Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellor
|
ich defäkiere |
| 2. Person Singular |
adsellaris adsellare
|
du defäkierst |
| 3. Person Singular |
adsellatur
|
er/sie/es defäkiert |
| 1. Person Plural |
adsellamur
|
wir defäkieren |
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
ihr defäkiert |
| 3. Person Plural |
adsellantur
|
sie defäkieren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adseller
|
ich defäkiere |
| 2. Person Singular |
adselleris adsellere
|
du defäkierest |
| 3. Person Singular |
adselletur
|
er/sie/es defäkiere |
| 1. Person Plural |
adsellemur
|
wir defäkieren |
| 2. Person Plural |
adsellemini
|
ihr defäkieret |
| 3. Person Plural |
adsellentur
|
sie defäkieren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabar
|
ich defäkierte |
| 2. Person Singular |
adsellabaris adsellabare
|
du defäkiertest |
| 3. Person Singular |
adsellabatur
|
er/sie/es defäkierte |
| 1. Person Plural |
adsellabamur
|
wir defäkierten |
| 2. Person Plural |
adsellabamini
|
ihr defäkiertet |
| 3. Person Plural |
adsellabantur
|
sie defäkierten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellarer
|
ich defäkierte |
| 2. Person Singular |
adsellareris adsellarere
|
du defäkiertest |
| 3. Person Singular |
adsellaretur
|
er/sie/es defäkierte |
| 1. Person Plural |
adsellaremur
|
wir defäkierten |
| 2. Person Plural |
adsellaremini
|
ihr defäkiertet |
| 3. Person Plural |
adsellarentur
|
sie defäkierten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabor
|
ich werde defäkieren |
| 2. Person Singular |
adsellaberis adsellabere
|
du wirst defäkieren |
| 3. Person Singular |
adsellabitur
|
er/sie/es wird defäkieren |
| 1. Person Plural |
adsellabimur
|
wir werden defäkieren |
| 2. Person Plural |
adsellabimini
|
ihr werdet defäkieren |
| 3. Person Plural |
adsellabuntur
|
sie werden defäkieren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sum
|
ich habe defäkiert |
| 2. Person Singular |
adsellatus es
|
du hast defäkiert |
| 3. Person Singular |
adsellatus est
|
er/sie/es hat defäkiert |
| 1. Person Plural |
adsellati sumus
|
wir haben defäkiert |
| 2. Person Plural |
adsellati estis
|
ihr habt defäkiert |
| 3. Person Plural |
adsellati sunt
|
sie haben defäkiert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sim
|
ich habe defäkiert |
| 2. Person Singular |
adsellatus sis
|
du habest defäkiert |
| 3. Person Singular |
adsellatus sit
|
er/sie/es habe defäkiert |
| 1. Person Plural |
adsellati simus
|
wir haben defäkiert |
| 2. Person Plural |
adsellati sitis
|
ihr habet defäkiert |
| 3. Person Plural |
adsellati sint
|
sie haben defäkiert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus eram
|
ich hatte defäkiert |
| 2. Person Singular |
adsellatus eras
|
du hattest defäkiert |
| 3. Person Singular |
adsellatus erat
|
er/sie/es hatte defäkiert |
| 1. Person Plural |
adsellati eramus
|
wir hatten defäkiert |
| 2. Person Plural |
adsellati eratis
|
ihr hattet defäkiert |
| 3. Person Plural |
adsellati erant
|
sie hatten defäkiert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus essem
|
ich hätte defäkiert |
| 2. Person Singular |
adsellatus esses
|
du hättest defäkiert |
| 3. Person Singular |
adsellatus esset
|
er/sie/es hätte defäkiert |
| 1. Person Plural |
adsellati essemus
|
wir hätten defäkiert |
| 2. Person Plural |
adsellati essetis
|
ihr hättet defäkiert |
| 3. Person Plural |
adsellati essent
|
sie hätten defäkiert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus ero
|
ich werde defäkiert haben |
| 2. Person Singular |
adsellatus eris
|
du wirst defäkiert haben |
| 3. Person Singular |
adsellatus erit
|
er/sie/es wird defäkiert haben |
| 1. Person Plural |
adsellati erimus
|
wir werden defäkiert haben |
| 2. Person Plural |
adsellati eritis
|
ihr werdet defäkiert haben |
| 3. Person Plural |
adsellati erunt
|
sie werden defäkiert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsellari adsellarier
|
defäkieren |
| Vorzeitigkeit |
adsellatus esse
|
defäkiert haben |
| Nachzeitigkeit |
adsellaturum esse
|
defäkieren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adsellare
|
defäkiere; defäkier! |
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
defäkiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adsellator
|
| 3. Person Singular |
adsellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adsellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adsellari adsellarier
|
das Defäkieren |
| Genitiv |
adsellandi
|
des Defäkierens |
| Dativ |
