Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecor
|
ich bete an |
| 2. Person Singular |
adprecaris adprecare
|
du betest an |
| 3. Person Singular |
adprecatur
|
er/sie/es betet an |
| 1. Person Plural |
adprecamur
|
wir beten an |
| 2. Person Plural |
adprecamini
|
ihr betet an |
| 3. Person Plural |
adprecantur
|
sie beten an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecer
|
ich bete an |
| 2. Person Singular |
adpreceris adprecere
|
du betest an |
| 3. Person Singular |
adprecetur
|
er/sie/es bete an |
| 1. Person Plural |
adprecemur
|
wir beten an |
| 2. Person Plural |
adprecemini
|
ihr betet an |
| 3. Person Plural |
adprecentur
|
sie beten an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecabar
|
ich betete an |
| 2. Person Singular |
adprecabaris adprecabare
|
du betetest an |
| 3. Person Singular |
adprecabatur
|
er/sie/es betete an |
| 1. Person Plural |
adprecabamur
|
wir beteten an |
| 2. Person Plural |
adprecabamini
|
ihr betetet an |
| 3. Person Plural |
adprecabantur
|
sie beteten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecarer
|
ich betete an |
| 2. Person Singular |
adprecareris adprecarere
|
du betetest an |
| 3. Person Singular |
adprecaretur
|
er/sie/es betete an |
| 1. Person Plural |
adprecaremur
|
wir beteten an |
| 2. Person Plural |
adprecaremini
|
ihr betetet an |
| 3. Person Plural |
adprecarentur
|
sie beteten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecabor
|
ich werde anbeten |
| 2. Person Singular |
adprecaberis adprecabere
|
du wirst anbeten |
| 3. Person Singular |
adprecabitur
|
er/sie/es wird anbeten |
| 1. Person Plural |
adprecabimur
|
wir werden anbeten |
| 2. Person Plural |
adprecabimini
|
ihr werdet anbeten |
| 3. Person Plural |
adprecabuntur
|
sie werden anbeten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus sum
|
ich habe angebetet |
| 2. Person Singular |
adprecatus es
|
du hast angebetet |
| 3. Person Singular |
adprecatus est
|
er/sie/es hat angebetet |
| 1. Person Plural |
adprecati sumus
|
wir haben angebetet |
| 2. Person Plural |
adprecati estis
|
ihr habt angebetet |
| 3. Person Plural |
adprecati sunt
|
sie haben angebetet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus sim
|
ich habe angebetet |
| 2. Person Singular |
adprecatus sis
|
du habest angebetet |
| 3. Person Singular |
adprecatus sit
|
er/sie/es habe angebetet |
| 1. Person Plural |
adprecati simus
|
wir haben angebetet |
| 2. Person Plural |
adprecati sitis
|
ihr habet angebetet |
| 3. Person Plural |
adprecati sint
|
sie haben angebetet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus eram
|
ich hatte angebetet |
| 2. Person Singular |
adprecatus eras
|
du hattest angebetet |
| 3. Person Singular |
adprecatus erat
|
er/sie/es hatte angebetet |
| 1. Person Plural |
adprecati eramus
|
wir hatten angebetet |
| 2. Person Plural |
adprecati eratis
|
ihr hattet angebetet |
| 3. Person Plural |
adprecati erant
|
sie hatten angebetet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus essem
|
ich hätte angebetet |
| 2. Person Singular |
adprecatus esses
|
du hättest angebetet |
| 3. Person Singular |
adprecatus esset
|
er/sie/es hätte angebetet |
| 1. Person Plural |
adprecati essemus
|
wir hätten angebetet |
| 2. Person Plural |
adprecati essetis
|
ihr hättet angebetet |
| 3. Person Plural |
adprecati essent
|
sie hätten angebetet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus ero
|
ich werde angebetet haben |
| 2. Person Singular |
adprecatus eris
|
du wirst angebetet haben |
| 3. Person Singular |
adprecatus erit
|
er/sie/es wird angebetet haben |
| 1. Person Plural |
adprecati erimus
|
wir werden angebetet haben |
| 2. Person Plural |
adprecati eritis
|
ihr werdet angebetet haben |
| 3. Person Plural |
adprecati erunt
|
sie werden angebetet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adprecari adprecarier
|
anbeten |
| Vorzeitigkeit |
adprecatus esse
|
angebetet haben |
| Nachzeitigkeit |
adprecaturum esse
|
anbeten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adprecare
|
bete an! |
| 2. Person Plural |
adprecamini
|
betet an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adprecator
