientur admoenibuntur |
sie werden blockiert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivi |
ich habe blockiert |
| 2. Person Singular | admoenivisti |
du hast blockiert |
| 3. Person Singular | admoenivit |
er/sie/es hat blockiert |
| 1. Person Plural | admoenivimus |
wir haben blockiert |
| 2. Person Plural | admoenivistis |
ihr habt blockiert |
| 3. Person Plural | admoeniverunt admoenivere |
sie haben blockiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sum |
ich bin blockiert worden |
| 2. Person Singular | admoenitus es |
du bist blockiert worden |
| 3. Person Singular | admoenitus est |
er/sie/es ist blockiert worden |
| 1. Person Plural | admoeniti sumus |
wir sind blockiert worden |
| 2. Person Plural | admoeniti estis |
ihr seid blockiert worden |
| 3. Person Plural | admoeniti sunt |
sie sind blockiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniverim |
ich habe blockiert |
| 2. Person Singular | admoeniveris |
du habest blockiert |
| 3. Person Singular | admoeniverit |
er/sie/es habe blockiert |
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
wir haben blockiert |
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
ihr habet blockiert |
| 3. Person Plural | admoeniverint |
sie haben blockiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sim |
ich sei blockiert worden |
| 2. Person Singular | admoenitus sis |
du seiest blockiert worden |
| 3. Person Singular | admoenitus sit |
er/sie/es sei blockiert worden |
| 1. Person Plural | admoeniti simus |
wir seien blockiert worden |
| 2. Person Plural | admoeniti sitis |
ihr seiet blockiert worden |
| 3. Person Plural | admoeniti sint |
sie seien blockiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniveram |
ich hatte blockiert |
| 2. Person Singular | admoeniveras |
du hattest blockiert |
| 3. Person Singular | admoeniverat |
er/sie/es hatte blockiert |
| 1. Person Plural | admoeniveramus |
wir hatten blockiert |
| 2. Person Plural | admoeniveratis |
ihr hattet blockiert |
| 3. Person Plural | admoeniverant |
sie hatten blockiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus eram |
ich war blockiert worden |
| 2. Person Singular | admoenitus eras |
du warst blockiert worden |
| 3. Person Singular | admoenitus erat |
er/sie/es war blockiert worden |
| 1. Person Plural | admoeniti eramus |
wir waren blockiert worden |
| 2. Person Plural | admoeniti eratis |
ihr wart blockiert worden |
| 3. Person Plural | admoeniti erant |
sie waren blockiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivissem |
ich hätte blockiert |
| 2. Person Singular | admoenivisses |
du hättest blockiert |
| 3. Person Singular | admoenivisset |
er/sie/es hätte blockiert |
| 1. Person Plural | admoenivissemus |
wir hätten blockiert |
| 2. Person Plural | admoenivissetis |
ihr hättet blockiert |
| 3. Person Plural | admoenivissent |
sie hätten blockiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus essem |
ich wäre blockiert worden |
| 2. Person Singular | admoenitus esses |
du wärest blockiert worden |
| 3. Person Singular | admoenitus esset |
er/sie/es wäre blockiert worden |
| 1. Person Plural | admoeniti essemus |
wir wären blockiert worden |
| 2. Person Plural | admoeniti essetis |
ihr wäret blockiert worden |
| 3. Person Plural | admoeniti essent |
sie wären blockiert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivero |
ich werde blockiert haben |
| 2. Person Singular | admoeniveris |
du wirst blockiert haben |
| 3. Person Singular | admoeniverit |
er/sie/es wird blockiert haben |
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
wir werden blockiert haben |
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
ihr werdet blockiert haben |
| 3. Person Plural | admoeniverint |
sie werden blockiert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus ero |
ich werde blockiert worden sein |
| 2. Person Singular | admoenitus eris |
du wirst blockiert worden sein |
| 3. Person Singular | admoenitus erit |
er/sie/es wird blockiert worden sein |
| 1. Person Plural | admoeniti erimus |
wir werden blockiert worden sein |
| 2. Person Plural | admoeniti eritis |
ihr werdet blockiert worden sein |
| 3. Person Plural | admoeniti erunt |
sie werden blockiert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoenire |
blockieren |
