erinnern
mahnen
an
anführen
anregen
aufmerksam machen
bedeuten
denken lassen
denken machen
drängen
ermahnen
nahelegen
raten
überreden
warnen
zu bedenken geben
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich erinnere
2. Person Singular
admones
du erinnerst
3. Person Singular
admonet
er/sie/es erinnert
1. Person Plural
admonemus
wir erinnern
2. Person Plural
admonetis
ihr erinnert
3. Person Plural
admonent
sie erinnern
Passiv
1. Person Singular
admoneor
ich werde erinnert
2. Person Singular
admoneris admonere
du wirst erinnert
3. Person Singular
admonetur
er/sie/es wird erinnert
1. Person Plural
admonemur
wir werden erinnert
2. Person Plural
admonemini
ihr werdet erinnert
3. Person Plural
admonentur
sie werden erinnert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich erinnere
2. Person Singular
admoneas
du erinnerst
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es erinnere
1. Person Plural
admoneamus
wir erinnern
2. Person Plural
admoneatis
ihr erinnert
3. Person Plural
admoneant
sie erinnern
Passiv
1. Person Singular
admonear
ich werde erinnert
2. Person Singular
admonearis admoneare
du werdest erinnert
3. Person Singular
admoneatur
er/sie/es werde erinnert
1. Person Plural
admoneamur
wir werden erinnert
2. Person Plural
admoneamini
ihr werdet erinnert
3. Person Plural
admoneantur
sie werden erinnert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich erinnerte
2. Person Singular
admonebas
du erinnertest
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es erinnerte
1. Person Plural
admonebamus
wir erinnerten
2. Person Plural
admonebatis
ihr erinnertet
3. Person Plural
admonebant
sie erinnerten
Passiv
1. Person Singular
admonebar
ich wurde erinnert
2. Person Singular
admonebaris admonebare
du wurdest erinnert
3. Person Singular
admonebatur
er/sie/es wurde erinnert
1. Person Plural
admonebamur
wir wurden erinnert
2. Person Plural
admonebamini
ihr wurdet erinnert
3. Person Plural
admonebantur
sie wurden erinnert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich erinnerte
2. Person Singular
admoneres
du erinnertest
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es erinnerte
1. Person Plural
admoneremus
wir erinnerten
2. Person Plural
admoneretis
ihr erinnertet
3. Person Plural
admonerent
sie erinnerten
Passiv
1. Person Singular
admonerer
ich würde erinnert
2. Person Singular
admonereris admonerere
du würdest erinnert
3. Person Singular
admoneretur
er/sie/es würde erinnert
1. Person Plural
admoneremur
wir würden erinnert
2. Person Plural
admoneremini
ihr würdet erinnert
3. Person Plural
admonerentur
sie würden erinnert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde erinnern
2. Person Singular
admonebis
du wirst erinnern
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird erinnern
1. Person Plural
admonebimus
wir werden erinnern
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet erinnern
3. Person Plural
admonebunt
sie werden erinnern
Passiv
1. Person Singular
admonebor
ich werde erinnert werden
2. Person Singular
admoneberis admonebere
du wirst erinnert werden
3. Person Singular
admonebitur
er/sie/es wird erinnert werden
1. Person Plural
admonebimur
wir werden erinnert werden
2. Person Plural
admonebimini
ihr werdet erinnert werden
3. Person Plural
admonebuntur
sie werden erinnert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe erinnert
2. Person Singular
admonuisti
du hast erinnert
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat erinnert
1. Person Plural
admonuimus
wir haben erinnert
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt erinnert
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben erinnert
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
ich bin erinnert worden
2. Person Singular
admonitus es
du bist erinnert worden
3. Person Singular
admonitus est
er/sie/es ist erinnert worden
1. Person Plural
admoniti sumus
wir sind erinnert worden
2. Person Plural
admoniti estis
ihr seid erinnert worden
3. Person Plural
admoniti sunt
sie sind erinnert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe erinnert
2. Person Singular
admonueris
du habest erinnert
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe erinnert
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben erinnert
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet erinnert
3. Person Plural
admonuerint
sie haben erinnert
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
ich sei erinnert worden
2. Person Singular
admonitus sis
du seiest erinnert worden
3. Person Singular
admonitus sit
er/sie/es sei erinnert worden
1. Person Plural
admoniti simus
wir seien erinnert worden
2. Person Plural
admoniti sitis
ihr seiet erinnert worden
3. Person Plural
admoniti sint
sie seien erinnert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte erinnert
2. Person Singular
admonueras
du hattest erinnert
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte erinnert
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten erinnert
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet erinnert
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten erinnert
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
ich war erinnert worden
2. Person Singular
admonitus eras
du warst erinnert worden
3. Person Singular
admonitus erat
er/sie/es war erinnert worden
1. Person Plural
admoniti eramus
wir waren erinnert worden
2. Person Plural
admoniti eratis
ihr wart erinnert worden
3. Person Plural
admoniti erant
sie waren erinnert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte erinnert
2. Person Singular
admonuisses
du hättest erinnert
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte erinnert
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten erinnert
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet erinnert
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten erinnert
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
ich wäre erinnert worden
2. Person Singular
admonitus esses
du wärest erinnert worden
3. Person Singular
admonitus esset
er/sie/es wäre erinnert worden
1. Person Plural
admoniti essemus
wir wären erinnert worden
2. Person Plural
admoniti essetis
ihr wäret erinnert worden
3. Person Plural
admoniti essent
sie wären erinnert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde erinnert haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst erinnert haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird erinnert haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden erinnert haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet erinnert haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden erinnert haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
ich werde erinnert worden sein
2. Person Singular
admonitus eris
du wirst erinnert worden sein
3. Person Singular
admonitus erit
er/sie/es wird erinnert worden sein
1. Person Plural
admoniti erimus
wir werden erinnert worden sein
2. Person Plural
admoniti eritis
ihr werdet erinnert worden sein
3. Person Plural
admoniti erunt
sie werden erinnert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
erinnern
Vorzeitigkeit
admonuisse
erinnert haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
erinnern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
erinnert werden
Vorzeitigkeit
admonitum esse
erinnert worden sein
Nachzeitigkeit
admonitum iri
künftig erinnert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
erinnere!
2. Person Plural
admonete
erinnert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Erinnern
Genitiv
admonendi
des Erinnernes
Dativ
admonendo
dem Erinnern
Akkusativ
admonendum
das Erinnern
Ablativ
admonendo
durch das Erinnern
Vokativ
admonende
Erinnern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich mahne
2. Person Singular
admones
du mahnst
3. Person Singular
admonet
er/sie/es mahnt
1. Person Plural
admonemus
wir mahnen
2. Person Plural
admonetis
ihr mahnt
3. Person Plural
admonent
sie mahnen
Passiv
1. Person Singular
admoneor
ich werde gemahnt
2. Person Singular
admoneris admonere
du wirst gemahnt
3. Person Singular
admonetur
er/sie/es wird gemahnt
1. Person Plural
admonemur
wir werden gemahnt
2. Person Plural
admonemini
ihr werdet gemahnt
3. Person Plural
admonentur
sie werden gemahnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich mahne
2. Person Singular
admoneas
du mahnest
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es mahne
1. Person Plural
admoneamus
wir mahnen
2. Person Plural
admoneatis
ihr mahnet
3. Person Plural
admoneant
sie mahnen
Passiv
1. Person Singular
admonear
ich werde gemahnt
2. Person Singular
admonearis admoneare
du werdest gemahnt
3. Person Singular
admoneatur
er/sie/es werde gemahnt
1. Person Plural
admoneamur
wir werden gemahnt
2. Person Plural
admoneamini
ihr werdet gemahnt
3. Person Plural
admoneantur
sie werden gemahnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich mahnte
2. Person Singular
admonebas
du mahntest
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es mahnte
1. Person Plural
admonebamus
wir mahnten
2. Person Plural
admonebatis
ihr mahntet
3. Person Plural
admonebant
sie mahnten
Passiv
1. Person Singular
admonebar
ich wurde gemahnt
2. Person Singular
admonebaris admonebare
du wurdest gemahnt
3. Person Singular
admonebatur
er/sie/es wurde gemahnt
1. Person Plural
admonebamur
wir wurden gemahnt
2. Person Plural
admonebamini
ihr wurdet gemahnt
3. Person Plural
admonebantur
sie wurden gemahnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich mahnte
2. Person Singular
admoneres
du mahntest
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es mahnte
1. Person Plural
admoneremus
wir mahnten
2. Person Plural
admoneretis
ihr mahntet
3. Person Plural
admonerent
sie mahnten
Passiv
1. Person Singular
admonerer
ich würde gemahnt
2. Person Singular
admonereris admonerere
du würdest gemahnt
3. Person Singular
admoneretur
er/sie/es würde gemahnt
1. Person Plural
admoneremur
wir würden gemahnt
2. Person Plural
admoneremini
ihr würdet gemahnt
3. Person Plural
admonerentur
sie würden gemahnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde mahnen
2. Person Singular
admonebis
du wirst mahnen
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird mahnen
1. Person Plural
admonebimus
wir werden mahnen
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet mahnen
3. Person Plural
admonebunt
sie werden mahnen
Passiv
1. Person Singular
admonebor
ich werde gemahnt werden
2. Person Singular
admoneberis admonebere
du wirst gemahnt werden
3. Person Singular
admonebitur
er/sie/es wird gemahnt werden
1. Person Plural
admonebimur
wir werden gemahnt werden
2. Person Plural
admonebimini
ihr werdet gemahnt werden
3. Person Plural
admonebuntur
sie werden gemahnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe gemahnt
2. Person Singular
admonuisti
du hast gemahnt
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat gemahnt
1. Person Plural
admonuimus
wir haben gemahnt
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt gemahnt
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben gemahnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
ich bin gemahnt worden
2. Person Singular
admonitus es
du bist gemahnt worden
3. Person Singular
admonitus est
er/sie/es ist gemahnt worden
1. Person Plural
admoniti sumus
wir sind gemahnt worden
2. Person Plural
admoniti estis
ihr seid gemahnt worden
3. Person Plural
admoniti sunt
sie sind gemahnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe gemahnt
2. Person Singular
admonueris
du habest gemahnt
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe gemahnt
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben gemahnt
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet gemahnt
3. Person Plural
admonuerint
sie haben gemahnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
ich sei gemahnt worden
2. Person Singular
admonitus sis
du seiest gemahnt worden
3. Person Singular
admonitus sit
er/sie/es sei gemahnt worden
1. Person Plural
admoniti simus
wir seien gemahnt worden
2. Person Plural
admoniti sitis
ihr seiet gemahnt worden
3. Person Plural
admoniti sint
sie seien gemahnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte gemahnt
2. Person Singular
admonueras
du hattest gemahnt
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte gemahnt
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten gemahnt
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet gemahnt
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten gemahnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
ich war gemahnt worden
2. Person Singular
admonitus eras
du warst gemahnt worden
3. Person Singular
admonitus erat
er/sie/es war gemahnt worden
1. Person Plural
admoniti eramus
wir waren gemahnt worden
2. Person Plural
admoniti eratis
ihr wart gemahnt worden
3. Person Plural
admoniti erant
sie waren gemahnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte gemahnt
2. Person Singular
admonuisses
du hättest gemahnt
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte gemahnt
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten gemahnt
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet gemahnt
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten gemahnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
ich wäre gemahnt worden
2. Person Singular
admonitus esses
du wärest gemahnt worden
3. Person Singular
admonitus esset
er/sie/es wäre gemahnt worden
1. Person Plural
admoniti essemus
wir wären gemahnt worden
2. Person Plural
admoniti essetis
ihr wäret gemahnt worden
3. Person Plural
admoniti essent
sie wären gemahnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde gemahnt haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst gemahnt haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird gemahnt haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden gemahnt haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet gemahnt haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden gemahnt haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
ich werde gemahnt worden sein
2. Person Singular
admonitus eris
du wirst gemahnt worden sein
3. Person Singular
admonitus erit
er/sie/es wird gemahnt worden sein
1. Person Plural
admoniti erimus
wir werden gemahnt worden sein
2. Person Plural
admoniti eritis
ihr werdet gemahnt worden sein
3. Person Plural
admoniti erunt
sie werden gemahnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
mahnen
Vorzeitigkeit
admonuisse
gemahnt haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
mahnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
gemahnt werden
Vorzeitigkeit
admonitum esse
gemahnt worden sein
Nachzeitigkeit
admonitum iri
künftig gemahnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
mahne; mahn!