adsellando
|
dem Defäkieren |
| Akkusativ |
adsellandum
|
das Defäkieren |
| Ablativ |
adsellando
|
durch das Defäkieren |
| Vokativ |
adsellande
|
Defäkieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellandus
|
adsellanda
|
adsellandum
|
| Genitiv |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellandi
|
| Dativ |
adsellando
|
adsellandae
|
adsellando
|
| Akkusativ |
adsellandum
|
adsellandam
|
adsellandum
|
| Ablativ |
adsellando
|
adsellanda
|
adsellando
|
| Vokativ |
adsellande
|
adsellanda
|
adsellandum
|
Plural
| Nominativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
| Genitiv |
adsellandorum
|
adsellandarum
|
adsellandorum
|
| Dativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Akkusativ |
adsellandos
|
adsellandas
|
adsellanda
|
| Ablativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Vokativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
| Genitiv |
adsellantis
|
adsellantis
|
adsellantis
|
| Dativ |
adsellanti
|
adsellanti
|
adsellanti
|
| Akkusativ |
adsellantem
|
adsellantem
|
adsellans
|
| Ablativ |
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
| Vokativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
Plural
| Nominativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Genitiv |
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
| Dativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Akkusativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Ablativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Vokativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellatus
|
adsellata
|
adsellatum
|
| Genitiv |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellati
|
| Dativ |
adsellato
|
adsellatae
|
adsellato
|
| Akkusativ |
adsellatum
|
adsellatam
|
adsellatum
|
| Ablativ |
adsellato
|
adsellata
|
adsellato
|
| Vokativ |
adsellate
|
adsellata
|
adsellatum
|
Plural
| Nominativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
| Genitiv |
adsellatorum
|
adsellatarum
|
adsellatorum
|
| Dativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Akkusativ |
adsellatos
|
adsellatas
|
adsellata
|
| Ablativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Vokativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellaturus
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
| Genitiv |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellaturi
|
| Dativ |
adsellaturo
|
adsellaturae
|
adsellaturo
|
| Akkusativ |
adsellaturum
|
adsellaturam
|
adsellaturum
|
| Ablativ |
adsellaturo
|
adsellatura
|
adsellaturo
|
| Vokativ |
adsellature
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
Plural
| Nominativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
| Genitiv |
adsellaturorum
|
adsellaturarum
|
adsellaturorum
|
| Dativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Akkusativ |
adsellaturos
|
adsellaturas
|
adsellatura
|
| Ablativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Vokativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adsellatum
|
adsellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellor
|
|
| 2. Person Singular |
adsellaris adsellare
|
|
| 3. Person Singular |
adsellatur
|
|
| 1. Person Plural |
adsellamur
|
|
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
|
| 3. Person Plural |
adsellantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adseller
|
|
| 2. Person Singular |
adselleris adsellere
|
|
| 3. Person Singular |
adselletur
|
|
| 1. Person Plural |
adsellemur
|
|
| 2. Person Plural |
adsellemini
|
|
| 3. Person Plural |
adsellentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabar
|
|
| 2. Person Singular |
adsellabaris adsellabare
|
|
| 3. Person Singular |
adsellabatur
|
|
| 1. Person Plural |
adsellabamur
|
|
| 2. Person Plural |
adsellabamini
|
|
| 3. Person Plural |
adsellabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellarer
|
|
| 2. Person Singular |
adsellareris adsellarere
|
|
| 3. Person Singular |
adsellaretur
|
|
| 1. Person Plural |
adsellaremur
|
|
| 2. Person Plural |
adsellaremini
|
|
| 3. Person Plural |
adsellarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabor
|
|
| 2. Person Singular |
adsellaberis adsellabere
|
|
| 3. Person Singular |
adsellabitur
|
|
| 1. Person Plural |
adsellabimur
|
|
| 2. Person Plural |
adsellabimini
|
|
| 3. Person Plural |
adsellabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
adsellatus es
|
|
| 3. Person Singular |
adsellatus est
|
|
| 1. Person Plural |
adsellati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