| Vorzeitigkeit | admoenivisse |
blockiert haben |
| Nachzeitigkeit | admoeniturum esse |
blockieren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoeniri admoenirier |
blockiert werden |
| Vorzeitigkeit | admoenitum esse |
blockiert worden sein |
| Nachzeitigkeit | admoenitum iri |
künftig blockiert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admoeni |
blockiere; blockier! |
| 2. Person Plural | admoenite |
blockiert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admoenito |
| 3. Person Singular | admoenito |
| 2. Person Plural | admoenitote |
| 3. Person Plural | admoeniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admoenire |
das Blockieren |
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
des Blockierens |
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
dem Blockieren |
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
das Blockieren |
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
durch das Blockieren |
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
Blockieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniendus admoeniundus |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendi admoeniundi |
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendo admoeniundo |
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
admoeniendam admoeniundam |
admoeniendum admoeniundum |
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendo admoeniundo |
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
Plural
| Nominativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
| Genitiv | admoeniendorum admoeniundorum |
admoeniendarum admoeniundarum |
admoeniendorum admoeniundorum |
| Dativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Akkusativ | admoeniendos admoeniundos |
admoeniendas admoeniundas |
admoenienda admoeniunda |
| Ablativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Vokativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
| Genitiv | admoenientis |
admoenientis |
admoenientis |
| Dativ | admoenienti |
admoenienti |
admoenienti |
| Akkusativ | admoenientem |
admoenientem |
admoeniens |
| Ablativ | admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
| Vokativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
Plural
| Nominativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Genitiv | admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
| Dativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Akkusativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Ablativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Vokativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoenitus |
admoenita |
admoenitum |
| Genitiv | admoeniti |
admoenitae |
admoeniti |
| Dativ | admoenito |
admoenitae |
admoenito |
| Akkusativ | admoenitum |
admoenitam |
admoenitum |
| Ablativ | admoenito |
admoenita |
admoenito |
| Vokativ | admoenite |
admoenita |
admoenitum |
Plural
| Nominativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
| Genitiv | admoenitorum |
admoenitarum |
admoenitorum |
| Dativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Akkusativ | admoenitos |
admoenitas |
admoenita |
| Ablativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Vokativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniturus |
admoenitura |
admoeniturum |
| Genitiv | admoenituri |
admoeniturae |
admoenituri |
| Dativ | admoenituro |
admoeniturae |
admoenituro |
| Akkusativ | admoeniturum |
admoenituram |
admoeniturum |
| Ablativ | admoenituro |
admoenitura |
admoenituro |
| Vokativ | admoeniture |
admoenitura |
admoeniturum |
Plural
| Nominativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
| Genitiv | admoeniturorum |
admoeniturarum |
admoeniturorum |
| Dativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Akkusativ | admoenituros |
admoenituras |
admoenitura |
| Ablativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Vokativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admoenitum |
admoenitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenio |
ich schließe ein |
| 2. Person Singular | admoenis |
du schließt ein |
| 3. Person Singular | admoenit |
er/sie/es schließt ein |
| 1. Person Plural | admoenimus |
wir schließen ein |
| 2. Person Plural | admoenitis |
ihr schließt ein |