2. Person Plural
admonete
mahnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Mahnen
Genitiv
admonendi
des Mahnens
Dativ
admonendo
dem Mahnen
Akkusativ
admonendum
das Mahnen
Ablativ
admonendo
durch das Mahnen
Vokativ
admonende
Mahnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
2. Person Singular
admones
3. Person Singular
admonet
1. Person Plural
admonemus
2. Person Plural
admonetis
3. Person Plural
admonent
Passiv
1. Person Singular
admoneor
2. Person Singular
admoneris admonere
3. Person Singular
admonetur
1. Person Plural
admonemur
2. Person Plural
admonemini
3. Person Plural
admonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
2. Person Singular
admoneas
3. Person Singular
admoneat
1. Person Plural
admoneamus
2. Person Plural
admoneatis
3. Person Plural
admoneant
Passiv
1. Person Singular
admonear
2. Person Singular
admonearis admoneare
3. Person Singular
admoneatur
1. Person Plural
admoneamur
2. Person Plural
admoneamini
3. Person Plural
admoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
2. Person Singular
admonebas
3. Person Singular
admonebat
1. Person Plural
admonebamus
2. Person Plural
admonebatis
3. Person Plural
admonebant
Passiv
1. Person Singular
admonebar
2. Person Singular
admonebaris admonebare
3. Person Singular
admonebatur
1. Person Plural
admonebamur
2. Person Plural
admonebamini
3. Person Plural
admonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
2. Person Singular
admoneres
3. Person Singular
admoneret
1. Person Plural
admoneremus
2. Person Plural
admoneretis
3. Person Plural
admonerent
Passiv
1. Person Singular
admonerer
2. Person Singular
admonereris admonerere
3. Person Singular
admoneretur
1. Person Plural
admoneremur
2. Person Plural
admoneremini
3. Person Plural
admonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
2. Person Singular
admonebis
3. Person Singular
admonebit
1. Person Plural
admonebimus
2. Person Plural
admonebitis
3. Person Plural
admonebunt
Passiv
1. Person Singular
admonebor
2. Person Singular
admoneberis admonebere
3. Person Singular
admonebitur
1. Person Plural
admonebimur
2. Person Plural
admonebimini
3. Person Plural
admonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
2. Person Singular
admonuisti
3. Person Singular
admonuit
1. Person Plural
admonuimus
2. Person Plural
admonuistis
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
2. Person Singular
admonitus es
3. Person Singular
admonitus est
1. Person Plural
admoniti sumus
2. Person Plural
admoniti estis
3. Person Plural
admoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
2. Person Singular
admonitus sis
3. Person Singular
admonitus sit
1. Person Plural
admoniti simus
2. Person Plural
admoniti sitis
3. Person Plural
admoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
2. Person Singular
admonueras
3. Person Singular
admonuerat
1. Person Plural
admonueramus
2. Person Plural
admonueratis
3. Person Plural
admonuerant
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
2. Person Singular
admonitus eras
3. Person Singular
admonitus erat
1. Person Plural
admoniti eramus
2. Person Plural
admoniti eratis
3. Person Plural
admoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
2. Person Singular
admonuisses
3. Person Singular
admonuisset
1. Person Plural
admonuissemus
2. Person Plural
admonuissetis
3. Person Plural
admonuissent
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
2. Person Singular
admonitus esses
3. Person Singular
admonitus esset
1. Person Plural
admoniti essemus
2. Person Plural
admoniti essetis
3. Person Plural
admoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
2. Person Singular
admonitus eris
3. Person Singular
admonitus erit
1. Person Plural
admoniti erimus
2. Person Plural
admoniti eritis
3. Person Plural
admoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
Vorzeitigkeit
admonuisse
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
Vorzeitigkeit
admonitum esse
Nachzeitigkeit
admonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
!
2. Person Plural
admonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
Genitiv
admonendi
Dativ
admonendo
Akkusativ
admonendum
Ablativ
admonendo
Vokativ
admonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich führe an
2. Person Singular
admones
du führst an
3. Person Singular
admonet
er/sie/es führt an
1. Person Plural
admonemus
wir führen an
2. Person Plural
admonetis
ihr führt an
3. Person Plural
admonent
sie führen an
Passiv
1. Person Singular
admoneor
ich werde angeführt
2. Person Singular
admoneris admonere
du wirst angeführt
3. Person Singular
admonetur
er/sie/es wird angeführt
1. Person Plural
admonemur
wir werden angeführt
2. Person Plural
admonemini
ihr werdet angeführt
3. Person Plural
admonentur
sie werden angeführt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich führe an
2. Person Singular
admoneas
du führest an
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es führe an
1. Person Plural
admoneamus
wir führen an
2. Person Plural
admoneatis
ihr führet an
3. Person Plural
admoneant
sie führen an
Passiv
1. Person Singular
admonear
ich werde angeführt
2. Person Singular
admonearis admoneare
du werdest angeführt
3. Person Singular
admoneatur
er/sie/es werde angeführt
1. Person Plural
admoneamur
wir werden angeführt
2. Person Plural
admoneamini
ihr werdet angeführt
3. Person Plural
admoneantur
sie werden angeführt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich führte an
2. Person Singular
admonebas
du führtest an
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es führte an
1. Person Plural
admonebamus
wir führten an
2. Person Plural
admonebatis
ihr führtet an
3. Person Plural
admonebant
sie führten an
Passiv
1. Person Singular
admonebar
ich wurde angeführt
2. Person Singular
admonebaris admonebare
du wurdest angeführt
3. Person Singular
admonebatur
er/sie/es wurde angeführt
1. Person Plural
admonebamur
wir wurden angeführt
2. Person Plural
admonebamini
ihr wurdet angeführt
3. Person Plural
admonebantur
sie wurden angeführt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich führte an
2. Person Singular
admoneres
du führtest an
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es führte an
1. Person Plural
admoneremus
wir führten an
2. Person Plural
admoneretis
ihr führtet an
3. Person Plural
admonerent
sie führten an
Passiv
1. Person Singular
admonerer
ich würde angeführt
2. Person Singular
admonereris admonerere
du würdest angeführt
3. Person Singular
admoneretur
er/sie/es würde angeführt
1. Person Plural
admoneremur
wir würden angeführt
2. Person Plural
admoneremini
ihr würdet angeführt
3. Person Plural
admonerentur
sie würden angeführt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde anführen
2. Person Singular
admonebis
du wirst anführen
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird anführen
1. Person Plural
admonebimus
wir werden anführen
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet anführen
3. Person Plural
admonebunt
sie werden anführen
Passiv
1. Person Singular
admonebor
ich werde angeführt werden
2. Person Singular
admoneberis admonebere
du wirst angeführt werden
3. Person Singular
admonebitur
er/sie/es wird angeführt werden
1. Person Plural
admonebimur
wir werden angeführt werden
2. Person Plural
admonebimini
ihr werdet angeführt werden
3. Person Plural
admonebuntur
sie werden angeführt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe angeführt
2. Person Singular
admonuisti
du hast angeführt
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat angeführt
1. Person Plural
admonuimus
wir haben angeführt
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt angeführt
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben angeführt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
ich bin angeführt worden
2. Person Singular
admonitus es
du bist angeführt worden
3. Person Singular
admonitus est
er/sie/es ist angeführt worden
1. Person Plural
admoniti sumus
wir sind angeführt worden
2. Person Plural
admoniti estis
ihr seid angeführt worden
3. Person Plural
admoniti sunt
sie sind angeführt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe angeführt
2. Person Singular
admonueris
du habest angeführt
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe angeführt
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben angeführt
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet angeführt
3. Person Plural
admonuerint
sie haben angeführt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
ich sei angeführt worden
2. Person Singular
admonitus sis
du seiest angeführt worden
3. Person Singular
admonitus sit
er/sie/es sei angeführt worden
1. Person Plural
admoniti simus
wir seien angeführt worden
2. Person Plural
admoniti sitis
ihr seiet angeführt worden
3. Person Plural
admoniti sint
sie seien angeführt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte angeführt
2. Person Singular
admonueras
du hattest angeführt
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte angeführt
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten angeführt
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet angeführt
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten angeführt
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
ich war angeführt worden
2. Person Singular
admonitus eras
du warst angeführt worden
3. Person Singular
admonitus erat
er/sie/es war angeführt worden
1. Person Plural
admoniti eramus
wir waren angeführt worden
2. Person Plural
admoniti eratis
ihr wart angeführt worden
3. Person Plural
admoniti erant
sie waren angeführt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte angeführt
2. Person Singular
admonuisses
du hättest angeführt
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte angeführt
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten angeführt
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet angeführt
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten angeführt
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
ich wäre angeführt worden
2. Person Singular
admonitus esses
du wärest angeführt worden
3. Person Singular
admonitus esset
er/sie/es wäre angeführt worden
1. Person Plural
admoniti essemus
wir wären angeführt worden
2. Person Plural
admoniti essetis
ihr wäret angeführt worden
3. Person Plural
admoniti essent
sie wären angeführt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde angeführt haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst angeführt haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird angeführt haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden angeführt haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet angeführt haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden angeführt haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
ich werde angeführt worden sein
2. Person Singular
admonitus eris
du wirst angeführt worden sein
3. Person Singular
admonitus erit
er/sie/es wird angeführt worden sein
1. Person Plural
admoniti erimus
wir werden angeführt worden sein
2. Person Plural
admoniti eritis
ihr werdet angeführt worden sein
3. Person Plural
admoniti erunt
sie werden angeführt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
anführen
Vorzeitigkeit
admonuisse
angeführt haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
anführen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
angeführt werden
Vorzeitigkeit
admonitum esse
angeführt worden sein
Nachzeitigkeit
admonitum iri
künftig angeführt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
führe an; führ an!
