Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| adquiescere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | beiliegen (mit cum) nachlassen ruhen sich entspannen verscheiden (im Tod) zustimmen |
| adquiescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst entspannt werden |
| adquiescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst entspannt |
| adquiescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | lass nach ruhe; ruh entspanne; entspann entspanne dich; entspann dich stimme zu; stimm zu |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiesco |
|
| 2. Person Singular | adquiescis |
|
| 3. Person Singular | adquiescit |
|
| 1. Person Plural | adquiescimus |
|
| 2. Person Plural | adquiescitis |
|
| 3. Person Plural | adquiescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescor |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescitur |
|
| 1. Person Plural | adquiescimur |
|
| 2. Person Plural | adquiescimini |
|
| 3. Person Plural | adquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
|
| 2. Person Singular | adquiescas |
|
| 3. Person Singular | adquiescat |
|
| 1. Person Plural | adquiescamus |
|
| 2. Person Plural | adquiescatis |
|
| 3. Person Plural | adquiescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiescaris adquiescare |
|
| 3. Person Singular | adquiescatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebam |
|
| 2. Person Singular | adquiescebas |
|
| 3. Person Singular | adquiescebat |
|
| 1. Person Plural | adquiescebamus |
|
| 2. Person Plural | adquiescebatis |
|
| 3. Person Plural | adquiescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebar |
|
| 2. Person Singular | adquiescebaris adquiescebare |
|
| 3. Person Singular | adquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerem |
|
| 2. Person Singular | adquiesceres |
|
| 3. Person Singular | adquiesceret |
|
| 1. Person Plural | adquiesceremus |
|
| 2. Person Plural | adquiesceretis |
|
| 3. Person Plural | adquiescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerer |
|
| 2. Person Singular | adquiescereris adquiescerere |
|
| 3. Person Singular | adquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | adquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | adquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | adquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
|
| 2. Person Singular | adquiesces |
|
| 3. Person Singular | adquiescet |
|
| 1. Person Plural | adquiescemus |
|
| 2. Person Plural | adquiescetis |
|
| 3. Person Plural | adquiescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescetur |
|
| 1. Person Plural | adquiescemur |
|
| 2. Person Plural | adquiescemini |
|
| 3. Person Plural | adquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiei adquievi |
|
| 2. Person Singular | adquieisti adquievisti |
|
| 3. Person Singular | adquieit adquievit |
|
| 1. Person Plural | adquieimus adquievimus |
|
| 2. Person Plural | adquieistis adquievistis |
|
| 3. Person Plural | adquieerunt adquieere adquieverunt adquievere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sum |
|
| 2. Person Singular | adquietus es |
|
| 3. Person Singular | adquietus est |
|
| 1. Person Plural | adquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | adquieti estis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieerim adquieverim |
|
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
|
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
|
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
|
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
|
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sim |
|
| 2. Person Singular | adquietus sis |
|
| 3. Person Singular | adquietus sit |
|
| 1. Person Plural | adquieti simus |
|
| 2. Person Plural | adquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieeram adquieveram |
|
| 2. Person Singular | adquieeras adquieveras |
|
| 3. Person Singular | adquieerat adquieverat |
|
| 1. Person Plural | adquieeramus adquieveramus |
|
| 2. Person Plural | adquieeratis adquieveratis |
|
| 3. Person Plural | adquieerant adquieverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus eram |
|
| 2. Person Singular | adquietus eras |
|
| 3. Person Singular | adquietus erat |
|
| 1. Person Plural | adquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieissem adquievissem |
|
| 2. Person Singular | adquieisses adquievisses |
|
| 3. Person Singular | adquieisset adquievisset |
|
| 1. Person Plural | adquieissemus adquievissemus |
|
| 2. Person Plural | adquieissetis adquievissetis |
|
| 3. Person Plural | adquieissent adquievissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus essem |
|
| 2. Person Singular | adquietus esses |
|
| 3. Person Singular | adquietus esset |
|
| 1. Person Plural | adquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | adquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | adquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieero adquievero |
|
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
|
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
|
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
|
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
|
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus ero |
|
| 2. Person Singular | adquietus eris |
|
| 3. Person Singular | adquietus erit |
|
| 1. Person Plural | adquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiescere |
|
| Vorzeitigkeit | adquieisse adquievisse |
|
| Nachzeitigkeit | adquieturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiesci adquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | adquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adquiesce |
! |
| 2. Person Plural | adquiescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adquiescito |
| 3. Person Singular | adquiescito |
| 2. Person Plural | adquiescitote |
| 3. Person Plural | adquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adquiescere |
|
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
|
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
|
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
|
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
|
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescendus adquiescundus |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendi adquiescundi |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendo adquiescundo |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
adquiescendam adquiescundam |
adquiescendum adquiescundum |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendo adquiescundo |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
Plural
| Nominativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
| Genitiv | adquiescendorum adquiescundorum |
adquiescendarum adquiescundarum |
adquiescendorum adquiescundorum |
| Dativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Akkusativ | adquiescendos adquiescundos |
adquiescendas adquiescundas |
adquiescenda adquiescunda |
| Ablativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Vokativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
| Genitiv | adquiescentis |
adquiescentis |
adquiescentis |
| Dativ | adquiescenti |
adquiescenti |
adquiescenti |
| Akkusativ | adquiescentem |
adquiescentem |
adquiescens |
| Ablativ | adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
| Vokativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
Plural
| Nominativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Genitiv | adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
| Dativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Akkusativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Ablativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Vokativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquietus |
adquieta |
adquietum |
| Genitiv | adquieti |
adquietae |
adquieti |
| Dativ | adquieto |
adquietae |
adquieto |
| Akkusativ | adquietum |
adquietam |
adquietum |
| Ablativ | adquieto |
adquieta |
adquieto |
| Vokativ | adquiete |
adquieta |
adquietum |
Plural
| Nominativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
| Genitiv | adquietorum |
adquietarum |
adquietorum |
| Dativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Akkusativ | adquietos |
adquietas |
adquieta |
| Ablativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Vokativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquieturus |
adquietura |
adquieturum |
| Genitiv | adquieturi |
adquieturae |
adquieturi |
| Dativ | adquieturo |
adquieturae |
adquieturo |
| Akkusativ | adquieturum |
adquieturam |
adquieturum |
| Ablativ | adquieturo |
adquietura |
adquieturo |
| Vokativ | adquieture |
adquietura |
adquieturum |
Plural
| Nominativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
| Genitiv | adquieturorum |
adquieturarum |
adquieturorum |
| Dativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Akkusativ | adquieturos |
adquieturas |
adquietura |
| Ablativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Vokativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adquietum |
adquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiesco |
ich lasse nach |
| 2. Person Singular | adquiescis |
du lässt nach |
| 3. Person Singular | adquiescit |
er/sie/es lässt nach |
| 1. Person Plural | adquiescimus |
wir lassen nach |
| 2. Person Plural | adquiescitis |
ihr lasst nach |
| 3. Person Plural | adquiescunt |
sie lassen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescor |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescitur |
|
| 1. Person Plural | adquiescimur |
|
| 2. Person Plural | adquiescimini |
|
| 3. Person Plural | adquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
ich lasse nach |
| 2. Person Singular | adquiescas |
du lassest nach |
| 3. Person Singular | adquiescat |
er/sie/es lasse nach |
| 1. Person Plural | adquiescamus |
wir lassen nach |
| 2. Person Plural | adquiescatis |
ihr lasset nach |
| 3. Person Plural | adquiescant |
sie lassen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiescaris adquiescare |
|
| 3. Person Singular | adquiescatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebam |
ich ließ nach |
| 2. Person Singular | adquiescebas |
du ließest nach |
| 3. Person Singular | adquiescebat |
er/sie/es ließ nach |
| 1. Person Plural | adquiescebamus |
wir ließen nach |
| 2. Person Plural | adquiescebatis |
ihr ließt nach |
| 3. Person Plural | adquiescebant |
sie ließen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebar |
|
| 2. Person Singular | adquiescebaris adquiescebare |
|
| 3. Person Singular | adquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerem |
ich ließe nach |
| 2. Person Singular | adquiesceres |
du ließest nach |
| 3. Person Singular | adquiesceret |
er/sie/es ließe nach |
| 1. Person Plural | adquiesceremus |
wir ließen nach |
| 2. Person Plural | adquiesceretis |
ihr ließet nach |
| 3. Person Plural | adquiescerent |
sie ließen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerer |
|
| 2. Person Singular | adquiescereris adquiescerere |
|
| 3. Person Singular | adquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | adquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | adquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | adquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
ich werde nachlassen |
| 2. Person Singular | adquiesces |
du wirst nachlassen |
| 3. Person Singular | adquiescet |
er/sie/es wird nachlassen |
| 1. Person Plural | adquiescemus |
wir werden nachlassen |
| 2. Person Plural | adquiescetis |
ihr werdet nachlassen |
| 3. Person Plural | adquiescent |
sie werden nachlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescetur |
|
| 1. Person Plural | adquiescemur |
|
| 2. Person Plural | adquiescemini |
|
| 3. Person Plural | adquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiei adquievi |
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular | adquieisti adquievisti |
du hast nachgelassen |
| 3. Person Singular | adquieit adquievit |
er/sie/es hat nachgelassen |
| 1. Person Plural | adquieimus adquievimus |
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural | adquieistis adquievistis |
ihr habt nachgelassen |
| 3. Person Plural | adquieerunt adquieere adquieverunt adquievere |
sie haben nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sum |
|
| 2. Person Singular | adquietus es |
|
| 3. Person Singular | adquietus est |
|
| 1. Person Plural | adquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | adquieti estis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieerim adquieverim |
ich habe nachgelassen |
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
du habest nachgelassen |
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
er/sie/es habe nachgelassen |
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
wir haben nachgelassen |
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
ihr habet nachgelassen |
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
sie haben nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sim |
|
| 2. Person Singular | adquietus sis |
|
| 3. Person Singular | adquietus sit |
|
| 1. Person Plural | adquieti simus |
|
| 2. Person Plural | adquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieeram adquieveram |
ich hatte nachgelassen |
| 2. Person Singular | adquieeras adquieveras |
du hattest nachgelassen |
| 3. Person Singular | adquieerat adquieverat |
er/sie/es hatte nachgelassen |
| 1. Person Plural | adquieeramus adquieveramus |
wir hatten nachgelassen |
| 2. Person Plural | adquieeratis adquieveratis |
ihr hattet nachgelassen |
| 3. Person Plural | adquieerant adquieverant |
sie hatten nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus eram |
|
| 2. Person Singular | adquietus eras |
|
| 3. Person Singular | adquietus erat |
|
| 1. Person Plural | adquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieissem adquievissem |
ich hätte nachgelassen |
| 2. Person Singular | adquieisses adquievisses |
du hättest nachgelassen |
| 3. Person Singular | adquieisset adquievisset |
er/sie/es hätte nachgelassen |
| 1. Person Plural | adquieissemus adquievissemus |
wir hätten nachgelassen |
| 2. Person Plural | adquieissetis adquievissetis |
ihr hättet nachgelassen |
| 3. Person Plural | adquieissent adquievissent |
sie hätten nachgelassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus essem |
|
| 2. Person Singular | adquietus esses |
|
| 3. Person Singular | adquietus esset |
|
| 1. Person Plural | adquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | adquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | adquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieero adquievero |
ich werde nachgelassen haben |
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
du wirst nachgelassen haben |
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
er/sie/es wird nachgelassen haben |
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
wir werden nachgelassen haben |
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
ihr werdet nachgelassen haben |
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
sie werden nachgelassen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus ero |