| 3. Person Plural | admoeniunt |
sie schließen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenior |
ich werde eingeschlossen |
| 2. Person Singular | admoeniris admoenire |
du wirst eingeschlossen |
| 3. Person Singular | admoenitur |
er/sie/es wird eingeschlossen |
| 1. Person Plural | admoenimur |
wir werden eingeschlossen |
| 2. Person Plural | admoenimini |
ihr werdet eingeschlossen |
| 3. Person Plural | admoeniuntur |
sie werden eingeschlossen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam |
ich schließe ein |
| 2. Person Singular | admoenias |
du schließest ein |
| 3. Person Singular | admoeniat |
er/sie/es schließe ein |
| 1. Person Plural | admoeniamus |
wir schließen ein |
| 2. Person Plural | admoeniatis |
ihr schließet ein |
| 3. Person Plural | admoeniant |
sie schließen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar |
ich werde eingeschlossen |
| 2. Person Singular | admoeniaris admoeniare |
du werdest eingeschlossen |
| 3. Person Singular | admoeniatur |
er/sie/es werde eingeschlossen |
| 1. Person Plural | admoeniamur |
wir werden eingeschlossen |
| 2. Person Plural | admoeniamini |
ihr werdet eingeschlossen |
| 3. Person Plural | admoeniantur |
sie werden eingeschlossen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebam admoenbam |
ich schloss ein |
| 2. Person Singular | admoeniebas admoenbas |
du schlossest ein |
| 3. Person Singular | admoeniebat admoenbat |
er/sie/es schloss ein |
| 1. Person Plural | admoeniebamus admoenbamus |
wir schlossen ein |
| 2. Person Plural | admoeniebatis admoenbatis |
ihr schlosst ein |
| 3. Person Plural | admoeniebant admoenbant |
sie schlossen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniebar |
ich wurde eingeschlossen |
| 2. Person Singular | admoeniebaris admoeniebare |
du wurdest eingeschlossen |
| 3. Person Singular | admoeniebatur |
er/sie/es wurde eingeschlossen |
| 1. Person Plural | admoeniebamur |
wir wurden eingeschlossen |
| 2. Person Plural | admoeniebamini |
ihr wurdet eingeschlossen |
| 3. Person Plural | admoeniebantur |
sie wurden eingeschlossen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirem |
ich schlösse ein |
| 2. Person Singular | admoenires |
du schlössest ein |
| 3. Person Singular | admoeniret |
er/sie/es schlösse ein |
| 1. Person Plural | admoeniremus |
wir schlössen ein |
| 2. Person Plural | admoeniretis |
ihr schlösset ein |
| 3. Person Plural | admoenirent |
sie schlössen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenirer |
ich würde eingeschlossen |
| 2. Person Singular | admoenireris admoenirere |
du würdest eingeschlossen |
| 3. Person Singular | admoeniretur |
er/sie/es würde eingeschlossen |
| 1. Person Plural | admoeniremur |
wir würden eingeschlossen |
| 2. Person Plural | admoeniremini |
ihr würdet eingeschlossen |
| 3. Person Plural | admoenirentur |
sie würden eingeschlossen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniam admoenibo |
ich werde einschließen |
| 2. Person Singular | admoenies admoenibis |
du wirst einschließen |
| 3. Person Singular | admoeniet admoenibit |
er/sie/es wird einschließen |
| 1. Person Plural | admoeniemus admoenibimus |
wir werden einschließen |
| 2. Person Plural | admoenietis admoenibitis |
ihr werdet einschließen |
| 3. Person Plural | admoenient admoenibunt |
sie werden einschließen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniar admoenibor |
ich werde eingeschlossen werden |
| 2. Person Singular | admoenieris admoeniere admoeniberis |
du wirst eingeschlossen werden |
| 3. Person Singular | admoenietur admoeniberit |
er/sie/es wird eingeschlossen werden |
| 1. Person Plural | admoeniemur admoenibimur |
wir werden eingeschlossen werden |
| 2. Person Plural | admoeniemini admoenibimini |
ihr werdet eingeschlossen werden |
| 3. Person Plural | admoenientur admoenibuntur |
sie werden eingeschlossen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivi |
ich habe eingeschlossen |
| 2. Person Singular | admoenivisti |
du hast eingeschlossen |
| 3. Person Singular | admoenivit |
er/sie/es hat eingeschlossen |
| 1. Person Plural | admoenivimus |
wir haben eingeschlossen |
| 2. Person Plural | admoenivistis |
ihr habt eingeschlossen |
| 3. Person Plural | admoeniverunt admoenivere |
sie haben eingeschlossen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sum |
