Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntio
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntias
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiamus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiatis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntior
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaris adnuntiare
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiamur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiamini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiem
|
|
| 2. Person Singular |
adnunties
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiet
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiemus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntietis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntier
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntieris adnuntiere
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntietur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiemur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiemini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabam
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiabas
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabar
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiabaris adnuntiabare
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiarem
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiares
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaret
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiarer
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiareris adnuntiarere
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabo
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiabis
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabor
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaberis adnuntiabere
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavi
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiavit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverunt adnuntiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavero
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adnuntiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adnuntiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adnuntiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adnuntiari adnuntiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adnuntiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adnuntiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adnuntia
|
! |
| 2. Person Plural |
adnuntiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adnuntiato
|
| 3. Person Singular |
adnuntiato
|
| 2. Person Plural |
adnuntiatote
|
| 3. Person Plural |
adnuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adnuntiare
|
|
| Genitiv |
adnuntiandi
|
|
| Dativ |
adnuntiando
|
|
| Akkusativ |
adnuntiandum
|
|
| Ablativ |
adnuntiando
|
|
| Vokativ |
adnuntiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiandus
|
adnuntianda
|
adnuntiandum
|
| Genitiv |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntiandi
|
| Dativ |
adnuntiando
|
adnuntiandae
|
adnuntiando
|
| Akkusativ |
adnuntiandum
|
adnuntiandam
|
adnuntiandum
|
| Ablativ |
adnuntiando
|
adnuntianda
|
adnuntiando
|
| Vokativ |
adnuntiande
|
adnuntianda
|
adnuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntianda
|
| Genitiv |
adnuntiandorum
|
adnuntiandarum
|
adnuntiandorum
|
| Dativ |
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
| Akkusativ |
adnuntiandos
|
adnuntiandas
|
adnuntianda
|
| Ablativ |
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
| Vokativ |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntians
|
adnuntians
|
adnuntians
|
| Genitiv |
adnuntiantis
|
adnuntiantis
|
adnuntiantis
|
| Dativ |
adnuntianti
|
adnuntianti
|
adnuntianti
|
| Akkusativ |
adnuntiantem
|
adnuntiantem
|
adnuntians
|
| Ablativ |
adnuntianti adnuntiante
|
adnuntianti adnuntiante
|
adnuntianti adnuntiante
|
| Vokativ |
adnuntians
|
adnuntians
|
adnuntians
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
| Genitiv |
adnuntiantium adnuntiantum
|
adnuntiantium adnuntiantum
|
adnuntiantium adnuntiantum
|
| Dativ |
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
| Akkusativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
| Ablativ |
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
| Vokativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiatus
|
adnuntiata
|
adnuntiatum
|
| Genitiv |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiati
|
| Dativ |
adnuntiato
|
adnuntiatae
|
adnuntiato
|
| Akkusativ |
adnuntiatum
|
adnuntiatam
|
adnuntiatum
|
| Ablativ |
adnuntiato
|
adnuntiata
|
adnuntiato
|
| Vokativ |
adnuntiate
|
adnuntiata
|
adnuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiata
|
| Genitiv |
adnuntiatorum
|
adnuntiatarum
|
adnuntiatorum
|
| Dativ |
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
| Akkusativ |
adnuntiatos
|
adnuntiatas
|
adnuntiata
|
| Ablativ |
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