|
| 2. Person Singular | adquietus eris |
|
| 3. Person Singular | adquietus erit |
|
| 1. Person Plural | adquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiescere |
nachlassen |
| Vorzeitigkeit | adquieisse adquievisse |
nachgelassen haben |
| Nachzeitigkeit | adquieturum esse |
nachlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiesci adquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | adquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adquiesce |
lass nach! |
| 2. Person Plural | adquiescite |
lasst nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adquiescito |
| 3. Person Singular | adquiescito |
| 2. Person Plural | adquiescitote |
| 3. Person Plural | adquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adquiescere |
das Nachlassen |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
des Nachlassens |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
dem Nachlassen |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
das Nachlassen |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
durch das Nachlassen |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
Nachlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescendus adquiescundus |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendi adquiescundi |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendo adquiescundo |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
adquiescendam adquiescundam |
adquiescendum adquiescundum |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendo adquiescundo |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
Plural
| Nominativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
| Genitiv | adquiescendorum adquiescundorum |
adquiescendarum adquiescundarum |
adquiescendorum adquiescundorum |
| Dativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Akkusativ | adquiescendos adquiescundos |
adquiescendas adquiescundas |
adquiescenda adquiescunda |
| Ablativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Vokativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
| Genitiv | adquiescentis |
adquiescentis |
adquiescentis |
| Dativ | adquiescenti |
adquiescenti |
adquiescenti |
| Akkusativ | adquiescentem |
adquiescentem |
adquiescens |
| Ablativ | adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
| Vokativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
Plural
| Nominativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Genitiv | adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
| Dativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Akkusativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Ablativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Vokativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquietus |
adquieta |
adquietum |
| Genitiv | adquieti |
adquietae |
adquieti |
| Dativ | adquieto |
adquietae |
adquieto |
| Akkusativ | adquietum |
adquietam |
adquietum |
| Ablativ | adquieto |
adquieta |
adquieto |
| Vokativ | adquiete |
adquieta |
adquietum |
Plural
| Nominativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
| Genitiv | adquietorum |
adquietarum |
adquietorum |
| Dativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Akkusativ | adquietos |
adquietas |
adquieta |
| Ablativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Vokativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquieturus |
adquietura |
adquieturum |
| Genitiv | adquieturi |
adquieturae |
adquieturi |
| Dativ | adquieturo |
adquieturae |
adquieturo |
| Akkusativ | adquieturum |
adquieturam |
adquieturum |
| Ablativ | adquieturo |
adquietura |
adquieturo |
| Vokativ | adquieture |
adquietura |
adquieturum |
Plural
| Nominativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
| Genitiv | adquieturorum |
adquieturarum |
adquieturorum |
| Dativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Akkusativ | adquieturos |
adquieturas |
adquietura |
| Ablativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Vokativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adquietum |
adquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiesco |
ich ruhe |
| 2. Person Singular | adquiescis |
du ruhst |
| 3. Person Singular | adquiescit |
er/sie/es ruht |
| 1. Person Plural | adquiescimus |
wir ruhen |
| 2. Person Plural | adquiescitis |
ihr ruht |
| 3. Person Plural | adquiescunt |
sie ruhen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescor |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescitur |
|
| 1. Person Plural | adquiescimur |
|
| 2. Person Plural | adquiescimini |
|
| 3. Person Plural | adquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
ich ruhe |
| 2. Person Singular | adquiescas |
du ruhest |
| 3. Person Singular | adquiescat |
er/sie/es ruhe |
| 1. Person Plural | adquiescamus |
wir ruhen |
| 2. Person Plural | adquiescatis |
ihr ruhet |
| 3. Person Plural | adquiescant |
sie ruhen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiescaris adquiescare |
|
| 3. Person Singular | adquiescatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebam |
ich ruhte |
| 2. Person Singular | adquiescebas |
du ruhtest |
| 3. Person Singular | adquiescebat |
er/sie/es ruhte |
| 1. Person Plural | adquiescebamus |
wir ruhten |
| 2. Person Plural | adquiescebatis |
ihr ruhtet |
| 3. Person Plural | adquiescebant |
sie ruhten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebar |
|
| 2. Person Singular | adquiescebaris adquiescebare |
|
| 3. Person Singular | adquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerem |
ich ruhte |
| 2. Person Singular | adquiesceres |
du ruhtest |
| 3. Person Singular | adquiesceret |
er/sie/es ruhte |
| 1. Person Plural | adquiesceremus |
wir ruhten |
| 2. Person Plural | adquiesceretis |
ihr ruhtet |
| 3. Person Plural | adquiescerent |
sie ruhten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerer |
|
| 2. Person Singular | adquiescereris adquiescerere |
|
| 3. Person Singular | adquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | adquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | adquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | adquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
ich werde ruhen |
| 2. Person Singular | adquiesces |
du wirst ruhen |
| 3. Person Singular | adquiescet |
er/sie/es wird ruhen |
| 1. Person Plural | adquiescemus |
wir werden ruhen |
| 2. Person Plural | adquiescetis |
ihr werdet ruhen |
| 3. Person Plural | adquiescent |
sie werden ruhen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescetur |
|
| 1. Person Plural | adquiescemur |
|
| 2. Person Plural | adquiescemini |
|
| 3. Person Plural | adquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiei adquievi |
ich habe geruht |
| 2. Person Singular | adquieisti adquievisti |
du hast geruht |
| 3. Person Singular | adquieit adquievit |
er/sie/es hat geruht |
| 1. Person Plural | adquieimus adquievimus |
wir haben geruht |
| 2. Person Plural | adquieistis adquievistis |
ihr habt geruht |
| 3. Person Plural | adquieerunt adquieere adquieverunt adquievere |
sie haben geruht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sum |
|
| 2. Person Singular | adquietus es |
|
| 3. Person Singular | adquietus est |
|
| 1. Person Plural | adquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | adquieti estis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieerim adquieverim |
ich habe geruht |
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
du habest geruht |
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
er/sie/es habe geruht |
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