adsellati estis
|
|
| 3. Person Plural |
adsellati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
adsellatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
adsellatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
adsellati simus
|
|
| 2. Person Plural |
adsellati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
adsellati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
adsellatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
adsellatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
adsellati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
adsellati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
adsellati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
adsellatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
adsellatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
adsellati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
adsellati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
adsellati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
adsellatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
adsellatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
adsellati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
adsellati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
adsellati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsellari adsellarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
adsellatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
adsellaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adsellare
|
! |
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adsellator
|
| 3. Person Singular |
adsellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adsellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adsellari adsellarier
|
|
| Genitiv |
adsellandi
|
|
| Dativ |
adsellando
|
|
| Akkusativ |
adsellandum
|
|
| Ablativ |
adsellando
|
|
| Vokativ |
adsellande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellandus
|
adsellanda
|
adsellandum
|
| Genitiv |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellandi
|
| Dativ |
adsellando
|
adsellandae
|
adsellando
|
| Akkusativ |
adsellandum
|
adsellandam
|
adsellandum
|
| Ablativ |
adsellando
|
adsellanda
|
adsellando
|
| Vokativ |
adsellande
|
adsellanda
|
adsellandum
|
Plural
| Nominativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
| Genitiv |
adsellandorum
|
adsellandarum
|
adsellandorum
|
| Dativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Akkusativ |
adsellandos
|
adsellandas
|
adsellanda
|
| Ablativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Vokativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
| Genitiv |
adsellantis
|
adsellantis
|
adsellantis
|
| Dativ |
adsellanti
|
adsellanti
|
adsellanti
|
| Akkusativ |
adsellantem
|
adsellantem
|
adsellans
|
| Ablativ |
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
| Vokativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
Plural
| Nominativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Genitiv |
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
| Dativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Akkusativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Ablativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Vokativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellatus
|
adsellata
|
adsellatum
|
| Genitiv |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellati
|
| Dativ |
adsellato
|
adsellatae
|
adsellato
|
| Akkusativ |
adsellatum
|
adsellatam
|
adsellatum
|
| Ablativ |
adsellato
|
adsellata
|
adsellato
|
| Vokativ |
adsellate
|
adsellata
|
adsellatum
|
Plural
| Nominativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
| Genitiv |
adsellatorum
|
adsellatarum
|
adsellatorum
|
| Dativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Akkusativ |
adsellatos
|
adsellatas
|
adsellata
|
| Ablativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Vokativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellaturus
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
| Genitiv |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellaturi
|
| Dativ |
adsellaturo
|
adsellaturae
|
adsellaturo
|
| Akkusativ |
adsellaturum
|
adsellaturam
|
adsellaturum
|
| Ablativ |
adsellaturo
|
adsellatura
|
adsellaturo
|
| Vokativ |
adsellature
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
Plural
| Nominativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
| Genitiv |
adsellaturorum
|
adsellaturarum
|
adsellaturorum
|
| Dativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Akkusativ |
adsellaturos
|
adsellaturas
|
adsellatura
|
| Ablativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Vokativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adsellatum
|
adsellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellor
|
ich entleere |
| 2. Person Singular |
adsellaris adsellare
|
du entleerst |
| 3. Person Singular |
adsellatur
|
er/sie/es entleert |
| 1. Person Plural |
adsellamur
|
wir entleeren |
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
ihr entleert |
| 3. Person Plural |
adsellantur
|
sie entleeren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adseller
|
ich entleere |
| 2. Person Singular |
adselleris adsellere
|
du entleerest |
| 3. Person Singular |
adselletur
|
er/sie/es entleere |
| 1. Person Plural |
adsellemur
|
wir entleeren |
| 2. Person Plural |
adsellemini
|
ihr entleeret |
| 3. Person Plural |
adsellentur
|
sie entleeren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabar
|
ich entleerte |
| 2. Person Singular |
adsellabaris adsellabare
|
du entleertest |
| 3. Person Singular |
adsellabatur
|
er/sie/es entleerte |
| 1. Person Plural |
adsellabamur
|
wir entleerten |
| 2. Person Plural |
adsellabamini
|
ihr entleertet |
| 3. Person Plural |
adsellabantur
|
sie entleerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellarer
|
ich entleerte |
| 2. Person Singular |
adsellareris adsellarere
|
du entleertest |
| 3. Person Singular |
adsellaretur
|
er/sie/es entleerte |
| 1. Person Plural |
adsellaremur
|
wir entleerten |
| 2. Person Plural |
adsellaremini
|
ihr entleertet |
| 3. Person Plural |
adsellarentur
|
sie entleerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabor
|
ich werde entleeren |
| 2. Person Singular |
adsellaberis adsellabere
|
du wirst entleeren |
| 3. Person Singular |
adsellabitur
|
er/sie/es wird entleeren |
| 1. Person Plural |
adsellabimur
|
wir werden entleeren |
| 2. Person Plural |
adsellabimini
|
ihr werdet entleeren |
| 3. Person Plural |
adsellabuntur
|
sie werden entleeren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sum
|
ich habe entleert |
| 2. Person Singular |
adsellatus es
|
du hast entleert |
| 3. Person Singular |
adsellatus est
|
er/sie/es hat entleert |
| 1. Person Plural |
adsellati sumus
|
wir haben entleert |
| 2. Person Plural |
adsellati estis
|
ihr habt entleert |
| 3. Person Plural |
adsellati sunt
|
sie haben entleert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sim
|
ich habe entleert |
| 2. Person Singular |
adsellatus sis
|
du habest entleert |
| 3. Person Singular |
adsellatus sit
|
er/sie/es habe entleert |
| 1. Person Plural |
adsellati simus
|
wir haben entleert |
| 2. Person Plural |
adsellati sitis
|
ihr habet entleert |
| 3. Person Plural |
adsellati sint
|
sie haben entleert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus eram
|
ich hatte entleert |
| 2. Person Singular |
adsellatus eras
|
du hattest entleert |
| 3. Person Singular |
adsellatus erat
|
er/sie/es hatte entleert |
| 1. Person Plural |
adsellati eramus
|
wir hatten entleert |
| 2. Person Plural |
adsellati eratis
|
ihr hattet entleert |
| 3. Person Plural |
adsellati erant
|
sie hatten entleert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus essem
|
ich hätte entleert |
| 2. Person Singular |
adsellatus esses
|
du hättest entleert |
| 3. Person Singular |
adsellatus esset
|
er/sie/es hätte entleert |
| 1. Person Plural |
adsellati essemus
|
wir hätten entleert |
| 2. Person Plural |
adsellati essetis
|
ihr hättet entleert |
| 3. Person Plural |
adsellati essent
|
sie hätten entleert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus ero
|
ich werde entleert haben |
| 2. Person Singular |
adsellatus eris
|
du wirst entleert haben |
| 3. Person Singular |
adsellatus erit
|
er/sie/es wird entleert haben |
| 1. Person Plural |
adsellati erimus
|
wir werden entleert haben |
| 2. Person Plural |
adsellati eritis
|
ihr werdet entleert haben |
| 3. Person Plural |
adsellati erunt
|
sie werden entleert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsellari adsellarier
|
entleeren |
| Vorzeitigkeit |
adsellatus esse
|
entleert haben |
| Nachzeitigkeit |
adsellaturum esse
|
entleeren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adsellare
|
entleere; entleer! |
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
entleert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adsellator
|
| 3. Person Singular |
adsellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adsellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adsellari adsellarier
|
das Entleeren |
| Genitiv |
adsellandi
|
des Entleerens |
| Dativ |
adsellando
|
dem Entleeren |
| Akkusativ |
adsellandum
|
das Entleeren |
| Ablativ |
adsellando
|
durch das Entleeren |
| Vokativ |
adsellande
|
Entleeren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellandus
|
adsellanda
|
adsellandum
|
| Genitiv |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellandi
|
| Dativ |
adsellando
|
adsellandae
|
adsellando
|
| Akkusativ |
adsellandum
|
adsellandam
|
adsellandum
|
| Ablativ |
adsellando
|
adsellanda
|
adsellando
|
| Vokativ |
adsellande
|
adsellanda
|
adsellandum
|
Plural
| Nominativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
| Genitiv |
adsellandorum
|
adsellandarum
|
adsellandorum
|
| Dativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Akkusativ |
adsellandos
|
adsellandas
|
adsellanda
|
| Ablativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Vokativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
| Genitiv |
adsellantis
|
adsellantis
|
adsellantis
|
| Dativ |
adsellanti
|
adsellanti
|
adsellanti
|
| Akkusativ |
adsellantem
|
adsellantem
|
adsellans
|
| Ablativ |
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
| Vokativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
Plural
| Nominativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Genitiv |
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
| Dativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Akkusativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Ablativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Vokativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellatus
|
adsellata
|
adsellatum
|
| Genitiv |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellati
|
| Dativ |
adsellato
|
adsellatae
|
adsellato
|
| Akkusativ |
adsellatum
|
adsellatam
|
adsellatum
|
| Ablativ |
adsellato
|
adsellata
|
adsellato
|
| Vokativ |
adsellate
|
adsellata
|
adsellatum
|
Plural
| Nominativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
| Genitiv |
adsellatorum
|
adsellatarum
|
adsellatorum
|
| Dativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Akkusativ |
adsellatos
|
adsellatas
|
adsellata
|
| Ablativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Vokativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellaturus
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
| Genitiv |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellaturi
|
| Dativ |
adsellaturo
|
adsellaturae
|
adsellaturo
|
| Akkusativ |
adsellaturum
|
adsellaturam
|
adsellaturum
|
| Ablativ |
adsellaturo
|
adsellatura
|
adsellaturo
|
| Vokativ |
adsellature
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
Plural
| Nominativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
| Genitiv |
adsellaturorum
|
adsellaturarum
|
adsellaturorum
|
| Dativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Akkusativ |
adsellaturos
|
adsellaturas
|
adsellatura
|
| Ablativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Vokativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adsellatum
|
adsellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellor
|
ich kote |
| 2. Person Singular |
adsellaris adsellare
|
du kotest |
| 3. Person Singular |
adsellatur
|
er/sie/es kotet |
| 1. Person Plural |
adsellamur
|
wir koten |
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
ihr kotet |
| 3. Person Plural |
adsellantur
|
sie koten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adseller
|
ich kote |
| 2. Person Singular |
adselleris adsellere
|
du kotest |
| 3. Person Singular |
adselletur
|
er/sie/es kote |
| 1. Person Plural |
adsellemur
|
wir koten |
| 2. Person Plural |
adsellemini
|
ihr kotet |
| 3. Person Plural |
adsellentur
|
sie koten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabar
|
ich kotete |
| 2. Person Singular |
adsellabaris adsellabare
|
du kotetest |
| 3. Person Singular |
adsellabatur
|
er/sie/es kotete |
| 1. Person Plural |
adsellabamur
|
wir koteten |
| 2. Person Plural |
adsellabamini
|
ihr kotetet |
| 3. Person Plural |
adsellabantur
|
sie koteten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellarer
|
ich kotete |
| 2. Person Singular |
adsellareris adsellarere
|
du kotetest |
| 3. Person Singular |
adsellaretur
|
er/sie/es kotete |
| 1. Person Plural |
adsellaremur
|
wir koteten |
| 2. Person Plural |
adsellaremini
|
ihr kotetet |
| 3. Person Plural |