ich bin eingeschlossen worden |
| 2. Person Singular | admoenitus es |
du bist eingeschlossen worden |
| 3. Person Singular | admoenitus est |
er/sie/es ist eingeschlossen worden |
| 1. Person Plural | admoeniti sumus |
wir sind eingeschlossen worden |
| 2. Person Plural | admoeniti estis |
ihr seid eingeschlossen worden |
| 3. Person Plural | admoeniti sunt |
sie sind eingeschlossen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniverim |
ich habe eingeschlossen |
| 2. Person Singular | admoeniveris |
du habest eingeschlossen |
| 3. Person Singular | admoeniverit |
er/sie/es habe eingeschlossen |
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
wir haben eingeschlossen |
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
ihr habet eingeschlossen |
| 3. Person Plural | admoeniverint |
sie haben eingeschlossen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus sim |
ich sei eingeschlossen worden |
| 2. Person Singular | admoenitus sis |
du seiest eingeschlossen worden |
| 3. Person Singular | admoenitus sit |
er/sie/es sei eingeschlossen worden |
| 1. Person Plural | admoeniti simus |
wir seien eingeschlossen worden |
| 2. Person Plural | admoeniti sitis |
ihr seiet eingeschlossen worden |
| 3. Person Plural | admoeniti sint |
sie seien eingeschlossen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoeniveram |
ich hatte eingeschlossen |
| 2. Person Singular | admoeniveras |
du hattest eingeschlossen |
| 3. Person Singular | admoeniverat |
er/sie/es hatte eingeschlossen |
| 1. Person Plural | admoeniveramus |
wir hatten eingeschlossen |
| 2. Person Plural | admoeniveratis |
ihr hattet eingeschlossen |
| 3. Person Plural | admoeniverant |
sie hatten eingeschlossen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus eram |
ich war eingeschlossen worden |
| 2. Person Singular | admoenitus eras |
du warst eingeschlossen worden |
| 3. Person Singular | admoenitus erat |
er/sie/es war eingeschlossen worden |
| 1. Person Plural | admoeniti eramus |
wir waren eingeschlossen worden |
| 2. Person Plural | admoeniti eratis |
ihr wart eingeschlossen worden |
| 3. Person Plural | admoeniti erant |
sie waren eingeschlossen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivissem |
ich hätte eingeschlossen |
| 2. Person Singular | admoenivisses |
du hättest eingeschlossen |
| 3. Person Singular | admoenivisset |
er/sie/es hätte eingeschlossen |
| 1. Person Plural | admoenivissemus |
wir hätten eingeschlossen |
| 2. Person Plural | admoenivissetis |
ihr hättet eingeschlossen |
| 3. Person Plural | admoenivissent |
sie hätten eingeschlossen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus essem |
ich wäre eingeschlossen worden |
| 2. Person Singular | admoenitus esses |
du wärest eingeschlossen worden |
| 3. Person Singular | admoenitus esset |
er/sie/es wäre eingeschlossen worden |
| 1. Person Plural | admoeniti essemus |
wir wären eingeschlossen worden |
| 2. Person Plural | admoeniti essetis |
ihr wäret eingeschlossen worden |
| 3. Person Plural | admoeniti essent |
sie wären eingeschlossen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | admoenivero |
ich werde eingeschlossen haben |
| 2. Person Singular | admoeniveris |
du wirst eingeschlossen haben |
| 3. Person Singular | admoeniverit |
er/sie/es wird eingeschlossen haben |
| 1. Person Plural | admoeniverimus |
wir werden eingeschlossen haben |
| 2. Person Plural | admoeniveritis |
ihr werdet eingeschlossen haben |
| 3. Person Plural | admoeniverint |
sie werden eingeschlossen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | admoenitus ero |
ich werde eingeschlossen worden sein |
| 2. Person Singular | admoenitus eris |
du wirst eingeschlossen worden sein |
| 3. Person Singular | admoenitus erit |
er/sie/es wird eingeschlossen worden sein |
| 1. Person Plural | admoeniti erimus |
wir werden eingeschlossen worden sein |
| 2. Person Plural | admoeniti eritis |
ihr werdet eingeschlossen worden sein |
| 3. Person Plural | admoeniti erunt |
sie werden eingeschlossen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoenire |
einschließen |
| Vorzeitigkeit | admoenivisse |
eingeschlossen haben |
| Nachzeitigkeit | admoeniturum esse |
einschließen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | admoeniri admoenirier |