wir haben geruht |
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
ihr habet geruht |
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
sie haben geruht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sim |
|
| 2. Person Singular | adquietus sis |
|
| 3. Person Singular | adquietus sit |
|
| 1. Person Plural | adquieti simus |
|
| 2. Person Plural | adquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieeram adquieveram |
ich hatte geruht |
| 2. Person Singular | adquieeras adquieveras |
du hattest geruht |
| 3. Person Singular | adquieerat adquieverat |
er/sie/es hatte geruht |
| 1. Person Plural | adquieeramus adquieveramus |
wir hatten geruht |
| 2. Person Plural | adquieeratis adquieveratis |
ihr hattet geruht |
| 3. Person Plural | adquieerant adquieverant |
sie hatten geruht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus eram |
|
| 2. Person Singular | adquietus eras |
|
| 3. Person Singular | adquietus erat |
|
| 1. Person Plural | adquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieissem adquievissem |
ich hätte geruht |
| 2. Person Singular | adquieisses adquievisses |
du hättest geruht |
| 3. Person Singular | adquieisset adquievisset |
er/sie/es hätte geruht |
| 1. Person Plural | adquieissemus adquievissemus |
wir hätten geruht |
| 2. Person Plural | adquieissetis adquievissetis |
ihr hättet geruht |
| 3. Person Plural | adquieissent adquievissent |
sie hätten geruht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus essem |
|
| 2. Person Singular | adquietus esses |
|
| 3. Person Singular | adquietus esset |
|
| 1. Person Plural | adquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | adquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | adquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieero adquievero |
ich werde geruht haben |
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
du wirst geruht haben |
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
er/sie/es wird geruht haben |
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
wir werden geruht haben |
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
ihr werdet geruht haben |
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
sie werden geruht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus ero |
|
| 2. Person Singular | adquietus eris |
|
| 3. Person Singular | adquietus erit |
|
| 1. Person Plural | adquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiescere |
ruhen |
| Vorzeitigkeit | adquieisse adquievisse |
geruht haben |
| Nachzeitigkeit | adquieturum esse |
ruhen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiesci adquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | adquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adquiesce |
ruhe; ruh! |
| 2. Person Plural | adquiescite |
ruht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adquiescito |
| 3. Person Singular | adquiescito |
| 2. Person Plural | adquiescitote |
| 3. Person Plural | adquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adquiescere |
das Ruhen |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
des Ruhens |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
dem Ruhen |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
das Ruhen |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
durch das Ruhen |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
Ruhen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescendus adquiescundus |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendi adquiescundi |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendo adquiescundo |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
adquiescendam adquiescundam |
adquiescendum adquiescundum |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendo adquiescundo |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
Plural
| Nominativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
| Genitiv | adquiescendorum adquiescundorum |
adquiescendarum adquiescundarum |
adquiescendorum adquiescundorum |
| Dativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Akkusativ | adquiescendos adquiescundos |
adquiescendas adquiescundas |
adquiescenda adquiescunda |
| Ablativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Vokativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
| Genitiv | adquiescentis |
adquiescentis |
adquiescentis |
| Dativ | adquiescenti |
adquiescenti |
adquiescenti |
| Akkusativ | adquiescentem |
adquiescentem |
adquiescens |
| Ablativ | adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
| Vokativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
Plural
| Nominativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Genitiv | adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
| Dativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Akkusativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Ablativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Vokativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquietus |
adquieta |
adquietum |
| Genitiv | adquieti |
adquietae |
adquieti |
| Dativ | adquieto |
adquietae |
adquieto |
| Akkusativ | adquietum |
adquietam |
adquietum |
| Ablativ | adquieto |
adquieta |
adquieto |
| Vokativ | adquiete |
adquieta |
adquietum |
Plural
| Nominativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
| Genitiv | adquietorum |
adquietarum |
adquietorum |
| Dativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Akkusativ | adquietos |
adquietas |
adquieta |
| Ablativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Vokativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquieturus |
adquietura |
adquieturum |
| Genitiv | adquieturi |
adquieturae |
adquieturi |
| Dativ | adquieturo |
adquieturae |
adquieturo |
| Akkusativ | adquieturum |
adquieturam |
adquieturum |
| Ablativ | adquieturo |
adquietura |
adquieturo |
| Vokativ | adquieture |
adquietura |
adquieturum |
Plural
| Nominativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
| Genitiv | adquieturorum |
adquieturarum |
adquieturorum |
| Dativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Akkusativ | adquieturos |
adquieturas |
adquietura |
| Ablativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Vokativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adquietum |
adquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiesco |
ich entspanne |
| 2. Person Singular | adquiescis |
du entspannst |
| 3. Person Singular | adquiescit |
er/sie/es entspannt |
| 1. Person Plural | adquiescimus |
wir entspannen |
| 2. Person Plural | adquiescitis |
ihr entspannt |
| 3. Person Plural | adquiescunt |
sie entspannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescor |
ich werde entspannt |
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
du wirst entspannt |
| 3. Person Singular | adquiescitur |
er/sie/es wird entspannt |
| 1. Person Plural | adquiescimur |
wir werden entspannt |
| 2. Person Plural | adquiescimini |
ihr werdet entspannt |
| 3. Person Plural | adquiescuntur |
sie werden entspannt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
ich entspanne |
| 2. Person Singular | adquiescas |
du entspannest |
| 3. Person Singular | adquiescat |
er/sie/es entspanne |
| 1. Person Plural | adquiescamus |
wir entspannen |
| 2. Person Plural | adquiescatis |
ihr entspannet |
| 3. Person Plural | adquiescant |
sie entspannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
ich werde entspannt |
| 2. Person Singular | adquiescaris adquiescare |
du werdest entspannt |
| 3. Person Singular | adquiescatur |
er/sie/es werde entspannt |
| 1. Person Plural | adquiescamur |
wir werden entspannt |