adsellarentur
|
sie koteten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabor
|
ich werde koten |
| 2. Person Singular |
adsellaberis adsellabere
|
du wirst koten |
| 3. Person Singular |
adsellabitur
|
er/sie/es wird koten |
| 1. Person Plural |
adsellabimur
|
wir werden koten |
| 2. Person Plural |
adsellabimini
|
ihr werdet koten |
| 3. Person Plural |
adsellabuntur
|
sie werden koten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sum
|
ich habe gekotet |
| 2. Person Singular |
adsellatus es
|
du hast gekotet |
| 3. Person Singular |
adsellatus est
|
er/sie/es hat gekotet |
| 1. Person Plural |
adsellati sumus
|
wir haben gekotet |
| 2. Person Plural |
adsellati estis
|
ihr habt gekotet |
| 3. Person Plural |
adsellati sunt
|
sie haben gekotet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sim
|
ich habe gekotet |
| 2. Person Singular |
adsellatus sis
|
du habest gekotet |
| 3. Person Singular |
adsellatus sit
|
er/sie/es habe gekotet |
| 1. Person Plural |
adsellati simus
|
wir haben gekotet |
| 2. Person Plural |
adsellati sitis
|
ihr habet gekotet |
| 3. Person Plural |
adsellati sint
|
sie haben gekotet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus eram
|
ich hatte gekotet |
| 2. Person Singular |
adsellatus eras
|
du hattest gekotet |
| 3. Person Singular |
adsellatus erat
|
er/sie/es hatte gekotet |
| 1. Person Plural |
adsellati eramus
|
wir hatten gekotet |
| 2. Person Plural |
adsellati eratis
|
ihr hattet gekotet |
| 3. Person Plural |
adsellati erant
|
sie hatten gekotet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus essem
|
ich hätte gekotet |
| 2. Person Singular |
adsellatus esses
|
du hättest gekotet |
| 3. Person Singular |
adsellatus esset
|
er/sie/es hätte gekotet |
| 1. Person Plural |
adsellati essemus
|
wir hätten gekotet |
| 2. Person Plural |
adsellati essetis
|
ihr hättet gekotet |
| 3. Person Plural |
adsellati essent
|
sie hätten gekotet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus ero
|
ich werde gekotet haben |
| 2. Person Singular |
adsellatus eris
|
du wirst gekotet haben |
| 3. Person Singular |
adsellatus erit
|
er/sie/es wird gekotet haben |
| 1. Person Plural |
adsellati erimus
|
wir werden gekotet haben |
| 2. Person Plural |
adsellati eritis
|
ihr werdet gekotet haben |
| 3. Person Plural |
adsellati erunt
|
sie werden gekotet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsellari adsellarier
|
koten |
| Vorzeitigkeit |
adsellatus esse
|
gekotet haben |
| Nachzeitigkeit |
adsellaturum esse
|
koten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adsellare
|
kote! |
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
kotet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adsellator
|
| 3. Person Singular |
adsellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adsellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adsellari adsellarier
|
das Koten |
| Genitiv |
adsellandi
|
des Kotens |
| Dativ |
adsellando
|
dem Koten |
| Akkusativ |
adsellandum
|
das Koten |
| Ablativ |
adsellando
|
durch das Koten |
| Vokativ |
adsellande
|
Koten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellandus
|
adsellanda
|
adsellandum
|
| Genitiv |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellandi
|
| Dativ |
adsellando
|
adsellandae
|
adsellando
|
| Akkusativ |
adsellandum
|
adsellandam
|
adsellandum
|
| Ablativ |
adsellando
|
adsellanda
|
adsellando
|
| Vokativ |
adsellande
|
adsellanda
|
adsellandum
|
Plural
| Nominativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
| Genitiv |
adsellandorum
|
adsellandarum
|
adsellandorum
|
| Dativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Akkusativ |
adsellandos
|
adsellandas
|
adsellanda
|
| Ablativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Vokativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
| Genitiv |
adsellantis
|
adsellantis
|
adsellantis
|
| Dativ |
adsellanti
|
adsellanti
|
adsellanti
|
| Akkusativ |
adsellantem
|
adsellantem
|
adsellans
|
| Ablativ |
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
| Vokativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
Plural
| Nominativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Genitiv |
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
| Dativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Akkusativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Ablativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Vokativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellatus
|