| Vokativ |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiaturus
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturum
|
| Genitiv |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiaturi
|
| Dativ |
adnuntiaturo
|
adnuntiaturae
|
adnuntiaturo
|
| Akkusativ |
adnuntiaturum
|
adnuntiaturam
|
adnuntiaturum
|
| Ablativ |
adnuntiaturo
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturo
|
| Vokativ |
adnuntiature
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiatura
|
| Genitiv |
adnuntiaturorum
|
adnuntiaturarum
|
adnuntiaturorum
|
| Dativ |
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
| Akkusativ |
adnuntiaturos
|
adnuntiaturas
|
adnuntiatura
|
| Ablativ |
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
| Vokativ |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adnuntiatum
|
adnuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntio
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntias
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiamus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiatis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntior
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaris adnuntiare
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiamur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiamini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiem
|
|
| 2. Person Singular |
adnunties
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiet
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiemus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntietis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntier
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntieris adnuntiere
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntietur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiemur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiemini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabam
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiabas
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabar
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiabaris adnuntiabare
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiarem
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiares
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaret
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiarer
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiareris adnuntiarere
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabo
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiabis
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabor
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaberis adnuntiabere
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavi
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiavit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverunt adnuntiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavero
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adnuntiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adnuntiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adnuntiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adnuntiari adnuntiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adnuntiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adnuntiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adnuntia
|
! |
| 2. Person Plural |
adnuntiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adnuntiato
|
| 3. Person Singular |
adnuntiato
|
| 2. Person Plural |
adnuntiatote
|
| 3. Person Plural |
adnuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adnuntiare
|
|
| Genitiv |
adnuntiandi
|
|
| Dativ |
adnuntiando
|
|
| Akkusativ |
adnuntiandum
|
|
| Ablativ |
adnuntiando
|
|
| Vokativ |
adnuntiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiandus
|
adnuntianda
|
adnuntiandum
|
| Genitiv |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntiandi
|
| Dativ |
adnuntiando
|
adnuntiandae
|
adnuntiando
|
| Akkusativ |
adnuntiandum
|
adnuntiandam
|
adnuntiandum
|
| Ablativ |
adnuntiando
|
adnuntianda
|
adnuntiando
|
| Vokativ |
adnuntiande
|
adnuntianda
|
adnuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntianda
|
| Genitiv |
adnuntiandorum
|
adnuntiandarum
|
adnuntiandorum
|
| Dativ |
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
| Akkusativ |
adnuntiandos
|
adnuntiandas
|
adnuntianda
|
| Ablativ |
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
| Vokativ |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntians
|
adnuntians
|
adnuntians
|
| Genitiv |
adnuntiantis
|
adnuntiantis
|
adnuntiantis
|
| Dativ |
adnuntianti
|
adnuntianti
|
adnuntianti
|
| Akkusativ |
adnuntiantem
|
adnuntiantem
|
adnuntians
|
| Ablativ |
adnuntianti adnuntiante
|
adnuntianti adnuntiante
|
adnuntianti adnuntiante
|
| Vokativ |
adnuntians
|
adnuntians
|
adnuntians
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
| Genitiv |
adnuntiantium adnuntiantum
|
adnuntiantium adnuntiantum
|