|
| 3. Person Singular |
adprecator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adprecantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adprecari adprecarier
|
das Anbeten |
| Genitiv |
adprecandi
|
des Anbetens |
| Dativ |
adprecando
|
dem Anbeten |
| Akkusativ |
adprecandum
|
das Anbeten |
| Ablativ |
adprecando
|
durch das Anbeten |
| Vokativ |
adprecande
|
Anbeten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecandus
|
adprecanda
|
adprecandum
|
| Genitiv |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecandi
|
| Dativ |
adprecando
|
adprecandae
|
adprecando
|
| Akkusativ |
adprecandum
|
adprecandam
|
adprecandum
|
| Ablativ |
adprecando
|
adprecanda
|
adprecando
|
| Vokativ |
adprecande
|
adprecanda
|
adprecandum
|
Plural
| Nominativ |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecanda
|
| Genitiv |
adprecandorum
|
adprecandarum
|
adprecandorum
|
| Dativ |
adprecandis
|
adprecandis
|
adprecandis
|
| Akkusativ |
adprecandos
|
adprecandas
|
adprecanda
|
| Ablativ |
adprecandis
|
adprecandis
|
adprecandis
|
| Vokativ |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecans
|
adprecans
|
adprecans
|
| Genitiv |
adprecantis
|
adprecantis
|
adprecantis
|
| Dativ |
adprecanti
|
adprecanti
|
adprecanti
|
| Akkusativ |
adprecantem
|
adprecantem
|
adprecans
|
| Ablativ |
adprecanti adprecante
|
adprecanti adprecante
|
adprecanti adprecante
|
| Vokativ |
adprecans
|
adprecans
|
adprecans
|
Plural
| Nominativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
| Genitiv |
adprecantium adprecantum
|
adprecantium adprecantum
|
adprecantium adprecantum
|
| Dativ |
adprecantibus
|
adprecantibus
|
adprecantibus
|
| Akkusativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
| Ablativ |
adprecantibus
|
adprecantibus
|
adprecantibus
|
| Vokativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecatus
|
adprecata
|
adprecatum
|
| Genitiv |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecati
|
| Dativ |
adprecato
|
adprecatae
|
adprecato
|
| Akkusativ |
adprecatum
|
adprecatam
|
adprecatum
|
| Ablativ |
adprecato
|
adprecata
|
adprecato
|
| Vokativ |
adprecate
|
adprecata
|
adprecatum
|
Plural
| Nominativ |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecata
|
| Genitiv |
adprecatorum
|
adprecatarum
|
adprecatorum
|
| Dativ |
adprecatis
|
adprecatis
|
adprecatis
|
| Akkusativ |
adprecatos
|
adprecatas
|
adprecata
|
| Ablativ |
adprecatis
|
adprecatis
|
adprecatis
|
| Vokativ |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecaturus
|
adprecatura
|
adprecaturum
|
| Genitiv |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecaturi
|
| Dativ |
adprecaturo
|
adprecaturae
|
adprecaturo
|
| Akkusativ |
adprecaturum
|
adprecaturam
|
adprecaturum
|
| Ablativ |
adprecaturo
|
adprecatura
|
adprecaturo
|
| Vokativ |
adprecature
|
adprecatura
|
adprecaturum
|
Plural
| Nominativ |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecatura
|
| Genitiv |
adprecaturorum
|
adprecaturarum
|
adprecaturorum
|
| Dativ |
adprecaturis
|
adprecaturis
|
adprecaturis
|
| Akkusativ |
adprecaturos
|
adprecaturas
|
adprecatura
|
| Ablativ |
adprecaturis
|
adprecaturis
|
adprecaturis
|
| Vokativ |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adprecatum
|
adprecatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecor
|
ich flehe an |
| 2. Person Singular |
adprecaris adprecare
|
du flehst an |
| 3. Person Singular |
adprecatur
|
er/sie/es fleht an |
| 1. Person Plural |
adprecamur
|
wir flehen an |
| 2. Person Plural |
adprecamini
|
ihr fleht an |
| 3. Person Plural |
adprecantur
|
sie flehen an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecer
|
ich flehe an |
| 2. Person Singular |
adpreceris adprecere
|
du flehest an |
| 3. Person Singular |
adprecetur
|
er/sie/es flehe an |
| 1. Person Plural |
adprecemur
|
wir flehen an |
| 2. Person Plural |
adprecemini
|
ihr flehet an |
| 3. Person Plural |
adprecentur
|
sie flehen an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecabar
|
ich flehte an |
| 2. Person Singular |
adprecabaris adprecabare
|
du flehtest an |
| 3. Person Singular |
adprecabatur
|
er/sie/es flehte an |