adsellata
|
adsellatum
|
| Genitiv |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellati
|
| Dativ |
adsellato
|
adsellatae
|
adsellato
|
| Akkusativ |
adsellatum
|
adsellatam
|
adsellatum
|
| Ablativ |
adsellato
|
adsellata
|
adsellato
|
| Vokativ |
adsellate
|
adsellata
|
adsellatum
|
Plural
| Nominativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
| Genitiv |
adsellatorum
|
adsellatarum
|
adsellatorum
|
| Dativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Akkusativ |
adsellatos
|
adsellatas
|
adsellata
|
| Ablativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Vokativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellaturus
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
| Genitiv |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellaturi
|
| Dativ |
adsellaturo
|
adsellaturae
|
adsellaturo
|
| Akkusativ |
adsellaturum
|
adsellaturam
|
adsellaturum
|
| Ablativ |
adsellaturo
|
adsellatura
|
adsellaturo
|
| Vokativ |
adsellature
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
Plural
| Nominativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
| Genitiv |
adsellaturorum
|
adsellaturarum
|
adsellaturorum
|
| Dativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Akkusativ |
adsellaturos
|
adsellaturas
|
adsellatura
|
| Ablativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Vokativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adsellatum
|
adsellatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellor
|
ich reinige |
| 2. Person Singular |
adsellaris adsellare
|
du reinigst |
| 3. Person Singular |
adsellatur
|
er/sie/es reinigt |
| 1. Person Plural |
adsellamur
|
wir reinigen |
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
ihr reinigt |
| 3. Person Plural |
adsellantur
|
sie reinigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adseller
|
ich reinige |
| 2. Person Singular |
adselleris adsellere
|
du reinigest |
| 3. Person Singular |
adselletur
|
er/sie/es reinige |
| 1. Person Plural |
adsellemur
|
wir reinigen |
| 2. Person Plural |
adsellemini
|
ihr reiniget |
| 3. Person Plural |
adsellentur
|
sie reinigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabar
|
ich reinigte |
| 2. Person Singular |
adsellabaris adsellabare
|
du reinigtest |
| 3. Person Singular |
adsellabatur
|
er/sie/es reinigte |
| 1. Person Plural |
adsellabamur
|
wir reinigten |
| 2. Person Plural |
adsellabamini
|
ihr reinigtet |
| 3. Person Plural |
adsellabantur
|
sie reinigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellarer
|
ich reinigte |
| 2. Person Singular |
adsellareris adsellarere
|
du reinigtest |
| 3. Person Singular |
adsellaretur
|
er/sie/es reinigte |
| 1. Person Plural |
adsellaremur
|
wir reinigten |
| 2. Person Plural |
adsellaremini
|
ihr reinigtet |
| 3. Person Plural |
adsellarentur
|
sie reinigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellabor
|
ich werde reinigen |
| 2. Person Singular |
adsellaberis adsellabere
|
du wirst reinigen |
| 3. Person Singular |
adsellabitur
|
er/sie/es wird reinigen |
| 1. Person Plural |
adsellabimur
|
wir werden reinigen |
| 2. Person Plural |
adsellabimini
|
ihr werdet reinigen |
| 3. Person Plural |
adsellabuntur
|
sie werden reinigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sum
|
ich habe gereinigt |
| 2. Person Singular |
adsellatus es
|
du hast gereinigt |
| 3. Person Singular |
adsellatus est
|
er/sie/es hat gereinigt |
| 1. Person Plural |
adsellati sumus
|
wir haben gereinigt |
| 2. Person Plural |
adsellati estis
|
ihr habt gereinigt |
| 3. Person Plural |
adsellati sunt
|
sie haben gereinigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus sim
|
ich habe gereinigt |
| 2. Person Singular |
adsellatus sis
|
du habest gereinigt |
| 3. Person Singular |
adsellatus sit
|
er/sie/es habe gereinigt |
| 1. Person Plural |
adsellati simus
|
wir haben gereinigt |
| 2. Person Plural |
adsellati sitis
|
ihr habet gereinigt |
| 3. Person Plural |
adsellati sint
|
sie haben gereinigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus eram
|
ich hatte gereinigt |
| 2. Person Singular |
adsellatus eras
|
du hattest gereinigt |
| 3. Person Singular |
adsellatus erat
|
er/sie/es hatte gereinigt |
| 1. Person Plural |
adsellati eramus
|
wir hatten gereinigt |
| 2. Person Plural |
adsellati eratis
|
ihr hattet gereinigt |
| 3. Person Plural |
adsellati erant
|
sie hatten gereinigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus essem
|
ich hätte gereinigt |
| 2. Person Singular |