| 2. Person Plural | adquiescamini |
ihr werdet entspannt |
| 3. Person Plural | adquiescantur |
sie werden entspannt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebam |
ich entspannte |
| 2. Person Singular | adquiescebas |
du entspanntest |
| 3. Person Singular | adquiescebat |
er/sie/es entspannte |
| 1. Person Plural | adquiescebamus |
wir entspannten |
| 2. Person Plural | adquiescebatis |
ihr entspanntet |
| 3. Person Plural | adquiescebant |
sie entspannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebar |
ich wurde entspannt |
| 2. Person Singular | adquiescebaris adquiescebare |
du wurdest entspannt |
| 3. Person Singular | adquiescebatur |
er/sie/es wurde entspannt |
| 1. Person Plural | adquiescebamur |
wir wurden entspannt |
| 2. Person Plural | adquiescebamini |
ihr wurdet entspannt |
| 3. Person Plural | adquiescebantur |
sie wurden entspannt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerem |
ich entspannte |
| 2. Person Singular | adquiesceres |
du entspanntest |
| 3. Person Singular | adquiesceret |
er/sie/es entspannte |
| 1. Person Plural | adquiesceremus |
wir entspannten |
| 2. Person Plural | adquiesceretis |
ihr entspanntet |
| 3. Person Plural | adquiescerent |
sie entspannten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerer |
ich würde entspannt |
| 2. Person Singular | adquiescereris adquiescerere |
du würdest entspannt |
| 3. Person Singular | adquiesceretur |
er/sie/es würde entspannt |
| 1. Person Plural | adquiesceremur |
wir würden entspannt |
| 2. Person Plural | adquiesceremini |
ihr würdet entspannt |
| 3. Person Plural | adquiescerentur |
sie würden entspannt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
ich werde entspannen |
| 2. Person Singular | adquiesces |
du wirst entspannen |
| 3. Person Singular | adquiescet |
er/sie/es wird entspannen |
| 1. Person Plural | adquiescemus |
wir werden entspannen |
| 2. Person Plural | adquiescetis |
ihr werdet entspannen |
| 3. Person Plural | adquiescent |
sie werden entspannen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
ich werde entspannt werden |
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
du wirst entspannt werden |
| 3. Person Singular | adquiescetur |
er/sie/es wird entspannt werden |
| 1. Person Plural | adquiescemur |
wir werden entspannt werden |
| 2. Person Plural | adquiescemini |
ihr werdet entspannt werden |
| 3. Person Plural | adquiescentur |
sie werden entspannt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiei adquievi |
ich habe entspannt |
| 2. Person Singular | adquieisti adquievisti |
du hast entspannt |
| 3. Person Singular | adquieit adquievit |
er/sie/es hat entspannt |
| 1. Person Plural | adquieimus adquievimus |
wir haben entspannt |
| 2. Person Plural | adquieistis adquievistis |
ihr habt entspannt |
| 3. Person Plural | adquieerunt adquieere adquieverunt adquievere |
sie haben entspannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sum |
ich bin entspannt worden |
| 2. Person Singular | adquietus es |
du bist entspannt worden |
| 3. Person Singular | adquietus est |
er/sie/es ist entspannt worden |
| 1. Person Plural | adquieti sumus |
wir sind entspannt worden |
| 2. Person Plural | adquieti estis |
ihr seid entspannt worden |
| 3. Person Plural | adquieti sunt |
sie sind entspannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieerim adquieverim |
ich habe entspannt |
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
du habest entspannt |
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
er/sie/es habe entspannt |
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
wir haben entspannt |
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
ihr habet entspannt |
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
sie haben entspannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sim |
ich sei entspannt worden |
| 2. Person Singular | adquietus sis |
du seiest entspannt worden |
| 3. Person Singular | adquietus sit |
er/sie/es sei entspannt worden |
| 1. Person Plural | adquieti simus |
wir seien entspannt worden |
| 2. Person Plural | adquieti sitis |
ihr seiet entspannt worden |
| 3. Person Plural | adquieti sint |
sie seien entspannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieeram adquieveram |
ich hatte entspannt |
| 2. Person Singular | adquieeras adquieveras |
du hattest entspannt |
| 3. Person Singular | adquieerat adquieverat |
er/sie/es hatte entspannt |
| 1. Person Plural | adquieeramus adquieveramus |
wir hatten entspannt |
| 2. Person Plural | adquieeratis adquieveratis |
ihr hattet entspannt |
| 3. Person Plural | adquieerant adquieverant |
sie hatten entspannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus eram |
ich war entspannt worden |
| 2. Person Singular | adquietus eras |
du warst entspannt worden |
| 3. Person Singular | adquietus erat |
er/sie/es war entspannt worden |
| 1. Person Plural | adquieti eramus |
wir waren entspannt worden |
| 2. Person Plural | adquieti eratis |
ihr wart entspannt worden |
| 3. Person Plural | adquieti erant |
sie waren entspannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieissem adquievissem |
ich hätte entspannt |
| 2. Person Singular | adquieisses adquievisses |
du hättest entspannt |
| 3. Person Singular | adquieisset adquievisset |
er/sie/es hätte entspannt |
| 1. Person Plural | adquieissemus adquievissemus |
wir hätten entspannt |
| 2. Person Plural | adquieissetis adquievissetis |
ihr hättet entspannt |
| 3. Person Plural | adquieissent adquievissent |
sie hätten entspannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus essem |
ich wäre entspannt worden |
| 2. Person Singular | adquietus esses |
du wärest entspannt worden |
| 3. Person Singular | adquietus esset |
er/sie/es wäre entspannt worden |
| 1. Person Plural | adquieti essemus |
wir wären entspannt worden |
| 2. Person Plural | adquieti essetis |
ihr wäret entspannt worden |
| 3. Person Plural | adquieti essent |
sie wären entspannt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieero adquievero |
ich werde entspannt haben |
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
du wirst entspannt haben |
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
er/sie/es wird entspannt haben |
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
wir werden entspannt haben |
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
ihr werdet entspannt haben |
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
sie werden entspannt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus ero |
ich werde entspannt worden sein |
| 2. Person Singular | adquietus eris |
du wirst entspannt worden sein |
| 3. Person Singular | adquietus erit |
er/sie/es wird entspannt worden sein |
| 1. Person Plural | adquieti erimus |
wir werden entspannt worden sein |
| 2. Person Plural | adquieti eritis |
ihr werdet entspannt worden sein |
| 3. Person Plural | adquieti erunt |
sie werden entspannt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiescere |
entspannen |
| Vorzeitigkeit | adquieisse adquievisse |
entspannt haben |
| Nachzeitigkeit | adquieturum esse |
entspannen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiesci adquiescier |
entspannt werden |
| Vorzeitigkeit | adquietum esse |
entspannt worden sein |
| Nachzeitigkeit | adquietum iri |
künftig entspannt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adquiesce |
entspanne; entspann! |
| 2. Person Plural | adquiescite |
entspannt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adquiescito |
| 3. Person Singular | adquiescito |
| 2. Person Plural | adquiescitote |