| 1. Person Plural |
adprecabamur
|
wir flehten an |
| 2. Person Plural |
adprecabamini
|
ihr flehtet an |
| 3. Person Plural |
adprecabantur
|
sie flehten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecarer
|
ich flehte an |
| 2. Person Singular |
adprecareris adprecarere
|
du flehtest an |
| 3. Person Singular |
adprecaretur
|
er/sie/es flehte an |
| 1. Person Plural |
adprecaremur
|
wir flehten an |
| 2. Person Plural |
adprecaremini
|
ihr flehtet an |
| 3. Person Plural |
adprecarentur
|
sie flehten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecabor
|
ich werde anflehen |
| 2. Person Singular |
adprecaberis adprecabere
|
du wirst anflehen |
| 3. Person Singular |
adprecabitur
|
er/sie/es wird anflehen |
| 1. Person Plural |
adprecabimur
|
wir werden anflehen |
| 2. Person Plural |
adprecabimini
|
ihr werdet anflehen |
| 3. Person Plural |
adprecabuntur
|
sie werden anflehen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus sum
|
ich habe angefleht |
| 2. Person Singular |
adprecatus es
|
du hast angefleht |
| 3. Person Singular |
adprecatus est
|
er/sie/es hat angefleht |
| 1. Person Plural |
adprecati sumus
|
wir haben angefleht |
| 2. Person Plural |
adprecati estis
|
ihr habt angefleht |
| 3. Person Plural |
adprecati sunt
|
sie haben angefleht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus sim
|
ich habe angefleht |
| 2. Person Singular |
adprecatus sis
|
du habest angefleht |
| 3. Person Singular |
adprecatus sit
|
er/sie/es habe angefleht |
| 1. Person Plural |
adprecati simus
|
wir haben angefleht |
| 2. Person Plural |
adprecati sitis
|
ihr habet angefleht |
| 3. Person Plural |
adprecati sint
|
sie haben angefleht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus eram
|
ich hatte angefleht |
| 2. Person Singular |
adprecatus eras
|
du hattest angefleht |
| 3. Person Singular |
adprecatus erat
|
er/sie/es hatte angefleht |
| 1. Person Plural |
adprecati eramus
|
wir hatten angefleht |
| 2. Person Plural |
adprecati eratis
|
ihr hattet angefleht |
| 3. Person Plural |
adprecati erant
|
sie hatten angefleht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus essem
|
ich hätte angefleht |
| 2. Person Singular |
adprecatus esses
|
du hättest angefleht |
| 3. Person Singular |
adprecatus esset
|
er/sie/es hätte angefleht |
| 1. Person Plural |
adprecati essemus
|
wir hätten angefleht |
| 2. Person Plural |
adprecati essetis
|
ihr hättet angefleht |
| 3. Person Plural |
adprecati essent
|
sie hätten angefleht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus ero
|
ich werde angefleht haben |
| 2. Person Singular |
adprecatus eris
|
du wirst angefleht haben |
| 3. Person Singular |
adprecatus erit
|
er/sie/es wird angefleht haben |
| 1. Person Plural |
adprecati erimus
|
wir werden angefleht haben |
| 2. Person Plural |
adprecati eritis
|
ihr werdet angefleht haben |
| 3. Person Plural |
adprecati erunt
|
sie werden angefleht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adprecari adprecarier
|
anflehen |
| Vorzeitigkeit |
adprecatus esse
|
angefleht haben |
| Nachzeitigkeit |
adprecaturum esse
|
anflehen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adprecare
|
flehe an; fleh an! |
| 2. Person Plural |
adprecamini
|
fleht an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adprecator
|
| 3. Person Singular |
adprecator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adprecantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adprecari adprecarier
|
das Anflehen |
| Genitiv |
adprecandi
|
des Anflehens |
| Dativ |
adprecando
|
dem Anflehen |
| Akkusativ |
adprecandum
|
das Anflehen |
| Ablativ |
adprecando
|
durch das Anflehen |
| Vokativ |
adprecande
|
Anflehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecandus
|
adprecanda
|
adprecandum
|
| Genitiv |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecandi
|
| Dativ |
adprecando
|
adprecandae
|
adprecando
|
| Akkusativ |
adprecandum
|
adprecandam
|
adprecandum
|
| Ablativ |
adprecando
|
adprecanda
|
adprecando
|
| Vokativ |
adprecande
|
adprecanda
|
adprecandum
|
Plural
| Nominativ |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecanda
|
| Genitiv |
adprecandorum
|
adprecandarum
|
adprecandorum
|
| Dativ |
adprecandis
|
adprecandis
|
adprecandis
|
| Akkusativ |
adprecandos
|
adprecandas
|
adprecanda
|
| Ablativ |
adprecandis
|
adprecandis
|
adprecandis
|
| Vokativ |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecans
|
adprecans
|
adprecans
|
| Genitiv |
adprecantis
|
adprecantis
|
adprecantis
|
| Dativ |
adprecanti
|
adprecanti
|
adprecanti
|
| Akkusativ |
adprecantem
|
adprecantem
|
adprecans
|
| Ablativ |
adprecanti adprecante
|
adprecanti adprecante
|
adprecanti adprecante
|
| Vokativ |
adprecans
|
adprecans
|
adprecans
|
Plural
| Nominativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
| Genitiv |
adprecantium adprecantum
|
adprecantium adprecantum
|
adprecantium adprecantum
|
| Dativ |
adprecantibus
|
adprecantibus
|
adprecantibus
|
| Akkusativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
| Ablativ |
adprecantibus
|
adprecantibus
|
adprecantibus
|
| Vokativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecatus
|
adprecata
|
adprecatum
|
| Genitiv |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecati
|
| Dativ |
adprecato
|
adprecatae
|
adprecato
|
| Akkusativ |
adprecatum
|
adprecatam
|
adprecatum
|
| Ablativ |
adprecato
|
adprecata
|
adprecato
|
| Vokativ |
adprecate
|
adprecata
|
adprecatum
|
Plural
| Nominativ |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecata
|
| Genitiv |
adprecatorum
|
adprecatarum
|
adprecatorum
|
| Dativ |
adprecatis
|
adprecatis
|
adprecatis
|
| Akkusativ |
adprecatos
|
adprecatas
|
adprecata
|
| Ablativ |
adprecatis
|
adprecatis
|
adprecatis
|
| Vokativ |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecaturus
|
adprecatura
|
adprecaturum
|
| Genitiv |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecaturi
|
| Dativ |
adprecaturo
|
adprecaturae
|
adprecaturo
|
| Akkusativ |
adprecaturum
|
adprecaturam
|
adprecaturum
|
| Ablativ |
adprecaturo
|
adprecatura
|
adprecaturo
|
| Vokativ |
adprecature
|
adprecatura
|
adprecaturum
|
Plural
| Nominativ |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecatura
|
| Genitiv |
adprecaturorum
|
adprecaturarum
|
adprecaturorum
|
| Dativ |
adprecaturis
|
adprecaturis
|
adprecaturis
|
| Akkusativ |
adprecaturos
|
adprecaturas
|
adprecatura
|
| Ablativ |
adprecaturis
|
adprecaturis
|
adprecaturis
|
| Vokativ |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adprecatum
|
adprecatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecor
|
ich rufe an |
| 2. Person Singular |
adprecaris adprecare
|
du rufst an |
| 3. Person Singular |
adprecatur
|
er/sie/es ruft an |
| 1. Person Plural |
adprecamur
|
wir rufen an |
| 2. Person Plural |
adprecamini
|
ihr ruft an |
| 3. Person Plural |
adprecantur
|
sie rufen an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecer
|
ich rufe an |
| 2. Person Singular |
adpreceris adprecere
|
du rufest an |
| 3. Person Singular |
adprecetur
|
er/sie/es rufe an |
| 1. Person Plural |
adprecemur
|
wir rufen an |
| 2. Person Plural |
adprecemini
|
ihr rufet an |
| 3. Person Plural |
adprecentur
|
sie rufen an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecabar
|
ich rief an |
| 2. Person Singular |
adprecabaris adprecabare
|
du riefst an |
| 3. Person Singular |
adprecabatur
|
er/sie/es rief an |
| 1. Person Plural |
adprecabamur
|
wir riefen an |
| 2. Person Plural |
adprecabamini
|
ihr rieft an |
| 3. Person Plural |
adprecabantur
|
sie riefen an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecarer
|
ich riefe an |
| 2. Person Singular |
adprecareris adprecarere
|
du riefest an |
| 3. Person Singular |
adprecaretur
|
er/sie/es riefe an |
| 1. Person Plural |
adprecaremur
|
wir riefen an |
| 2. Person Plural |
adprecaremini
|
ihr riefet an |
| 3. Person Plural |
adprecarentur
|
sie riefen an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecabor
|
ich werde anrufen |
| 2. Person Singular |
adprecaberis adprecabere
|
du wirst anrufen |
| 3. Person Singular |
adprecabitur
|
er/sie/es wird anrufen |
| 1. Person Plural |
adprecabimur
|
wir werden anrufen |
| 2. Person Plural |
adprecabimini
|
ihr werdet anrufen |
| 3. Person Plural |