2. Person Plural
admonete
führt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Anführen
Genitiv
admonendi
des Anführens
Dativ
admonendo
dem Anführen
Akkusativ
admonendum
das Anführen
Ablativ
admonendo
durch das Anführen
Vokativ
admonende
Anführen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich rege an
2. Person Singular
admones
du regst an
3. Person Singular
admonet
er/sie/es regt an
1. Person Plural
admonemus
wir regen an
2. Person Plural
admonetis
ihr regt an
3. Person Plural
admonent
sie regen an
Passiv
1. Person Singular
admoneor
ich werde angeregt
2. Person Singular
admoneris admonere
du wirst angeregt
3. Person Singular
admonetur
er/sie/es wird angeregt
1. Person Plural
admonemur
wir werden angeregt
2. Person Plural
admonemini
ihr werdet angeregt
3. Person Plural
admonentur
sie werden angeregt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich rege an
2. Person Singular
admoneas
du regest an
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es rege an
1. Person Plural
admoneamus
wir regen an
2. Person Plural
admoneatis
ihr reget an
3. Person Plural
admoneant
sie regen an
Passiv
1. Person Singular
admonear
ich werde angeregt
2. Person Singular
admonearis admoneare
du werdest angeregt
3. Person Singular
admoneatur
er/sie/es werde angeregt
1. Person Plural
admoneamur
wir werden angeregt
2. Person Plural
admoneamini
ihr werdet angeregt
3. Person Plural
admoneantur
sie werden angeregt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich regte an
2. Person Singular
admonebas
du regtest an
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es regte an
1. Person Plural
admonebamus
wir regten an
2. Person Plural
admonebatis
ihr regtet an
3. Person Plural
admonebant
sie regten an
Passiv
1. Person Singular
admonebar
ich wurde angeregt
2. Person Singular
admonebaris admonebare
du wurdest angeregt
3. Person Singular
admonebatur
er/sie/es wurde angeregt
1. Person Plural
admonebamur
wir wurden angeregt
2. Person Plural
admonebamini
ihr wurdet angeregt
3. Person Plural
admonebantur
sie wurden angeregt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich regte an
2. Person Singular
admoneres
du regtest an
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es regte an
1. Person Plural
admoneremus
wir regten an
2. Person Plural
admoneretis
ihr regtet an
3. Person Plural
admonerent
sie regten an
Passiv
1. Person Singular
admonerer
ich würde angeregt
2. Person Singular
admonereris admonerere
du würdest angeregt
3. Person Singular
admoneretur
er/sie/es würde angeregt
1. Person Plural
admoneremur
wir würden angeregt
2. Person Plural
admoneremini
ihr würdet angeregt
3. Person Plural
admonerentur
sie würden angeregt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde anregen
2. Person Singular
admonebis
du wirst anregen
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird anregen
1. Person Plural
admonebimus
wir werden anregen
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet anregen
3. Person Plural
admonebunt
sie werden anregen
Passiv
1. Person Singular
admonebor
ich werde angeregt werden
2. Person Singular
admoneberis admonebere
du wirst angeregt werden
3. Person Singular
admonebitur
er/sie/es wird angeregt werden
1. Person Plural
admonebimur
wir werden angeregt werden
2. Person Plural
admonebimini
ihr werdet angeregt werden
3. Person Plural
admonebuntur
sie werden angeregt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe angeregt
2. Person Singular
admonuisti
du hast angeregt
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat angeregt
1. Person Plural
admonuimus
wir haben angeregt
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt angeregt
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben angeregt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
ich bin angeregt worden
2. Person Singular
admonitus es
du bist angeregt worden
3. Person Singular
admonitus est
er/sie/es ist angeregt worden
1. Person Plural
admoniti sumus
wir sind angeregt worden
2. Person Plural
admoniti estis
ihr seid angeregt worden
3. Person Plural
admoniti sunt
sie sind angeregt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe angeregt
2. Person Singular
admonueris
du habest angeregt
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe angeregt
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben angeregt
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet angeregt
3. Person Plural
admonuerint
sie haben angeregt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
ich sei angeregt worden
2. Person Singular
admonitus sis
du seiest angeregt worden
3. Person Singular
admonitus sit
er/sie/es sei angeregt worden
1. Person Plural
admoniti simus
wir seien angeregt worden
2. Person Plural
admoniti sitis
ihr seiet angeregt worden
3. Person Plural
admoniti sint
sie seien angeregt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte angeregt
2. Person Singular
admonueras
du hattest angeregt
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte angeregt
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten angeregt
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet angeregt
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten angeregt
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
ich war angeregt worden
2. Person Singular
admonitus eras
du warst angeregt worden
3. Person Singular
admonitus erat
er/sie/es war angeregt worden
1. Person Plural
admoniti eramus
wir waren angeregt worden
2. Person Plural
admoniti eratis
ihr wart angeregt worden
3. Person Plural
admoniti erant
sie waren angeregt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte angeregt
2. Person Singular
admonuisses
du hättest angeregt
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte angeregt
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten angeregt
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet angeregt
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten angeregt
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
ich wäre angeregt worden
2. Person Singular
admonitus esses
du wärest angeregt worden
3. Person Singular
admonitus esset
er/sie/es wäre angeregt worden
1. Person Plural
admoniti essemus
wir wären angeregt worden
2. Person Plural
admoniti essetis
ihr wäret angeregt worden
3. Person Plural
admoniti essent
sie wären angeregt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde angeregt haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst angeregt haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird angeregt haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden angeregt haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet angeregt haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden angeregt haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
ich werde angeregt worden sein
2. Person Singular
admonitus eris
du wirst angeregt worden sein
3. Person Singular
admonitus erit
er/sie/es wird angeregt worden sein
1. Person Plural
admoniti erimus
wir werden angeregt worden sein
2. Person Plural
admoniti eritis
ihr werdet angeregt worden sein
3. Person Plural
admoniti erunt
sie werden angeregt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
anregen
Vorzeitigkeit
admonuisse
angeregt haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
anregen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
angeregt werden
Vorzeitigkeit
admonitum esse
angeregt worden sein
Nachzeitigkeit
admonitum iri
künftig angeregt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
rege an; reg an!
2. Person Plural
admonete
regt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Anregen
Genitiv
admonendi
des Anregens
Dativ
admonendo
dem Anregen
Akkusativ
admonendum
das Anregen
Ablativ
admonendo
durch das Anregen
Vokativ
admonende
Anregen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
2. Person Singular
admones
3. Person Singular
admonet
1. Person Plural
admonemus
2. Person Plural
admonetis
3. Person Plural
admonent
Passiv
1. Person Singular
admoneor
2. Person Singular
admoneris admonere
3. Person Singular
admonetur
1. Person Plural
admonemur
2. Person Plural
admonemini
3. Person Plural
admonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
2. Person Singular
admoneas
3. Person Singular
admoneat
1. Person Plural
admoneamus
2. Person Plural
admoneatis
3. Person Plural
admoneant
Passiv
1. Person Singular
admonear
2. Person Singular
admonearis admoneare
3. Person Singular
admoneatur
1. Person Plural
admoneamur
2. Person Plural
admoneamini
3. Person Plural
admoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
2. Person Singular
admonebas
3. Person Singular
admonebat
1. Person Plural
admonebamus
2. Person Plural
admonebatis
3. Person Plural
admonebant
Passiv
1. Person Singular
admonebar
2. Person Singular
admonebaris admonebare
3. Person Singular
admonebatur
1. Person Plural
admonebamur
2. Person Plural
admonebamini
3. Person Plural
admonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
2. Person Singular
admoneres
3. Person Singular
admoneret
1. Person Plural
admoneremus
2. Person Plural
admoneretis
3. Person Plural
admonerent
Passiv
1. Person Singular
admonerer
2. Person Singular
admonereris admonerere
3. Person Singular
admoneretur
1. Person Plural
admoneremur
2. Person Plural
admoneremini
3. Person Plural
admonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
2. Person Singular
admonebis
3. Person Singular
admonebit
1. Person Plural
admonebimus
2. Person Plural
admonebitis
3. Person Plural
admonebunt
Passiv
1. Person Singular
admonebor
2. Person Singular
admoneberis admonebere
3. Person Singular
admonebitur
1. Person Plural
admonebimur
2. Person Plural
admonebimini
3. Person Plural
admonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
2. Person Singular
admonuisti
3. Person Singular
admonuit
1. Person Plural
admonuimus
2. Person Plural
admonuistis
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
2. Person Singular
admonitus es
3. Person Singular
admonitus est
1. Person Plural
admoniti sumus
2. Person Plural
admoniti estis
3. Person Plural
admoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
2. Person Singular
admonitus sis
3. Person Singular
admonitus sit
1. Person Plural
admoniti simus
2. Person Plural
admoniti sitis
3. Person Plural
admoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
2. Person Singular
admonueras
3. Person Singular
admonuerat
1. Person Plural
admonueramus
2. Person Plural
admonueratis
3. Person Plural
admonuerant
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
2. Person Singular
admonitus eras
3. Person Singular
admonitus erat
1. Person Plural
admoniti eramus
2. Person Plural
admoniti eratis
3. Person Plural
admoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
2. Person Singular
admonuisses
3. Person Singular
admonuisset
1. Person Plural
admonuissemus
2. Person Plural
admonuissetis
3. Person Plural
admonuissent
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
2. Person Singular
admonitus esses
3. Person Singular
admonitus esset
1. Person Plural
admoniti essemus
2. Person Plural
admoniti essetis
3. Person Plural
admoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
2. Person Singular
admonitus eris
3. Person Singular
admonitus erit
1. Person Plural
admoniti erimus
2. Person Plural
admoniti eritis
3. Person Plural
admoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
Vorzeitigkeit
admonuisse
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
Vorzeitigkeit
admonitum esse
Nachzeitigkeit
admonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
!