| 3. Person Plural | adquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adquiescere |
das Entspannen |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
des Entspannens |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
dem Entspannen |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
das Entspannen |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
durch das Entspannen |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
Entspannen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescendus adquiescundus |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendi adquiescundi |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendo adquiescundo |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
adquiescendam adquiescundam |
adquiescendum adquiescundum |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendo adquiescundo |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
Plural
| Nominativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
| Genitiv | adquiescendorum adquiescundorum |
adquiescendarum adquiescundarum |
adquiescendorum adquiescundorum |
| Dativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Akkusativ | adquiescendos adquiescundos |
adquiescendas adquiescundas |
adquiescenda adquiescunda |
| Ablativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Vokativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
| Genitiv | adquiescentis |
adquiescentis |
adquiescentis |
| Dativ | adquiescenti |
adquiescenti |
adquiescenti |
| Akkusativ | adquiescentem |
adquiescentem |
adquiescens |
| Ablativ | adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
| Vokativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
Plural
| Nominativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Genitiv | adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
| Dativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Akkusativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Ablativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Vokativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquietus |
adquieta |
adquietum |
| Genitiv | adquieti |
adquietae |
adquieti |
| Dativ | adquieto |
adquietae |
adquieto |
| Akkusativ | adquietum |
adquietam |
adquietum |
| Ablativ | adquieto |
adquieta |
adquieto |
| Vokativ | adquiete |
adquieta |
adquietum |
Plural
| Nominativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
| Genitiv | adquietorum |
adquietarum |
adquietorum |
| Dativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Akkusativ | adquietos |
adquietas |
adquieta |
| Ablativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Vokativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquieturus |
adquietura |
adquieturum |
| Genitiv | adquieturi |
adquieturae |
adquieturi |
| Dativ | adquieturo |
adquieturae |
adquieturo |
| Akkusativ | adquieturum |
adquieturam |
adquieturum |
| Ablativ | adquieturo |
adquietura |
adquieturo |
| Vokativ | adquieture |
adquietura |
adquieturum |
Plural
| Nominativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
| Genitiv | adquieturorum |
adquieturarum |
adquieturorum |
| Dativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Akkusativ | adquieturos |
adquieturas |
adquietura |
| Ablativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Vokativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adquietum |
adquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiesco |
|
| 2. Person Singular | adquiescis |
|
| 3. Person Singular | adquiescit |
|
| 1. Person Plural | adquiescimus |
|
| 2. Person Plural | adquiescitis |
|
| 3. Person Plural | adquiescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescor |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescitur |
|
| 1. Person Plural | adquiescimur |
|
| 2. Person Plural | adquiescimini |
|
| 3. Person Plural | adquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
|
| 2. Person Singular | adquiescas |
|
| 3. Person Singular | adquiescat |
|
| 1. Person Plural | adquiescamus |
|
| 2. Person Plural | adquiescatis |
|
| 3. Person Plural | adquiescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiescaris adquiescare |
|
| 3. Person Singular | adquiescatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebam |
|
| 2. Person Singular | adquiescebas |
|
| 3. Person Singular | adquiescebat |
|
| 1. Person Plural | adquiescebamus |
|
| 2. Person Plural | adquiescebatis |
|
| 3. Person Plural | adquiescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebar |
|
| 2. Person Singular | adquiescebaris adquiescebare |
|
| 3. Person Singular | adquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerem |
|
| 2. Person Singular | adquiesceres |
|
| 3. Person Singular | adquiesceret |
|
| 1. Person Plural | adquiesceremus |
|
| 2. Person Plural | adquiesceretis |
|
| 3. Person Plural | adquiescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerer |
|
| 2. Person Singular | adquiescereris adquiescerere |
|
| 3. Person Singular | adquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | adquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | adquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | adquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
|
| 2. Person Singular | adquiesces |
|
| 3. Person Singular | adquiescet |
|
| 1. Person Plural | adquiescemus |
|
| 2. Person Plural | adquiescetis |
|
| 3. Person Plural | adquiescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescetur |
|
| 1. Person Plural | adquiescemur |
|
| 2. Person Plural | adquiescemini |
|
| 3. Person Plural | adquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiei adquievi |
|
| 2. Person Singular | adquieisti adquievisti |
|
| 3. Person Singular | adquieit adquievit |
|
| 1. Person Plural | adquieimus adquievimus |
|
| 2. Person Plural | adquieistis adquievistis |
|
| 3. Person Plural | adquieerunt adquieere adquieverunt adquievere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sum |
|
| 2. Person Singular | adquietus es |
|
| 3. Person Singular | adquietus est |
|
| 1. Person Plural | adquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | adquieti estis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieerim adquieverim |
|
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
|
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
|
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
|
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
|
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sim |
|
| 2. Person Singular | adquietus sis |
|
| 3. Person Singular | adquietus sit |
|
| 1. Person Plural | adquieti simus |
|
| 2. Person Plural | adquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieeram adquieveram |
|
| 2. Person Singular | adquieeras adquieveras |
|
| 3. Person Singular | adquieerat adquieverat |
|
| 1. Person Plural | adquieeramus adquieveramus |
|
| 2. Person Plural | adquieeratis adquieveratis |
|
| 3. Person Plural | adquieerant adquieverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus eram |
|
| 2. Person Singular | adquietus eras |
|
| 3. Person Singular | adquietus erat |
|
| 1. Person Plural | adquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieissem adquievissem |
|
| 2. Person Singular | adquieisses adquievisses |
|
| 3. Person Singular | adquieisset adquievisset |
|
| 1. Person Plural | adquieissemus adquievissemus |
|
| 2. Person Plural | adquieissetis adquievissetis |
|
| 3. Person Plural | adquieissent adquievissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus essem |
|
| 2. Person Singular | adquietus esses |
|
| 3. Person Singular | adquietus esset |
|