adsellatus esses
|
du hättest gereinigt |
| 3. Person Singular |
adsellatus esset
|
er/sie/es hätte gereinigt |
| 1. Person Plural |
adsellati essemus
|
wir hätten gereinigt |
| 2. Person Plural |
adsellati essetis
|
ihr hättet gereinigt |
| 3. Person Plural |
adsellati essent
|
sie hätten gereinigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
adsellatus ero
|
ich werde gereinigt haben |
| 2. Person Singular |
adsellatus eris
|
du wirst gereinigt haben |
| 3. Person Singular |
adsellatus erit
|
er/sie/es wird gereinigt haben |
| 1. Person Plural |
adsellati erimus
|
wir werden gereinigt haben |
| 2. Person Plural |
adsellati eritis
|
ihr werdet gereinigt haben |
| 3. Person Plural |
adsellati erunt
|
sie werden gereinigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
adsellari adsellarier
|
reinigen |
| Vorzeitigkeit |
adsellatus esse
|
gereinigt haben |
| Nachzeitigkeit |
adsellaturum esse
|
reinigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
adsellare
|
reinige; reinig! |
| 2. Person Plural |
adsellamini
|
reinigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
adsellator
|
| 3. Person Singular |
adsellator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
adsellantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
adsellari adsellarier
|
das Reinigen |
| Genitiv |
adsellandi
|
des Reinigens |
| Dativ |
adsellando
|
dem Reinigen |
| Akkusativ |
adsellandum
|
das Reinigen |
| Ablativ |
adsellando
|
durch das Reinigen |
| Vokativ |
adsellande
|
Reinigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellandus
|
adsellanda
|
adsellandum
|
| Genitiv |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellandi
|
| Dativ |
adsellando
|
adsellandae
|
adsellando
|
| Akkusativ |
adsellandum
|
adsellandam
|
adsellandum
|
| Ablativ |
adsellando
|
adsellanda
|
adsellando
|
| Vokativ |
adsellande
|
adsellanda
|
adsellandum
|
Plural
| Nominativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
| Genitiv |
adsellandorum
|
adsellandarum
|
adsellandorum
|
| Dativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Akkusativ |
adsellandos
|
adsellandas
|
adsellanda
|
| Ablativ |
adsellandis
|
adsellandis
|
adsellandis
|
| Vokativ |
adsellandi
|
adsellandae
|
adsellanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
| Genitiv |
adsellantis
|
adsellantis
|
adsellantis
|
| Dativ |
adsellanti
|
adsellanti
|
adsellanti
|
| Akkusativ |
adsellantem
|
adsellantem
|
adsellans
|
| Ablativ |
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
adsellanti adsellante
|
| Vokativ |
adsellans
|
adsellans
|
adsellans
|
Plural
| Nominativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Genitiv |
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
adsellantium adsellantum
|
| Dativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Akkusativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
| Ablativ |
adsellantibus
|
adsellantibus
|
adsellantibus
|
| Vokativ |
adsellantes
|
adsellantes
|
adsellantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellatus
|
adsellata
|
adsellatum
|
| Genitiv |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellati
|
| Dativ |
adsellato
|
adsellatae
|
adsellato
|
| Akkusativ |
adsellatum
|
adsellatam
|
adsellatum
|
| Ablativ |
adsellato
|
adsellata
|
adsellato
|
| Vokativ |
adsellate
|
adsellata
|
adsellatum
|
Plural
| Nominativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
| Genitiv |
adsellatorum
|
adsellatarum
|
adsellatorum
|
| Dativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Akkusativ |
adsellatos
|
adsellatas
|
adsellata
|
| Ablativ |
adsellatis
|
adsellatis
|
adsellatis
|
| Vokativ |
adsellati
|
adsellatae
|
adsellata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
adsellaturus
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
| Genitiv |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellaturi
|
| Dativ |
adsellaturo
|
adsellaturae
|
adsellaturo
|
| Akkusativ |
adsellaturum
|
adsellaturam
|
adsellaturum
|
| Ablativ |
adsellaturo
|
adsellatura
|
adsellaturo
|
| Vokativ |
adsellature
|
adsellatura
|
adsellaturum
|
Plural
| Nominativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
| Genitiv |
adsellaturorum
|
adsellaturarum
|
adsellaturorum
|
| Dativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Akkusativ |
adsellaturos
|
adsellaturas
|
adsellatura
|
| Ablativ |
adsellaturis
|
adsellaturis
|
adsellaturis
|
| Vokativ |
adsellaturi
|
adsellaturae
|
adsellatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
adsellatum
|
adsellatu
|