adnuntiantium adnuntiantum
|
| Dativ |
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
| Akkusativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
| Ablativ |
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
| Vokativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiatus
|
adnuntiata
|
adnuntiatum
|
| Genitiv |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiati
|
| Dativ |
adnuntiato
|
adnuntiatae
|
adnuntiato
|
| Akkusativ |
adnuntiatum
|
adnuntiatam
|
adnuntiatum
|
| Ablativ |
adnuntiato
|
adnuntiata
|
adnuntiato
|
| Vokativ |
adnuntiate
|
adnuntiata
|
adnuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiata
|
| Genitiv |
adnuntiatorum
|
adnuntiatarum
|
adnuntiatorum
|
| Dativ |
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
| Akkusativ |
adnuntiatos
|
adnuntiatas
|
adnuntiata
|
| Ablativ |
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
| Vokativ |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiaturus
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturum
|
| Genitiv |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiaturi
|
| Dativ |
adnuntiaturo
|
adnuntiaturae
|
adnuntiaturo
|
| Akkusativ |
adnuntiaturum
|
adnuntiaturam
|
adnuntiaturum
|
| Ablativ |
adnuntiaturo
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturo
|
| Vokativ |
adnuntiature
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiatura
|
| Genitiv |
adnuntiaturorum
|
adnuntiaturarum
|
adnuntiaturorum
|
| Dativ |
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
| Akkusativ |
adnuntiaturos
|
adnuntiaturas
|
adnuntiatura
|
| Ablativ |
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
| Vokativ |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adnuntiatum
|
adnuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntio
|
ich predige |
| 2. Person Singular |
adnuntias
|
du predigst |
| 3. Person Singular |
adnuntiat
|
er/sie/es predigt |
| 1. Person Plural |
adnuntiamus
|
wir predigen |
| 2. Person Plural |
adnuntiatis
|
ihr predigt |
| 3. Person Plural |
adnuntiant
|
sie predigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntior
|
ich werde gepredigt |
| 2. Person Singular |
adnuntiaris adnuntiare
|
du wirst gepredigt |
| 3. Person Singular |
adnuntiatur
|
er/sie/es wird gepredigt |
| 1. Person Plural |
adnuntiamur
|
wir werden gepredigt |
| 2. Person Plural |
adnuntiamini
|
ihr werdet gepredigt |
| 3. Person Plural |
adnuntiantur
|
sie werden gepredigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiem
|
ich predige |
| 2. Person Singular |
adnunties
|
du predigest |
| 3. Person Singular |
adnuntiet
|
er/sie/es predige |
| 1. Person Plural |
adnuntiemus
|
wir predigen |
| 2. Person Plural |
adnuntietis
|
ihr prediget |
| 3. Person Plural |
adnuntient
|
sie predigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntier
|
ich werde gepredigt |
| 2. Person Singular |
adnuntieris adnuntiere
|
du werdest gepredigt |
| 3. Person Singular |
adnuntietur
|
er/sie/es werde gepredigt |
| 1. Person Plural |
adnuntiemur
|
wir werden gepredigt |
| 2. Person Plural |
adnuntiemini
|
ihr werdet gepredigt |
| 3. Person Plural |
adnuntientur
|
sie werden gepredigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabam
|
ich predigte |
| 2. Person Singular |
adnuntiabas
|
du predigtest |
| 3. Person Singular |
adnuntiabat
|
er/sie/es predigte |
| 1. Person Plural |
adnuntiabamus
|
wir predigten |
| 2. Person Plural |
adnuntiabatis
|
ihr predigtet |
| 3. Person Plural |
adnuntiabant
|
sie predigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabar
|
ich wurde gepredigt |
| 2. Person Singular |
adnuntiabaris adnuntiabare
|
du wurdest gepredigt |
| 3. Person Singular |
adnuntiabatur
|
er/sie/es wurde gepredigt |
| 1. Person Plural |
adnuntiabamur
|
wir wurden gepredigt |
| 2. Person Plural |
adnuntiabamini
|
ihr wurdet gepredigt |
| 3. Person Plural |
adnuntiabantur
|
sie wurden gepredigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiarem
|
ich predigte |
| 2. Person Singular |
adnuntiares
|
du predigtest |
| 3. Person Singular |
adnuntiaret
|
er/sie/es predigte |
| 1. Person Plural |
adnuntiaremus
|
wir predigten |
| 2. Person Plural |
adnuntiaretis
|
ihr predigtet |
| 3. Person Plural |
adnuntiarent
|
sie predigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiarer
|
ich würde gepredigt |
| 2. Person Singular |
adnuntiareris adnuntiarere
|
du würdest gepredigt |
| 3. Person Singular |
adnuntiaretur
|
er/sie/es würde gepredigt |
| 1. Person Plural |
adnuntiaremur
|
wir würden gepredigt |
| 2. Person Plural |
adnuntiaremini
|
ihr würdet gepredigt |
| 3. Person Plural |
adnuntiarentur
|
sie würden gepredigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabo
|
ich werde predigen |
| 2. Person Singular |
adnuntiabis
|
du wirst predigen |
| 3. Person Singular |
adnuntiabit
|
er/sie/es wird predigen |
| 1. Person Plural |
adnuntiabimus
|
wir werden predigen |
| 2. Person Plural |
adnuntiabitis
|
ihr werdet predigen |
| 3. Person Plural |
adnuntiabunt
|
sie werden predigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabor
|
ich werde gepredigt werden |
| 2. Person Singular |
adnuntiaberis adnuntiabere
|
du wirst gepredigt werden |
| 3. Person Singular |
adnuntiabitur
|
er/sie/es wird gepredigt werden |
| 1. Person Plural |
adnuntiabimur
|
wir werden gepredigt werden |
| 2. Person Plural |
adnuntiabimini
|
ihr werdet gepredigt werden |
| 3. Person Plural |
adnuntiabuntur
|
sie werden gepredigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavi
|
ich habe gepredigt |
| 2. Person Singular |
adnuntiavisti
|
du hast gepredigt |
| 3. Person Singular |
adnuntiavit
|
er/sie/es hat gepredigt |
| 1. Person Plural |
adnuntiavimus
|
wir haben gepredigt |
| 2. Person Plural |
adnuntiavistis
|
ihr habt gepredigt |
| 3. Person Plural |
adnuntiaverunt adnuntiavere
|
sie haben gepredigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus sum
|
ich bin gepredigt worden |
| 2. Person Singular |
adnuntiatus es
|
du bist gepredigt worden |
| 3. Person Singular |
adnuntiatus est
|
er/sie/es ist gepredigt worden |
| 1. Person Plural |
adnuntiati sumus
|
wir sind gepredigt worden |
| 2. Person Plural |
adnuntiati estis
|
ihr seid gepredigt worden |
| 3. Person Plural |
adnuntiati sunt
|
sie sind gepredigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiaverim
|
ich habe gepredigt |
| 2. Person Singular |
adnuntiaveris
|
du habest gepredigt |
| 3. Person Singular |
adnuntiaverit
|
er/sie/es habe gepredigt |
| 1. Person Plural |
adnuntiaverimus
|
wir haben gepredigt |
| 2. Person Plural |
adnuntiaveritis
|
ihr habet gepredigt |
| 3. Person Plural |
adnuntiaverint
|
sie haben gepredigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus sim
|
ich sei gepredigt worden |
| 2. Person Singular |
adnuntiatus sis
|
du seiest gepredigt worden |
| 3. Person Singular |
adnuntiatus sit
|
er/sie/es sei gepredigt worden |
| 1. Person Plural |
adnuntiati simus
|
wir seien gepredigt worden |
| 2. Person Plural |
adnuntiati sitis
|
ihr seiet gepredigt worden |
| 3. Person Plural |
adnuntiati sint
|
sie seien gepredigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiaveram
|
ich hatte gepredigt |
| 2. Person Singular |
adnuntiaveras
|
du hattest gepredigt |
| 3. Person Singular |
adnuntiaverat
|
er/sie/es hatte gepredigt |
| 1. Person Plural |
adnuntiaveramus
|
wir hatten gepredigt |
| 2. Person Plural |
adnuntiaveratis
|
ihr hattet gepredigt |
| 3. Person Plural |
adnuntiaverant
|
sie hatten gepredigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus eram
|
ich war gepredigt worden |
| 2. Person Singular |
adnuntiatus eras
|
du warst gepredigt worden |
| 3. Person Singular |
adnuntiatus erat
|
er/sie/es war gepredigt worden |
| 1. Person Plural |
adnuntiati eramus
|
wir waren gepredigt worden |
| 2. Person Plural |
adnuntiati eratis
|
ihr wart gepredigt worden |
| 3. Person Plural |
adnuntiati erant
|
sie waren gepredigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavissem
|
ich hätte gepredigt |
| 2. Person Singular |
adnuntiavisses
|
du hättest gepredigt |
| 3. Person Singular |
adnuntiavisset
|
er/sie/es hätte gepredigt |
| 1. Person Plural |
adnuntiavissemus
|
wir hätten gepredigt |
| 2. Person Plural |
adnuntiavissetis
|
ihr hättet gepredigt |
| 3. Person Plural |
adnuntiavissent
|
sie hätten gepredigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus essem
|
ich wäre gepredigt worden |
| 2. Person Singular |
adnuntiatus esses
|
du wärest gepredigt worden |
| 3. Person Singular |
adnuntiatus esset
|
er/sie/es wäre gepredigt worden |
| 1. Person Plural |
adnuntiati essemus
|
wir wären gepredigt worden |
| 2. Person Plural |
adnuntiati essetis
|
ihr wäret gepredigt worden |
| 3. Person Plural |
adnuntiati essent
|
sie wären gepredigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavero
|
ich werde gepredigt haben |
| 2. Person Singular |
adnuntiaveris
|
du wirst gepredigt haben |
| 3. Person Singular |
adnuntiaverit
|
er/sie/es wird gepredigt haben |
| 1. Person Plural |
adnuntiaverimus
|
wir werden gepredigt haben |
| 2. Person Plural |
adnuntiaveritis
|
ihr werdet gepredigt haben |
| 3. Person Plural |
adnuntiaverint
|
sie werden gepredigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus ero
|
ich werde gepredigt worden sein |
| 2. Person Singular |
adnuntiatus eris
|
du wirst gepredigt worden sein |
| 3. Person Singular |
adnuntiatus erit
|
er/sie/es wird gepredigt worden sein |
| 1. Person Plural |
adnuntiati erimus
|
wir werden gepredigt worden sein |
| 2. Person Plural |
adnuntiati eritis
|
ihr werdet gepredigt worden sein |
| 3. Person Plural |
adnuntiati erunt
|
sie werden gepredigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adnuntiare
|
predigen |
| Vorzeitigkeit |
adnuntiavisse
|
gepredigt haben |
| Nachzeitigkeit |
adnuntiaturum esse
|
predigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adnuntiari adnuntiarier
|
gepredigt werden |
| Vorzeitigkeit |
adnuntiatum esse
|
gepredigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
adnuntiatum iri
|
künftig gepredigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adnuntia