| 1. Person Plural | adquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | adquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | adquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieero adquievero |
|
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
|
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
|
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
|
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
|
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus ero |
|
| 2. Person Singular | adquietus eris |
|
| 3. Person Singular | adquietus erit |
|
| 1. Person Plural | adquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiescere |
|
| Vorzeitigkeit | adquieisse adquievisse |
|
| Nachzeitigkeit | adquieturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiesci adquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | adquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adquiesce |
! |
| 2. Person Plural | adquiescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adquiescito |
| 3. Person Singular | adquiescito |
| 2. Person Plural | adquiescitote |
| 3. Person Plural | adquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adquiescere |
|
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
|
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
|
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
|
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
|
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescendus adquiescundus |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendi adquiescundi |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendo adquiescundo |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
adquiescendam adquiescundam |
adquiescendum adquiescundum |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendo adquiescundo |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
Plural
| Nominativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
| Genitiv | adquiescendorum adquiescundorum |
adquiescendarum adquiescundarum |
adquiescendorum adquiescundorum |
| Dativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Akkusativ | adquiescendos adquiescundos |
adquiescendas adquiescundas |
adquiescenda adquiescunda |
| Ablativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Vokativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
| Genitiv | adquiescentis |
adquiescentis |
adquiescentis |
| Dativ | adquiescenti |
adquiescenti |
adquiescenti |
| Akkusativ | adquiescentem |
adquiescentem |
adquiescens |
| Ablativ | adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
| Vokativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
Plural
| Nominativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Genitiv | adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
| Dativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Akkusativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Ablativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Vokativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquietus |
adquieta |
adquietum |
| Genitiv | adquieti |
adquietae |
adquieti |
| Dativ | adquieto |
adquietae |
adquieto |
| Akkusativ | adquietum |
adquietam |
adquietum |
| Ablativ | adquieto |
adquieta |
adquieto |
| Vokativ | adquiete |
adquieta |
adquietum |
Plural
| Nominativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
| Genitiv | adquietorum |
adquietarum |
adquietorum |
| Dativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Akkusativ | adquietos |
adquietas |
adquieta |
| Ablativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Vokativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquieturus |
adquietura |
adquieturum |
| Genitiv | adquieturi |
adquieturae |
adquieturi |
| Dativ | adquieturo |
adquieturae |
adquieturo |
| Akkusativ | adquieturum |
adquieturam |
adquieturum |
| Ablativ | adquieturo |
adquietura |
adquieturo |
| Vokativ | adquieture |
adquietura |
adquieturum |
Plural
| Nominativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
| Genitiv | adquieturorum |
adquieturarum |
adquieturorum |
| Dativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Akkusativ | adquieturos |
adquieturas |
adquietura |
| Ablativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Vokativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adquietum |
adquietu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiesco |
ich stimme zu |
| 2. Person Singular | adquiescis |
du stimmst zu |
| 3. Person Singular | adquiescit |
er/sie/es stimmt zu |
| 1. Person Plural | adquiescimus |
wir stimmen zu |
| 2. Person Plural | adquiescitis |
ihr stimmt zu |
| 3. Person Plural | adquiescunt |
sie stimmen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescor |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescitur |
|
| 1. Person Plural | adquiescimur |
|
| 2. Person Plural | adquiescimini |
|
| 3. Person Plural | adquiescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
ich stimme zu |
| 2. Person Singular | adquiescas |
du stimmest zu |
| 3. Person Singular | adquiescat |
er/sie/es stimme zu |
| 1. Person Plural | adquiescamus |
wir stimmen zu |
| 2. Person Plural | adquiescatis |
ihr stimmet zu |
| 3. Person Plural | adquiescant |
sie stimmen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiescaris adquiescare |
|
| 3. Person Singular | adquiescatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebam |
ich stimmte zu |
| 2. Person Singular | adquiescebas |
du stimmtest zu |
| 3. Person Singular | adquiescebat |
er/sie/es stimmte zu |
| 1. Person Plural | adquiescebamus |
wir stimmten zu |
| 2. Person Plural | adquiescebatis |
ihr stimmtet zu |
| 3. Person Plural | adquiescebant |
sie stimmten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescebar |
|
| 2. Person Singular | adquiescebaris adquiescebare |
|
| 3. Person Singular | adquiescebatur |
|
| 1. Person Plural | adquiescebamur |
|
| 2. Person Plural | adquiescebamini |
|
| 3. Person Plural | adquiescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerem |
ich stimmte zu |
| 2. Person Singular | adquiesceres |
du stimmtest zu |
| 3. Person Singular | adquiesceret |
er/sie/es stimmte zu |
| 1. Person Plural | adquiesceremus |
wir stimmten zu |
| 2. Person Plural | adquiesceretis |
ihr stimmtet zu |
| 3. Person Plural | adquiescerent |
sie stimmten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescerer |
|
| 2. Person Singular | adquiescereris adquiescerere |
|
| 3. Person Singular | adquiesceretur |
|
| 1. Person Plural | adquiesceremur |
|
| 2. Person Plural | adquiesceremini |
|
| 3. Person Plural | adquiescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescam |
ich werde zustimmen |
| 2. Person Singular | adquiesces |
du wirst zustimmen |
| 3. Person Singular | adquiescet |
er/sie/es wird zustimmen |
| 1. Person Plural | adquiescemus |
wir werden zustimmen |
| 2. Person Plural | adquiescetis |
ihr werdet zustimmen |
| 3. Person Plural | adquiescent |
sie werden zustimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquiescar |
|
| 2. Person Singular | adquiesceris adquiescere |
|
| 3. Person Singular | adquiescetur |
|
| 1. Person Plural | adquiescemur |
|
| 2. Person Plural | adquiescemini |
|
| 3. Person Plural | adquiescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquiei adquievi |
ich habe zugestimmt |
| 2. Person Singular | adquieisti adquievisti |
du hast zugestimmt |
| 3. Person Singular | adquieit adquievit |
er/sie/es hat zugestimmt |
| 1. Person Plural | adquieimus adquievimus |
wir haben zugestimmt |
| 2. Person Plural | adquieistis adquievistis |
ihr habt zugestimmt |