adprecabuntur
|
sie werden anrufen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus sum
|
ich habe angerufen |
| 2. Person Singular |
adprecatus es
|
du hast angerufen |
| 3. Person Singular |
adprecatus est
|
er/sie/es hat angerufen |
| 1. Person Plural |
adprecati sumus
|
wir haben angerufen |
| 2. Person Plural |
adprecati estis
|
ihr habt angerufen |
| 3. Person Plural |
adprecati sunt
|
sie haben angerufen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus sim
|
ich habe angerufen |
| 2. Person Singular |
adprecatus sis
|
du habest angerufen |
| 3. Person Singular |
adprecatus sit
|
er/sie/es habe angerufen |
| 1. Person Plural |
adprecati simus
|
wir haben angerufen |
| 2. Person Plural |
adprecati sitis
|
ihr habet angerufen |
| 3. Person Plural |
adprecati sint
|
sie haben angerufen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus eram
|
ich hatte angerufen |
| 2. Person Singular |
adprecatus eras
|
du hattest angerufen |
| 3. Person Singular |
adprecatus erat
|
er/sie/es hatte angerufen |
| 1. Person Plural |
adprecati eramus
|
wir hatten angerufen |
| 2. Person Plural |
adprecati eratis
|
ihr hattet angerufen |
| 3. Person Plural |
adprecati erant
|
sie hatten angerufen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus essem
|
ich hätte angerufen |
| 2. Person Singular |
adprecatus esses
|
du hättest angerufen |
| 3. Person Singular |
adprecatus esset
|
er/sie/es hätte angerufen |
| 1. Person Plural |
adprecati essemus
|
wir hätten angerufen |
| 2. Person Plural |
adprecati essetis
|
ihr hättet angerufen |
| 3. Person Plural |
adprecati essent
|
sie hätten angerufen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus ero
|
ich werde angerufen haben |
| 2. Person Singular |
adprecatus eris
|
du wirst angerufen haben |
| 3. Person Singular |
adprecatus erit
|
er/sie/es wird angerufen haben |
| 1. Person Plural |
adprecati erimus
|
wir werden angerufen haben |
| 2. Person Plural |
adprecati eritis
|
ihr werdet angerufen haben |
| 3. Person Plural |
adprecati erunt
|
sie werden angerufen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adprecari adprecarier
|
anrufen |
| Vorzeitigkeit |
adprecatus esse
|
angerufen haben |
| Nachzeitigkeit |
adprecaturum esse
|
anrufen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adprecare
|
rufe an; ruf an! |
| 2. Person Plural |
adprecamini
|
ruft an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adprecator
|
| 3. Person Singular |
adprecator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adprecantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adprecari adprecarier
|
das Anrufen |
| Genitiv |
adprecandi
|
des Anrufens |
| Dativ |
adprecando
|
dem Anrufen |
| Akkusativ |
adprecandum
|
das Anrufen |
| Ablativ |
adprecando
|
durch das Anrufen |
| Vokativ |
adprecande
|
Anrufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecandus
|
adprecanda
|
adprecandum
|
| Genitiv |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecandi
|
| Dativ |
adprecando
|
adprecandae
|
adprecando
|
| Akkusativ |
adprecandum
|
adprecandam
|
adprecandum
|
| Ablativ |
adprecando
|
adprecanda
|
adprecando
|
| Vokativ |
adprecande
|
adprecanda
|
adprecandum
|
Plural
| Nominativ |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecanda
|
| Genitiv |
adprecandorum
|
adprecandarum
|
adprecandorum
|
| Dativ |
adprecandis
|
adprecandis
|
adprecandis
|
| Akkusativ |
adprecandos
|
adprecandas
|
adprecanda
|
| Ablativ |
adprecandis
|
adprecandis
|
adprecandis
|
| Vokativ |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecans
|
adprecans
|
adprecans
|
| Genitiv |
adprecantis
|
adprecantis
|
adprecantis
|
| Dativ |
adprecanti
|
adprecanti
|
adprecanti
|
| Akkusativ |
adprecantem
|
adprecantem
|
adprecans
|
| Ablativ |
adprecanti adprecante
|
adprecanti adprecante
|
adprecanti adprecante
|
| Vokativ |
adprecans
|
adprecans
|
adprecans
|
Plural
| Nominativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
| Genitiv |
adprecantium adprecantum
|
adprecantium adprecantum
|
adprecantium adprecantum
|
| Dativ |
adprecantibus
|
adprecantibus
|
adprecantibus
|
| Akkusativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