2. Person Plural
admonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
Genitiv
admonendi
Dativ
admonendo
Akkusativ
admonendum
Ablativ
admonendo
Vokativ
admonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich bedeute
2. Person Singular
admones
du bedeutest
3. Person Singular
admonet
er/sie/es bedeutet
1. Person Plural
admonemus
wir bedeuten
2. Person Plural
admonetis
ihr bedeutet
3. Person Plural
admonent
sie bedeuten
Passiv
1. Person Singular
admoneor
2. Person Singular
admoneris admonere
3. Person Singular
admonetur
1. Person Plural
admonemur
2. Person Plural
admonemini
3. Person Plural
admonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich bedeute
2. Person Singular
admoneas
du bedeutest
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es bedeute
1. Person Plural
admoneamus
wir bedeuten
2. Person Plural
admoneatis
ihr bedeutet
3. Person Plural
admoneant
sie bedeuten
Passiv
1. Person Singular
admonear
2. Person Singular
admonearis admoneare
3. Person Singular
admoneatur
1. Person Plural
admoneamur
2. Person Plural
admoneamini
3. Person Plural
admoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich bedeutete
2. Person Singular
admonebas
du bedeutetest
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es bedeutete
1. Person Plural
admonebamus
wir bedeuteten
2. Person Plural
admonebatis
ihr bedeutetet
3. Person Plural
admonebant
sie bedeuteten
Passiv
1. Person Singular
admonebar
2. Person Singular
admonebaris admonebare
3. Person Singular
admonebatur
1. Person Plural
admonebamur
2. Person Plural
admonebamini
3. Person Plural
admonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich bedeutete
2. Person Singular
admoneres
du bedeutetest
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es bedeutete
1. Person Plural
admoneremus
wir bedeuteten
2. Person Plural
admoneretis
ihr bedeutetet
3. Person Plural
admonerent
sie bedeuteten
Passiv
1. Person Singular
admonerer
2. Person Singular
admonereris admonerere
3. Person Singular
admoneretur
1. Person Plural
admoneremur
2. Person Plural
admoneremini
3. Person Plural
admonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde bedeuten
2. Person Singular
admonebis
du wirst bedeuten
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird bedeuten
1. Person Plural
admonebimus
wir werden bedeuten
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet bedeuten
3. Person Plural
admonebunt
sie werden bedeuten
Passiv
1. Person Singular
admonebor
2. Person Singular
admoneberis admonebere
3. Person Singular
admonebitur
1. Person Plural
admonebimur
2. Person Plural
admonebimini
3. Person Plural
admonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe bedeutet
2. Person Singular
admonuisti
du hast bedeutet
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat bedeutet
1. Person Plural
admonuimus
wir haben bedeutet
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt bedeutet
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben bedeutet
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
2. Person Singular
admonitus es
3. Person Singular
admonitus est
1. Person Plural
admoniti sumus
2. Person Plural
admoniti estis
3. Person Plural
admoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe bedeutet
2. Person Singular
admonueris
du habest bedeutet
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe bedeutet
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben bedeutet
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet bedeutet
3. Person Plural
admonuerint
sie haben bedeutet
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
2. Person Singular
admonitus sis
3. Person Singular
admonitus sit
1. Person Plural
admoniti simus
2. Person Plural
admoniti sitis
3. Person Plural
admoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte bedeutet
2. Person Singular
admonueras
du hattest bedeutet
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte bedeutet
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten bedeutet
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet bedeutet
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten bedeutet
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
2. Person Singular
admonitus eras
3. Person Singular
admonitus erat
1. Person Plural
admoniti eramus
2. Person Plural
admoniti eratis
3. Person Plural
admoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte bedeutet
2. Person Singular
admonuisses
du hättest bedeutet
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte bedeutet
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten bedeutet
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet bedeutet
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten bedeutet
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
2. Person Singular
admonitus esses
3. Person Singular
admonitus esset
1. Person Plural
admoniti essemus
2. Person Plural
admoniti essetis
3. Person Plural
admoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde bedeutet haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst bedeutet haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird bedeutet haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden bedeutet haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet bedeutet haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden bedeutet haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
2. Person Singular
admonitus eris
3. Person Singular
admonitus erit
1. Person Plural
admoniti erimus
2. Person Plural
admoniti eritis
3. Person Plural
admoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
bedeuten
Vorzeitigkeit
admonuisse
bedeutet haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
bedeuten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
Vorzeitigkeit
admonitum esse
Nachzeitigkeit
admonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
bedeute!
2. Person Plural
admonete
bedeutet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Bedeuten
Genitiv
admonendi
des Bedeutens
Dativ
admonendo
dem Bedeuten
Akkusativ
admonendum
das Bedeuten
Ablativ
admonendo
durch das Bedeuten
Vokativ
admonende
Bedeuten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
2. Person Singular
admones
3. Person Singular
admonet
1. Person Plural
admonemus
2. Person Plural
admonetis
3. Person Plural
admonent
Passiv
1. Person Singular
admoneor
2. Person Singular
admoneris admonere
3. Person Singular
admonetur
1. Person Plural
admonemur
2. Person Plural
admonemini
3. Person Plural
admonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
2. Person Singular
admoneas
3. Person Singular
admoneat
1. Person Plural
admoneamus
2. Person Plural
admoneatis
3. Person Plural
admoneant
Passiv
1. Person Singular
admonear
2. Person Singular
admonearis admoneare
3. Person Singular
admoneatur
1. Person Plural
admoneamur
2. Person Plural
admoneamini
3. Person Plural
admoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
2. Person Singular
admonebas
3. Person Singular
admonebat
1. Person Plural
admonebamus
2. Person Plural
admonebatis
3. Person Plural
admonebant
Passiv
1. Person Singular
admonebar
2. Person Singular
admonebaris admonebare
3. Person Singular
admonebatur
1. Person Plural
admonebamur
2. Person Plural
admonebamini
3. Person Plural
admonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
2. Person Singular
admoneres
3. Person Singular
admoneret
1. Person Plural
admoneremus
2. Person Plural
admoneretis
3. Person Plural
admonerent
Passiv
1. Person Singular
admonerer
2. Person Singular
admonereris admonerere
3. Person Singular
admoneretur
1. Person Plural
admoneremur
2. Person Plural
admoneremini
3. Person Plural
admonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
2. Person Singular
admonebis
3. Person Singular
admonebit
1. Person Plural
admonebimus
2. Person Plural
admonebitis
3. Person Plural
admonebunt
Passiv
1. Person Singular
admonebor
2. Person Singular
admoneberis admonebere
3. Person Singular
admonebitur
1. Person Plural
admonebimur
2. Person Plural
admonebimini
3. Person Plural
admonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
2. Person Singular
admonuisti
3. Person Singular
admonuit
1. Person Plural
admonuimus
2. Person Plural
admonuistis
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
2. Person Singular
admonitus es
3. Person Singular
admonitus est
1. Person Plural
admoniti sumus
2. Person Plural
admoniti estis
3. Person Plural
admoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
2. Person Singular
admonitus sis
3. Person Singular
admonitus sit
1. Person Plural
admoniti simus
2. Person Plural
admoniti sitis
3. Person Plural
admoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
2. Person Singular
admonueras
3. Person Singular
admonuerat
1. Person Plural
admonueramus
2. Person Plural
admonueratis
3. Person Plural
admonuerant
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
2. Person Singular
admonitus eras
3. Person Singular
admonitus erat
1. Person Plural
admoniti eramus
2. Person Plural
admoniti eratis
3. Person Plural
admoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
2. Person Singular
admonuisses
3. Person Singular
admonuisset
1. Person Plural
admonuissemus
2. Person Plural
admonuissetis
3. Person Plural
admonuissent
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
2. Person Singular
admonitus esses
3. Person Singular
admonitus esset
1. Person Plural
admoniti essemus
2. Person Plural
admoniti essetis
3. Person Plural
admoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
2. Person Singular
admonitus eris
3. Person Singular
admonitus erit
1. Person Plural
admoniti erimus
2. Person Plural
admoniti eritis
3. Person Plural
admoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
Vorzeitigkeit
admonuisse
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
Vorzeitigkeit
admonitum esse
Nachzeitigkeit
admonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
!
2. Person Plural
admonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
Genitiv
admonendi
Dativ
admonendo
Akkusativ
admonendum
Ablativ
admonendo
Vokativ
admonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
2. Person Singular
admones
3. Person Singular
admonet
1. Person Plural
admonemus
2. Person Plural
admonetis
3. Person Plural
admonent
Passiv
1. Person Singular
admoneor
2. Person Singular
admoneris admonere
3. Person Singular
admonetur
1. Person Plural
admonemur
2. Person Plural
admonemini
3. Person Plural
admonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
2. Person Singular
admoneas
3. Person Singular
admoneat
1. Person Plural
admoneamus
2. Person Plural
admoneatis
3. Person Plural
admoneant
Passiv
1. Person Singular
admonear
2. Person Singular
admonearis admoneare
3. Person Singular
admoneatur
1. Person Plural
admoneamur
2. Person Plural
admoneamini
3. Person Plural
admoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
2. Person Singular
admonebas
3. Person Singular
admonebat
1. Person Plural
admonebamus
2. Person Plural
admonebatis
3. Person Plural
admonebant
Passiv
1. Person Singular
admonebar
2. Person Singular
admonebaris admonebare
3. Person Singular
admonebatur
1. Person Plural
admonebamur
2. Person Plural
admonebamini
3. Person Plural
admonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
2. Person Singular
admoneres
3. Person Singular
admoneret
1. Person Plural
admoneremus
2. Person Plural
admoneretis
3. Person Plural
admonerent
Passiv
1. Person Singular
admonerer
2. Person Singular
admonereris admonerere
3. Person Singular
admoneretur
1. Person Plural
admoneremur
2. Person Plural
admoneremini
3. Person Plural
admonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
2. Person Singular
admonebis
3. Person Singular
admonebit
1. Person Plural
admonebimus
2. Person Plural
admonebitis
3. Person Plural
admonebunt
Passiv
1. Person Singular
admonebor
2. Person Singular
admoneberis admonebere
3. Person Singular
admonebitur
1. Person Plural
admonebimur
2. Person Plural
admonebimini
3. Person Plural
admonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
2. Person Singular
admonuisti
3. Person Singular
admonuit
1. Person Plural
admonuimus
2. Person Plural
admonuistis
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
2. Person Singular
admonitus es
3. Person Singular
admonitus est
1. Person Plural
admoniti sumus
2. Person Plural
admoniti estis
3. Person Plural
admoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
2. Person Singular
admonitus sis
3. Person Singular
admonitus sit
1. Person Plural
admoniti simus
2. Person Plural
admoniti sitis
3. Person Plural
admoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
2. Person Singular
admonueras
3. Person Singular
admonuerat
1. Person Plural
admonueramus
2. Person Plural
admonueratis
3. Person Plural
admonuerant
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
2. Person Singular
admonitus eras
3. Person Singular
admonitus erat
1. Person Plural
admoniti eramus
2. Person Plural
admoniti eratis
3. Person Plural
admoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
2. Person Singular
admonuisses
3. Person Singular
admonuisset
1. Person Plural
admonuissemus
2. Person Plural
admonuissetis
3. Person Plural
admonuissent
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
2. Person Singular
admonitus esses
3. Person Singular
admonitus esset
1. Person Plural
admoniti essemus
2. Person Plural
admoniti essetis
3. Person Plural
admoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
2. Person Singular
admonitus eris
3. Person Singular
admonitus erit
1. Person Plural
admoniti erimus
2. Person Plural
admoniti eritis
3. Person Plural
admoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
Vorzeitigkeit
admonuisse
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
Vorzeitigkeit
admonitum esse
Nachzeitigkeit
admonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
!