| 3. Person Plural | adquieerunt adquieere adquieverunt adquievere |
sie haben zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sum |
|
| 2. Person Singular | adquietus es |
|
| 3. Person Singular | adquietus est |
|
| 1. Person Plural | adquieti sumus |
|
| 2. Person Plural | adquieti estis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieerim adquieverim |
ich habe zugestimmt |
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
du habest zugestimmt |
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
er/sie/es habe zugestimmt |
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
wir haben zugestimmt |
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
ihr habet zugestimmt |
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
sie haben zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus sim |
|
| 2. Person Singular | adquietus sis |
|
| 3. Person Singular | adquietus sit |
|
| 1. Person Plural | adquieti simus |
|
| 2. Person Plural | adquieti sitis |
|
| 3. Person Plural | adquieti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieeram adquieveram |
ich hatte zugestimmt |
| 2. Person Singular | adquieeras adquieveras |
du hattest zugestimmt |
| 3. Person Singular | adquieerat adquieverat |
er/sie/es hatte zugestimmt |
| 1. Person Plural | adquieeramus adquieveramus |
wir hatten zugestimmt |
| 2. Person Plural | adquieeratis adquieveratis |
ihr hattet zugestimmt |
| 3. Person Plural | adquieerant adquieverant |
sie hatten zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus eram |
|
| 2. Person Singular | adquietus eras |
|
| 3. Person Singular | adquietus erat |
|
| 1. Person Plural | adquieti eramus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eratis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieissem adquievissem |
ich hätte zugestimmt |
| 2. Person Singular | adquieisses adquievisses |
du hättest zugestimmt |
| 3. Person Singular | adquieisset adquievisset |
er/sie/es hätte zugestimmt |
| 1. Person Plural | adquieissemus adquievissemus |
wir hätten zugestimmt |
| 2. Person Plural | adquieissetis adquievissetis |
ihr hättet zugestimmt |
| 3. Person Plural | adquieissent adquievissent |
sie hätten zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus essem |
|
| 2. Person Singular | adquietus esses |
|
| 3. Person Singular | adquietus esset |
|
| 1. Person Plural | adquieti essemus |
|
| 2. Person Plural | adquieti essetis |
|
| 3. Person Plural | adquieti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | adquieero adquievero |
ich werde zugestimmt haben |
| 2. Person Singular | adquieeris adquieveris |
du wirst zugestimmt haben |
| 3. Person Singular | adquieerit adquieverit |
er/sie/es wird zugestimmt haben |
| 1. Person Plural | adquieerimus adquieverimus |
wir werden zugestimmt haben |
| 2. Person Plural | adquieeritis adquieveritis |
ihr werdet zugestimmt haben |
| 3. Person Plural | adquieerint adquieverint |
sie werden zugestimmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | adquietus ero |
|
| 2. Person Singular | adquietus eris |
|
| 3. Person Singular | adquietus erit |
|
| 1. Person Plural | adquieti erimus |
|
| 2. Person Plural | adquieti eritis |
|
| 3. Person Plural | adquieti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiescere |
zustimmen |
| Vorzeitigkeit | adquieisse adquievisse |
zugestimmt haben |
| Nachzeitigkeit | adquieturum esse |
zustimmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | adquiesci adquiescier |
|
| Vorzeitigkeit | adquietum esse |
|
| Nachzeitigkeit | adquietum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | adquiesce |
stimme zu; stimm zu! |
| 2. Person Plural | adquiescite |
stimmt zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | adquiescito |
| 3. Person Singular | adquiescito |
| 2. Person Plural | adquiescitote |
| 3. Person Plural | adquiescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | adquiescere |
das Zustimmen |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
des Zustimmens |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
dem Zustimmen |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
das Zustimmen |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
durch das Zustimmen |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
Zustimmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescendus adquiescundus |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
| Genitiv | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendi adquiescundi |
| Dativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescendo adquiescundo |
| Akkusativ | adquiescendum adquiescundum |
adquiescendam adquiescundam |
adquiescendum adquiescundum |
| Ablativ | adquiescendo adquiescundo |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendo adquiescundo |
| Vokativ | adquiescende adquiescunde |
adquiescenda adquiescunda |
adquiescendum adquiescundum |
Plural
| Nominativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
| Genitiv | adquiescendorum adquiescundorum |
adquiescendarum adquiescundarum |
adquiescendorum adquiescundorum |
| Dativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Akkusativ | adquiescendos adquiescundos |
adquiescendas adquiescundas |
adquiescenda adquiescunda |
| Ablativ | adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
adquiescendis adquiescundis |
| Vokativ | adquiescendi adquiescundi |
adquiescendae adquiescundae |
adquiescenda adquiescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
| Genitiv | adquiescentis |
adquiescentis |
adquiescentis |
| Dativ | adquiescenti |
adquiescenti |
adquiescenti |
| Akkusativ | adquiescentem |
adquiescentem |
adquiescens |
| Ablativ | adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
adquiescenti adquiescente |
| Vokativ | adquiescens |
adquiescens |
adquiescens |
Plural
| Nominativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Genitiv | adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
adquiescentium adquiescentum |
| Dativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Akkusativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
| Ablativ | adquiescentibus |
adquiescentibus |
adquiescentibus |
| Vokativ | adquiescentes |
adquiescentes |
adquiescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquietus |
adquieta |
adquietum |
| Genitiv | adquieti |
adquietae |
adquieti |
| Dativ | adquieto |
adquietae |
adquieto |
| Akkusativ | adquietum |
adquietam |
adquietum |
| Ablativ | adquieto |
adquieta |
adquieto |
| Vokativ | adquiete |
adquieta |
adquietum |
Plural
| Nominativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
| Genitiv | adquietorum |
adquietarum |
adquietorum |
| Dativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Akkusativ | adquietos |
adquietas |
adquieta |
| Ablativ | adquietis |
adquietis |
adquietis |
| Vokativ | adquieti |
adquietae |
adquieta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | adquieturus |
adquietura |
adquieturum |
| Genitiv | adquieturi |
adquieturae |
adquieturi |
| Dativ | adquieturo |
adquieturae |
adquieturo |
| Akkusativ | adquieturum |
adquieturam |
adquieturum |
| Ablativ | adquieturo |
adquietura |
adquieturo |
| Vokativ | adquieture |
adquietura |
adquieturum |
Plural
| Nominativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
| Genitiv | adquieturorum |
adquieturarum |
adquieturorum |
| Dativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Akkusativ | adquieturos |
adquieturas |
adquietura |
| Ablativ | adquieturis |
adquieturis |
adquieturis |
| Vokativ | adquieturi |
adquieturae |
adquietura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| adquietum |
adquietu |