eingeschlossen werden |
| Vorzeitigkeit | admoenitum esse |
eingeschlossen worden sein |
| Nachzeitigkeit | admoenitum iri |
künftig eingeschlossen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | admoeni |
schließe ein; schließ ein! |
| 2. Person Plural | admoenite |
schließt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | admoenito |
| 3. Person Singular | admoenito |
| 2. Person Plural | admoenitote |
| 3. Person Plural | admoeniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | admoenire |
das Einschließen |
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
des Einschließens |
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
dem Einschließen |
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
das Einschließen |
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
durch das Einschließen |
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
Einschließen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniendus admoeniundus |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
| Genitiv | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendi admoeniundi |
| Dativ | admoeniendo admoeniundo |
admoeniendae admoeniundae |
admoeniendo admoeniundo |
| Akkusativ | admoeniendum admoeniundum |
admoeniendam admoeniundam |
admoeniendum admoeniundum |
| Ablativ | admoeniendo admoeniundo |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendo admoeniundo |
| Vokativ | admoeniende admoeniunde |
admoenienda admoeniunda |
admoeniendum admoeniundum |
Plural
| Nominativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
| Genitiv | admoeniendorum admoeniundorum |
admoeniendarum admoeniundarum |
admoeniendorum admoeniundorum |
| Dativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Akkusativ | admoeniendos admoeniundos |
admoeniendas admoeniundas |
admoenienda admoeniunda |
| Ablativ | admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
admoeniendis admoeniundis |
| Vokativ | admoeniendi admoeniundi |
admoeniendae admoeniundae |
admoenienda admoeniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
| Genitiv | admoenientis |
admoenientis |
admoenientis |
| Dativ | admoenienti |
admoenienti |
admoenienti |
| Akkusativ | admoenientem |
admoenientem |
admoeniens |
| Ablativ | admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
admoenienti admoeniente |
| Vokativ | admoeniens |
admoeniens |
admoeniens |
Plural
| Nominativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Genitiv | admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
admoenientium admoenientum |
| Dativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Akkusativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
| Ablativ | admoenientibus |
admoenientibus |
admoenientibus |
| Vokativ | admoenientes |
admoenientes |
admoenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoenitus |
admoenita |
admoenitum |
| Genitiv | admoeniti |
admoenitae |
admoeniti |
| Dativ | admoenito |
admoenitae |
admoenito |
| Akkusativ | admoenitum |
admoenitam |
admoenitum |
| Ablativ | admoenito |
admoenita |
admoenito |
| Vokativ | admoenite |
admoenita |
admoenitum |
Plural
| Nominativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
| Genitiv | admoenitorum |
admoenitarum |
admoenitorum |
| Dativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Akkusativ | admoenitos |
admoenitas |
admoenita |
| Ablativ | admoenitis |
admoenitis |
admoenitis |
| Vokativ | admoeniti |
admoenitae |
admoenita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | admoeniturus |
admoenitura |
admoeniturum |
| Genitiv | admoenituri |
admoeniturae |
admoenituri |
| Dativ | admoenituro |
admoeniturae |
admoenituro |
| Akkusativ | admoeniturum |
admoenituram |
admoeniturum |
| Ablativ | admoenituro |
admoenitura |
admoenituro |
| Vokativ | admoeniture |
admoenitura |
admoeniturum |
Plural
| Nominativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
| Genitiv | admoeniturorum |
admoeniturarum |
admoeniturorum |
| Dativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Akkusativ | admoenituros |
admoenituras |
admoenitura |
| Ablativ | admoenituris |
admoenituris |
admoenituris |
| Vokativ | admoenituri |
admoeniturae |
admoenitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| admoenitum |
admoenitu |