2. Person Plural
admonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
Genitiv
admonendi
Dativ
admonendo
Akkusativ
admonendum
Ablativ
admonendo
Vokativ
admonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich dränge
2. Person Singular
admones
du drängst
3. Person Singular
admonet
er/sie/es drängt
1. Person Plural
admonemus
wir drängen
2. Person Plural
admonetis
ihr drängt
3. Person Plural
admonent
sie drängen
Passiv
1. Person Singular
admoneor
ich werde gedrängt
2. Person Singular
admoneris admonere
du wirst gedrängt
3. Person Singular
admonetur
er/sie/es wird gedrängt
1. Person Plural
admonemur
wir werden gedrängt
2. Person Plural
admonemini
ihr werdet gedrängt
3. Person Plural
admonentur
sie werden gedrängt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich dränge
2. Person Singular
admoneas
du drängest
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es dränge
1. Person Plural
admoneamus
wir drängen
2. Person Plural
admoneatis
ihr dränget
3. Person Plural
admoneant
sie drängen
Passiv
1. Person Singular
admonear
ich werde gedrängt
2. Person Singular
admonearis admoneare
du werdest gedrängt
3. Person Singular
admoneatur
er/sie/es werde gedrängt
1. Person Plural
admoneamur
wir werden gedrängt
2. Person Plural
admoneamini
ihr werdet gedrängt
3. Person Plural
admoneantur
sie werden gedrängt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich drängte
2. Person Singular
admonebas
du drängtest
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es drängte
1. Person Plural
admonebamus
wir drängten
2. Person Plural
admonebatis
ihr drängtet
3. Person Plural
admonebant
sie drängten
Passiv
1. Person Singular
admonebar
ich wurde gedrängt
2. Person Singular
admonebaris admonebare
du wurdest gedrängt
3. Person Singular
admonebatur
er/sie/es wurde gedrängt
1. Person Plural
admonebamur
wir wurden gedrängt
2. Person Plural
admonebamini
ihr wurdet gedrängt
3. Person Plural
admonebantur
sie wurden gedrängt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich drängte
2. Person Singular
admoneres
du drängtest
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es drängte
1. Person Plural
admoneremus
wir drängten
2. Person Plural
admoneretis
ihr drängtet
3. Person Plural
admonerent
sie drängten
Passiv
1. Person Singular
admonerer
ich würde gedrängt
2. Person Singular
admonereris admonerere
du würdest gedrängt
3. Person Singular
admoneretur
er/sie/es würde gedrängt
1. Person Plural
admoneremur
wir würden gedrängt
2. Person Plural
admoneremini
ihr würdet gedrängt
3. Person Plural
admonerentur
sie würden gedrängt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde drängen
2. Person Singular
admonebis
du wirst drängen
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird drängen
1. Person Plural
admonebimus
wir werden drängen
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet drängen
3. Person Plural
admonebunt
sie werden drängen
Passiv
1. Person Singular
admonebor
ich werde gedrängt werden
2. Person Singular
admoneberis admonebere
du wirst gedrängt werden
3. Person Singular
admonebitur
er/sie/es wird gedrängt werden
1. Person Plural
admonebimur
wir werden gedrängt werden
2. Person Plural
admonebimini
ihr werdet gedrängt werden
3. Person Plural
admonebuntur
sie werden gedrängt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe gedrängt
2. Person Singular
admonuisti
du hast gedrängt
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat gedrängt
1. Person Plural
admonuimus
wir haben gedrängt
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt gedrängt
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben gedrängt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
ich bin gedrängt worden
2. Person Singular
admonitus es
du bist gedrängt worden
3. Person Singular
admonitus est
er/sie/es ist gedrängt worden
1. Person Plural
admoniti sumus
wir sind gedrängt worden
2. Person Plural
admoniti estis
ihr seid gedrängt worden
3. Person Plural
admoniti sunt
sie sind gedrängt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe gedrängt
2. Person Singular
admonueris
du habest gedrängt
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe gedrängt
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben gedrängt
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet gedrängt
3. Person Plural
admonuerint
sie haben gedrängt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
ich sei gedrängt worden
2. Person Singular
admonitus sis
du seiest gedrängt worden
3. Person Singular
admonitus sit
er/sie/es sei gedrängt worden
1. Person Plural
admoniti simus
wir seien gedrängt worden
2. Person Plural
admoniti sitis
ihr seiet gedrängt worden
3. Person Plural
admoniti sint
sie seien gedrängt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte gedrängt
2. Person Singular
admonueras
du hattest gedrängt
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte gedrängt
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten gedrängt
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet gedrängt
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten gedrängt
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
ich war gedrängt worden
2. Person Singular
admonitus eras
du warst gedrängt worden
3. Person Singular
admonitus erat
er/sie/es war gedrängt worden
1. Person Plural
admoniti eramus
wir waren gedrängt worden
2. Person Plural
admoniti eratis
ihr wart gedrängt worden
3. Person Plural
admoniti erant
sie waren gedrängt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte gedrängt
2. Person Singular
admonuisses
du hättest gedrängt
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte gedrängt
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten gedrängt
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet gedrängt
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten gedrängt
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
ich wäre gedrängt worden
2. Person Singular
admonitus esses
du wärest gedrängt worden
3. Person Singular
admonitus esset
er/sie/es wäre gedrängt worden
1. Person Plural
admoniti essemus
wir wären gedrängt worden
2. Person Plural
admoniti essetis
ihr wäret gedrängt worden
3. Person Plural
admoniti essent
sie wären gedrängt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde gedrängt haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst gedrängt haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird gedrängt haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden gedrängt haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet gedrängt haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden gedrängt haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
ich werde gedrängt worden sein
2. Person Singular
admonitus eris
du wirst gedrängt worden sein
3. Person Singular
admonitus erit
er/sie/es wird gedrängt worden sein
1. Person Plural
admoniti erimus
wir werden gedrängt worden sein
2. Person Plural
admoniti eritis
ihr werdet gedrängt worden sein
3. Person Plural
admoniti erunt
sie werden gedrängt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
drängen
Vorzeitigkeit
admonuisse
gedrängt haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
drängen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
gedrängt werden
Vorzeitigkeit
admonitum esse
gedrängt worden sein
Nachzeitigkeit
admonitum iri
künftig gedrängt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
dränge; dräng!
2. Person Plural
admonete
drängt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Drängen
Genitiv
admonendi
des Drängens
Dativ
admonendo
dem Drängen
Akkusativ
admonendum
das Drängen
Ablativ
admonendo
durch das Drängen
Vokativ
admonende
Drängen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich ermahne
2. Person Singular
admones
du ermahnst
3. Person Singular
admonet
er/sie/es ermahnt
1. Person Plural
admonemus
wir ermahnen
2. Person Plural
admonetis
ihr ermahnt
3. Person Plural
admonent
sie ermahnen
Passiv
1. Person Singular
admoneor
ich werde ermahnt
2. Person Singular
admoneris admonere
du wirst ermahnt
3. Person Singular
admonetur
er/sie/es wird ermahnt
1. Person Plural
admonemur
wir werden ermahnt
2. Person Plural
admonemini
ihr werdet ermahnt
3. Person Plural
admonentur
sie werden ermahnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich ermahne
2. Person Singular
admoneas
du ermahnest
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es ermahne
1. Person Plural
admoneamus
wir ermahnen
2. Person Plural
admoneatis
ihr ermahnet
3. Person Plural
admoneant
sie ermahnen
Passiv
1. Person Singular
admonear
ich werde ermahnt
2. Person Singular
admonearis admoneare
du werdest ermahnt
3. Person Singular
admoneatur
er/sie/es werde ermahnt
1. Person Plural
admoneamur
wir werden ermahnt
2. Person Plural
admoneamini
ihr werdet ermahnt
3. Person Plural
admoneantur
sie werden ermahnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich ermahnte
2. Person Singular
admonebas
du ermahntest
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es ermahnte
1. Person Plural
admonebamus
wir ermahnten
2. Person Plural
admonebatis
ihr ermahntet
3. Person Plural
admonebant
sie ermahnten
Passiv
1. Person Singular
admonebar
ich wurde ermahnt
2. Person Singular
admonebaris admonebare
du wurdest ermahnt
3. Person Singular
admonebatur
er/sie/es wurde ermahnt
1. Person Plural
admonebamur
wir wurden ermahnt
2. Person Plural
admonebamini
ihr wurdet ermahnt
3. Person Plural
admonebantur
sie wurden ermahnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich ermahnte
2. Person Singular
admoneres
du ermahntest
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es ermahnte
1. Person Plural
admoneremus
wir ermahnten
2. Person Plural
admoneretis
ihr ermahntet
3. Person Plural
admonerent
sie ermahnten
Passiv
1. Person Singular
admonerer
ich würde ermahnt
2. Person Singular
admonereris admonerere
du würdest ermahnt
3. Person Singular
admoneretur
er/sie/es würde ermahnt
1. Person Plural
admoneremur
wir würden ermahnt
2. Person Plural
admoneremini
ihr würdet ermahnt
3. Person Plural
admonerentur
sie würden ermahnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde ermahnen
2. Person Singular
admonebis
du wirst ermahnen
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird ermahnen
1. Person Plural
admonebimus
wir werden ermahnen
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet ermahnen
3. Person Plural
admonebunt
sie werden ermahnen
Passiv
1. Person Singular
admonebor
ich werde ermahnt werden
2. Person Singular
admoneberis admonebere
du wirst ermahnt werden
3. Person Singular
admonebitur
er/sie/es wird ermahnt werden
1. Person Plural
admonebimur
wir werden ermahnt werden
2. Person Plural
admonebimini
ihr werdet ermahnt werden
3. Person Plural
admonebuntur
sie werden ermahnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe ermahnt
2. Person Singular
admonuisti
du hast ermahnt
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat ermahnt
1. Person Plural
admonuimus
wir haben ermahnt
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt ermahnt
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben ermahnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
ich bin ermahnt worden
2. Person Singular
admonitus es
du bist ermahnt worden
3. Person Singular
admonitus est
er/sie/es ist ermahnt worden
1. Person Plural
admoniti sumus
wir sind ermahnt worden
2. Person Plural
admoniti estis
ihr seid ermahnt worden
3. Person Plural
admoniti sunt
sie sind ermahnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe ermahnt
2. Person Singular
admonueris
du habest ermahnt
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe ermahnt
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben ermahnt
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet ermahnt
3. Person Plural
admonuerint
sie haben ermahnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
ich sei ermahnt worden
2. Person Singular
admonitus sis
du seiest ermahnt worden
3. Person Singular
admonitus sit
er/sie/es sei ermahnt worden
1. Person Plural
admoniti simus
wir seien ermahnt worden
2. Person Plural
admoniti sitis
ihr seiet ermahnt worden
3. Person Plural
admoniti sint
sie seien ermahnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte ermahnt
2. Person Singular
admonueras
du hattest ermahnt
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte ermahnt
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten ermahnt
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet ermahnt
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten ermahnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
ich war ermahnt worden
2. Person Singular
admonitus eras
du warst ermahnt worden
3. Person Singular
admonitus erat
er/sie/es war ermahnt worden
1. Person Plural
admoniti eramus
wir waren ermahnt worden
2. Person Plural
admoniti eratis
ihr wart ermahnt worden
3. Person Plural
admoniti erant
sie waren ermahnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte ermahnt
2. Person Singular
admonuisses
du hättest ermahnt
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte ermahnt
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten ermahnt
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet ermahnt
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten ermahnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
ich wäre ermahnt worden
2. Person Singular
admonitus esses
du wärest ermahnt worden
3. Person Singular
admonitus esset
er/sie/es wäre ermahnt worden
1. Person Plural
admoniti essemus
wir wären ermahnt worden
2. Person Plural
admoniti essetis
ihr wäret ermahnt worden
3. Person Plural
admoniti essent
sie wären ermahnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde ermahnt haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst ermahnt haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird ermahnt haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden ermahnt haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet ermahnt haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden ermahnt haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
ich werde ermahnt worden sein
2. Person Singular
admonitus eris
du wirst ermahnt worden sein
3. Person Singular
admonitus erit
er/sie/es wird ermahnt worden sein
1. Person Plural
admoniti erimus
wir werden ermahnt worden sein
2. Person Plural
admoniti eritis
ihr werdet ermahnt worden sein
3. Person Plural
admoniti erunt
sie werden ermahnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
ermahnen
Vorzeitigkeit
admonuisse
ermahnt haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
ermahnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
ermahnt werden
Vorzeitigkeit
admonitum esse
ermahnt worden sein
Nachzeitigkeit
admonitum iri
künftig ermahnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
ermahne; ermahn!