| Ablativ |
adprecantibus
|
adprecantibus
|
adprecantibus
|
| Vokativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecatus
|
adprecata
|
adprecatum
|
| Genitiv |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecati
|
| Dativ |
adprecato
|
adprecatae
|
adprecato
|
| Akkusativ |
adprecatum
|
adprecatam
|
adprecatum
|
| Ablativ |
adprecato
|
adprecata
|
adprecato
|
| Vokativ |
adprecate
|
adprecata
|
adprecatum
|
Plural
| Nominativ |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecata
|
| Genitiv |
adprecatorum
|
adprecatarum
|
adprecatorum
|
| Dativ |
adprecatis
|
adprecatis
|
adprecatis
|
| Akkusativ |
adprecatos
|
adprecatas
|
adprecata
|
| Ablativ |
adprecatis
|
adprecatis
|
adprecatis
|
| Vokativ |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecaturus
|
adprecatura
|
adprecaturum
|
| Genitiv |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecaturi
|
| Dativ |
adprecaturo
|
adprecaturae
|
adprecaturo
|
| Akkusativ |
adprecaturum
|
adprecaturam
|
adprecaturum
|
| Ablativ |
adprecaturo
|
adprecatura
|
adprecaturo
|
| Vokativ |
adprecature
|
adprecatura
|
adprecaturum
|
Plural
| Nominativ |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecatura
|
| Genitiv |
adprecaturorum
|
adprecaturarum
|
adprecaturorum
|
| Dativ |
adprecaturis
|
adprecaturis
|
adprecaturis
|
| Akkusativ |
adprecaturos
|
adprecaturas
|
adprecatura
|
| Ablativ |
adprecaturis
|
adprecaturis
|
adprecaturis
|
| Vokativ |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adprecatum
|
adprecatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecor
|
|
| 2. Person Singular |
adprecaris adprecare
|
|
| 3. Person Singular |
adprecatur
|
|
| 1. Person Plural |
adprecamur
|
|
| 2. Person Plural |
adprecamini
|
|
| 3. Person Plural |
adprecantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecer
|
|
| 2. Person Singular |
adpreceris adprecere
|
|
| 3. Person Singular |
adprecetur
|
|
| 1. Person Plural |
adprecemur
|
|
| 2. Person Plural |
adprecemini
|
|
| 3. Person Plural |
adprecentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecabar
|
|
| 2. Person Singular |
adprecabaris adprecabare
|
|
| 3. Person Singular |
adprecabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adprecabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adprecabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adprecabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecarer
|
|
| 2. Person Singular |
adprecareris adprecarere
|
|
| 3. Person Singular |
adprecaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adprecaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adprecaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adprecarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecabor
|
|
| 2. Person Singular |
adprecaberis adprecabere
|
|
| 3. Person Singular |
adprecabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adprecabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adprecabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adprecabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adprecatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adprecatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adprecati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adprecati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adprecati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adprecatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adprecatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adprecati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adprecati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adprecati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adprecatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adprecatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adprecati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adprecati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adprecati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adprecatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adprecatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adprecati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adprecati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adprecati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adprecatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adprecatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adprecatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adprecati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adprecati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adprecati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adprecari adprecarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adprecatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adprecaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adprecare
|
! |
| 2. Person Plural |
adprecamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adprecator
|
| 3. Person Singular |
adprecator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adprecantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adprecari adprecarier
|
|
| Genitiv |
adprecandi
|
|
| Dativ |
adprecando
|
|
| Akkusativ |
adprecandum
|
|
| Ablativ |
adprecando
|
|
| Vokativ |
adprecande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecandus
|
adprecanda
|
adprecandum
|
| Genitiv |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecandi
|
| Dativ |
adprecando
|
adprecandae
|
adprecando
|
| Akkusativ |
adprecandum
|
adprecandam
|
adprecandum
|
| Ablativ |
adprecando
|
adprecanda
|
adprecando
|
| Vokativ |
adprecande
|
adprecanda
|
adprecandum
|
Plural
| Nominativ |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecanda
|
| Genitiv |
adprecandorum
|
adprecandarum
|
adprecandorum
|
| Dativ |
adprecandis
|
adprecandis
|
adprecandis
|
| Akkusativ |
adprecandos
|
adprecandas
|
adprecanda
|
| Ablativ |
adprecandis
|
adprecandis
|
adprecandis
|
| Vokativ |
adprecandi
|
adprecandae
|
adprecanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecans
|
adprecans
|
adprecans
|
| Genitiv |
adprecantis
|
adprecantis
|
adprecantis
|
| Dativ |
adprecanti
|
adprecanti
|
adprecanti
|
| Akkusativ |
adprecantem
|
adprecantem
|
adprecans
|
| Ablativ |
adprecanti adprecante
|
adprecanti adprecante
|
adprecanti adprecante
|
| Vokativ |
adprecans
|
adprecans
|
adprecans
|
Plural
| Nominativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
| Genitiv |
adprecantium adprecantum
|
adprecantium adprecantum
|
adprecantium adprecantum
|
| Dativ |
adprecantibus
|
adprecantibus
|
adprecantibus
|
| Akkusativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
| Ablativ |
adprecantibus
|
adprecantibus
|
adprecantibus
|
| Vokativ |
adprecantes
|
adprecantes
|
adprecantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecatus
|
adprecata
|
adprecatum
|
| Genitiv |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecati
|
| Dativ |
adprecato
|
adprecatae
|
adprecato
|
| Akkusativ |
adprecatum
|
adprecatam
|
adprecatum
|
| Ablativ |
adprecato
|
adprecata
|
adprecato
|
| Vokativ |
adprecate
|
adprecata
|
adprecatum
|
Plural
| Nominativ |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecata
|
| Genitiv |
adprecatorum
|
adprecatarum
|
adprecatorum
|
| Dativ |
adprecatis
|
adprecatis
|
adprecatis
|
| Akkusativ |
adprecatos
|
adprecatas
|
adprecata
|
| Ablativ |
adprecatis
|
adprecatis
|
adprecatis
|
| Vokativ |
adprecati
|
adprecatae
|
adprecata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adprecaturus
|
adprecatura
|
adprecaturum
|
| Genitiv |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecaturi
|
| Dativ |
adprecaturo
|
adprecaturae
|
adprecaturo
|
| Akkusativ |
adprecaturum
|
adprecaturam
|
adprecaturum
|
| Ablativ |
adprecaturo
|
adprecatura
|
adprecaturo
|
| Vokativ |
adprecature
|
adprecatura
|
adprecaturum
|
Plural
| Nominativ |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecatura
|
| Genitiv |
adprecaturorum
|
adprecaturarum
|
adprecaturorum
|
| Dativ |
adprecaturis
|
adprecaturis
|
adprecaturis
|
| Akkusativ |
adprecaturos
|
adprecaturas
|
adprecatura
|
| Ablativ |
adprecaturis
|
adprecaturis
|
adprecaturis
|
| Vokativ |
adprecaturi
|
adprecaturae
|
adprecatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adprecatum
|
adprecatu
|