|
predige; predig! |
| 2. Person Plural |
adnuntiate
|
predigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adnuntiato
|
| 3. Person Singular |
adnuntiato
|
| 2. Person Plural |
adnuntiatote
|
| 3. Person Plural |
adnuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adnuntiare
|
das Predigen |
| Genitiv |
adnuntiandi
|
des Predigens |
| Dativ |
adnuntiando
|
dem Predigen |
| Akkusativ |
adnuntiandum
|
das Predigen |
| Ablativ |
adnuntiando
|
durch das Predigen |
| Vokativ |
adnuntiande
|
Predigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiandus
|
adnuntianda
|
adnuntiandum
|
| Genitiv |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntiandi
|
| Dativ |
adnuntiando
|
adnuntiandae
|
adnuntiando
|
| Akkusativ |
adnuntiandum
|
adnuntiandam
|
adnuntiandum
|
| Ablativ |
adnuntiando
|
adnuntianda
|
adnuntiando
|
| Vokativ |
adnuntiande
|
adnuntianda
|
adnuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntianda
|
| Genitiv |
adnuntiandorum
|
adnuntiandarum
|
adnuntiandorum
|
| Dativ |
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
| Akkusativ |
adnuntiandos
|
adnuntiandas
|
adnuntianda
|
| Ablativ |
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
| Vokativ |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntians
|
adnuntians
|
adnuntians
|
| Genitiv |
adnuntiantis
|
adnuntiantis
|
adnuntiantis
|
| Dativ |
adnuntianti
|
adnuntianti
|
adnuntianti
|
| Akkusativ |
adnuntiantem
|
adnuntiantem
|
adnuntians
|
| Ablativ |
adnuntianti adnuntiante
|
adnuntianti adnuntiante
|
adnuntianti adnuntiante
|
| Vokativ |
adnuntians
|
adnuntians
|
adnuntians
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
| Genitiv |
adnuntiantium adnuntiantum
|
adnuntiantium adnuntiantum
|
adnuntiantium adnuntiantum
|
| Dativ |
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
| Akkusativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
| Ablativ |
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
| Vokativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiatus
|
adnuntiata
|
adnuntiatum
|
| Genitiv |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiati
|
| Dativ |
adnuntiato
|
adnuntiatae
|
adnuntiato
|
| Akkusativ |
adnuntiatum
|
adnuntiatam
|
adnuntiatum
|
| Ablativ |
adnuntiato
|
adnuntiata
|
adnuntiato
|
| Vokativ |
adnuntiate
|
adnuntiata
|
adnuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiata
|
| Genitiv |
adnuntiatorum
|
adnuntiatarum
|
adnuntiatorum
|
| Dativ |
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
| Akkusativ |
adnuntiatos
|
adnuntiatas
|
adnuntiata
|
| Ablativ |
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
| Vokativ |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiaturus
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturum
|
| Genitiv |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiaturi
|
| Dativ |
adnuntiaturo
|
adnuntiaturae
|
adnuntiaturo
|
| Akkusativ |
adnuntiaturum
|
adnuntiaturam
|
adnuntiaturum
|
| Ablativ |
adnuntiaturo
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturo
|
| Vokativ |
adnuntiature
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiatura
|
| Genitiv |
adnuntiaturorum
|
adnuntiaturarum
|
adnuntiaturorum
|
| Dativ |
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
| Akkusativ |
adnuntiaturos
|
adnuntiaturas
|
adnuntiatura
|
| Ablativ |
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
| Vokativ |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adnuntiatum
|
adnuntiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntio
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntias
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiamus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiatis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntior
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaris adnuntiare
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiamur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiamini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiem
|
|
| 2. Person Singular |
adnunties
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiet
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiemus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntietis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntier
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntieris adnuntiere
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntietur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiemur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiemini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabam
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiabas
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabar
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiabaris adnuntiabare
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiarem
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiares
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaret
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiarer
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiareris adnuntiarere
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabo
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiabis
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiabor
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaberis adnuntiabere
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavi
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiavit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverunt adnuntiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiavero
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
adnuntiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adnuntiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adnuntiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adnuntiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adnuntiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adnuntiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adnuntiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
adnuntiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adnuntiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adnuntiari adnuntiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adnuntiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adnuntiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adnuntia
|
! |
| 2. Person Plural |
adnuntiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adnuntiato
|
| 3. Person Singular |
adnuntiato
|
| 2. Person Plural |
adnuntiatote
|
| 3. Person Plural |
adnuntianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adnuntiare
|
|
| Genitiv |
adnuntiandi
|
|
| Dativ |
adnuntiando
|
|
| Akkusativ |
adnuntiandum
|
|
| Ablativ |
adnuntiando
|
|
| Vokativ |
adnuntiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiandus
|
adnuntianda
|
adnuntiandum
|
| Genitiv |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntiandi
|
| Dativ |
adnuntiando
|
adnuntiandae
|
adnuntiando
|
| Akkusativ |
adnuntiandum
|
adnuntiandam
|
adnuntiandum
|
| Ablativ |
adnuntiando
|
adnuntianda
|
adnuntiando
|
| Vokativ |
adnuntiande
|
adnuntianda
|
adnuntiandum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntianda
|
| Genitiv |
adnuntiandorum
|
adnuntiandarum
|
adnuntiandorum
|
| Dativ |
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
| Akkusativ |
adnuntiandos
|
adnuntiandas
|
adnuntianda
|
| Ablativ |
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
adnuntiandis
|
| Vokativ |
adnuntiandi
|
adnuntiandae
|
adnuntianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntians
|
adnuntians
|
adnuntians
|
| Genitiv |
adnuntiantis
|
adnuntiantis
|
adnuntiantis
|
| Dativ |
adnuntianti
|
adnuntianti
|
adnuntianti
|
| Akkusativ |
adnuntiantem
|
adnuntiantem
|
adnuntians
|
| Ablativ |
adnuntianti adnuntiante
|
adnuntianti adnuntiante
|
adnuntianti adnuntiante
|
| Vokativ |
adnuntians
|
adnuntians
|
adnuntians
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
| Genitiv |
adnuntiantium adnuntiantum
|
adnuntiantium adnuntiantum
|
adnuntiantium adnuntiantum
|
| Dativ |
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
| Akkusativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
| Ablativ |
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
adnuntiantibus
|
| Vokativ |
adnuntiantes
|
adnuntiantes
|
adnuntiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiatus
|
adnuntiata
|
adnuntiatum
|
| Genitiv |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiati
|
| Dativ |
adnuntiato
|
adnuntiatae
|
adnuntiato
|
| Akkusativ |
adnuntiatum
|
adnuntiatam
|
adnuntiatum
|
| Ablativ |
adnuntiato
|
adnuntiata
|
adnuntiato
|
| Vokativ |
adnuntiate
|
adnuntiata
|
adnuntiatum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiata
|
| Genitiv |
adnuntiatorum
|
adnuntiatarum
|
adnuntiatorum
|
| Dativ |
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
| Akkusativ |
adnuntiatos
|
adnuntiatas
|
adnuntiata
|
| Ablativ |
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
adnuntiatis
|
| Vokativ |
adnuntiati
|
adnuntiatae
|
adnuntiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adnuntiaturus
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturum
|
| Genitiv |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiaturi
|
| Dativ |
adnuntiaturo
|
adnuntiaturae
|
adnuntiaturo
|
| Akkusativ |
adnuntiaturum
|
adnuntiaturam
|
adnuntiaturum
|
| Ablativ |
adnuntiaturo
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturo
|
| Vokativ |
adnuntiature
|
adnuntiatura
|
adnuntiaturum
|
Plural
| Nominativ |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiatura
|
| Genitiv |
adnuntiaturorum
|
adnuntiaturarum
|
adnuntiaturorum
|
| Dativ |
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
| Akkusativ |
adnuntiaturos
|
adnuntiaturas
|
adnuntiatura
|
| Ablativ |
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
adnuntiaturis
|
| Vokativ |
adnuntiaturi
|
adnuntiaturae
|
adnuntiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adnuntiatum
|
adnuntiatu
|