2. Person Plural
admonete
ermahnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Ermahnen
Genitiv
admonendi
des Ermahnens
Dativ
admonendo
dem Ermahnen
Akkusativ
admonendum
das Ermahnen
Ablativ
admonendo
durch das Ermahnen
Vokativ
admonende
Ermahnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich lege nahe
2. Person Singular
admones
du legst nahe
3. Person Singular
admonet
er/sie/es legt nahe
1. Person Plural
admonemus
wir legen nahe
2. Person Plural
admonetis
ihr legt nahe
3. Person Plural
admonent
sie legen nahe
Passiv
1. Person Singular
admoneor
ich werde nahegelegt
2. Person Singular
admoneris admonere
du wirst nahegelegt
3. Person Singular
admonetur
er/sie/es wird nahegelegt
1. Person Plural
admonemur
wir werden nahegelegt
2. Person Plural
admonemini
ihr werdet nahegelegt
3. Person Plural
admonentur
sie werden nahegelegt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich lege nahe
2. Person Singular
admoneas
du legest nahe
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es lege nahe
1. Person Plural
admoneamus
wir legen nahe
2. Person Plural
admoneatis
ihr leget nahe
3. Person Plural
admoneant
sie legen nahe
Passiv
1. Person Singular
admonear
ich werde nahegelegt
2. Person Singular
admonearis admoneare
du werdest nahegelegt
3. Person Singular
admoneatur
er/sie/es werde nahegelegt
1. Person Plural
admoneamur
wir werden nahegelegt
2. Person Plural
admoneamini
ihr werdet nahegelegt
3. Person Plural
admoneantur
sie werden nahegelegt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich legte nahe
2. Person Singular
admonebas
du legtest nahe
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es legte nahe
1. Person Plural
admonebamus
wir legten nahe
2. Person Plural
admonebatis
ihr legtet nahe
3. Person Plural
admonebant
sie legten nahe
Passiv
1. Person Singular
admonebar
ich wurde nahegelegt
2. Person Singular
admonebaris admonebare
du wurdest nahegelegt
3. Person Singular
admonebatur
er/sie/es wurde nahegelegt
1. Person Plural
admonebamur
wir wurden nahegelegt
2. Person Plural
admonebamini
ihr wurdet nahegelegt
3. Person Plural
admonebantur
sie wurden nahegelegt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich legte nahe
2. Person Singular
admoneres
du legtest nahe
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es legte nahe
1. Person Plural
admoneremus
wir legten nahe
2. Person Plural
admoneretis
ihr legtet nahe
3. Person Plural
admonerent
sie legten nahe
Passiv
1. Person Singular
admonerer
ich würde nahegelegt
2. Person Singular
admonereris admonerere
du würdest nahegelegt
3. Person Singular
admoneretur
er/sie/es würde nahegelegt
1. Person Plural
admoneremur
wir würden nahegelegt
2. Person Plural
admoneremini
ihr würdet nahegelegt
3. Person Plural
admonerentur
sie würden nahegelegt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde nahelegen
2. Person Singular
admonebis
du wirst nahelegen
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird nahelegen
1. Person Plural
admonebimus
wir werden nahelegen
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet nahelegen
3. Person Plural
admonebunt
sie werden nahelegen
Passiv
1. Person Singular
admonebor
ich werde nahegelegt werden
2. Person Singular
admoneberis admonebere
du wirst nahegelegt werden
3. Person Singular
admonebitur
er/sie/es wird nahegelegt werden
1. Person Plural
admonebimur
wir werden nahegelegt werden
2. Person Plural
admonebimini
ihr werdet nahegelegt werden
3. Person Plural
admonebuntur
sie werden nahegelegt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe nahegelegt
2. Person Singular
admonuisti
du hast nahegelegt
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat nahegelegt
1. Person Plural
admonuimus
wir haben nahegelegt
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt nahegelegt
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben nahegelegt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
ich bin nahegelegt worden
2. Person Singular
admonitus es
du bist nahegelegt worden
3. Person Singular
admonitus est
er/sie/es ist nahegelegt worden
1. Person Plural
admoniti sumus
wir sind nahegelegt worden
2. Person Plural
admoniti estis
ihr seid nahegelegt worden
3. Person Plural
admoniti sunt
sie sind nahegelegt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe nahegelegt
2. Person Singular
admonueris
du habest nahegelegt
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe nahegelegt
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben nahegelegt
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet nahegelegt
3. Person Plural
admonuerint
sie haben nahegelegt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
ich sei nahegelegt worden
2. Person Singular
admonitus sis
du seiest nahegelegt worden
3. Person Singular
admonitus sit
er/sie/es sei nahegelegt worden
1. Person Plural
admoniti simus
wir seien nahegelegt worden
2. Person Plural
admoniti sitis
ihr seiet nahegelegt worden
3. Person Plural
admoniti sint
sie seien nahegelegt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte nahegelegt
2. Person Singular
admonueras
du hattest nahegelegt
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte nahegelegt
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten nahegelegt
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet nahegelegt
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten nahegelegt
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
ich war nahegelegt worden
2. Person Singular
admonitus eras
du warst nahegelegt worden
3. Person Singular
admonitus erat
er/sie/es war nahegelegt worden
1. Person Plural
admoniti eramus
wir waren nahegelegt worden
2. Person Plural
admoniti eratis
ihr wart nahegelegt worden
3. Person Plural
admoniti erant
sie waren nahegelegt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte nahegelegt
2. Person Singular
admonuisses
du hättest nahegelegt
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte nahegelegt
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten nahegelegt
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet nahegelegt
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten nahegelegt
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
ich wäre nahegelegt worden
2. Person Singular
admonitus esses
du wärest nahegelegt worden
3. Person Singular
admonitus esset
er/sie/es wäre nahegelegt worden
1. Person Plural
admoniti essemus
wir wären nahegelegt worden
2. Person Plural
admoniti essetis
ihr wäret nahegelegt worden
3. Person Plural
admoniti essent
sie wären nahegelegt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde nahegelegt haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst nahegelegt haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird nahegelegt haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden nahegelegt haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet nahegelegt haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden nahegelegt haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
ich werde nahegelegt worden sein
2. Person Singular
admonitus eris
du wirst nahegelegt worden sein
3. Person Singular
admonitus erit
er/sie/es wird nahegelegt worden sein
1. Person Plural
admoniti erimus
wir werden nahegelegt worden sein
2. Person Plural
admoniti eritis
ihr werdet nahegelegt worden sein
3. Person Plural
admoniti erunt
sie werden nahegelegt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
nahelegen
Vorzeitigkeit
admonuisse
nahegelegt haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
nahelegen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
nahegelegt werden
Vorzeitigkeit
admonitum esse
nahegelegt worden sein
Nachzeitigkeit
admonitum iri
künftig nahegelegt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
lege nahe; leg nahe!
2. Person Plural
admonete
legt nahe!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Nahelegen
Genitiv
admonendi
des Nahelegens
Dativ
admonendo
dem Nahelegen
Akkusativ
admonendum
das Nahelegen
Ablativ
admonendo
durch das Nahelegen
Vokativ
admonende
Nahelegen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich rate
2. Person Singular
admones
du rätst
3. Person Singular
admonet
er/sie/es rät
1. Person Plural
admonemus
wir raten
2. Person Plural
admonetis
ihr ratet
3. Person Plural
admonent
sie raten
Passiv
1. Person Singular
admoneor
2. Person Singular
admoneris admonere
3. Person Singular
admonetur
1. Person Plural
admonemur
2. Person Plural
admonemini
3. Person Plural
admonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich rate
2. Person Singular
admoneas
du ratest
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es rate
1. Person Plural
admoneamus
wir raten
2. Person Plural
admoneatis
ihr ratet
3. Person Plural
admoneant
sie raten
Passiv
1. Person Singular
admonear
2. Person Singular
admonearis admoneare
3. Person Singular
admoneatur
1. Person Plural
admoneamur
2. Person Plural
admoneamini
3. Person Plural
admoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich riet
2. Person Singular
admonebas
du rietest
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es riet
1. Person Plural
admonebamus
wir rieten
2. Person Plural
admonebatis
ihr rietet
3. Person Plural
admonebant
sie rieten
Passiv
1. Person Singular
admonebar
2. Person Singular
admonebaris admonebare
3. Person Singular
admonebatur
1. Person Plural
admonebamur
2. Person Plural
admonebamini
3. Person Plural
admonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich riete
2. Person Singular
admoneres
du rietest
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es riete
1. Person Plural
admoneremus
wir rieten
2. Person Plural
admoneretis
ihr rietet
3. Person Plural
admonerent
sie rieten
Passiv
1. Person Singular
admonerer
2. Person Singular
admonereris admonerere
3. Person Singular
admoneretur
1. Person Plural
admoneremur
2. Person Plural
admoneremini
3. Person Plural
admonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde raten
2. Person Singular
admonebis
du wirst raten
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird raten
1. Person Plural
admonebimus
wir werden raten
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet raten
3. Person Plural
admonebunt
sie werden raten
Passiv
1. Person Singular
admonebor
2. Person Singular
admoneberis admonebere
3. Person Singular
admonebitur
1. Person Plural
admonebimur
2. Person Plural
admonebimini
3. Person Plural
admonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe geraten
2. Person Singular
admonuisti
du hast geraten
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat geraten
1. Person Plural
admonuimus
wir haben geraten
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt geraten
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben geraten
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
2. Person Singular
admonitus es
3. Person Singular
admonitus est
1. Person Plural
admoniti sumus
2. Person Plural
admoniti estis
3. Person Plural
admoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe geraten
2. Person Singular
admonueris
du habest geraten
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe geraten
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben geraten
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet geraten
3. Person Plural
admonuerint
sie haben geraten
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
2. Person Singular
admonitus sis
3. Person Singular
admonitus sit
1. Person Plural
admoniti simus
2. Person Plural
admoniti sitis
3. Person Plural
admoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte geraten
2. Person Singular
admonueras
du hattest geraten
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte geraten
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten geraten
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet geraten
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten geraten
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
2. Person Singular
admonitus eras
3. Person Singular
admonitus erat
1. Person Plural
admoniti eramus
2. Person Plural
admoniti eratis
3. Person Plural
admoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte geraten
2. Person Singular
admonuisses
du hättest geraten
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte geraten
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten geraten
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet geraten
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten geraten
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
2. Person Singular
admonitus esses
3. Person Singular
admonitus esset
1. Person Plural
admoniti essemus
2. Person Plural
admoniti essetis
3. Person Plural
admoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde geraten haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst geraten haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird geraten haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden geraten haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet geraten haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden geraten haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
2. Person Singular
admonitus eris
3. Person Singular
admonitus erit
1. Person Plural
admoniti erimus
2. Person Plural
admoniti eritis
3. Person Plural
admoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
raten
Vorzeitigkeit
admonuisse
geraten haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
raten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
Vorzeitigkeit
admonitum esse
Nachzeitigkeit
admonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
rate!
2. Person Plural
admonete
ratet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Raten
Genitiv
admonendi
des Ratens
Dativ
admonendo
dem Raten
Akkusativ
admonendum
das Raten
Ablativ
admonendo
durch das Raten
Vokativ
admonende
Raten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich überrede
2. Person Singular
admones
du überredest
3. Person Singular
admonet
er/sie/es überredet
1. Person Plural
admonemus
wir überreden
2. Person Plural
admonetis
ihr überredet
3. Person Plural
admonent
sie überreden
Passiv
1. Person Singular
admoneor
ich werde überredet
2. Person Singular
admoneris admonere
du wirst überredet
3. Person Singular
admonetur
er/sie/es wird überredet
1. Person Plural
admonemur
wir werden überredet
2. Person Plural
admonemini
ihr werdet überredet
3. Person Plural
admonentur
sie werden überredet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich überrede
2. Person Singular
admoneas
du überredest
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es überrede
1. Person Plural
admoneamus
wir überreden
2. Person Plural
admoneatis
ihr überredet
3. Person Plural
admoneant
sie überreden
Passiv
1. Person Singular
admonear
ich werde überredet
2. Person Singular
admonearis admoneare
du werdest überredet
3. Person Singular
admoneatur
er/sie/es werde überredet
1. Person Plural
admoneamur
wir werden überredet
2. Person Plural
admoneamini
ihr werdet überredet
3. Person Plural
admoneantur
sie werden überredet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich überredete
2. Person Singular
admonebas
du überredetest
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es überredete
1. Person Plural
admonebamus
wir überredeten
2. Person Plural
admonebatis
ihr überredetet
3. Person Plural
admonebant
sie überredeten
Passiv
1. Person Singular
admonebar
ich wurde überredet
2. Person Singular
admonebaris admonebare
du wurdest überredet
3. Person Singular
admonebatur
er/sie/es wurde überredet
1. Person Plural
admonebamur
wir wurden überredet
2. Person Plural
admonebamini
ihr wurdet überredet
3. Person Plural
admonebantur
sie wurden überredet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich überredete
2. Person Singular
admoneres
du überredetest
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es überredete
1. Person Plural
admoneremus
wir überredeten
2. Person Plural
admoneretis
ihr überredetet
3. Person Plural
admonerent
sie überredeten
Passiv
1. Person Singular
admonerer
ich würde überredet
2. Person Singular
admonereris admonerere
du würdest überredet
3. Person Singular
admoneretur
er/sie/es würde überredet
1. Person Plural
admoneremur
wir würden überredet
2. Person Plural
admoneremini
ihr würdet überredet
3. Person Plural
admonerentur
sie würden überredet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde überreden
2. Person Singular
admonebis
du wirst überreden
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird überreden
1. Person Plural
admonebimus
wir werden überreden
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet überreden
3. Person Plural
admonebunt
sie werden überreden
Passiv
1. Person Singular
admonebor
ich werde überredet werden
2. Person Singular
admoneberis admonebere
du wirst überredet werden
3. Person Singular
admonebitur
er/sie/es wird überredet werden
1. Person Plural
admonebimur
wir werden überredet werden
2. Person Plural
admonebimini
ihr werdet überredet werden
3. Person Plural
admonebuntur
sie werden überredet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe überredet
2. Person Singular
admonuisti
du hast überredet
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat überredet
1. Person Plural
admonuimus
wir haben überredet
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt überredet
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben überredet
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
ich bin überredet worden
2. Person Singular
admonitus es
du bist überredet worden
3. Person Singular
admonitus est
er/sie/es ist überredet worden
1. Person Plural
admoniti sumus
wir sind überredet worden
2. Person Plural
admoniti estis
ihr seid überredet worden
3. Person Plural
admoniti sunt
sie sind überredet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe überredet
2. Person Singular
admonueris
du habest überredet
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe überredet
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben überredet
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet überredet
3. Person Plural
admonuerint
sie haben überredet
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
ich sei überredet worden
2. Person Singular
admonitus sis
du seiest überredet worden
3. Person Singular
admonitus sit
er/sie/es sei überredet worden
1. Person Plural
admoniti simus
wir seien überredet worden
2. Person Plural
admoniti sitis
ihr seiet überredet worden
3. Person Plural
admoniti sint
sie seien überredet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte überredet
2. Person Singular
admonueras
du hattest überredet
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte überredet
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten überredet
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet überredet
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten überredet
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
ich war überredet worden
2. Person Singular
admonitus eras
du warst überredet worden
3. Person Singular
admonitus erat
er/sie/es war überredet worden
1. Person Plural
admoniti eramus
wir waren überredet worden
2. Person Plural
admoniti eratis
ihr wart überredet worden
3. Person Plural
admoniti erant
sie waren überredet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte überredet
2. Person Singular
admonuisses
du hättest überredet
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte überredet
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten überredet
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet überredet
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten überredet
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
ich wäre überredet worden
2. Person Singular
admonitus esses
du wärest überredet worden
3. Person Singular
admonitus esset
er/sie/es wäre überredet worden
1. Person Plural
admoniti essemus
wir wären überredet worden
2. Person Plural
admoniti essetis
ihr wäret überredet worden
3. Person Plural
admoniti essent
sie wären überredet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde überredet haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst überredet haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird überredet haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden überredet haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet überredet haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden überredet haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
ich werde überredet worden sein
2. Person Singular
admonitus eris
du wirst überredet worden sein
3. Person Singular
admonitus erit
er/sie/es wird überredet worden sein
1. Person Plural
admoniti erimus
wir werden überredet worden sein
2. Person Plural
admoniti eritis
ihr werdet überredet worden sein
3. Person Plural
admoniti erunt
sie werden überredet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
überreden
Vorzeitigkeit
admonuisse
überredet haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
überreden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
überredet werden
Vorzeitigkeit
admonitum esse
überredet worden sein
Nachzeitigkeit
admonitum iri
künftig überredet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
überrede!
2. Person Plural
admonete
überredet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Überreden
Genitiv
admonendi
des Überredens
Dativ
admonendo
dem Überreden
Akkusativ
admonendum
das Überreden
Ablativ
admonendo
durch das Überreden
Vokativ
admonende
Überreden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
ich warne
2. Person Singular
admones
du warnst
3. Person Singular
admonet
er/sie/es warnt
1. Person Plural
admonemus
wir warnen
2. Person Plural
admonetis
ihr warnt
3. Person Plural
admonent
sie warnen
Passiv
1. Person Singular
admoneor
ich werde gewarnt
2. Person Singular
admoneris admonere
du wirst gewarnt
3. Person Singular
admonetur
er/sie/es wird gewarnt
1. Person Plural
admonemur
wir werden gewarnt
2. Person Plural
admonemini
ihr werdet gewarnt
3. Person Plural
admonentur
sie werden gewarnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
ich warne
2. Person Singular
admoneas
du warnest
3. Person Singular
admoneat
er/sie/es warne
1. Person Plural
admoneamus
wir warnen
2. Person Plural
admoneatis
ihr warnet
3. Person Plural
admoneant
sie warnen
Passiv
1. Person Singular
admonear
ich werde gewarnt
2. Person Singular
admonearis admoneare
du werdest gewarnt
3. Person Singular
admoneatur
er/sie/es werde gewarnt
1. Person Plural
admoneamur
wir werden gewarnt
2. Person Plural
admoneamini
ihr werdet gewarnt
3. Person Plural
admoneantur
sie werden gewarnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
ich warnte
2. Person Singular
admonebas
du warntest
3. Person Singular
admonebat
er/sie/es warnte
1. Person Plural
admonebamus
wir warnten
2. Person Plural
admonebatis
ihr warntet
3. Person Plural
admonebant
sie warnten
Passiv
1. Person Singular
admonebar
ich wurde gewarnt
2. Person Singular
admonebaris admonebare
du wurdest gewarnt
3. Person Singular
admonebatur
er/sie/es wurde gewarnt
1. Person Plural
admonebamur
wir wurden gewarnt
2. Person Plural
admonebamini
ihr wurdet gewarnt
3. Person Plural
admonebantur
sie wurden gewarnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
ich warnte
2. Person Singular
admoneres
du warntest
3. Person Singular
admoneret
er/sie/es warnte
1. Person Plural
admoneremus
wir warnten
2. Person Plural
admoneretis
ihr warntet
3. Person Plural
admonerent
sie warnten
Passiv
1. Person Singular
admonerer
ich würde gewarnt
2. Person Singular
admonereris admonerere
du würdest gewarnt
3. Person Singular
admoneretur
er/sie/es würde gewarnt
1. Person Plural
admoneremur
wir würden gewarnt
2. Person Plural
admoneremini
ihr würdet gewarnt
3. Person Plural
admonerentur
sie würden gewarnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
ich werde warnen
2. Person Singular
admonebis
du wirst warnen
3. Person Singular
admonebit
er/sie/es wird warnen
1. Person Plural
admonebimus
wir werden warnen
2. Person Plural
admonebitis
ihr werdet warnen
3. Person Plural
admonebunt
sie werden warnen
Passiv
1. Person Singular
admonebor
ich werde gewarnt werden
2. Person Singular
admoneberis admonebere
du wirst gewarnt werden
3. Person Singular
admonebitur
er/sie/es wird gewarnt werden
1. Person Plural
admonebimur
wir werden gewarnt werden
2. Person Plural
admonebimini
ihr werdet gewarnt werden
3. Person Plural
admonebuntur
sie werden gewarnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
ich habe gewarnt
2. Person Singular
admonuisti
du hast gewarnt
3. Person Singular
admonuit
er/sie/es hat gewarnt
1. Person Plural
admonuimus
wir haben gewarnt
2. Person Plural
admonuistis
ihr habt gewarnt
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
sie haben gewarnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
ich bin gewarnt worden
2. Person Singular
admonitus es
du bist gewarnt worden
3. Person Singular
admonitus est
er/sie/es ist gewarnt worden
1. Person Plural
admoniti sumus
wir sind gewarnt worden
2. Person Plural
admoniti estis
ihr seid gewarnt worden
3. Person Plural
admoniti sunt
sie sind gewarnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
ich habe gewarnt
2. Person Singular
admonueris
du habest gewarnt
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es habe gewarnt
1. Person Plural
admonuerimus
wir haben gewarnt
2. Person Plural
admonueritis
ihr habet gewarnt
3. Person Plural
admonuerint
sie haben gewarnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
ich sei gewarnt worden
2. Person Singular
admonitus sis
du seiest gewarnt worden
3. Person Singular
admonitus sit
er/sie/es sei gewarnt worden
1. Person Plural
admoniti simus
wir seien gewarnt worden
2. Person Plural
admoniti sitis
ihr seiet gewarnt worden
3. Person Plural
admoniti sint
sie seien gewarnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
ich hatte gewarnt
2. Person Singular
admonueras
du hattest gewarnt
3. Person Singular
admonuerat
er/sie/es hatte gewarnt
1. Person Plural
admonueramus
wir hatten gewarnt
2. Person Plural
admonueratis
ihr hattet gewarnt
3. Person Plural
admonuerant
sie hatten gewarnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
ich war gewarnt worden
2. Person Singular
admonitus eras
du warst gewarnt worden
3. Person Singular
admonitus erat
er/sie/es war gewarnt worden
1. Person Plural
admoniti eramus
wir waren gewarnt worden
2. Person Plural
admoniti eratis
ihr wart gewarnt worden
3. Person Plural
admoniti erant
sie waren gewarnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
ich hätte gewarnt
2. Person Singular
admonuisses
du hättest gewarnt
3. Person Singular
admonuisset
er/sie/es hätte gewarnt
1. Person Plural
admonuissemus
wir hätten gewarnt
2. Person Plural
admonuissetis
ihr hättet gewarnt
3. Person Plural
admonuissent
sie hätten gewarnt
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
ich wäre gewarnt worden
2. Person Singular
admonitus esses
du wärest gewarnt worden
3. Person Singular
admonitus esset
er/sie/es wäre gewarnt worden
1. Person Plural
admoniti essemus
wir wären gewarnt worden
2. Person Plural
admoniti essetis
ihr wäret gewarnt worden
3. Person Plural
admoniti essent
sie wären gewarnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
ich werde gewarnt haben
2. Person Singular
admonueris
du wirst gewarnt haben
3. Person Singular
admonuerit
er/sie/es wird gewarnt haben
1. Person Plural
admonuerimus
wir werden gewarnt haben
2. Person Plural
admonueritis
ihr werdet gewarnt haben
3. Person Plural
admonuerint
sie werden gewarnt haben
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
ich werde gewarnt worden sein
2. Person Singular
admonitus eris
du wirst gewarnt worden sein
3. Person Singular
admonitus erit
er/sie/es wird gewarnt worden sein
1. Person Plural
admoniti erimus
wir werden gewarnt worden sein
2. Person Plural
admoniti eritis
ihr werdet gewarnt worden sein
3. Person Plural
admoniti erunt
sie werden gewarnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
warnen
Vorzeitigkeit
admonuisse
gewarnt haben
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
warnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
gewarnt werden
Vorzeitigkeit
admonitum esse
gewarnt worden sein
Nachzeitigkeit
admonitum iri
künftig gewarnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
warne; warn!
2. Person Plural
admonete
warnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
das Warnen
Genitiv
admonendi
des Warnens
Dativ
admonendo
dem Warnen
Akkusativ
admonendum
das Warnen
Ablativ
admonendo
durch das Warnen
Vokativ
admonende
Warnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admoneo
2. Person Singular
admones
3. Person Singular
admonet
1. Person Plural
admonemus
2. Person Plural
admonetis
3. Person Plural
admonent
Passiv
1. Person Singular
admoneor
2. Person Singular
admoneris admonere
3. Person Singular
admonetur
1. Person Plural
admonemur
2. Person Plural
admonemini
3. Person Plural
admonentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admoneam
2. Person Singular
admoneas
3. Person Singular
admoneat
1. Person Plural
admoneamus
2. Person Plural
admoneatis
3. Person Plural
admoneant
Passiv
1. Person Singular
admonear
2. Person Singular
admonearis admoneare
3. Person Singular
admoneatur
1. Person Plural
admoneamur
2. Person Plural
admoneamini
3. Person Plural
admoneantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonebam
2. Person Singular
admonebas
3. Person Singular
admonebat
1. Person Plural
admonebamus
2. Person Plural
admonebatis
3. Person Plural
admonebant
Passiv
1. Person Singular
admonebar
2. Person Singular
admonebaris admonebare
3. Person Singular
admonebatur
1. Person Plural
admonebamur
2. Person Plural
admonebamini
3. Person Plural
admonebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonerem
2. Person Singular
admoneres
3. Person Singular
admoneret
1. Person Plural
admoneremus
2. Person Plural
admoneretis
3. Person Plural
admonerent
Passiv
1. Person Singular
admonerer
2. Person Singular
admonereris admonerere
3. Person Singular
admoneretur
1. Person Plural
admoneremur
2. Person Plural
admoneremini
3. Person Plural
admonerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
admonebo
2. Person Singular
admonebis
3. Person Singular
admonebit
1. Person Plural
admonebimus
2. Person Plural
admonebitis
3. Person Plural
admonebunt
Passiv
1. Person Singular
admonebor
2. Person Singular
admoneberis admonebere
3. Person Singular
admonebitur
1. Person Plural
admonebimur
2. Person Plural
admonebimini
3. Person Plural
admonebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonui
2. Person Singular
admonuisti
3. Person Singular
admonuit
1. Person Plural
admonuimus
2. Person Plural
admonuistis
3. Person Plural
admonuerunt admonuere
Passiv
1. Person Singular
admonitus sum
2. Person Singular
admonitus es
3. Person Singular
admonitus est
1. Person Plural
admoniti sumus
2. Person Plural
admoniti estis
3. Person Plural
admoniti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuerim
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus sim
2. Person Singular
admonitus sis
3. Person Singular
admonitus sit
1. Person Plural
admoniti simus
2. Person Plural
admoniti sitis
3. Person Plural
admoniti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
admonueram
2. Person Singular
admonueras
3. Person Singular
admonuerat
1. Person Plural
admonueramus
2. Person Plural
admonueratis
3. Person Plural
admonuerant
Passiv
1. Person Singular
admonitus eram
2. Person Singular
admonitus eras
3. Person Singular
admonitus erat
1. Person Plural
admoniti eramus
2. Person Plural
admoniti eratis
3. Person Plural
admoniti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
admonuissem
2. Person Singular
admonuisses
3. Person Singular
admonuisset
1. Person Plural
admonuissemus
2. Person Plural
admonuissetis
3. Person Plural
admonuissent
Passiv
1. Person Singular
admonitus essem
2. Person Singular
admonitus esses
3. Person Singular
admonitus esset
1. Person Plural
admoniti essemus
2. Person Plural
admoniti essetis
3. Person Plural
admoniti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
admonuero
2. Person Singular
admonueris
3. Person Singular
admonuerit
1. Person Plural
admonuerimus
2. Person Plural
admonueritis
3. Person Plural
admonuerint
Passiv
1. Person Singular
admonitus ero
2. Person Singular
admonitus eris
3. Person Singular
admonitus erit
1. Person Plural
admoniti erimus
2. Person Plural
admoniti eritis
3. Person Plural
admoniti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
admonere
Vorzeitigkeit
admonuisse
Nachzeitigkeit
admoniturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
admoneri admonerier
Vorzeitigkeit
admonitum esse
Nachzeitigkeit
admonitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
admone
!
2. Person Plural
admonete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
admoneto
3. Person Singular
admoneto
2. Person Plural
admonetote
3. Person Plural
admonento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
admonere
Genitiv
admonendi
Dativ
admonendo
Akkusativ
admonendum
Ablativ
admonendo
Vokativ
admonende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonendus
admonenda
admonendum
Genitiv
admonendi
admonendae
admonendi
Dativ
admonendo
admonendae
admonendo
Akkusativ
admonendum
admonendam
admonendum
Ablativ
admonendo
admonenda
admonendo
Vokativ
admonende
admonenda
admonendum
Plural
Nominativ
admonendi
admonendae
admonenda
Genitiv
admonendorum
admonendarum
admonendorum
Dativ
admonendis
admonendis
admonendis
Akkusativ
admonendos
admonendas
admonenda
Ablativ
admonendis
admonendis
admonendis
Vokativ
admonendi
admonendae
admonenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonens
admonens
admonens
Genitiv
admonentis
admonentis
admonentis
Dativ
admonenti
admonenti
admonenti
Akkusativ
admonentem
admonentem
admonens
Ablativ
admonenti admonente
admonenti admonente
admonenti admonente
Vokativ
admonens
admonens
admonens
Plural
Nominativ
admonentes
admonentes
admonentia
Genitiv
admonentium admonentum
admonentium admonentum
admonentium admonentum
Dativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Akkusativ
admonentes
admonentes
admonentia
Ablativ
admonentibus
admonentibus
admonentibus
Vokativ
admonentes
admonentes
admonentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admonitus
admonita
admonitum
Genitiv
admoniti
admonitae
admoniti
Dativ
admonito
admonitae
admonito
Akkusativ
admonitum
admonitam
admonitum
Ablativ
admonito
admonita
admonito
Vokativ
admonite
admonita
admonitum
Plural
Nominativ
admoniti
admonitae
admonita
Genitiv
admonitorum
admonitarum
admonitorum
Dativ
admonitis
admonitis
admonitis
Akkusativ
admonitos
admonitas
admonita
Ablativ
admonitis
admonitis
admonitis
Vokativ
admoniti
admonitae
admonita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
admoniturus
admonitura
admoniturum
Genitiv
admonituri
admoniturae
admonituri
Dativ
admonituro
admoniturae
admonituro
Akkusativ
admoniturum
admonituram
admoniturum
Ablativ
admonituro
admonitura
admonituro
Vokativ
admoniture
admonitura
admoniturum
Plural
Nominativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Genitiv
admoniturorum
admoniturarum
admoniturorum
Dativ
admonituris
admonituris
admonituris
Akkusativ
admonituros
admonituras
admonitura
Ablativ
admonituris
admonituris
admonituris
Vokativ
admonituri
admoniturae
admonitura
Supina
Supin I
Supin II
admonitum
admonitu